Τι είναι η αγκαλιά;

Εν αρχή, ας δώσουμε έναν ορισμό στην έννοια της αγκαλιάς τόσο πρακτικού όσο και πιο συναισθηματικού περιεχομένου. Η δύναμη της αγκαλιάς είναι πολύ ισχυρή. Eίναι αυτό που τυλίγεις τα χέρια σου γύρω από το σώμα του άλλου και τον ακουμπάς στον κορμό σου. Στην ουσία  κρατάς την ψυχή του και εκείνος τη δική σου. Είναι το μέρος όπου κάθε συναίσθημα φόβου, θλίψης, πόνου, μοναξιάς και ανασφάλειας δεν χωρούν. Είναι ένα είδος σιωπηλής, αμφίπλευρης επικοινωνίας. Ο πιο σωστός τρόπος έγκειται στο ότι το αριστερό μάγουλο μας θα πρέπει να ακουμπά το αριστερό του ατόμου που αγκαλιάζουμε, καθώς είναι η πλευρά της καρδιάς και έτσι πρόκειται πλέον για μια αγκαλιά αγάπης ή από “καρδιάς”.

Τι δείχνουμε παίρνοντας κάποιον αγκαλιά;

Όλο αυτό συμπληρώνεται από ένα χάδι, την απαλή κίνηση του χεριού στην πλάτη του ατόμου που αγκαλιάζουμε, σε ένδειξη τρυφερότητας και αγάπης. Με την αγκαλιά εκφράζονται τα πιο ζεστά και θετικά συναισθήματα μας.

Μέσα από μια “ειλικρινή” αγκαλιά μπορούν να ειπωθούν αλήθειες, οι οποίες δεν είναι δυνατόν να εκφραστούν λεκτικά. Ποια μητέρα μπορεί να ξεχάσει την πρώτη αγκαλιά που πήρε το νεογέννητο μωρό της; Ποιο βρέφος δεν ωφελήθηκε από αυτήν την πρώτη αγκαλιά και τον χτύπο της καρδιάς της μητέρας του; Ποιο παιδί δεν περιμένει τον γονιό του να γυρίσει από τη δουλειά για να του χαρίσει ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά; Αλλά και ο ίδιος ο γονιός νομίζετε πως δεν έχει ανάγκη από μια αγκαλιά;

Η αγκαλιά κατά τη βρεφική ηλικία

Το βρέφος ήδη από την περίοδο της κύησης μαθαίνει στη σωματική επαφή με τη μητέρα μέσα από την κοιλιά, οπότε η ανάγκη για επαφή συνεχίζεται και μετά τη γέννηση του. Η ανάγκη για αγκαλιά του βρέφους τόσο από τη μητέρα όσο και από τον πατέρα είναι σημαντική διότι συντελεί στην συναισθηματική και νοητική του ανάπτυξη. Ορισμένες φορές είναι βάλσαμο για τους πόνους τους, όπως είναι οι κολικοί. Ευρύτερα βοηθάει στο να τεθούν ισχυρά θεμέλια για την ανάπτυξη της αίσθησης ασφάλειας, προστασίας και φροντίδας.

Η αγκαλιά κατά την παιδική ηλικία

Στην μετέπειτα και καθόλη τη διάρκεια ανάπτυξης του παιδιού, η αγκαλιά αποκτά επιπλέον νόημα, καθώς στο παιδί πλέον η αγκαλιά δημιουργεί:

– Aίσθημα του “ανήκειν” σε ένα πλαίσιο που αποτελείται από μέλη που το αγαπούν

– Tο αποδέχονται και το υποστηρίζουν.

– Tονώνει την αυτοπεποίθηση του και ενισχύει θετικά την εικόνα του εαυτού του.

– Tο βοηθάει στο να μάθει πως να δημιουργεί υγιείς σχέσεις

Η αγκαλιά κατά την εφηβική ηλικία

Μεγαλώνοντας, ωστόσο μπορεί να παρατηρηθούν σημάδια αποφυγής αγκαλιάς από τα παιδιά.

Αυτό μπορεί  να οφείλεται στην ηλικία του παιδιού και στην ανάγκη για επαφή με συνομηλίκους και στην εικόνα που θέλουν να επιδείξουν τα παιδιά σε αυτούς. Συνήθως τα σημάδια αυτά είναι φανερά κατά τη σχολική ηλικία και είναι πιθανόν να αυξηθούν κατά την προεφηβεία και εφηβεία.

Τι κάνουμε σε αυτή τη περίπτωση;

Στην περίπτωση αυτή το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι:

– Να προσαρμοστούμε στην ηλικία του παιδιού.

– Να επιδιώκουμε τη σωματική επαφή με έναν πιο διακριτικό τρόπο.

– Να προσπαθούμε να μην τα πνίγουμε στις αγκαλιές και πιέζοντας τα.

Ένα είναι το σίγουρο πως η σωματική επαφή δεν πρέπει να χαθεί και να επαναπαυτούμε στο ότι ίσως να μην μας χρειάζεται πια διότι μεγαλώνει. Ναι μεγαλώνει αλλά η αγκαλιά μας θα πρέπει να είναι πάντα εκεί έτοιμη να το κρατήσει όταν την έχει ανάγκη, διότι πάντα θα την χρειάζεται και δε θα πρέπει να του τη στερούμε.

Η επίδραση της αγκαλιάς στους ενήλικες

Για τη μητέρα

Μια αγκαλιά, ωστόσο, δεν έχουν ανάγκη μόνο τα παιδιά αλλά και οι ενήλικες-γονείς. Μια μητέρα που έφερε στον κόσμο το παιδί της έχει ανάγκη μια αγκαλιά από τον σύντροφο της, προσφέροντας έτσι την αίσθηση μιας ικανής και άξιας μάνας.

– Της δίνει κουράγιο πως “όλα θα πάνε καλά” και ασφάλεια.

– Μια αγκαλιά βοηθάει στο να σταθεί πάλι στα πόδια της και να συνεχίσει να εξελίσσεται ως άνθρωπος,σύζυγος και μητέρα.

Για τον πατέρα

Μια αγκαλιά και για τον πατέρα είναι ύψιστης σημασίας. Βλέποντας τη ζωή του να αλλάζει και νοιώθοντας πως έχει το ρόλο του “θεατή” μπροστά σε αυτές τις μεταβολές, έχει ανάγκη μια αγκαλιά για να μπορέσει να ανακουφιστεί και να αποκαλύψει τη δική του αλήθεια. Στο σημείο αυτό, η σύντροφος του θα πρέπει να τον ενισχύσει στον πατρικό του ρόλο. Έτσι ενεργοποιείται και εκείνος και αποκτά το αίσθημα του ότι τα καταφέρνει περίφημα και ως σύζυγος και ως πατέρας.

Η αγκαλιά δεν είναι ένδειξη αδυναμίας αλλά το πιο ισχυρό όπλο που έχει ο άνθρωπος για υπάρχει και να συνυπάρχει με τους υπόλοιπους.

Πως εξηγείται βιολογικά η ανάγκη μας για αγκαλιά;

Στο σημείο αυτό χρήσιμο θα ήταν να αναφέρουμε τη νευροβιολογική βάση της αγκαλιάς. Όταν αγκαλιάζουμε απελευθερώνεται μια συγκεκριμένη ορμόνη, η λεγόμενη ωκυτοκίνη ή αλλιώς η “ορμόνη της αγκαλιάς”. Αυτή η χημική ουσία του οργανισμού σχετίζεται με τους κοινωνικούς δεσμούς και δημιουργεί το αίσθημα εμπιστοσύνης και δέσμευσης.

H έκκριση των εν λόγω ορμονών βοηθάει στην μείωση της αρτηριακής πίεσης και στη ρύθμιση των καρδιακών παλμών. Δηλαδή ενεργοποιούνται οι υποδοχείς πίεσης και μέσω του αίματος μεταφέρονται σήματα στο πνευμονογαστρικό νεύρο, το οποίο είναι υπεύθυνο για την ευρύτερη αρτηριακή πίεση.

Επίσης, η αγκαλιά αυξάνει την αιμογλοβύνη στο αίμα συντελώντας στη μείωση της εμπειρίας των φόβων (Huber,2005) και δρα επίσης ως φυσικό αγχολυτικό καθώς μειώνει την κορτιζόλη στο σώμα μας. Αυτή σχετίζεται σχετίζεται με το άγχος, στέλνοντας κατασταλτικά σήματα στον εγκέφαλο.

Τέλος, η ωκυτοκίνη φαίνεται να έχει ευεργετική επίδραση σε κομμάτια της λειτουργίας του εγκεφάλου. Σχετίζεται με πολλές και διάφορες ψυχικές και κοινωνικές δυσλειτουργίες, οι οποίες αφορούν στον αυτισμό και τη σχιζοφρένεια.

Καταληκτικά, η Virginia Satir, σημαντική οικογενειακή θεραπεύτρια σημειώνει πως χρειαζόμαστε 4 αγκαλιές την ημέρα για να επιβιώσουμε, 8 αγκαλιές την ημέρα για συντηρηθούμε και 12 για να αναπτυχθούμε.

Δεν είναι επιτακτικό να ξεκινήσετε με αυτά τα νούμερα αγκαλιάς. Απλά να δίνετε και να δέχεστε αρκετές αγκαλιές ημερησίως είναι ένα καλό φάρμακο για τον οργανισμό και την ψυχική μας υγεία. Ωστόσο, σε κάθε αγκαλιά δεν είναι απαραίτητο να σφίγγουμε τον άλλον. Θεωρητικά όλοι γνωρίζουμε τι είναι και πως γίνεται μια αγκαλιά, στην πράξη της όμως έχει μεγαλύτερη αξία και σημασία.

Πηγή

Μπαμπά,

Δεν υπάρχουν κατάλληλες λέξεις να σου πω ‘ευχαριστώ’ ή να σου περιγράψω τι σημαίνεις για μένα.

Όλοι οι άντρες αλλάζουν από τη στιγμή που αποκτούν μία κόρη. Και όταν με κράτησες για πρώτη φορά στην αγκαλιά σου, είμαι σίγουρη ότι σκέφτηκες σε τί κόσμο θα ζήσω. Είμαι σίγουρη ότι ανησύχησες αν θα μπορούσες να μου δώσεις όλα όσα πίστευες ότι αξίζω. Είμαι σίγουρη ότι φοβήθηκες πως θα τα κάνεις θάλασσα μερικές φορές. Είμαι σίγουρη ότι αναρωτήθηκες τί άνθρωπος θα γίνω, ενώ σιωπηλά μου υποσχέθηκες ότι θα είσαι περήφανος για μένα ό,τι κι αν γίνει.

Ήξερες ότι στη ζωή μου θα έχυνα και πολλά δάκρυα. Ήξερες ότι θα μου έφτιαχνες πολλά σπασμένα παιχνίδια αλλά ότι δεν θα μπορούσες να κολλήσεις την καρδιά μου μετά την πρώτη μου ερωτική απογοήτευση. Ήξερες ότι θα αντιμετωπίσω αγενείς ανθρώπους και δεν θα είσαι εκεί για να με προστατέψεις. Ότι θα υπήρχαν επιλογές που θα έπρεπε να κάνω χωρίς να σε έχω δίπλα μου, να μου λες ποια είναι η σωστή.

Δεν πληρώνονται οι θυσίες που έχεις κάνει για μένα και ο χρόνος που αφοσίωσες από τη δική σου ζωή. Γιατί δεν ήταν μόνο τα χρήματα που μου έδινες καθώς έβγαινα από την πόρτα, χωρίς καν να πω ένα γεια, ως έφηβη. Ήταν η άνευ όρων αγάπη ανάμεσα στον μπαμπά και την κόρη που μας βοήθησε να ξεπεράσουμε κάθε φάση της ζωής μας. Ήταν κάθε αγκαλιά και κάθε φιλί στο μάγουλο, καθώς μεγάλωνα. Ήταν αυτό το ‘σ’αγαπώ’, απλά για να το ξέρω. Ήταν που μου έλεγες πόσο όμορφη είμαι, παρόλο που δεν το πίστευα μερικές φορές. Ήταν που έδινες πάντα την καλύτερη συμβουλή ακόμη κι αν την αγνοούσα.

Σαν παιδί, δεν έβλεπα ποτέ τις ρυτίδες στο μέτωπό σου όταν έρχονταν λογαριασμοί στο σπίτι.  Αυτό που έβλεπα μόνο είναι ‘Μπαμπά μπορούμε να αγοράσουμε αυτό’, καθώς βγαίναμε από κάποιο μαγαζί με μια καινούρια κούκλα. Δεν ήξερα τί έκανες στη διάρκεια της μέρας, αυτό που ήξερα ήταν ότι ‘Ο μπαμπάς πρέπει να δουλέψει’. Ζούσα ξένοιαστα μεταξύ σχολείου και παιχνιδιού. Έτρεχα στις σκάλες όταν άκουγα να παρκάρεις το αυτοκίνητο στον δρόμο. Δεν ήξερα ότι οι διακοπές κόστιζαν λεφτά, το μόνο που ήξερα ήταν ότι έπρεπε να πάμε κάπου. Δεν ήξερα το καθημερινό στρες και τα προβλήματα που σε κρατούσαν ξύπνιο τη νύχτα, ήξερα μόνο ότι θα ήσουν ο πρώτος που θα τρέξει στο κρεβάτι μου, όταν θα έβλεπα έναν εφιάλτη. Δεν ήξερα ότι ο πόνος θα περάσει, το μόνο που ήξερα ήταν πως θα τρέξεις να με πάρεις αγκαλιά με την παραμικρή γρατζουνιά.

Και καθώς τα χρόνια περνούσαν, άρχισα να μαθαίνω περισσότερα γι’αυτόν τον κόσμο. Όλοι γερνούσαν με τον καιρό και ξέρω ότι κι εσύ απεχθανόσουν τον χρόνο, βλέποντάς με να μεγαλώνω. Και παρακολουθούσες από μακριά, γνωρίζοντας ότι τελικά θα καταλάβαινα πώς ήταν πραγματικά ο κόσμος.

Και ήσουν πάντα εκεί, σε κάθε παιχνίδι, σε κάθε νίκη και σε κάθε ήττα. Ήσουν ο εμψυχωτής σε κάθε όνειρο που είχα και που δεν ξέραμε αν τελικά θα πραγματοποιηθεί. Ήσουν εκεί σε κάθε μου αποτυχία.

Και σου ράγισε η καρδιά όταν θα έφευγα για το πανεπιστήμιο, καθώς στεκόσουν κοιτάζοντας το άδειο μου δωμάτιο. Και καινούριοι λογαριασμοί άρχισαν να στέλνονται με το ταχυδρομείο. Αγάπη είναι να δίνεις σε κάποιον το καλύτερο ακόμα κι αν σου ραγίζει η καρδιά και να προσφέρεις στα παιδιά σου τα πράγματα που ίσως εσύ δεν είχες ποτέ.

Και το μόνο που ήθελες ήταν να γίνω καλός άνθρωπος, να παίρνω έξυπνες αποφάσεις και να είμαι ανεξάρτητη.

Μέσα από την αγάπη των γονιών γινόμαστε έντιμοι άνθρωποι. Μέσα από την αγάπη των γονιών γινόμαστε οι άνθρωποι που είναι γραφτό να γίνουμε. Μέσα από την αγάπη των γονιών θέλουμε να γίνουμε αυτοί που θα τους κάνουμε περήφανους. Αυτοί που θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους. Θέλουμε να μην κάνουμε ποτέ λάθη, γιατί μια από τις χειρότερες κουβέντες που δεν θέλουμε να ακούσουμε από το στόμα τους είναι ‘με απογοήτευσες’. Αλλά ακόμα και μέσα στις απογοητεύσεις και τα λάθη, όπου οι γονείς ήταν αυτοί που μάζεψαν τα κομμάτια, ξεχώριζε η αγάπη.

Τότε μια μέρα σου γνωρίζω κάποιον και το μόνο που θέλεις γι’αυτόν είναι να με κάνει ευτυχισμένη. Το μόνο που θέλεις είναι ο άντρας αυτός να φροντίσει το κοριτσάκι σου, όπως το φρόντιζες εσύ όλα αυτά τα χρόνια. Να ξέρεις όμως πως ούτε κι εμείς οι κόρες μπορούμε να φανταστούμε μια ζωή χωρίς εσένα και πως πονάει και η δική μας η καρδιά.

Γιατί ήσουν εκεί για τα πάντα, ζούσες τα δάκρυα και τις απογοητεύσεις μου, και στενοχωριόσουν πιο πολύ κι από μένα. Και όσο σκεπτικός κι αν ήσουν γι’αυτόν τον άντρα, για τον οποίο πιστεύεις πως ποτέ δεν θα είναι αρκετά καλός, ελπίζεις ότι θα με αγαπήσει με τον σωστό τρόπο.

Τότε μια μέρα μου ζητάει να τον παντρευτώ και η καρδιά σου σταματάει για λίγο.

Και είναι μια βόλτα στην εκκλησία, την οποία σκεφτόσουν από τη στιγμή που με πήρες αγκαλιά τη μέρα που γεννήθηκα. Ήξερες ότι μια μέρα θα έπρεπε να με αποχωριστείς. Και καθώς κρατάς τα δάκρυά σου και με φιλάς στο μάγουλο, με ακούς να σου ψιθυρίζω: 

‘Αλλά να θυμάσαι μπαμπά, εσένα αγάπησα πρώτο’.

By Kirsten Corley

Πηγή

Ο διάσημος συγγραφέας και ψυχοθεραπευτής Χόρχε Μπουκάι, δίνει σε γράμμα για την κόρη του 30 πολύτιμες συμβουλές:

1. Να χαίρεσαι τον έρωτα

2. Να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου

3. Να αντιμετωπίζεις τους φόβους σου

4. Να ενθουσιάζεσαι με τη ζωή

5. Να ζητάς βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι

6. Να επιτρέπεις να σε παρηγορούν όταν πονάς

7. Να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις

8. Να υπερασπίζεσαι τις επιλογές σου

9. Να είσαι φίλη του εαυτού σου

10. Να μη φοβάσαι μήπως γελοιοποιηθείς

11. Να ξέρεις πως αξίζεις να σ” αγαπάνε

12. Να μιλάς στους άλλους τρυφερά

13. Να λες κάτι ή να σωπαίνεις ανάλογα με το τι κρίνεις για σένα σωστό

14. Να αποκτάς φήμη για τα κατορθώματά σου

15. Να αγαπάς και να φροντίζεις το κοριτσάκι που έχεις μέσα σου

16. Να μην εξαρτάσαι από την επιδοκιμασία των άλλων

17. Να μην επωμίζεσαι τις ευθύνες όλων

18. Να συνειδητοποιείς τα συναισθήματά σου και να πράττεις ανάλογα

19. Να μην κυνηγάς το χειροκρότημα αλλά τη δική σου ικανοποίηση από το γεγονός

20. Να δίνεις επειδή το θέλεις και ποτέ επειδή το νομίζεις υποχρέωσή σου

21. Να απαιτείς να σε πληρώνουν όπως πρέπει για τη δουλειά σου

22. Να δέχεσαι τους περιορισμούς και την αδυναμία σου χωρίς θυμό

23. Να μην επιβάλλεις τα κριτήριά σου ούτε να επιτρέπεις να σου επιβάλλουν οι άλλοι τα δικά τους

24. Να λες «ναι» μονάχα όταν το θέλεις και να λες «όχι» χωρίς ενοχές

25. Να ζεις το σήμερα και να μην έχεις μεγάλες προσδοκίες

26. Να ρισκάρεις περισσότερο

27. Να δέχεσαι την αλλαγή και ν’ αναθεωρείς τις πεποιθήσεις σου

28. Να φέρεσαι και να απαιτείς να σου φέρονται με σεβασμό

29. Να σχεδιάζεις το μέλλον αλλά να ζεις το παρόν

30. Να μη θεοποιείς κανέναν, και ακόμη περισσότερο εμένα

Πηγή

Όλοι θεωρούν πως το να μένεις στο σπίτι και να μεγαλώνεις τα παιδιά σου χωρίς να κάνεις κάποια εξωτερική δουλειά, είναι εύκολο, αλλά η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια αρκετά μοναχική και ψυχικά φορτισμένη εμπειρία.

Για να καταφέρεις να ανταπεξέλθεις σωστά χρειάζεσαι ηρεμία και στήριξη από το περιβάλλον σου, κυρίως από τον σύζυγό σου, ο οποίος με τη σειρά του έχει τις δικές του απαιτητικές ευθύνες μέσα και έξω από το σπίτι.

Η καθοριστική συμβολή του μπαμπά

Η Shanon Whitmore, η οποία δεν εργάζεται και μένει στο σπίτι με τα παιδιά, αναγνωρίζει πως η συμβολή του συζύγου της στην ανατροφή της οικογένειάς τους, αλλά και στο σπιτικό τους είναι καθοριστική.

Όπως γράφει στο ευχαριστήριο κείμενό της προς τον άντρα της «Πίσω από κάθε μαμά που μένει στο σπίτι βρίσκεται ένας σκληρά εργαζόμενος μπαμπάς».

«Έπειτα από κάποια ηλικία η μητέρα μου άφησε τη δουλειά της και έμεινε στο σπίτι για να είναι δίπλα σε εμένα και την αδερφή μου. Ήξερα ότι ήμουν πολύ τυχερή που την είχα κοντά μου, αλλά δεν νομίζω να το εκτιμούσα όσο έπρεπε εκείνη τη στιγμή.

Όπως δεν εκτιμούσα και τις θυσίες που έκανε ο μπαμπάς μου, για να καταφέρει η μαμά μου να μένει στο σπίτι.

Κατάλαβα πόσο σημαντικά ήταν όλα όταν απέκτησα τα δικά μου παιδιά και επέλεξα να μείνω στο σπίτι για να τα μεγαλώσω. Τότε ήταν που συνειδητοποίησα ότι ο άνδρας μου θυσιάζει πολλά περισσότερα από όσα εγώ καταλάβαινα…

Το «ευχαριστώ» στους μπαμπάδες

Έτσι, ως ευχαριστώ για την ημέρα του Πατέρα, θέλησα να μιλήσω για τους μπαμπάδες που δουλεύουν σκληρά, ώστε οι γυναίκες τους να μπορούν να μείνουν στο σπίτι.

Ευχαριστώ για τις αμέτρητες ώρες εργασίας, ώστε να μπορούμε να μείνουμε σπίτι χωρίς να χρειάζεται να ανησυχούμε για την παροχή πρόσθετου εισοδήματος.

Ευχαριστώ για το πάθος που δείχνετε στη δουλειά σας και την αφοσίωσή σας σε αυτή. Με αυτόν τον τρόπο δίνετε στα παιδιά μας να καταλάβουν ότι είναι σημαντικό να βρουν μία εργασία που θα τους αρέσει.

Ευχαριστώ για όλα τα οικογενειακά δείπνα που παρά την κούρασή σας παρευρεθήκατε, διδάσκοντας στα παιδιά μας τη σημασία του να είμαστε κοντά ο ένας στον άλλο.

Ευχαριστώ ακόμα και για τις δραστηριότητες, τους αγώνες, τα κονσέρτα που δεν καταφέρατε να είστε παρόντες, αφού εξασφαλίζατε ότι θα είχαμε στέγη πάνω από τα κεφάλια μας.

Ευχαριστώ για την μία εβδομάδα άδεια το καλοκαίρι που μας δίνει τη δυνατότητα να περάσουμε χρόνο όλοι μαζί απερίσπαστοι.

Ευχαριστώ που είστε πάντα εκεί για τα παιδιά μας. Είστε ο νούμερο ένα θαυμαστής τους.

Ευχαριστώ που προσπαθείτε να αλλάξετε το πρόγραμμα της δουλειάς για να καταφέρετε να είστε στον τελικό αγώνα των παιδιών, τον πιο σημαντικό για εκείνα.

Ευχαριστώ που προσφέρεστε να μείνετε για λίγο με τα παιδιά, ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε ένα μπάνιο χωρίς διακοπή ή να πάμε για έναν περίπατο με τις φίλες μας.

Ευχαριστώ για κάθε θυσία σας για να παρέχετε στα παιδιά μας την παιδική ηλικία που θεωρούμε ότι τους αξίζει.

Ευχαριστώ για τα παραδείγματα αγάπης, αφοσίωσης και σκληρής δουλειάς που δίνετε στα παιδιά μας.

Γενικά, είναι δύσκολο να εκφράσεις την ευγνωμοσύνη σου για αυτά και άλλα τόσα. Είστε πραγματικά ήρωες. Σε όλους τους μπαμπάδες που δουλεύουν ασταμάτητα για να δώσουν τα πάντα στην οικογένειά τους:

Σας βλέπουμε, σας ευχαριστούμε, σας αγαπάμε!»

Πηγή