Ένα από τα κεντρικά συμπεράσματα της έρευνας Pisa του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) αποτελεί το γεγονός ότι αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια εκ νέου το ποσοστό των παιδιών που πετυχαίνουν καλές σχολικές επιδόσεις, μολονότι προέρχονται από ένα οικονομικά πιο αδύναμο περιβάλλον.
Πρόκειται, βέβαια, για μια άκρως θετική και αξιοσημείωτη εξέλιξη, αφού μέχρι πριν από μερικά χρόνια η ίδια έρευνα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι οι μαθητές που προέρχονται από ασθενέστερα οικονομικά στρώματα ή όσοι είναι μετανάστες ή παιδιά μεταναστών, αποκλείονται στην ουσία από την προοπτική μιας καλύτερης εκπαίδευσης.
Μετά το 2000 παρατηρείται η εισαγωγή των ημερήσιων σχολείων, η πρώιμη στήριξη, η στήριξη μαθητών με μεταναστευτικό υπόβαθρο, η ενίσχυση της γλωσσικής διδασκαλίας. Σήμερα διαφαίνονται οι πρώτοι καρποί αυτών των προσπαθειών
Ο ρόλος της εξατομίκευσης της διδασκαλίας Αποφασιστικής σημασίας είναι το σχολικό περιβάλλον, το να υπάρχουν παιδιά από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα στα σχολεία, αφού βοηθά κυρίως εκείνα που προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Φυσικά, και ένα συνεργατικό κλίμα συμβάλει, όπου οι μαθητές έχουν την αίσθηση ότι το σχολικό περιβάλλον τους καταλαβαίνει και τους στηρίζει.
Τι μπορούν να κάνουν τα σχολεία και οι δάσκαλοι για να υπάρξει ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση; Η διαφορετικότητα στα σχολεία δεν συνιστά εμπόδιο, αλλά μάλλον προτέρημα. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η επικέντρωση των δασκάλων στην εξατομίκευση της διδασκαλίας, καθώς και η μεγαλύτερη ασχολία με τα διαφορετικά δυνατά και αδύνατα σημεία των μαθητών. Επιπλέον, όσο καλύτερο το διδακτικό προσωπικό για τις πιο δύσκολες τάξεις και οι ικανότεροι διευθυντές για τα πιο δύσκολα σχολεία τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα.
Συνεπώς, βασική προϋπόθεση για όλα αυτά, είναι οι μεγαλύτερες επενδύσεις στην παιδεία, αφού, άλλωστε, είναι καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη των παιδιών.
Στην ταινία ¨Οι γέφυρες του Μάντισον¨ η Μέριλ Στριπ λέει πως όταν αποκτάς παιδιά η ζωή σου γεμίζει από λεπτομέρειες… όλες αφορούν αυτά και όλες χρήζουν υψίστης σημασίας για σένα, μέχρι τη στιγμή που θα ανοίξουν τη πόρτα και θα σε επισκέπτονται πια με μια βαλίτσα στο χέρι…
Τότε λίγο σκούρα τα πράγματα, μια που αδειάζουν οι ντουλάπες τους, αδειάζει και η ζωή σου από τις τόσες λεπτομέρειες…ξεκινούν να ζήσουν τις δικές τους περιπέτειες. Μετά;
Μετά αποκτούν τις νέες συνήθειες και μια ζωή δική τους που νομοτελειακά εσύ χωράς μόνο σε λίγα λεπτά της μέρας, όσο διαρκούν λίγα μηνύματα ή ένα τηλεφώνημα. Τώρα για να πούμε και του στραβού το δίκιο, το τηλεφώνημα στην αρχή δεν είναι ένα, καμιά δεκαριά είναι για να βεβαιωθείς ως μητέρα πως έφαγε, ντύθηκε καλά, έβαλε τα τάπερ στο ψυγείο και άλλα πολλά που σε καθιστούν ενεργή στη ζωή τους έστω κι από απόσταση…
Την ημέρα όλα κυλούν μια χαρά.. δουλειά, υποχρεώσεις οικονομικές κατακλύζουν το μυαλό… το βράδυ όμως, πας στη κουζίνα όπου δεν υπάρχει ίχνος άπλυτου πιάτου, μια που τρέφεσαι με delivery και τότε το μάτι σου δε ξεκολλάει από το βάζο με τα μπισκότα, άδειο χωρίς περιεχόμενο και γκρίνιες για το πόσο γρήγορα έφτασε στη μέση…
Θυμάσαι τα πάντα, την στιγμή που ανακάλυψες τα αγαπημένα μπισκότα και το μεγάλο γυάλινο βάζο που φρόντιζες να είναι πάντα γεμάτο… θυμάσαι τα Σάββατα στο σούπερ μάρκετ με το καρότσι να ξεχειλίζει από νοστιμιές, το γεμάτο ψυγείο τα γλυκά που τα ετοίμαζες με τόση χαρά το σκ.. και τώρα… Τώρα το ψυγείο γεμάτο με δύο γιαουρτάκια, τα ράφια στα ντουλάπια άδεια και συ βασίλισσα σε ένα βασίλειο άδειο.. έτσι σου φαίνεται το άνετο σπίτι, έτσι σου φαίνεται πάνω κάτω και η ζωή σου…
Όταν ανοίγεις την πόρτα του δικού τους σπιτιού, όλα αλλάζουν… Γυρνάει το χαμόγελο, οι ατάκες που σου λείπουν τα πειράγματα και διόλου δεν σε απασχολεί αν το σπίτι τους μοιάζει με οίκο.. ξέρετε… Το μόνο που σκέφτεσαι είναι να ρουφήξεις στιγμές να τις ταξινομήσεις στις όμορφες αναμνήσεις και να χαρείς όσο μπορείς. Γυρνάς το βράδυ γεμάτη ευγνωμοσύνη για την αγάπη που πήρες, για τις στιγμές και όλα αυτά τα αποτυπώνεις σε ένα μήνυμα, με μια λέξη, ευχαριστώ… Κι αν όλο αυτό μοιάζει μελό ε, ναι είναι…
Γιατί η ελληνίδα μαμά ζει ανάμεσά μας κι αν δεν προσβληθεί από το σύνδρομο όπως λένε της άδειας φωλιάς τότε να αλλάξει ιθαγένεια. Επίσης θυμάσαι τον εαυτό σου που έβρισκες τόσο παράλογο όταν στα δεκαοχτώ σου μετακόμισες και όταν γύρισες στο σπίτι μετά από μια εβδομάδα, η φώτο σου ήταν πάνω στη τηλεόραση με την ανάλογη κορνίζα… Αφύσικο σου φαινόταν το πόσο τους έλειπες,,, άντε να σε δω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα… Τώρα που είσαι σε αυτήν ακριβώς τη θέση, αναλογίζεσαι πως στα κομμάτια πέρασαν τόσο γρήγορα τα χρόνια, μήπως έπρεπε να είχες κάνει περισσότερα και φυσικά αν υπήρξες όσο καλή, σωστή θα έπρεπε…
Ο γονεικός ρόλος όμως παραμένει ένας ανεξερεύνητος πλανήτης, χωρίς καμιά οδηγία πλοήγησης και δίχως ζώνες ασφαλείας. Προχωράς με το ένστικτο, δίνεις χωρίς να ζητάς πίσω ή να κρατάς λογαριασμούς με μόνη πυξίδα την αγάπη, την αφοσίωση, την φροντιδα και περιμένεις … τι; Την απάντηση από έναν ενήλικα πλέον που πίνοντας καφέ μαζί του τον ρωτάς…. …Ήμουν καλή μαμά… η απάντηση;
Η καλύτερη που θα μπορούσα να έχω…. τότε κοιτάς μπροστά και συνεχίζεις να γεμίζεις το βάζο με τα μπισκότα στο δικό του σπίτι, μια που στο δικό σου δεν εξυπηρετεί η ύπαρξή του πλέον.. Επιβάλλεται πια να αγοράσεις ένα πολύ μικρότερο και το γεμίζεις με τα δικά σου αγαπημένα μπισκότα και υπόσχεσαι πως όχι δεν θα σου φανεί περίεργο που θα στολίσεις μόνη δέντρο χωρίς φωνές και μαλώματα για το ποιος κάνει όλη τη δουλειά… απλά αποφεύγεις να το κάνεις υπό τους ήχους που το συνόδευαν τα χρόνια που πέρασαν και βάζεις το άστρο, με Βανδή και τσιφτετέλια….
Οι σταδιακώς επιταχυνόμενοι ρυθμοί ζωής συμβάλουν στην αφιέρωση περισσότερου χρόνου εκτός σπιτιού για ποικίλους λόγους, είτε αυτό αφορά υποχρεώσεις, είτε απλώς κοινωνικές διασυνδέσεις με το φιλικό, μα και ευρύτερο περιβάλλον. Μολαταύτα, λησμονείται το γεγονός ότι αστείρευτες είναι -εξίσου- και οι επιλογές των δραστηριοτήτων εντός του σπιτιού.
Με την παρακολούθηση ταινιών και σειρών διευρύνεται το γνωστικό και γλωσσικό επίπεδο, αφού αυτό θεωρείται μια μορφή ψυχαγωγίας. Την στιγμή εκείνη λησμονείται ο πραγματικός χρόνος και επικρατεί η αφοσίωση στη δράση και πλοκή του εκάστοτε έργου. Η συζήτηση που ακολουθεί, οι προβληματισμοί που γεννώνται, οι αντιδράσεις στα ερεθίσματα των όσων λαμβάνουν χώρα εγκολπώνονται στα πλαίσια της ενδυνάμωσης της προσωπικότητας και του χαρακτήρα του ατόμου, καθώς και στην αλληλεπίδραση μεταξύ των όσων θεατών παρακολουθούν.
Μια άλλη επιλογή αποτελεί και το βιβλίο, ιδανικό, ιδίως, για τους λάτρεις της ανάγνωσης. Δεν προσφέρει μόνο την συντροφιά του, όπως είθισται, αλλά, επίσης, συμβάλει στην πλήρη πνευματική απώλεια με τον παροντικό χρόνο και στην μεταπήδηση στα δρώμενα και την εποχή που περιγράφει γλαφυρά. Επιπρόσθετα, αναπτύσσει το πνευματικό πεδίο, διότι τοποθετεί τον αναγνώστη σε μια θέση κατά την οποία «γεννά» την φαντασία του με το να αναζητά και να εφευρίσκει πρόσκαιρες απαντήσεις ως προς το πώς θα εξελιχθεί η πλοκή. Επηρεάζει, όμως, και το λεξιλογικό επίπεδο λόγω της επαφής με αμέτρητες λέξεις, φράσεις και νοήματα. Ίσως, τελικά, να είναι από τους πιο διασκεδαστικούς τρόπους χαλάρωσης, που παράλληλα, όμως, συγκαταλέγεται στις ύψιστες μορφές ψυχαγωγίας και επένδυσης του ελεύθερου χρόνου.
Μαγειρική, τέχνη ή όχι; Και μόνο η απόπειρα για τη δημιουργία εκ του μηδενός ενός πιάτου, εξάπτεται η συνδυαστική ικανότητα και η φαντασία. Πλέον, στο διαδίκτυο επικρατεί μεγάλη ποικιλία με παραλλαγές συνταγών για οποιουδήποτε είδους φαγητού και γλυκού. Με τον αυτοσχεδιασμό και την προσθαφαίρεση υλικών προσωπικής προτίμησης, ανοίγουν άγνωστα γευστικά μονοπάτια ικανά να ερεθίσουν τους γευστικούς κάλυκες, θετικά ή μη. Αδιαμφισβήτητα, όμως, οι συνδυασμοί που θα προκύψουν θα είναι πρωτότυποι και μοναδικοί.
Μια ενδιαφέρουσα δραστηριότητα -και ίσως αρκετά παρεξηγημένη- είναι η τακτοποίηση, αφού με τις ατέρμονες ώρες εκτός σπιτιού, ο χρόνος εντός του δεν επαρκεί για την επανατοποθέτηση των όσων αντικειμένων έχουν χρησιμοποιηθεί. Επιπλέον, με την αποτελεσματική οργάνωση αποθηκευτικών χώρων, δωματίων και γενικότερα πραγμάτων, θα έχει εξασφαλιστεί τόσο η καλύτερη διαρρύθμιση του χώρου, όσο και η διακόσμηση. Και, φυσικά, θα είναι έτοιμο να υποδεχτεί και να φιλοξενήσει κάθε καλεσμένο και επισκέπτη.
Κλείνοντας, δεν θα δύνανται να παραληφθούν τα επιτραπέζια παιχνίδια. Επιτραπέζια γνώσεων, μνήμης, ισορροπίας, ταχύτητας, στρατηγικής, με ζάρια, πάζλ, χαρτιά, κάρτες, ταμπλό και πιόνια εύκολα αποκτιόνται από αντίστοιχα μαγαζιά παιχνιδιών. Όλοι -ανεξαρτήτου ηλικίας- τα απολαμβάνουν και τα επιλέγουν, ιδίως, αν βρίσκονται σε μεγάλες παρέες συμμετεχόντων παικτών, που θα υπάρχει περισσότερη δράση και συναγωνισμός μεταξύ τους. Τα επιτραπέζια είναι μια ιδανική ευκαιρία να περάσουν ποιοτικό κοινό χρόνο τα άτομα, τα μέλη της οικογένειας και οι φίλοι.
Πώς να οργανώσω το «σχέδιο του Αϊ-Βασίλη» χωρίς άγχος!
…γιατί ποτέ δεν είναι αργά για λίγη περισσότερη μαγεία στη ζωή σας.
Η πολυπόθητη ημέρα της επίσκεψης του αγαπημένου μας εύσωμου κυριούλη με την κόκκινη στολή πλησιάζει και ήδη εσείς οι γονείς θα έχετε αρχίσει να αναζητάτε τα δώρα των παιδιών σας. Είναι πολύ τρυφερό να διατηρήσετε για τα μικρότερα παιδιά την αίσθηση αυτή της μαγείας των Χριστουγέννων και κάτι τέτοιο χρειάζεται ένα καλά οργανωμένο σχέδιο από μέρους σας. Φυσικά, απαραίτητο συστατικό για την επιτυχία του σχεδίου του Άγιου Βασίλη είναι η μαγεία…
Παράλληλα, η σωστή οργάνωση είναι το α και το ω στην κατάστρωση του σχεδίου και για αυτό σας προτείνουμε τα παρακάτω βήματα:
Το γράμμα: Ζητάτε από τα παιδιά σας να γράψουν το περιβόητο αυτό γράμμα που είναι και το εισιτήριό σας στη σκέψη τους! Καλό είναι να το κάνετε αρκετές ημέρες πριν, ώστε να υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος για εσάς να εντοπίσετε τα δώρα και να τα αγοράσετε στην ώρα τους. Στα μικρότερα παιδιά ζητάτε να ζωγραφίσουν αυτό που θα ήθελαν να τους φέρει ο Άγιος Βασίλης και να σας το περιγράψουν. Στα πιο μεγάλα και σε εκείνα που ήδη γνωρίζουν να γράφουν αν κλείσουν το γράμμα σε φάκελο (επίτηδες για να σας δοκιμάσουν), υπάρχει πάντα και η μέθοδος ανοίγματος φακέλου με ατμό…
Τα δώρα: Επειδή η εποχή που διανύουμε δεν είναι και η καταλληλότερη για να ξέρετε πότε θα μπορείτε να πάτε στα μαγαζιά να ψωνίσετε τα δώρα που σας ζητήθηκαν, η καλύτερη λύση είναι οι online παραγγελίες, οι οποίες είναι ασφαλείς για όλους και εκτελούνται γρήγορα. Αφήστε μάλιστα που δεν έχετε να τρέχετε εδώ και εκεί, να ψάχνετε να παρκάρετε, να συνωστίζεστε και να πελαγώνετε… Από την άνεση του σπιτιού σας λοιπόν και εφόσον έχουν κοιμηθεί τα παιδιά, καθίστε αναπαυτικά και «ψωνίστε» στο καλάθι σας ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.
Το σκηνικό: Το σκηνικό που θα στήσετε αποτελεί το «σενάριο» του σχεδίου σας και η παραμικρή λεπτομέρεια παίζει σημαντικό ρόλο για την επιτυχία του. Το χαρτί περιτυλίγματος προσέξτε να μην είναι κάποιο που μπορεί να το δουν μες στο σπίτι. Διαλέξτε κάτι που σίγουρα δεν θα δημιουργήσει αμφιβολίες.
Την παραμονή της επίσκεψης του Αγίου Βασίλη προετοιμάστε όλοι μαζί τη γιορτινή και μαγική ατμόσφαιρα και φροντίστε να του έχετε αφήσει σε μια γωνίτσα γάλα και μπισκότα να έχει να φάει σε περίπτωση που πεινάσει… Εσείς, μόλις κοιμηθούν τα παιδιά, φροντίστε να αφήσετε όσο πιο φανερά γίνεται τα ίχνη του: ψίχουλα από τα γλυκά, δαγκωμένο μπισκότο και φυσικά μην ξεχάσετε να πιείτε το γάλα… Τοποθετήστε προσεχτικά τα δώρα κάτω από το δέντρο και αφήστε τα υπόλοιπα στη μαγεία των Χριστουγέννων…
Η πιο αγαπημένη μέρα: Να είστε βέβαιοι πως την επόμενη μέρα θα ξυπνήσετε από φωνούλες και χαμόγελα να σας περιτριγυρίζουν γιατί τα δώρα και το σκηνικό θα έχουν αποκαλυφθεί από πολύ νωρίς το πρωί. Το υπόλοιπο της ημέρας θα είναι άκρως οικογενειακό και γεμάτο παιχνίδι…Το άνοιγμα των δώρων, γιορτινά τραγούδια για μουσική υπόκρουση, μυρωδιά γλυκών και παιδικά γελάκια να συντροφεύουν το σκηνικό, δημιουργούν την πιο ιδανική ατμόσφαιρα για να διατηρήσετε τη μαγεία των εορτών. Και αν δεν πιστεύετε ακόμα σε αυτή… ποτέ δεν είναι αργά για λίγη περισσότερη μαγεία στη ζωή σας, μέσα από τα παιδιά σας..!
Αυτή η περίοδος είναι εξαιρετικά δύσκολη για όλους μας, ιδίως για τα παιδιά που αντιμετωπίζουν μια μεγάλη ανατροπή στη ζωή τους. Τα νέα μέτρα προστασίας και η καραντίνα έχουν επηρεάσει ραγδαία την αίσθηση του φυσιολογικού μέσω της μείωσης των καθημερινών δραστηριοτήτων που φαίνεται πως έχει αυξήσει την αίσθηση μοναξιάς, άγχους και θλίψης. Με τα (περισσότερα) σχολεία κλειστά, τα παιδιά έχουν απολέσει ένα σημαντικό μέρος της αίσθησης πλαισίωσης και δομής που δίνει το σχολικό περιβάλλον. Έχοντας λιγότερες επαφές με τους φίλους τους, απολαμβάνουν όλο και λιγότερο την κοινωνική και ψυχική αλληλοϋποστήριξη που χρειάζονται απαραιτήτως για την υγιή ανάπτυξή τους. Ταυτόχρονα, καλούνται να αυξήσουν την ψυχική τους ανθεκτικότητα, να κάνουν υπομονή με τις νέες συνθήκες, να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στα νέα δεδομένα που έχουν άγνωστη διάρκεια.
Τι νιώθουν τα παιδιά στην καραντίνα;
Τα παιδιά είναι πιθανό να βιώνουν αρνητικά συναισθήματα όπως ανησυχία, άγχος και φόβο και αυτό μπορεί να περιλαμβάνει φόβους παρόμοιους με εκείνους των ενηλίκων, όπως φόβο θανάτου, φόβο απώλειας αγαπημένων προσώπων ή φόβο της ίδιας της νόσου και της επακόλουθης απομόνωσης. Αυτό μάλιστα συμβαίνει χωρίς να έχουν τα μέσα ψυχικής εκφόρτισης και εκτόνωσης όπως το κοινωνικό παιχνίδι, τα αθλήματα ή τους φίλους τους.
Το κοινωνικό παιχνίδι και οι κοινωνικές συναναστροφές σε έναν αναπτυσσόμενο ψυχισμό είναι απαραίτητα συστατικά ψυχικής δόμησης και η έλλειψή τους φέρνει τα παιδιά αντιμέτωπα με μια καθημερινή αίσθηση βαρεμάρας. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως η περίοδος της πανδημικής κρίσης που περνάμε είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για την εμφάνιση καταθλιπτικών και αγχωδών διαταραχών στα παιδιά και τους εφήβους με βασικούς προγνωστικούς παράγοντες την άγνωστη διάρκεια της πανδημίας και των περιορισμών της, τον φόβο μόλυνσης, την απογοήτευση και τη βαρεμάρα, τις μη συγκεκριμένες πληροφορίες, την απώλεια της πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνίας με τους φίλους τους, τους συμμαθητές τους, τους δασκάλους τους, την έλλειψη προσωπικού χώρου στο σπίτι, τις οικονομικές αλλαγές στην οικογένεια. Αυτά δημιουργούν φαύλους κύκλους διαρκούς ψυχικής διέγερσης για τα παιδιά χωρίς αντίστοιχη ψυχική ανακούφιση.
Τι θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη πηγών ανθεκτικότητας στα παιδιά μας αυτή τη δύσκολη για όλους μας περίοδο; Η ουσιαστική επικοινωνία με τα παιδιά μας: να τους ακούσουμε να μας μιλάνε για όλα όσα θέλουν να πουν αλλά πρωτίστως να ακούσουμε το συναίσθημά τους χωρίς να προσπαθήσουμε να το φέρουμε αμέσως στο πλαίσια της λογικής.
Η σημασία της επικοινωνίας και της ρουτίνας μέσα στην καραντίνα
Επικοινωνήστε στα παιδιά σας πως κάθε συναίσθημα έχει σημασία να βιωθεί και να ακουστεί. Με τη δική σας παρουσία και δεκτικότητα, επιβεβαιώστε στα παιδιά σας πως όλοι μαζί θα φροντίσετε και θα στηρίξετε ο ένας τον άλλον. Η εστιασμένη, αποτελεσματική και κατάλληλη για την κάθε ηλικία πληροφόρηση θα λειτουργήσει προστατευτικά για τις πιθανές ψυχικές συνέπειες της πανδημίας.
Ξεκινήστε από το μηδέν: ρωτήστε τα παιδιά σας τι γνωρίζουν και διερευνήστε τις απορίες τους. Τα παιδιά και οι έφηβοι συνήθως θα κάνουν ερωτήσεις που αφορούν συγκεκριμένα δικά τους θέματα, ειδικά ερωτήματα για το πώς όλη αυτή η συνθήκη θα αλλάξει τη ζωή τους, τα οικογενειακά πλάνα. Ακούστε τις αγωνίες και δώστε τους ασφαλείς οδηγίες για το καλύτερο που μπορούν να κάνουν.
Προσπαθήστε να παραμείνετε συνδεδεμένοι με τα παιδιά σας μέσα από κοινές δραστηριότητες, οργανώστε συνομιλίες με φίλους και συγγενείς, διατηρήστε τις ανθρώπινες κοινωνικές συνδέσεις. Προσπαθήστε να διατηρήσετε μια σταθερή ρουτίνα σε ορισμένες τουλάχιστον πτυχές της καθημερινότητας, όπως το πρόγραμμα των μαθημάτων, του φαγητού και του ύπνου που θα βοηθήσει τα παιδιά να μην απομονώνονται και αποσύρονται για μεγάλα διαστήματα. Κρατήστε όμως στο νου σας να επιτρέψετε ευελιξία ψυχικά και πρακτικά, αυτήν την περίοδο προτεραιότητα έχουν οι σχέσεις και τα συναισθήματά μας κι όχι η αυστηρή τήρηση των προγραμμάτων.
Προσπαθήστε να ενθαρρύνετε και να συμμετέχετε σε κοινές αθλητικές δραστηριότητες με τα παιδιά σας. Με αυτόν τον τρόπο βοηθάτε στην ψυχική εκφόρτισή τους, στη σωματική έκφραση των συναισθημάτων τους, στο χτίσιμο της αίσθησης αυτοπεποίθησης και της κοινωνικής συμμετοχής. Διαφυλάξτε τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών και το ελεύθερο παιχνίδι. Χορέψτε, τραγουδήστε, ακούστε μουσική, ζωγραφίστε. Όλες αυτές οι δραστηριότητες ενισχύουν την αίσθηση του ανήκειν και της ομάδας αλλά ταυτοχρόνως ενισχύουν τους γονεϊκούς μας δεσμούς που τα παιδιά χρειάζονται περισσότερο από ποτέ.
Σε αυτές τις δύσκολες μέρες χρειάζεται να βρούμε την ουσία στις σχέσεις μας και στους ψυχικούς δεσμούς με τα παιδιά μας για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στη φροντίδα μας και στη φροντίδα τους. Και, εν τέλει, τα οδηγήσουμε με ασφάλεια στην επόμενη μέρα.
H Καλλιόπη Κρεμαστιώτη είναι Ψυχολόγος(Bsc)-Ψυχοθεραπεύτρια(PgD)
Πριν την καραντίνα συνήθιζα να λέω πως η ζωή μου ήταν κάπως άτονη, λιγάκι βαρετή, πληκτική και διαρκώς παραπονιόμουν. Για να σας εξηγήσω καλύτερα είμαι μητέρα τριών ενήλικων τέκνων μιας κόρης 24 και ενός αγοριού 21 και μιας ζωή να έχει 19χρονης που μου είχε κάνει τα νεύρα κρόσσια μέχρι να περάσει στη σχολή που επιθυμούσε.
Η μεγάλη μου δουλεύει ή μάλλον δούλευε σε κοντινή πόλη σε μοδάτο εστιατόριο, διατηρώντας μόνη της το μικρό σπίτι της και εγώ την επισκεπτόμουν σε τακτά διαστήματα. Από μικρή ήθελε να γίνει σεφ. Ο μεσαίος σπουδάζει ή μάλλον σπούδαζε στην Αλεξανδρούπολη και η μικρή μου στην Κρήτη… Ο σύζυγός μου διατηρεί ή μάλλον διατηρούσε κατάστημα λιανεμπορίου και εγώ εργαζόμουν σε τουριστικό γραφείο .Σίγουρα θα αντιλαμβάνεστε το πόσο δύσκολα μεγαλώσαμε τα καμάρια μας και πόσο άγχος περιλάμβανε η αποκατάστασή τους. Σταθήκαμε όμως τυχεροί, πολύ εργατικοί και τα καταφέραμε…
Όταν λοιπόν φύγανε και βρήκανε τον δρόμο τους είχα τόσο ελεύθερο χρόνο που μερικές φορές πίστευα πως ήμουν τεμπέλα… άρχισα λοιπόν να πηγαίνω για καφέ με τις φίλες μου, γράφτηκα σε γυμναστήριο, απολάμβανα το πρωινό ξύπνημα και για να μην τα λέω και πολλά περίμενα τις γιορτές να μαζευτούμε όλοι μαζί και να απολαύσουμε στιγμές οικογενειακής ευτυχίας. Παρόλα αυτά η αχάριστη, ναι αχάριστη έλεγα πως πλήττω και πως δεν έχω τα παιδιά μου κοντά και και και…Ώσπου ανακοινώθηκε η καραντίνα… τηλέφωνο Νο 1 η μεγάλη μου ανακοινώνει πως θα έρθει σπίτι γιατί δεν έχει την καθόλου οικονομίες και όπως χαρακτηριστικά είπε δεν υπάρχει φως στο τούνελ… τηλέφωνο Νο2 από τον ακριτικό νομό: Μαμααα ερχόμαστε, τι ερχόσαστε παιδί μου; Έγινες δύο;Ναι πριν δέκα μέρες και το Μαράκι δεν μπορεί να πάει Γερμανία που μένουν οι δικοί της…Μάλιστα!!Το Νο3 ήταν θέμα ωρών οπότε μου ήρθε και εκείνο…
Πήρα τον πατέρα και όπως θα αντιδρούσε κάθε Ελληνίδα μάνα του κατέστησα σαφές ότι υπάρχει άμεση ανάγκη επίσκεψης σε σούπερ μάρκετ και μάλιστα όχι μόνο σε ένα…Παρασκευή απόγευμα εμείς λοιπόν τρέχαμε με τα καλάθια φουλ και τα καμάρια μου ταξίδευαν… Σάββατο πρωί ετοίμασα όλα τα κρεβάτια υποδοχής, ετοίμασα φαγητό πήγα λαική, ακύρωσα κομμωτήριο και ήταν η τελευταία ευκαιρία μου να με δω περιποιημένη, αλλά λέω δε βαριέσαι.. θα δω τα λατρεμένα μου…Σάββατο μεσημέρι κατέφθασαν μετά Βαΐων και κλάδων. Αγκαλιές, φιλιά, χαμόγελα και με χαρά περισσή φάγαμε, ήπιαμε, αλλά όταν τελείωσε το πανηγύρι έμεινα μόνη με τις κατσαρόλες, τα τηγάνια και τον γενικό χαμό…
Ξέχασα να σας πω ότι το καθόλα συμπαθητικό Μαράκι, σπούδαζε μεν παιδαγωγικά αλλά μόλις άνοιξα την πόρτα στην πλάτη της κρεμόταν μια κιθάρα και στο χεράκι κρατούσε ένα κλουβάκι με μια μαύρη γάτα…Τρία εγκεφαλικά μου ήρθαν, καθότι αλλεργική στα όμορφα ζωάκια αλλά χαμογέλασα και είπα… καλέ τι γλυκό γατάκι… πως το λένε;;;
Η Κυριακή πέρασε πολύ γρήγορα, να έχω την ευκαιρία να κοιταχτώ στον καθρέφτη, καθώς άρχισα να ετοιμάζω πρωινά, να είμαι πάνω από κατσαρόλες, νεροχύτες και να στρώνω κρεβάτια γιατί τα καμάρια μου αν δεν τους άλλαζες σεντόνι δεν θα το λάμβαναν στις προτεραιότητες τους για τον τρέχων έτος…Από Δευτέρα τα πράγματα έγιναν λίγο χειρότερα…Τι εννοώ…Ξυπνούσαν μεσημέρι και εγώ έπρεπε να πιω καφέ πατώντας στα νύχια και να συνομιλώ με τον πατέρα τους κάνοντας νοήματα… βλέπετε σε ένα μικρό τριάρι ζούμε όχι σε έπαυλη… στο μενού της ημέρας προστέθηκαν και τα πλυντήρια έχω να σας πω, γιατί ναι μεν ξυπνούσαν μεσημέρι, μετά όμως άρχιζαν τις αθλητικές δραστηριότητες και το απόγευμα βγαίνανε για έναν καφέ στο παρκάκι… τα ρούχα δεν χωρούσαν πια στο καλάθι και δεν ήταν και μικρό…
Το βράδυ άρχιζαν οι παραγγελίες.. μαμά, δεν κάνεις εκείνη την τυρόπιτα αύριο, εκείνο το κέικ, εκείνη την μακαρονάδα με τα τυριά, εκείνο το γλυκό με την σοκολάτα… και ούτω καθ εξής… Τόλμησα να σκεφτώ, πως η κορούλα μου θα μπορούσε να μαγειρεύει κανένα φαγάκι. Την έπεισα να μας κάνει λοιπόν παστίτσιο με την συμφωνία να μην την ενοχλήσουμε εν ώρα δημιουργίας. Έτσι κι έγινε. Στρωθήκαμε στο τραπέζι και τι να δούμε… για πιάτα είχε βάλει τις πιατέλες μας τις μεγάλες, στη μέση είχε λίγο μακαρόνι λίγο κιμά παρά πέρα και λίγο άσπρο πιο κει… που είναι βρε αγάπη μου το παστίτσιο; Βρε μαμά αυτό είναι γκουρμέ πιάτο.. αποδομημένο. Νηστικοί σηκωθήκαμε και όταν είδα την κουζίνα που δημιουργήθηκε η συνταγή συμπέρανα ότι πρώτα αποδομείς την κουζίνα για να την εκτελέσεις. Τρεις ώρες καθάριζα κι όταν της είπα να βάλει χεράκι είπε… α.. εγώ είμαι σεφ… Έκτοτε όταν ήθελε να δημιουργήσει το καμάρι της έλεγα άσε.. μη μου κουράζεσαι. Δεν ανέφερα το πώς δοκίμαζε τα δικά μου και τα σχόλια της… Μόλις της έβαζα πιάτο μπροστά , άρχιζε να μιλάει για εντάσεις, υφές και αλάτια που δεν ακούγονται.. λες και ήμουν στο μάστερ σεφ και περίμενα να είμαι η επόμενη αποχώρηση.
Ωστόσο τα βράδια μας είχαν δόσεις καλλιτεχνικές.. το Μαράκι μόλις που πήγαινα για ύπνο είχε έμπνευση και άρχιζε να γρατζουνάει την κιθάρα διότι δεν το είχε και πολύ με τη μουσική και μαζί με τον δικό μου να παριστάνουν τον Τζον Λένον και την Γιόκο Όνο….
Σήκω βρε Λευτέρη έλεγα στο πατέρα τους να τους πεις να βγάλουν τον σκασμό, όχι εκείνος άσε τα παιδιά να διασκεδάσουν… κλεισμένα μέσα έχουν σκάσει… Μάλιστα… ενώ εγώ ας πούμε περνούσα καλά… οκ!!! Γιατί η γυναίκα ούτε το βράδυ είχα ησυχία, ξέχασα να σας ενημερώσω ότι σε όλο τον χαμό είχα και την γάτα που ενώ με είχε πάρει ο ύπνος, αυτή ερχόταν πάνω στο κομοδίνο και με κοιτούσε… άνοιγα τα μάτια πάνω στο κομοδίνο αυτή να με κοιτά… μέσα στον ύπνο η γυναίκα ξεχνούσα την ύπαρξή της, να οι τσιρίδες… και τα γλυκά μου πλάσματα το έβρισκαν τόσο αστείο αυτό, όπως και το φτέρνισμα που είχα όλη τη μέρα!
Θυμόμουν τις μέρες που ξέγνοιαστη έπαιρνα τις φίλες μου για καφέ, για γυμναστήριο, για ψώνια, έστω και για μια βόλτα, μέχρι την πλατεία. Τώρα μέσα και δουλειές…βραδιάζει, ξημερώνει ίδιες οι μέρες… βέβαια προέχει να είμαστε καλά, ασφαλώς όμως πως να είσαι καλά έχοντας τόσες υποχρεώσεις και δεν σου φτάνουν οι 24 ώρες; Για βοήθεια ούτε λόγος… άσε τα παιδιά έλεγε ο Λευτέρης διακοπές κάνουν, τι να τ αφήσω βρε αγάπη μου κι εγώ άνθρωπος είμαι… λίγα πιάτα να πλύνουν ίσως, δεν βλέπεις πως τρώνε και εγκαταλείπουν το τραπέζι λες και τους ήρθε μήνυμα πως σε 3 δεύτερα θα σκάσει βόμβα στην κουζίνα…Όχι αυτός…μη τους πεις κουβέντα.. ε, τότε να βάλεις ένα χεράκι κι εσύ ίσως; Εγώ;;; ρωτάει ο Λευτέρης με ύφος, στυλάκι…και στραβό χαμόγελο συνάμα… Ναι άντρα του σπιτιού μας, εσύ… δεν ήθελα και πολύ να εκτονωθώ σε μια λεκτική επίθεση στο στεφάνι μου… Άρχισα με το κλασικό, δούλα με κάνατε εδώ μέσα και όπως κάθε θηλυκό που θέλει να διατηρεί τα στοιχεία του, θυμήθηκα μέχρι στο γάμο μας που με είχε στραβοκοιτάξει η μάνα του όταν του πάτησα το πόδι… Τους μάζεψα λοιπόν στο σαλόνι και τους είπα πως πρέπει αν θέλουμε όλοι να περάσουμε καλά στην καραντίνα καλό θα ήταν να καταμεριστούν οι εργασίες. Όλοι συμφώνησαν και εγώ ανακουφισμένη πήγα για ύπνο. Μάλιστα τόλμησα να σκεφτώ πως την επόμενη ίσως να τα κατάφερνα να πάω για λίγο περπάτημα το απογευματάκι.
Όταν την επόμενη ζήτησα να με βοηθήσουν όλοι είχαν να κάνουν κάτι πολύ, μα πάρα πολύ σημαντικό που δεν χωρούσε καμία αναβολή. Ο ένας θα ετοίμαζε εργασία, η άλλη θα πήγαινε βόλτα με τη φίλη της την Σοφία γιατί είχε πάθει κατάθλιψη που δεν είδε τον Σίμο πέντε μέρες, ο μικρός μου μόνο είπε πως θα το κάνει, όταν γυρίσει από το γηπεδάκι που θα πάει για τρέξιμο. Που αν άρχιζα να τρέχω εγώ, θα κατέρριπτα ότι μύθο γέννησε η ανθρωπότητα σε αγώνα δρόμου, με αυτά που τραβάω.
Α.. να μην το ξεχάσω, εδώ και τρεις μέρες ο Θανάσης μου ανακοίνωσε πως θα πρέπει να μιλάμε τα απογεύματα με την μητέρα του στην Θήβα, γιατί νιώθει μοναξιά και κανένα δυωράκι θα ανοίγουμε βιντεοκλίση έτσι για νιώθει καλύτερα κι αυτή η καημενούλα… μια που έχω τον χρόνο τον απεριόριστο και δεν ξέρω που να τον καταναλώσω.
Μέχρι που σκέφτηκα ότι αν υπάρξει άλλη καραντίνα να ανακοινωθεί μια ώρα πριν την εφαρμογή της… έτσι τα καμάρια μας θα καθίσουν στο σπιτάκι τους και δεν θα τρέχουμε εμείς οι μαμάδες πίσω από αυτά κι αν γίνετε να βγει κανένα μέτρο ώστε να μείνει και ο Θανάσης καραντίνα στο μαγαζί του, καμία αντίρρηση, θα μιλάει και όσο θέλει με τη μάνα του!!!
10 Πράγματα για την Disney World που σίγουρα δεν ξέρεις
Μπορεί να μην έχετε πάει ποτέ αλλά είμαστε σίγουροι πως θα σας άρεσε ένα ταξιδάκι στο πιο μαγικό μέρος του κόσμου.
Η Disney World είναι το όνειρο κάθε παιδιού και η κρυφή χαρά κάθε μεγάλου.
Δείτε ποια είναι τα 10 πράγματα που δεν γνωρίζουν γι’αυτήν ούτε οι πιο φανατικοί θαυμαστές της.
Κάθε μέρα πηγαίνουν στα απολεσθέντα γύρω στα 210 γυαλιά ηλίου. Σε ετήσια βάση οι εργαζόμενοι στο τμήμα απολεσθέντων μαζεύουν 6000 κινητά, 3500 κάμερες, 18000 καπέλα και 7500 βιβλία.
Στο κεντρικό πάρκο της Florida υπάρχουν γύρω στους 74 χιλιάδες υπαλλήλους.
Η Disney World είνει τεράστια σε έκταση. Είναι όσο όλο το San Francisco ή όσο δύο νησιά του Manhattan.
Μέσα στην Disney World καταναλώνονται ετησίως πάνω από 75 εκατομμύρια Coca Cola και 13 εκατομμύρια μπουκάλια νερό.
Το Animal Kingdom είναι το μεγαλύτερο θεματικό πάρκο της Disney World.
Όταν το πάρκο είχε πρωτοανοίξει το εισιτήριο κόστιζε 3,5 δολάρια. Σήμερα είναι το πιο ακριβό πάρκο στον κόσμο.
Υπάρχουν κρυμμένοι Mickey σε διάφορα σημεία του πάρκου.
Οι περισσότεροι υπάλληλοι της Walt Disney World μπορούν να σας πουν πού είναι η τουαλέτα σε 14 γλώσσες.
Κάθε Χριστούγεννα το πάρκο στολίζεται συνολικά με 1500 χριστουγεννιάτικα δέντρα.
Δεν μπορεί να αγοράσει κανείς τσίχλα μέσα στην Disney World καθώς δεν πωλείται πουθενά.
Με πενιχρές ιστορικές πληροφορίες βιογραφίας, ο Άγιος γεννήθηκε στην Αδριανούπολη Παφλαγονίας της Μικράς Ασίας. Πρόκειται για γόνο πλουσίων γονέων και διδάχτηκε νωρίς την εγκράτεια και το ότι το χρήμα αποτελεί το μέσο για την ανακούφιση και περίθαλψη των φτωχών και των αρρώστων.
Μόλις απέθαναν οι γεννήτορες του, διαμοίρασε όλη την κληρονομιά του και πήγε ως ασκητής σε ερημικό τόπο με νηστεία και επίμονη άσκηση μέσα σε σπήλαιο, όπου γνώρισε άλλους ασκητές και με αδελφική αγάπη, χριστιανική συγκατάβαση και επιείκεια διαβιούσαν. Όντας ένα ειρηνοποιό πνεύμα, δεν λύπησε ποτέ κανένα, αλλά επιδίωκε την αποκατάσταση της γαλήνης σε ταραγμένες ψυχές.
Με την πάροδο των ετών απέκτησε φήμη αφενός τρέφοντας μεγάλη στοργή προς τα παιδιά και αφετέρου για την θαυματουργή του προσευχή που βοηθούσε πολλές γυναίκες, όταν δεν τεκνοποιούσαν, πολλές από τις οποίες, βέβαια, ζητούσαν τις πνευματικές του οδηγίες. Έτσι, καθιερώθηκε ως προστάτης των νηπίων και θεραπευτής των παιδικών ασθενειών. Άλλωστε, από παρετυμολογία του ονόματός του πιστεύεται ότι αυτός «στυλώνει», δηλαδή ενισχύει την υγεία των παιδιών.
Η ιαματική θαυματουργία του Αγίου περνώντας στην εικαστική απόδοση του σε βυζαντινές και κυρίως μεταβυζαντινές εικόνες παρουσιάζεται ως γέροντας που κρατά με το αριστερό του χέρι σπαργανωμένο βρέφος και με το δεξί ειλητάριο.
Πέθανε στην γενέτειρά του, με την Ορθόδοξη Εκκλησία να τιμά τη μνήμη του στις 26 Νοεμβρίου. Ως είθισται, κατά την εορτή του οι μητέρες των βρεφών και των άλλων παιδιών απέχουν από κάθε δραστηριότητα.
Η συμβίωση με έναν αδερφό , μεγαλύτερο ή μικρότερο μπορεί να χαρακτηριστεί από δυο πλευρές . Πόλεμος και ειρήνη. Λέξεις κλειδιά , για να μπορέσουμε να περιγράψουμε αυτή τη μοναδική σχέση που εκτυλίσσεται μεταξύ δύο ατόμων που συνδέονται με το ίδιο αίμα. Οι παράγοντες που επιδρούν στην ανάπτυξη της αδερφικής σχέσης ποικίλλουν, καθώς το φύλο, η ηλικία, οι γονείς και άλλοι επενεργούν με τον δικό τους τρόπο στην διαμόρφωση της αδερφικής αγάπης . Πόσα και πόσα αδέρφια έχουμε δει να μην μιλιούνται για χρόνια, να τσακώνονται για κληρονομικά , να ανταλλάσσουν βαριές απόψεις , να διαφωνούν για πολιτικές , θρησκευτικές, οικονομικές πεποιθήσεις ; Άπειρα παραδείγματα στον ευρύ κοινωνικό μας περίγυρο . Ο αδερφός αποτελεί το στήριγμα , ο ώμος που θα γείρεις όταν ξαφνικά τα παρατήσεις , όταν χάσεις τον κόσμο κάτω από τα πόδια σου . Ο μοναδικός κληρονόμος της γονικής αγάπης , την οποία μοιραστήκατε. Πόσοι αγώνες , τραγούδια , ποιήματα , στίχοι γράφτηκαν για αυτόν τον άνθρωπο. Άραγε γνωρίζουμε την πραγματική αξία του αδερφού μας ;
Παραδεχτείτε το. Έστω μια φορά , σας ήρθε η περιβόητη επιθυμία να μαλώσετε με τον αδερφό σας για κάτι που σας έκανε . Μικρό , μεγάλο , δεν έχει σημασία . Αγαπάμε αυτά τα μικροκαυγαδάκια μεταξύ σας , καθώς είναι ένα φυσιολογικό στοιχείο που οφείλει να υπάρχει στην αδερφική σχέση και με αυτόν τον τρόπο προβάλλονται οι τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες που μπορεί να έχουν δυο αδέρφια . Ειδικά , αν η αντίθεση είναι αγόρι – κορίτσι σκούρα τα πράγματα…. Άλλος κόσμος ο ένας, τελείως διαφορετικός ο άλλος. Φυσικά, υπάρχουν και περίοδοι συνεργασίας μεταξύ τους . Όμως , εκ φύσεως υπάρχουν κόντρες ( σε φυσιολογικό επίπεδο πάντα ) που όσο εισέρχονται στο στάδιο της εφηβείας , γίνονται ολοένα και εντονότερες.H επιθετικότητα και η ανταγωνιστικότητα εκδηλώνονται σε πολλές δραστηριότητές τους. Οι μεταβαλλόμενες ανάγκες των παιδιών, τα άγχη και η διαφοροποίηση της ταυτότητάς τους, επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο σχετίζονται μεταξύ τους.
Φαίνεται πως οι αδελφικοί καβγάδες είναι συχνότεροι σε παιδιά είτε με μικρή διαφορά ηλικίας, είτε του ιδίου φύλου. Αυτό συμβαίνει γιατί στην περίπτωση αυτή τα παιδιά έχουν πάνω – κάτω κοινές ανάγκες με αποτέλεσμα δύσκολα να υποχωρούν σε αυτό που επιθυμούν. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, προσπαθεί να ορίσει τον εαυτό του και να διαφοροποιηθεί από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, με αποτέλεσμα συχνά να οδηγείται σε συγκρούσεις Ένας άλλος λόγος είναι η βαρεμάρα . Δηλαδή ο λόγος που κατά 90% χρησιμοποιώ για να πειράξω τον αδερφό μου .Όταν το παιδί βαριέται, ο καυγάς μπορεί να είναι ένας τρόπος για να διασκεδάσει. Ειδικά όταν ξέρει ότι αν ενοχλήσει το αδερφάκι του, εκείνο θα αντιδράσει έντονα. Μανώλη μου , αν το βλέπεις αυτό καταλαβαίνεις γιατί μαλώνουμε τρεις και λίγο….
Γυναίκες , δεν μπορώ να περιγράψω πόσο τυχερές θα πρέπει θα αισθάνεστε που έχετε έναν αδερφό στο πλευρό σας ! Το Α και το Ω στην ζωή σας. Ο φύλακας άγγελος σας ! Ο σωτήρας , το καμάρι ….ο θησαυρός σας ! Πάντοτε δίπλα σας ,αφουγκράζεται τις ανάγκες σας και τα θέλω σας . Αλίμονο σε όποιον σας πειράξει . Ο αδερφός τείνει να είναι ιδιαίτερα….υπερπροστατευτικός , ειδικά με τη μικρότερη αδερφή. Οι άντρες που έχουν αδερφές, είναι πιο ευτυχισμένοι και αισιόδοξοι άνθρωποι , υποστηρίζει η επιστήμη . Απ′ ότι φαίνεται, οι αδερφές ενθαρρύνουν τα αγόρια αδέρφια τους να είναι πιο επικοινωνιακά και να εκφράζουν ανοιχτά τα συναισθήματά τους, το οποίο οδηγεί σε καλή ψυχική υγεία . Επιπροσθέτως , οι άντρες που έχουν αδερφές , γνωρίζουν καλύτερα τον γυναικείο κόσμο και τι πραγματικά θέλουν .
Μεγαλωμένοι σε περιβάλλον , με γκρίνια , με εφηβικά φλερτ από την πλευρά της γυναίκας, με την έννοια της περιόδου (άγνωστη λέξη και λειτουργία για τους περισσότερους άνδρες.) , κατανοούν πλήρως τα γυναικεία προβλήματα και αργότερα , σέβονται την κοπέλα τους με τον ίδιο τρόπο. Επίσης, ξέρει τις ανασφάλειες που νιώθει κάθε γυναίκα μεγαλώνοντας, με το σώμα της και γενικά με τον εαυτό της και μαθαίνει πώς να τις χειριστεί. Επομένως , δημιουργείται ένα αίσθημα σιγουριάς στον άντρα για να προετοιμαστεί για τις επόμενες σχέσεις του. Φυσικά , παρόμοιο ρόλο διαδραματίζουν οι γονείς του , που με την σωστή καθοδήγηση και την εμφύσηση ορθών κοινωνικών προτύπων συντελούν στην πνευματική αρτίωση του.
Φτάνουμε στο σημείο να αναρωτηθούμε , τι έχει πραγματικά ανάγκη να ακούσει ένας άνδρας από την αδερφή του ; Το κυριότερο από όλα , έχει ανάγκη από σεβασμό και τρυφερότητα . Το ότι διαθέτει ανδρική φύση δεν αποκλείει το γεγονός να είναι συναισθηματικός και γλυκός μαζί σου. Κάθε άνθρωπος και κυρίως κάθε άντρας, θέλει να ξέρει πως εμπνέει ένα κάποιο κύρος κι έναν σεβασμό στους άλλους. Πόσο μάλλον ο αδερφός στην ίδια του την αδερφή. Θα σε υποστηρίξω , ό,τι και αν γίνει ! Πες την ριμάδα αυτή φράση και καμιά φορά…δεν χρειάζεται να εμφανίζεται μόνο στις κρίσιμες στιγμές που περνάτε. Ένας αδερφός , χρειάζεται την στήριξη του αίματος του προκειμένου να προχωρήσει μπροστά! Το να ενθαρρύνεις κάποιον να πραγματοποιήσει τους στόχους του , ίσως είναι η μεγαλύτερη προσφορά σου, ως άνθρωπος.
Ανταγωνισμοί και ζήλιες δεν χωράνε . Παιδιά της ίδιας μάνας είστε, στα μάτια της ισάξιοι. Κανένας πιο πάνω από τον άλλον . Ο καθένας με την μοναδική και συνάμα ξεχωριστή προσωπικότητα του, είναι αναντικατάστατος! Άλλωστε , ο αδερφός είναι ο ένας και μοναδικός “άντρας” της ζωής σου . Όσοι και αν περάσουν από την ζωή σου , όσοι φύγουν και όσοι μείνουν , δεν θα είναι εκείνος. Έχει ανάγκη , όμως να του το δείξεις . Μην τον υποβιβάζεις , μην τον ανταγωνίζεσαι , δείξε του τι σημαίνει αδερφική αγάπη. Στον πρώτο χωρισμό , να είσαι κοντά του , στον πρώτο του έρωτα , στα πρώτα του βήματα . Από την βρεφική ηλικία , ως τα βαθιά γεράματα , δεν είστε τίποτα περισσότερο από δύο σταγόνες από το ίδιο αίμα.
Στην ζωή σου θα συναντήσεις αμέτρητους ανθρώπους . Άλλοι θα σε προδώσουν . Άλλοι θα σταθούν δίπλα σου , ακλόνητοι βράχοι . Φίλοι , συγγενείς , γνωστοί και άγνωστοι. Όλοι τους τόσο διαφορετικοί , με ένα κοινό στοιχείο . Δεν είναι εκείνος . Άλλους θα συγχωρέσεις , σε άλλους θα σβήσεις την ύπαρξη τους , σαν να μην υπήρξαν ποτέ, σε άλλους θα εμπιστευτείς τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής σου . Σε εκείνον , όμως δεν θα μπορέσεις να κρατήσεις κακία. Σε εκείνον θα ανοίξεις την καρδιά σου , όπως και να έχει. Χρόνια μαλωμένοι , θα ξανασμίξετε όταν θα έρθει η στιγμή. Και οι μεγαλύτεροι ξεροκέφαλοι , πεισματάρηδες και εγωιστές άνθρωποι , μπροστά στην αδερφική αγάπη λυγίζουν . Σε εκείνον θα τρέξεις , θα γκρινιάζεις , θα αναπολείς, θα ονειρεύεσαι . Μετά την απώλεια των γονιών , που κάποτε βρίσκει τους ανθρώπους , θα είναι ο μόνος που καταλαβαίνει τον αβάσταχτο πόνο σου . Ο μόνος που θα σου απομείνει , ύστερα από αυτό το θλιβερό γεγονός . Και ας είστε στην άλλη άκρη της γης . Σε άλλες χώρες , χιλιόμετρα μακριά ο ένας από τον άλλον , με διαφορετικά ονόματα και επίθετα . Άνθρωποι αναζητούν τα αδέρφια τους , ύστερα από 30 , 40 , 50 χρόνια , καθώς έχουν ανάγκη από αδερφική στοργή και αγάπη. Και ο λόγος; Απλός και διαχρονικός συλλήβδην: το αίμα νερό δεν γίνεται ….
Γιατί τα παιδιά πρέπει να μας βλέπουν ερωτευμένους
Με το που γεννιούνται τα παιδιά, γίνονται η νούμερο ένα προτεραιότητά μας και αυτό είναι –εν μέρει- το σωστό. Εν μέρει, γιατί πολλές φορές είμαστε τόσο απορροφημένοι από το να καλύψουμε τις ανάγκες των παιδιών, που παραμελούμε όχι μόνο τον εαυτό μας, αλλά και τον σύντροφό μας. Δεν του δείχνουμε πόσο σημαντικός είναι, τον θεωρούμε δεδομένο και κάθε εκδήλωση στοργής, τρυφερότητας και έρωτα σταδιακά χάνεται. Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν προφανές: η σχέση των συντρόφων φθείρεται και ακολουθεί η φθορά στη σχέση με τα παιδιά μας. Γι’ αυτό, ας προσπαθήσουμε να κρατήσουμε ζωντανό τον έρωτά μας για να είναι ευτυχισμένα (και) τα παιδιά μας.
1. Ερωτευμένο ζευγάρι= ευτυχισμένο σπίτι
Οι γονείς είναι οι κυρίαρχοι στο σπίτι, γι’ αυτό και από εκείνους εξαρτάται το κλίμα που επικρατεί σ’ αυτό. Όταν ένα ζευγάρι είναι πραγματικά ευτυχισμένο, αυτό… βγαίνει προς τα έξω και τα παιδιά το αντιλαμβάνονται. Η θετική διάθεση, τα χαμόγελα και ό,τι άλλο συνεπάγεται ο ώριμος έρωτας ενός ζευγαριού που έχει αποκτήσει παιδιά, μόνο ευεργετικά μπορούν να λειτουργήσουν για την ατμόσφαιρα που επικρατεί στο σπίτι.
2. Το παράδειγμα για το μέλλον
Εμείς είμαστε η πρώτη σχέση που βλέπουν τα παιδιά, το παράδειγμα που θα χρησιμοποιήσουν ασυνείδητα για να κάνουν τις δικές τους ερωτικές σχέσεις στο μέλλον. Αν μεγαλώσουν σε ένα σπίτι όπου οι γονείς τους είναι δύο ξένοι, ενδόμυχα θα επηρεαστούν, είτε θεωρώντας ότι η ψυχρότητα είναι το «σωστό» είτε φοβούμενοι να κάνουν σχέσεις που θα μοιάσουν σ’ αυτή των γονιών τους.
3. Χτίζεται η εκτίμηση για το άλλο φύλο
Δύο γονείς που δείχνουν έμπρακτα την εκτίμησή τους ο ένας στον άλλον, που λύνουν μαζί τα προβλήματα και που δεν υποτιμούν το ταίρι τους, είναι το νούμερο ένα πρότυπο για το πώς πρέπει να σεβόμαστε πρώτα απ’ όλα τον εαυτό μας, τους συνανθρώπους μας αλλά και το αντίθετο φύλο. Αν το καταφέρουμε αυτό, έχουμε δώσει στα παιδιά το σημαντικότερο δώρο για τη στιγμή που θα φτιάξουν τη δική τους οικογένεια.
4. Τα παιδιά μαθαίνουν να εκδηλώνουν τα αισθήματά τους
Ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένα φιλί είναι όλα μικρές, καθημερινές εκδηλώσεις τρυφερότητας αλλά και πράξεις αγάπης που υπενθυμίζουν στον σύντροφό μας πόσο σημαντικός είναι για εμάς, δείχνουν στα παιδιά μας να μην φοβούνται να εκφράζουν ό,τι νιώθουν.
5. Η οικογένεια γίνεται το «καταφύγιό» τους
Σε ένα σπίτι που δεν επικρατούν οι φωνές, τα νεύρα και οι καυγάδες, αλλά που ακόμα και τα προβλήματα λύνονται με κατανόηση, διάλογο, συμπαράσταση αλλά και τρυφερότητα, τα παιδιά αισθάνονται ασφαλή και νιώθουν το σπίτι τους ότι είναι το «καταφύγιό» τους.
6. Βλέπουν τους γονείς τους να τραβάνε «κοινή πορεία»
Ο έρωτας ανάμεσα σε ένα ζευγάρι που έχει κάνει οικογένεια σημαίνει κατανόηση, αγάπη, τρυφερότητα και όχι ανταγωνισμός για το ποιος γονιός θα κερδίσει την εύνοια των παιδιών. Σε μια τέτοια σχέση δεν υπάρχουν «καλός» και «κακός» γονιός αλλά δύο γονείς που χαράσσουν κοινή πορεία.
Όσο δύσκολο κι αν είναι, φροντίστε να περνάτε χρόνο με τον σύντροφό σας και να του υπενθυμίζετε πόσο τον αγαπάτε αλλά και τι σας «τράβηξε» σε εκείνον. Η φράση «Το καλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει ένας μπαμπάς στα παιδιά του είναι να αγαπήσει τη μαμά τους» πρέπει να ισχύει και από την αντίθετη πλευρά για να είναι όλη η οικογένεια ευτυχισμένη…
