Πάνε πλέον πάνω από 100 χρόνια, όταν ο Νίτσε ομολόγησε ότι “Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα λάθος”. Πώς εμείς σήμερα να μην συμφωνήσουμε μαζί του προσθέτοντας ότι αποτελεί έκφραση ψυχής που νοηματοδοτεί την ζωή μας; Ακούμε μουσική , παίζουμε μουσική , δημιουργούμε μουσική, επικοινωνούμε με την μουσική , χωρίς να είναι δυστυχώς πάντοτε δεδομένη η ποιοτική υπόσταση της . Δεν είναι πλεονασμός να επισημανθεί ότι η μόδα ή τα media την αντιμετωπίζουν πολλές φορές ως εμπόρευμα για πούλημα . Στο σημείο αυτό ο ρόλος των ωδείων (δημοσίων ή ιδιωτικών) είναι καθοριστικός, αφού οφείλουν να παρέχουν κατάλληλη μουσικο-θεωρητική κατάρτιση, να καλλιεργήσουν την αισθητική και το κυριότερο να εμπνεύσουν τους νεαρούς μαθητές τους να αγαπήσουν την μουσική και το ωραίο. Απαιτείται αφοσίωση, χρόνος και υπομονή ιδίως τις στιγμές που το μάθημα παίρνει ανιαρή διάσταση , όπως ίσως συμβαίνει στην θεωρία της μουσικής.
Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη η θεωρία της μουσικής αποτελεί ένα βασικό εργαλείο με το οποίο κανείς μπορεί να προχωρήσει περεταίρω , να κατανοήσει ρυθμικές άξιες , διαστήματα , κλίμακες , modes , συγχορδίες κλπ., και έτσι θα συμπληρώσει την πρακτική του κατάρτιση ή όπως κοινά θα λέγαμε «ξέρεις τι παίζεις , ξέρεις τι ακούς αλλά και το αντίστροφο ξέρεις τι ακούς , όποτε ξέρεις πως θα το παίξεις»
Όσον αφορά στο θέμα της διδακτικής της θεωρίας της μουσικής έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί πολλά. Οι ειδικοί έχουν επισημάνει την σημασία της και τονίζουν πως αποτελεί βασικό κομμάτι της γνώσης της μουσικής. Αν θέλει λοιπόν κάποιος να ασχοληθεί σοβαρά με την μουσική δεν θα πρέπει να αγνοήσει και το θεωρητικό τμήμα της. Κλείνοντας ως πιστός follower του Jimi Hendrix θα επαναλάβω «Η μουσική είναι ένας ακίνδυνος τρόπος για να φτιάχνεσαι.» PLAY ON !
David Bowie: Τα εμβληματικά alter ego του «ανθρώπου που έπεσε στη Γη»
Ziggy Stardust, Aladdin Sane, Thin White Duke. Τρεις χαρακτήρες, ένα άτομο. Ο ανεξάντλητα ευρηματικός David Bowie βρισκόταν πίσω και από τους τρεις.
Συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από την ημέρα όπου ο καλλιτεχνικός κόσμος θρήνησε την απώλεια του David Bowie.
Στις 10 Ιανουαρίου 2016, δύο μόλις ημέρες μετά την κυκλοφορία της τελευταίας δισκογραφικής δουλειάς του με τίτλο «Blackstar», ένας από τους διασημότερους αστέρες της μουσικής στην ιστορία αναχώρησε δια παντός για το δικό του «πλανήτη» σαν να έχει ολοκληρώσει το μεσσιανικό έργο του.
Ο David Bowie υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές στην ιστορία της μουσικής. Τα σπουδαία τραγούδια του, οι απαράμιλλες εξωτερικές εμφανίσεις που υιοθέτησε και οι εκρηκτικές έως extravagant θεατρικές παρουσιάσεις επάνω στη σκηνή συνυφάνθηκαν τόσο άψογα που έδωσαν την εντύπωση ότι ο Βρετανός καλλιτέχνης ήταν ο τέλειος σχεδιασμένος pop star.
Βέβαια, ο δρόμος δεν ήταν εξ αρχής στρωμένος με ροδοπέταλα. Ο γεννημένος ως David Jones στο Μπρίξτον της Μεγάλης Βρετανίας έδωσε σημαντικό αγώνα για να εντοπίσει την κατάλληλη συνταγή που θα ανέβαζε τις μετοχές του.
Με όπλα την καινοτομία, την οξυδέρκεια και την αδιάκοπη εξέλιξη, ο David Bowie πειραματίστηκε εις βάθος για να εξαπλώσει εν τέλει την pop κουλτούρα, δίνοντας έμφαση στη συσχέτιση της μουσικής με την οπτική παρουσίαση.
Η δημιουργία άλλοτε λαμπερών και άλλοτε σκοτεινότερων alter ego ήταν αναμφίβολα το πιο άρρηκτα συνδεδεμένο κομμάτι με τη σταδιοδρομία του.
Ποιες ήταν οι πιο χαρακτηριστικές φιγούρες που κατασκεύασε ο David Bowie;
Ziggy Stardust
Κομβικό σημείο στην αλματώδη πορεία του David Bowie διαδραμάτισε το άλμπουμ «The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars», το οποίο κυκλοφόρησε το 1972 και σήμερα θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών.
Δεν είναι μόνο ότι ο ανήσυχος καλλιτέχνης εισήλθε σε τροχιά θεαματικής ανόδου, αλλά και ότι εξιστόρησε για πρώτη φορά στο κοινό την ιστορία του «Ziggy Stardust».
Ένα ανθρώπινο μανιφέστο ενός «εξωγήινου» που προσπαθεί να παρουσιάσει στην ανθρωπότητα ένα μήνυμα για τα τελευταία πέντε χρόνια της ύπαρξής της, σύμφωνα με το concept.
Με έντονο μακιγιάζ, πολύχρωμα κουστούμια, ψηλοτάκουνες μπότες και άφθονο rock & roll, ο Ziggy Stardust έγινε το είδωλο των νέων, αντιπροσωπεύοντας τον ορισμό του rock star. Ασύδοτος σεξουαλικά και ασταμάτητος στη λήψη ουσιών, φέροντας όμως ένα μήνυμα ειρήνης και αγάπης.
Αρχική έμπνευση για το χαρακτήρα του Ziggy Stardust υπήρξε ο Βρετανός τραγουδιστής Vince Taylor, τον οποίο είχε συναντήσει ο Bowie αφότου είχε σαλεύσει ο νους του πιστεύοντας πως ήταν η διασταύρωση ενός θεός και ενός εξωγήινου.
Βέβαια, η Αρειανή περσόνα δανείστηκε στοιχεία και από άτομα όπως ο Legendary Stardust Cowboy και ο Kansai Yamamoto, που σχεδίαζε τις εκκεντρικές εμφανίσεις.
Η αγάπη του David Bowie για την υποκριτική οδηγούσε τη συνολική βύθισή του στις προσωπικότητες που δημιουργούσε για να συνοδεύσουν τη μουσική του.
«Εκτός σκηνής είμαι ένα ρομπότ. Επί σκηνής επιτυγχάνω συναίσθημα. Γι’ αυτό πιθανώς προτιμώ να ντύνομαι ως Ziggy για να είμαι ο David.», ανέφερε σε δήλωσή για να προσθέσει άλλη στιγμή: «Ο Ziggy δε με άφηνε μόνο για χρόνια. Τότε είναι που όλα άρχισαν να γίνονται πιο στυφά… Ολόκληρη η προσωπικότητά μου επηρεάστηκε. Έγινε πολύ επικίνδυνο. Είχα πραγματικά αμφιβολίες για τη διανοητική υγεία μου.»
Aladdin Sane
Ο Ziggy Stardust εξελίχθηκε με την ακριβώς ακόλουθη δισκογραφική δουλειά του David Bowie στον επίσης περίφημο Aladdin Sane, παρόλο που τεχνικά ήταν μία καινούρια έμπνευση του αστείρευτα εφευρετικού Βρετανού.
Με έναν χαρακτηριστικό μεγάλο κεραυνό ζωγραφισμένο στο πρόσωπο, το επόμενο alter ego του Bowie θα επηρεάσει γενιές και γενιές.
Ο Aladdin Sane ήταν στην πράξη μία περαιτέρω ανάπτυξη του Ziggy Stardust, ο οποίος πήγε στην Αμερική.
Στον ομώνυμο δίσκο του που κυκλοφόρησε το 1973 ο David Bowie περιγράφει τις εμπειρίες που αποκόμισε κατά την περιοδεία του στις Ηνωμένες Πολιτείες την προηγούμενη χρονιά, γράφοντας τα τραγούδια στο δρόμο.
Οι προκύψασες αντιθέσεις και τα ανάμεικτα συναισθήματα σε εκείνο το ταξίδι από την επιθυμία αφενός μεν να βρίσκεται στη σκηνή και να τραγουδά και αφετέρου δε να μη βρίσκεται στα λεωφορεία μαζί με όλον τον «παράξενο κόσμο», συνέθεσαν μία ιδιαίτερη μορφή «σχιζοφρένειας» που μεταφέρθηκε στον Aladdin Sane.
Εξάλλου και η ονομασία του αποτελούσε παράφραση της φράσης «A Lad Insane».
Ο κεραυνός στο πρόσωπο του David Bowie ως Aladdin Sane αντικατόπτριζε τη δυαδικότητα του νου. Όπως εκμυστηρεύτηκε αργότερα σε φίλους του, η ιδέα αντλήθηκε από τον αδελφό του Terry, ο οποίος είχε διαγνωσθεί ως σχιζοφρενής.
Thin White Duke
Το 1974 ο David Bowie εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατοικώντας αρχικά στη Νέα Υόρκη προτού μετακινηθεί στο Λος Άντζελες.
Με το άλμπουμ «Station to Station» (1976) ο χαρισματικός μουσικός λάνσαρε επισήμως μία εντελώς καινούρια περσόνα, τον «Thin White Duke».
Το πλέξιμο των στοιχείων του είχε ξεκινήσει κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την υποστήριξη του δίσκου «Young Americans» το 1975.
Ο «Λεπτός Λευκός Δούκας» είχε βασιστεί κατά κάποιον τρόπο ως εμφάνιση και ως χαρακτηριστικά στον «Thomas Jerome Newton», τον ανθρωποειδή εξωγήινο που υποδύθηκε ο Bowie στην κινηματογραφική ταινία «The Man Who Fell to Earth».
Με την πρώτη ματιά, ο Thin White Duke φαινόταν πιο φυσιολογικός σε σύγκριση με τις προηγούμενες επιδεικτικά απαστράπτουσες ενσαρκώσεις.
Φορώντας ένα απλό αλλά και στιλάτο κουστούμι που απαρτιζόταν από ένα άσπρο πουκάμισο, μαύρο παντελόνι και γιλέκο, ο «Λεπτός Λευκός Δούκας» ήταν ο κοίλος άνθρωπος που ερμήνευε ρομαντικά τραγούδια με μία ένταση γεμάτη αγωνία, ενώ ήταν συναισθηματικά απαθής.
Αριστοκράτης, ανήθικο ζόμπι ή ένας Άριος υπεράνθρωπος;
Ο David Bowie περιέγραψε αυτοπροσώπως τον Thin White Duke ως «έναν πολύ Άριο και φασιστικό τύπο, ένας επίδοξος ρομαντικός με κανένα απολύτως συναίσθημα που μιλούσε συχνά με στόμφο για το νεο-ρομαντισμό.»
Ο Thin White Duke στάθηκε ως μία αμφιλεγόμενη φιγούρα, εξαιτίας των δηλώσεων του Bowie εκείνη την εποχή για τον Αδόλφο Χίτλερ και το φασισμό που κάποιοι τις παρερμήνευσαν ως υποστηρικτικές.
Από τις αρχές του 1976, ο καλλιτέχνης αποκήρυξε κάθε φαινομενικά φασιστικό σχόλιο, λέγοντας ότι είχε παρεξηγηθεί:
«Είμαι ο Pierrot (σ.σ. γαλλική μορφή παντομίμας). Είμαι ο οποιοσδήποτε. Ό,τι κάνω είναι θέατρο και μόνο θέατρο… Αυτό που βλέπετε στη σκηνή δεν είναι μοχθηρό. Είναι καθαρά ένας παλιάτσος. Χρησιμοποιώ τον εαυτό μου ως έναν καμβά και προσπαθώ να ζωγραφίσω την αλήθεια της εποχής πάνω του. Το άσπρο πρόσωπο, τα σακουλιασμένα παντελόνια είναι ο Pierrot, ο αιώνιος παλιάτσος που κατορθώνει τη μεγάλη θλίψη.»
Όταν ο Bowie απέσυρε και το «Λεπτό Λευκό Δούκα» είχε δηλώσει: «Είχα κάνει δύο ή τρεις ευφραδείς και θεατρικές παρατηρήσεις πάνω στην αγγλική κοινωνία και το μόνο πράγμα που μπορώ να δηλώσω τώρα σε αντίθεση με αυτό είναι ότι δεν είμαι φασίστας.»
Ποια ήταν η κατάληξη των alter ego;
Σε σχετική ερώτηση στο ραδιοφωνικό δίκτυο του BBC ο David Bowie απάντησε το 1977:
«Ναι, κουράστηκα (σ.σ. να δημιουργεί νέα πρόσωπα). Με έπαιρνε από κάτω, ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχα όλους αυτούς τους ανθρώπους…
Όταν έφυγα από το Λος Άντζελες, ο τρόπος που ξεφορτώθηκα όλους αυτούς τους ανθρώπους από τον εαυτό μου για λίγο ήταν να ανοίξω την πόρτα μίας ντουλάπας και να τους ωθήσω μέσα νοερά.
Μετά κλείδωσα την πόρτα της ντουλάπας και ακόμα έχω εκείνο το κλειδί…»
Με αφορμή την κυκλοφορία του καινούργιου του single “Love & Hate“, συναντήσαμε και “ανακρίναμε” τον ταλαντούχο δημιουργό Sok P.
Απο πια ηλικία ασχολείσαι με την μουσική ;
Ξεκίνησα σε ηλικία των 4 ετών όταν στο σπίτι τότε είχα ενα αρμόνιο! Τρομερή εμπειρία. Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι έβαζα τα ακουστικά και άρχιζα να παίζω χωρίς βέβαια τότε να έχω κάποιες γνώσεις πάνω στην μουσική. Δεν θα ξεχάσω επίσης ότι τότε το οικογενειακό μου περιβάλλον με παρότρυναι να πάω σε κάποιο ωδείο χωρίς αποτέλεσμα τότε!! Αργότερα όμως κάλυψα αυτόν τον χαμένο χρόνο με σπουδές πάν ω στο αντικείμενο αυτό! Τέλος δεν θα ξεχάσω επίσης σε ηλικία 6 ετών είχα ζαλίσει τον πατέρα μου να μου αγοράσει ένα μικρόφωνο που να εκπέμπει στα fm μην φανταστείς τίποτα τρελό στα 5 μέτρα ακουγόμουν αλλά για μένα αυτό ήταν παράδεισος!
Ποιος είδος μουσικής είναι αυτό που σου αρέσει ;
Ωραία ερώτηση και το λέω αυτό διότι στην Ελλάδα αυτό είναι λίγο παρεξηγήσιμο, τι εννοώ; Δυστυχώς στην Ελλάδα επικρατούν οι ταμπέλες , οι Έλληνες δεν ακούν με βάση τι τους αρέσει αλλά με βάση το είδος! Είμαι αισιόδοξος όμως γιατί υπάρχει ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού που έχει αρχίσει να ξεπερνάει τα κατεστημένα και ακολουθεί αυτό που πιστεύω και εγώ πως η μουσική είναι μια. Αυτό ήταν το κακό μέρος που την ξεχωρίζουμε σε κατηγορίες. Απο την άλλη οι κατηγορίες όπως προείπα έχουν καθαρά έναν χαρακτήρα διαχωρισμού ώστε να μπορεί να καταλαβαίνει κάποιος τις διαφορές, Έτσι λοιπόν για απαντήσω κατάλληλα θα έλεγα πως αυτό το είδος που με συγκινεί είναι γενικά η house και κάποια παρακλάδια της, μουσικά είδη που ασχολούμαι στην παραγωγή. Απλά εδώ θέλω να τονίσω κάτι! Ανεξάρτητα με τι παράγεις η αγαπάς , πρέπει να είσαι πολύπλευρος σε αυτόν τον χώρο και να ακούς διάφορα είδη, ώστε να έχεις μια πιο ολοκληρωμένη γνώση πάνω στην μουσική.
Ποιες είναι οι γνώσεις σου σαν μουσικός ;
Ξέρεις είναι πολύ εύστοχη ερώτηση διότι ο περισσότερος κόσμος επικεντρώνετε στο DJing αποκλειστικά και μόνο. Αυτό όμως είναι δεδομένο καθώς στην Ελλάδα ευτυχώς το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότεροι DJs ασχολούνται με την μουσική τους και να κυκλοφορήσουν κάποιο κομμάτι. Άλλοι με επιτυχία και άλλοι όχι τόσο καλά! Στο εξωτερικό μεγάλοι DJs κυκλοφορούν ολόκληρα άλμπουμ τα οποία τα παρουσιάζουν σε μεγάλα Festivals και η εκτίμηση ο θαυμασμός και η δημοσιότητα που έχουν είναι η ανάλογη ενός ροκ σταρ! Έτσι λοιπόν κάνοντας μια μικρή εισαγωγή θέλω να καταλήξω στο ότι για να κάνεις όλα αυτά τα πράγματα θα πρέπει να έχεις κάποιες ελάχιστες γνώσεις πάνω στην μουσική. Πριν απο λίγο σου είπα ότι μικρός δεν ήθελα να πάω στο ωδείο! Έτσι αποφάσισα να φοιτήσω Μουσική Τεχνολογία , έκανα μαθήματα σολφέζ , ντικτέ, και κάποια αρχικά πραγματάκια πάνω στην αρμονία σε συνδυασμό με πολλά ακόμα χρήσιμα πράγματα πάνω στην τεχνολογία της μουσικής όπως και πολλά σεμινάρια σε διάφορους τομείς της μουσικής! Έτσι πήρα μια ολοκληρωμένη γνώση η οποία με βοήθησε πολύ στην μετέπειτα πορεία μου.
Πότε πρωτοξεκινησες ως Disk Jockey ;
Τον Σεπτέμβριο του 2006 ήταν η πρώτη μου επαφή με το Djing, είχα επηρεαστεί από μια ταινία που ούτε θυμάμαι τον τίτλο της(χαχαχαχαχα) Τότε ήμουν φοιτητής στο τμήμα Βιομηχανικής Πληροφορικής στο ΤΕΙ Καβάλας! Οπότε χωρίς να έχω τις καλύτερες γνώσεις τεχνικές , ξεκίνησα δειλά και μπήκε το μικρόβιο, ενα μικρόβιο που πιστεύω το έχουν όλοι όσοι ασχολούνται με την μουσική και δεν μπορούν να το εξηγήσουν. Όλα τα τεχνικά τα έμαθα πάνω στην δουλεία δουλεύοντας κάνοντας απίστευτα λάθη χωρίς να έχω κάποιον επαγγελματία δίπλα μου και αυτό πιστεύω πως είναι το καλύτερο ώστε να αντιμετωπίσεις απο την αρχή τον εαυτό σου και να καταλάβεις πόσο αγαπάς αυτό που κάνεις.
Πόσες είναι οι πραγματικές εργάσιμες ώρες του DJ ;
Δεν υπάρχει κάτι στάνταρ. Αυτό γίνεται κατόπιν συμφωνίας η ενδεχομένως ανάλογα με τον χώρο που παίζεις, Για παράδειγμα σε κάποια φεστιβάλ ο χρόνος σου είναι τόσο περιορισμένος που ο χρόνος που παίζεις σε κάποια δεν ξεπερνάει το 2ωρο και σε κάποια άλλα ούτε καν την μίση ώρα! Απο την άλλη ένας που εργάζεται σε ένα club η ένα μπαράκι μπορεί να παίζει από 2 ώρες μέχρι και ένα 12ωρο! Πιστεύω είναι καθαρά θέμα διάθεσης συνεννόησης και κατά πόσο ο κόσμος σε στηρίζει και σε θέλει μέσα στο booth. Έπειτα όπως ρώτησες κιόλας η προεργασία είναι συνεχόμενη και διαρκής καθώς πρέπει να είσαι ενημερωμένος συνεχώς να παρακολουθεις τις νέες κυκλοφορίες και να ακούς πολλές ώρες μουσική. Να ακούς την δουλειά του κάθε μουσικού και να παρατηρείς τι έχει προσθέσει στο κομμάτι του , τι είναι αυτο δηλαδή που σε κάνει να λες αυτό το κομμάτι μου αρέσει , και να μπορείς να έχεις ανοιχτό μυαλό σε νέες ιδέες καθώς το μονότονο είναι βαρετό. Υπάρχει λοιπόν μια μόνιμη προετοιμασία απο πίσω είτε για να βελτιώσεις τα dj set είτε να δεις κυκλοφορίες είτε να ενημερωθείς για νέους τρόπους παραγωγής , να ενημερωθείς για κάποια triks πάνω στην μίξη της μουσικής σου στο studio η και στο mastering ενός κομματιού σου.
Η πορεία σου στον χώρο ;
Αν και δεν μου αρέσει να λέω τι έχω κάνει , προτιμώ να τα κάνω και να τα αφήνω να υπάρχουν. Η αλήθεια είναι ότι έχω περάσει από αρκετά μέρη. Άλλα με επιτυχία και άλλα όχι. Μεγάλα clubs, bars, festivals. Αλλά πιστεύω όσων αφορά το DJing πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις και να είσαι διαρκώς σε φόρμα! Ο κόσμος δεν κοιτάει τι έκανες κάποτε κάπου αλλά τι κάνεις τώρα και ποιος είσαι τώρα. Όσων αφορά το μουσικό κομμάτι οι μουσικές είναι οι παρακαταθήκες σου για το μέλλον και αυτό που μένει για πάντα και μπορεί ο καθένας να το δει ανά πάσα στιγμή. Πιστεύω είναι το μοναδικό κομμάτι που μπορεί κάποιος να σε ακολουθήσει η να σε αποδοκιμάσει και είναι και τα δυο καλά.
Οι μελλοντικοί σου στόχοι
Πιστεύω πως οι μελλοντικοί στόχοι δεν διαφέρουν και πάρα πολύ με αυτούς άλλων καλιτεχνων. Σίγουρα ο μεγαλύτερος στόχος που έχω αυτήν την στιγμή είναι η αναγνώριση σε Ελλάδα και εξωτερικό. Μια πετυχημένη πορεία στο εξωτερικό πιστεύω είναι η αρχή για μεγαλοπρεπή πράγματα . Στο εξωτερικό η μουσική βιομηχανία είναι πολύ πιο ανεπτυγμένη απο την Ελλάδα και ειδικά σε αυτά τα χρόνια που ζούμε με αλλά δεδομένα πάνω στην μουσική και χωρίς περιοριστικούς τοίχους!
Η αναγνωρισιμότητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό πόσο μεγάλη διαφορά έχει ;
Θα μπορούσα να μιλάω ώρες για αυτό άσε που δεν ξέρω από που να ξεκινήσω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάνουμε πρόοδο. Ευτυχώς που τα τελευταία χρόνια ο κόσμος εξοικειώνεται με την χρήση του διαδικτύου και μπορεί να ενημερώνεται πιο άμεσα και γρήγορα. Το θετικό είναι πως έχουμε αρχίσει και κάνουμε βήματα προόδου πάνω στην προώθηση καλλιτεχνών και ο κόσμος δεν είναι τόσο πατροπαράδοτος σε αντιλήψεις και έχει μπει σε σκεπτικό να ενημερωθεί. Ξέρεις και στο εξωτερικό σε πολλές εταιρίες καθημερινά φτάνουν πάρα πολλά DEMOS απο διάφορες χώρες απο νέους μουσικούς και η δουλειά τους πραγματικά είναι πάρα πολύ καλή. Το ίδιο γίνεται με την Ελλάδα. Απλά οι αριθμοί δεν είναι συγκρίσιμοι. Άλλο σε μια εταιρία να φτάνουν 500 demos και άλλο 3.000. Η διάφορά είναι ότι αν καταφέρεις εκεί να τους κινήσεις το ενδιαφέρον θα στηθεί μια ομάδα γύρω σου η οποία θα έχει έναν διαφορετικό άνθρωπο που θα τρέχει για κάθε ένα πράγμα ξεχωριστά ώστε να στηθεί όσο το δυνατόν καλύτερα το προϊόν. Δηλαδή ο μουσικός. Στην Ελλάδα οι δισκογραφικές κάνουν τεράστιες προσπάθειες. Το θετικό μέσα στη κατάσταση αυτή είναι πως εργάζωνται σκληρά και με μεγάλο εύρος στην μουσική επιλογή τους. Δέχονταν συγκεκριμένα πράγματα, αλλά χωρίς μεγάλους περιορισμούς. Αλλά αυτό είναι καλό. Επιπλέον αρκετές δισκογραφικές ασχολούνται και με τον τομέα της προώθησης με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί υποστήριξη σε νέους καλλιτέχνες που ίσως οδηγήσει σε αναγνωρισιμότητα και καλύτερο μέλλον για τον τομέα στην Ελλάδα.
Χτες κυκλοφόρησε η καινούργια σου δουλειά, ένα νέο single και μία συνεργασία με την ταλαντούχα Joanne Marnezi. Μίλησε μας λίγο για αυτό.
Ναι κυκλοφόρησε το Love and Hate που κυκλοφορεί απο την Deep Art Records σε συνεργασία με την Joanne Marnezi ενα πολύ ταλαντούχο κορίτσι με πολλά tracks στο ενεργητικό της , είναι ένα κομμάτι που οταν μου ήρθε στο μυαλο η μελωδια του σκέφτηκα κατευθείαν γυναικεία φωνή. Πέρασε απο πολλά κύμματα το κομμάτι καθως πολλές προτάθηκαν για την φωνή αλλα ευτυχώς το έντυσε με την υπέροχη φωνή της η Joanne. Ειναι ενας συνδιασμος της pop με την Dance μουσικής με δυνατο ήχο και ρυθμό αλλα και κατάλληλο για ραδιόφωνο. Να σου κάνω και μια αποκάλυψη την οποία δεν ξέρω αν την έκανε η Joanne , το κομμάτι πρόκειται να κυκλοφορήσει και σε μια ακόμα έκδοση η οποία είναι εκπληξη. Ευελπιστούμε να πάει πολύ καλά να το αγαπήσει ο κόσμος και έπεται και συνέχεια με περισότερα κομμάτια μαζι με την Joanne.
Πόσα βγάζουν οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες σε μια… ώρα
Έχετε αναρωτηθεί σε τι νούμερα κυμαίνονται τα έσοδα που παρουσιάζουν οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες;
Τα τελευταία χρόνια έχει συζητηθεί αρκετά η επιρροή που είχε το streaming στον τρόπο με τον οποίο βιοπορίζονται οι μουσικοί, με αρκετούς να αναρωτιούνται αν μεγάλες πλατφόρμες όπως το Spotify και το Apple Music αμείβουν δίκαια τους καλλιτέχνες.
Νέα έρευνα τoυ περιοδικού Music Business Worldwide δείχνει πως οι δισκογραφικές εταιρείες έχουν προσαρμοστεί άριστα σε αυτή την αλλαγή της αγοράς, με τις τρεις μεγαλύτερες εταιρείες του χώρου να μετρούν αμύθητα κέρδη!
Η έρευνα εστίασε στην Universal Music Group, την Sony Music και την Warner και βρήκε πως για τo οικονομικό έτος του 2019 ο τζίρος τους έφτασε τα 23 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα!
Αν εστιάσουμε μόνο στο τελευταίο τρίμηνο του έτους, οι ‘μεγάλοι’ τις μουσική βιομηχανίας είχαν τζίρο κατά μέσο όρο 1,03 εκατομμύρια δολάρια την ώρα!
Τόσο τα χρήματα που προέρχονται από το streaming, όσο και ο συνολικός τζίρος των δισκογραφικών αυξήθηκε σε σχέση με το 2018, πράγμα που δείχνει ότι οι δισκογραφικές μάλλον έχουν καταφέρει να βρουν τα πατήματά τους, σε αντίθεση με τους καλλιτέχνες.
Δισκογραφικές εταιρείες και έσοδα
Η συγκεκριμένη ανάλυση εγείρει πολλά ερωτήματα για το αν οι μουσικοί αμείβονται δίκαια για την δουλειά τους.
Είναι άλλωστε ανοιχτό μυστικό ότι οι περισσότεροι καλλιτέχνες βγάζουν πολύ λίγα χρήματα από την κατανάλωση της μουσικής τους, με αποτέλεσμα να στηρίζονται κυρίως στις περιοδείες για τις οικονομικές τους απολαβές.
Οι περισσότερες μελέτες υπολογίζουν μάλιστα, ότι οι καλλιτέχνες λαμβάνουν λιγότερο από ένα λεπτό για κάθε ακρόαση του τραγουδιού τους σε κάποια υπηρεσία streaming!
Παράλληλα, εναλλακτικές μορφές στήριξης των καλλιτεχνών όπως το βινύλιο αρχίζουν να επανέρχονται στο προσκήνιο και να αγοράζονται συχνότερα.
Σε αντίθεση με το streaming, η φυσικές πωλήσεις μουσικής ανταμείβουν πολύ πιο δίκαια τους καλλιτέχνες.
Όλα αυτά εν μέσω μίας ιδιαίτερα περίεργης συναυλιακά χρονιάς, αφού η πανδημία έχει περιορίσει σε μεγάλο βαθμό τα έσοδα που μπορεί να έχει ο κλάδος από live εμφανίσεις
Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε ότι η κατάσταση θα εξομαλυνθεί στα επόμενα χρόνια, γιατί όπως φαίνεται το streaming ήρθε για να μείνει στην μουσική βιομηχανία.
Οι νικητές των Billboard Music Awards 2020 – Θρίαμβος για τον Post Malone
Το βράδυ της Τετάρτης 14 Οκτωβρίου διεξήχθησαν στο άδειο από κοινό «Dolby Theater» τους Λος Άντζελες τα Billboard Music Awards 2020.
Η τελετή απονομής της φετινής διοργάνωσης ήταν αρχικά προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί την περασμένη άνοιξη, όμως αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας του COVID-19.
Τα φετινά βραβεία αντικατοπτρίζουν τις επιδόσεις στα charts του Billboard από τις 23 Μαρτίου 2019 ως τις 14 Μαρτίου 2020, η περίοδος επιλεξιμότητας που έχει ανακοινωθεί κατά τον αρχικό προγραμματισμό, που προέβλεπε επίσης τη διεξαγωγή των βραβείων στις 29 Απριλίου 2020.
Οικοδέσποινα των Billboard Music Awards ήταν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η Kelly Clarkson.
Μεγάλος νικητής της βραδιάς ήταν ο Post Malone. Έχοντας ήδη συγκεντρώσει φέτος 16 υποψηφιότητες, περισσότερες από κάθε άλλο καλλιτέχνη, ολοκλήρωσε τη βραδιά με 9 βραβεία.
Ο Post Malone επικράτησε στις σημαντικότερες κατηγορίες των Billboard Music Awards, όπως για τον Κορυφαίο Καλλιτέχνη, τον Κορυφαίο Άνδρα Καλλιτέχνη και τον Κορυφαίο Καλλιτέχνη του Billboard 200, ενώ αναδείχθηκε επίσης νικητής και στις rap κατηγορίες των βραβείων.
Ακολούθησαν ο Khalid με 5 βραβεία σε σύνολο δώδεκα υποψηφιοτήτων και ο Lil Nas X με τον Billy Ray Cyrus με 4 βραβεία για τη συνεργασία τους στο «Old Town Road (Remix)», ενώ η Billie Eilish κέρδισε τρία βραβεία: για την Κορυφαία Γυναίκα Καλλιτέχνιδα, τον Κορυφαίο Πρωτοεμφανιζόμενο Καλλιτέχνη και το Κορυφαίο Άλμπουμ στο Billboard 200.
Επίσης οι BTS έγραψαν ιστορία κατακτώντας για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά το βραβείο του «Top Social Artist» των Billboard Music Awards.
Με το «Icon Award» της διοργάνωσης τιμήθηκε φέτος ο country τραγουδιστής Garth Brooks, παραλαμβάνοντας μάλιστα το βραβείο από τα χέρια της Cher, ενώ το πρώτο «Change Maker Award» των Billboard Music Awards απονεμήθηκε στον ράπερ Killer Mike.
Οι ιδιαίτερες συνθήκες της φετινής χρονιάς και η απουσία κοινού δεν αποτέλεσαν ιδιαίτερο εμπόδιο ώστε να μην συγκεντρωθούν στην τελετή απονομής τα πιο δυναμικά ονόματα του μουσικού στερεώματος για να προσφέρουν ένα εντυπωσιακό θέαμα.
Στα Billboard Music Awards 2020 τραγούδησαν με σειρά εμφάνισης:
Η οικοδέσποινα Kelly Clarkson μαζί με τους Pentatonix και τη Sheila E, η Sia, οι Kane Brown, Swae Lee και Khalid, η Alicia Keys, ο Luke Combs, ο Post Malone μαζί με τον Tyla Yaweh από μια μυστική τοποθεσία, η Brandy, ο John Legend, ο Bad Bunny μαζί με την Ivy Queen και τη Nesi, η Doja Cat, ο Garth Brooks σε ένα medley των επιτυχιών του, ο SAINt JHN, η Demi Lovato, οι BTS, όπως και οι En Vogue.
Επίσης τα Billboard Music Awards 2020 τίμησαν τη μνήμη του θρυλικού κιθαρίστα, μουσικού και τραγουδοποιού Eddie Van Halen με την προβολή ενός βίντεο από τα βραβεία του 2015, όταν ανέβηκε στη σκηνή μαζί με τον γιο του Wolfgang για μια σπάνια τηλεοπτική εμφάνιση.
Πέντε ελληνικά τραγούδια που μιλούν με πάθος για τον καφέ (vid)
Ο καφές είναι σίγουρα κάτι πολύ παραπάνω από ένα ρόφημα – είναι μια καθημερινή συνήθεια, που επηρεάζει πολλές πτυχές της ανθρώπινης ζωής, σε τομείς που εκτείνονται από τις κοινωνικές συναναστροφές μέχρι ακόμα και την πολιτική.
Δεν είναι τυχαίο πως κάθε λαός έχει ένα δικό του, εντελώς προσωπικό τρόπο να ετοιμάζει, να καταναλώνει και να απολαμβάνει τον καφέ του, όμως η έννοια της «κουλτούρας του καφέ» δεν περιορίζεται μόνο σε γαστρονομικές συμβουλές και συνήθειες, αλλά αντίθετα περιλαμβάνει ένα ολόκληρο πλέγμα συμπεριφορών, ενδεικτικό του ταμπεραμέντου κάθε λαού.
Όπως είναι αναμενόμενο, οι Τέχνες δε θα μπορούσαν να μείνουν ανεπηρέαστες από μια τόσο σημαντική πτυχή της ανθρώπινης ζωής, όπως είναι ο καφές. Έχοντας δει εμβληματικές εμφανίσεις του αγαπημένου μας ροφήματος στη μεγάλη και τη μικρή οθόνη, έφτασε η ώρα να εξετάσουμε τις φορές που ο καφές συναντήθηκε με την μουσική.
Επιλέξαμε πέντε αγαπημένα, γνωστά αλλά και λιγότερο γνωστά ελληνικάτραγούδια, στα οποία πρωταγωνιστεί ο καφές – και μέσω των οποίων διαγράφονται σημαντικές πτυχές της ελληνικής κουλτούρας του καφέ.
Άλκηστις Πρωτοψάλτη – Άδωνις
Τίποτα δεν χαρακτήρισε τόσο πολύ την ελληνική κουλτούρα του καφέ όσο η καφετέρια – και παλαιότερα το καφενείο. Χώρος συνάντησης, κοινωνικής συναναστροφής, χαλάρωσης, συζήτησης και ραντεβού, η καφετέρια και το καφενείο κατέχουν ξεχωριστή θέση στην κοινωνικήζωή της Ελλάδας. Είναι χαρακτηριστικές δε οι ώρες που χρειαζόμαστε στην Ελλάδα για να πιούμε τον καφέ μας, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.
Ο «Άδωνις», γραμμένος από την Λίνα Νικολακοπούλου, μελοποιημένος από τον Σταμάτη Κραουνάκη και τραγουδισμένους από την Άλκηστις Πρωτοψάλτη μνημονεύει μια από τις γνωστότερες καφετέριες της Νέας Σμύρνης – και μαζί, όλη την μαγική ιεροτελεστία του καφέ στα ελληνικά καθ’ ημάς. Εξάλλου, όταν είσαι ερωτευμένος, ο άλλος δεν είναι παρά «η λαχτάρα σου, ο καφές και τα τσιγάρα σου».
Νίκος Παπάζογλου – Καλημέρα
Ίσως να μην υπάρχει τραγούδι που να περιγράφει καλύτερα την πρωινή συνήθεια του καφέ από την «Καλημέρα» του Νίκου Παπάζογλου. Ο Θεσσαλονικιός τραγουδιστής, τραγουδώντας τους στίχους του Τάκη Σιμώτα «μόλις ξυπνήσω το πρωί / τα βλέπω όλα μαύρα / θέλω μια κούπα με καφέ / και τέσσερα τσιγάρα» απαθανατίζει τις μηχανικές σχεδόν κινήσεις που κάνουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο και εκατοντάδες χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα. Μια καθημερινή ιεροτελεστία που σημαίνει πάντα την αρχή της καινούριας ημέρας. Φυσικά, το λαϊκότροπο τραγούδι του Νίκου Παπάζογλου μιλά για ελληνικό καφέ, αφού πετά στον τενεκέ «φλιτζάνι κατακάθι».
Βίκυ Μοσχολιού – Ο καφές
Το τραγούδι του Μιχάλη Σουγιούλ προσπαθεί να ερμηνεύσει την ταραχώδη πορεία μιας σχέσης μέσω ευφάνταστων παραλληλισμών με τον κόσμου του καφέ. Η συναισθηματική αστάθεια έτσι παρομοιάζεται με έναν καφελάτρη που πίνει τον καφέ του «πότε βαρύ, πότε γλυκό και πότε σκέτο», η συνήθεια του να θεωρείς τον άλλο δεδομένο ταυτίζεται με την ευκολία με την οποία πίνουμε κάθε μέρα το καφεδάκι μας. Όμως, η Βίκυ Μοσχολιού είναι ευτυχώς φτιαγμένη «από δύσκολο χαρμάνι». Το λεξιλόγιο και ο κόσμος του καφέ σε ένα υπέροχο μπλέξιμο με την καθημερινότητα, τραγουδισμένο από μια υπέροχη λαϊκή φωνή.
Χειμερινοί Κολυμβητές – Ο καφές
Η sui generis και πληθωρική προσωπικότητα του Αργύρη Μπακιρτζή (και η χαρακτηριστική, βραχνιασμένη και «παράφωνη» φωνή του) δίνουν υπόσταση σε ένα από τα πλέον χαρούμενα και ανάλαφρα τραγούδια που έχουν γραφτεί ποτέ για τον καφέ. Το τραγουδάκι των Χειμερινών Κολυμβητών κρύβει μέσα του όλη την ανεμελιά του αράγματος σε μια αγαπημένη καφετέρια, το φλερτ που κρύβεται πάντα σε τέτοιους χώρους, την εγκάρδια κοινωνικότητα που αναπτύσσεται γύρω από φλυτζάνια, μηχανές του καφέ, σερβιτόρους και πελάτες.
Σωκράτης Μάλαμας – Τρεις καφέδες
Η μουσική του Νίκου Ξυδάκη, οι στίχοι του Θοδωρή Γκόνη και η γκρίζα φωνή του Σωκράτη Μάλαμα δημιουργούν ένα μουντό ηχοτοπίο, απόλυτα ταιριαστό με την ατμόσφαιρα του τραγουδιού. Εδώ οι τρεις καφέδες καταλαμβάνουν ρόλο ακόμα σημαντικότερο: είναι η ζώσα ανάμνηση αυτού που έχει φύγει, ο ακατάλυτος δεσμός που δημιουργείται με κάποιον με τον οποίο έχεις μοιραστεί την καθημερινότητα σου: «έχουμε πιει κι έναν καφέ μαζί», όπως συνήθιζαν παλαιότερα να λένε, κουβέντα ενδεικτική για τη σημασία του καφέ στην καθημερινότητα.
Το αγκάλιασμα του καφέ με τη μουσική, φυσικά, δε σταματά στα πέντε αυτά τραγούδια. Η ελληνική μουσική είναι ζυμωμένη με το αγαπημένο ρόφημα, σε όλες τους τις μορφές και σε όλες της τις εκφάνσεις – είναι μια ιστορία που περιμένει να ειπωθεί.
Πείραμα σχετικά με την εξάπλωση του κορονοϊού σε συναυλίες με συμμετοχή θεατών
Επιστημονική ομάδα στη Γερμανία ζήτησε τη βοήθεια μουσικόφιλων ώστε να συμμετάσχουν σε ένα πείραμα για την κατανόηση του τρόπου εξάπλωσης του κορονοϊού σε συναυλιακούς χώρους.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Guardian, οι 4000 οπαδοί που θα παρευρίσκονται στη συναυλία του Tim Bendzko στη Λειψία στις 22 Αυγούστου, θα φέρουν μαζί τους, στο λαιμό τους, ειδικές συσκευές καταγραφής κίνησης.
Την ίδια στιγμή, θα παρέχεται στον χώρο φθορίζον αντισηπτικό, ώστε με ειδικό UV φωτισμό να καταγράφεται η επαφή των παρευρισκομένων με επιφάνειες.
Στους οπαδούς θα παρέχεται επίσης ειδική μάσκα με βαλβίδα, ενώ θα έχουν υποβληθεί μέρες πριν στις σχετικές εξετάσεις.
Ο επικεφαλής του πειράματος, διευθυντής του τομέα κλινικών μεταδιδόμενων παθήσεων του Νοσοκομειακού Πανεπιστημίου του Halle, Stefan Moritz, δήλωσε πως:
«Αναζητούμε μια μέση λύση ανάμεσα στον παλιό και το νέο τρόπο διεξαγωγής συναυλιών, ώστε να μπορούν οι διοργανωτές να επιτρέπουν την είσοδο σε περισσότερο κόσμο, δίχως απώλειες».
Οι επιστήμονες ευελπιστούν να δημοσιοποιήσουν τα αποτελέσματα της έρευνας τον Οκτώβριο.
Θεαματική αύξηση στις πωλήσεις κασετών για το 2020
Σύμφωνα με πληροφορίες του Official Charts, σχετικά με τις μουσικές πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι πωλήσεις κασέτας έχουν υπερδιπλασιαστεί για την φετινή χρονιά.
Η πιο απρόσμενη επιστροφή, όπως χαρακτηρίζει η εταιρεία της κασέτες, είδαν τις πωλήσεις τους να αυξάνονται κατά 103% για το πρώτο μισό του 2020, σε σχέση με το αντίστοιχο του προηγούμενου έτους.
Μόνο για το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους, πωλήθηκαν 63.000 αντίτυπα, κάτι που καθιστά την χρονιά ικανή να ξεπεράσει και το 2003, όταν τότε οι πωλήσεις είχαν πατήσει τις 100.000.
Οι πέντε κασέτες με τις περισσότερες πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανήκουν κυρίως στον χώρο της pop μουσικής. Συγκεκριμένα, οι νέοι δίσκοι των Dua Lipa, Selena Gomez, 1975, Lady Gaga και 5 Seconds Of Summer, βρίσκονται στην κορυφή των πωλήσεων.
Μάλιστα, το “CALM” των 5 Seconds Of Summer πούλησε 12.000 κασέτες στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του, καθιστώντας το την ταχύτερα αγορασμένη κασέτα τα τελευταία 18 χρόνια.
Όσον αφορά την rock μουσική, αυτή εκπροσωπείται στην πρώτη εικοσάδα από τα τελευταία άλμπουμ των Ozzy Osbourne και Enter Shikari, ενώ στην ίδια λίστα περιλαμβάνονται και κυκλοφορίες των Sports Team, The Courteeners, Strokes, Pet Shop Boys και Tame Impala.
Rihanna: Αναβάλλει επ’ αόριστον το νέο άλμπουμ για να εστιάσει στις επιχειρήσεις
Η Rihanna έχει βάλει σε πρώτο πλάνο την επέκταση της αυτοκρατορίας της στο χώρο των επιχειρήσεων.
Τα τελευταία νέα για το καινούργιο άλμπουμ της Rihanna δεν είναι ευχάριστα.
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα The Sun, η σταρ της μουσικής ενδέχεται να αφήσει στην άκρη την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ προκειμένου να επικεντρωθεί στη δημιουργία μιας νέας σειράς προϊόντων περιποίησης δέρματος.
Τα τελευταία χρόνια η Rihanna έχει χτίσει μία ισχυρή αυτοκρατορία με brands όπως τα Fenty Beauty (προϊόντα μακιγιάζ) και Savage X Fenty (εσώρουχα).
Πηγή ανέφερε στη The Sun: «Το ένατο άλμπουμ της Rihanna είναι σε αναμονή επ’ αόριστον. Θέλει να κερδίσει εκατομμύρια από το χώρο της ομορφιάς και σχεδιάζει μια νέα σειρά προϊόντων περιποίησης δέρματος για να συνοδεύσει τη σειρά καλλυντικών της Fenty».
«Η σειρά των εσωρούχων τα πηγαίνει τόσο καλά που νιώθει ότι πρέπει να μην αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Κάθε φορά που ανεβάζει φωτογραφίες στις οποίες επιδεικνύει τα προϊόντα, οι πωλήσεις αυξάνονται», πρόσθεσε η πηγή.
Σύμφωνα με το αποκλειστικό δημοσίευμα της στήλης «Bizzare» της The Sun, η τραγουδίστρια έχει κατοχυρώσει ήδη την εμπορική επωνυμία «Buff Ryder».
Εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού, πολλοί καλλιτέχνες που σχεδίαζαν να κυκλοφορήσουν άλμπουμ κατέληξαν να αναβάλουν τα πλάνα τους, ειδικά από τη στιγμή που η κατάσταση αυτή τη στιγμή καθιστά αδύνατη τόσο τη διοργάνωση συναυλιών όσο και την προώθηση των κυκλοφοριών.
Το ίδιο μπορεί να ισχύει και για τη Rihanna, με τη μόνη διαφορά ότι δεν θέλει να παραμελήσει την επιχειρηματική πλευρά της.
Όσοι ανατριχιάζουν ακούγοντας μουσική είναι πιο ανοιχτοί στην ομορφιά της ζωής,πιο ανήσυχα πνεύματα & έχουν πιο δημιουργική φαντασία!
Έρευνες έδειξαν ότι όσοι ανατριχιάζουν όταν ακούν μουσική, είναι πιο ανοιχτοί στην ομορφιά της ζωής, εκείνοι που επηρεάζονται από τη μουσική, πιο ανήσυχα πνεύματα και έχουν πιο δημιουργική φαντασία.
Εκείνοι που έχουν νιώσει αυτό το “ρίγος” ή “ανατρίχιασμα” κατά τη διάρκεια ακρόασης κάποιου τραγουδιού, είναι εκείνοι που έχουν πιο δυνατή διανοητική περιέργεια, είναι πιο συναισθηματικοί και πιο ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες. Σύμφωνα πάντα με τις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στο E.W.U (Eastern Washington University).
Το φαινόμενο αυτό λέγεται αλλιώς και «Ανοιχτότητα Στην Εμπειρία». Σε ένα άρθρο, ο κοινωνικός ψυχολόγος Mitchell Colver, λέει πως όσοι έχουν τη δυνατότητα να πάθουν κάτι τέτοιο είναι εκείνοι που έχουν ‘περίεργη φαντασία, εκτιμούν την ομορφιά, σε γενικό επίπεδο και την ομορφιά της φύσης, εκείνοι που ψάχνουν νέες εμπειρίες και τις κυνηγάνε και τέλος αυτοί που βλέπουν μια αντανάκλαση κάποιων συναισθημάτων που έχουν υποστεί στη μουσική που ακούν’.
Αν και όλο αυτό είναι ακόμα σε στάδια επικύρωσης και αναζήτησης, πόλοι επιστήμονες λένε πως το ανατρίχιασμα είναι μια αντίδραση προσαρμογής σε κάποιο περιβάλλον. Όπως για παράδειγμα στην προϊστορική εποχή, αυτή η αντίδραση συνέβαινε για να δημιουργήσει ένα μικρό στρώμα θερμότητας όταν το περιβάλλον ήταν ψυχρό.
Στις μέρες μας, κάπου τα 2-3 του συνολικού πληθυσμού μπορούν να βιώσουν αυτό το “κύμα απρόοπτης ηδονής” στον κόσμο της μουσικής λόγο κάποιας υπέροχης μουσικής αρμονίας, αλλαγή στην ένταση της μουσικής, από κάποιο κλιματικό σόλο κλπ.
H ίδια έρευνα λέει ότι ένα τέτοιο συμβάν που προκαλείτε από μουσική είναι αποτέλεσμα, “της εις γνώσης κάποιου, «Ανοιχτότητας Στην Εμπειρία», έτσι μπορεί κάποιος να κάνει προβλέψεις για το πως θα εξελιχθεί η μουσική ή να φαντάζετε τη μουσική με εικόνες. Κάτι τέτοιο είναι μια διαδικασία ακρόασης μουσικής η οποία συνδικάζει το άκουσμα και το λεγόμενο ‘day dreaming’, (όταν κάποιος ονειροπολεί όσο είναι ξύπνιος).”
Τέλος λένε ότι : «Εκείνοι που βυθίζονται στη μουσική πνευματικά και σωματικά και δεν την αφήνουν απλά να ‘μπαίνει και να βγαίνει’, υπάρχει περίπτωση να υποστούν αυτό το ανατρίχιασμα πιο συχνά και πιο έντονα από άλλους.
