1995 Κάνει πρεμιέρα στην αμερικανική η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της Pixar ακολουθεί τον Woody καθώς αντιμετωπίζει τη ζήλια του για τον νεοφερμένο Buzz Lightyear. Αποτέλεσε την πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων που προτάθηκε για Όσκαρ καλύτερου σεναρίου – διασκευασμένου ή πρωτότυπου. Ο Buzz Aldrin, ο δεύτερος άνθρωπος που περπάτησε στο φεγγάρι, αποτέλεσε την έμπνευση για το όνομα του Buzz Lightyear.
2017 Κάνει πρεμιέρα στην Αμερική, το Coco είναι αμερικανική 3D ταινία μιούζικαλ-φαντασίας, επεξεργασμένη σε Η/Υ σε παραγωγή της PixarAnimation Studios και διανομή της Walt DisneyPictures.Είναι βασισμένη σε μια πρωτότυπη ιδέα του Λι Άνκριτς, σε σκηνοθεσία του ίδιου με 2ο σκηνοθέτη τον Άντριαν Μολίνα. Η ιστορία αφορά τον 12χρονο Μιγκέλ Ριβέρα που μεταφέρεται απρόσμενα στη χώρα των νεκρών, όπου αναζητά τη βοήθεια του μουσικού προ-προπάππου του για να επιστρέψει στην οικογένεια του ανάμεσα στους ζωντανούς.
2018 Στο κλίμα των ημερών κάνει πρεμιέρα μια Χριστουγεννιάτικη ταινία του Netflix, που αφηγείται την ιστορία ενός αδελφού και μιας αδελφής που καταστρώνουν ένα σχέδιο για να πιάσουν τον Άγιο Βασίλη 🎅 την παραμονή των Χριστουγέννων. Αφού τρακάρουν το έλκηθρο του, το δίδυμο αναγκάζεται να σώσει τα Χριστούγεννα.Οι πρωταγωνιστές KimberlyWilliams-Paisley και Oliver Hudson είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν στη σειρά Nashville.
2019 Κυκλοφόρησε από την Walt Disney Pictures, το Ψυχρά κι Ανάποδα 2 (Frozen II) ,το επιτυχημένου αμερικανικό 3D μιούζικαλ φαντασίας κινουμένων σχεδίων παραγωγής, που προβλήθηκε το 2013 ως συνέχεια του Ψυχρά κι Ανάποδα (2013). Στην ταινία συμμετέχουν οι ηθοποιοί φωνής από την πρώτη ταινία Ιντίνα Μενζέλ, Κρίστεν Μπελ, Τζόναθαν Γκροφ, Τζος Γκαντ και Σαντίνο Φοντάνα, μαζί με τις νέες φωνές των Έβαν Ρέιτσελ Γουντ και Στέρλινγκ Κ. Μπράουν.
Mark Ruffalo Γενέθλια σήμερα και για τον ταλαντούχο αμερικανό ηθοποιό, ο οποίος κλείνει τα 54 (και δεν του φαίνεται καθόλου!). Γεννημένος στο Kenosha του Wisconsin το 1967 και Τοξότης στο ζώδιο.Γνωστός για τους ρόλους του σε ταινίες όπως Ξαφνικά…30(13 Going on 30), Οι Φήμες Λένε…(Rumor Has It…), Spotlight, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Foxcatcher και Shutter Island. Κέρδισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ για τον ρόλο του στο δράμα του 2010 The Kids Are All Right. Συνειφασμένος με τον ρόλο του Hulk στην σειρά Avengers της Marvel. Last but not least, στη μίνι σειρά I know this much is true… είναι συνταρακτικός!!!
Ville Valo Γεννημένος στο Ελσίνκι της Φιλανδίας το 1976 και Τοξότης στο ζώδιο. Βαρύτονος και τραγουδιστής του φινλανδικού ροκ συγκροτήματος HIM, συντομογραφία του His Infernal Majesty. Το 2004, το Metal Hammer του απένειμε το βραβείο Golden God.Πριν γίνει διάσημος και σχηματίσει τους HIM , δούλευε με μερική απασχόληση στο sex shop του πατέρα του. Μια από τις συνεργασίες του που ξεχώρισαν είναι η all time classic διασκευή του Summer Wine με την Natalia Avelon. Σήμερα κλείνει τα 45 και αναμένουμε μια δυναμική επιστροφή του στη διεθνή μουσική σκηνή.
Scarlett Johansson Γεννημένη στη Νέα Υόρκη το 1984 και Τοξότης στο ζώδιο. Κέρδισε κοινό, κριτικούς καθώς επίσης και το βραβείο BAFTAκαλύτερης ηθοποιού για το ρόλο της στην ταινία Lost in Translation του 2003. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στις ταινίες The Prestige, Vicky Cristina Barcelona, Don Jon, We Bought a Zoo και Under the Skin και πήρε τον ρόλο της υπερ-ηρωίδας Μαύρης Χήρας (Black Widow) στη σειρά ταινιών της Marvel. Η καταξιωμένη αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια, κλείνει σήμερα τα 37!!!
Γεννήθηκαν
1819 Τζορτζ Έλιοτ, Αγγλίδα συγγραφέας
1930 Κώστας Ρηγόπουλος, Έλληνας ηθοποιός
1934 Ρίτα Σακελλαρίου, Ελληνίδα τραγουδίστρια, γεννημένη στη Σητεία της Κρήτης. Στα πρώτα της βήματα στο χώρο έκανε σεγκόντα στον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Γιάννη Παπαϊωάννου, με τους οποίους συνεργάστηκε οχτώ χρόνια και λίγο αργότερα έγινε «πρώτο όνομα» στην Τριάνα του Χειλά με το τραγούδι Ιστορία μου, αμαρτία μου. Από τα τραπέζια του Κουίν Αν (νυχτερινό μαγαζί στην Εθνική Οδό, το οποίο διατηρούσε για μα πενταετία με τον δεύτερο συζυγό της) πέρασαν ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής, όπως ο τότε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Σπύρος Άγκνιου, ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο Άντονι Κουίν και η Μελίνα Μερκούρη, για να απολαύσουν τα σουξέ της Ρίτας: Παράνομή μου αγάπη, Κάθε ηλιοβασίλεμα, Αν κάνω άτακτη ζωή . Πιστός θαυμαστής της ήταν βέβαια και ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, που ήθελε πάντα να του τραγουδά και να χορεύει το Αυτός ο άνθρωπος, αυτός. Όταν πήγε στη Νεράιδα, μαζί με την Άννα Βίσση, ο κόσμος την αναγνώρισε μόνο από τη φωνή. Είχε αδυνατίσει πολύ κι είχε βαφτεί ξανθιά. Τότε, το 1986, ο Νίκος Καρβέλας της πρότεινε να κάνουν δίσκο. Η Γάτα («Είναι γάτα ο κοντός με τη γραβάτα») ήταν το σουξέ που δεν περίμενε από το δίσκο Αρέσω. Ακολούθησαν Οι σαραντάρες=δύο εικοσάρες, Αυτός ο έρωτας, αυτό το αγόρι, αλλά και το Εγώ δεν πάω Μέγαρο. Κάποια ακόμη δικά μου αγαπημένα από την δισκογραφία της τα τραγούδια Σώσε με, Δε θέλω κανένα,Πολλά λες,Είκοσι Μάηδες, Θέλω να κάνω ταραχή και Μια ζωή πληρώνω. (Θαν. 6/8/1999)
Έφυγαν από τη ζωή, το έργο τους όμως παραμένει αναλλέιωτο.
1916 Τζακ Λόντον, Αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας. Έγραψε πάνω από 50 βιβλία, όπως Η κοιλάδα τουφεγγαριού, Το κάλεσμα της άγριας φύσης, Μάρτιν Ήντεν, Ο θαλασσόλυκος,Ο Ασπροδόντης, Η μικρή κυρία του μεγάλου σπιτιού, και άλλα. Πρωτοπόρος στην αγορά της εμπορικής μυθιστοριογραφίας σε λαϊκά περιοδικά, υπήρξε από τους πρώτους Αμερικανούς συγγραφείς που μπόρεσε να ζήσει μόνο από τη συγγραφή και να κάνει μια δίόλου ευκαταφρόνητη περιουσία.Έζησε ολοκληρωτικά τη ζωή του, πάντα πρόθυμος να προσφέρει τον εαυτό του και την περιουσία του σ’ εκείνους που συμπαθούσε.Το ιδανικό αγρόκτημα του Τζακ Λόντον είναι τώρα το National Historic Landmark. (Γεν. 12/1/1876, Σαν Φρανσίσκο)
Marry me: Η Jennifer Lopez παρατάει τον Maluma στην πιο περίεργη ρομαντική ταινία της
Η Τζένιφερ Λόπεζ επιστρέφει στις ρομαντικές κωμωδίες μετά από αρκετά χρόνια και στο MarryMe, όπου πρωταγωνιστεί παρέα με τον Maluma και τον Όουεν Γουίλσον, ενδεχομένως να μας κάνει να την ερωτευτούμε (λίγο ακόμα).
Η Τζένιφερ Λόπεζ ζει -απ’ ότι φαίνεται- την καλύτερη φάση της ζωής της. Η νέα σχέση της με τον (πρώην) Μπεν Άφλεκ την έχει ανανεώσει, ενώ στα 52 της σήμερα δείχνει πιο φρέσκια και ορεξάτη από ποτέ. Βρίσκεται συνεχώς σε συναυλίες, ηχογραφεί νέα κομμάτια, κάνει επιχειρηματικές κινήσεις, αλλά ετοιμάζει και μια ολοκαίνουργια ταινία, η οποία θα κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 14Φεβρουαρίου του 2022. Ακριβώς πάνω στην ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Το «Marry Me» σηματοδοτεί την επιστροφή της Τζένιφερ Λόπεζ στις ρομαντικές κωμωδίες, ένα είδος στο οποίο η Λατίνα σταρ έχει διαπρέψει στο παρελθόν. Και φυσικά υπάρχει λόγος, που θα κάνει παγκόσμιο ντεμπούτο στους κινηματογράφους την πιο «ερωτική ημέρα» του χρόνου, αφού η ταινία θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ξανά στην αγάπη και τον έρωτα.
H αλήθεια είναι πως το σενάριο του Marry Me είναι λίγο περίεργο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η ταινία δεν θα είναι επιτυχημένη. Βλέπουμε ουσιαστικά έναν αναπάντεχο έρωτα μεταξύ δύο εντελώς άγνωστων ατόμων, της διεθνούς φήμης τραγουδίστριας Κατ Βαλντές (Τζένιφερ Λόπεζ) και του καθηγητή μαθηματικών Τσάρλι Γκίλμπερτ (Όουεν Γουίλσον), οι οποίοι αποφασίζουν πρώτα να παντρευτούν και μετά να γνωριστούν.
Όταν η Κατ αντιλαμβάνεται ότι ο αρραβωνιαστικός της, ο Μπάστιαν (Maluma), την έχει απατήσει λίγο πριν τη δημόσια τελετή του γάμου τους, εκείνη κάνει κάτι τρελό. Πηγαίνει στην τελετή, παρατάει τον Maluma και απλά διαλέγει έναν φαν, που βρισκόταν ανάμεσα στο πλήθος, για να αντικαταστήσει τον αρραβωνιαστικό της και να την παντρευτεί. Εντάξει, βασικά όχι ακριβώς φαν. Ο Τσάρλι είναι ένας χωρισμένος πατέρας, ο οποίος έτυχε να πάει την κόρη του και την καλύτερή της φίλη στον γάμο-συναυλία της Λατίνας σταρ.
Και κάπου εκεί, αλλάζουν όλα. Εκείνος δέχεται το κάλεσμα της Λόπεζ, ανεβαίνει στη σκηνή, την παντρεύεται και στη συνέχεια προσπαθεί να αντιληφθεί τη νέα ζωή του δίπλα στην πάμπλουτη και πολύ διάσημη γυναίκα του. Όσο ο χρόνος περνάει οι δυο τους έρχονται όλο και πιο κοντά, με τον έρωτα να ξεκλειδώνει τα καλά κρυμμένα δωμάτια της καρδιάς τους.
Στην ταινία ακούμε και αρκετά νέα κομμάτια του Maluma και της Τζένιφερ Λόπεζ, ενώ βλέπουμε και τον ηθοποιό Τζον Μπράντλεϊ-Γουέστ, τον οποίο γνωρίσαμε μέσα από τον ρόλο του Σάμγουελ Τάρλυ στο Game of Thrones.
Το τρέιλερ της ταινίας μας προετοιμάζει για κάτι πολύ καλό κι αν λάβουμε υπόψη το γεγονός πως η Τζένιφερ Λόπες αποτελεί αυτή τη στιγμή ένα από τα πιο «καυτά» ονόματα στον πλανήτη, έχουμε την εντύπωση πως μπορεί να μετατραπεί μέχρι και σε blockbuster. Για να δούμε!!!
☞Guy Fawks Night Η Νύχτα του Guy Fawkes, επίσης γνωστή ως Ημέρα του Guy Fawkes, Νύχτα της Φωτιάς και Νύχτα Πυροτεχνημάτων, είναι μια ετήσια γιορτή που πραγματοποιείται στις 5 Νοεμβρίου, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο.Η σημερινή Νύχτα του Guy Fawkes γιορτάζεται συνήθως με μεγάλες οργανωμένες εκδηλώσεις, με επίκεντρο τη φωτιά και τις εξωφρενικές επιδείξεις πυροτεχνημάτων.
«Remember, remember the 5th of November »
Πηγή: RockRoaster.gr
Γεγονότα ανά τον κόσμο
–1605Συνωμοσία της Πυρίτιδας: Οι καθολικοί προσπαθούν να ανατινάξουν το Βρετανικό Κοινοβούλιο. Το σχέδιο αποκαλύπτεται και ο αρχηγός τους, ο Γκάι Φωκς συλλαμβάνεται. και απαγχονίζεται.
–1935 Οι αδελφοί Πάρκερ κυκλοφορούν στην αγορά το επιτραπέζιο παιχνίδι Monopoly.
–1956 Έρευνα που βλέπει το φως της δημοσιότητας στη χώρα μας αποκαλύπτει ότι 2 εκατομμύρια Έλληνες δεν ξέρουν να βάζουν την υπογραφή τους.
–1997 Πρεμιέρα των νέων τυχερών παιχνιδιών του ΟΠΑΠ «Τζόκερ» και «Νέο Πρότο».
–2003 Πρεμιέρα του τελευταίου μέρους της τριλογίας Μάτριξ στις ΗΠΑ (The Matrix Revolutions).
Γεννήσεις
–1494Χανς Ζαξ Γερμανός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και υποδηματοποιός στο επάγγελμα αλλά τον κέρδισε η τέχνη. Γεννήθηκε στη Νυρεμβέργη.Για μια πενταετία (1510-1515) περιόδευε στη Γερμανία ως αρχιτραγουδιστής. Πολυγραφότατος, με περισσότερα από 200 θεατρικά έργα και περισσότερα από 6.000 ποιήματα στο ενεργητικό του. Είναι γνωστός κυρίως για τις 85 του “Fastnachtspiele” («Φάρσες του Καρνάβαλου», 1517-1563). Ήταν οπαδός της θρησκευτικής μεταρρύθμισης και ένα ποίημά του, «Το αηδόνι της Βυρτεμβέργης» (1523), συνέλαβε πολύ στη διάσοσή της. Το έργο του έμενε άγνωστο ώσπου ο Γκαίτε το έκανε γνωστό στο γερμανικό κοινό. Η Ευρώπη τον γνώρισε το 19ο αι., όταν ο Ρίχαρντ Βάγκνερ τον χρησιμοποίησε ως έναν από του ήρωες στο έργο του «Οι αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης». (Θαν.19/1/1576, Νυρεμβέργη)
–1936Μιχάλης Δερτούζος Έλληνας «γκουρού» της πληροφορικής και καθηγητής στο ονομαστό Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ). Ο Μιχάλης Δερτούζος, ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, είχε προβλέψει την επικράτηση της χρήσης προσωπικών υπολογιστών, την αύξηση της αυτοματοποίησης στον τομέα της παραγωγής, αλλά και τη συνεργασία στον χωροχρόνο, που επαληθεύτηκε με τη ραγδαία εξάπλωση του Ίντερνετ. Όραμά του ήταν να τεθεί η τεχνολογία στην υπηρεσία της ανθρωπότητας και προτροπή προς τους φοιτητές του: «Με το ένα χέρι να αγγίζεις τ’ άστρα και με το άλλο να ανακατεύεις τη λάσπη». (Θαν. 27/8/2001, Βοστώνη)
–1943 Σάμ Σεπάρντυπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους θεατρικούς συγγραφείς της γενιάς του. Διακρίθηκε, επίσης ως σεναριογράφος και ηθοποιός του κινηματογράφου.Στην Ελλάδα έγινε ευρύτερα γνωστός από την ταινία του Βιμ Βέντερς «Παρίσι – Τέξας» (1984), της οποίας έγραψε το σενάριο. Η θεματολογία των έργων περιστρέφεται γύρω από την ταυτότητα, την αποτυχία και την φευγαλέα φύση του αμερικανικού ονείρου.(Θαν. 27/7/2017)
–1956Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Έλληνας τραγουδιστής, τραγουδοποιός και συνθέτης της ελληνικής έντεχνης και ροκ σκηνής. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. στα 20 του χρόνια ιδρύει την μπάντα PLG η οποία μετονομάστηκε λίγο καιρό μετά σε Τερμίτες.Τα τραγούδια του «Διδυμότειχο μπλουζ», «Πόσο σε θέλω», «Και τι ζητάω», «Εκεί στο Νότο», «Ένας Τούρκος στο Παρίσι», «Tερατάκια τσέπης», «Έλα ψυχούλα μου», «Μάτια δίχως λογική» και «Μικρός Τιτανικός» αγαπήθηκαν από το κοινό και θεωρούνται κλασικά στο είδος τους, κι αυτά είναι μόνο ένα μέρος από την τεράστια παρακαταθήκη που άφησε, καθώς σε κάθε συναυλία του σε χώρους κατάμεστους το κοινό τραγουδούσε μαζί του όλες τις διαχρονικές επιτυχίες του. Αγαπήθηκε και από τους συναδέλφους του στον χώρο έχοντας στο ενεργητικό του σημαντικές συνεργασίες μεταξύ άλλων με τους: Νίκο Πορτοκάλογλου,Χρήστο Θηβαίο,Γιώργο Νταλάρα, Διονύση Σαββόπουλο, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Αντώνη Μιτζέλο,Θάνο Μικρούτσικο, Μπάμπη Στόκα, Σάκη Μπουλά, Διονύση Τσακνή, Κίτρινα Ποδήλατα, Angelo Branduardi, Γιάννη Κότσιρα,Φίλιππο Πλιάτσικα κ.α. (Θαν. 9/9/2019
–1959 Μπράιαν Άνταμς Διεθνούς φήμης Καναδός τραγουδιστής και κιθαρίστας.Ο πρώτος του προσωπικός δίσκος, που φέρει το όνομά του (Bryan Adams), κυκλοφόρησε το 1980, αλλά η επιτυχία ήρθε λίγο αργότερα με τον δίσκο Cuts Like A Knife (1983) και την μπαλάντα Straight from the Heart.Το 1984, ο Άνταμς κυκλοφόρησε τον δίσκο Reckless, ο οποίος έγινε Νο. 1 δίσκος στις πωλήσεις στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Η επόμενη μεγάλη του επιτυχία ήταν ο δίσκος Waking Up the Neighbours με το τραγούδι (Everything I Do) I Do It for You, ο οποίος έφτασε το Νο. 1 στις πωλήσεις στις ΗΠΑ, στην Βρετανία, στον Καναδά, κ.ά. Το τραγούδι του “(Everything I Do) I Do It for You” συμπεριλήφθηκε στην μουσική της ταινίας Ρομπέν των Δασών: ο Πρίγκιπας των Κλεφτών (1991) και του χάρισε το βραβείο Grammy του 1991 για το καλύτερο τραγούδι σε κινηματογραφική ταινία. Τα επόμενα χρόνια, ο Άνταμς συνέχισε να βγάζει δίσκους με μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ έκανε και πολλές συναυλίες ανά τον κόσμο.
–1979 Μιχάλης Χατζηγιάννης, Κύπριος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και συνθέτης.υπήρξε και παραγωγός, ενορχηστρωτής και στιχουργός. Θεωρείται από τους δημοφιλέστερους και εμπορικότερους σύγχρονους καλλιτέχνες, έχοντας στο ενεργητικό του μεγάλες επιτυχίες όπως, Μόνο στα όνειρα, το Πάρτι, το Κρυφό φιλί, το Πιο Πολύ,το Δε φεύγω, το Πάρτα όλα δικά σου κ.α. (είναι τόσα πολλά τα αγαπημένα του τραγούδια που δεν μπορώ πραγματικά να ξεχωρίσω έστω κάποια). Όλοι του οι δίσκοι,οι άπειρες συνεργασίες του και τα single του αγαπήθηκαν από το κοινό.Τον Μάιο του 1998 εκπροσώπησε την Κύπρο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, συνθέτοντας και ερμηνεύοντας το τραγούδι «Γέννεσις».Στην Αθήνα γνωρίστηκε με τον συνθέτη Γιώργο Χατζηνάσιο και επιλέχθηκε να τραγουδήσει στο άλμπουμ «Άγγιγμα Ψυχής» που περιέχει την μουσική και τα τραγούδια της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς του Αντέννα που κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Έκτοτε οι επιτυχίες διαδέχονται η μία την άλλη, οι συναυλίες του γεμίζουν ασφυκτικά από τους θαυμαστές του από όλο τον κόσμο.
Έφυγαν αλλά το έργο τους έμεινε στην αιωνιότητα
–Ρενέ Γκοσινί, Γάλλος εκδότης και κειμενογράφος επιτυχημένων κόμιξ που άφησαν εποχή. Γνωστός και στη χώρα μας για τις σειρές «Λούκι Λουκ», «Αστερίξ» , «Ιζνογκούντ» και για τη σειρά εικονογραφημένων παιδικών βιβλίων «Ο Μικρός Νικόλας».Το 1955 συνεργάστηκε με τον βέλγο κομίστα Μορίς στη συγγραφή των ιστοριών του Λούκι Λουκ, του «φτωχού και μόνου καουμπόι» που «πυροβολεί γρηγορότερα και από τη σκιά του».Εν τω μεταξύ είχε γνωρίσει τον κομίστα Αλμπέρ Ουντερζό, με τον οποίο ξεκίνησε μία μακροχρόνια συνεργασία που κορυφώθηκε με τις περιπέτειες του Αστερίξ.Το 1965, σε συνεργασία με κομίστα Μαρσέλ Γκοτλίμπ, παρουσίασε τη σειρά «Les Dingodossiers» και το 1968 με τον σχεδιαστή Ζαν Ταμπαρί τις ιστορίες του ραδιούργου βεζίρη Ιζνογκούντ («Iznogoud») που «θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη», ανατρέποντας τον καλό χαλίφη της Βαγδάτης.Το 1959 εξέδωσε σε σχέδια του Ζαν-Ζακ Σενπέ τη σειρά παιδικών βιβλίων «O Μικρός Νικόλας» («Le Petit Nicolas»), με ήρωα τον Νικόλα, ένα ατίθασο μα καλό παιδί. (Γεν.14/8/1926)
René Goscinny et Jean-Jacques Sempé, lauréats du ‘Prix Alphone-Allais’, présentent leur livre ‘Nicolas et les copains’, à Paris, France le 11 février 1964. (Photo by KEYSTONE-FRANCE/Gamma-Rapho via Getty Images)
Δεν είναι πολλές οι ελληνικές ταινίες που αναφέρονται στο Έπος του ‘40. Μόλις 14 προέκυψαν από την έρευνά μας. Όλες αυτές -εκτός από μία – γυρίστηκαν στη χρυσή περίοδο του ελληνικού εμπορικού κινηματογράφου (δεκαετία του ‘60 και αρχές της επόμενης δεκαετίας). Η μία και μοναδική που γυρίστηκε στα χρόνια της Κατοχής, με κίνδυνο της ζωής του δημιουργού της, είναι ένα φιλμάκι κινουμένων σχεδίων του σπουδαίου σκιτσογράφου Σταμάτη Πολενάκη που σατιρίζει το Μουσολίνι.
Οι πιο πολλές από τις ταινίες συνδυάζουν έρωτες και πόλεμο, ενώ δεν λείπει και ο αγαπημένος κινηματογραφιστής της χούντας Τζέιμς Πάρις, με τις «πολεμικές» και «πατριωτικές» ταινίες του οποίου ανατράφηκαν γενιές Ελλήνων.
Η πιο εμπορική ταινία είναι «Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά» του Ντίνου Δημόπουλου, με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη, που σάρωσε εισπρακτικά την κινηματογραφική σεζόν 1969-1970 και η πιο καλλιτεχνική μία αντιπολεμική ταινία, ο «Ουρανός» του Τάκη Κανελλόπουλου, που προβλήθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών το 1963 κι εκτιμήθηκε διεθνώς.
14. Ο Ντούτσε αφηγείται
Διάρκεια: 7’
Χρώμα: Ασπρόμαυρη
Σκηνοθεσία & Σενάριο: Σταμάτης Πολενάκης
Έτος Παραγωγής: 1942-1945.
Υπόθεση: Ο Σταμάτης Πολενάκης (1908-1997), ένας από τους κορυφαίους έλληνες σκιτσογράφους του 20ου αιώνα και πρωτοπόρος του κινούμενου σχεδίου στη χώρα μας, σατιρίζει την εισβολή των Ιταλών στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940 και ειδικά τον Μουσολίνι, ο οποίος αφηγείται τα κατορθώματά του, αλλά η πραγματικότητα συνεχώς τον διαψεύδει.
Η ταινία χάθηκε κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου και μόλις το 1980 βρέθηκε ένα αρνητικό της και αποκαταστάθηκε.
Εισιτήρια: 7.566 (51η στις 58 ταινίες της σεζόν 1960-1961)
Υπόθεση: Λίγο μετά την επίθεση των Ιταλών, ο επιλοχίας Τάσος (Στέφανος Ληναίος) τραυματίζεται, αλλά ο φίλος του Δημήτρης (Γιάννης Φέρτης) του σώζει τη ζωή. Οι δυο τους παίρνουν άδεια κι έρχονται στην Αθήνα, όπου ο Τάσος αναζητεί την Άννα Ραϊση (Ξένια Καλογεροπούλου), την κοπέλα με την οποία αλληλογραφούσε από το μέτωπο. Μετά από προτροπή του πατέρα της (Λαυρέντης Διανέλλος), η Άννα βγαίνει με τους δύο «άγνωστους στρατιώτες», μαζί με τη φίλη της Σάσα (Μάρθα Βούρτση), που δεν αργεί να μάθει ότι ο μνηστήρας της σκοτώθηκε στον πόλεμο. Η Άννα, αν και συνοδός του Τάσου, δείχνει να προτιμά τον Δημήτρη, αλλά εκείνος, παρ’ όλο που η κοπέλα δεν του είναι αδιάφορη, δεν θέλει να πληγώσει τον φίλο του. Η ρήξη ανάμεσα στους δύο άνδρες έρχεται όταν γίνεται γνωστό ότι ο Τάσος, που πριν τον πόλεμο ήταν δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, δεν θα μπορέσει να ξαναπαίξει. Ο Δημήτρης πνίγει την αγάπη του για την Άννα και φεύγει για το μέτωπο, όπου ο Τάσος, έχοντας μάθει (από τη Σάσα) τις συνέπειες του τραύματός του και (από την Άννα) την αγάπη της για τον Δημήτρη, θυσιάζει τη ζωή του για να μπορέσει ο φίλος του να γυρίσει ζωντανός στη γυναίκα που αγαπά και τον αγαπάει.
Στην ταινία εμφανίζονται ο Τόλης Χάρμας (μπουζούκι), η Νάνα Μούσχουρη (τραγούδι) και Αδαμάντιος Πανάρετος (τραγούδι).
Σενάριο: Γιώργος Κιτσόπουλος και Τάκης Κανελλόπουλος
Διευθυντές Φωτογραφίας: Τζιοβάνι Βαριάνο και Γρηγόρης Δανάλης
Μουσική: Αργύρης Κουνάδης
Ηθοποιοί: Αιμιλία Πίττα, Φαίδων Γεωργίτσης, Τάκης Εμμανουήλ, Ελένη Ζαφειριού, Νίκη Τριανταφυλλίδη, Λαμπρινή Δημητριάδου, Λάζος Τερζάς, Κώστας Μεσάρης, Κώστας Αγγέλου, Χριστόφορος Μάλαμας, Σταύρος Τορνές, Νίκος Τσαχιρίδης, Κώστας Καραγιώργης, Γιώργος Φουρνιάδης.Υπόθεση: Σ’ ένα χωριό της Μακεδονίας, η Ανθούλα (Νίκη Τριανταφυλλίδη) αγαπά τον Γιάγκο (Τάκης Εμμανουήλ) και η Σοφία (Αιμιλία Πίττα) τον Στράτο (Φαίδων Γεωργίτσης). Η κήρυξη του πολέμου τους χωρίζει, καθώς οι δυο νέοι, μαζί με τον δάσκαλο, φεύγουν για το μέτωπο. Ο δάσκαλος σκοτώνεται, το ίδιο και ο λοχίας του φυλακίου κοντά στο χωριό. Ο Στράτος είναι ο πρώτος από τους φαντάρους που μαθαίνει ότι το μέτωπο κατέρρευσε, και αυτοκτονεί. Μια σφαίρα βρίσκει τον Γιάγκο, που πεθαίνει δίπλα σε μια πηγή. Οι φαντάροι υποχωρούν εξαθλιωμένοι και θλιμμένοι, γυναίκες τους μοιράζουν ψωμί, οι Γερμανοί έρχονται τραγουδώντας.
Τοποθεσίες γυρισμάτων: Πελεκάνος Κοζάνης, Οξυά και Πολυκέρασο Καστοριάς, και στην ευρύτερη περιοχή του Βιτσίου.Ελληνική
Πρεμιέρα: 20 Σεπτεμβρίου 1962
Διεθνής Πρεμιέρα: Μάιος 1963 (Στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών)
Εισιτήρια: 29.993 εισιτήρια (22η στις 82 ταινίες της σεζόν 1962-1963)
Βραβεία: Βραβείο φωτογραφίας (Τζιοβάνι Βαριάνο και Γρηγόρης Δανάλης) στην Τρίτη Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης (1962). Αργυρό Βραβείο στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Νάπολης (1963)
Πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη, ένα αντιπολεμικό αριστούργημα και μία από τις κορυφαίες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Ο Κανελλόπουλος βλέπει τον ελληνοϊταλικό πόλεμο μέσα από τα τραγικά επεισόδια ανθρώπων που χάθηκαν, σε αντίστιξη με την προηγούμενη ειρηνική ζωή τους.
Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών το 1963.
11. Εγκατάληψη
Ο Γιάννης Φέρτης και η Ξένια Καλογεροπούλου στην ταινία «Εγκατάλειψη»
Διάρκεια: 86’
Χρώμα: Ασπρόμαυρη
Παραγωγή: Μπάμπης Σαρόγλου και Κώστας Ασημακόπουλος
Σενάριο & Σκηνοθεσία: Κώστας Ασημακόπουλος, βασισμένο στο ομώνυμο διήγημά του από τη συλλογή «Έλληνες».
Υπόθεση: Με το τέλος του πολέμου στην Αλβανία, η Ελένη (Ξένια Καλογεροπούλου), μία εθελόντρια νοσοκόμα, επιστρέφει στον τόπο της, την Καστοριά, μαζί με τον Αλέξη (Γιάννης Φέρτης), έναν πληγωμένο στρατιώτη που πάσχει από αμνησία. Στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής που ακολουθούν, γεννιέται ανάμεσά τους ένας μεγάλος έρωτας. Εκείνη αποφασίζει να τον βοηθήσει να ξαναβρεί τη μνήμη του και, ερευνώντας το παρελθόν του, μαθαίνει ότι είναι παντρεμένος κι έρχεται αντιμέτωπη με το δίλημμα: να του πει την αλήθεια και να τον χάσει ή να τον κρατήσει κοντά της, ξέροντας ότι τον έκλεψε από μια άλλη γυναίκα; Όμως, η γυναίκα του Αλέξη, νομίζοντας ότι ο άνδρας της πέθανε, έχει ξαναπαντρευτεί, κι αυτός επιστρέφει για πάντα στην Ελένη, που για χάρη του έχει απαρνηθεί την πρόταση γάμου ενός παιδικού της φίλου.
Τοποθεσίες γυρισμάτων: Σε περιοχές της Καστοριάς
Πρεμιέρα: 1965
Εισιτήρια: 45.266 (82η θέση σε 101 ταινίες τη σεζόν 1965-1966)
10. Οι ένοχοι
Διάρκεια: 74’
Χρώμα: Ασπρόμαυρη
Παραγωγή: Κώστας Ασημακόπουλος και Μπάμπης Σαρόγλου
Σκηνοθεσία: Κώστας ΑσημακόπουλοςΣενάριο: Κώστας Ασημακόπουλος, από τη νουβέλα του «Στο στόμα του λιονταριού»
Υπόθεση: Στη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου, η Χριστίνα (Άννα Φόνσου), μια όμορφη νέα γυναίκα, εξομολογείται στον νεαρό στρατιωτικό ιερέα πατέρα-Γρηγόρη (Πέτρος Φυσσούν) ένα έγκλημα που διέπραξε για να προστατέψει τον εαυτό της, ένα έγκλημα για το οποίο κατηγορείται ένας αθώος λοχίας (Λάκης Κομνηνός). Εκείνος, στην αρχή προσπαθεί να την πείσει να παραδοθεί στη δικαιοσύνη για να μην πεθάνει ένας αθώος και στη συνέχεια, κυριευμένος από ένα παράφορο ερωτικό πάθος γι’ αυτήν, πείθει τον Σωτήρη Ντάβο (Κώστας Καζάκος), έναν δραπέτη των φυλακών, να πάρει πάνω του την ευθύνη του φόνου. Ο Ντάβος, καταδικασμένος ήδη δύο φορές σε θάνατο, αποφασίζει να κάνει τη μοναδική καλή πράξη στη ζωή του. Ομολογεί ένα έγκλημα που δεν έχει διαπράξει, καταδικάζεται σε θάνατο για μια ακόμα φορά και οδηγείται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Η Χριστίνα είναι πια ελεύθερη να ενώσει τη ζωή της με τον Δημήτρη (Τέλης Ζώτος), τον άνδρα που αγαπά, και είναι ενήμερος όσων συνέβησαν.
Τοποθεσίες γυρισμάτων: Εύβοια
Πρεμιέρα: 1966
Εισιτήρια: 147.346 (44η θέση σε 117 ταινίες τη σεζόν 1966-1967)
Στην ταινία τραγουδούν η Έλενα Κυρανά και ο Γιώργος Φέρρης.
9.Κοντσέρτο για πολυβόλα
Διάρκεια: 109′
Χρώμα: Έγχρωμη
Παραγωγή: Φίνος Φιλμ
Σκηνοθεσία: Ντίνος Δημόπουλος
Σενάριο: Νίκος Φώσκολος
Διευθυντής Φωτογραφίας: Νίκος Καβουκίδης
Μουσική: Κώστας Καπνίσης
Πρεμιέρα: 27 Φεβρουαρίου 1967
Εισιτήρια: 427.698 (8η σε 117 ταινίες τη σεζόν 1966-1967)
Υπόθεση: Αθήνα, λίγο πριν την έκρηξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Νίκη (Τζένη Καρέζη), πολιτικός υπάλληλος του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ), κατηγορείται ότι παρέδιδε στρατιωτικά έγγραφα σ’ έναν πράκτορα των Ιταλών (Ανδρέας Μπάρκουλης). Και είναι αλήθεια, μια κι εκείνος την εκβίαζε με τη ζωή του αδελφού της, φοιτητή στην Ιταλία. Δεν υπερασπίζεται τον εαυτό της και αδιαφορεί αν θα καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά αποδέχεται την πρόταση του στρατηγού Δαρείου (Μάνος Κατράκης) να συνεχίσει να δίνει στον εχθρό απόρρητα έγγραφα, που θα τα κατασκευάζει το ΓΕΣ. Στο διπλό αυτό παιχνίδι των κατασκόπων μπλέκεται και ο λοχαγός Θεοδώρου (Κώστας Καζάκος), ερωτευμένος με τη Νίκη, που συλλαμβάνεται, περνά από στρατοδικείο και καταδικάζεται σε καθαίρεση και θάνατο, όταν ανακαλύπτεται η δήθεν κλοπή των εγγράφων αυτιών. Η εκτέλεσή του ήταν εικονική και, την ημέρα που τα ελληνικά στρατεύματα μπαίνουν θριαμβευτικά στην Κορυτσά, εκείνος εμφανίζεται ζωντανός μπροστά στην αγαπημένη του.
8.Αγάπησα ένα προδότη
Διάρκεια: 83’
Χρώμα: Ασπρόμαυρη
Παραγωγή: Cal Films
Σκηνοθεσία: Κώστας Παπανικολόπουλος
Σενάριο: Χρήστος Καλόμπαρης και Σταμάτης Φιλιππούλης
Διευθυντής Φωτογραφίας: Τάκης Γεωργόπουλος
Μουσική: Χρήστος Μουραμπάς
Ηθοποιοί: Νίκη Τριανταφυλλίδη, Παύλος Λιάρος, Βασίλης Μαυρομάτης, Στέφανος Στρατηγός, Νάσος Κατακουζηνός και Μάκης Δεμίρης.
Πρεμιέρα: 1969
Εισιτήρια: 41.377 (85η θέση σε 108 ταινίες τη σεζόν 1968-1969)
Υπόθεση: Στη διάρκεια της Κατοχής, ο Δημήτρης (Στέφανος Στρατηγός), αρραβωνιασμένος με την Ειρήνη (Νίκη Τριανταφυλλίδη) πριν από τον πόλεμο, κρατά κρυφή μια τραυματική εμπειρία του στο αλβανικό μέτωπο. Η Ειρήνη, όπως και ο αδελφός της Βαγγέλης (Παύλος Λιάρος), είναι ενεργά μέλη της Αντίστασης. Τα δύο αδέλφια δεν θέλουν να μάθει κανείς ότι πολεμούν τον κατακτητή, αλλά οι κινήσεις τους γίνονται αντιληπτές από τον Δημήτρη. Αυτός, όταν συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς, προδίδει τους συντρόφους τους και οι τύψεις τον οδηγούν στην αυτοκτονία.
Υπόθεση: 1940. Η Στέλλα Σαλβατόρε (Βέρα Κρούσκα), η κόρη του ιταλού πρέσβη (Γιώργος Μοσχίδης) στην Αθήνα, αγαπά τον Δημήτρη Νικολάου (Κώστας Πρέκας), έναν έλληνα υπολοχαγό. Η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδας τους χωρίζει. Ο Δημήτρης πολεμά στην Αλβανία και η Στέλλα κλείνεται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μετά την κατάρρευση του μετώπου και την εισβολή των Γερμανών, η οικία Νικολάου επιτάσσεται από τον συνταγματάρχη Σβάιτσερ των SS (Χρήστος Πολίτης), o οποίος βάζει στο μάτι τη Στέλλα. Ο Δημήτρης, ήρωας του Ρούπελ, φεύγει στη Μέση Ανατολή για να συνεχίσει τον αγώνα, αλλά επιστρέφει κρυφά στην Ελλάδα με αποστολή να οργανώσει ένα μεγάλο σαμποτάζ. Όταν συνθηκολογεί η Ιταλία, ο πρώην ιταλός πρέσβης και νυν συνταγματάρχης Σαλβατόρε αυτοκτονεί, αρνούμενος να συνεργαστεί με τον Σβάιτσερ, και ο Δημήτρης μετά τη διάπραξη του σαμποτάζ συλλαμβάνεται και εκτελείται. Μαζί του, δήθεν ως συνεργάτης του, εκτελείται και η Στέλλα, επειδή αρνήθηκε να γίνει ερωμένη του Σβάιτσερ.
Πρεμιέρα: 1 Οκτωβρίου 1969
Εισιτήρια: 554.428 (5η σε 99 ταινίες την σεζόν 1969-1970).
Βραβεία: Ο Δημήτρης Παπακωνσταντής βραβεύτηκε για τη φωτογραφία της ταινίας στο Φεστιβάλ Κινημοmατογράφου της Θεσσαλονίκης το 1969.
6. Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά
Αφίσα της ταινίας Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά
Διάρκεια: 101’
Χρώμα: Έγχρωμη
Παραγωγή: Φίνος Φιλμ
Σκηνοθεσία: Ντίνος Δημόπουλος
Σενάριο: Λάκης Μιχαηλίδης και Ανθή ΔημοπούλουΦωτογραφία: Γιώργος Αρβανίτης
Υπόθεση: Σ’ ένα μικρό χωριό της Ελλάδας, λίγο πριν ξεσπάσει ο ελληνο-ιταλικός πόλεμος, έρχεται μία νέα δασκάλα, η Μυρτώ Θεοδώρου (Αλίκη Βουγιουκλάκη), για να αντικαταστήσει τον γερασμένο πια δάσκαλο. Γεμάτη αγάπη για τη δουλειά της και τα μικρά παιδιά, προσπαθεί να εφαρμόσει ένα καινούργιο σύστημα εκπαίδευσης, χωρίς ξύλο και τιμωρίες, αλλά οι γονείς δεν εγκρίνουν τις μεθόδους της. Η κατακραυγή εναντίον της κορυφώνεται όταν συνδέεται με τον Στέφανο (Δημήτρης Παπαμιχαήλ), γιο του προέδρου της κοινότητας (Παντελής Ζερβός). Όμως την ημέρα του γάμου των δύο νέων κηρύσσεται ο πόλεμος και ο σύζυγός της φεύγει για το μέτωπο, όπου και μαθαίνει ότι σκοτώνεται. Στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής που ακολουθούν, η Μυρτώ αφοσιώνεται στο έργο της, έχοντας στο πλευρό της τον Άγγελο (Άγγελος Αντωνόπουλος), έναν παλιό της φίλο και συνάδελφο, που έχει μετατεθεί στο χωριό. Με την απελευθέρωση, όταν ο Άγγελος της εκφράζει την αγάπη του, δέχεται να τον παντρευτεί, αλλά ο γυρισμός του Στέφανου – που είχε απλώς τραυματιστεί και όλα αυτά τα χρόνια νοσηλευόταν σ’ ένα ιταλικό νοσοκομείο – ενώνει και πάλι τη Μυρτώ με τον αγαπημένο της.
Πρεμιέρα: 27 Οκτωβρίου 1969
Εισιτήρια: 739.001 (1η ανάμεσα σε 99 ταινίες τη σεζόν 1969-1970).
Υπόθεση: Με την κήρυξη του ελληνο-ιταλικού πολέμου, ο Νέστορας (Νικηφόρος Νανέρης) και οι φίλοι του φεύγουν για το μέτωπο. Η αδελφή του Μάρθα (Ζωή Λάσκαρη) υπηρετεί εθελόντρια νοσοκόμα σ’ ένα συρμό στη Βόρεια Ελλάδα, όπου συναντά τον τραυματισμένο Κώστα (Γιάννης Φέρτης), έναν από τους φίλους του αδελφού της, κι ένα αίσθημα γεννιέται ανάμεσά τους. Επτά μήνες αργότερα, όταν οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα, ο πατέρας του Κώστα (Μάνος Κατράκης) γίνεται συνεργάτης τους, παρά τις αντιρρήσεις του γιου του. Ο Νέστορας, η Μάρθα και οι φίλοι τους μετέχουν σε μία αντιστασιακή ομάδα, στην οποία δεν θέλουν τον Κώστα, λόγω της δράσης του πατέρα του. Όλοι τους, ακόμα και ο Κώστας, θα συλληφθούν και θα βασανιστούν. Η Μάρθα θα επιζήσει, ενώ κάποιοι άλλοι θα υποκύψουν. Για να εξιλεωθεί, ο Κώστας θα βοηθήσει τον Νέοτορα να δραπετεύσει και να κρυφτεί, και θα κανονίσει να εκτελεστεί ο πατέρας του ως προδότης. Με την Απελευθέρωση, η Μάρθα και ο Κώστας θα είναι πια ελεύθεροι να ζήσουν μαζί, ευτυχισμένοι για πάντα.
Πρεμιέρα: 23 Μαρτίου 1970
Εισιτήρια: 277.395 (21η σε 99 ταινίες την σεζόν 1969-1970).
Η ταινία βασίζεται σε προσωπικά βιώματα και αναμνήσεις του σκηνοθέτη της. Παρότι γυρίστηκε την περίοδο της χούντας, όπου ήταν της μόδας οι πολεμικές ταινίες, ο Γιάννης Δαλιανίδης γύρισε μία σοβαρή και αξιοπρεπή ταινία χωρίς υπερβολικές πατριωτικές κορόνες και χωρίς μεγαλοστομίες.
4.28η Οκτωβρίου ώρα 5:30
O Χρηστός Πολίτης, ο Φερνάντο Σάντσο και η Βέρα Κρούσκα στην ταινία «28η Οκτωβρίου ώρα 5:30»
Υπόθεση: Η κήρυξη του πολέμου βρίσκει τους κατοίκους του γραφικού μακεδονικού χωριού Μικρή Λεύκα στο γλέντι, αλλά τα παλικάρια σταματούν αμέσως τον χορό και ξεκινούν για τον πόλεμο. Με την κατάρρευση του μετώπου, οι Γερμανοί μπαίνουν στο χωριό και ο διοικητής τους (Δημήτρης Μπισλάνης) μετατρέπει το κρατικό εργοστάσιο ξυλείας σε εργοστάσιο κατασκευής πολεμοφοδίων και υποχρεώνει τους κατοίκους του να δουλεύουν σ’ αυτό. Μέσα σ’ ένα κλίμα βίας και τρόμου, το πνεύμα της αντίστασης φουντώνει, μέχρι που έρχεται η μέρα της απελευθέρωσης και μία ελεύθερη ζωή ξαναρχίζει. Εστία της αντίστασης ήταν ο τρελόγερος, όπως πίστευαν πολλοί, Τρύφωνας Πλατανιάς (Φερνάντο Σάντσο), που στην πραγματικότητα ήταν ένας ένθερμος πατριώτης, και ο γιος του Κυριάκος (Γιάννης Κατράνης), που είχε χάσει και τα δυο του πόδια στο αλβανικό μέτωπο. Παράλληλα, αναπτύσσονταν η ιστορία αγάπης του Κυριάκου και της Φρόσως (Γιώτα Σοϊμοίρη), που αρχικά ο Πλατανιάς δεν ήθελε για νύφη του, και της αδελφής του Ελένης (Βέρα Κρούσκα) και του Στέλιου (Χρήστος Πολίτης), ενός ακόμα ήρωα του πολέμου.
Πρεμιέρα: 1971
Εισιτήρια: 321.543 (10η σε 87 ταινίες την σεζόν 1970-1971).
3. Ο δρόμος των ηρώων
Ο Κώστας Καρράς και η Καίτη Παπανίκα στην ταινία «Ο Δρόμος των Ηρώων»
Υπόθεση: Το 1940, λίγο πριν την έκρηξη του Πολέμου, γίνεται γνωστό από την ελληνική πρεσβεία της Ρώμης ότι μέσα στο Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΝ) υπάρχει ένας ιταλός κατάσκοπος, αλλά ο εντοπισμός του έρχεται αργά, γιατί βρίσκεται νεκρός. Μετά τον τορπιλισμό της Έλλης, ο κλήρος πέφτει στον πλωτάρχη Βασίλη Βαχλιώτη (Κώστας Καρράς), μνηστήρα της κόρης του υποναύαρχου Λιώση (Καίτη Παπανίκα), που δέχεται να καθαιρεθεί για να υπηρετήσει την πατρίδα του, βοηθώντας στην ανακάλυψη και σύλληψη των κατασκόπων, που σχεδιάζουν να κλέψουν τα απόρρητα σχέδια διάταξης του ελληνικού Στόλου.
Υπόθεση: Η αληθινή ιστορία της δράσης του υποβρύχιου Παπανικολής και τη διάρκεια του ελληνοιταλικού πολέμου 1940-41. Με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Μίλτο Ιατρίδη (Κώστας Καζάκος) και ύπαρχο τον υποπλοίαρχο Βασίλη Ασλάνογλου (Γιάννης Φέρτης), το υποβρύχιο αναλαμβάνει περιπολία στα στενά του Οτράντο, όπου συναντά μία ιταλική νηοπομπή και βυθίζει τρία πολεμικά. Καταδιώκεται από ολόκληρο τον ιταλικό στόλο της Αδριατικής, αλλά χάρη στην ικανότητα του κυβερνήτη και του πληρώματός του, επιστρέφει στη βάση του.
Πρεμιέρα: 24 Σεπτεμβρίου 1971
Εισιτήρια: 280.388 εισιτήρια (12η θέση σε 90 ταινίες την περίοδο 1971-1972).
Βραβεία: Ειδική μνεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1971.
Ο σκηνοθέτης της ταινίας Γιώργος Ζερβουλάκος αρνήθηκε να παραλάβει την τιμητική διάκριση, χαρακτηρίζοντάς την «απαράδεκτη» και δήλωσε ότι οι παραγωγοί της ταινίας θα προσφύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την ακύρωση των αποφάσεων της κριτικής επιτροπής.
1. Αέρα! Αέρα! Αέρα!
Ο Γιάννης Βόγλης και η Ξένια Καλογεροπούλου στην ταινία «Αέρα! Αέρα! Αέρα!»
Υπόθεση: 28 Οκτωβρίου 1940, δυόμισι μήνες μετά τον τορπιλισμό της Έλλης από ένα ιταλικό υποβρύχιο. Από ένα προκεχωρημένο φυλάκιο των ελληνοαλβανικών συνόρων κατεβαίνει ένα στρατιωτικό καμιόνι, που δέχεται επίθεση από ιταλικά τανκς. Ο Πέτρος (Γιάννης Βόγλης), ο μόνος που κατορθώνει να γλιτώσει τον θάνατο ή την αιχμαλωσία, σώζει τη χωριατοπούλα Μαρία (Ξένια Καλογεροπούλου). Ωστόσο, οι Έλληνες κατορθώνουν να ανακαταλάβουν το ελληνικό πολυβολείο, ελευθερώνοντας τους εγκλωβισμένους έλληνες στρατιώτες. Η μονάδα τους θα δώσει τον δικό της αγώνα ενάντια στους ιταλούς εισβολείς, ενώ ο ελληνικός στρατός ετοιμάζει τη γενική αντεπίθεση. Πολύ γρήγορα, θα εξαναγκάσουν τους Ιταλούς να υποχωρήσουν στην Αλβανία, θα ανακτήσουν τη Βόρειο Ήπειρο και θα πετάξουν τον στρατό του στρατηγού Μπαντόλιο στη θάλασσα της Αδριατικής.
Πρεμιέρα: 1972
Εισιτήρια: 103.381 (48η σε 90 ταινίες την σεζόν 1971-1972).
Δεν είναι λίγες οι ταινίες και οι σειρές που παρουσιάζουν την ιστορία ενός καλλιτέχνη που, για ν’ αποκτήσει το μεγαλείο, θυσιάζει μέχρι και τον εαυτό του στον βωμό της τελειότητας.
Μια ταινία σαν κι αυτές είναι και το Whiplash (Χωρίς Μέτρο), σε σκηνοθεσία Damien Chazelle, που βγήκε στη μεγάλη οθόνη το 2014. Πρόκειται για την ιστορία του Andrew (Miles Teller), ενός νεαρού, φιλόδοξου ντράμερ, που θέλει να συμμετάσχει στην τζαζ μπάντα του πιο επιτυχημένου ωδείου των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Andrew οδηγείται εκεί, κυρίως από τον φόβο του, μήπως γίνει μέτριος, σαν τον πατέρα του, έναν αποτυχημένο συγγραφέα που αργότερα έγινε καθηγητής λυκείου.
Andrew (Miles Teller)
Μόλις φτάσει στο ωδείο, ο Andrew αντιμετωπίζει μια πρόκληση από τον αυστηρό και τελειομανή μαέστρο της μπάντας, τον Terrence Fletcher (J.K. Simmons), ο οποίος του απαιτεί, με τις σκληρές μεθόδους του, να παίξει πιο γρήγορα και σχολαστικά. Το πάθος του Andrew να φτάσει στην τελειότητα γρήγορα μετατρέπεται σε εμμονή, όσο ο αδίστακτος καθηγητής του συνεχίζει να τον πιέζει μέχρι τα όρια της ικανότητας του, αλλά και της λογικής του.
Terrence Fletcher (J.K. Simmons)
Άραγε, υπάρχει μέτρο όταν πρόκειται για την τελειότητα;
Η ταινία Whiplash διαθέτει εξαιρετικές ερμηνείες από το πρωταγωνιστικό δίδυμο, τους Teller και Simmons, με τον δεύτερο μάλιστα να κερδίζει την Χρυσή Σφαίρα του Β’ Ανδρικού Ρόλου το 2014. Επιπλέον, μια άριστη σκηνοθετική προσέγγιση από τον Chazelle, συναρπαστικές μελωδίες και ρυθμούς, πολλή ένταση και συγκίνηση. Ένα από τα διαμάντια του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Στις 20 Μαΐου του 2020 ήρθε η είδηση πως μια 34χρονη στην Καλλιθέα δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι. Το περιστατικό σημειώθηκε στις 9:30 το πρωί σε κτήριο στην οδό Θησέως -έναν κεντρικό δρόμο με αρκετή κίνηση- στον χώρο εργασίας της Ιωάννας Παλιοσπύρου.
Στις 23 Δεκεμβρίου του 2008 σε παρόμοια θέση είχε βρεθεί η Κωνσταντίνα Κούνεβα , πρώην ευροβουλευτής, το θύμα περιέλουσαν αγνώστοι με βιτριόλι και αναγκάζοντας την μάλιστα να το καταπιεί. Επέζησε χάρη στη φροντίδα ιατρών και νοσηλευτών και χάρη στο πλατύ κίνημα αλληλεγγύης, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, που εξασφάλισε πόρους για τις διαδοχικές, δεκάδες χειρουργικές επεμβάσεις και θεραπείες που χρειάστηκε ώστε να αποκατασταθούν ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού της. Οι ευθύνες δεν έχουν αποδωθεί μέχρι σήμερα, ενώ η ίδια δηλώνει ότι ο κόσμος στάθηκε στο πλευρό της και την δικαίωσε.
Μια ταινία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα
Το Chhapaak είναι μια Ινδική βιογραφική δραματική ταινία με τους διαλόγους να αποδίδονται στην διάλεκτο Χίντι του 2020 βασισμένη στη ζωή του επιζώντος της όξινης επίθεσης. Σε σκηνοθεσία της Meghna Gulzar, με τον πρωταγωνιστικό ρόλο να ερμηνεύεται από την Deepika Padukone.
Στιγμιότυπο από την αφίσα της ταινίας
Το «κατάβρεγμα» στα ινδικά μεταφράζεται «Chhapaak». Αυτός ακριβώς είναι και ο τίτλος της ταινίας που με θέμα την αληθινή ιστορία της Λάξμι Αγκαρουάλ, μιας 15χρονης κοπέλας που το 2005 δέχθηκε επίθεση με οξύ από έναν άνδρα στο Νέο Δελχί.
«Κατάβρεγμα». Λέξη που ακούγεται «δροσερή» αλλά και στις μέρες μας παραπέμπει σε λέξη «μαρτυρική» από την οποία ξεπηδούν μεγάλα δεινά, πόνος και απύθμενες δυστυχίες.
Η Λάξμι χρειάστηκε να κάνει αρκετές πλαστικές επεμβάσεις για να αποκτήσει ξανά πρόσωπο, στον καθρέφτη και στην κοινωνία. Κι αν, με τη βοήθεια της επιστήμης, το πρώτο κάπως το κατάφερε, για το δεύτερο ακόμη πασχίζει μετά από δεκαπέντε χρόνια.
Γιατί τα τραύματα σε αυτές τις περιπτώσεις δεν περιορίζονται μόνο στο κορμί. Οι επιζώντες αποστραγγίζονται από την κοινωνία, περιθωριοποιούνται. «Ο δράστης σου επιτίθεται μια φορά. Όμως η κοινωνία σου επιτίθεται κάθε φορά, σε κάθε στιγμή» είχε δηλώσει η Αγκαρουάλ.
Η ίδια έγινε ακτιβίστρια και αφιέρωσε τη σακατεμένη ζωή της σε δικαστικούς αγώνες ώστε να απαγορευτεί η ελεύθερη πώληση οξέος και να γίνει πιο εύκολη η δίωξη των δραστών. Tσάμπα πράμα. Τριάντα ρουπίες, δηλαδή 0.036 ευρώ κοστίζει ένα μπουκάλι οξύ στην Ινδία. Και οι ποινές για τους δράστες, σκέτα χάδια. Σκεφτείτε ότι μέχρι πρότινος ο νόμος αντιμετώπιζε το ίδιο τις επιθέσεις με οξύ και τις επιθέσεις με τσάι.
Με τους αγώνες της Αγκαρουάλ κάποια πρόοδος συντελέστηκε. Μπήκε –υποτίθεται- ένας έλεγχος στις πωλήσεις του οξέος και έγινε κάποια αυστηροποίηση των ποινών. Αλλά οι επιθέσεις –σε βάρος κυρίως γυναικών- δεν σταμάτησαν. Το έγκλημα συνεχίζεται. Και δυστυχώς όχι μόνο στην Ινδία.
Η ταινία άρχισε να προβάλλεται στις αρχές του 2020 και μέχρι αυτή τη στιγμή έχει συγκεντρώσει 3 βραβεία και 4 υποψηφιότητες. Στο IMDB έχει περάσει οριακά την βάση αγγίζοντας το 5.1/10. Λόγω της επικαιρότητας του σεναρίου , πιθανότατα η βαθμολογία να έχει αυξητικές τάσεις.
Προς το παρόν η ταινία είναι διαθέσιμη με ελληνικούς υπότιτλους στην σελίδα Voody.online.
Η Βιβλιοθήκη : μια ταινία μικρού μήκους για το θαύμα των βιβλιοθηκών (video)
Ακόμη και πριν από την τηλεοπτική σειρά The Librarians , πολλές ταινίες και εκπομπές έχουν χρησιμοποιήσει τις βιβλιοθήκες ως ένα περιβάλλον που θα στεγάζει σκηνές των ιστοριών τους. Λίγες ιστορίες, ωστόσο, μιλούν αποκλειστικά για μια βιβλιοθήκη ή λαμβάνουν χώρα σε μια βιβλιοθήκη.
Ο κινηματογραφιστής Jason LaMotte βαθιά επηρεασμένος από τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα που του ξυπνά η βιβλιοθήκη στη γενέτειρά του στο Houston του Texas σκηνοθέτησε την ταινία μικρού μήκους, με τίτλο The Library.
Και τώρα ας ακούσουμε λίγο από τον σκηνοθέτη Jason LaMotte για την έμπνευση πίσω από την ταινία The Library:
Η ιστορία που αφηγείται στη Βιβλιοθήκη προήλθε αρχικά από την επιθυμία να εξερευνήσουμε τη σχέση μνήμης και τόπου. Έχω έντονες αναμνήσεις από τη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου στο Χιούστον του Τέξας στις ΗΠΑ. Μπορώ να θυμηθώ τη διάταξη, όπου ήταν ορισμένα τμήματα βιβλίων, τις μυρωδιές και τους ήχους.
Η Missy Keating ( κόρη του Ronan Keating τραγουδιστή στο ιρλανδικό boyband Boyzone ) πρωταγωνιστεί ως Emily στην ταινία μικρού μήκους του Jason LaMotte.
Και εξακολουθεί με διακατέχει ένα μαγικό συναίσθημα ,για αυτό το ιδιαίτερο είδος ιερού, γεμάτο γνώσεις, γεμάτο ιστορίες, όλα καλυμμένα με μια αίσθηση ήσυχου σεβασμού και αντήχησης.
Η Βιβλιοθήκη είναι η ιστορία ενός 13χρονου κοριτσιού, της Έμιλι (που υποδύεται η ιρλανδικής καταγωγής Μίσι Κίτινγκ), η οποία πηγαίνει με το ποδήλατό της στη βιβλιοθήκη κάθε μέρα μετά το σχολείο. Αρχίζει να λαμβάνει σημειώσεις που της χάρισε ένας μυστικός θαυμαστής, ένα από τα δύο αγόρια που βλέπει τακτικά στη βιβλιοθήκη – ή έτσι νομίζει. Αυτές οι σημειώσεις αντιστοιχούν σε ρομαντικά αποσπάσματα από παλιά βιβλία στα ράφια της βιβλιοθήκης, αποσπάσματα που η Emily επαναλαμβάνει στον εαυτό της με νευρικό ενθουσιασμό, καθώς κάθε επόμενη μέρα φέρνει μια άλλη νότα και ρομαντικό απόσπασμα.
Μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό που τελικά βρίσκει ανάμεσα στους «κωδικούς» που βρίσκονται στη ράχη των βιβλίων ,αυτό που εμείς οι βιβλιοθηκονόμοι ονομάζουμε τους αριθμούς κλήσης του Dewey (Call numbers) , δεν είναι αυτό που περίμενε.
Καθώς η ταινία τελειώνει, ανακαλύπτουμε μαζί με την Έμιλυ ποιοι κρύβονται πίσω από τις ρομαντικές νότες. Είναι μια ταινία για την πρώτη αγάπη, για τις βιβλιοθήκες και τη γραφή που φιλοξενούν, και για τη θλίψη που περιβάλλει την άνοια. Ελπίζω να σας άρεσε να βλέπετε την ταινία μας όσο μας άρεσε να την φτιάχνουμε! ¨, δήλωσε ο σκηνοθέτης στη Guardian
Η επίγευση που μείνει στον θεατή , είναι μια γλυκόπικρη νοσταλγία για τη νιότη του και, ίσως, μια υπενθύμιση της δύναμης της αγάπης.
Ο Jason LaMotte αναφέρει ότι όλες οι εσωτερικές σκηνές γυρίστηκαν στο Bedales School Library στο Petersfield του Ηνωμένου Βασιλείου. Η βιβλιοθήκη χτίστηκε το 1921. Οι εξωτερικές σκηνές γυρίστηκαν στη σχολή Tonbridge στο Κεντ.
Οι τίτλοι των βιβλίων με τα μυστικά μηνύματα.
Τα δύο ποιήματα στην ταινία μικρού μήκους προέρχονται από ένα έργο Cyrano de Bergerac του Edmond Rostrand και από τη Φιλοσοφία της Αγάπης από τον Percy Bysshe Shelley.
Η πρωταγωνίστρια ανακαλύπτει τα αποσπάσματα των βιβλίων.
Ακολουθεί ένα βίντεο Behind the Scenes, διαθέσιμο για όσους θέλουν να δουν πώς γυρίστηκε η ταινία.
LaMotte, Jason. Η Βιβλιοθήκη . Βίντεο. Ερμηνεύουν οι Missy Keating, Josie Kidd, Alan Breck, Joe Eden, Robbie White. Vimeo, 2015. Ιστός.
LaMotte, Jason. The Library-Behind the scenes. Βίντεο. Ερμηνεύουν οι Missy Keating, Josie Kidd, Alan Breck, Joe Eden, Robbie White. Vimeo, 2015. Ιστός.
LaMotte,Jason. « The library short film is for book lovers». Klaava.com, 2015. Ιστός
Από την αρχή βρισκόμαστε παρατηρητές μιας κατάστασης πρωτόγνωρης θα έλεγε κανείς για τα ελληνικά δεδομένα. Προπονητές, ηθοποιοί , σκηνοθέτες, άνθρωποι του θεάματος, βλέπουν τα κρυμμένα τους μυστικά και τις πτυχές του άλλου τους εαυτού να βγαίνουν στην επιφάνεια χωρίς να υπάρχει σταματημός. Η κακοποίηση σε κάθε της μορφή είναι καταδικάσιμη και αυτό είναι κάτι που δεν πέρασε λεπτό απο το μυαλό των προαναφερθέντων όταν κατέληγαν να κακοποιούν είτε σωματικά είτε ψυχολογικά άτομα τα οποία θεωρούσαν κατώτερα, άτομα τα οποία πάσχιζαν για ένα καλύτερο αύριο και έπρεπε αναγκαστικά να υποκύψουν αλλιώς θα έβρισκαν παντού κλειστές πόρτες.
Αξίζει άραγε κανείς για μια κλειστή πόρτα να κουβαλάει για όλη του τη ζωή το βάρος της κακοποίησης; Αξίζει για ένα «αλλιώς» να γίνει λεία κάποιου αρρώστου;
Αφού η αρχή των καταγγελιών έγινε με αυτήν της αθλήτριας Σοφία Μπεκατώρου κατά παράγοντα της Ομοσπονδίας που ανήκε, όλο και περισσότερα άτομα του αθλητικού χώρου αλλά και του θεάτρου-κινηματογράφου βγαίνουν να καταγγείλουν παρόμοια περιστατικά που υπέστησαν στον εργασιακό τους χώρο.
Δεν θα σταθώ σε ερωτήσεις που τολμούν να κάνουν κάποιοι ασυνείδητοι-γιατί περί ασυνείδητων πρόκειται- «γιατί τα θύματα μίλησαν τώρα και όχι τότε;» ή «τώρα το θυμήθηκαν;» αλλά σε ερωτήσεις όπως ποιοι είναι στην τελική οι άνθρωποι {θύτες} που μπηκαν στα σπίτια μας (βλ.ηθοποιοί) και μας έκαναν να ξεχαστούμε και να γελάσουμε; Ποιοι είναι στα αλήθεια αυτοί οι αψεγάδιαστοι άνθρωποι που μας έφτιαχναν τόσα χρόνια τη διάθεση μέσα απο τα δημιουργήματά τους;
Βάζοντας κάτω τα πράγματα,μπορεί εύκολα να ειπωθεί πως οι παραπάνω εκμεταλλεύτηκαν την τέχνη τους ώστε να περάσουν τα δικά τους «εγώ» σε άλλους. Άλλωστε, από την δικογραφία του γνωστού σκηνοθέτη ήρθαν στο φως μαρτυρίες νέων ανθρώπων που έψαχναν έναν τρόπο να ακολουθήσουν το όνειρό τους στο θέατρο. Δυστυχώς, για τα θύματα, γνώρισαν την άσχημη πλευρά του χώρου του θεάματος πρωτού καν μπορέσουν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα. Αρκετοί από αυτούς που είχαν υψηλή θέση στον επαγγελματικό τους χώρο εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός για να εκπληρώσουν τις επιθυμίες τους-κυρίως στον σεξουαλικό τομέα- προσεγγίζοντας τους στόχους τους με τη δικαιολογία μιας ευκαιρίας για καριέρα. Μετά τις μηνύσεις- μαρτυρίες των θυμάτων,οι κινήσεις των θυτών φούντωσαν ακόμα περισσότερο τις συζητήσεις περί κατάχρησης της δύναμης που είχαν επαγγελματικά και της αδυναμίας των «κατωτέρων» τους να αντισταθούν. Μπορεί να αντιμετωπίζουν κατηγορίες κατά της γενετήσιας ελευθερίας τώρα, το λάθος όμως έχει γίνει και ειδικά ο χώρος του θεάτρου έχει στιγματιστεί περισσότερο από κάθε άλλον τομέα.
Το ερώτημα είναι αν μπορεί να θεωρηθεί η επαγγελματική πορεία των συγκεκριμένων ανθρώπων ασπίδα για να δρουν ανενόχλητοι ως υπεράνω πάσης υποψίας άτομα. Βάσει και των τελευταίων γεγονότων αποτελεί για αυτούς την απόλυτη κάλυψη αφού το κοινό κρίνει την δημόσια εικόνα τους και την προσφορά τους στο σύνολο και σαφώς, δεν είναι σε θέση να γνωρίζει την ιδιωτική ζωή του κάθε ατόμου. Αυτό όμως, δεν σημαίνει πως εξαιτίας τέτοιων συμβάντων θα πρέπει να στιγματίζεται και ένας ολόκληρος κλάδος όπως για παράδειγμα αυτός των ηθοποιών. Όπως συγκεκριμένα ανέφερε και η Αθηνά Οικονομάκου «Ας μην συγχέουμε το σύνολο με τις εξαιρέσεις».
Η τέχνη δεν χαρακτηρίζεται απο κανέναν ορισμό. Ο άνθρωπος ελκύεται από αυτήν και αυτή με την σειρά της χρειάζεται τον άνθρωπο για την εξέλιξή της. Στο όνομα της τέχνης έχουν δημιουργηθεί έργα αιώνων, έχουν γραφτεί ποιήματα, έχουν παιχτεί έργα και χίλια δυό άλλα πράγματα απείρου κάλλους. Γίνεται να αμαυρωθεί για παράδειγμα ο θεσμός του θεάτρου ή του κινηματογράφου επειδή υπήρξαν παρεκκλίνουσες συμπεριφορές από άτομα του χώρου; Η απάντηση είναι όχι. Δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Αρχαία Αθήνα σαν μία εξέλιξη του διθυράμβου. Ο θεσμός συνεχίστηκε επί αιώνες, τα έργα δεν σταμάτησαν και ο κόσμος τα θαύμαζε και θα συνεχίσει να το κάνει. Αλίμονο σε αυτούς που πιστεύουν πως κάτι τέτοιο μπορεί να καταρακωθεί. Το θέατρο, ο κινηματογράφος, η τέχνη εν ολίγοις, θα συνεχίσει να υπάρχει όσο υπάρχουν άνθρωποι που το πλαισιώνουν και δίνουν και την ζωή τους για αυτό. Θα υπάρχει όσο υπάρχουν άνθρωποι με το α κεφαλαίο να συνεχίζουν την ιστορία της τέχνης.
Petit Plan: Κινηματογράφος για Εφήβους, επιστρέφει από 1 έως 5 Φεβρουαρίου.
Το Petit Plan: Κινηματογράφος για Εφήβους, επιστρέφει 1-5 Φεβρουαρίου 2021 με το “Petit Plan: Europa II”, το δεύτερο αφιέρωμά του στον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο και τις Ευρωπαϊκές αξίες . Στα πλαίσια του θα προβληθούν πάνω από 40 ταινίες από όλη την Ευρώπη που θίγουν ζητήματα που απασχολούν τους σημερινούς εφήβους όπως το bullying, το ρατσισμό, τα social media, κ.α. Παράλληλα θα γίνει κι ένα αφιέρωμα στην Σουηδία σε συνεργασία με το Stockholm Independent Film Festival και το Rex Animation Film Festival.Όλες οι ταινίες του φεστιβάλ είναι υποτιτλισμένες στα ελληνικά και θα είναι δωρεάν και διαθέσιμες διαδικτυακά, πληροφορίες μέσα από τον ιστότοπο https://www.petitplan.org/, για χρήστες εντός της Ελλάδας και για το διάστημα 1-5 Φεβρουαρίου 2021.
Επίσης, θα υπάρχει η δυνατότητα ψηφοφορίας του κοινού για την καλύτερη ταινία και εγκαινιάζεται το τμήμα #ThisIsEU – Ευρωπαϊκές Αξίες όπου θα απονεμηθεί τιμητικό βραβείο ανάμεσα σε 12 ταινίες που αντικατοπτρίζουν καλύτερα τις Ευρωπαϊκές Αξίες. Για την απονομή του βραβείου #ThisIsEU θα αποφασίσει τριμελής κριτική επιτροπή που απαρτίζεται από τους: Δημήτρη Κατσιμίρη, Ροδίτης συγγραφέας και σκηνοθέτης στο θέατρο και στον κινηματογράφο. και ιδρυτικό μέλος της εταιρείας παραγωγής Frau Films.-Θανάση Νεοφώτιστο σκηνοθέτη, σεναριογράφο και αρχιτέκτονα. Η Αγγελική Στελλάκη ,δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου. Έχει ιδρύσει την κινηματογραφική ιστοσελίδα Cinepivates.gr, της οποίας διετέλεσε αρχισυντάκτρια. Αυτή τη στιγμή εργάζεται στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το Petit Plan: Europa II πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση με την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα και με μέγα δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).Υποστηρικτές: Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα, Ινστιτούτο Θερβάντες, Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ, Πρεσβεία της Πολωνίας στην Ελλάδα, Πρεσβεία της Σουηδίας στην Ελλάδα, Πρεσβεία της Νορβηγίας στην Ελλάδα, Ινστιτούτο Goethe, Ελληνοαμερικανική Ένωση, Haec College, Animasyros, Stockholm Independent Film Festival, Rex Animation Film Festival.Χορηγοί Επικοινωνίας: ΕΡΤ, Δεύτερο Πρόγραμμα, Culturenow.gr, Cinepivates.gr, Περιοδικό Antivirus, Digitalcrete.gr, LarissaPress.gr, TheNewspaper.gr, TetartoPress.gr, Eviaportal.gr
Ακολουθούν οι ταινίες:
Τμήμα #ThisIsEU – Ευρωπαϊκές Αξίες
Περπάτα Δίπλα Μου , Μαθητές 8-9 χρόνων, Ισπανία, 2019, 4’ Όταν γεννιόμαστε, μας κατηγοριοποιούν και μας ξεχωρίζουν. Αλλά αν περπατάμε μαζί είναι πιο εύκολο να επιλέξουμε το μονοπάτι μας.
Dajla: Σινεμά και Λήθη , Arturo Dueñas Herrero, Ισπανία, 2020, 15’ Η ζωή συνεχίζεται στην Ντάκλα, σε έναν από τους προσφυγικούς καταυλισμούς στη νότια Αλγερία, που παραμένει ξεχασμένος εδώ και 45 χρόνια. Ο εορτασμός ενός φεστιβάλ κινηματογράφου σπάει τη μονοτονία. Το φεστιβάλ τελειώνει, η ζωή όμως (και η λήθη) συνεχίζονται.
Ηχώ ,Aurora Gossé, Νορβηγία, 2015, 4’ Ένα νεαρό κορίτσι προσκαλείται σε ένα πάρτι μασκέ. Όταν θα φτάσει στο σπίτι θα δει ότι είναι αρκετά διαφορετική από τα άλλα παιδιά.
Pashka,Oltjon Lipe, Ελλάδα, 2020, 23’ Ένας πατέρας κι ένας γιος έχουν φτιάξει μαζί μια ζωή μακριά από την πατρίδα τους. Αλλά η επιθυμία του αγοριού να επιστρέψουν θα οδηγήσει σε ένα απρόσμενο ταξίδι.
Φίδι ,Andrej I. Volkashin, Βόρεια Μακεδονία, 2019, 20’ Η φιλία ενός 9χρονου αγοριού και ενός νεαρού γκέι άντρα θα ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων και προκαταλήψεων σε ένα χωριό της Βόρειας Μακεδονίας.
The Outcast Kid ,Ιωάννης Μακρόπουλος, Ελλάδα, 2019, 17’ Ο Άλεξ είναι ένα εντεκάχρονο αγόρι – Ελληνορουμάνος – που αγαπάει να παίζει ποδόσφαιρο. Αποφασίζει να γράψει ένα γράμμα στην ομάδα της Λίβερπουλ ζητώντας να παίξει στην ομάδα νέων τους.
Τρεις Αυγουστιάτικες ημέρες ,Madli Lääne, Εστονία, 2018, 20’ Κατά την πολιτική ανατάραξη στις αρχές του ’90, ένα κορίτσι από την Εστονία κι ένα αγόρι από την Ρωσία θα μοιραστούν ένα μπουκάλι αμερικάνικου αναψυκτικού.
Ο Άγγελος της Ιστορίας , Eric Esser, Γερμανία, 2019, 10’ Ένα σύνορο στην Ευρώπη. Ένας πίνακας του Πολ Κλι. Ένα ποίημα του Γουόλτερ Μπέντζαμιν. Μια ταινία για το χθες και το σήμερα και πόσο δύσκολα τα ξεχωρίζουμε.
Σε ακούμε , Agnese Làposi, Ελβετία, 2018, 21’ Σε ένα κέντρο βοήθειας, εθελοντές δίνουν τις συμβουλές τους σε γυναίκες που θέλουν να αφήσουν τους συντρόφους τους.
Φυλή ,Sergi Merchan, Ισπανία, 2018, 12’ Σε ένα πολυτελές εστιατόριο, 5 κυρίες υψηλής κοινωνίας αποφασίζουν να μαζευτούν και να οργανώσουν έναν έρανο για τα φτωχά παιδιά της Αφρικής. Ρατσισμός, ομοφοβία, ναρκισσισμός είναι λίγα από αυτά που θα σερβιριστούν σε αυτό το εστιατόριο.
Ψηλά σε ένα δέντρο , Bodil Tummers & Hannah Cammeraat, Ολλανδία, 2019, 22’ Η ιστορία ακτιβιστών που μένουν σε δεντρόσπιτα στο δάσος του Χάμπαχ προσπαθώντας έτσι να αναχαιτίσουν την διεύρυνση των εξορύξεων λιγνίτη.
Με άλλα μάτια , Γιώργος Λεοντακιανάκος, Ελλάδα, 2020, 25’ Ο Παύλος ένας κυνικός, ρατσιστής οικοδεσπότης Airbnb περνάει μια νύχτα με το νέο ενοικιαστή του, τον Φώτη, έναν ρομαντικό, διορατικό τυφλό που αποζητάει την ανθρώπινη επαφή μετά το θάνατο της γυναίκας του. Στη διάρκεια της συνάντησής τους όμως ο Φώτης αρχίζει να ρίχνει φως στις προκαταλήψεις του Παύλου.
Διεθνές Πανόραμα
Μακριά ,Soňa Nôtová, Σλοβακία, 2018, 15’ Ένα κορίτσι από την Ευρώπη κι ένας μουσουλμάνος, ο καθένας τους μακριά από την πατρίδα του για διαφορετικούς λόγους, θα συναντηθούν στην Ελλάδα.
Δύο Φιγούρες σε ένα ποτάμι , Lukas Grevis, Σερβία, 2020, 20’ Τη δεκαετία του ’60 στη Γιουγκοσλαβία, δύο έφηβοι συναντιούνται σε μια κατασκήνωση και ξεκινούν μια παρτίδα σκάκι, η οποία θα συνεχιστεί παρά τον εμφύλιο και τις δυσκολίες. Τώρα έχει έρθει η ώρα να τελειώσει το παιχνίδι.
Ληστές τραίνων ,Martin Walther, Νορβηγία, 2019, 20’ Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 μια ομάδα νεαρών, 11-15 χρόνων, έκλεψαν μεγάλες ποσότητες μπύρας και αναψυκτικών από τραίνα στην Νορβηγία. Θα δούμε μέσα από το ντοκιμαντέρ το μέλλον που θα μπορούσαν να έχουν και πως η κοινωνία τους απογοήτευσε.
Η Καλύτερη Ορχήστρα Του Κόσμου .Henning Backhaus, Αυστρία, 2020, 14’ Ο Ίνγκμπερτ, είναι μια κάλτσα, και θα δηλώσει συμμετοχή στην Κρατική Ορχήστρα της Βιέννης, όπου θα συναντήσει την προκατάληψη.
Βιντεοθήκη ,Stephan Bernardes, Γερμανία, 2019, 20’ Ο Γούλφγκανγκ δεν μπορεί να φανταστεί έναν κόσμο χωρίς “βιντεοκλάμπ”. Παρά το ολοένα και μειωμένο ενδιαφέρον του κόσμου να νοικιάσει ταινίες, ο Γούλφγκανγκ δεν τα παρατάει.
Σταγόνα ζωής , Adrian Baluta, Ρουμανία, 2018, 2’ Η σχέση του νερού με το περιβάλλον και πως επηρεάζεται από εμάς.
Η Μοναχική Τροχιά,Frederic Siegel, Benjamin Morard, Ελβετία, 2019, 10’ Η ανικανότητα ενός τεχνικού δορυφόρων να αντιμετωπίσει την μοναξιά του θα προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση στο μυαλό του.
Ο Άνθρωπος,Harko Wubs, Ολλανδία, 2020, 11’ Παρατηρώντας τον άνθρωπο σε μορφή ντοκιμαντέρ, βλέπουμε πως βρίσκει την τροφή του και αναρωτιόμαστε για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση.
22:47 Γραμμή 34,Michael Karrer, Ελβετία, 2019, 10’ Είναι 22:47 σε ένα λεωφορείο κάπου στην πόλη. Μερικοί έφηβοι ακούνε μουσική και μιλάνε δυνατά. Ένας μεθυσμένος άντρας μπαίνει στην παρέα τους και η διάθεση αρχίζει και αλλάζει…
Μια Διαφορετική Ημέρα,Maria Doyle Kennedy, Ιρλανδία, 2017, 6’ Δύο νεαροί με σύνδρομο Down έχουν μια δυσάρεστη αναμέτρηση με μια παρέα νέων, όσο κάνουν την βόλτα τους έναΣάββατο.
Γείτσες! ,Paulina Ziółkowska, Πολωνία, 2017, 5’ Όλοι έχουν σιχαθεί τους πάντες. Αλλά όταν σιχαίνεσαι τον εαυτό του, τότε είναι άσχημα τα πράγματα.
Επιστροφή στο Σπίτι ,Pascal Marc, Γαλλία, 2020, 25’ Στα 23 του ο Λούκα επιστρέφει στο σπίτι μετά από 3 χρόνια στη φυλακή. Για ένα μερόνυχτο, οι πρώτες ώρες ελευθερίας του, θα προσπαθήσει να βρει τη θέση του.
Διπλωματικοί Σχεδιασμοί,Raphaël Haab, Ελβετία, 2017, 8’ Ένας ποντικός χάνεται στα αρχεία της Κοινωνίας των Εθνών στην Γενεύη. Θα κάνει ένα ταξίδι στο χρόνο για να ανακαλύψει την ιστορία του οργανισμού, που ενέπνευσε τα Ηνωμένα Έθνη.
Όνειρο/Ζωή,David Aufdembrinke, Γερμανία, 2019, 13’ Ένας νεαρός προσπαθεί να ξεφύγει από τη ρουτίνα του και να ανακαλύψει τι πραγματικά θέλει από τη ζωή του. Οι φίλοι του αρνούνται να τον συνοδέψουν σε αυτό το ταξίδι και ξεκινάει ένα ταξίδι μόνος όπου θα φτάσει πιο μακριά από όσο ήλπιζε ποτέ.
Καλημέρα,Bartosz Kozera, Πολωνία, 2020, 15’ Φτάνει εκείνη η ημέρα όπου δεν θέλεις να καταλάβεις ποιο νόημα έχει η ζωή σου και βάζεις μια θηλιά γύρω από το λαιμό σου. Καμιά φορά η απόπειρα να τερματίσεις τη ζωή σου είναι απλά η αρχή για κάτι νέο.
Αν Έπρεπε Να Φύγω,Hela Ammar, Πορτογαλία, 2018, 5’ Μια μικρή βάρκα με μετανάστες πέφτει σε μια καταιγίδα. Όσο πνίγεται ο Χ αναπολεί το παρελθόν του.
insta αξία,Peter Bjerre Salling, Δανία, 2019, 7’ Η Λόρα τραβάει φωτογραφίες για το Instagram με την φίλη της την Αλεξάντρα. Η τελική φωτογραφία που θα ανεβάσει μαζεύει πολλά θετικά σχόλια, αλλά η Λόρα νιώθει πιο δυστυχισμένη από πριν.
Χωρίς Παρεξήγηση,Dimitris Andjus, Ελλάδα, 2019, 3’ Το bullying μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία και σε οποιαδήποτε στιγμή. Για αυτό δεν είναι ανάγκη να νιώθει κάποιος μόνος.
Ουράνιο Τόξο,Aleksandar Vujović, Μαυροβούνιο, 2020, 17’ Ένα αγόρι 6 χρόνων θα ζήσει μια μαγική στιγμή, όπου θα ανακαλύψει ότι θα γίνει ένας μεγάλος καλλιτέχνης όταν μεγαλώσει.
Ρομπέρτο,Carmen Córdoba González, Ισπανία, 2020, 9’ 15 χρόνια έχουν περάσει και ο Ρομπέρτο είναι ακόμα ερωτευμένος με τη γειτόνισσα του αλλά εκείνη προτιμάει να κρύβεται επειδή ντρέπεται για το σώμα της. Με την τέχνη του, ο Ρομπέρτο σκοπεύει να βοηθήσει την αγαπημένη του να διώξει τους δαίμονές της.
Ταμπέλες,Dustin Rees, Ελβετία, 2020, 11’ Ένας ηλεκτρολόγος ακολουθεί την ρουτίνα του ανεβάζοντας ταμπέλες. Δεν παρατηρεί τον κόσμο, αλλά θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβει ποιες ταμπέλες πρέπει να παρατηρήσει.
Αφιέρωμα στη Σουηδία – Επιλογές του Stockholm Independent Film Festival
Φίλος της Ντόροθι , Joakim S. Hammond, Σουηδία, 2016, 5’ Η Γκαμπριέλ θα επιστρέψει σπίτι και θα βρει τους δύο της μπαμπάδες σε σύγχυση. Θέλουν να κάνουν μια σοβαρή συζήτηση.
Το σπίτι που πούλησαν μετά οι γονείς μου, Boris Laible, Jonas Källstrand, Σουηδία , 2018, 4΄ Εύκολα ξεχνάμε τις δύσκολες στιγμές που μας έχουν καθορίσει στη ζωή.
Σύνδεση,Niklas Wallner, Σουηδία, 2020, 27’ Ένα ντοκιμαντέρ για την σκηνή του mountainbike στη Σουηδία και για τις προσωπικότητες που την έχουν καθορίσει.
Μαργκό,Sara Spånghagen, Σουηδία, 2019, 3’ Ένα ντοκιμαντέρ για την Μαργκό που εργάστηκε ως νοσοκόμα στην Αφρική το 1958-1978.
Οι κυρίες της Wakaliwood,Linn Björklund , Nora Fogelström, Amanda Moen, Σουηδία, 2019, 16’ Η ταινία ακολουθεί τρεις γυναίκες που εργάζονται σε εταιρεία παραγωγής ταινιών δράσης στην Ουγκάντα, την Wakaliwood.
Αργός Χορός,Christian Zetterberg, Σουηδία, 2018, 6’ Κατά τη διάρκεια μιας χοροεσπερίδας, ένα αγόρι βιώνει τον πρώτο του έρωτα.
Επιλογές του Rex Animation Film Festival
Μίσος για Γάτες , Ola Angelman, Σουηδία, 2018, 10’ Δύο αρουραίοι, ένας πατέρας κι ένας γιος που μένουν σε ένα προάστιο της Στοκχόλμης, ανακαλύπτουν μια γάτα στο σπίτι τους. Την διώχνουν, αλλά αυτή συνεχίζει να επιστρέφει. Ο πατέρας εκνευρίζεται, αλλά ο γιος αρχίζει και βλέπει τις γάτες διαφορετικά.
Μπουκάλι,Pella Olsson, Σουηδία, 2019, 3’ Ένας υπάλληλος σε εργοστάσιο έχει μια μονότονη δουλειά, αλλά κάτι θα συμβεί που θα αλλάξει την κατάσταση.
Απαραίτητος Εργάτης,Eliot Axelsson, Σουηδία, 2020, 2’ Κάτι που όλοι γνωρίζουμε φέτος: Οι απαραίτητοι εργάτες. Νοσηλευτές με σημάδια από τις μάσκες στο πρόσωπό τους, καταστηματάρχες πίσω από πλεξιγκλάς, κούριερ που αφήνουν τα πράγματά μας έξω από την πόρτα μας….
Μεταίχμιο,Wilma Harju, Σουηδία, 2019, 4’ Πως αντιμετωπίζεις μια κατάσταση πνευματικής λήθης; Τι συμβαίνει στο μυαλό και το σώμα και πως συνδέονται σε περιόδους άγχους και αποξένωσης;
Είδωλο,Don’t Stop the Motion, Σουηδία, 2020, 16’ Μια εικονική ιστορία του εμβρύου που εξερευνά το πως σκεφτόμαστε εμείς το έμβρυο τα τελευταία 500 χρόνια.
Όσες από τις παραπάνω ταινίες μικρού μήκους σας κεντρίσουν το ενδιαφέρον θα έχετε την ευκαιρία να τις παρακολουθήσετε ή αν είστε εκπαιδευτικοί να τις προβάλετε στην αίθουσα στα πλαίσια ενός διαδραστικού μαθήματος , για το πενθήμερο που Φεβρουαρίου θα είναι διαθέσιμες προς παρακολούθηση. Στηρίζουμε τον κινηματογράφο και κάθε οργανωμένη ιδέα που προάγει τις τέχνες , τον πολιτισμό της χώρας μας ή τις κουλτούρες άλλων χωρών και κυρίως βάζουμε κάθε μέρα ένα λιθαράκι ώστε να τροφοδοτούμαστε με νέες εικόνες και γνώση που οι ίδιοι επιλέγουμε.
Μέσα από το πρίσμα του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας , ενός σημείου αναφοράς για τον ελληνικό κινηματογράφο και κυρίως για νέους δημιουργούς που κάνουν το πρώτο βήμα τους με την δυνατότητα να γίνουν οι ταινίες τους γνωστές και εκτός συνόρων. Μια ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Μανδαράκα , ξεκίνησε το ταξίδι της το 2016 με ηχηρά ονόματα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Περίληψη :
Άνδρος 1970 :Η Ευδοκία, μόλις έχει παντρευτεί και ονειρεύεται να ξεκινήσει την νέα της ζωή, δίπλα στον άντρα της και στο παιδί που έχει στην κοιλιά της. Ο Λεωνίδας ναυτικός , φεύγει για ταξίδι λίγο μετά τον γάμο τους, δουλεύοντας στο σιδερένιο σκαρί που φυλακίζει τον ερωτά τους. Υποσχέσεις και όνειρα αρχίζουν να απομακρύνονται. Ο καιρός περνάει και η Ευδοκία θα κληθεί να αντιμετωπίσει μόνη την ζωή. Ευδοκία ετών 68: Σαράντα χρόνια μετά τον γάμο της, δίνει ραντεβού με το παρελθόν της, μέσα από γράμματα και φωτογραφίες και κάνει την κριτική της. Η σύγκρουση με τα νιάτα της, η γαλήνη που προσδοκεί, στην υπόσχεση της για αιώνια αγάπη.
Σκηνοθετικό Σημείωμα
Η ανάμνηση και η προσμονή, υπήρξαν τα κυρίαρχα στοιχεία στις οικογένειες των ναυτικών, για να αντλήσουν την δύναμη από αυτά και να αντέξουν στον χρόνο. Η ταινία «Για Πάντα» αναφέρεται σε αυτές τις οικογένειες, σε μια εποχή όπου η τεχνολογία δεν είχε εισβάλει στη ζωή τους και η ανάγκη για επικοινωνία ήταν πολύτιμη. Εστιάζει στην αλληλογραφία μεταξύ του ναυτικού και της γυναίκας του, εκπροσωπώντας μεγάλο μέρος ανθρώπινων καταστάσεων που πέρασαν στην ιστορία, αλλά υπάρχουν ακόμη ζωντανές στη μνήμη πολλών. Είναι βασισμένη σε πραγματικές ιστορίες που ξεδιπλώνονται κινηματογραφικά σε παρελθόν και παρόν και δραματικά αποκαλύπτουν τις κρυφές αξίες που αντανακλούσε σχεδόν σε κάθε ναυτικό σπιτικό. Η ηρωίδα μας χείρα σήμερα, στην τρίτη ηλικία κάνει τον απολογισμό και την αυτοκριτική της ζωής της, ταξιδεύοντας πίσω στον χρόνο μέσα από γράμματα και φωτογραφίες, καλά κρυμμένα σε εκείνους τους φακέλους, που ακόμη έχουν το άρωμα του αγαπημένου της συζύγου.
H ταινία απέσπασε δικαίως αρκετά βραβεία. Η Ευδοκία ενσαρκώνεται από τη Χρύσα Παπαϊωάννου η ερμηνεία της ως ηλικιωμένη Ευδοκία καθηλώνει και παράλληλα η Αντιγόνη Κουλουκάκου συγκινεί ως νεαρή Ευδοκία ενώ ο Λεωνίδας Κακούρης ευρέως γνωστός μέσα από το ρόλο του Δούκα Σεβαστού στις Άγριες Μέλισσες στο ρόλο του συζύγου της Ευδοκίας μένει πιστός στην αιώνια αγάπη του , η θάλασσα είναι η μέρα και η νύχτα του , η αρχή και το τέλος του στην θύμηση της οικογένειας του που άφησε πίσω να τον περιμένει.
Μέσα σε 23 λεπτά η ταινία “Για Πάντα” μικρού του Νίκου μήκους μιλάει στην ψυχή όσο μια δίωρη ταινία δεν θα μπορούσε να καταφέρει , ειλικρινά με άγγιξαν οι ερμηνείες σε αυτό το κινηματογραφικό ταξίδι στην Άνδρο και σας το παραθέτω για να το παρακολουθήσετε.
