Παρελθόν, παρόν και μέλλον. Όλα βρίσκονται στην ίδια συχνότητα, όλα βρίσκονται στην ίδια κατεύθυνση. Αυτός ο διαχωρισμός είναι μια ανθρώπινη επινόηση για την δική μας διευκόλυνση. Αν και προήλθε από εμάς αυτός ο διαχωρισμός, εμείς κάπου στην πορεία χάσαμε το μέτρημα.

Βάση του τρόπο ζωής μας πλέον, το παρόν δεν υπάρχει, η στιγμή δεν υπάρχει. Το μυαλό μας τρέχει διαρκώς πίσω ή μπροστά, στο χθες και στο αύριο. Το σήμερα είναι σαν διάφανη επικάλυψη του αύριο. Αυτό που απολαμβάνουμε τώρα, περιμένουμε να το συνειδητοποιήσουμε αύριο.

Πολλές φορές φαίνεται λες και λειτουργούμε μηχανικά, και ότι τίποτα δεν έχει νόημα. Παρόλα αυτά έχουμε το θράσος να κλαφτούμε όταν κάτι μας πλήγωσε, επειδή εμείς πετάμε χαρταετό. 

Ήρθα να σε δω μετά από πολύ καιρό, ήξερα μέσα μου ότι θέλω και έχω ανάγκη τα μάτια σου. Απολαμβάνω το κάθε φιλί, το κάθε χάδι, την κάθε πιρουνιά που με ταΐζεις. Ζω τελείως στο τώρα γιατί δεν ξέρω πότε θα τελειώσει, οπότε ζω την στιγμή, που άλλωστε για αυτά που ήρθα τα παίρνω. Γιατί να χαθώ στο αύριο όταν το τώρα είναι ακριβώς το θέλω μου.

Η ειρωνεία όμως είναι πως αν το καλοσκεφτούμε όλα είναι μόνο παρόν. Όλα τα άλλα δεν υπάρχουν. Χαθήκαμε στις δικές μας δημιουργίες, και χάσαμε τα αυτονόητα. Κάναμε κάτι δεδομένο που δεν μπορεί να είναι δεδομένο. Μετράμε πράγματα και έννοιες που δεν μετριούνται. Αντιστρέψαμε ολόκληρη την έννοια της ύπαρξης μας, και ζητάμε και τα ρέστα που δεν μας βολεύει το αποτέλεσμα.

Παρόν….. η ανησυχία του αύριο. Οι καταστάσεις, της ζωής μας, μας έχουν επιλέξει πριν ακόμη εμείς τις δούμε. Από τα δέκα πράγματα που θα συναντήσουμε, εμείς θα διαλέξουμε τα πέντε. Εκείνα τα πέντε όμως θα επιλέξουν  ποια όντως θα γίνουν πράξη. Είναι όλα ισόποσα μοιρασμένα έτσι ώστε εμείς να έχουμε την άνεση της απόλαυσης του παρόντος.

Η πραγματική γενναιοδωρία προς το μέλλον έγκειται στο να τα δίνουμε όλα στο παρόν. ( Albert Camus )

Ένας φίλος μια μέρα μου λέει γελώντας, εγώ αυτήν την στιγμή σκέφτομαι ένα πράγμα, και εσύ μέσα σε πέντε λεπτά έχεις σκεφτεί ήδη δέκα πράγματα που θέλεις να κάνεις, χάνεις την στιγμή. Αυτή είναι η γενναιοδωρία μου για το δικό μου μέλλον. Δεν χάνω το παρόν, προσελκύω απλά το μέλλον.  

Η εξέλιξη της κοινωνίας μας είναι ραγδαία το λιγότερο. Η εξέλιξη της τεχνολογίας που χρησιμοποιούμαι είναι επίσης ραγδαία το λιγότερο. Δεδομένου της τεράστιας γνώσης και πληροφορίας που καλούμαστε να διαχειριστούμε καθημερινά η αποθήκευση αυτών με κάποιο τρόπο είναι μία αναγκαία μέθοδος διαφύλαξης της εξέλιξης αυτής.

Ο άνθρωπος μπορεί να κρατήσει λίγες πληροφορίες/αναμνήσεις στον προσωπικό τους σκληρό δίσκο. Για αυτό και η χρήση συσκευών αποθήκευσης είναι ουσιώδης ακόμα και για τα πιο καθημερινά δεδομένα όπως φωτογραφίες, βίντεο και γενικότερες αναμνήσεις . Εξίσου σημαντική αν όχι και περισσότερο είναι η αποθήκευση διαφόρων εγγράφων αναγκαίων για οποιαδήποτε δουλειά, αλλά και στοιχείων τα οποία βοηθούν τους καταπληκτικούς αυτούς ανθρώπους που μας προσφέρουν όλες αυτές τις ανέσεις να συνεχίσουν να το κάνουν και να προχωρούν πέραν των ορίων σε καθημερινές βάσεις.

Είναι πολύ ενδιαφέρον να σκεφτούμε από που ξεκίνησε και που έχει φτάσει η δυνατότητα αποθήκευσης. Ένα πολύ απλό παράδειγμα είναι οι κάρτες μνήμης SD οι οποίες είναι γνωστές σε όλους μας. Είναι οι μικρές αυτές κάρτες που μπαίνουν σε κινητά, φωτογραφικές μηχανές, υπολογιστές ή κονσόλες παιχνιδιού και μας επιτρέπουν να επεκτείνουμε τον ήδη υπάρχον αποθηκευτικό τους χώρο. Αυτά τα μικρά διαμάντια έκαναν την εμφάνιση τους την δεκαετία του 90. Η αρχή όμως δεν είναι καθόλου όμοια με την πραγματικότητα του σήμερα. Ο αποθηκευτικός χώρος ήταν πολύ μικρότερος και σε πολύ μεγαλύτερα υλικά. Η χωρητικότητα δεν ξεπερνούσε τα 1MB ενώ σήμερα έχουμε την δυνατότητα αποθήκευσης άνω των 100 GB σε μία συσκευή. Οι τιμές που έχω χρησιμοποιήσει είναι ενδεικτικές αλλά και πραγματικές και μπορούν να μας δείξουν την τεράστια ανάπτυξη. Η ανάπτυξη που οδήγησε σε 100 χιλιάδες φορές μεγαλύτερο αποθηκευτικό χώρο.

Επίσης πολύ σημαντικό για όλη αυτή την εξέλιξη είναι ο τρόπος με τον οποίο κατασκευάζονται αυτές οι κάρτες αλλά και τα υλικά τα οποία χρησιμοποιούνται. Οδηγώντας σε διαφορετική ποιότητα της κάρτας μνήμης, το οποίο σημαίνει διαφορετική απόδοση.

Αυτή η εξέλιξη και αυτό το παράδειγμα είναι κάτι που πολύ πιθανόν να μην το σκεφτόμαστε , να το θεωρούμε δεδομένο. Ωστόσο το θεωρώ ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα συζήτησης, ειδικά όταν σκέφτομαι το δρόμο τον οποίο έχουμε διανύσει. Είναι συναρπαστικό και με κάνει προσωπικά να σκέφτομαι και να φαντάζομαι που μπορούμε να φτάσουμε σε όλες τις πτυχές της ζωής του μέλλοντος.

Πηγή

Μπούτης Ηλίας