Γιορτάζουν: Νέστωρ, Νέστορας, Νεστορία

Παγκόσμιες Ημέρες

☞ Παγκόσμια Ημέρα Εργοθεραπείας (World Occupational Therapy Day) με πρωτοβουλία της Παγκόσμιας Ομοσπονδία Εργοθεραπευτών (World Federation of Occupational Therapists), μέλος της οποίας είναι ο Σύλλογος Ελλήνων Εργοθεραπευτών. Στόχος είναι η ενημέρωση για το επάγγελμα του εργοθεραπευτή, σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο.

☞Παγκόσμια Ημέρα Οπτικοακουστικής Κληρονομιάς (World Day for Audiovisual Heritage) Αναγνώριση της σπουδαιότητας του οπτικοακουστικού υλικού ως ανεκτίμητης πηγής πληροφοριών για την ιστορία και τον πολιτισμό του ανθρώπινου γένους τα τελευταία 150 χρόνια, από την UNESCO.

Εθνική εορτή

☞Γιορτή της Ελληνικής Σημαίας. Οι εννέα λωρίδες αντιστοιχούν στις συλλαβές της ιστορικής φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος»

---

Γεγονότα ανά τον κόσμο

1833–Ιδρύεται το Ελεγκτικό Συνέδριο, ένα από τα ανώτατα δικαστήρια της Ελλάδας.

1938–Η χημική βιομηχανία «Du Pont» ανακοινώνει τη δημιουργία ενός νέου συνθετικού νήματος, το οποίο ονομάζει νάιλον.

1954 — Καλιφόρνια. Η Μέρλιν Μονρόε στο δικαστήριο της Σάντα Μόνικα, ετοιμάζεται να καταθέσει, στην πολύκροτη δίκη για το διαζύγιό της, εναντίον του πρώην συζύγου της, Τζο ΝτιΜάτζιο

1961– Η NASA εκτοξεύει από το Cape Canaveral της Φλόριντα, τον πρώτο πύραυλο στην αποστολή Saturn-Apollo 1 (SA-1).

1971– Η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό μετονομάζεται Ζαΐρ.

1997–Ισχυρές πιέσεις δέχεται η δραχμή, λόγω της παγκόσμιας χρηματιστηριακής κρίσης που ξεκίνησε από το Χονγκ Κονγκ. Για τη στήριξή της, η Τράπεζα της Ελλάδος διαθέτει περίπου ένα δισεκατομμύριο δολάρια.Ο δείκτης Dow Jones πέφτει κατά 554,26 μονάδες φθάνοντας τις 7.161,15 , κρούοντας τον κώδωνα μιας παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης.

2017–Η Καταλονία κηρύττει ανεξαρτησία, η οποία δεν αναγνωρίζεται από κανένα κράτος.

---

Γεννήσεις

1782– Νικολό Παγκανίνι , ένας από τους διασημότερος βιρτουόζους του βιολιού, ο οποίος ξεχώρισε για την τεχνική και τη δεξιοτεχνία του, ασκώντας επίδραση σε άλλους συνθέτες του ρομαντισμού, όπως ο Φραντς Λιστ.Οι συνθέσεις του περιέχουν κυρίως έργα για βιολί και ορχήστρα και μουσικής δωματίου. Έχει χαρακτηριστεί από πολλούς μουσική θεότητα , ενώ διαδόθηκαν φήμες πως πούλησε την ψυχή του στον διάβολο , για αυτό και συναντάται ως ο διαβολικός Παγκανίνι ή το τσιράκι του διαβόλου.

1913– Ότο Βίχτερλε Με το σημερινό της σκαρίφημα (doodle), η Google γιορτάζει τα 108α γενέθλια του τσέχου χημικού Otto Wichterle , που ανακάλυψε τους μαλακούς φακούς επαφής. (Θαν. 18/8/1998)

1932– Σύλβια Πλαθ Αμερικανίδα ποιήτρια, μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος. Η ταινία Σύλβια του 2003 εξιστορεί την ταραγμένη σχέση της με τον σύντροφό της Τέντ Χιούζ.Το 1982, η Πλαθ έγινε η πρώτη ποιήτρια που κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ μετά θάνατον. (Για Τα Συλλογικά Ποιήματα). Πέρα από τα ποιήματα της που απευθύνονται σε ενήλικες, σημαντικό αποτύπωμα έχουν αφήσει τα Κρεβατοποιηματάκια και το μυθιστόρημα Ο γυάλινος κώδων. (Θαν.11/2/1963)

1934–Γιώργος Κωνσταντίνου, Από τους δημοφιλέστερους έλληνες ηθοποιούς ο Γιώργος Κωνσταντίνου έχει να επιδείξει μια πολύχρονη και σημαντική καριέρα στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Πολύπλευρο ταλέντο εκτός από ηθοποιός διακρίθηκε και ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Έγινε ευρύτερα γνωστός από δύο ρόλους του στην μεγάλη οθόνη: του νεαρού φοιτητή στην κωμωδία του Αλέκου Σακελλάριου «Χτυποκάρδια στο θρανίο» (1963) και του βλοσυρού Αντωνάκη (Παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω!) στην κωμωδία του Γιώργου Τζαβέλλα «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» (1965).

1952 – Ρομπέρτο Μπενίνι, Ιταλός ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Κορυφαίο έργο του η τραγική κωμωδία όπου παρουσιάζει τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν Εβραίοι κρατούμενοι σε γερμανικό στρατόπεδο συγκέντρωσης « Η ζωή είναι ωραία » (La vita e bella) η οποία του χάρισε το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου.Τον Απρίλιο του 2013 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

1956 – Μπάμπης Τσέρτος, Έλληνας μουσικός και τραγουδιστής.Ερμηνεύει Ρεμπέτικα, λαϊκά, έντεχνα και δημοτικά τραγούδια.έχει συνεργαστεί με μεγάλους ρεμπέτες παλιούς και νεότερους όπως η Σωτηρία Μπέλλου, η Άννα Χρυσάφη, ο Θόδωρος Πολυκανδριώτης, η Μαριώ, ο Αγάθωνας Ιακωβίδης κ.α. αλλά και με ερμηνευτές του έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού, όπως ο Γιώργος Νταλάρας, η Γλυκερία , ο Μανώλης Μητσιάς, η Βίκυ Μοσχολιού, η Ελένη Βιτάλη, ο Παντελής Θαλασσινός,η Γιώτα Νέγκα, ο Κώστας Μακεδόνας,η Φωτεινή Βελεσιώτου, ο Δημήτρης Μπάσης κ.α.

1978– Βανέσσα Μέι Βρετανή βιολίστρια, σιγκαπουρινής καταγωγής με παγκόσμια αναγνώριση και διεθνή καριέρα.Ακόμη και ως έφηβος διέθετε την ικανότητα να εναλλάσσεται μεταξύ κλασικής εκτέλεσης κομματιών του 18ου αιώνα με μελωδίες σύγχρονης μουσικής τύπου τζαζ παίζοντας ένα υψηλής τεχνολογίας ηλεκτρονικό βιολί. Η ίδια περιγράφει το στυλ της ως συγχώνευση techno και ακουστικής για βιολί (techno-acoustic fusion).

---

Ταξίδεψαν στον χρόνο και το έργο τους έμεινε στην αιωνιότητα

2009–Έλλη Παππά, Συγγραφέας, δημοσιογράφος και αγωνίστρια της κομμουνιστικής Αριστεράς. Με την κριτική σκέψη που τη χαρακτήριζε, διαφοροποιήθηκε από πολλές προσωπικότητες της γενιάς της. Στόχος της, όπως η ίδια έλεγε, «η κάθαρση της μαρξιστικής σκέψης από τις σταλινικές στρεβλώσεις». Ήταν σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη και αδελφή της Διδούς Σωτηρίου (Ματωμένα χώματα). (Γεν. 1920, Σμύρνη)

2012 – Ζακ Ντυπέν, ήταν Γάλλος ποιητής, συγγραφέας και κριτικός Τέχνης. Από το 1943 ως το θάνατό του έζησε στο Παρίσι και έγραψε ποιήματα και δοκίμια για τη Μοντέρνα Τέχνη.Ήρθε σε επαφή με τον Υπερρεαλισμό και τον Υπαρξισμό και σπουδαίους λογοτέχνες όπως τον κορυφαίο μοντερνιστή Φραντς Κάφκα, τον Μωρίς Μπλανσό και τον Ουίλιαμ Φώκνερ. Γνώρισε επίσης τον Γάλλο ποιητή Ρενέ Σαρ, ο οποίος έγραψε έναν πρόλογο για το πρώτο δημοσιευμένο έργο του, Cendrier du voyage (Το Σταχτοδοχείο του Ταξιδιού).Αποκορύφωμα και αναγνώριση της πολυσχιδούς καλλιτεχνικής του διαδρομής υπήρξε η απονομή στο πρόσωπό του του γαλλικού Κρατικού Βραβείου Ποίησης το 1988.(Γεν.4/3/1927,Πριβά)

Σκόνη λεπτή, ξερή στον άνεμο,

Σε καλώ, σου ανήκω.

Σκόνη, κόκκο τον κόκκο,

Ας γίνει δικό μου το πρόσωπό σου,

Ανεξιχνίαστο μέσα στον άνεμο.

Αρχικόν του Ζακ Ντυπέν

2013 – Λου Ριντ ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, συνθέτης της ροκ μουσικής και κιθαρίστας. Ως μέλος των The Velvet Underground τη δεκαετία του 1960, από όπου έγινε και ευρέως γνωστός, ο Ριντ άνοιξε νέους δρόμους στο χώρο της ροκ προς διάφορες κατευθύνσεις.

---

Πηγές

Εορτολόγιο

Σαν σήμερα

Μηχανή του χρόνου

Αλμανάκ Wikipedia

Cnn.gr

---

Νένα Ευθυμιάδου

Αποφάσισα να αναρτώ -ανά διαστήματα- και από κανένα γραπτό μου, που δεν είναι παρά σκέψεις που έχω γεννήσει εγώ αποτυπωμένες στο χαρτί, μερικές φορές χωρίς ιδιαίτερη συνοχή ή συνεκτικότητα. Εξάλλου η αρθρογραφία κουράζει ώρες ώρες…

Σκοπός μου με το παρόν γραπτό είναι να εκφράσω κάποιες ανησυχίες μου σε όσους προσφερθούν να το διαβάσουν.

Στα ακουστικά μας παίζουν κηδείες, πάντα πρώτοι στις πορείες και στις ψυχοθεραπείες. Είμαστε παιδιά του σκότους, για παρέα τις χημείες και στο δρόμο μονολόγους. Με το πρώτο φως στον ουρανό το μάτι μας ανοίγει και ξυπνάμε, και τις άλλες που αργά κοιμόμαστε με συναίσθημα μεθάμε. Στους δρόμους παραμιλάμε και σκοντάφτουμε στα ψυχολογικά μας γιατί κάποια δύσμοιρα μυαλά τα βάλαν με τη γενιά μας. Και τα βράδια πάλι γράφουμε και πάλι πίνουμε και στίχους πλέκουμε ως το πρωί που η θλίψη γίνεται πανωφόρι μας. Και εκεί στην ανηφόρα μας όρθιοι στα πόδια μας πάλι μονολογούμε και παίζουμε με τα ζόρια μας. Μα προσέχουμε τα νώτα μας με τις άσπρες ξιφολόγχες μας κι οργώνουμε το χώμα για ν’ αναθρέψουμε τους σπόρους μας. Κι αν το μέλλον μας λερώσουν, με χαμόγελα και ποίηση το φθόνο τους θα κάψουμε. Και στο γκρεμό των αναμνήσεων τα γραπτά μας θα πετάξουμε. Και μαζί τους θα πετάξουμε με κέρινα φτερά και σαν τον Ίκαρο στη θάλασσα θα βουλιάξουμε. Κι απ’ το βυθό της μουσικής με γράμματα καταστροφής ως τον ουρανό της ποίησης θα φτάσουμε μ’ απώτερο σκοπό τον κόσμο σας ν’ αλλάξουμε. Και μετά θ’ αυτοκτονήσουμε ακροβατώντας στα λεκτικά σχοινιά μας με τα κεφάλια μας κομμένα και τα πέλματα γδαρμένα. Θα είναι άλλη μια νεκρή ωδή στην κοινωνία των ζώντων που θα φτάσει στα τύμπανα όλων των απόντων.

Θανάσης Μουλιός / Εχέφρων

Η ποίηση είναι
σαν τα μαύρα βράχια σε κάποιο γκρεμνό
στέκει εκεί, σταθερή, ακόμα και αν κανείς δεν την βλέπει
και αν κανείς δεν τολμάει να πάει κοντά της

Είναι σαν τ’ αστέρια στον ουρανό
φωτίζει όταν δεν βλέπει ο κόσμος
απόμακρη και κάποιες φορές νεκρώσιμη
μα τόσο κοντινή που θαρρείς πως θα την πιάσεις αν απλώσεις τα χέρια σου

είναι σαν το φως το πρωί που σε ξυπνάει και σε ταλαιπωρεί μα αργότερα σε ζεσταίνει με έναν τρόπο ανεξήγητο και όταν φεύγει όμως ησυχάζεις

είναι σαν την μύγα το καλοκαίρι
που σου χαλάει τον μεσημεριανό σου ύπνο
που δεν σε αφήνει σε ησυχία
που την κυνηγάς να σταματήσει να σε βασανίζει

είναι η ποίηση φορτίο
εμείς απλό μουλάρι που κάποιος μας την φόρτωσε
αν είμαστε τυχεροί πολύτιμο το φορτίο
αλλιώς απλή φύρα σε χέρι άπληστων

είναι σαν το πολυκαιρισμένο σου μπουφάν
που είναι γεμάτο τρύπες, μπαλώματα σκισμένες τσέπες
που πια δεν σου κάνει
αλλά σε ζεσταίνει με ένα μοναδικό τρυφερό τρόπο τα ξημερώματα

είναι περίεργο πράγμα
σαν τα σκουλήκια στην γη, την πεταλούδα
σαν την γλώσσα του φιδιού
και την γιατρική γλώσσα του σκύλου

Όμορφο πράγμα η ποίηση, τρομαχτικό,
κανείς δεν το κατέχει
και όποιος νομίζει το αντίθετο ποτέ δεν την αγάπησε
ποτέ εραστής δεν ήτανε

Είναι εκείνα τα στραβά δόντια
στο στόμα που θέλεις να φιλήσεις στα όνειρα σου
εκείνο το κορμί που βλέπεις στα όνειρα σου
που έχει πρόσωπο όλους όσους αγάπησες ποτέ σου

Είναι στα κόκαλα σου μέσα το μεδούλι
το αίμα μέσα στις φλέβες
η ψυχή μες στο κορμί
η φωτιά μέσα στα κάρβουνα της ζωής σου
Και αν πότε την ανταμώσεις
μην πας να τις μιλήσεις
τον έξυπνο μην κάνεις
αν θέλει αυτή μονάχη θα σε βρει αγάπη μου

Άγγελος Καρανικόλας

Τι συμβαίνει όταν συνδυάσεις την αριστουργηματική ελληνική ποίηση με τους ρυθμούς του έντεχνου, παραδοσιακού ή ροκ τραγουδιού;

Την απάντηση την αφήνουνε να την κρίνετε εσείς, καθώς σας παραθέτουμε 9 τραγούδια-ποίηση, ώστε να διευρύνετε τους μουσικούς σας ορίζοντες, αλλά και για να γνωρίσετε καλύτερα τον μεγαλειώδη πολιτισμό μας, μέσα από αυτά τα μαγευτικά μελοποιημένα ποιήματα:

«Γουίλι ο μαύρος θερμαστής», Νίκος Καββαδίας

Είναι γνωστό ότι ο Νίκος Καββαδίας έχει κάνει αισθητή την παρουσία του στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας, καθώς τα περισσότερα ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί. Ένα από τα ποιήματα αυτά είναι και το «Ο Γουίλι ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί» , από την πρώτη συλλογή του Νίκου Καββαδία με όνομα «Μαραμπού», η οποία κυκλοφόρησε το 1933.

Η μελοποίηση Θάνου Μικρούτσικου μετατρέπει το ποίημα σε ένα από τα ωραιότερα ελληνικά ροκ τραγούδια, με ερμηνευτή τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ο οποίος έχει τραγουδήσει αρκετούς ακόμη στίχους ποιητών. Η χαρακτηριστική ροκ χροιά του Βασίλη Παπακωνσταντίνου προσδίδει στο ποίημα όλο τον δυναμισμό που του αρμόζει.

«Θεσσαλονίκη ΙΙ», Νίκος Καββαδίας

Ο Νίκος Καββαδίας αγαπούσε πολύ τη Θεσσαλονίκη. Αυτό φαίνεται και μέσα από τα ποιήματά του, αφού έχει αφιερώσει δύο ποιήματα στην ερωτική αυτή πόλη. Αν και ταξίδεψε σε πολλά μέρη η Θεσσαλονίκη ήταν η πόλη που τον ενέπνεε. Ήταν δεμένος με την θάλασσα, με το λιμάνι, ίσως γιατί ο ίδιος υπήρξε ναυτικός. Η μαγική ταξιδιωτική περιγραφή του Νίκου Καββαδία, αναμειγμένη με την απλότητα των καθημερινών εικόνων χαρακτηρίζουν το ποίημα «Θεσσαλονίκη ΙΙ».

Ένα ποίημα από τη συλλογή «Τραβέρσο» (1975), το οποίο μελοποίησαν οι Ξέμπαρκοι το 1934, δημιουργώντας ένα υπέροχο μουσικό άσμα που συναρπάζει τους λάτρες του έντεχνου τραγουδιού και όχι μόνο!

«Βράδυ», Κώστας Καρυωτάκης

Η μελαγχολική διάθεση που διαποτίζει τα ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη μετουσιώνεται επίσης σε μελοποιημένα άσματα. Το 1982 η Λένα Πλάτωνος μελοποιεί 13 ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη και δημιουργεί το άλμπουμ «Καρυωτάκης – 13 τραγούδια», το οποίο κατέχει μια εξέχουσα θέση στην ελληνική δισκογραφία.

Η Σαβίνα Γιαννάτου ερμηνεύει ένα από τα πιο εμβληματικά, μελοποιημένα ποιήματα του άλμπουμ, το «Βράδυ», που ανήκει στην ποιητική συλλογή Ελεγεία και σάτιρες(1927). Πρόκειται για ένα ποίημα επηρεασμένο από το πνεύμα του νεοσυμβολισμού, όπως φανερώνουν οι υποβλητικές εικόνες, η μελαγχολία αλλά και η μουσικότητα των στίχων.

«Ερωτόκριτος», Βιτσέντζος Κορνάρος

Ο Ερωτόκριτος πρόκειται για ένα από τα πιο κλασικά και πιο δημοφιλή έργα, αφού μας διηγείται, με αρκετά διαχρονικό τρόπο, μια ιστορία αγάπης που συνδυάζει επίσης τη φιλία και το οικογενειακό περιβάλλον. Ποιος θα μπορούσε να ερμηνεύσει καλύτερα το αριστούργημα του Βιτσέντζου Κορνάρου από τον Γιάννη Ξυλούρη;

Ο Γιάννης Ξυλούρης, η φωνή της Κρήτης, τραγουδά ελαφρώς παραλλαγμένα τους στίχους που έγραψε ο Βιτσέντζος Κορνάρος, χωρίς όμως να παραλείπει να αποδώσει την παραστατικότητα και την ζωντάνια που πρεσβεύει το εξαίσιο αυτό ποίημα.

Μία ακόμη μοναδική ερμηνεία είναι εκείνη του Γιάννη Χαρούλη που κυκλοφόρησε το 2015, από το άλμπουμ «Χίλια Καλώς εσμίξαμε» – Live στο Λυκαβηττό .

«Εμένα οι φίλοι μου», Κατερίνα Γώγου

Γνωρίσαμε και αγαπήσαμε την Κατερίνα Γώγου μέσα από τις ταινίες της Φίνος Φιλμς. Η Κατερίνα Γώγου χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως παιδί-θαύμα, αφού σε ηλικία μόλις 5 ετών ξεκίνησε να παίζει σε διάφορες παιδικές παραστάσεις. Παρόλα αυτά, δεν πέρασε όμορφα παιδικά χρόνια, ελέω Κατοχής και Εμφυλίου Πολέμου. Από ταλαντούχα ηθοποιός η Κατερίνα Γώγου μετατρέπεται σε επαναστατική ποιήτρια, που αρχίζει να γράφει «για τον εαυτό μου, από αγανάκτηση για το κακό και από αγάπη για τον άνθρωπο και τη ζωή», όπως η ίδια δήλωνε.

Ένα από τα πιο όμορφα ποιήματα της είναι το «Εμένα οι φίλοι μου» που μελοποιήθηκε το 1998 από τους Magic de Spell, οι οποίοι ερμήνευσαν το κομμάτι με τον Σωκράτη Μάλαμα προσθέτοντας ένα ακόμη διαμάντι στην ελληνική ροκ μουσική σκηνή.

«Σπασμένο Καράβι», Γιάννης Σκαρίμπας

Το 1936, Γιάννης Σκαρίμπας, εξωτερικεύει τις ψυχικές του εικόνες και συνθέτει το Σπασμένο Καράβι, από την ποιητική συλλογή «Ουλαλούμ». Οι στίχοι του ποιήματος ακούγονται πιο δυνατά στους ανθρώπους που επιλέγουν την μοναξιά τους, καθώς ο Γιάννης Σκαρίμπας μας ταξιδεύει σε ένα άψυχο τοπίο, σε έναν ακίνητο κόσμο, όπου το μόνο ζωντανό ον εκεί, είναι ο μοναχικός άνθρωπος.

Τους μαγικούς αυτούς στίχους μελοποίησε ο Γιάννης Σπανός και σε συνδυασμό με την υπέροχη ερμηνεία του Δημήτρη Μπάση, με την Κατερίνα Νιτσοπούλου στα φωνητικά, δημιούργησαν ένα διαχρονικό αριστούργημα που συνάντησε τεράστια επιτυχία.

«Το παράπονο», Οδυσσέας Ελύτης

Από την λίστα αυτή δεν θα μπορούσε να λείπει κάποιο ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη. Αναμφίβολα πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, αφού βραβεύτηκε το 1960 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης και το 1979 με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Είναι ο δεύτερος και τελευταίος μέχρι σήμερα Έλληνας ποιητής που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ.

Αρκετά από τα ποιήματά του έγιναν στίχοι τραγουδιών, όμως αυτό που ξεχωρίσαμε είναι το «Παράπονο» από τη συλλογή Τα Ρω του έρωτα (1972), το οποίο μελοποίησε ο Δημήτρης Παπαδημητρίου. H Ελευθερία Αρβανιτάκη, η ερμηνεύτρια του τραγουδιού έχει δηλώσει πως το «Παράπονο» της άλλαξε την ζωή, καθώς αναπολεί με συγκίνηση την στιγμή που ο Οδυσσέας Ελύτης έδωσε την έγκριση για να μελοποιηθεί το τραγούδι που θα απογείωνε την λαμπρή καριέρα της.

«Ερωτικό», Ναπολέων Λαπαθιώτης

Ο Ναπολέων Λαπαθιώτης ζούσε μια ζωή προκλητική για τη συντηρητική κοινωνία της εποχής εκείνης, αν και ήταν αρκετά διακριτικός, κλεισμένος στον εαυτό του και συγκρατημένος, μέχρι και τη στιγμή που αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του. Το 1928, ο Ναπολέων Λαπαθιώτης, συνέθεσε το «Ερωτικό», αφιερωμένο στην μεγάλη αγάπη του, τον Κώστα Γκίκα. Μάλιστα το ποίημα έχει ακροστιχίδα και σχηματίζει το όνομα «Κώστας Γκίκας», μαρτυρώντας παράλληλα την ερωτική απογοήτευση και την θλίψη που ένοιωθε ο ποιητής, φέρνοντας στο μυαλό του το πρόσωπο του αγαπημένου του.

Το γεμάτο αυτό ευαισθησία ποίημα, μελοποιήθηκε από τον Νίκο Ξυδάκη και το τραγούδησε με μαγευτικό τρόπο η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Όλοι αυτοί οι συνδυασμοί δημιούργησαν ένα από τα πιο όμορφα, ερωτικά τραγούδια της ελληνικής δισκογραφίας.

«Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», Νίκος Γκάτσος

Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου…Ένα αρκετά γνωστό και πανέμορφο τραγούδι που έχει αγαπηθεί από γενιές και γενιές. Οι στίχοι του σπουδαίου Νίκου Γκάτσου και η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, δημιουργούν ένα άσμα που αγγίζει την ψυχή κάθε μουσικόφιλου! Η μελωδία του τραγουδιού γράφτηκε το Νοέμβριο του 1958 στο Παρίσι και χρησιμοποιήθηκε για την αγγλοϊσπανική ταινία του Μισέλ Πάουελ, «Honeymoon».

Η πρώτη ερμηνεύτρια του μελοποιημένου αυτού ποιήματος ήταν η μοναδική Γιοβάνα. Έπειτα ερμηνεύτηκε από διάφορους σπουδαίους καλλιτέχνες, ακόμη και στο εξωτερικό. Διεθνώς ακούγεται ως «Honeymoon song», σε στίχους του Γουίλιαμ Σάνσομ, με την ερμηνεία του Μαρίνο Μαρίνι μαζί με το κουαρτέτο του.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως το «Honeymoon song» ερμηνεύθηκε και από τους Beatles! Οι Τζον Λένον και Πολ Μακ Κάρτνεϊ, αποφάσισαν να ξαναηχογραφήσουν το κομμάτι , το 1963, για τον κύκλο ραδιοακροαμάτων «Pop Go The Beatles» που ετοίμαζαν τότε για το BBC, αφήνοντας το προσωπικό τους στιλ στο τραγούδι με τις ελληνικές ρίζες.

Με ρώτησες πότε τελειώνει η μοναξιά

…όταν παύεις να είσαι παρτάκιας και ρισκάρεις

όταν παύεις να φοβάσαι το λάθος και την πληγή

όταν θέλεις κάποιον τόσο πολύ που δεν σε νοιάζει άλλος κανείς

όταν το εγώ γίνεται εμείς όταν τα δυο γίνονται ένα…

Α. ‘Αγγελος Καρανικόλας

ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΗΔΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ που δίνουν μεγαλύτερη σημασία στη γνώση και την πληροφόρηση και λιγότερη στο αίσθημα και το βίωμα. 

Ό,τι έμαθαν ή δεν έμαθαν έχει γι` αυτούς μεγαλύτερη αξία από τη σκέψη. Κουλτουριάρηδες βρίσκονται σ` όλες τις εποχές. Στην αρχαία Ελλάδα τούς κοροϊδεύει πολύ άσχημα ο Αριστοφάνης επειδή χρησιμοποιούσαν πάντα καινούριες και παράξενες λέξεις για να ξιπάσουν τον κόσμο. Και οι σοφιστές ήταν ένα είδος κουλτουριάρηδων της εποχής τους, γιατί έδωσαν πολλή σημασία στη γνώση και όχι στη σωστή κρίση.

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ, ΟΤΑΝ ΛΕΓΑΜΕ «ΟΙ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΙ» ή «οι άνθρωποι των γραμμάτων», νιώθαμε κάτι σαν δυσφορία και ενόχληση, γιατί καταλαβαίναμε ότι αυτοί οι άνθρωποι είχαν ξεφύγει πολύ από τη ζωή εν ονόματι δήθεν της τέχνης. Αυτοί νομίζανε ότι, επειδή ήτανε άνθρωποι των γραμμάτων, έπρεπε να μιλούν με ειδικό λεξιλόγιο, να καταλαβαίνονται μεταξύ τους, κι ας μην τους καταλαβαίνουν οι άλλοι.

ΣΕ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ, ΟΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΗΔΕΣ είναι ψευτομορφωμένοι. Μόνο ένας ψευτομορφωμένος μπορεί να χρησιμοποιεί λεξιλόγιο που ξιπάζει και ξαφνιάζει, ή να μεταχειρίζεται ωραίες λέξεις και φράσεις για να κάνει εντύπωση, ενώ κατά βάθος δεν κατέχει τη γλώσσα και δεν τη χρησιμοποιεί σωστά.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕ γλώσσα των κουλτουριάρηδων είναι ένα κουρκούτι από νεόκοπες λέξεις, από ξένες αμετάφραστες λέξεις και από λέξεις παρμένες από διάφορες επιστήμες, λ.χ. «η μεταστοιχείωση της ντεμί νομενκλατούρας». Μ` ένα τέτοιο κουρκούτι στο τέλος δεν βγάζουν νόημα ούτε αυτοί, ούτε φυσικά κι εμείς. Ας πάρουμε για παράδειγμα τη λέξη «δομή» που αναφέρεται στον χώρο, ενώ η λέξη «διαδικασία» αναφέρεται στον χρόνο. Τι θα λέγατε όμως αν ξαφνικά διαβάζατε «δομικές διαδικασίες» ή «διαδικαστικές δομές»;

ΡΩΤΗΘΗΚΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΤΙΣ ΕΞΗΓΗΣΟΥΝ, μα δεν μπόρεσε κανείς. Γιατί όπως καταλαβαίνετε, πρόκειται για μπαρούφες. Τι μπορεί λοιπόν να σημαίνουν οι δύο αυτές φράσεις, όταν στην καθεμία το επίθετο αναιρεί το ουσιαστικό; Αλλά τι θα λέγατε αν αυτή η φράση γινόταν ολόκληρη πρόταση; Διαβάστε λοιπόν: «Όταν οι δομικές διαδικασίες λειτουργούν ανασταλτικά μέσα στον χώρο του μεταμοντέρνου…». Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς σ` αυτή τη φράση; Πρώτα πρώτα πόσοι ξέρουν τον όρο «μεταμοντέρνο»; Κι έπειτα, τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στον χώρο του «μεταμοντέρνου», εάν λειτουργήσουν ή δεν λειτουργήσουν οι «δομικές διαδικασίες»;

ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΑ ΚΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙ και γι` αυτόν που τα διαβάζει. Είναι αλαμπουρνέζικα. Και σκεφτείτε ότι σαν κι αυτή τη φράση υπάρχουν χιλιάδες, που επαληθεύουν τα τρία χαρακτηριστικά των κουλτουριάρηδων: Πρώτον ότι δεν γνωρίζουν καλά τις λέξεις και τις έννοιές τους (κάποιος έγραφε τη λέξη «ενδιαίτημα» και εννούσε «ένδυμα»!), δεύτερον θέλουν να ξιπάσουν τους άλλους με διάφορες ακαταλαβίστικες λέξεις και τρίτον, δεν έχουν χωνέψει καλά αυτό που λένε. Χώρια που δεν τα καταφέρνουν ούτε και με το συντακτικό και μπερδεύονται.

ΒΕΒΑΙΑ ΤΟ ΜΠΕΡΔΕΜΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΩΤΑ στο μυαλό. Πάντως μ` αυτά και μ` αυτά, καταφέρνουν να κομπλεξάρουν πολλούς, και καμιά φορά όλους, ενώ συντελούν στο να πάει η γλώσσα μας κατά διαόλου.

ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ, ότι αφού αποδεχόμαστε την ερμητική γραφή ορισμένων ποιητών, γιατί να μην αποδεχτούμε και τον δυσνόητο τρόπο γραφής των κουλτουριάρηδων; Από μία άποψη, κι ο ποιητής θα έπρεπε, οποιαδήποτε τεχνοτροπία κι αν ακολουθεί, να γράφει κατά τρόπο κατανοητό, για να μπορεί ο αναγνώστης να τον καταλαβαίνει. Γιατί, τι να την κάνουμε την οποιαδήποτε ποίηση, όταν έχει κοπεί η γέφυρα της επικοινωνίας; Τι να τα κάνουμε τα ερμητικά ποιήματα, όταν δεν τα καταλαβαίνει κανείς; Κι αφού δεν μας λένε τίποτε, πώς είναι δυνατόν να μας συγκινήσουν;

ΒΕΒΑΙΑ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΟΤΙ γράφει για να εκφράσει τον εαυτό του, αν και πάλι θα μπορούσε να πει κανείς ότι ένας ποιητής που εκφράζεται ερήμην του αναγνώστη, τι σόι ποιητής είναι; Και αν ο σουρεαλισμός στην πρώτη φράση το παραξήλωσε, τι να πούμε για τους σημερινούς σουρεαλιστές της αρπακόλλας, που γράφουν ό,τι τους κατέβει; Πάντως ο στοχαστής, επειδή δεν έχει καν τη δικαιολογία της έμπνευσης κι επειδή ο στόχος του είναι η συζήτηση με τον αναγνώστη, δεν θα έπρεπε να είναι ακαταλόγιστος σαν τους μοντέρνους ποιητές.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΠΩΣ ΕΤΣΙ ΕΜΠΛΟΥΤΙΖΕΤΑΙ η γλώσσα μας, ενώ η απλότητα και η σαφήνεια διατηρούν τη γλώσσα στάσιμη. Αν όμως ο εμπλουτισμός της γλώσσας γίνεται αιτία για να θριαμβεύσει η ακατανοησία, μήπως θα έπρεπε να προτιμήσουμε κάποιες φυλές της Αφρικής που συνεννοούνται μόνο με τριακόσιες λέξεις;

Η ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ ΑΥΤΟΥ οφείλεται όχι μόνο στην ημιμάθεια των περισσότερων κουλτουριάρηδων αλλά και στον εγωισμό τους. Δεν θα μπορέσουν ποτέ οι άνθρωποι αυτοί να ακούνε περισσότερο απ` όσο μιλάνε, να σκέφτονται περισσότερο απ` όσο γράφουν, και να περνούν κάθε πληροφορία από το κόσκινο της κρίσης.

ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΟ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟΣ, να μη νομίζει πως αυτός τα ξέρει όλα και κανείς άλλος. Να μη λέει διαρκώς «εγώ νομίζω», «εγώ πιστεύω», «έχω τη γνώμη» και τα συναφή. Μέσα σ` αυτό το βραχυκύκλωμα ημιμάθειας και εγωισμού, χωρούνε αριστεροί και δεξιοί, εφημερίδες και τηλεόραση, και ορθόδοξοι και νεο-ορθόδοξοι.

Στις 11 Αυγούστου του 2020, η Ελλάδα αποχαιρετά έναν από τους πιο σπουδαίους ποιητές της εποχής μας τον Ντίνο Χριστιανόπουλο. Το πλούσιο συγγραφικό του έργο, η ιδιαίτερη ερωτική του ποίηση θα συνεχίσει να εμπνέει γενιές και γενιές . Αφησε τις τελευταίες του πνοές στο σπίτι του στις σαράντα εκκλησιές, σε ηλικία 89 ετών. Το πραγματικό του όνομα ηταν Κωνσταντίνος Δημητριάδης.

Ήταν αυθόρμητος,γεμάτος χιούμορ και σαρκασμό, αντισυμβατικός ,αντικρατιστής ,δεν ήθελε να χαϊδεύει αυτιά. Ο ίδιος έλεγε ” Δεν διστάζω να τα πω χύμα και τσουβαλάτα, προπάντων όταν μιλώ εις βάρος του εαυτού μου αυτό-υποτιμητικά. Δεν μετανιώνω.Δεν φοβόταν τον θάνατο.“Πιο πολύ με ενδιαφέρει το μέλλον των ποιημάτων μου παρά το μέλλον του σαρκίου μου”.
Εκτός από ποιητής, χαρακτηρίζεται και ως διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος,στιχουργός, μεταφραστής, ερευνητής, λαογράφος, εκδότης και βιβλιοκριτικός.

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη ,στις 20 Μαρτίου 1931 και ήταν γιος προσφύγων από την Ανατολική Θράκη. Φοίτησε στο τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πήρε πτυχίο του Τομέα Κλασικών Σπουδών. Αργότερα εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της πόλης από το 1958 ως το 1965. Έπειτα εργάστηκε ως επιμελητής εκδόσεων. Το 1958 ίδρυσε ,ανέλαβε και διεύθυνε το περιοδικό Διαγώνιος, που κυκλοφόρησε ως το 1983 με ολιγόχρονες παύσεις. Το 1962 δημιούργησε τις εκδόσεις της Διαγωνίου (που συνεχίζονται ως σήμερα) και από το 1965 εργάστηκε ως διορθωτής και επιμελητής.Εκείνη την περίοδο αναπτύχθηκε ο λεγόμενος “κύκλος των λογοτεχνών της Διαγωνίου”. Το 1974 ίδρυσε τη Μικρή Πινακοθήκη της Διαγωνίου που έχει ως στόχο την προβολή νέων καλλιτεχνών της συμπρωτεύουσας, με στενούς συνεργάτες του Κάρολο Τσίζεκ και Νίκο Νικολαΐδη. Δημοσίευσε το πρώτο του ποίημα “Βιογραφία” στο περιοδικό της Θεσσαλονίκης Μορφές, το 1949 .Τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο “Εποχή των ισχνών αγελάδων”.

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος τοποθετείται ανάμεσα στους σημαντικότερους ποιητές της ομάδας που είναι γνωστή ως Κύκλος της Διαγωνίου και κινήθηκε στο πλαίσιο του ομώνυμου περιοδικού. Η ποίησή του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως έντονα ερωτική ,έχοντας και επιρροές από τον Κωνσταντίνο Καβάφη.Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες.

Στην πρώτη ποιητική συλλογή του Εποχή των ισχνών αγελάδων (1950) φανερώνεται το προσωπικό του ύφος αλλά και οι επιρροές από τον Καβάφη και τον Τ. Σ. Έλιοτ. Στις επόμενες εμφανίσεις του εκφράζεται το κυρίαρχο θέμα της ποίησής του, δηλαδή η ομοφυλοφιλική σχέση και το ερωτικό πάθος που οδηγεί στην ταπείνωση και στη μοναξιά.
Κυνηγήθηκε πολύ από το κοινωνικό κατεστημένο της εποχής. Μάλιστα κόντεψε να συλληφθεί από τη Χούντα επειδή αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο για το πεζό του έργο, “Χιλιαστή”. Το 2011 τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το λογοτεχνικό έργο του γενικά .Πάλι όμως αρνήθηκε να το παραλάβει παραπέμποντας στο κείμενό του “Εναντίον” από το 1979, όπου αναφέρει χαρακτηριστικά: “Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ’ όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε”.
Τον Ιούνιο του 2011 αναγορεύτηκε διδάκτορας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το Τμήμα Φιλολογίας.

Το τελευταίο αντίο στον μεγάλο ποιητή είπαν την Πέμπτη 13 Αυγούστου στις 10 το πρωί ,φίλοι συγγενείς αλλά και όσοι θαύμαζαν το πλούσιο συγγραφικό του έργο ,στον ιερό ναό κοιμήσεως της Θεοτόκου ,στις 40 εκκλησιές ,όπου τελέστηκε η κηδεία του. Η κηδεία του Ντίνου Χριστιανόπουλου έγινε δημοτική δαπάνη.

Στην πόλη Λάιντεν της Νότιας Ολλανδίας, ένα ποίημα του μεγάλου Κωνσταντίνου Καβάφη από την συλλογή «Κρυμμένα» , κοσμεί ένα κτίριο της πόλης!

Οι στίχοι του σπουδαίου Έλληνα ποιητή Γιάννη Ρίτσου κοσμούν το μετρό της Στοκχόλμης..

Σοφία Άγγελος