Δευτέρα, 3 Μαΐου 2021: μετά από έξι μήνες έφτασε η πολυπόθητη και προσδοκώμενη από όλους στιγμή που η εστίαση, τα αγαπημένα μας καφέ, μπαρ και εστιατόρια, θα άνοιγαν και πάλι τις πόρτες τους για να μας υποδεχτούν στα σιωπηλά για την ώρα, αλλά χαλάλι. Οι απαραίτητες ετοιμασίες έγιναν τις προηγούμενες μέρες και οι μάγειρες, οι μπάρμαν και οι σερβιτόροι ξεσκούριασαν μετά από τις πρώτες «αναγνωριστικές» παραγγελίες και βρήκαν ρυθμό. Τα σοκάκια, οι πλατείες, οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια πλημμύρισαν από τους νέους, αλλά ακόμα και από τους μεγαλύτερους και τις οικογένειες, που ξεχύθηκαν για να απολαύσουν τον πρώτο τους καφέ, το πρώτο τους φαγητό, την πρώτη μπύρα, το πρώτο τσίπουρο μετά από τόσο καιρό, ευρισκόμενοι πλέον στην καρδιά της άνοιξης.

Έτοιμοι από καιρό οι νέοι έπιασαν τραπέζι σε καλό σημείο-οι κρατήσεις, ακόμα και στα πιο απλά μαγαζιά, έδιναν και έπαιρναν-και προσπάθησαν να διοχετεύσουν όλη τους την ενέργεια σε αυτή την δραστηριότητα που τόσο τους είχε λείψει, την χαλαρή έξοδο με την παρέα που συχνά κατέληγε κάθε άλλο παρά χαλαρή. Ήταν πανέτοιμοι να μιλήσουν δυνατά και με ζωντάνια-όχι και πολύ δυνατά κύριε Χαρδαλία, υπερέβαλα-να γελάσουν με την ψυχή τους με λόγο ή χωρίς, να πειράξουν ο ένας τον άλλον, να φλερτάρουν με τα άτομα τριγύρω τους, να γράψουν τις δικές τους νέες σελίδες στην ιστορία της παρέας τους!

Πόσο ανάγκη είχαν όλοι, είτε μιλάμε για τον μεγαλύτερο ξενύχτη είτε για τον μεγαλύτερο σπιτόγατο αυτή την επιστροφή στις στιγμές χαλάρωσης, ξεγνοιασιάς και καλοπέρασης σε ανοιχτούς χώρους με τους αγαπημένους τους ανθρώπους, μακριά από την κλεισούρα του σπιτιού; Πόσο κομβικό ρόλο διαδραματίζει για την ψυχολογία του καθενός αυτή η επάνοδος στις εξόδους σε συνδυασμό με την απότομη, αλλά ιδιαίτερα ευχάριστη βελτίωση του καιρού; Στο άψε-σβήσε οι 20-21^oC άγγιξαν τους 30^oC και ο ήλιος πλέον καίει για τα καλά και γεμίζει τα αποθέματα της βιταμίνης D αλλά κυρίως ανεβάζει την διάθεση όλων. Πόσο όμορφη είναι η εικόνα των ανθρώπων να βρίσκονται ξανά με τους φίλους τους υπό σχεδόν φυσιολογικές συνθήκες; Πόσο είχε λείψει να βλέπουμε πρόσωπα χωρίς τις απάνθρωπες, αλλά αναγκαίες, μάσκες και πολύ περισσότερο να βλέπουμε αυτά τα πρόσωπα να χαμογελούν, να νιώθουν ξανά ελεύθεροι να ζήσουν την ζωή τους μακριά από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού;

Όλοι ανεξαιρέτως είχαν επηρεαστεί από αυτό τον συνεχιζόμενο εγκλεισμό, που ξεκίνησε “για να κάνουμε καλά Χριστούγεννα” και τελείωσε με το καλοκαίρι να είναι προ των πυλών. Άνθρωποι από την μία μέρα στην άλλη είδαν την ζωή τους να μπαίνει σε καθεστώς αδράνειας και να ελπίζουν μάταια ότι τα δύσκολα θα περάσουν σύντομα. Ακόμα και έτσι όμως, έξι μήνες μετά, φαίνεται ότι όντως τα δύσκολα είναι στο παρελθόν και με λίγη υπομονή ακόμη, τα καλύτερα έρχονται με την επιστροφή σε μια κανονικότητα όσο γίνεται πιο κοντά στην παλιά καλή ζωή.

Η ελπίδα όλων είναι η άνοδος της θερμοκρασίας, ο εμβολιασμός που προχωράει με αργά αλλά σταθερά βήματα αλλά και οι κύκλοι που πιθανόν κάνει ο ίδιος ιός να νικήσουν τις «τρομακτικές» μεταλλάξεις και όλοι εμείς να βγούμε νικητές και αλώβητοι από αυτή την ξαφνική περιπέτεια στην οποία μπήκε από το πουθενά η ανθρωπότητα. Ας είμαστε ήρεμοι και αισιόδοξοι και όλα θα γίνουν όπως πριν. Παίζουμε τις καθυστερήσεις αυτού του αγώνα, σύντομα θα ακουστεί το σφύριγμα της λήξης και τότε θα πανηγυρίσουμε το αυτονόητο που έπαψε να είναι όμως τέτοιο εδώ και έναν και πλέον χρόνο: την επιστροφή στην πολυπόθητη κανονικότητα, χωρίς περιορισμούς, χωρίς μέτρα, χωρίς μάσκες!

Γιώργος Τσαμήτρος

Λόγω πλέον της εποχής του κορονοϊού οι φετινές καλοκαιρινές εξορμήσεις θα είναι περιορισμένες. Ωστόσο, μερικές χαλαρωτικές μέρες αρκούν για την απόλαυση διακοπών με την πιο ιδανική παρέα. Και η Θάσος αποτελεί τον απόλυτο φετινό προορισμό, το καταγάλανο νησί που λούζεται από αιγαιοπελαγίτικους ανέμους και εντοπίζεται σε ανάσα αναπνοής από την Καβάλα με ένα πλοίο απόσταση να χωρίζει τα δύο αυτά μέρη, είτε με αφετηρία το λιμάνι της Καβάλας για τη Σκάλα Πρίνου της Θάσου, είτε από Κεραμωτή για το Λιμένα της Θάσου.

Η Θάσος είναι ένα από τα νησιά στο βόρειο τμήμα της χώρας και φημίζεται κυρίως για τα ελαιοφυτείες, και κατά προέκταση για την εγχώρια παραγωγή της, όπως είναι η ελιές, το λάδι, καθώς και το μέλι. Αν και είναι αυτόνομο και αυτοσυντηρούμενο νησί, στηρίζεται στον τουρισμό.

Η επιφάνεια του είναι μάλλον ορεινή και βραχώδης, όχι ιδιαίτερα κατοικήσιμη με την πάροδο των ετών, και καλύπτεται με πυκνά δάση που καταλαμβάνουν το 9/10.

Η θρησκεία αναπτύχθηκε με τον ίδιο τρόπο όπως και στην υπόλοιπη ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα.

Οι παραλίες της ανάλογα το σημείο του νησιού είναι είτε βραχώδεις είτε αμμώδεις, με τη θέα, πάντως, αδιαμφισβήτητα μοναδική που κόβει την ανάσα. Μια παραλία, ίσως άγνωστη για τους τουρίστες, είναι η παραλία των «Μεταλλείων». Στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού, στην περιοχή Λιμενάρια, υπάρχει μια «κρυφή» παραλία, ανάμεσα στις βραχώδεις ακτές, αφού περάσει κανείς από το «Παλατάκι» που εγκολπώνεται στο γραφικό λιμανάκι της περιοχής εκείνης.

Πρόκειται για τα γραφεία της γερμανική εταιρίας Speidel, όπου φορτώνονταν εκεί ορυκτά που εκμεταλλευόταν.

Η πιο ξακουστή παραλία είναι η «Χρυσή Αμμουδιά» στο βορειοανατολικό τμήμα, λίγο μετά τον Λιμένα του νησιού και συγκεκριμένα στην Σκάλα Παναγιάς. Εκεί, τα νερά είναι κρυστάλλινα μπλε και ρηχά, η θάλασσα γαλήνια βλέποντας τον αμμώδη βυθό της με γυμνό μάτι. Στην παραλία υπάρχουν beach bar που είναι πρόθυμα να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των πελατών-τουριστών. Η αμμουδιά στην παραλία είναι χρυσαφένια, απαλή σαν φρεσκο-κοσκινισμένη, άλλωστε από εκεί εξέλαβε και την ομωνυμία της.

Η Γκιόλα είναι μια απόμερη, βραχώδη, φυσική πισίνα μέσα σε παραθαλάσσιους βράχους, προσβάσιμη από χωματόδρομο ή με τα πόδια στην περιοχή Αστρίς, στα νότια της Θάσου. Τα πέτρινα τείχη που την περιστοιχίζουν φτάνουν σε ύψος 8 μέτρων και πολλοί κολυμβητές επιλέγουν να βουτήξουν από ψηλά, κατευθείαν στα σμαραγδένια νερά της.

Το μοναδικό αυτό τοπίο απαιτεί αρκετή φυσική προσπάθεια και περπάτημα, ενώ η διαδρομή μέχρι τη Γκιόλα χαρακτηρίζεται ως αρκετά δύσκολη. Είναι δύσβατη, αλλά αξίζει την όλη διαδρομή.

Λόγω του ότι το νησί είναι κατοικήσιμο με ανεπτυγμένη και την τουριστική και ναυτιλιακή του δραστηριότητα στις ακτές, οι παραλίες του γίνονται επιλογή χιλιάδων παραθεριστών κάθε χρόνο.

Υπάρχει μεγάλη ποικιλία και κατανάλωση στις διατροφικές επιλογές που υπάρχουν στο νησί. Εξέχουσα θέση, μεταξύ άλλων, έχουν οι ψαροταβέρνες, που κερδίζουν για την νοστιμιά και για το πόσο φρέσκα είναι τα προϊόντα τους.

Φυσικά, υπάρχει πλήθος μαγαζιών πιτσαρίες και ζυμαρικών, καθώς και επιλογών για τους κρεατοφάγους, εστιατόρια και φούρνοι.

Και βέβαια, παραδοσιακά καφεκοπτεία με την έντονη μυρωδιά του φρεσκοψημένου ελληνικού καφέ.

Αναπόσπαστο κομμάτι αποτελούν και οι νυχτερινές διασκεδάσεις που μπορεί να βρει κανείς σε ένα από τα πιο κοσμοπολίτικα μέρη του νησιού, όπως είναι ο Ποτός. Εκεί, επικρατεί έντονη νυχτερινή κινητικότητα, καθώς τα μαγαζιά που προσφέρουν ποτά και κοκτέιλς μένουν ανοιχτά έως τις πρωινές ώρες.

Η θέα, όμως, δεν περιορίζεται μόνο στις απίστευτες, μοναδικές παραλίες της Θάσου, αλλά και στα γραφικά της σοκάκια.

Ενώ, ακόμη, σε κάθε σημείο υπάρχει και μια χρωματιστή γωνιά γεμάτη άνθη.

Είναι ένας ιδανικός προορισμός που συνδυάζει αφενός θάλασσα με παραλίες που έχουν καταγάλανα νερά και αφετέρου ορεινές περιοχές με υπέροχη δασική έκταση.

Αικατερίνη Συμφέρη