Hidden Wound: Το νέο single από τους Within Progress
Οι Θεσσαλονικείς Within Progress αποτελούν ένα νέο, πενταμελές progressive/alternative σχήμα από τους Γιώργο (μπάσο), Πολύδωρο (τύμπανα), Βαγγέλη (κιθάρα), Ευθύμη (φωνή) και Τάσο (πιάνο, κιθάρα).
Χτίζοντας επάνω στις 2 προηγούμενες κυκλοφορίες του EP Oceans of Time (2018) και του single Need More (2019), το συγκρότημα εξελίσσει τον ήχο του με το καινούργιο και σκοτεινό 1ο single Hidden Wound από τον επερχόμενο δίσκο τους.
Τα έντονα ανατολίτικα στοιχεία και groovy riff χαρακτηρίζουν το τραγούδι, καθώς και οι εκτεταμένες ηλεκτρονικές αποχρώσεις στα φωνητικά, στις κιθάρες και στα πλήκτρα με αποτέλεσμα ένα βαρύ αλλά μελωδικό και μοντέρνο τραγούδι, στο οποίο συναντάται μια ενδιαφέρουσα ανάμειξη μουσικών ειδών και πειραματισμού.
Το βίντεο κλιπ που συνοδεύει την κυκλοφορία, παραγωγή των Cineveil Visuals & Within Progress που σκηνοθετήθηκε από τον Τάσο Αμαραντίδη και γυρίστηκε από τον Τάσο Αμαραντίδη και την Cindy Tane, πλαισιώνεται από μια κλειστοφοβική αίσθηση αλλά και από μυστηριώδεις γωνίες, χρώματα και φωτισμό γύρω από τα 5 μέλη και τον ηθοποιό Μιχαήλ Νικολάου.
Δείτε το βίντεο κλιπ παρακάτω:
Υπεύθυνοι για την ηχογράφηση & παραγωγή του τραγουδιού ήταν ο Νίκος Γεωργιτσόπουλος από το Fireball Music Studio/Red House Studio στη Θεσσαλονίκη, για τη μίξη και το mastering οι Ricardo Borges και Tony Lindgren από τα Fascination Street Studios (Örebro Σουηδία) ενώ ο καλλιτέχνης Pedro Mooniz από τη Βραζιλία επιμελήθηκε το εξώφυλλο.
Hidden Wound Art Cover
Επηρεασμένοι από συγκροτήματα όπως οι Deftones, Muse, Korn, Vola και Sleep Token, το σχήμα δίνει μια μικρή γεύση από την επόμενη μουσική τους κυκλοφορία, προσκαλώντας μας να κοιτάξουμε βαθιά, μέσα μας…
Μας συστήνονται οι Spill The Tea με το πρώτο τους single “Grooving”
Οι Spill The Tea είναι ένα ολοκαίνουργιο συγκρότημα, προερχόμενο από τη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι συστήθηκαν κι επίσημα στον κόσμο με το πρώτο τους single Grooving τη Παρασκευή 7/5. Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπόσχονται να προσφέρουν ακόμη περισσότερα στη συνέχεια, χαρίζοντάς μας υπέροχους groovy ήχους. Αναλυτικά η ανακοίνωση του συγκροτήματος παρακάτω:
“Ως Spill The Tea ξεκινήσαμε το 2020 από ένα απλό jam session..! Πολύ γρήγορα βρεθήκαμε να γράφουμε τα πρώτα μας κομμάτια συνδυάζοντας μουσικά στοιχεία και επιρροές από πολλά είδη καθώς αγαπάμε την καλή μουσική! Ως πρώτο μας single παρουσιάζουμε το Grooving με στόχο να κάνουμε τον κόσμο να “γκρουβάρει” ακούγοντάς το! Πολύ σύντομα θα ακολουθήσουν και τα επόμενά μας single που ελπίζουμε να αγαπήσετε όπως κι εμείς!”
Λευτέρης Αράπογλου (Project Theory) στο CityVibes.gr: Το κάθε κομμάτι έχει τον χαρακτήρα και το ύφος του
Οι Project Theory είναι ένα nu metal/metalcore συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 2013 στη Θεσσαλονίκη, με τα μέλη του συγκροτήματος να προέρχονται από τη Πτολεμαΐδα και την Αθήνα. Απαρτίζονται από τον Λευτέρη Αράπογλου (κιθάρα), τον Αντρέα Μπούτο (φωνητικά), τον Αλέξανδρο Κηπουρίδη (μπάσο), και τον Τάσο Μορφόπουλο (τύμπανα). Ο μουσικός συντάκτης και ραδιοφωνικός παραγωγός του CityVibes.gr Χριστόφορος Χατζόπουλος συνομίλησε με τον κιθαρίστα του συγκροτήματος, ο οποίος απάντησε σε μερικά από τα ερωτήματά του.
Γεια σου Λευτέρη. Kαλωσήρθες στο CityVibes.gr, και σ’ ευχαριστώ που δέχτηκες να δώσεις συνέντευξη. Πες μας λίγο τα συναισθήματά σου.
Γειά σου και σένα Χριστόφορε, και χαίρομαι που τελικά καταφέραμε να έρθουμε σε επαφή μιας και το ψάχναμε πολύ καιρό!
Σε τι φάση σε πετυχαίνουμε αυτό το καιρό;
Γενικά λόγω δουλειάς, μουσικής και συνεχόμενου τρεξίματος με διάφορα δεν έχω καταλάβει και πολύ καραντίνα η αλήθεια είναι. Απλά τώρα που ανοίγει ο καιρός και χαλαρώνουν τα πράγματα σιγά σιγά, σου βγαίνει πιο πολύ η ανάγκη του να βγεις έξω και να ξεσκάσεις λιγάκι. Ωστόσο ετοιμάζουμε νέα μουσικά πραγματάκια όσο πλησιάζει το καλοκαίρι, και έχω κάνει πολύ focus πάνω σ αυτό!
Από ποια ηλικία ξεκίνησες την ενασχόλησή σου με τη μουσική;
Με την μουσική ξεκίνησα στα 16-17, σχετικά μεγάλος. Μέσα από παρέες που έπαιζαν μουσική πήρα το έναυσμα και μπήκα σε ένα ωδείο της Πτολεμαΐδας. Έκανα μαθήματα μ’ έναν άψογο δάσκαλο τον Δημήτρη Οζμανιάν και ήμουν πραγματικά τυχερός που τον είχα, καθώς μου έμαθε πως να σκέφτομαι πάνω στην μουσική, και με βοήθησε να καλλιεργήσω αντίληψη μουσικού και κιθαρίστα. Σπάνια συναντάς σωστούς δασκάλους στην μουσική καλώς ή κακώς. Μου έδωσε τις βάσεις να χτιστώ σαν μουσικός και σαν άνθρωπος γενικότερα, και τον έχω σε τρομερό respect γι’ αυτό. Τέτοιος πρέπει να είναι ο ρόλος του δασκάλου γενικότερα απέναντι σε μαθητές στον οποιοδήποτε τομέα.
Μπορείς να αναφέρεις μερικές από τις μουσικές σου επιρροές;
Αν και τα ακούσματα μου κατά βάση ήταν πάντα του πιο σύγχρονου ήχου το συγκρότημα που με καθήλωσε και με τράβηξε στην μουσική ήταν οι Pantera. Θυμάμαι χαρακτηριστικά να ακούω πρώτη φορά το Cowboys from Hell στο live του Οzzfest, είχα πάθει σοκ! Αν και τα πιο πολλά παιδιά ξεκινούσαν με την μουσική ακούγοντας θρυλικές μπάντες όπως Metallica, Iron Maiden και τέτοια, εγώ όμως ξεκίνησα με System Of a Down, Korn, Linkin Park στο Γυμνάσιο, και πιο μετά άλλες μπάντες όπως Asking Alexandria, Parkway Drive, Bring Me The Horizon και διάφορα του είδους.
Είσαι κυρίως στραμμένος προς τη μέταλ; Ή δεν έχεις πρόβλημα να ακούσεις κι άλλα είδη της ροκ;
Γενικά μπορώ να ακούσω διάφορα είδη μουσικής πέρα από metal, άλλα λίγο πιο πολύ άλλα λίγο λιγότερο. Από rap, ηλεκτρονική, κλασική, pop μέχρι το οτιδήποτε. Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορώ με τίποτα να ακούσω ελληνικά. Ο ελληνικός ο στίχος με ενοχλεί λίγο, και ίσως να φταίει που καλώς ή κακώς είμαστε στην Ελλάδα, που από μικρή ηλικία, αλλά ακόμη και στον Μασούτη αν πήγαινες, θα άκουγες να παίζει Σώτη Βολάνη που λέει ο λόγος. Οπότε υποθέτω με κούρασε σαν άκουσμα υποσυνείδητα.
Η πρώτη σύνθεση των Project Theory
Ας πάμε στους Project Theory. Ξεκινήσατε ως μπάντα το 2013 στη Θεσσαλονίκη. Μπορείς να μας πεις πως προέκυψε η όλη φάση;
Η όλη φάση ξεκίνησε με μένα και τον Αλέξη που είπαμε να στήσουμε μια μπάντα, στην πορεία βρήκαμε και τα υπόλοιπα τότε μέλη που πλαισίωσαν την μπάντα. Ξεκινήσαμε να γράφουμε κάποια κομμάτια να δούμε πως ρολάρει και στην συνέχεια αφού μας άρεσε το αποτέλεσμα μπήκαμε στο στούντιο να ξεκινήσουμε δουλεία.
Μπορείς να μας περιγράψεις λίγο τη λειτουργία που έχετε ως μπάντα;
Πλέον σαν τετράδα επειδή δεν μένουμε στην ίδια πόλη, χρησιμοποιούμε ένα μοντέλο που γενικά δεν είναι συνηθισμένο στην Ελλάδα, και κατά κύριο λόγο εφαρμόζεται στο εξωτερικό. Λόγω αποστάσεων ο καθένας ετοιμάζει τα part που είναι να παίξει σε κάθε κομμάτι και βρισκόμαστε για 2-3 πρόβες πριν το σόου και πάμε παίζουμε. Προϋποθέτει ο καθένας να είναι και καλός μουσικός πέρα από καλός οργανοπαίχτης για να μπορέσει να λειτουργήσει αυτή η προσέγγιση. Όσον αφορά την σύνθεση ενός κομματιού, κατά βάση εγώ γράφω την μουσική, την στέλνω στα παιδιά και βάζει ο καθένας τα παιξίματα του πάνω σ αυτό, ενώ ταυτόχρονα θα βρεθώ με τον Αντρέα (φωνητικά) για να γράψουμε μελωδίες φωνής και τα σχετικά και μετά βλέπουμε το τι μας κάθεται καλύτερα στο αυτί για να μπει στην λίστα για το στούντιο.
Το 2016, κυκλοφορήσατε τη πρώτη σας δισκογραφική δουλειά “Something Between Us”, με την αρχική σύνθεσή σας. Μπορείς να μας πεις κάποια λόγια γι’ αυτό το άλμπουμ;
Αυτό το άλμπουμ ήταν η αρχή μας, μπαίνεις στον χάρτη να δεις που βρίσκεσαι και που πατάς. Ήταν ένα διαφορετικό ύφος από αυτό που έχουμε τώρα, άσχετα ότι είναι στο ίδιο φάσμα μουσικής. Πολλές ώρες pre-production και προετοιμασίας για να πας στην συνέχεια στο στούντιο και να είσαι όσο πιο έτοιμος γίνεται, ωστόσο πάντα το αποτέλεσμα είναι αυτό που σε κάνει να ξεχνάς την σωματική κούραση γιατί φεύγεις γεμάτος ψυχικά.
Η παρούσα σύνθεση των Project Theory
Λίγο αργότερα προχωρήσατε σε αλλαγές σύνθεσης της μπάντας σας, με κυριότερη αλλαγή αυτή στα φωνητικά. Ήταν κάτι που θέλατε να γίνει, και αποφασίσατε από κοινού;
Φτάσαμε σε ένα σημείο με τα παιδιά που θέλαμε διαφορετικά πράγματα οπότε χώρισαν οι δρόμοι μας. Εννοείται πως έχουμε καλές σχέσεις με όλους, καθώς δεν γίνεται να αναιρέσουμε το γεγονός ότι ζήσαμε αρκετά πράγματα μαζί. Από την αρχή που ξεκίνησα την μπάντα στο μυαλό μου είχα έναν frontman στο ύφος που είμαστε τώρα, οπότε με την προσθήκη του Αντρέα η όλη φάση ήρθε και έδεσε. Όταν αλλάζεις τραγουδιστή δεν είναι εύκολο, στην ουσία αλλάζει η πρόσοψη της μπάντας και όχι μόνο. Οπότε έπρεπε να είμαστε πολύ προσεκτικοί πάνω σ αυτό, γιατί δεν είναι εύκολο να βρεις άτομα πάνω σ’ αυτό το είδος στην Ελλάδα. Και πέρα από τις φωνητικές ικανότητες που είναι το πιο βασικό εννοείται, θέλαμε να είναι και καλό παιδί γιατί παίζει πολύ ρόλο η ατμόσφαιρα μέσα σε μια μπάντα, η οποία είναι κάτι παραπάνω από παρέα, κι ευτυχώς με τον Αντρέα πετύχαμε διάνα σε όλα!
Πριν 7 μήνες κυκλοφορήσατε τη δεύτερή σας δισκογραφική δουλειά “Blood And Royalty”, η οποία είναι η πρώτη για τα νέα μέλη. Πες μας λίγα λόγια γι’ αυτό το άλμπουμ.
Αυτό το άλμπουμ είναι ότι πιο κοντά σ’ αυτό που μας αντιπροσωπεύει σαν μπάντα πλέον. Έχει τεράστιο φάσμα ήχου μέσα, κι από μελωδικά σημεία, πάει από πιο χαλαρά μέχρι σε πιο σκληρά και γρήγορα. Μπορείς να ακούσεις από blast beat μέχρι Disney και κλασική μουσική με ηλεκτρονικό beat. Είναι ακούσματα που κάναμε ένα mix και είδαμε ότι μας αρέσει και εκφράζει. Το κάθε κομμάτι έχει τον χαρακτήρα και το ύφος του, οπότε δεν θα ακούσεις κομμάτι που να θυμίζει προηγούμενο κομμάτι. Πιστεύω είναι ένας πάρα πολύ δυνατός δίσκος που ακόμη και κάποιος που δεν είναι φαν του είδους, μπορεί να πατήσει το play και να το ακούσει όλο από την αρχή μέχρι το τέλος ευχάριστα.
Από τις μέχρι τώρα δισκογραφικές δουλειές, είσαι ικανοποιημένος και για τη δουλειά που κάνατε, αλλά και για την ανταπόκριση του κοινού;
Αρχικός στόχος για να βγάλουμε ένα αποτέλεσμα προς τα έξω είναι να είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι αρέσει αρχικά σε μας. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δώσεις κάτι στον ακροατή που δεν αρέσει σε σένα και δεν σε ικανοποιεί, γιατί θα ήταν σαν να κοροϊδεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Το κοινό αυξάνεται συνεχώς και η ανταπόκριση του δίσκου μέχρι στιγμής είναι πάνω απ’ τις προσδοκίες μας. Έχει πολύ ζήτηση και μου στέλνουν διάφορα άτομα είτε από Ελλάδα είτε από εξωτερικό έστω για το respect και το μπράβο, και είναι πολύ σημαντικό μέρος της δουλειάς μας αυτό. Δίνει απίστευτο κίνητρο!
Συνεχίζετε να δουλεύετε πάνω σε νέο υλικό;
Πάντα έγραφα μουσική και ετοίμαζα κομμάτια, πόσο μάλλον τώρα που έχουμε αρκετό χρόνο μέσα, ωστόσο αν και δεν έχουμε κάνει προώθηση δίσκου λόγω του Covid-19, ήδη έχω ετοιμάσει διάφορα κομμάτια και ίσως μπούμε στούντιο στα κοντά, ανάλογα με το τι γίνεται με την όλη κατάσταση. Δυστυχώς σχεδόν κάθε βδομάδα τα δεδομένα αλλάζουν οπότε δεν μπορείς να κάνεις μακροπρόθεσμα σχέδια εύκολα.
Από το 2016 εμπλέκεστε δισκογραφικά είτε με εγχώριες, είτε με διεθνείς εταιρείες. Τι σημαίνει για σας;
Το 2016 είχαμε κυκλοφορήσει το Something Between Us με την Sliptrick Records. Πλέον τον νέο δίσκο Blood and Loyalty τον κυκλοφορήσαμε σε συνεργασία με την Infinity Entertainment. Είναι κάποιο μέσο που ζυγίζει κάποιος τα συν κ τα πλην και κάνει μια συνεργασία για την καλύτερη πιθανή προώθηση του υλικού του. Πλέον το 2021, το να είσαι σε μια δισκογραφική είναι πολύ σχετικό με το τι μπορεί να σου προσφέρει. Μπορεί λίγα, μπορεί πολλά, αλλά μπορεί και τίποτα. Θέλει προσοχή και ψάξιμο πριν κάνει κάποιος την παραμικρή κίνηση πάνω σ’ αυτά.
Πάει καιρός από τότε που δώσατε τη τελευταία σας live εμφάνιση, καθώς ακολούθησε η πανδημία. Πόσο σας έχουν λείψει τα live; Πόσο επηρέασε τα σχέδιά σας η πανδημία; Και πότε πιστεύετε ότι θα επιστρέψετε στη live σκηνή;
Είμαστε μια live performance μπάντα, οπότε η όλη φάση μας έχει στοιχίσει πολύ. Θα έπρεπε να έχουμε κάνει ήδη διάφορα events και live shows για την προώθηση του δίσκου σε διάφορες πόλεις, αλλά δυστυχώς τα σχέδια μας προς το παρόν για την παρουσίαση δίσκου και τα σχετικά έχουν παγώσει. Φήμες λένε ότι το ’22 θα αρχίσει να ρολάρει γενικά το πράμα με τα μαγαζιά και τις συναυλίες, εγώ ωστόσο πιστεύω μετά τα μέσα του ’22 θα μπορέσει να στηθεί κάτι. Ας ελπίσουμε να σταθεροποιηθεί η κατάσταση γενικώς και μακάρι να ανοίξει νωρίτερα.
Από τις συναυλίες που δώσατε μέχρι πριν την πανδημία, ποιες ήταν οι πιο έντονες στιγμές που ζήσατε, και κρατάτε περισσότερο;
Γενικά το κάθε σόου έχει την δική του χάρη και έχει ξεχωριστά πράγματα να σου χαρίσει. Εμένα προσωπικά μου έχει μείνει το σόου με τον Gus G και το σόου ως surprise guests στους While She Sleeps. Ειδικά αυτά τα 2 επειδή ήταν λίγο πριν σκάσει όλο αυτό με την πανδημία και είναι αρκετά φρέσκα στο μυαλό μου. Είναι καλλιτέχνες που τους έχουμε πολύ ψηλά όλοι, οπότε τα θεωρώ λίγο πιο ιδιαίτερα.
Είναι της μόδας αυτό το καιρό να γίνονται οι λεγόμενες streaming online συναυλίες. Εσύ και τα άλλα μέλη της μπάντας θα κάνατε κάτι τέτοιο;
Να πω την αλήθεια σαν ιδέα δεν με ενθουσίασε ότι έχω δει πάνω σε τέτοια φάση. Δηλαδή οκ λόγω της όλης κατάστασης είναι μια λύση, απλά είναι σαν να κάνεις πρόβα μπροστά από μια κάμερα. Ίσως οργανώσουμε κάποια στιγμή κάποιο stream με μουσική σε διαφορετική μορφή τύπου acoustic η οτιδήποτε, αλλά θα το δούμε πως μπορεί να γίνει και να οργανωθεί ωραία στην πορεία.
Λευτέρη σ’ ευχαριστώ για το χρόνο που μας μοιράστηκες γι’ αυτή την όμορφη συνέντευξη. Κλείνοντας, θα ήθελες να δώσεις ένα μήνυμα στον κόσμο;
Ευχαριστώ κι εγώ Χριστόφορε, και θέλω να πω ένα μπράβο σε σένα και στην ομάδα του CityVibes.gr που ασχολείστε με τόσο μεράκι και ενθουσιασμό με όλα αυτά. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο που έχει αγκαλιάσει και έχει στηρίξει την όλη προσπάθεια μας. Tα μηνύματα που παίρνω είναι πολύ ενθαρρυντικά και δείχνουν ότι περιμένει ο κόσμος όπως και εμείς να ξεκινήσουν τα σόου. Tο σίγουρο είναι ότι όταν με το καλό τελειώσει όλο αυτό εμείς θα είμαστε εκεί να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό!
Νέο single από τους OCEANDVST & ανακοίνωση για το πρώτο τους άλμπουμ
Οι ιδιαίτερα αγαπημένοι pop-punkers από τη Θεσσαλονίκη OCEANDVST κυκλοφόρησαν τη Τρίτη 6/4, το νέο τους single με τίτλο All Yours, μαζί φυσικά και νέο βίντεο κλιπ. Το συγκεκριμένο τραγούδι όπως έχουν δηλώσει οι ίδιοι στα social media, μιλάει για κάποιο άτομο που χάνει τον εαυτό του όταν ερωτεύεται έντονα κάποιο άλλο άτομο, και σίγουρα είναι το πιο προσωπικό τραγούδι που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα.
Οι OCEANDVST όμως δεν έμειναν μόνο στη κυκλοφορία του νέου βίντεο κλιπ & single All Yours, αλλά προχώρησαν και σε μια σημαντική ανακοίνωση, η οποία έχει να κάνει με την κυκλοφορία του πρώτου τους ολοκληρωμένου άλμπουμ που περιμένει πως και πως το κοινό τους. Πιο συγκεκριμένα, το πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις 15 Ιουνίου, και θα έχει ως τίτλο FLOATING. Το εν λόγω επερχόμενο άλμπουμ, αναμένεται να συμπεριλάβει το καινούργιο τους single, όπως επίσης και το The Risk, άλλα και το The Lies Will Give You What You Need.
Μέχρι τότε, απολαύστε το νέο τους τραγούδι!!!
Το πρώτο coffee drive thru στη Θεσσαλονίκη έχει σχήμα Potiri
Το πρώτο της coffee drive thru κατάστημα απέκτησε η Θεσσαλονίκη, το οποίο έχει το σχήμα από ένα ποτήρι ροφήματος και υπόσχεται να σε εξυπηρετήσει από την ασφάλεια και την άνεση του οχήματός σου.
Ένα “Potiri” για όλες τις ώρες
Τοποθετημένο στη Βεροίας 32 στην Πυλαία, το “Potiri” ετοιμάζει και σερβίρει καθημερινά γρήγορο και ποιοτικό καφέ, με χειροποίητα ζεστά και κρύα snacks, μεταξύ των οποίων βρίσκεις και vegan επιλογές. Ενώ, αν είσαι από αυτούς, που αντιστέκονται στο πρωινό, τότε η μεγάλη ποικιλία από φρεσκοψημένα κριτσίνια, κουλούρια και cookies, θα αποτελέσει την ιδανική προσθήκη στην ιεροτελεστία του πρωινού καφέ σου.
Ακόμα, θα πρέπει να ξέρεις, ότι όσο περνάει η ώρα εδώ, οι επιλογές προσαρμόζονται στις διαθέσεις. Η ευρεία λίστα από λαχταριστά cocktails και οι ζεστές πίτσες –που ετοιμάζονται στην κουζίνα του καταστήματος- αναλαμβάνουν την επικράτεια του πάσου, για να καλύψουν τις νέες επιθυμίες, που προκύπτουν.
Τέλος, ψιλικά είδη και είδη καπνού καλύπτουν τις ανάγκες της τελευταίας στιγμής.
Το “Potiri” παραδίδεται και στην πόρτα σου
Αν η επιθυμία για καφέ, snacks και cocktails σε πετύχει στο σπίτι ή την εργασία, τότε η υπηρεσία delivery του καταστήματος θα αναλάβει να την εκπληρώσει γρήγορα, παραδίδοντας στον χώρο σου, όλα τα διαθέσιμα προϊόντα του “Potiri”.
Μάλιστα -έγκυρες πληροφορίες λένε- ότι θα μπορείς να προγραμματίζεις εκεί και τα meeting σου, καθώς μόλις υπάρξουν οι κατάλληλες υγειονομικές συνθήκες, τραπεζοκαθίσματα θα τοποθετηθούν στον εξωτερικό χώρο του κτιρίου.
Όταν το coffee drive thru έγινε ανάγκη
Και αν ακόμα η ιδέα του coffee drive thru σου ακούγεται ξενική, σκέψου απλά πόσο θα σε εξυπηρετήσει το καλοκαίρι στον δρόμο σου για Χαλκιδική. Τότε, που η ανάγκη για γρήγορη, ασφαλή και πρακτική εξυπηρέτηση θα είναι απαραίτητη.
Και επειδή, ο σχεδιασμός μιας ολοκληρωμένης Covid-free εμπειρίας άνεσης και απόλαυσης είναι απαραίτητος όλο τον χρόνο, μπορούμε να πούμε με σιγουριά, ότι οι ιδιοκτήτες του “Potiri” τα κατάφεραν!
Είναι άραγε η έμπνευση, από τη σειρά “Hotel Impossible”, ενός coffee drive thru σε σχήμα ποτηριού η νέα ελληνική πρόταση franchise στο coffee drive thru;
Cracked Paradise: Η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά για τους Bonecrack
Οι skate-punkers από τη Θεσσαλονίκη, έπειτα από αρκετό καιρό ηχογραφήσεων, ετοιμασιών, κι επεξεργασίας, το μεσημέρι του Σαββάτου (3/4) κυκλοφόρησαν την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική τους δουλειά Cracked Paradise. Ο τίτλος του άλμπουμ, βασίζεται στο single που κυκλοφόρησαν το 2019.
Να πούμε ότι οι Bonecrack ξεκίνησαν το 2017, αλλά η σύστασή τους οριστικοποιήθηκε περίπου 1,5 χρόνο μετά (μέσα στο 2018). Κινούνται γενικά στα είδη της punk (pop-punk, skate-punk, punk-rock), κι απαρτίζονται από την Χαρούλα (φωνητικά/κιθάρα), την Μαίρη (back vocals/πλήκτρα), τον Σταύρο (κιθάρα), τον Μιτς (μπάσο), και τον Θανάση (ντραμς).
Το άλμπουμ εμπεριέχει 10 τραγούδια συνολικά, εκ των οποίων τα τέσσερα είναι singles, το ένα είναι διασκευή, και τα υπόλοιπα 5 είναι ολοκαίνουργια τραγούδια σε κυκλοφορία. Συνδυάζουν ακούσματα από Avril Lavigne, MxPx, blink-182, Rise Against, & Green Day, όπου είναι μεταξύ των οποίων μερικές από τις επιρροές τους.
Το Cracked Paradise είναι διαθέσιμο στο YouTube, με anime video clips που προβάλλουν στο κεντρικό πλάνο το Nintendo 3DS, να απεικονίζει στην πάνω οθόνη ένα anime clip που κινείται στο νόημα του κάθε τραγουδιού, και στην κάτω οθόνη τους στίχους. Υπεύθυνη για τα anime video clips είναι η Χαρούλα Στεργιάδου. Επίσης το άλμπουμ είναι διαθέσιμο για ακρόαση και αγορά στο Bandcamp.
Album Tracklist
Intro
What A Funny Day…Not
Road To Happiness
Ghostown
Cracked Paradise
You Lied (Allister cover)
Castle Of Glass
Night Sky Flames
W h e r e v e r
Storm In Skin
Silvernite: Κυκλοφόρησαν την πρώτη και ομώνυμη δισκογραφική τους δουλειά
Οι Θεσσαλονικείς Silvernite οι οποίοι ξεκίνησαν να υπάρχουν από το καλοκαίρι του 2019, μέχρι τώρα προχώρησαν σημαντικά στη δισκογραφία τους. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, κυκλοφόρησαν το EP τους So It Began, και 15 μήνες περίπου πιο μετά, και συγκεκριμένα το πρωί της Παρασκευής (26/2), κυκλοφόρησαν την πρώτη τους και ομώνυμη δισκογραφική δουλειά. Το εν λόγο άλμπουμ, και γενικά η μουσική των Silvernite απευθύνεται κυρίως στο ακροατήριο που νοσταλγεί/λατρεύει/αγαπάει τη μουσική της δεκαετίας του ’80.
Να ξαναθυμίσουμε ότι οι Silvernite αποτελούνται από την Tanja Härkönen (φωνητικά), τον Strutter (μπάσο), τον Nash G. (κιθάρα), και τον Μηνά Χατζημηνά (ντραμς). Όλοι τους συνέβαλαν σ’ αυτή την εξαιρετική δουλειά, και σίγουρα θα κολλήσουν στο αυτί του ακροατή οι πολύ όμορφες μελωδίες του άλμπουμ. Αυτό τουλάχιστον δήλωσε η τραγουδίστρια του συγκροτήματος σε συνέντευξή της εδώ στο CityVibes.gr πριν από περίπου 1 μήνα.
Από αυτό το άλμπουμ, τα τραγούδια που κυκλοφόρησαν ως singles μέχρι τώρα είναι το Desperate Dreams, το Danger Zone, αλλά και το Iron Eagle που κυκλοφόρησε την ίδια μέρα με το άλμπουμ. Οι Silvernite μέχρι τώρα έχουν πολύ καλή ανταπόκριση από το κοινό μέχρι τώρα, και σίγουρα αυτό περιμένουν με τη νέα τους δισκογραφική δουλειά.
Ακούστε το νέο τους άλμπουμ
Η Tanja Härkönen των Silvernite στο CityVibes.gr: Οι μελωδίες εμπνέουν πολύ τους στίχους
Οι Silvernite είναι ένα συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη, δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 2019, και κινούνται στον ήχο της ροκ με επιρροές από τη δεκαετία του 80. Αποτελούνται από την Tanja Härkönen (φωνητικά), τον Strutter (μπάσο), τον Nash G. (κιθάρα), και τον Μηνά Χατζημηνά (ντραμς). Ο μουσικός συντάκτης και ραδιοφωνικός παραγωγός του CityVibes.gr Χριστόφορος Χατζόπουλος, συνομίλησε με τη τραγουδίστρια του συγκροτήματος, η οποία απάντησε σε μερικά από τα ερωτήματά του.
Γεια σου Tanja, και Καλή Χρονιά. Είναι μεγάλη χαρά που σ’ έχουμε εδώ για μια συνέντευξη. Πες μας τα συναισθήματά σου.
Καλή Χρονιά. Νιώθω πολύ ωραία γι’ αυτή τη συνέντευξη. Σίγουρα αυτό το καιρό νιώθω προσεκτικά αισιόδοξη, ότι τα πράγματα θα μπορέσουν να καλυτερεύσουν κάποια στιγμή μέσα στη φετινή χρονιά, με τη κατάσταση του ιού και όλα. Πέρα από αυτό, υπάρχουν κι άλλα πράγματα που πρέπει να φροντίσουμε, οπότε όλο αυτό είναι γεμάτο με σκαμπανεβάσματα όταν κάνω ότι καλύτερο μπορώ να κρατηθώ κάπου, χωρίς να πέσω αυτή τη στιγμή.
Που βρίσκεσαι αυτό το καιρό;
Αυτό το καιρό βρίσκομαι στο διαμέρισμά μου στη Θεσσαλονίκη, στο μέρος δηλαδή που βρίσκομαι περισσότερο κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Από ποια ηλικία ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική, και φυσικά με το τραγούδι;
Η μουσική ήρθε στη ζωή μου πολύ αργά, συγκριτικά με πολλούς άλλους “σ’ αυτό το χώρο”. Βασικά ανακάλυψα τόσο τη μουσική, όσο και το τραγούδι, σχεδόν την ίδια στιγμή στα 15 μου. Ο λόγος είναι ότι η μουσική απουσίαζε σχεδόν εντελώς από την οικογένειά μου όταν μεγάλωσα. Κανένας από την οικογένειά μου δεν άκουγε μουσική, ή έπαιζε κάποιο όργανο. Όταν ανακάλυψα τη πρώτη αγαπημένη μου μπάντα τότε, τους Nightwish, μου άνοιξε τις πόρτες για τη μουσική. Δεν είχα ιδέα ότι αυτό το είδος της μουσικής υπήρχε, και ήταν συναρπαστικό. Εμπνευσμένη από αυτό, ήθελα να μάθω να τραγουδώ, οπότε έκανα μαθήματα κλασικού τραγουδιού για 1-2 χρόνια. Αργότερα ένιωσα ότι με προσέλκυε περισσότερο το metal/rock/pop τραγούδι σε μια μπάντα, οπότε σταμάτησα τα μαθήματα και στόχευσα σ’ αυτό το δρόμο. Εκτός από τα κλασικά μαθήματα, παρακολούθησα επίσης και μαθήματα σχολικής μπάντας για ένα χρόνο σε μουσικό σχολείο, κάποια διάσπαρτα μαθήματα φωνητικής, και μια περίοδο μαθημάτων θεωρίας, ωστόσο είμαι επί το πλείστων αυτοδίδακτη. Για αρκετά χρόνια η μουσική για μένα ήταν χόμπι, και δοκίμαζα διάφορα projects, και βρισκόμουν σε δύο μπάντες για κάποια χρόνια. Ωστόσο κάποια χρόνια πίσω, άρχισα να νιώθω ότι ήθελα να το φτάσω σε σοβαρό επίπεδο και να στοχεύσω ψηλότερα. Αυτό με οδήγησε σε μια περίοδο αναζήτησης μπάντας και αυτο-εκπαίδευσης.
Ποιο είδος της μουσικής προτιμάς να ακούσεις;
Για μένα η μελωδία είναι πολύ σημαντική. Άσχετα αν είναι βαριά ή ελαφριά η μουσική, για μένα αρκεί να υπάρχει μελωδία για να μπορέσω να την απολαύσω περισσότερο. Μπορεί να είναι με όργανα ή με φωνή, δεν έχει σημασία. Κατά κάποιο τρόπο δεν παίρνω το λάκτισμα από κάτι που είναι βασισμένο σε βαριές συγχορδίες ή σε απλό ρυθμό, αλλά ούτε επίσης βασισμένο και σε μονότονα γρυλίσματα ή ραπ. Ας πούμε για παράδειγμα το γρύλισμα σ’ ένα τραγούδι, είναι πολύ ωραίο πράγμα να το κάνεις για αποτέλεσμα σε σωστά μέρη (του τραγουδιού) όταν θέλεις τη περισσότερη επιθετικότητα ή δύναμη, αλλά γίνεται βαρετό όταν γίνεται όλη τη διάρκεια. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, αν και δεν είμαι πολύ της ραπ, καλλιτέχνες όπως ο Eminem, που μπορούν να βάλουν τόση στάση και συναίσθημα, αλλά και διαφορετικούς τόνους στο ραπ, γίνονται πολύ ευχάριστοι για να τους ακούσεις.
Μπορείς να αναφέρεις κάποιους καλλιτέχνες που εμπνεύστηκες μουσικά;
Φυσικά, η πρώτη αγαπημένη μου μπάντα είναι οι Nightwish, απ’ όπου ξεκίνησαν όλα. Από αυτούς, ο Marko Hietala ήταν η μεγάλη πηγή έμπνευσης για μένα ως τραγουδίστρια. Πολύ περισσότερο από τις εξαιρετικά ικανές κυρίες που πέρασαν στη μπάντα, αν και θαυμάζω πολύ την επαγγελματικότητα και τη ποικιλομορφία της Floor Jansen (η αγαπημένη μου από τις γυναικείες φωνές). Περίπου την ίδια περίοδο ανακάλυψα και τον Alice Cooper, που με εισήγαγε σε δεκαετίες με αξιόλογους ήχους, διαφορετικές μορφές, αλλά και πιασάρικους στίχους. Ένας όμως από τους θρύλους που πάντα γνώριζα, αλλά μου άνοιξε πολύ αργότερα, μόλις λίγα χρόνια πριν, είναι ο Bruce Dickinson, και φυσικά οι Iron Maiden. Το μεγαλείο τους πραγματικά μου άνοιξε όταν τους είδα live. Η ενέργειά τους και η σκηνική παρουσία για την ηλικία που βρίσκονται. Και δεν είναι μόνο το live, αλλά και η μουσική τους λέει τόσες πολλές ιστορίες. Η μετα-Blaze εποχή είναι η αγαπημένη μου μουσικά, αλλά και η προηγούμενη εποχή έχει τους πολύτιμους λίθους της. Η λίγο πιο πρόσφατη και πιο προσωπική έμπνευση, είναι η μουσική του Anton Kabanen (Beast in Black, πρώην Battle Beast), καθώς με ενέπνευσε με πολλά πράγματα που κάνουμε με τους Silvernite, όπως ας πούμε η διασκευή μας στο τραγούδι του Alice Cooper. Τέλος έχουμε τα τοπικά μας στολίδια, τους Wardrum. Οι μελωδίες των κυρίων Βρετού και Κουρού, είναι μερικές από τις αγαπημένες μου για να εξασκηθώ, και μου προσφέρουν σίγουρα αρκετή πρόκληση (γέλια).
Ας μιλήσουμε για τους Silvernite. Πότε δημιουργήθηκε η μπάντα; Και πως γνωριστήκατε μεταξύ σας; Ειδικά εσύ;
Θα προσπαθήσω να κάνω μια σύντομη ιστορία. Πρώτα γνώρισα τα παιδιά από τους Beast in Black, που με οδήγησαν στη συνέχεια στην ανακάλυψη των προαναφερθέντων Wardrum. Μου άρεσε πολύ η μουσική τους και μια μέρα αποφάσισα να ταξιδέψω στη Θεσσαλονίκη για να δω μια από τις συναυλίες τους! Τότε συνάντησα την υπόλοιπη συμμορία. Μου άρεσε πολύ η Θεσσαλονίκη και μετά από κάποια χρόνια, το 2019, ήθελα να προσπαθήσω να ζήσω εκεί τουλάχιστον για λίγο, γιατί χρειαζόμουν μια αλλαγή περιβάλλοντος και γενικά μια αλλαγή στη ζωή μου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έψαχνα για ένα μέρος όπου θα μπορούσα να εξασκηθώ και να ασχοληθώ με τα τραγούδια μου. Ένα βράδυ επισκέφτηκα τον Strutter στο Valve Studio και του είπα για την αναζήτησή μου. Ήταν πολύ ευγενικός και ήθελε να με βοηθήσει με αυτό. Έτσι, μετά από κάποια πράγματα που έκανα στο Valve, με πλησίασε και με ρώτησε αν θα με ενδιέφερε να δοκιμάσω μερικά τραγούδια για ένα νέο project στο οποίο είχε εργαστεί μαζί με τον Nash. Τότε άρχισαν να διαμορφώνονται οι Silvernite.
Η μουσική σας παραπέμπεται ιδιαιτέρως στη δεκαετία του 80. Πιστέψατε από την αρχή ότι θα σας ταίριαζε αυτή η κατεύθυνση;
Η μουσική κατεύθυνση και το όραμα των Silvernite διαμορφώθηκε αρχικά από τους Strutter και Nash G, αλλά ήμουν πολύ χαρούμενη που είμαι μαζί σ’ αυτό. Λατρεύω τις πιασάρικες μελωδίες και επίσης το γενικό «over-the-top-ness» της δεκαετίας του ’80! Όπως, τίποτα πολύ υπερβολικό ή περίεργο ή λάθος! Μοιάζει με έναν ευπρόσδεκτο τρόπο να αφεθώ λίγο. Πέρασα τα περισσότερα χρόνια μου κυρίως στον κόσμο της metal, όπου δυστυχώς υπάρχουν πολλές σκληρές και περιοριστικές στάσεις απέναντι στο στυλ, τόσο στη μουσική όσο και στην οπτική. Αυτές οι συμπεριφορές με επηρέασαν επίσης! Είχα τοποθετήσει περιττά πλαίσια γύρω μου. Οι Silvernite με δίδαξαν να ανακαλύπτω νέα στυλ και διαστάσεις στο τραγούδι και στην ερμηνεία μου.
Συμμετέχεις κι εσύ στη διαδικασία γραφής της μουσικής;
Μέχρι στιγμής έχω έρθει κυρίως στην τελική εικόνα, όταν δηλαδή έρχεται η ώρα να κανονίσω φωνητικά ή να τελειοποιήσω ή να γράψω στίχους. Έχω προσθέσει τη πινελιά μου σε μερικές από τις φωνητικές μελωδίες, στη διαδικασία επίδειξης και τακτοποίησης, αλλά μέχρι στιγμής οι κύριοι δημιουργοί της μουσικής είναι οι Strutter και Nash. Έχω όμως κάτι στο συρτάρι μου, ίσως για το επόμενο πλήρες άλμπουμ. Ας δούμε τι συμβαίνει σε αυτές τις ιδέες!
Όταν γράφετε τραγούδια, από που εμπνέεστε στιχουργικά;
Από τη πλευρά του τραγουδιστή, η μελωδία και οι στίχοι είναι πολύ στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους και συμβαδίζουν. Πρέπει να πεις μια ιστορία σ’ αυτό που τραγουδάς, και πρέπει να τακτοποιήσεις τους στίχους με τρόπο που να είναι πολύ τραγουδιστοί αλλά και να ακούγονται ωραίοι στον ακροατή. Έτσι, για μένα ακόμη και οι μελωδίες εμπνέουν πολύ τους στίχους. Έχω συνήθως τη βασική ιδέα της ιστορίας στο μυαλό μου, και μερικές βασικές λέξεις και προτάσεις που θέλω να γλιστρήσω με κάποιο τρόπο. Τότε νομίζω τι είδους μελωδία θα ταιριάζει με αυτήν την ιστορία, και αρχίζω να συστρέφω και να τροποποιώ τις λέξεις και τη μελωδία μέχρι να βγει νόημα. Όσον αφορά τα θέματα, συνήθως είναι το ισχυρότερο είδος συναισθημάτων ή γενικά θέματα που προκαλούν στίχους. Αγάπη, θλίψη, μίσος, αποφασιστικότητα, χαρά ή απλά μια καλή ιστορία ή το εκπληκτικό του σύμπαντος και της ίδιας της ζωής.
Μέχρι τώρα, κυκλοφορήσατε το EP άλμπουμ “So It Began”, και κάποια ξεχωριστά singles. Είστε ευχαριστημένοι για την ανταπόκριση που λαμβάνετε από το κοινό;
Έχω ακούσει κυρίως καλά πράγματα και θετικά σχόλια, τα οποία μ’ έκαναν να αισθανθώ πολύ ωραία και είμαι τόσο ευγνώμων που μπορώ να συμμετέχω σ’ αυτό. Φυσικά υπήρχαν και άτομα που τους αρέσουν διαφορετικά είδη από αυτά που υποστηρίζουμε εμείς, αλλά εντάξει, κανένας δεν μπορεί να ικανοποιήσει τους πάντες.
Στις 26 Φεβρουαρίου, θα κυκλοφορήσετε το πρώτο σας ολοκληρωμένο ομώνυμο άλμπουμ. Τι μπορούμε να περιμένουμε από το επερχόμενό σας άλμπουμ;
Τα πράγματα πηγαίνουν μόνο καλύτερα. Το μόνο που μπορώ να υποσχεθώ είναι ότι το άλμπουμ θα είναι γεμάτο με κολλήματα (γέλια)! Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο τραγούδι από το άλμπουμ που να μη κολλήσει στο κεφάλι σου. Πολύ μελωδία, γλυκά κιθαριστικά σόλο, ωραία synths, και πολύ σέξι σαξοφωνικά σόλο. Φυσικά και πολύ πιασάρικα ρεφρέν. Γι’ αυτό δημιουργήθηκαν οι Silvernite.
Η πανδημία του COVID-19 επηρέασε αρκετά τα σχέδια σας. Πότε πιστεύεις ότι θα επιστρέψετε στη live σκηνή;
Νομίζω ότι ο επιτυχημένος και εκτεταμένος εμβολιασμός, είναι το μόνο πράγμα που θα επαναφέρει της live εμφανίσεις και τις συναυλίες πίσω. Οπότε εξαρτάται πραγματικά από αυτό. Παρ’ όλα αυτά, αμφιβάλλω ότι τα πράγματα θα επανέλθουν πλήρως φέτος.
Η πατρίδα σου είναι η Φιλανδία, ωστόσο μένεις και στην Ελλάδα λόγω των Silvernite. Μπορείς να συγκρίνεις τη ζωή ανάμεσα στις δύο χώρες;
Εκτός από τις προφανείς διαφορές στη θερμοκρασία, αλλά και στη ποσότητα βροχής ή λιακάδας, η πιο εντυπωσιακή διαφορά για μένα είναι η γενικά χαλαρή και πλήρως κοινωνική ατμόσφαιρα στην Ελλάδα, συγκριτικά με τη Φιλανδία. Το στερεότυπο των Φινλανδών να είναι πολύ ήσυχο, προσεκτικό και, ακόμη και αντικοινωνικό, και είναι αλήθεια. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρόβλημα να ζητήσεις συμβουλές ή βοήθεια από έναν ξένο στο δρόμο ή απλά να χαιρετίσεις άτομα που δεν γνωρίζεις. Στη Φινλανδία, συνήθως οι άνθρωποι θέλουν απλώς να βγουν από την κατάσταση και αν χαιρετίσουν κάποιον που δεν γνωρίζουν, θεωρείται πολύ περίεργο! Και γενικά οι άνθρωποι φαίνεται να απολαμβάνουν τη ζωή πολύ περισσότερο στην Ελλάδα. Κι εγώ επίσης! Επίσης, το φαγητό. Το φαγητό είναι πολύ πιο απολαυστικό εδώ και οι τιμές στα εστιατόρια είναι πολύ πιο προσιτές. Στην Ελλάδα μπορώ να φάω όποτε θέλω. Στη Φινλανδία τα πάντα είναι πολύ πιο ακριβά, ειδικά ενοίκια, τιμές σπιτιού και φαγητό σε εστιατόρια. Αλλά κάτι που νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερο στη Φινλανδία, είναι οι ταχύτητες του διαδικτύου αλλά και τα δεδομένα κινητής τηλεφωνίας είναι πάντα απεριόριστα έως στάνταρ. Επίσης οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι λίγο πιο οργανωμένες και καλά εξοπλισμένες εκεί. Αλλά και η κοινωνική ασφάλιση είναι καλή και αρκετά εύκολα διαθέσιμη. Ναι, βασικά πολλά πρακτικά πράγματα λειτουργούν καλύτερα στη Φινλανδία, αλλά η ψυχική ποιότητα ζωής και οι μικρές απολαύσεις στην καθημερινή ζωή είναι για μένα καλύτερα στην Ελλάδα.
Σ’ ευχαριστώ πολύ Tanja για το χρόνο που μας μοιράστηκες γι’ αυτή την όμορφη συνέντευξη. Κλείνοντας, θα ήθελες να μοιραστείς ένα μήνυμα προς τον κόσμο;
Κι εγώ ευχαριστώ πολύ. Για αυτούς που “ανθίζουν αργά”, κι έχουν ξεπεράσει τις περιόδους επιλογής καριέρας ή εκμάθησης δεξιοτήτων, θέλω να πω το εξής: Πριν μάθετε τι θέλετε να κάνετε, δεν είστε πολύ μεγάλοι να ξεκινήσετε κάτι καινούργιο στη ζωή σας. Επίσης φροντίστε να μας ακολουθήσετε, και στις 26 Φεβρουαρίου, ρίξτε μια ματιά στο νέο υλικό που ετοιμάσαμε για σας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο.
The DownTown Lullaby: Το μουσικό δίδυμο που μας συνεπαίρνει μελωδικά
Αυτοί είναι οι The DownTown Lullaby. Το φρέσκο μουσικό δίδυμο από τη Θεσσαλονίκη, που απαρτίζεται από την εξαιρετική φωνή της Aphrodite Scratch, και την εξαιρετική κιθάρα του Δημήτρη Ταυρίδη. Δηλώνουν ότι είναι alternative rock με πολύ όμορφο ακουστικό ήχο. Η Αφροδίτη και ο Δημήτρης γνωρίστηκαν στις αρχές του 2020, και αποφάσισαν να ξεκινήσουν μαζί το project, αρχικά κυκλοφορώντας 2 πολύ όμορφες διασκευές στο YouTube.
Με το καιρό όμως, η χημεία μεταξύ τους αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο, και τους ώθησε να γράψουν και δικιά τους μουσική. Το Νοέμβριο του περασμένου έτους κυκλοφόρησαν το 1ο τους original τραγούδι Don’t Lie To Me, το οποίο μπορεί να συνεπάρει τον ακροατή εξαιτίας της πανέμορφης μελωδίας του.
Μια μέρα πριν εκπνεύσει το 2020, οι The DownTown Lullaby κυκλοφόρησαν και το 2ο original τραγούδι τους My Angel, το οποίο πέρα από την επίσης πανέμορφη μελωδία, έχει κι ένα ιδιαίτερα βαρύ νόημα. Το συγκεκριμένο τραγούδι γράφτηκε για τους ανθρώπους που έφυγαν νωρίς, χωρίς να πουν αντίο, και αφήσαν αγαπημένους τους ανθρώπους πίσω. Μ’ αυτό το τραγούδι αποχαιρέτησαν και την “ιδιαίτερα βαριά” χρονιά.
Οι The DownTown Lullaby αυτό το καιρό συνεχίζουν να γράφουν καινούργια μουσική, καθώς έχουν σκοπό να κυκλοφορήσουν και το πρώτο τους EP album. Επίσης δουλεύουν και σε νέες διασκευές, έτσι ώστε να παρουσιαστούν έτοιμοι να δώσουν live εμφανίσεις, όταν το επιτρέψει η κατάσταση.
Πριν από λίγο καιρό, η Αφροδίτη είχε δώσει και συνέντευξη στην εκπομπή του CityVibes.gr Variety Vibes, όπου ανέφερε περισσότερα πράγματα για τους The DownTown Lullaby. Τη συνέντευξη μπορείτε να την ακούσετε εδώ.
Εγκαταστάθηκαν στον άξονα της Δημητρίου Γούναρη – Πού θα μπουν οι επόμενοι κάδοι απορριμμάτων
Στον άξονα της Δημητρίου Γούναρη τοποθετήθηκαν σήμερα το πρωί, παρουσία του Δημάρχου Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνου Ζέρβα, οι πρώτοι από τους υπόγειους κάδους που έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθούν στο ιστορικό κέντρο της πόλης.
«Σήμερα βλέπουμε μια εικόνα η οποία σε μια ευρωπαϊκή πόλη είναι αυτονόητη. Πολύ γρήγορα, σε διάστημα λιγότερο από χρόνο, δημοπρατήσαμε το έργο, επιλέξαμε τον ανάδοχο, ολοκληρώσαμε όλες τις ελεγκτικές διαδικασίες και σήμερα έχουμε την εγκατάσταση των πρώτων κάδων. Είναι κάτι το οποίο υποσχεθήκαμε και το οποίο υλοποιούμε, και μάλιστα γρήγορα», σημείωσε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, τονίζοντας: «Έχω πει πολλές φορές ότι εμείς ήλθαμε εδώ, για να κάνουμε τη δουλειά. Και ό,τι υποσχόμαστε το κάνουμε στην ώρα του και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η Θεσσαλονίκη, λοιπόν, δεν θα είναι η πόλη των χαμένων ευκαιριών, δεν θα είναι η πόλη της κουβέντας, του ‘δεν πειράζει’, του ‘δεν βαριέσαι’. Η Θεσσαλονίκη είναι μία πόλη που της αξίζουν πολλά και θα γίνουν πολλά».
Όπως ανέφερε ο κ. Ζέρβας, το επόμενο διάστημα θα τοποθετηθούν αντίστοιχες συστοιχίες υπόγειων κάδων σε πολλά ακόμη σημεία του κέντρου της πόλης όπου υπάρχει μεγάλος φόρτος από απορρίμματα είτε λόγω πυκνότητας πληθυσμού είτε λόγω παρουσίας καταστημάτων.
Ειδικότερα, σε αυτή τη φάση προβλέπεται η τοποθέτηση συνολικά 59 συστημάτων υπόγειων κάδων προσωρινής αποθήκευσης στην πλατεία Φαναριωτών, στον πεζόδρομο της Αγίας Σοφίας, στην Καρόλου Ντηλ, στην Αλεξάνδρου Σβώλου, στην Ερμού, στον άξονα της Αριστοτέλους, στην πλατεία Άθωνος, στα Λαδάδικα καθώς και στην πλατεία Χρηματιστηρίου.
Για μια ξεχωριστή στιγμή μίλησε ο αντιδήμαρχος Καθαριότητας και Ανακύκλωσης, Νίκος Ζεϊμπέκης, επισημαίνοντας ότι η τοποθέτηση των πρώτων 59 υπόγειων κάδων στο κέντρο της πόλης θα ολοκληρωθεί με ορίζοντα την άνοιξη του 2021. Καθένας από τους υπόγειους κάδους που τοποθετείται, όπως εξήγησε ο κ. Ζεϊμπέκης, έχει χωρητικότητα ίση με αυτή τριών συμβατικών κάδων απορριμμάτων.
Δείτε τις φωτογραφίες από την τοποθέτηση των κάδων:
