Η συγκέντρωση πολύτιμων στοιχείων στο μητρικό γάλα μετά το έτος δεν μειώνεται αλλά αντίθετα αυξάνεται

Επιτέλους αρχίζουν να αυξάνονται οι μελέτες που αφορούν το μητρικό γάλα και τον θηλασμό μετά το πρώτο έτος. Αυτή η μελέτη έρχεται να προστεθεί σε άλλες ως προς την σύσταση του μητρικού γάλακτος μετά το έτος του μωρού και συντελεί στο να μας δείξει κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να μπει πια ως κεκτημένη γνώση στο ευρύ κοινό.

Η μελέτη μας λέει ότι η λακτοφερρίνη, μια πρωτεΐνη στο μητρικό γάλα που έχει διάφορες καλές λειτουργίες – μεταφορά του σιδήρου, ανοσολογικές ιδιότητες δηλαδή προστασία από λοιμώξεις και πιθανόν από αυτοάνοσα και κακοήθειες – έχει αυξημένη συγκέντρωση (γραμμάρια ανά ml γάλακτος) στο πολύτιμο πρωτόγαλα των πρώτων ημερών από την γέννηση, μετά καθ’όλο το πρώτο έτος η συγκέντρωση στο μητρικό γάλα είναι μειωμένη, και από το 2ο έτος της ζωής και έπειτα πάλι αυξάνεται η συγκέντρωσή της σαν στις πρώτες μέρες μετά τη γέννα.

Παρόμοια σε άλλες μελέτες έχει διαπιστωθεί ότι η συγκέντρωση και άλλων πολύτιμων στοιχείων στο μητρικό γάλα μετά το έτος δεν μειώνεται όπως θα ήταν η κοινή εντύπωση αλλά αντίθετα αυξάνεται. Οι πρωτεΐνες έχουν αυξημένη συγκέντρωση στο μητρικό γάλα μετά το έτος σε σύγκριση με τους πρώτους μήνες, η λυσοζύμη το ίδιο αυξάνεται με τον χρόνο, τα αντισώματα iga το ίδιο αυξάνεται η συγκέντρωσή τους μετά τον χρόνο και όσο περνάει ο καιρός, κύτταρα άμυνας πολυδύναμα αρχέγονα κύτταρα συνεχίζουν να υπάρχουν σε σημαντικές συγκεντρώσεις μετά τον χρόνο.

Τι μας λένε αυτά με απλά λόγια;

Μας λένε ότι το μητρικό γάλα στον συνεχιζόμενο θηλασμό όσο λιγότερο σε ποσότητα γίνεται τόσο πιο “χρυσάφι” γίνεται, τόσο επανέρχεται στην κατάσταση του πολύτιμου πρωτογάλακτος. Ότι στο μητρικό γάλα μετά το έτος αυτό που μειώνεται είναι η θρεπτική του σημασία, οι θερμίδες και η λακτόζη, που το παιδί πρέπει να αναζητήσει ολοένα περισσότερο από τις στερεές τροφές και το οικογενειακό τραπέζι.

Ως προς το ανοσολογικό περιεχόμενο όμως, κύτταρα ένζυμα παράγοντες άμυνας ανάπτυξης κλπ, ενώ μειώνεται η συνολική ποσότητα του γάλακτος που λαμβάνει το παιδί στο 24ωρο, μπορεί να αυξάνονται οι συγκεντρώσεις αυτών των πολύτιμων παραγόντων στο γάλα της μαμάς μετά το έτος, επομένως συνεχίζει ο θηλασμός να προσφέρει στο χτίσιμο της άμυνας του παιδιού. Πράγμα βέβαια που το βλέπουμε και κλινικά κάθε μέρα όσοι έχουμε την τύχη να βλέπουμε παιδιά που θηλάζουν συνεχόμενα 2, 3, 4 ετών, ότι δηλαδή έχουν την τάση να αρρωσταίνουν αραιότερα λιγότερο και ελαφρύτερα.

Στην κοινή γνώμη λοιπόν κάποια στιγμή θα περάσει ότι δεν είναι μόνο οι σταγόνες πρωτογάλατος χρυσάφι, πολύτιμες για τις πρώτες μέρες της ζωής – αν και συχνά συνεχίζουν να πετιούνται – , αλλά το μητρικό γάλα μετά το έτος γίνεται σταδιακά σαν πρωτόγαλα, λιγότερες σταγόνες από πολύτιμο όμως χρυσάφι.

Η σημερινή διάχυτη αντίληψη ότι το μητρικό γάλα μετά τους 6 μήνες όσο πάει γίνεται “νεράκι” χάνει την αξία του και δεν χρειάζεται, είναι τόσο μακριά από την επιστημονική πραγματικότητα όσο η δήλωση ότι ο Ήλιος γυρίζει γύρω από τη Γη.

Όπως φαίνεται στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα, αυτό που εννοούμε ως “πρωτόγαλα” – το κίτρινο κομμάτι – δεν σταματάει να υπάρχει ποτέ στο μητρικό γάλα, σε περίπου ίδιο όγκο ανά 24ωρο, είτε μιλάμε για το γάλα της πρώτης μέρας είτε του πρώτου μήνα είτε του πρώτου χρόνου είτε του δεύτερου χρόνου.

Εκείνο που αλλάζει είναι ο συνολικός όγκος μητρικού γάλακτος – το κίτρινο μαζί με το κόκκινο κομμάτι – , που από μερικά ml την πρώτη μέρα αυξάνεται μετά τις πρώτες μέρες και φτάνει τα 700-900ml το 24ωρο στον αποκλειστικό θηλασμό από 1 μέχρι 6 μηνών και έπειτα με τις στερεές τροφές μειώνεται σταδιακά σε 400, 300, 200ml το 24ωρο. Αυτή η αύξηση όγκου γίνεται με την λακτογένεση 2 κυρίως από περισσότερο νερό, λακτόζη, θερμίδες.

Το πρωτόγαλα σαν συγκέντρωση επί του συνολικού όγκου είναι αυξημένο στην αρχή και στο τέλος, όχι γιατί αλλάζει το κίτρινο, αλλά γιατί αυξάνεται και μειώνεται το κόκκινο. Το γάλα της μαμάς δεν γίνεται ποτέ νεράκι, αντίθετα είναι στις φάσεις της γαλουχίας που έχει το λιγότερο όγκο, στην αρχή και στο τέλος της, που οι σταγόνες γίνονται περισσότερο χρυσάφι, έχουν αυξημένη συγκέντρωση από τα πολύτιμα.

Στον συνεχιζόμενο θηλασμό μετά το έτος, το θρεπτικό κομμάτι του θηλασμού περνάει σε δεύτερη μοίρα, με πρώτες τις στερεές τροφές, τα υπόλοιπα όμως κομμάτια διατηρούνται και παραμένουν σημαντικά: το συναισθηματικό, το χτίσιμο άμυνας.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τη μελέτη: www.ncbi.nlm.nih.gov

Πηγή




Οι νύχτες είναι μεγάλες. Αλλά τα χρόνια περνούν τόσο γρήγορα

Οι νύχτες είναι μεγάλες.

Όταν επιστρέφεις επιτέλους στο σπίτι με το μωρό, το βραχιόλι του μαιευτηρίου είναι ακόμα στον καρπό σου. Και το γλυκό σου νεογέννητο κλαίει και φωνάζει όλη τη νύχτα. Όταν δοκιμάζεις όλα όσα γνωρίζεις για να το ανακουφίσεις και τίποτα δε φαίνεται να λειτουργεί. Και τελικά τα δάκρυα χαράς που περίμενες γίνονται… δάκρυα εξάντλησης και απογοήτευσης.

Οι νύχτες είναι μεγάλες.

Όταν κουνάς, νανουρίζεις και τραγουδάς ότι τραγούδι ξέρεις χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Και αυτή η κούνια που επιλέξατε με τόση αγάπη και φροντίδα είναι κενή, ενώ περπατάς το μήκος του σπιτιού σου ξανά και ξανά. Και κουνάς με τα χέρια σου και ψιθυρίζεις σσσς και προσεύχεσαι να έρθει επιτέλους ο ύπνος.

Οι νύχτες είναι μεγάλες.

Όταν ο πυρετός είναι υψηλός, τα ματάκια του συνήθως είναι θαμπά και κουρασμένα. Όταν το μικρό του σώμα ταλαιπωρείται από την άτιμη ασθένεια και δεν ξέρεις τι συμβαίνει. Όταν ψάχνεις online να βρεις τα συμπτώματα της αρρώστιας επειδή είναι πολύ αργά και απλά καταλήγεις τρομοκρατημένη.

Οι νύχτες είναι μεγάλες.

Όταν δε σε πιάνει ύπνος τη νύχτα γιατί αναρωτιέσαι αν το μωρό σου όταν μεγαλώσει και θα κάνει φίλους στο σχολείο όταν μεγαλώσει. Το σώμα είναι εξαντλημένο από την ημέρα αλλά το μυαλό δεν κοιμάται ποτέ και κάνει ερωτήσεις: Θα προσαρμοστεί εύκολα, θα είναι ευτυχισμένο, θα του έχω διδάξει αρκετά για να περιηγηθεί σε νέες εμπειρίες;

Οι νύχτες είναι μεγάλες.

Όταν γεμίζουν τώρα το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου σου με περισσότερες ερωτήσεις και τραγούδια από όσα μπορείς να αντέξεις, λίγα χρόνια αργότερα θα ασχολούνται μόνο με το κινητό τους και η ησυχία θα είναι αποπνικτική. Όταν τα μάτια που κάποτε ήταν γεμάτα από διασκέδαση και γέλιο τώρα είναι στραμμένα προς τον ουρανό πιο συχνά από όσο θα θέλαμε, και θα αναρωτιέσαι αν είναι όλα καλά στον κόσμο τους.

Οι νύχτες είναι μεγάλες.

Όταν βγαίνει σε ραντεβού και αναρωτιέσαι αν όλα όσα της δίδαξες και όλες οι συζητήσεις που είχατε μαζί είναι αρκετές. Όταν βγαίνει έξω με τους φίλους του και ελπίζεις ότι θα είναι ηγέτης και όχι οπαδός. Και ότι μπορείς να του δείξεις το σωστό τρόπο να πάρει αποφάσεις. Όταν το αυτοκίνητο είναι έτοιμο και γεμάτο και τα χέρια σου κρατούν τα δικά τους μέσα από το παράθυρο αλλά εκείνα τα τραβούν μακριά.

Ναι. Οι νύχτες είναι μεγάλες.

Αλλά τα χρόνια;

Ωωω ναι! Τα χρόνια περνούν γρήγορα…

Όταν το μικρούλι πλασματάκι που κάποτε δεν κοιμόταν στη κούνια του, είναι πλέον πολύ μεγάλο για να χωρέσει ακόμα και στο κρεβατάκι του.

Τα χρόνια περνούν γρήγορα.

Όταν το πιο μικροσκοπικό χεράκι που έσφιξε δυνατά το δάχτυλό σου τόσο σφιχτά, αφήνει το χέρι σου πολύ εύκολα και τρέχει στην αυλή του νηπιαγωγείου.

Τα χρόνια περνούν γρήγορα.

Όταν τα μωρά μας, τα οποία κάποτε κούρνιαζαν στην αγκαλιά μας και τραβούσαν τα μαλλιά μας γεμίζοντας τις γροθιές τους με αυτά, τώρα τα ισιώνουν, βάζουν ζελέ και χτενίζουν περίτεχνα τα δικά τους μαλλιά.

Τα χρόνια περνούν γρήγορα.

Όταν αυτός που σκεφτόσουν ότι δεν πρόκειται να κοιμηθεί ποτέ, θα κοιμηθεί τώρα μέχρι το μεσημέρι αν τον αφήσεις.

Τα χρόνια περνούν γρήγορα.

Όταν βλέπεις το χέρι, αυτό το χεράκι που μόλις χθες του έμαθες να χαιρετάει. Και του έλεγες ενθαρρυντικά «Κάνε γεια σου, γεια σου!», σε χαιρετάει για αντίο καθώς οδηγεί μακριά.

Τα χρόνια περνούν γρήγορα.

Όταν τα μικρούλια μας γίνουν τα μεγάλα μας. Όταν ο δρόμος μας γίνει ο δρόμος τους. Όταν η αγάπη μας είναι τόσο μεγάλη σε σημείο να πονάει …

Θα θυμόμαστε …

Ότι οι νύχτες ήταν τόσο μεγάλες. Αλλά τα χρόνια περνούν τόσο γρήγορα.

Το υπέροχο αυτό κείμενο είναι δική μου ελεύθερη (αρκετά ελεύθερη θα έλεγα) μετάφραση από ένα post της σελίδας «No Mama’s Perfect» που σημαίνει «Καμία μαμά δεν είναι τέλεια».

Λίζα

Πηγή




Αγέννητο Μωρό Χειρουργήθηκε Και Ξαναμπήκε Στη Μήτρα

Όταν διαπιστώθηκε ότι το αγέννητο κοριτσάκι μόλις 20 εβδομάδων έπασχε από μία γενετική ανωμαλία, που ονομάζεται spina bifida (δισχιδής ράχη), οι χειρουργοί επενέβησαν και πραγματοποίησαν μία άκρως επιτυχημένη αλλά ριψοκίνδυνη επέμβαση.

Έβγαλαν από τη μήτρα της μητέρας το παιδί της για να το θεραπεύσουν και στη συνέχεια το επανατοποθέτησαν πίσω για να ολοκληρωθεί η κύηση.

Το αγέννητο κοριτσάκι ήταν μόλις 20 εβδομάδων, όταν το υπερηχογράφημα Β΄ επιπέδου της Μπέθαν Σίμπσον από το Έσσεξ εντόπισε ένα πρόβλημα που είχε στη σπονδυλική του στήλη.

Η αθένεια από την οποία έπασχε το μωρό επηρεάζει τον νωτιαίο μυελό και εμπόδιζε τη σωστή ανάπτυξή του.

Η νεαρή μητέρα και ο άνδρας της είχαν τρεις επιλογές. Να συνεχίσουν κανονικά την κύηση γνωρίζοντας ότι το παιδί θα αντιμετώπιζε μετέπειτα προβλήματα, να προχωρήσουν σε άμβλωση ή να ρισκάρουν την πρωτοποριακή αυτή επέμβαση στο έμβρυο.

«Έπρεπε να το κάνουμε», ανέφερε η 26χρονη μητέρα η οποία πλέον περιμένει να φέρει το μωρό της στον κόσμο τον Απρίλιο.

Η πρωτοποριακή αυτή χειρουργική μέθοδος πραγματοποιείται μόνο στο Βέλγιο.

Πηγή




Ουρακοτάγκος έκατσε δίπλα σε μια μητέρα και το μωρό της σε ζωολογικό κήπο (vid)

Ο ουρακοτάγκος πλησίασε και έκατσε δίπλα τους. 

Τα ζώα αγαπάνε πολύ τα μικρά παιδιά και σε πολλές περιπτώσεις το εκφράζουν με τον δικό τους τρόπο. 

Έτσι και ένας ουρακοτάγκος σε έναν ζωολογικό κήπο μάλλον συμπάθησε ένα μωρό με την μαμά του και έκατσε δίπλα τους. 

Η μητέρα με το μωρό της κοιτούσαν τα ζώα πίσω από την προστατευτική τζαμαρία, όταν τους είδε ο ουρακοτάγκος και αμέσως πήγε και έκατσε δίπλα τους. 

Το στιγμιότυπο ανάρτησε η νεαρή μητέρα και έγινε viral στο Twitter. 


Πηγή