Δέκα τρόποι πρόληψης της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης

Μια συζήτηση που πρέπει να γίνεται νωρίς και να επαναλαμβάνεται τακτικά.

Δυστυχώς ζούμε μέρες όπου στην επικαιρότητα πρωταγωνιστεί ένας από τους χειρότερους εφιάλτες για τους γονείς και ακόμα περισσότερο για τα ίδια τα παιδιά. Η σεξουαλική κακοποίηση είναι ένας κίνδυνος που ελλοχεύει στα πιο ανύποπτα μέρη και το πρόσωπο με το οποίο εμφανίζεται στα παιδιά –ιδιαίτερα τα πολύ μικρής ηλικίας– μπορεί να φοράει μάσκα καλοσύνης και τρυφερότητας και να τα μπερδέψει, με αποτέλεσμα να μην ξέρουν πώς να προφυλάξουν τον εαυτό τους. Ακολουθούν δέκα τρόποι που θα σας βοηθήσουν να προλάβετε την παιδική σεξουαλική κακοποίηση.

Μιλήστε νωρίς για τα μέρη του σώματος.

Ονομάστε τα μέρη του σώματος και μιλήστε για αυτά πολύ νωρίς. Χρησιμοποιήστε τα κατάλληλα ονόματα για τα μέρη του σώματος ή τουλάχιστον διδάξτε στο παιδί σας ποιες είναι οι πραγματικές λέξεις για τα μέρη του σώματός του. Το να αισθάνεται άνετα χρησιμοποιώντας αυτές τις λέξεις και να γνωρίζει τι σημαίνουν μπορεί να βοηθήσει ένα παιδί να μιλήσει καθαρά αν έχει συμβεί κάτι ακατάλληλο.

Διδάξτε τους ότι ορισμένα μέρη του σώματος είναι ιδιωτικά.

Πείτε στο παιδί σας ότι τα προσωπικά του μέρη ονομάζονται ιδιωτικά επειδή δεν είναι για να τα βλέπουν όλοι. Εξηγήστε ότι η μαμά και ο μπαμπάς μπορούν να τα δουν γυμνά, αλλά οι άνθρωποι έξω από το σπίτι πρέπει να τα βλέπουν μόνο με τα ρούχα τους. Εξηγήστε πώς ο γιατρός του μπορεί να το δει χωρίς τα ρούχα του, γιατί η μαμά και ο μπαμπάς είναι εκεί μαζί και ο γιατρός ελέγχει το σώμα του.

Διδάξτε τα όρια του παιδιού σας.

Πείτε στο παιδί σας πραγματικά ότι κανείς δεν πρέπει να αγγίζει τα ιδιωτικά του μέρη και ότι κανείς δεν θα πρέπει να του ζητήσει να αγγίξει τα ιδιωτικά μέρη κάποιου άλλου. Οι γονείς συχνά θα ξεχάσουν το δεύτερο μέρος αυτής της πρότασης. Η σεξουαλική κακοποίηση ξεκινά συχνά με τον δράστη που ζητά από το παιδί να αγγίξει τον εαυτό του ή κάποιον άλλο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Childhood sexual abuse (@childhood_trauma_recovery)


Πείτε στο παιδί σας ότι τα μυστικά που αφορούν το σώμα του δεν είναι εντάξει.

Οι περισσότεροι δράστες θα πουν στο παιδί να κρατήσει μυστικό την κακοποίηση. Αυτό μπορεί να γίνει με φιλικό τρόπο, όπως, «Μου αρέσει να παίζω μαζί σου, αλλά αν πεις σε κανέναν άλλο τι παίξαμε, δεν θα με άφηναν να σε ξαναδώ». Ή μπορεί να είναι απειλή: «Αυτό είναι το μυστικό μας. Αν το πείτε σε κανέναν, θα του πω ότι ήταν η ιδέα σας και θα μπείτε σε μεγάλο μπελά!» Πείτε στα παιδιά σας ότι ανεξάρτητα από το τι τους λέει κάποιος, τα μυστικά του σώματος δεν είναι εντάξει και θα πρέπει πάντα να σας λένε εάν κάποιος προσπαθεί να τα κάνει να κρατήσουν ένα μυστικό που αφορά το σώμα τους.

Πείτε στο παιδί σας ότι κανείς δεν πρέπει να τραβήξει φωτογραφίες από τα ιδιωτικά μέρη του σώματός του.

Αυτό συχνά αμελείται από τους γονείς. Υπάρχει ένας ολόκληρος άρρωστος κόσμος από παιδόφιλους που λατρεύουν να τραβούν και να ανταλλάσσουν φωτογραφίες γυμνών παιδιών στο διαδίκτυο. Αυτή είναι μια επιδημία και θέτει το παιδί σας σε κίνδυνο. Πείτε στα παιδιά σας ότι κανείς δεν πρέπει ποτέ να τραβήξει φωτογραφία από τα ιδιωτικά μέρη του σώματός του.

Διδάξτε στο παιδί σας πώς να βγει από τρομακτικές ή δυσάρεστες καταστάσεις.

Μερικά παιδιά νιώθουν άβολα όταν λένε στους ανθρώπους «όχι» – ειδικά ηλικιωμένους συνομηλίκους ή ενήλικες-. Πείτε τους ότι είναι εντάξει να πουν σε έναν ενήλικα ότι πρέπει να φύγουν, εάν συμβεί κάτι που το νιώθουν λάθος και βοηθήστε τα να βρίσκουν λόγια για να βγουν από δυσάρεστες καταστάσεις. Πείτε στο παιδί σας ότι εάν κάποιος θέλει να δει ή να αγγίξει τα ιδιωτικά του μέρη, μπορεί να του πει ότι πρέπει να φύγει για να πάει τουαλέτα.

Βρείτε μια λέξη-κλειδί που τα παιδιά σας να μπορούν να χρησιμοποιήσουν όταν αισθάνονται ανασφαλή ή βρίσκονται σε κίνδυνο.

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν λίγο, μπορείτε να τους δώσετε έναν ειδικό κώδικα που να μπορούν να χρησιμοποιήσουν όταν αισθάνονται ανασφαλή. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο σπίτι, όταν υπάρχουν φιλοξενούμενοι στο σπίτι ή όταν είναι σε συνάντηση παιχνιδιού ή φιλοξενούνται αλλού για ύπνο.

Πείτε στα παιδιά σας ότι δεν θα βρουν ποτέ τον μπελά τους αν σας πουν ένα μυστικό που αφορά το σώμα τους.

Τα παιδιά λένε συχνά ότι δεν έλεγαν τίποτα γιατί πίστευαν ότι θα έβρισκαν τον μπελά τους. Αυτός ο φόβος χρησιμοποιείται συχνά από τον δράστη. Πείτε στο παιδί σας ότι ό,τι κι αν συμβεί, όταν σας πει οτιδήποτε για την ασφάλεια του σώματος ή τα μυστικά του σώματος, δεν θα βρει ΠΟΤΕ τον μπελά του.

Πείτε στο παιδί σας ότι ένα άγγιγμα σώματος μπορεί να μοιάζει με  γαργάλημα ή να το κάνει να αισθάνεται καλά.

Πολλοί γονείς και βιβλία μιλούν για «καλή αφή και κακή αφή», αλλά αυτό μπορεί να προκαλέσει σύγχυση, διότι συχνά αυτές οι αποχρώσεις δεν βλάπτουν ούτε κάνουν αρχικά το παιδί να νιώθει άσχημα. Ο όρος «μυστική αφή» είναι μια πιο ακριβής απεικόνιση του τι μπορεί να συμβεί.

Πείτε στο παιδί σας ότι αυτοί οι κανόνες ισχύουν ακόμη και για άτομα που γνωρίζουν και ακόμη και για ένα άλλο παιδί.

Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο για τη συζήτηση με το παιδί σας. Όταν ρωτάτε ένα μικρό παιδί πώς μοιάζει ένας «κακός» άνθρωπος πιθανότατα να σας περιγράψει έναν κακοποιό. Μπορείτε να πείτε κάτι σαν, «Η μαμά και ο μπαμπάς μπορεί να αγγίζουν τα ιδιωτικά σας μέρη όταν σας καθαρίζουμε ή εάν χρειάζεστε κρέμα – αλλά κανένας άλλος δεν πρέπει να σας αγγίξει εκεί. Όχι φίλοι, όχι θείες ή θείοι, ούτε δάσκαλοι ή προπονητές. Ακόμα κι αν τους αρέσει ή νομίζετε ότι είναι υπεύθυνοι, δεν θα πρέπει να αγγίζουν τα προσωπικά σας μέρη».

Ακόμα κι αν αυτές οι συζητήσεις δεν θα αποτρέψουν απολύτως τη σεξουαλική κακοποίηση, ωστόσο η γνώση είναι ένα ισχυρό αποτρεπτικό μέσο, ​​ειδικά με μικρά παιδιά που γίνονται στόχος λόγω της αθωότητας και της άγνοιάς τους σε αυτόν τον τομέα.

Να θυμάστε μια συζήτηση δεν είναι αρκετή. Βρείτε τις αφορμές και τη χρονική στιγμή  για να επαναλάβετε αυτά τα μηνύματα, όπως την ώρα του μπάνιου ή όταν τρέχουν γυμνά. Και μοιραστείτε αυτό το άρθρο με όσους αγαπάτε και ενδιαφέρεστε και βοηθήστε να διαδοθεί το μήνυμα της ασφάλειας του σώματος!

Πηγή




Τι μπορείς να κάνεις όταν κοροϊδεύουν το παιδί στο σχολείο!

Το να κοροϊδεύουν το παιδί στο σχολείο είναι δυστυχώς μια συνηθισμένη και πολύ άσχημη κατάσταση. Ανεξάρτητα αν είναι αγόρι ή κορίτσι, τα παιδιά στην προ εφηβεία και στην εφηβεία γίνονται πολύ σκληρά.

Γι’ αυτή τη συμπεριφορά υπάρχουν πολλές εξηγήσεις όμως δεν θα σταθούμε σε αυτό. Το θέμα είναι τι μπορείς να κάνεις εσύ για να προστατέψει το δικό σου παιδί, είτε είναι κορίτσι είτε αγόρι.

Το βασικό βέβαια είναι να καταλάβεις πως γίνεται κάτι τέτοιο -αν και δεν είναι πολύ δύσκολο αφού θα δεις την συμπεριφορά του παιδιού σου να αλλάζει (ανάλογα το χαρακτήρα του παιδιού μπορεί να γίνει πιο σκληρό και ατίθασο ή πολύ πιο ευαίσθητο). Αν είναι στη εφηβεία βέβαια είναι λίγο πιο δύσκολο όμως θα παίξει ρόλο πόσο σε εμπιστεύεται και πως θα το πλησιάσεις για να σου μιλήσει.

Δες λοιπόν τι μπορείς να κάνεις όταν κοροϊδεύουν το παιδί στο σχολείο

Εξήγησε στο παιδί πως δεν φταίει.

Οι κλίκες σε οποιαδήποτε ηλικία μπορεί να είναι καταστροφικές για την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Μια κλίκα συνήθως εκφοβίζει ή κοροϊδεύει ένα παιδί που δεν είναι σε αυτήν χωρίς λόγο. Εξηγώντας στο παιδί πως δεν φταίει για αυτά που το κοροϊδεύουν (και θα του τα εξηγήσεις ένα ένα) το βοηθάς να μη χάνει την αυτοεκτίμηση του όσο μικρό και αν είναι

Υποστήριξε το παιδί να βρει μια λύση μόνο του

Αυτό φυσικά αν κρίνεις πως τα πράγματα δεν έχουν ξεφύγει πολύ. Αυτή η λύση είναι κυρίως για τα έφηβα παιδιά. Βρίσκοντας μόνο του το παιδί τη λύση (με τη δική σου βοήθεια προτείνοντας του πράγματα) το βοηθάς να λύνει τα προβλήματα της ζωής μόνο του

Αντιμετώπισε το τρυφερά στο σπίτι.

Σίγουρα το κάνεις, αλλά αυτή είναι μια πιο ευαίσθητη περίοδος. Το παιδί πρέπει να ξέρει πως όσο σκληρός και αν είναι ο κόσμος έξω στο σπίτι θα πάρει πάντα την αγάπη και το σεβασμό που πρέπει. Έτσι εκτός από το να αισθάνεται πάντα καλύτερα θα αποκτήσει και παραπάνω εμπιστοσύνη.

Ενθάρρυνε το να βρει συμμάχους.

Αυτό είναι κυρίως για τα παιδιά στη εφηβεία. Πρόσεξε: όχι να μπει σε μια κλίκα και να κάνει ότι του κάνουν. Να έχει φίλους που θα είναι δίπλα του. Οι κλίκες πλησιάζουν πιο δύσκολα ένα παιδί σε παρέα

Πες στο παιδί να ενημερώσει τους καθηγητές.

Όλα τα παιδιά έχουν έναν δάσκαλο ή καθηγητή που τον νιώθουν πιο κοντά τους. Πολλά παιδιά ίσως το αρνηθούν γιατί φοβούνται για περισσότερα κοροϊδευτικά σχόλια. Όμως πρέπει κάποιος ενήλικας να έχει το νου του.Αν δεν το κάνει το παιδί φρόντισε να το κάνεις εσύ

Μην αφήσεις το παιδί να δει τον εαυτό του σαν θύμα

Είναι πολύ εύκολο ένα παιδί στην εφηβεία να δει τον εαυτό του σαν θύμα, όμως πρέπει να βρεις τον τρόπο να εξηγήσεις στο παιδί σου πως πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτές τις εμπειρίες για τη μετέπειτα ζωή του.

Πηγή




Μια ασυνήθιστη…αγάπη

Ξυπνάω , με πρώτη εικόνα το χαμόγελο της . Είναι αρκετά χαρούμενη που επιτέλους , μετά από ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο , θα ξαναϊδωθεί με τους συμμαθητές και φίλους. Με την δασκάλα της , έτοιμη για νέες δραστηριότητες, χειροτεχνίες και μουσική. Την αγαπάει πολύ την μουσική και ας μην ακούω στίχους από το στόμα της. -Καλημέρα , της λέω , με όρεξη. Μηδέν απάντηση, μόνο ένα βλέμμα , συνοδευόμενο με χαμόγελο.

Συνειδητοποιώ , πως άδικα περίμενα την λέξη καλημέρα να βγει από τα όμορφα χείλη της , μιας και δεν έχει γίνει ποτέ. Μόνο βλέμμα , χαμόγελο ή κατσουφιασμένο πρόσωπο , όταν μου στεναχωριέται , σαν κάτι να της συμβαίνει. Όμως δεν αλλάζει τίποτε, καθώς πολλές φορές τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν αυτό που αισθάνεσαι και βλέπεις. Έτσι και με εκείνη. Δεν χρειάζεται τον λόγο για να σου αποδείξει πόσο νοιάζεται για σένα. Δεν έχει ανάγκη από λέξεις για να σου δείξει πόσο χαρούμενη είναι που βγήκε βόλτα , που περπάτησε , που άκουσε τα αγαπημένα της τραγούδια στο ραδιόφωνο. Αρκεί, να σε κοιτάξει.

Υπάρχουν κάποιες φορές που διαισθάνομαι πως ο λόγος θα συνιστούσε βοηθητικό στοιχείο στην περίπτωση της. Κάποιες φορές ,αδυνατώ να καταλάβω τι επιζητά , τι αισθάνεται , αν πεινά ή αν κρυώνει. Κάποιες άλλες , με απλές κινήσεις σου υποδεικνύει ακριβώς πως να την βοηθήσεις. Η μαμά μου λέει πως όσο μεγαλώνεις , τόσο πιο εύκολο είναι να την καταλάβεις. Και ας μην αρθρώνει ολόκληρες προτάσεις , παρά μόνο μικρούς φθόγγους, άναρθρα επιφωνήματα. Τι είναι οι λέξεις μπροστά στην αγάπη; Υπάρχει ομορφότερο πράγμα από την αδελφική αγάπη ; Και στην δική μου περίπτωση , ξεχειλίζει. Άλλωστε , πως να μην αγαπήσεις τέτοιο πλάσμα , που ο Δημιουργός μπροστά του , αισθάνεται υπερήφανος ;

Ξαπλώνει δίπλα μου , τα απογεύματα , την ώρα που προσπαθώ να απομνημονεύσω τις ατελείωτες σημειώσεις των αρχαίων ελληνικών , με τους αναρίθμητους φιλοσόφους και με κοιτάζει. -Κουράγιο αδερφούλα , το έχεις , είναι σαν να μου λέει. Και μου δίνει κουράγιο , με το βλέμμα της ,ή με το προσωρινό άγγιγμα της . Ξέρω πως της αρέσουν οι αγκαλιές, αρκεί να μην είναι υπερβολικές. Τότε χαλάει το πράγμα. – Μην τα παρατάς , συνέχισε να προσπαθείς , πιστεύω σε σένα, τα λόγια της αντηχούν στα αυτιά μου. Λόγια που ποτέ δεν ειπώθηκαν με την φωνή , αλλά με τα καστανά ματάκια της. Και τι είναι βλέμμα είναι τούτο….σε κοιτάζει και νιώθεις πως ξεγυμνώνει την ψυχή , πως γνωρίζει όλες τις ενδόμυχες σου σκέψεις.

Και αν σου χαμογελάσει , δηλώνεις ευτυχισμένος. Σε συμπαθεί , απολαμβάνει την παρέα σου και ας μην συζητάτε , παρά μόνο με ματιές. Δεν χωρούν λέξεις σε τέτοιες στιγμές. Ξάφνου , να σου πάλι ,κάποιες απότομες κινήσεις , περίεργες , που δεν βλέπεις καθημερινά . Μα έτσι είναι εκείνη . Για αυτό ξεχωρίζει , ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους. Δεν αντιλέγω , κάθε άτομο διαθέτει μια μοναδική και ξεχωριστή προσωπικότητα. Μα ΄κείνη , είναι διαφορετική , λες και δεν πλάστηκε στο ίδιο καλούπι με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Ένα πλάσμα , ίσως μαγικό , ένας άγγελος θα λέγαμε…

Σαν ήμουνα μικρή , παίζαμε με τα παιχνίδια μου ολημερίς , δίχως να παραπονεθεί . Τότες δεν καταλάβαινα πολλά , ήξερα πως ήταν το αδέρφι μου . Απλά , λιτά και όμορφα. Χωρίς ταμπέλες , χωρίς κατηγορίες , χωρίς κριτική. Καθώς μεγάλωνα , έβλεπα τα αδέρφια των γύρω μου . Μα γιατί σε μένα δεν γινότανε τα ίδια ; Γιατί εμείς δεν μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε μερικά από εκείνα που τα αδέρφια κάνουν ; Η μάνα μου , ακλόνητος βράχος στο πλευρό μας , άφησε τα πράγματα να εξελιχθούν μόνα τους, ήξερε πως θα γίνουν όπως έπρεπε. Και έξαφνα , η σύντομη περιέργεια μου, σταμάτησε.

Άκουγα για πρώτη φορά την λέξη αυτισμό. Τι είναι πάλι τούτο , έλεγα από μέσα μου. Υπάρχει λέξη που περιγράφει την αδερφή μου ; Και ποιος την επέλεξε ; Ωριμάζοντας, ήρθα σε επαφή με διάφορα φάσματα της ανθρώπινης ζωής , όπως το σύνδρομο Down ,  σχιζοφρένεια, τύφλωση. Όλα τους ξεχωριστά , με ιδιαίτερη ομορφιά. Μα ποτέ δεν κατηγοριοποίησα κάποιον , τους έβλεπα όλους ίσους. Έτσι έμαθα από μικρή. Όλα τα παιδιά του κόσμου , σαν εμένα. Και εγώ , σαν όλα τα παιδιά του κόσμου. 

Καθισμένη δίπλα της , αισθάνομαι πολύ τυχερή που αποτελεί μέλος της οικογένειας μου. Η ομιλία είναι το τελευταίο που φέρνω στο νου μου. Οι άνθρωποι στον δρόμο κοιτάζουν , άλλοτε διακριτικά , άλλοτε πιο έντονα. Δεν τους αδικώ. Δεν μπορείς να καταλάβεις πως είναι να ζεις με εκείνη , να την αγαπάς και να την φροντίζεις. Και εκείνη να κάνει το ίδιο. Με τον δικό της τρόπο , που μόνο εκείνη ξέρει. Την αδελφική αγάπη την χτίζεις , δεν έρχεται ουρανοκατέβατη. Και κανένας αυτισμός , καμιά νόσος , καμιά ιδιαιτερότητα δεν αποτελεί τροχοπέδη για την δημιουργία αληθινής αγάπης ανάμεσα στα αδέρφια. Τρέχω , γεμάτη αυθορμητισμό , και της δίνω ένα φιλί.- Σαγαπώ πολύ , της λέω. Το ξέρει ήδη. Μου χαμογελάει και μου ανταποδίδει. Στα μάτια της , βρίσκω την απάντηση της. Το σ’αγαπώ της , που αξίζει για όλου του κόσμου το χρυσάφι .Και κάπου κάπου , κάποιες βραδιές με ξαστεριά, που το φεγγάρι ολόγιομο δεσπόζει στον νυχτερινό ουρανό και τα πουλιά ησυχάζουν, τότε μου ψιθυρίζει στο αυτί με την πρωτάκουστη φωνή της -Και εγώ σ’αγαπώ. Ή μπορεί να είναι απλά το δικό μου απωθημένο….

Στο Χριστινάκι μου

Αριάδνη Εμμανουηλίδου




Πώς να οργανώσω το «σχέδιο του Αϊ-Βασίλη» χωρίς άγχος!

…γιατί ποτέ δεν είναι αργά για λίγη περισσότερη μαγεία στη ζωή σας.

Η πολυπόθητη ημέρα της επίσκεψης του αγαπημένου μας εύσωμου κυριούλη με την κόκκινη στολή πλησιάζει και ήδη εσείς οι γονείς θα έχετε αρχίσει να αναζητάτε τα δώρα των παιδιών σας. Είναι πολύ τρυφερό να διατηρήσετε για τα μικρότερα παιδιά την αίσθηση αυτή της μαγείας των Χριστουγέννων και κάτι τέτοιο χρειάζεται ένα καλά οργανωμένο σχέδιο από μέρους σας. Φυσικά, απαραίτητο συστατικό για την επιτυχία του σχεδίου του Άγιου Βασίλη είναι η μαγεία…

Παράλληλα, η σωστή οργάνωση είναι το α και το ω στην κατάστρωση του σχεδίου και για αυτό σας προτείνουμε τα παρακάτω βήματα:

Το γράμμα: Ζητάτε από τα παιδιά σας να γράψουν το περιβόητο αυτό γράμμα που είναι και το εισιτήριό σας στη σκέψη τους! Καλό είναι να το κάνετε αρκετές ημέρες πριν, ώστε να υπάρχει ο κατάλληλος χρόνος για εσάς να εντοπίσετε τα δώρα και να τα αγοράσετε στην ώρα τους. Στα μικρότερα παιδιά ζητάτε να ζωγραφίσουν αυτό που θα ήθελαν να τους φέρει ο Άγιος Βασίλης και να σας το περιγράψουν. Στα πιο μεγάλα και σε εκείνα που ήδη γνωρίζουν να γράφουν αν κλείσουν το γράμμα σε φάκελο (επίτηδες για να σας δοκιμάσουν), υπάρχει πάντα και η μέθοδος ανοίγματος φακέλου με ατμό…

Τα δώρα: Επειδή η εποχή που διανύουμε δεν είναι και η καταλληλότερη για να ξέρετε πότε θα μπορείτε να πάτε στα μαγαζιά να ψωνίσετε τα δώρα που σας ζητήθηκαν, η καλύτερη λύση είναι οι online παραγγελίες, οι οποίες είναι ασφαλείς για όλους και εκτελούνται γρήγορα. Αφήστε μάλιστα που δεν έχετε να τρέχετε εδώ και εκεί, να ψάχνετε να παρκάρετε, να συνωστίζεστε και να πελαγώνετε… Από την άνεση του σπιτιού σας λοιπόν και εφόσον έχουν κοιμηθεί τα παιδιά, καθίστε αναπαυτικά και «ψωνίστε» στο καλάθι σας ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.

Το σκηνικό: Το σκηνικό που θα στήσετε αποτελεί το «σενάριο» του σχεδίου σας και η παραμικρή λεπτομέρεια παίζει σημαντικό ρόλο για την επιτυχία του. Το χαρτί περιτυλίγματος προσέξτε να μην είναι κάποιο που μπορεί να το δουν μες στο σπίτι. Διαλέξτε κάτι που σίγουρα δεν θα δημιουργήσει αμφιβολίες.

Την παραμονή της επίσκεψης του Αγίου Βασίλη προετοιμάστε όλοι μαζί τη γιορτινή και μαγική ατμόσφαιρα και φροντίστε να του έχετε αφήσει σε μια γωνίτσα γάλα και μπισκότα να έχει να φάει σε περίπτωση που πεινάσει… Εσείς, μόλις κοιμηθούν τα παιδιά, φροντίστε να αφήσετε όσο πιο φανερά γίνεται τα ίχνη του: ψίχουλα από τα γλυκά, δαγκωμένο μπισκότο και φυσικά μην ξεχάσετε να πιείτε το γάλα… Τοποθετήστε προσεχτικά τα δώρα κάτω από το δέντρο και αφήστε τα υπόλοιπα στη μαγεία των Χριστουγέννων…

Η πιο αγαπημένη μέρα: Να είστε βέβαιοι πως την επόμενη μέρα θα ξυπνήσετε από φωνούλες και χαμόγελα να σας περιτριγυρίζουν γιατί τα δώρα και το σκηνικό θα έχουν αποκαλυφθεί από πολύ νωρίς το πρωί. Το υπόλοιπο της ημέρας θα είναι άκρως οικογενειακό και γεμάτο παιχνίδι…Το άνοιγμα των δώρων, γιορτινά τραγούδια για μουσική υπόκρουση, μυρωδιά γλυκών και παιδικά γελάκια να συντροφεύουν το σκηνικό, δημιουργούν την πιο ιδανική ατμόσφαιρα για να διατηρήσετε τη μαγεία των εορτών. Και αν δεν πιστεύετε ακόμα σε αυτή… ποτέ δεν είναι αργά για λίγη περισσότερη μαγεία στη ζωή σας, μέσα από τα παιδιά σας..!

Πηγή




Η σημασία των γονεϊκών δεσμών στην καραντίνα

Αυτή η περίοδος είναι εξαιρετικά δύσκολη για όλους μας, ιδίως για τα παιδιά που αντιμετωπίζουν μια μεγάλη ανατροπή στη ζωή τους. Τα νέα μέτρα προστασίας και η καραντίνα έχουν επηρεάσει ραγδαία την αίσθηση του φυσιολογικού μέσω της μείωσης των καθημερινών δραστηριοτήτων που φαίνεται πως έχει αυξήσει την αίσθηση μοναξιάς, άγχους και θλίψης. Με τα (περισσότερα) σχολεία κλειστά, τα παιδιά έχουν απολέσει ένα σημαντικό μέρος της αίσθησης πλαισίωσης και δομής που δίνει το σχολικό περιβάλλον. Έχοντας λιγότερες επαφές με τους φίλους τους, απολαμβάνουν όλο και λιγότερο την κοινωνική και ψυχική αλληλοϋποστήριξη που χρειάζονται απαραιτήτως για την υγιή ανάπτυξή τους. Ταυτόχρονα, καλούνται να αυξήσουν την ψυχική τους ανθεκτικότητα, να κάνουν υπομονή με τις νέες συνθήκες, να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στα νέα δεδομένα που έχουν άγνωστη διάρκεια.

Τι νιώθουν τα παιδιά στην καραντίνα;

Τα παιδιά είναι πιθανό να βιώνουν αρνητικά συναισθήματα όπως ανησυχία, άγχος και φόβο και αυτό μπορεί να περιλαμβάνει φόβους παρόμοιους με εκείνους των ενηλίκων, όπως φόβο θανάτου, φόβο απώλειας αγαπημένων προσώπων ή φόβο της ίδιας της νόσου και της επακόλουθης απομόνωσης. Αυτό μάλιστα συμβαίνει χωρίς να έχουν τα μέσα ψυχικής εκφόρτισης και εκτόνωσης όπως το κοινωνικό παιχνίδι, τα αθλήματα ή τους φίλους τους.

Το κοινωνικό παιχνίδι και οι κοινωνικές συναναστροφές σε έναν αναπτυσσόμενο ψυχισμό είναι απαραίτητα συστατικά ψυχικής δόμησης και η έλλειψή τους φέρνει τα παιδιά αντιμέτωπα με μια καθημερινή αίσθηση βαρεμάρας. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως η περίοδος της πανδημικής κρίσης που περνάμε είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για την εμφάνιση καταθλιπτικών και αγχωδών διαταραχών στα παιδιά και τους εφήβους με βασικούς προγνωστικούς παράγοντες την άγνωστη διάρκεια της πανδημίας και των περιορισμών της, τον φόβο μόλυνσης, την απογοήτευση και τη βαρεμάρα, τις μη συγκεκριμένες πληροφορίες, την απώλεια της πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνίας με τους φίλους τους, τους συμμαθητές τους, τους δασκάλους τους, την έλλειψη προσωπικού χώρου στο σπίτι, τις οικονομικές αλλαγές στην οικογένεια. Αυτά δημιουργούν φαύλους κύκλους διαρκούς ψυχικής διέγερσης για τα παιδιά χωρίς αντίστοιχη ψυχική ανακούφιση.

Τι θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη πηγών ανθεκτικότητας στα παιδιά μας αυτή τη δύσκολη για όλους μας περίοδο; Η ουσιαστική επικοινωνία με τα παιδιά μας: να τους ακούσουμε να μας μιλάνε για όλα όσα θέλουν να πουν αλλά πρωτίστως να ακούσουμε το συναίσθημά τους χωρίς να προσπαθήσουμε να το φέρουμε αμέσως στο πλαίσια της λογικής.

Η σημασία της επικοινωνίας και της ρουτίνας μέσα στην καραντίνα

Επικοινωνήστε στα παιδιά σας πως κάθε συναίσθημα έχει σημασία να βιωθεί και να ακουστεί. Με τη δική σας παρουσία και δεκτικότητα, επιβεβαιώστε στα παιδιά σας πως όλοι μαζί θα φροντίσετε και θα στηρίξετε ο ένας τον άλλον. Η εστιασμένη, αποτελεσματική και κατάλληλη για την κάθε ηλικία πληροφόρηση θα λειτουργήσει προστατευτικά για τις πιθανές ψυχικές συνέπειες της πανδημίας.

Ξεκινήστε από το μηδέν: ρωτήστε τα παιδιά σας τι γνωρίζουν και διερευνήστε τις απορίες τους. Τα παιδιά και οι έφηβοι συνήθως θα κάνουν ερωτήσεις που αφορούν συγκεκριμένα δικά τους θέματα, ειδικά ερωτήματα για το πώς όλη αυτή η συνθήκη θα αλλάξει τη ζωή τους, τα οικογενειακά πλάνα. Ακούστε τις αγωνίες και δώστε τους ασφαλείς οδηγίες για το καλύτερο που μπορούν να κάνουν.

Προσπαθήστε να παραμείνετε συνδεδεμένοι με τα παιδιά σας μέσα από κοινές δραστηριότητες, οργανώστε συνομιλίες με φίλους και συγγενείς, διατηρήστε τις ανθρώπινες κοινωνικές συνδέσεις. Προσπαθήστε να διατηρήσετε μια σταθερή ρουτίνα σε ορισμένες τουλάχιστον πτυχές της καθημερινότητας, όπως το πρόγραμμα των μαθημάτων, του φαγητού και του ύπνου που θα βοηθήσει τα παιδιά να μην απομονώνονται και αποσύρονται για μεγάλα διαστήματα. Κρατήστε όμως στο νου σας να επιτρέψετε ευελιξία ψυχικά και πρακτικά, αυτήν την περίοδο προτεραιότητα έχουν οι σχέσεις και τα συναισθήματά μας κι όχι η αυστηρή τήρηση των προγραμμάτων.

Προσπαθήστε να ενθαρρύνετε και να συμμετέχετε σε κοινές αθλητικές δραστηριότητες με τα παιδιά σας. Με αυτόν τον τρόπο βοηθάτε στην ψυχική εκφόρτισή τους, στη σωματική έκφραση των συναισθημάτων τους, στο χτίσιμο της αίσθησης αυτοπεποίθησης και της κοινωνικής συμμετοχής. Διαφυλάξτε τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών και το ελεύθερο παιχνίδι. Χορέψτε, τραγουδήστε, ακούστε μουσική, ζωγραφίστε. Όλες αυτές οι δραστηριότητες ενισχύουν την αίσθηση του ανήκειν και της ομάδας αλλά ταυτοχρόνως ενισχύουν τους γονεϊκούς μας δεσμούς που τα παιδιά χρειάζονται περισσότερο από ποτέ.

Σε αυτές τις δύσκολες μέρες χρειάζεται να βρούμε την ουσία στις σχέσεις μας και στους ψυχικούς δεσμούς με τα παιδιά μας για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στη φροντίδα μας και στη φροντίδα τους. Και, εν τέλει, τα οδηγήσουμε με ασφάλεια στην επόμενη μέρα.

H Καλλιόπη Κρεμαστιώτη είναι Ψυχολόγος(Bsc)-Ψυχοθεραπεύτρια(PgD)

Πηγή




Η μοίρα μιας μαμάς είναι να περιμένει τα παιδιά της.

Περιμένει να μείνει έγκυος

Περιμένει να επιστρέψετε από το νηπιαγωγείο.

Σας περιμένει όταν γυρίζετε από το σχολείο.

Σας περιμένει όταν ξεκινάτε τη ζωή σας

Όταν επιστρέφετε σπίτι μετά από ένα πάρτι.

Περιμένει να γυρίσετε από τη δουλειά και να βρείτε ζεστή σούπα.

Σας περιμένει με αγάπη, με άγχος, μερικές φορές με θυμό που περνάει αμέσως όταν σας βλέπει και μπορεί να σας αγκαλιάσει.

Βεβαιωθείτε ότι η ηλικιωμένη μαμά σας δεν χρειάζεται να περιμένει άλλο.

Επισκεφτείτε την, αγαπήστε την, αγκαλιάστε αυτή που σας αγάπησε όπως κανείς άλλος δεν θα το κάνει ποτέ.

Μην την αφήνετε να περιμένει.

Γιατί το σώμα γερνάει αλλά η καρδιά μιας μαμάς δεν γερνάει ποτέ.

Αγαπήστε την, μπορείτε.

Καμία γυναίκα δεν θα σας αγαπήσει σαν την μητέρα.

Πηγή




Προτάσεις για παιδικά Χριστουγεννιάτικα βιβλία

Όταν είμασταν παιδιά μας άρεσε να μας διαβάζουν ή να διαβάζουμε Χριστουγεννιάτικες ιστορίες. Τα Χριστουγεννιάτικα βιβλία είναι πλημμυρισμένα από εικόνες και βγάζουν συναισθήματα στα παιδιά . Και επειδή ωραία είναι τα ρούχα και τα παιχνίδια αλλά σαν το βιβλίο δεν είναι σας προτείνουμε υπέροχα Χριστουγεννιάτικα βιβλία για να κάνετε δώρα στα μικρά σας ζουζουνάκια.Άλλωστε τι καλύτερο από μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία πριν πέσουν για ύπνο;

Χριστούγεννα στη Γελανδία (Εκδοτικός οίκος Α.Α.Λιβανη)

10 Χριστουγεννιάτικες ιστορίες να γελάς! του Σαμ Χόι (Εκδόσεις Μεταίχμιο, 7-12 ετών).

Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι του Ευγένιου Τριβιζά (Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 1-7 ετών).

10 Χριστουγεννιάτικα παραδοσιακά παραμύθια της Εύας Καραντινού (Εκδόσεις Άγκυρα, 5+ ετών).

Φρικαντέλα, η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα του Ευγένιου Τριβιζά (Εκδόσεις Καλέντη, 4+ ετών).

Ένα δέντρο μια φορά -Ευγένιος Τριβιζάς – από 5 ετών (εκδόσεις Καλέντης)

Η μικρή μπότα του Άϊ Βασίλη της Δήμητρας Π. Πυργελή (Εκδόσεις Λιβάνη, 6-12 ετών).

Τα Χριστούγεννα της Λούλας Στρουμπουλούλας του Ευγένιου Τριβιζά (Εκδόσεις Ψυχογιός, 7-8 ετών). 

Η μαγισσούλα των Χριστουγέννων της Ρένα Ρώσση-Ζαϊρη -από 4 ετών(Εκδόσεις Ψυχογιός)

Το παιδί και το όνειρο – Κάρμεν Ρουγγέρη – από 6-12 ετών (εκδόσεις Διάπλαση)

Πηγή




H καραντίνα κι εγώ…

Πριν την καραντίνα συνήθιζα να λέω πως η ζωή μου ήταν κάπως άτονη, λιγάκι βαρετή, πληκτική και διαρκώς παραπονιόμουν. Για να σας εξηγήσω καλύτερα είμαι μητέρα τριών ενήλικων τέκνων μιας κόρης 24 και ενός αγοριού 21 και μιας ζωή να έχει 19χρονης που μου είχε κάνει τα νεύρα κρόσσια μέχρι να περάσει στη σχολή που επιθυμούσε.

Greece re-enters partial novel coronavirus lockdown

Η μεγάλη μου δουλεύει ή μάλλον δούλευε σε κοντινή πόλη σε μοδάτο εστιατόριο, διατηρώντας μόνη της το μικρό σπίτι της και εγώ την επισκεπτόμουν σε τακτά διαστήματα. Από μικρή ήθελε να γίνει σεφ. Ο μεσαίος σπουδάζει ή μάλλον σπούδαζε στην Αλεξανδρούπολη και η μικρή μου στην Κρήτη… Ο σύζυγός μου διατηρεί ή μάλλον διατηρούσε κατάστημα λιανεμπορίου και εγώ εργαζόμουν σε τουριστικό γραφείο .Σίγουρα θα αντιλαμβάνεστε το πόσο δύσκολα μεγαλώσαμε τα καμάρια μας και πόσο άγχος περιλάμβανε η αποκατάστασή τους. Σταθήκαμε όμως τυχεροί, πολύ εργατικοί και τα καταφέραμε…

Όταν λοιπόν φύγανε και βρήκανε τον δρόμο τους είχα τόσο ελεύθερο χρόνο που μερικές φορές πίστευα πως ήμουν τεμπέλα… άρχισα λοιπόν να πηγαίνω για καφέ με τις φίλες μου, γράφτηκα σε γυμναστήριο, απολάμβανα το πρωινό ξύπνημα και για να μην τα λέω και πολλά περίμενα τις γιορτές να μαζευτούμε όλοι μαζί και να απολαύσουμε στιγμές οικογενειακής ευτυχίας. Παρόλα αυτά η αχάριστη, ναι αχάριστη έλεγα πως πλήττω και πως δεν έχω τα παιδιά μου κοντά και και και…Ώσπου ανακοινώθηκε η καραντίνα… τηλέφωνο Νο 1 η μεγάλη μου ανακοινώνει πως θα έρθει σπίτι γιατί δεν έχει την καθόλου οικονομίες και όπως χαρακτηριστικά είπε δεν υπάρχει φως στο τούνελ… τηλέφωνο Νο2 από τον ακριτικό νομό: Μαμααα ερχόμαστε, τι ερχόσαστε παιδί μου; Έγινες δύο;Ναι πριν δέκα μέρες και το Μαράκι δεν μπορεί να πάει Γερμανία που μένουν οι δικοί της…Μάλιστα!!Το Νο3 ήταν θέμα ωρών οπότε μου ήρθε και εκείνο…

Πήρα τον πατέρα και όπως θα αντιδρούσε κάθε Ελληνίδα μάνα του κατέστησα σαφές ότι υπάρχει άμεση ανάγκη επίσκεψης σε σούπερ μάρκετ και μάλιστα όχι μόνο σε ένα…Παρασκευή απόγευμα εμείς λοιπόν τρέχαμε με τα καλάθια φουλ και τα καμάρια μου ταξίδευαν… Σάββατο πρωί ετοίμασα όλα τα κρεβάτια υποδοχής, ετοίμασα φαγητό πήγα λαική, ακύρωσα κομμωτήριο και ήταν η τελευταία ευκαιρία μου να με δω περιποιημένη, αλλά λέω δε βαριέσαι.. θα δω τα λατρεμένα μου…Σάββατο μεσημέρι κατέφθασαν μετά Βαΐων και κλάδων. Αγκαλιές, φιλιά, χαμόγελα και με χαρά περισσή φάγαμε, ήπιαμε, αλλά όταν τελείωσε το πανηγύρι έμεινα μόνη με τις κατσαρόλες, τα τηγάνια και τον γενικό χαμό…

Ξέχασα να σας πω ότι το καθόλα συμπαθητικό Μαράκι, σπούδαζε μεν παιδαγωγικά αλλά μόλις άνοιξα την πόρτα στην πλάτη της κρεμόταν μια κιθάρα και στο χεράκι κρατούσε ένα κλουβάκι με μια μαύρη γάτα…Τρία εγκεφαλικά μου ήρθαν, καθότι αλλεργική στα όμορφα ζωάκια αλλά χαμογέλασα και είπα… καλέ τι γλυκό γατάκι… πως το λένε;;;

Η Κυριακή πέρασε πολύ γρήγορα, να έχω την ευκαιρία να κοιταχτώ στον καθρέφτη, καθώς άρχισα να ετοιμάζω πρωινά, να είμαι πάνω από κατσαρόλες, νεροχύτες και να στρώνω κρεβάτια γιατί τα καμάρια μου αν δεν τους άλλαζες σεντόνι δεν θα το λάμβαναν στις προτεραιότητες τους για τον τρέχων έτος…Από Δευτέρα τα πράγματα έγιναν λίγο χειρότερα…Τι εννοώ…Ξυπνούσαν μεσημέρι και εγώ έπρεπε να πιω καφέ πατώντας στα νύχια και να συνομιλώ με τον πατέρα τους κάνοντας νοήματα… βλέπετε σε ένα μικρό τριάρι ζούμε όχι σε έπαυλη… στο μενού της ημέρας προστέθηκαν και τα πλυντήρια έχω να σας πω, γιατί ναι μεν ξυπνούσαν μεσημέρι, μετά όμως άρχιζαν τις αθλητικές δραστηριότητες και το απόγευμα βγαίνανε για έναν καφέ στο παρκάκι… τα ρούχα δεν χωρούσαν πια στο καλάθι και δεν ήταν και μικρό…

Το βράδυ άρχιζαν οι παραγγελίες.. μαμά, δεν κάνεις εκείνη την τυρόπιτα αύριο, εκείνο το κέικ, εκείνη την μακαρονάδα με τα τυριά, εκείνο το γλυκό με την σοκολάτα… και ούτω καθ εξής… Τόλμησα να σκεφτώ, πως η κορούλα μου θα μπορούσε να μαγειρεύει κανένα φαγάκι. Την έπεισα να μας κάνει λοιπόν παστίτσιο με την συμφωνία να μην την ενοχλήσουμε εν ώρα δημιουργίας. Έτσι κι έγινε. Στρωθήκαμε στο τραπέζι και τι να δούμε… για πιάτα είχε βάλει τις πιατέλες μας τις μεγάλες, στη μέση είχε λίγο μακαρόνι λίγο κιμά παρά πέρα και λίγο άσπρο πιο κει… που είναι βρε αγάπη μου το παστίτσιο; Βρε μαμά αυτό είναι γκουρμέ πιάτο.. αποδομημένο. Νηστικοί σηκωθήκαμε και όταν είδα την κουζίνα που δημιουργήθηκε η συνταγή συμπέρανα ότι πρώτα αποδομείς την κουζίνα για να την εκτελέσεις. Τρεις ώρες καθάριζα κι όταν της είπα να βάλει χεράκι είπε… α.. εγώ είμαι σεφ… Έκτοτε όταν ήθελε να δημιουργήσει το καμάρι της έλεγα άσε.. μη μου κουράζεσαι. Δεν ανέφερα το πώς δοκίμαζε τα δικά μου και τα σχόλια της… Μόλις της έβαζα πιάτο μπροστά , άρχιζε να μιλάει για εντάσεις, υφές και αλάτια που δεν ακούγονται.. λες και ήμουν στο μάστερ σεφ και περίμενα να είμαι η επόμενη αποχώρηση.

Ωστόσο τα βράδια μας είχαν δόσεις καλλιτεχνικές.. το Μαράκι μόλις που πήγαινα για ύπνο είχε έμπνευση και άρχιζε να γρατζουνάει την κιθάρα διότι δεν το είχε και πολύ με τη μουσική και μαζί με τον δικό μου να παριστάνουν τον Τζον Λένον και την Γιόκο Όνο….

Σήκω βρε Λευτέρη έλεγα στο πατέρα τους να τους πεις να βγάλουν τον σκασμό, όχι εκείνος άσε τα παιδιά να διασκεδάσουν… κλεισμένα μέσα έχουν σκάσει… Μάλιστα… ενώ εγώ ας πούμε περνούσα καλά… οκ!!! Γιατί η γυναίκα ούτε το βράδυ είχα ησυχία, ξέχασα να σας ενημερώσω ότι σε όλο τον χαμό είχα και την γάτα που ενώ με είχε πάρει ο ύπνος, αυτή ερχόταν πάνω στο κομοδίνο και με κοιτούσε… άνοιγα τα μάτια πάνω στο κομοδίνο αυτή να με κοιτά… μέσα στον ύπνο η γυναίκα ξεχνούσα την ύπαρξή της, να οι τσιρίδες… και τα γλυκά μου πλάσματα το έβρισκαν τόσο αστείο αυτό, όπως και το φτέρνισμα που είχα όλη τη μέρα!

Θυμόμουν τις μέρες που ξέγνοιαστη έπαιρνα τις φίλες μου για καφέ, για γυμναστήριο, για ψώνια, έστω και για μια βόλτα, μέχρι την πλατεία. Τώρα μέσα και δουλειές…βραδιάζει, ξημερώνει ίδιες οι μέρες… βέβαια προέχει να είμαστε καλά, ασφαλώς όμως πως να είσαι καλά έχοντας τόσες υποχρεώσεις και δεν σου φτάνουν οι 24 ώρες; Για βοήθεια ούτε λόγος… άσε τα παιδιά έλεγε ο Λευτέρης διακοπές κάνουν, τι να τ αφήσω βρε αγάπη μου κι εγώ άνθρωπος είμαι… λίγα πιάτα να πλύνουν ίσως, δεν βλέπεις πως τρώνε και εγκαταλείπουν το τραπέζι λες και τους ήρθε μήνυμα πως σε 3 δεύτερα θα σκάσει βόμβα στην κουζίνα…Όχι αυτός…μη τους πεις κουβέντα.. ε, τότε να βάλεις ένα χεράκι κι εσύ ίσως; Εγώ;;; ρωτάει ο Λευτέρης με ύφος, στυλάκι…και στραβό χαμόγελο συνάμα… Ναι άντρα του σπιτιού μας, εσύ… δεν ήθελα και πολύ να εκτονωθώ σε μια λεκτική επίθεση στο στεφάνι μου… Άρχισα με το κλασικό, δούλα με κάνατε εδώ μέσα και όπως κάθε θηλυκό που θέλει να διατηρεί τα στοιχεία του, θυμήθηκα μέχρι στο γάμο μας που με είχε στραβοκοιτάξει η μάνα του όταν του πάτησα το πόδι… Τους μάζεψα λοιπόν στο σαλόνι και τους είπα πως πρέπει αν θέλουμε όλοι να περάσουμε καλά στην καραντίνα καλό θα ήταν να καταμεριστούν οι εργασίες. Όλοι συμφώνησαν και εγώ ανακουφισμένη πήγα για ύπνο. Μάλιστα τόλμησα να σκεφτώ πως την επόμενη ίσως να τα κατάφερνα να πάω για λίγο περπάτημα το απογευματάκι.

Όταν την επόμενη ζήτησα να με βοηθήσουν όλοι είχαν να κάνουν κάτι πολύ, μα πάρα πολύ σημαντικό που δεν χωρούσε καμία αναβολή. Ο ένας θα ετοίμαζε εργασία, η άλλη θα πήγαινε βόλτα με τη φίλη της την Σοφία γιατί είχε πάθει κατάθλιψη που δεν είδε τον Σίμο πέντε μέρες, ο μικρός μου μόνο είπε πως θα το κάνει, όταν γυρίσει από το γηπεδάκι που θα πάει για τρέξιμο. Που αν άρχιζα να τρέχω εγώ, θα κατέρριπτα ότι μύθο γέννησε η ανθρωπότητα σε αγώνα δρόμου, με αυτά που τραβάω.

Α.. να μην το ξεχάσω, εδώ και τρεις μέρες ο Θανάσης μου ανακοίνωσε πως θα πρέπει να μιλάμε τα απογεύματα με την μητέρα του στην Θήβα, γιατί νιώθει μοναξιά και κανένα δυωράκι θα ανοίγουμε βιντεοκλίση έτσι για νιώθει καλύτερα κι αυτή η καημενούλα… μια που έχω τον χρόνο τον απεριόριστο και δεν ξέρω που να τον καταναλώσω.

Μέχρι που σκέφτηκα ότι αν υπάρξει άλλη καραντίνα να ανακοινωθεί μια ώρα πριν την εφαρμογή της… έτσι τα καμάρια μας θα καθίσουν στο σπιτάκι τους και δεν θα τρέχουμε εμείς οι μαμάδες πίσω από αυτά κι αν γίνετε να βγει κανένα μέτρο ώστε να μείνει και ο Θανάσης καραντίνα στο μαγαζί του, καμία αντίρρηση, θα μιλάει και όσο θέλει με τη μάνα του!!!

από την Κωνσταντίνα Γεράκη




Με “συγγνώμη”, “ευχαριστώ” και “αγαπώ” μεγαλώνει ένα ήρεμο παιδί

Σκεφτόμουν σε απλά ελληνικά (είναι σωτήριο, ξέρεις, να σκέφτεσαι έτσι) ότι η ανατροφή ενός παιδιού θα μπορούσε να είναι μια πολύ απλή υπόθεση γραμματικής. Με κανόνες και ασκήσεις, με εξηγήσεις και επαναλήψεις και -αναπόφευκτα-με εξετάσεις. Θα μπορούσε, ας πούμε, να περιορίζεται στη διδασκαλία λιγοστών λέξεων, που όμως φωτίζουν κάθε ζωή και της δίνουν ευγένεια, θάρρος, πείσμα και σίγουρα περηφάνια και αξιοπρέπεια.

Πρώτο μάθημα, για παράδειγμα, θα μπορούσε να είναι η λέξη ”ναι”.

Ναι. Για σκέψου λίγο. Είναι η πιο θετική λέξη που υπάρχει στο λεξιλόγιό μας. Η μαγική λεξούλα των θετικών ανθρώπων και όσων ο ουρανός είναι το όριο τους. ‘’Να σκέφτεσαι θετικά’’ ακούμε από παντού και είναι ορατό τοις πάσι ότι οι φορείς του ‘’ναι’’ είναι οι πιο χαμογελαστοί, αποφασιστικοί και ήρεμοι άνθρωποι γύρω μας.

-Ναι, θα το κάνω.

-Ναι, θα το μάθω.

-Ναι, θέλω.

Και το αποτελεσματικότερο όλων:

-Ναι, μπορώ.

Δεύτερο μάθημα οι λέξεις «παρακαλώ» και «ευχαριστώ». Οι λέξεις της ευγένειας και της καλής ανατροφής, λέξεις που ανοίγουν και κλείνουν συντομότατους διαλόγους οι οποίοι όμως φτιάχνουν τις πρώτες εντυπώσεις.

-Κύριε, μπορείτε να το επαναλάβετε αυτό, παρακαλώ;

-Παρακαλώ, μπορώ να περάσω;

-Μπορώ να έχω μια σφραγίδα, λίγο νερό ή έστω την ησυχία μου, παρακαλώ; Σας ευχαριστώ.

Ξεπερασμένες λέξεις; Παρωχημένες; Φυσικά, αν αποφασίσουμε ότι μας αρέσει η αγένεια γύρω μας και είναι αυτό που θέλουμε να διατηρήσουμε στον πλανήτη.

Και έρχεται η λέξη «συγγνώμη» που κουβαλάει μέσα της όλες τις λέξεις του κόσμου: Αγαπάω, συμπονώ, συμπάσχω, μετανιώνω, πιστεύω. Η λέξη της δεύτερης ευκαιρίας, πολύ δύσκολη να τη μάθεις, τόσο για να τη ζητάς όσο και για να τη δέχεσαι. Λέξη που δε σηκώνει εγωισμούς και πολλά πολλά. Απλή και ξεκάθαρη:

-Συγγνώμη. Δε θα το ξανακάνω αυτό, ήταν λάθος μου.

-Συγγνώμη που σε έκανα να υποφέρεις.

-Φυσικά και δέχομαι τη συγγνώμη σου. Πάμε παρακάτω.

Και το ουσιαστικότερο:

-Συγχωρώ τον εαυτό μου και άρα μπορώ να δεχτώ τη συγχώρεση όσων πλήγωσα.

Μεγάλη υπόθεση η συγγνώμη, σπουδαία λέξη όταν την εννοείς. Ποια άλλη λέξη, αν το καλοσκεφτείς, απομακρύνει τόσο δραστικά την κόλαση;

Ναι. Η λέξη «αγαπώ». Σημαντικό μάθημα αυτό. Θέλει ασκήσεις και παραδείγματα.

Αγαπώ άνευ όρων και άνευ ορίων, αγαπώ ανθρώπους, αγαπώ ζώα, αγαπώ άσπρους, μαύρους, κόκκινους, αγαπώ άντρες, αγαπώ γυναίκες, αγαπώ πλούσιους και φτωχούς, υγιείς και άρρωστους, έξυπνους και ηλίθιους, αγαπώ τους στρέιτ, αγαπώ τους γκέι, αγαπώ τα παιδιά, αγαπώ τον εαυτό μου και όλη αυτή η αγάπη γίνεται καθήκον υπεράσπισης, φροντίδας και προστασίας, γίνεται ασπίδα και φωνή για όσους τρέμουν μέσα σε μια σκληρή κοινωνία, νομίζοντας ότι δεν τους αγαπάμε.

Μπορώ να αγαπώ.

«Μπορώ». Ρήμα μόνο ενεργητικής φωνής που σημαίνει ότι καθετί είναι στο χέρι μου. Προϋποθέτει το ρήμα ‘’πιστεύω’’, πιστεύω σ’ εμένα και σε έναν Θεό γιατί είναι χρέος μου να πιστεύω και να μπορώ, γιατί μόνο έτσι είναι δυνατόν να πάω μπροστά και μαζί μου να κάνει ένα βήμα κι ο κόσμος ολόκληρος. Και πώς θα μάθουμε στα παιδιά μας να μπορούν; Με ένα ακόμα μάθημα γραμματικής.

Ρήμα «προσπαθώ», λοιπόν.

Ό,τι κι αν γίνει, όσο δύσκολο κι αν μου φαίνεται, όσο κι αν κουραστώ, εγώ θα προσπαθώ. Γιατί είναι το μόνο που μπορώ να κάνω όταν όλα τα άλλα έχουν αποτύχει. Και είναι το μόνο που μπορεί να έχει αποτέλεσμα.

Προσπαθώ να είμαι καλός μαθητής γιατί προσπαθώ να γίνω γιατρός και μετά θα προσπαθώ να είμαι καλός γιατρός ή καλός δάσκαλος ή καλός ηλεκτρολόγος ή καλός δημόσιος υπάλληλος.

Προσπαθώ να είμαι συνεπής, χρήσιμος άνθρωπος, φωτεινός φάρος για τα σκοτάδια άλλων.

-Μα δεν κουράζεσαι να προσπαθείς;

-Όχι.

Όχι: η τελευταία λέξη για σήμερα. Το χρυσό «όχι». Μάθετε στα παιδιά να λένε όχι. Όχι στις καραμέλες από ξένους, όχι στην τεμπελιά, όχι σε σχέσεις που τα κρατούν ομήρους, όχι στο ψέμα, την απάτη, την κακοποίηση, όχι σε εργοδότες που αναζητούν σκλάβους, όχι στα ναρκωτικά, όχι στο σεξ χωρίς προφυλακτικό, όχι στα εύκολα, όχι στην ψυχολογική βία, όχι στη βία γενικώς. Μάθετε στα παιδιά να μη φοβούνται. Να υψώνουν το παράστημά τους, να κοιτάνε στα μάτια και να λένε «όχι».

Ζήτω το όχι, λοιπόν. Και το ναι. Και το ευχαριστώ.

Ζήτω όλες οι πολύτιμες λεξούλες της ζωής μας που φτιάχνουν μια τέλεια πρόταση:

Μεγάλωσα ένα παιδί.

Πηγή




Ο αδερφός μου , ο θησαυρός μου !

Η συμβίωση με έναν αδερφό , μεγαλύτερο ή μικρότερο μπορεί να χαρακτηριστεί από δυο πλευρές . Πόλεμος και ειρήνη. Λέξεις κλειδιά , για να μπορέσουμε να περιγράψουμε αυτή τη μοναδική σχέση που εκτυλίσσεται μεταξύ δύο ατόμων που συνδέονται με το ίδιο αίμα. Οι παράγοντες που επιδρούν στην ανάπτυξη της αδερφικής σχέσης ποικίλλουν, καθώς το φύλο, η ηλικία, οι γονείς και άλλοι επενεργούν με τον δικό τους τρόπο στην διαμόρφωση της αδερφικής αγάπης . Πόσα και πόσα αδέρφια έχουμε δει να μην μιλιούνται για χρόνια, να τσακώνονται για κληρονομικά , να ανταλλάσσουν βαριές απόψεις , να διαφωνούν για πολιτικές , θρησκευτικές, οικονομικές πεποιθήσεις ; Άπειρα παραδείγματα στον ευρύ κοινωνικό μας περίγυρο . Ο αδερφός αποτελεί το στήριγμα , ο ώμος που θα γείρεις όταν ξαφνικά τα παρατήσεις , όταν χάσεις τον κόσμο κάτω από τα πόδια σου . Ο μοναδικός κληρονόμος της γονικής αγάπης , την οποία μοιραστήκατε. Πόσοι αγώνες , τραγούδια , ποιήματα , στίχοι γράφτηκαν για αυτόν τον άνθρωπο. Άραγε γνωρίζουμε την πραγματική αξία του αδερφού μας ;

Παραδεχτείτε το. Έστω μια φορά , σας ήρθε η περιβόητη επιθυμία να μαλώσετε με τον αδερφό σας για κάτι που σας έκανε . Μικρό , μεγάλο , δεν έχει σημασία . Αγαπάμε αυτά τα μικροκαυγαδάκια μεταξύ σας , καθώς είναι ένα φυσιολογικό στοιχείο που οφείλει να υπάρχει στην αδερφική σχέση και με αυτόν τον τρόπο προβάλλονται οι τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες που μπορεί να έχουν δυο αδέρφια . Ειδικά , αν η αντίθεση είναι αγόρι – κορίτσι σκούρα τα πράγματα…. Άλλος κόσμος ο ένας, τελείως διαφορετικός ο άλλος. Φυσικά, υπάρχουν και περίοδοι συνεργασίας μεταξύ τους . Όμως , εκ φύσεως υπάρχουν κόντρες ( σε φυσιολογικό επίπεδο πάντα ) που όσο εισέρχονται στο στάδιο της εφηβείας , γίνονται ολοένα και εντονότερες.H επιθετικότητα και η ανταγωνιστικότητα εκδηλώνονται σε πολλές δραστηριότητές τους. Οι μεταβαλλόμενες ανάγκες των παιδιών, τα άγχη και η διαφοροποίηση της ταυτότητάς τους, επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο σχετίζονται μεταξύ τους.

Φαίνεται πως οι αδελφικοί καβγάδες είναι συχνότεροι σε παιδιά είτε με μικρή διαφορά ηλικίας, είτε του ιδίου φύλου. Αυτό συμβαίνει γιατί στην περίπτωση αυτή τα παιδιά έχουν πάνω – κάτω κοινές ανάγκες με αποτέλεσμα δύσκολα να υποχωρούν σε αυτό που επιθυμούν. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, προσπαθεί να ορίσει τον εαυτό του και να διαφοροποιηθεί από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, με αποτέλεσμα συχνά να οδηγείται σε συγκρούσεις Ένας άλλος λόγος είναι η βαρεμάρα . Δηλαδή ο λόγος που κατά 90% χρησιμοποιώ για να πειράξω τον αδερφό μου .Όταν το παιδί βαριέται, ο καυγάς μπορεί να είναι ένας τρόπος για να διασκεδάσει. Ειδικά όταν ξέρει ότι αν ενοχλήσει το αδερφάκι του, εκείνο θα αντιδράσει έντονα. Μανώλη μου , αν το βλέπεις αυτό καταλαβαίνεις γιατί μαλώνουμε τρεις και λίγο….

Γυναίκες , δεν μπορώ να περιγράψω πόσο τυχερές θα πρέπει θα αισθάνεστε που έχετε έναν αδερφό στο πλευρό σας ! Το Α και το Ω στην ζωή σας. Ο φύλακας άγγελος σας ! Ο σωτήρας , το καμάρι ….ο θησαυρός σας ! Πάντοτε δίπλα σας ,αφουγκράζεται τις ανάγκες σας και τα θέλω σας . Αλίμονο σε όποιον σας πειράξει . Ο αδερφός τείνει να είναι ιδιαίτερα….υπερπροστατευτικός , ειδικά με τη μικρότερη αδερφή. Οι άντρες που έχουν αδερφές, είναι πιο ευτυχισμένοι και αισιόδοξοι άνθρωποι , υποστηρίζει η επιστήμη . Απ′ ότι φαίνεται, οι αδερφές ενθαρρύνουν τα αγόρια αδέρφια τους να είναι πιο επικοινωνιακά και να εκφράζουν ανοιχτά τα συναισθήματά τους, το οποίο οδηγεί σε καλή ψυχική υγεία . Επιπροσθέτως , οι άντρες που έχουν αδερφές , γνωρίζουν καλύτερα τον γυναικείο κόσμο και τι πραγματικά θέλουν .

Μεγαλωμένοι σε περιβάλλον , με γκρίνια , με εφηβικά φλερτ από την πλευρά της γυναίκας, με την έννοια της περιόδου (άγνωστη λέξη και λειτουργία για τους περισσότερους άνδρες.) , κατανοούν πλήρως τα γυναικεία προβλήματα και αργότερα , σέβονται την κοπέλα τους με τον ίδιο τρόπο. Επίσης, ξέρει τις ανασφάλειες που νιώθει κάθε γυναίκα μεγαλώνοντας, με το σώμα της και γενικά με τον εαυτό της και μαθαίνει πώς να τις χειριστεί. Επομένως , δημιουργείται ένα αίσθημα σιγουριάς στον άντρα για να προετοιμαστεί για τις επόμενες σχέσεις του. Φυσικά , παρόμοιο ρόλο διαδραματίζουν οι γονείς του , που με την σωστή καθοδήγηση και την εμφύσηση ορθών κοινωνικών προτύπων συντελούν στην πνευματική αρτίωση του.

Φτάνουμε στο σημείο να αναρωτηθούμε , τι έχει πραγματικά ανάγκη να ακούσει ένας άνδρας από την αδερφή του ; Το κυριότερο από όλα , έχει ανάγκη από σεβασμό και τρυφερότητα . Το ότι διαθέτει ανδρική φύση δεν αποκλείει το γεγονός να είναι συναισθηματικός και γλυκός μαζί σου. Κάθε άνθρωπος και κυρίως κάθε άντρας, θέλει να ξέρει πως εμπνέει ένα κάποιο κύρος κι έναν σεβασμό στους άλλους. Πόσο μάλλον ο αδερφός στην ίδια του την αδερφή. Θα σε υποστηρίξω , ό,τι και αν γίνει ! Πες την ριμάδα αυτή φράση και καμιά φορά…δεν χρειάζεται να εμφανίζεται μόνο στις κρίσιμες στιγμές που περνάτε. Ένας αδερφός , χρειάζεται την στήριξη του αίματος του προκειμένου να προχωρήσει μπροστά! Το να ενθαρρύνεις κάποιον να πραγματοποιήσει τους στόχους του , ίσως είναι η μεγαλύτερη προσφορά σου, ως άνθρωπος.

Ανταγωνισμοί και ζήλιες δεν χωράνε . Παιδιά της ίδιας μάνας είστε, στα μάτια της ισάξιοι. Κανένας πιο πάνω από τον άλλον . Ο καθένας με την μοναδική και συνάμα ξεχωριστή προσωπικότητα του, είναι αναντικατάστατος! Άλλωστε , ο αδερφός είναι ο ένας και μοναδικός “άντρας” της ζωής σου . Όσοι και αν περάσουν από την ζωή σου , όσοι φύγουν και όσοι μείνουν , δεν θα είναι εκείνος. Έχει ανάγκη , όμως να του το δείξεις . Μην τον υποβιβάζεις , μην τον ανταγωνίζεσαι , δείξε του τι σημαίνει αδερφική αγάπη. Στον πρώτο χωρισμό , να είσαι κοντά του , στον πρώτο του έρωτα , στα πρώτα του βήματα . Από την βρεφική ηλικία , ως τα βαθιά γεράματα , δεν είστε τίποτα περισσότερο από δύο σταγόνες από το ίδιο αίμα.

Στην ζωή σου θα συναντήσεις αμέτρητους ανθρώπους . Άλλοι θα σε προδώσουν . Άλλοι θα σταθούν δίπλα σου , ακλόνητοι βράχοι . Φίλοι , συγγενείς , γνωστοί και άγνωστοι. Όλοι τους τόσο διαφορετικοί , με ένα κοινό στοιχείο . Δεν είναι εκείνος . Άλλους θα συγχωρέσεις , σε άλλους θα σβήσεις την ύπαρξη τους , σαν να μην υπήρξαν ποτέ, σε άλλους θα εμπιστευτείς τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής σου . Σε εκείνον , όμως δεν θα μπορέσεις να κρατήσεις κακία. Σε εκείνον θα ανοίξεις την καρδιά σου , όπως και να έχει. Χρόνια μαλωμένοι , θα ξανασμίξετε όταν θα έρθει η στιγμή. Και οι μεγαλύτεροι ξεροκέφαλοι , πεισματάρηδες και εγωιστές άνθρωποι , μπροστά στην αδερφική αγάπη λυγίζουν . Σε εκείνον θα τρέξεις , θα γκρινιάζεις , θα αναπολείς, θα ονειρεύεσαι . Μετά την απώλεια των γονιών , που κάποτε βρίσκει τους ανθρώπους , θα είναι ο μόνος που καταλαβαίνει τον αβάσταχτο πόνο σου . Ο μόνος που θα σου απομείνει , ύστερα από αυτό το θλιβερό γεγονός . Και ας είστε στην άλλη άκρη της γης . Σε άλλες χώρες , χιλιόμετρα μακριά ο ένας από τον άλλον , με διαφορετικά ονόματα και επίθετα . Άνθρωποι αναζητούν τα αδέρφια τους , ύστερα από 30 , 40 , 50 χρόνια , καθώς έχουν ανάγκη από αδερφική στοργή και αγάπη. Και ο λόγος; Απλός και διαχρονικός συλλήβδην: το αίμα νερό δεν γίνεται ….

Αφιερωμένο στον Μανωλάκη μου…

Αριάδνη Εμμανουηλίδου