Ο καλλιτέχνης Βασίλης Μιχαηλίδης μάς μεταφέρει μέσω των εντυπωσιακών δημιουργημάτων του στην εποχή που γεννήθηκε ο Χριστός.
Με τον ομορφότερο και τον πιο εντυπωσιακό τρόπο ζωντανεύει στο Ωραιόκαστρο της Θεσσαλονίκης η Γέννηση του Χριστού, μέσα από την καλλιτεχνική ματιά του Βασίλη Μιχαηλίδη.
Ο γνωστός καλλιτέχνης το «Το Πάρκο των Δεινοσαύρων», την ανατομία του ανθρωπίνου σώματος κ.α., κατασκεύασε όλη την ιστορία των Χριστουγέννων παρουσιάζοντας την μεγαλύτερη φάτνη της Ευρώπης πλαισιωμένη από το εντυπωσιακό παλάτι του βασιλιά Ηρώδη αλλά και τον αρχάγγελο Γαβριήλ που προσφέρει τον κρίνο στην Παναγία.
Η εν λόγω δημιουργία βρίσκεται σε Πολυχώρο Πολιτισμού του ξενοδοχείου Nouvelle έξω από το Ωραιόκαστρο της Θεσσαλονίκης.
Η μνήμη της Αικατερίνης της Αλεξάνδρειας ή, αλλιώς, της Μεγαλομάρτυρος της Χριστιανοσύνης εορτάζεται στις 25 Νοεμβρίου στον ελληνόφωνο χριστιανικό κόσμο και στις 24 Νοεμβρίου στο σλαβόφωνο. Αγιάστηκε, διότι επειδή έμεινε ακλόνητη στα πιστεύω της παρά τις πιέσεις και τα βασανιστήρια που υπέστη, κατά τον πρώιμο 4ο αιώνα.
Για τη δράση και τη ζωή της αγίας δεν υπάρχουν ιστορικές πληροφορίες, με τις πρώτες μαρτυρίες στα τέλη του 9ου αιώνα. Κατά τον Ρουφίνο αναφέρεται ότι μετονομάστηκε από το όνομα Δωροθέα σε Αικατερίνη, αυτή δηλαδή που είναι πάντα καθαρή, αγνή (αιέν καθαρινά, δηλαδή «η πάντοτε αγνή»).
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η Αικατερίνη γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια επί Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαξιμιανού, απόλυτου άρχοντα της Αιγύπτου, ιδιαίτερου χριστιανομάχου. Ούσα κόρη του επάρχου της πόλης Κώνστα, διακρίθηκε για τη σπάνια σοφία και ομορφιά της. Έτυχε μεγάλης μόρφωσης και κατείχε τις γνώσεις της ελληνικής, ρωμαικής και λατινικής φιλολογίας και φιλοσοφίας.
Από νεαρή ηλικία προσελκύσθηκε από τη χριστιανική διδασκαλία και αφού ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό, εργάσθηκε με έντονη δράση για τη διάδοσή του, και χάρη στη ρητορική της δεινότητα επέτυχε πολλά.
Με διαταγή του Μαξιμιανού συμμετείχε σε συζήτηση με 50 φιλοσόφους, γύρω από τη χριστιανική πίστη, με τον αριθμό να χαρακτηρίζει τη ρητορική δεινότητα της Αγίας, προκειμένου να της αποδείξουν το αβάσιμο και στρεβλό των ιδεών και δοξασιών της. Αποτέλεσμα όμως υπήρξε το αντίθετο, καθώς με την κομψότητα λόγου και επιχειρημάτων της «εφήμωσε λαμπρώς τους κομψούς των ασεβών, του πνεύματος την μαχαίραν».
Ο Μαξιμιανός, μόλις το πληροφορήθηκε, εξοργίστηκε και προσπάθησε να καλοπιάσει την Αικατερίνη, όμως, η τελευταία σε ηλικία των 18 ετών τον επισκέφθηκε, όπου μετέστρεψε στον Χριστιανισμό τη γυναίκα του, Φαυστίνα, και για αυτόν ακριβώς τον λόγο την εξόρισε.
Η επιμονή της να μην απαρνηθεί τον Χριστιανισμό, προκάλεσε τη δήμευση της περιουσίας της και την καταδίκη της σε αργό θάνατο στον οδοντωτό τροχό, τον «Τροχό των βασανιστηρίων». Αυτός έσπασε μόλις άγγιξε το σώμα της κι έτσι ο Μαξιμιανός διέταξε τον αποκεφαλισμό της. Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, από την ασώματο κεφαλή της, αντί για αίμα έτρεξε γάλα.
Κατά τον θρύλο δέχθηκε το «δακτυλίδι πνευματικής μνηστείας» από μέρους του Χριστού, και αποτέλεσε ένα αντίπαλο δέος στην Ελληνίδα φιλόσοφο Υπατία κατά τη μεσαιωνική σκέψη.
Το πάναγνο σώμα της Αγίας μεταφέρθηκε υπό «πτερύγων αγγέλων» στο όρος Σινά της ομώνυμης χερσονήσου, όπου επί αιώνες έμεινε άταφο μέχρι τον 6ο αιώνα, όπου ερημίτες μοναχοί της περιοχής μέσω οράματος ειδοποιήθηκαν και κατέβασαν από το όρος το σώμα της Αγίας το οποίο και εναπόθεσαν σε μαρμάρινη θήκη. Στη συνέχεια ενημερώθηκε ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός, που έκτισε την ομώνυμη περίβλεπτο ιερά Μονή στο Σινά και το καθολικό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
Η Αγία Αικατερίνη φέρεται στις αγιογραφίες συνήθως εστεμμένη, καθιστή, κρατώντας στο δεξί χέρι κάλαμον ή ιερό κλάδο φοίνικα, ενώ στο αριστερό σταυρό που ακουμπά σε ακιδοφόρο τροχό, έχοντας στο φόντο το όρος Σινά.
Η Αγία Αικατερίνη είναι προστάτιδα του Πανεπιστημίου των Παρισίων και διαφόρων επαγγελματικών κλάδων σε πολλές χριστιανικές χώρες του κόσμου, και της Νομικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Ακόμη, των ετοιμοθάνατων, των παρθένων και των ανύπαντρων γυναικών.
Φυσικά, στην Ελλάδα, είναι προστάτιδα των γεωργών, επειδή η εορτή της συμπίπτει με τη σπορά. Μάλιστα, σε πανελλήνια παράδοση, αν τυχαίνει να υπάρχει ανομβρία, η αγία «δανείζεται νερό» από άλλον άγιο για να βρέξει την ημέρα της εορτής της και να ευχαριστήσει τους γεωργούς. Θεωρείται προστάτης των Μηχανικών καθώς αποτελούσε για την εποχή της πρότυπο σοφίας και μόρφωσης αλλά και διότι μαρτύρησε σε τροχό. Τέλος, η Αγία Αικατερίνη είναι πολιούχος της Κατερίνης της πρωτεύουσας της Πιερίας.
Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης
Στο ΒΔ τμήμα της Άνω Πόλης της Θεσσαλονίκης, στη συμβολή Σαχίνης, Ηούς και Τσαμαδού, κοντά στα βυζαντινά τείχη, βρίσκεται μία κομψή εκκλησία της υστεροβυζαντινής περιόδου, αυτή της Αγίας Αικατερίνης. Η ανέγερσή της τοποθετείται έως τις πρώτες δεκαετίες του 14ου αιώνα.
Ο ναός αρχικά είχε κτιστεί προς τιμή του Ιησού Χριστού, ενώ πιστεύεται ότι αποτελούσε το καθολικό της Μονής του Χριστού Παντοδύναμου. Επί τουρκοκρατίας, στα χρόνια του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β’, μετατράπηκε σε μουσουλμανικό τέμενος και μετονομάστηκε σε Yakup Paşa τζαμί. Με την απόδοσή του ξανά στη χριστιανική λατρεία το μνημείο συνδέθηκε με την Αγία Αικατερίνη.
Πρόκειται για ένα κτίσμα χαρακτηριστικό της λεγόμενης «Μακεδονικής Σχολής», είναι δηλαδή σύνθετο τετρακιόνιο σταυροειδές εγγεγραμμένο με κλειστή στοά στη δυτική, τη νότια και τη βόρεια πλευρά του, η οποία στα ανατολικά απολήγει σε δύο συμμετρικά παρεκκλήσια. Στο κέντρο του κτηρίου υψώνεται ένας επτάπλευρος τρούλος, ενώ υπάρχουν τέσσερις ακόμα τρούλοι, μικρότεροι και χαμηλότεροι του κεντρικού, ένας σε καθεμία από τις τέσσερις γωνίες του οικοδομήματος. Με πιο απλά λόγια ο ναός διαμορφώνεται με τέσσερις καμάρες πάνω στις οποίες στηρίζεται ο κεντρικός τρούλος ο οποίος είναι εγγεγραμμένος σε τετράγωνο σταυρό.
Ο ναός είχε υποστεί πολλές διαφοροποιήσεις και επεμβάσεις, ιδιαίτερα με τη μετατροπή του σε τζαμί, καθώς και όλα τα μετέπειτα χρόνια που ακολούθησαν. Έτσι, σήμερα σώζονται στο εσωτερικό του ναού αποσπασματικά λίγες τοιχογραφίες, οι οποίες χρονολογούνται γύρω στο 1315 και παριστάνουν στην κόγχη του Ιερού Βήματος Ιεράρχες που συλλειτουργούν, αλλά και την Κοινωνία των Αποστόλων, στον κεντρικό τρούλο προφήτες και αγγέλους γύρω από τον κατεστραμμένο σήμερα Παντοκράτορα. Στον κυρίως ναό σκηνές από τα θαύματα του Ιησού Χριστού και μεμονωμένους αγίους, κυρίως ασκητές και στυλίτες. Στο δυτικό σκέλος του περιστώου σώζονται μορφές αγίων, κυρίως ασκητών και στηλιτών. Στο βορειοδυτικό τρούλο υπάρχει ο «Χριστός Εμμανουήλ». Στο νάρθηκα αναπτύσσεται η «Δευτέρα Παρουσία».
Τα έργα αυτά, με τα ζωηρά χρώματα και τις δυναμικές μορφές που είναι ελεύθερα πλασμένες, αποτελούν αξιόλογα δείγματα της τέχνης του πρώιμου 14ου αιώνα και αντιπροσωπεύουν τη ζωγραφική της εποχής των Παλαιολόγων.
Θεσσαλονίκη μου , μεγάλη φτωχομάνα ! Κάτι ήξερε ο Καζαντζίδης , όταν ερμήνευε αυτούς τους υπέροχους στίχους ! Πως να ζήσεις, άλλωστε μακριά της . Αυτή η πόλη , είναι εξ ολοκλήρου πλανέυτρα. Ερωτική πόλη , γεμάτη δρόμους και σοκάκια που σε προσκαλούν να τα εξερευνήσεις. Η Θεσσαλονίκη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας και η μεγαλύτερη σε έκταση και πληθυσμό πόλη της Μακεδονίας και της Βόρειας Ελλάδας. Αποτελεί την έδρα του δήμου Θεσσαλονίκης και την πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης, της μητροπολιτικής περιοχής της Θεσσαλονίκης, καθώς και την έδρα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης. Ιδρύθηκε το 316/5 π.Χ. από το Μακεδόνα στρατηγό Κάσσανδρο, που της έδωσε το όνομα της συζύγου του και ετεροθαλούς αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου Θεσσαλονίκης και προήλθε από τη συνένωση 26 πολιχνών που βρίσκονταν γύρω από τον Θερμαϊκό κόλπο.
Τον 2ο π.Χ. αιώνα η πόλη κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και αποτέλεσε έδρα της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας. Εικάζεται ότι ιδρύθηκε στη θέση της αρχαίας Θέρμης, από όπου πήρε το όνομά του ο Θερμαϊκός κόλπος. Από την ίδρυση της από τον Κάσσανδρο, η Θεσσαλονίκη ως μια ακμάζουσα ελληνιστική πόλη, μέχρι την εποχή της οθωμανικής κυριαρχίας, αξιοποιεί την στρατηγική της θέση και αναπτύσσεται σε μια πολυπολιτισμική πόλη. Από το 1912, με τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων και την ενσωμάτωση της περιοχής στο σύγχρονο Ελληνικό Κράτος, η Θεσσαλονίκη αποτελεί την δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Ελλάδας. Συχνά αναφέρεται ως η συμπρωτεύουσα της Ελλάδας.
Γεωγραφία
Η Θεσσαλονίκη βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης, στο μυχό του Θερμαϊκού Κόλπου. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στις πλαγιές του Κέδρινου λόφου και περιβάλλεται στα ανατολικά από το δάσος του Σέιχ Σου. Στη Σίνδο υπάρχει η βιομηχανική ζώνη της πόλης και στα νότια βρίσκονται οι περιοχές του αεροδρομίου, της Θέρμης και νοτιοανατολικά η περιοχή του Πανοράματος. Στην έξοδο προς Καβάλα υπάρχει το Ωραιόκαστρο, μία περιοχή με νέες κατοικίες. Νοτιοανατολικά της πόλης υψώνεται το όρος Χορτιάτης, φυσική οχύρωση και πηγή μέρους του νερού που χρησιμοποιείται για την ύδρευσή της. Βορειοδυτικά απλώνεται η πεδιάδα της Θεσσαλονίκης, που συμπληρώνει τις ανάγκες της Θεσσαλονίκης σε ύδρευση. Βόρεια της πόλης υψώνεται το όρος Σιβρί που χωρίζεται από τον Χορτιάτη με το πέρασμα του Δερβενιού.
Η πεδιάδα ευνόησε την οικονομική ανάπτυξη της πόλης και της γύρω περιοχής, καθώς σχηματίστηκε σταδιακά από τις προσχώσεις των ποταμών που διαρρέουν το νομό κι έτσι είναι ιδιαίτερα εύφορη. Οι τρεις αυτοί ποταμοί, ο Αξιός, ο Λουδίας και ο Εχέδωρος, εκβάλλουν δυτικά της πόλης ενώ ακόμα νοτιότερα εκβάλλει ο Αλιάκμονας. Οι ποταμοί αποτέλεσαν και φυσικά υδάτινα κωλύματα σε προσπάθειες προσέγγισης της πόλης από τα νότια· η διάβαση του Γαλλικού ποταμού από τα ελληνικά στρατεύματα, το 1912, οριστικοποίησε την άνευ όρων παράδοση των Οθωμανών. Το Δέλτα του Αξιού αποτελεί υγροβιότοπο 22.000 στρεμμάτων ιδιαίτερης σημασίας, που προστατεύεται από τη Σύμβαση Ραμσάρ. Η θέση της πόλης στην ευρύτερη περιοχή Μακεδονίας-Θράκης, η ύπαρξη του λιμανιού της ως φυσικής πύλης της περιοχής αυτής προς τη θάλασσα αλλά και η φυσική οχύρωσή της καθιστούν τη Θεσσαλονίκη αφενός σημαντικό στρατηγικό σημείο, αφετέρου εμπορικό, συγκοινωνιακό και πολιτισμικό σταυροδρόμι από την αρχαιότητα έως και τα σημερινά χρόνια.
Πως έλαβε όμως , το όνομα της , η πόλη ;
Η Θεσσαλονίκη ιδρύθηκε από τον Κάσσανδρο και έλαβε το όνομά της προς τιμήν της συζύγου του, Θεσσαλονίκης, η οποία ήταν ετεροθαλής αδελφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κόρη του Φιλίππου Β΄ και της πέμπτης συζύγου του, της Θεσσαλής πριγκίπισσας Νικησίπολις. Το όνομά της προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων Θεσσαλῶν και Νίκη, σε ανάμνηση της νίκης των Μακεδόνων και του Κοινού των Θεσσαλών έναντι του τυραννικού καθεστώτος των Φερών και των συμμάχων τους Φωκέων, στο πλαίσιο του Τρίτου Ιερού Πολέμου. Το όνομα απαντάται σε διάφορες μορφές αλλά με ελαφρώς παραλλαγμένη ορθογραφία και φωνητικές διακυμάνσεις. Θεσσαλονίκεια είναι επιθετική μορφή, που βρίσκουμε στο έργο του Στράβωνα και χρησιμοποιείται κατά τους ελληνιστικούς χρόνους ως ονομασία της πόλης, σχηματιζόμενη από το όνομα φυσικού προσώπου, όπως αντίστοιχα γινόταν για την Σελεύκεια από τον Σέλευκο, την Κασσάνδρεια από τον Κάσσανδρο, την Αλεξάνδρεια από τον Μέγα Αλέξανδρο κ.ά. Η επικρατούσα όμως μορφή του ονόματος είναι η Θεσσαλονίκη. Από την ελληνιστική εποχή υπάρχουν και αναφορές με το όνομα Θετταλονίκη, κυρίως από τον ιστορικό Πολύβιο ενώ κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, όπως φανερώνουν επιγραφές και νομίσματα, εμφανίστηκαν οι μορφές Θεσσαλονείκη και Θεσσαλονικέων (πόλις).
Παρακάτω παραθέτουμε , μερικά από τα αξιοθέατα που είμαστε σίγουροι ότι …. θα σας κάνουν να ερωτευτείτε αυτήν την υπέροχη πόλη !
1. Λευκός Πύργος
Ο Λευκός Πύργος της Θεσσαλονίκης είναι οχυρωματικό έργο οθωμανικής κατασκευής του 15ου αιώνα. Σήμερα θεωρείται χαρακτηριστικό μνημείο της Θεσσαλονίκης και είναι ό, τι έχει σωθεί από την κατεδαφισμένη οθωμανική οχύρωση της πόλης. Η σημερινή μορφή του πύργου αντικατέστησε βυζαντινή οχύρωση του 12ου αιώνα για να χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια ως κατάλυμα φρουράς Γενιτσάρων και ως φυλακή θανατοποινιτών. Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο και είναι ένα από τα πιο γνωστά κτίσματα-σύμβολα πόλεων στην Ελλάδα. Έχει 6 ορόφους, 34 μέτρα ύψος και 70 μέτρα περίμετρο. Ο Λευκός Πύργος έχει θέα την παραλία της Θεσσαλονίκης. Στην αρχή ονομαζόταν Πύργος του Λέοντος, όπως αναφέρει τουρκική επιγραφή του 1535-1536, η οποία υπήρχε στην είσοδο του εξωτερικού περιβόλου (τώρα κατεδαφισμένος) και η οποία μάλλον αναφερόταν στη χρονολογία κατασκευής του περιβόλου. Από τον 17ο αιώνα και μετά ονομαζόταν ανεπίσημα Φρούριο της Καλαμαριάς και Πύργος των Γενιτσάρων.
Μετά την διάλυση του τάγματος των Γενιτσάρων το 1826, αποκτά το όνομα Kanli-Kule (Κανλί Κουλέ), δηλαδή Πύργος του Αίματος, λόγω των σφαγών από τους Γενιτσάρους. Το όνομα διατηρείται και μετά το 1826 λόγω της λειτουργίας του ως φυλακή μελλοθανάτων βαρυποινιτών και τόπο βασανιστηρίων, οι οποίοι συχνά εκτελούνταν από τους Γενιτσάρους γεμίζοντας με αίμα τους τοίχους. Κατά μία εκδοχή, το σύγχρονο όνομά του φαίνεται να το πήρε όταν ένας Εβραίος κατάδικος, ο Nathan Guidili, τον ασβέστωσε με αντάλλαγμα την ελευθερία του, το 1891. Άλλη εκδοχή, στηριγμένη στις έρευνες του Βασίλη Κ. Γούναρη πάνω σε βρετανικά αρχεία, αναφέρει πως η σημερινή ονομασία του κτίσματος δόθηκε μεταξύ των ετών 1883 και 1884 μετά από απαίτηση του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Β΄ ή από πρωτοβουλία του βαλή της πόλης Γκαλίπ, ο οποίος για να πετύχει την αλλαγή του ονόματος επικαλέστηκε το όνομα του σουλτάνου.
2.Πλατεία Αριστοτέλους
H Πλατεία Αριστοτέλους είναι μία από τις κεντρικές πλατείες της Θεσσαλονίκης. Ξεκινά από τα ημικυκλικά κτίρια στα βόρεια της οδού Μητροπόλεως, η οποία την διασχίζει στο σημείο αυτό, και συνεχίζεται μέχρι την λεωφόρο Νίκης, στην θάλασσα. Η πλατεία αποτελεί ένα δημοφιλές σημείο για τους τουρίστες και τους ντόπιους, με πολλά αναψυκτήρια και καφέ και είναι χώρος πολιτικών συγκεντρώσεων και ποικίλων καλλιτεχνικών εκδηλώσεων. Τα παραπάνω επιβλητικά κτίρια της οδού Μητροπόλεως στεγάζουν ένα ξενοδοχείο και το κινηματοθέατρο “Ολύμπιον”.Ο Γάλλος αρχιτέκτονας Ερνέστ Εμπράρ, σχεδίασε την πλατεία το 1917, αμέσως μετά την μεγάλη πυρκαγιά που αποτέφρωσε το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με τα σχέδια του Εμπράρ, η πλατεία -που θα ονομαζόταν Πλατεία Μεγάλου Αλεξάνδρου- θα είχε ένα μεγάλο άγαλμα του Αλέξανδρου στο κέντρο της και θα κατέληγε βόρεια στην Εγνατία, όπου θα χτιζόταν ένα επιβλητικό Δικαστικό Μέγαρο. Σήμερα η πλατεία και η προς βορρά συνέχειά της, η οδός Αριστοτέλους, επιδεικνύουν αρκετά από τα βενετσιάνικα, βυζαντινά και αραβικά στοιχεία που οραματίστηκε ο Εμπράρ, αν και οι απλοποιήσεις και τροποποιήσεις υπήρξαν πολλές. Η οριστική της διαμόρφωση έγινε κατά την δεκαετία του 1960.
Η Οδός Αριστοτέλους ξεκινά από την Πλατεία Αριστοτέλους και συνεχίζεται προς βορρά μέχρι την Εγνατία στο ίδιο αρχιτεκτονικό ύφος κατά τα σχέδια του Εμπράρ, και αποτελώντας ένα ενιαίο σύνολο με την πλατεία. Συναντά τις οδούς Τσιμισκή, Βασιλέως Ηρακλείου και Ερμού και στην συμβολή της με την Εγνατία σχηματίζει μια μικρότερη πλατεία. Η οδός, που έχει πεζοδρομηθεί στο μεγαλύτερο μέρος της και έχει νησίδα πρασίνου στο μέσον, είναι στην πραγματικότητα μια επιμήκης πλατεία με πολλά εμπορικά καταστήματα και καφέ. Αποτελεί ουσιώδες τμήμα της σύλληψης του Εμπράρ, όπως αναφέρθηκε παραπάνω.
3. Αψίδα του Γαλερίου (Καμάρα)
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μνημεία της Θεσσαλονίκης είναι η Θριαμβική Αψίδα του Γαλερίου, γνωστή και ως Καμάρα, που βρίσκεται στην πάνω πλευρά της οδού Εγνατίας και σε μικρή απόσταση από την Ροτόντα. Αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά σημεία συνάντησης των κατοίκων και επισκεπτών της πόλης. Η Καμάρα είναι κτίσμα της εποχής της Ρωμαϊκής «Τετραρχίας» και αποτελεί το ένα σκέλος μίας στεγασμένης στοάς, που σχηματιζόταν από αψίδες και τόξα. Κατασκευάστηκε για να τιμηθεί ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Γαλέριος, όταν αυτός επέστρεψε νικητής στην πόλη μετά από πολέμους του κατά των Περσών. Η θριαμβική αυτή αψίδα ήταν τοποθετημένη κάθετα στην αρχαία Εγνατία, που διέσχιζε την πόλη και αποτελούσε μέρος του λεγόμενου Γαλεριανού συγκροτήματος, που αναπτύσσονταν κύρια νοτιοδυτικότερα, στις σημερινές πλατείες Ναβαρίνου και Ιπποδρομίου. Χτίστηκε το 305 μ.Χ. ύστερα από την οριστική νίκη του αυτοκράτορα κατά των Περσών. Οι Ρωμαίοι χρειάστηκε να αντιμετωπίσουν το τελευταίο τέταρτο του 3ου αιώνα μ.Χ. ένα από τους πιο επικίνδυνους εχθρούς, τους Πέρσες.
Ο Διοκλητιανός το 287 μ.Χ. τους απέσπασε τη Μεσοποταμία και έκλεισε ειρήνη αφήνοντας στο θρόνο της Αρμενίας τον υποτελή του Τιριδάτη. Ύστερα από εννιά χρόνια, το 296 μ.Χ. ο βασιλιάς των Περσών Ναρσής κήρυξε τον πόλεμο, πήρε τη Μεσοποταμία και την Αρμενία κι έδιωξε τον Τιριδάτη. Ο Γαλέριος, μετά από συνεννόηση με το Διοκλητιανό, που βρισκόταν στην Αντιόχεια, εκστράτευσε εναντίον του Ναρσή αλλά νικήθηκε στις Κάρρες και στο Καλλίνικο. Το 297 εκστράτευσε εκ νέου και κατόρθωσε να νικήσει ολοκληρωτικά το Ναρσή, η οικογένεια του οποίου καθώς και οι θησαυροί του έπεσαν στα χέρια του Γαλέριου. Αργότερα ο Γαλέριος συναντήθηκε με το Διοκλητιανό στο Νίσιβι της Μεσοποταμίας κι οι δυο μαζί έκλεισαν νέα ειρήνη με το Ναρσή. Τη νίκη λοιπόν του Γαλέριου εναντίον του Ναρσή αφηγούνταν οι τέσσερις κύριοι πεσσοί του μνημείου.
4. Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1912 και το κτίριο που στεγάζεται σήμερα εγκαινιάστηκε στις 27 Οκτωβρίου 1962 όταν η πόλη γιόρταζε τα 50 χρόνια από την απελευθέρωσή της. Δημιουργήθηκε από τον αρχιτέκτονα Πάτροκλο Καραντινό. Στο Μουσείο στεγάζονται ευρήματα από την ανασκαφική έρευνα σε οικόπεδα της πόλης και σε αρχαιολογικούς χώρους και ειδικότερα από τη δραστηριότητα της ΙΣΤ’ εφορίας αρχαιοτήτων, που καλύπτει τους νομούς Θεσσαλονίκης, Κιλκίς, Πιερίας, Χαλκιδικής. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα φιλοξένησε τα ευρήματα των ανασκαφών του Μανώλη Ανδρόνικου από τη Βεργίνα. Στις εσωτερικές αίθουσες στεγάζονται τα ευρήματα από το νεκροταφείο της Σίνδου. Στις εξωτερικές αίθουσες εκτίθενται αντικείμενα της Νεολιθικής, Κλασικής, Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής εποχής, ενώ στον κάτω όροφο παρουσιάζεται η προϊστορική συλλογή παρουσιάζοντας στον επισκέπτη μια διαχρονική εικόνα της πολιτισμικής εξέλιξης όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη αλλά και ευρύτερα σε ολόκληρη την περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας.
5. Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Πολιούχου Θεσσαλονίκης
Ο Ναός του Αγίου Δημητρίου βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο, τον πολιούχο της πόλης. Βρίσκεται στην ομώνυμη οδό και είναι πεντάκλιτη βασιλική του «ελληνιστικού τύπου», αλλά με πολλά ιδιαίτερα και σπάνια χαρακτηριστικά σε σχέση με άλλους ναούς της ίδιας περιόδου στην Ελλάδα. Διαθέτει εγκάρσιο κλίτος και πλούσιο ζωγραφικό και μαρμάρινο διάκοσμο με περίτεχνα κιονόκρανα. Στο υπόγειο του ναού βρίσκεται ο χώρος μαρτυρίου του Αγίου. Από τα ψηφιδωτά του, ξεχωρίζει αυτό που απεικονίζει τον ίδιο τον Άγιο με δύο μικρά παιδιά και ένα άλλο, που απεικονίζει τον Άγιο ανάμεσα στον επίσκοπο και στον έπαρχο, οι οποίοι ανακαίνισαν το ναό τον 7ο αι. Μετά το 313 ιδρύθηκε το πρώτο προσευχητάριο στον τόπο μαρτυρίου του Αγίου, τον 5ο αι. μία τρίκλιτη βασιλική που κάηκε τον 7ο αιώνα και στη θέση της χτίστηκε η πεντάκλιτη βασιλική, που κάηκε σχεδόν ολοκληρωτικά το 1917 και αναστηλώθηκε μέχρι το 1948.
6. Ροτόντα
H Ροτόντα είναι θολωτό στρογγυλό κτίσμα του 4ου αιώνα στη Θεσσαλονίκη, όμοιο με το Πάνθεον της Ρώμης, και προοριζόταν για ναός του Διός. Λόγω της μη χρήσης του, μετατράπηκε επί Βυζαντίου σε χριστιανικό ναό των Ασωμάτων Δυνάμεων και μετά την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, το 1912, αφιερώθηκε στον Άγιο Γεώργιο. Συμπεριλαμβάνεται στα Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.Χτίστηκε στα χρόνια του αυτοκράτορα Γαλέριου γύρω στο 304 μ.Χ. ενώ προοριζόταν ως Μαυσωλείο του Γαλέριου. Ωστόσο, εξαιτίας του θανάτου του Γαλέριου το 311 μ.Χ., η Ροτόντα έμεινε κενή χωρίς χρήση. Αργότερα χρησιμοποιήθηκε με διαφορετική λειτουργία από λαούς της εγγύς ανατολής. Στα τέλη του 4ου αιώνα, την εποχή του Θεοδόσιου Α’ και αφότου στη Θεσσαλονίκη είχε επικρατήσει ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός, η Ροτόντα μετατράπηκε σε ορθόδοξο χριστιανικό ναό των Ασωμάτων Δυνάμεων ή Αρχαγγέλων και τότε έγιναν στο μνημείο ορισμένες μετασκευές, που ήταν αναγκαίες για τη νέα λατρεία. Έτσι έγινε διάνοιξη της ανατολικής κόγχης και προσθήκη του ιερού, ενώ ανοίχτηκε και η αντίστοιχη δυτική κόγχη και δημιουργήθηκε νέα είσοδος. Ακόμη, σε απόσταση οκτώ μέτρων από τον τοίχο κατασκευάστηκε εξωτερικά ένας άλλος χαμηλότερος κυκλικός τοίχος που δεν υφίσταται σήμερα. Ο χώρος ανάμεσα στους δύο τοίχους στεγάστηκε και, με τη διάνοιξη των υπολοίπων κογχών, δημιουργήθηκε ένα περιμετρικό εξωτερικό κλίτος. Τέλος κατασκευάστηκαν τα περίφημα ψηφιδωτά του μνημείου, που κοσμούν καμάρες κογχών, τοξωτά ανοίγματα φεγγιτών και το μεγάλο θόλο. Θεωρείται πως ο αρχικός σκοπός ήταν η χρήση του ως βαπτιστήριο των πιστών Χριστιανών της Θεσσαλονίκης.
7. Επταπύργιο Θεσσαλονίκης
Το Φρούριο του Επταπυργίου, γνωστό και με την οθωμανική ονομασία Γεντί Κουλέ, βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο των τειχών της Θεσσαλονίκης, εντός της Ακρόπολης. Αποτελείται από δύο ενότητες: το βυζαντινό φρούριο, το οποίο συνθέτουν δέκα πύργοι, καθώς και τα νεότερα κτίσματα των φυλακών, που έχουν χτιστεί εντός κι εκτός του φρουρίου. Οι πύργοι της βόρειας πλευράς αποτελούν τμήματα του παλαιοχριστιανικού τείχους της Ακρόπολης, ενώ αυτοί της νότιας προστέθηκαν πιθανότατα κατά τους μεσοβυζαντινούς χρόνους, σχηματίζοντας τον κλειστό πυρήνα του φρουρίου. Γύρω στο 1890 το μνημείο χρησιμοποιήθηκε ως ανδρικές, γυναικείες και στρατιωτικές φυλακές. Κατά τη δεκαετία του 1890, το φρούριο μετατράπηκε σε φυλακή. Η ακριβής ημερομηνία δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα, αλλά η φυλακή αναφέρεται σε ένα χάρτη του 1899 της πόλης, παρέχοντας έτσι ένα terminus ante quem για την αλλαγή.
Γι’ αυτή τη μετατροπή συνεπάγεται η απομάκρυνση όλων των προηγούμενων κτιρίων στο εσωτερικό του κάστρου, από τα οποία κανένα ίχνος δεν επιζεί σήμερα. Οι αλλαγές στις οχυρώσεις δεν ήταν σημαντικές, αν και ο πρωταρχικός τους ρόλος αντιστράφηκε: από την προστασία των κατοίκων από την εξωτερική απειλή, τώρα εξυπηρετούσαν την απομόνωση των κρατουμένων από τον έξω κόσμο. Η εσωτερική αυλή ήταν χωρισμένη με φράχτες σε πέντε ξεχωριστές μονάδες. Στα εξωτερικά κτίρια, στη νότια πλευρά του κάστρου, στεγαζόταν η διοίκηση, η φυλακή των γυναικών, και προς τα δυτικά, τα κελιά απομόνωσης. Οι φυλακές του Επταπυργίου είχαν αποκτήσει κακή φήμη κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά, της Κατοχής, και σε όλη την μεταπολεμική περίοδο, ιδίως στον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο και την χούντα των συνταγματαρχών. Ο εσωτερικός χώρος αναδιαμορφώθηκε και προστέθηκαν εγκαταστάσεις και εξωτερικά του κτιρίου. Το 1989 οι φυλακές μεταφέρθηκαν στα Διαβατά, και το Επταπύργιο αποδόθηκε στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού.
8. Ρωμαϊκή Αγορά Θεσσαλονίκης
Η Ρωμαϊκή Αγορά της Θεσσαλονίκης, που για τρεις περίπου αιώνες αποτέλεσε κύριο σημείο αναφοράς της πόλης, καθώς και διοικητικό κέντρο, ανεγέρθηκε στη Θεσσαλονίκη κατά το τέλος του 2ου αι. και το πρώτο τρίτο του 3ου αι. μ.Χ. Χτίστηκε ως κάτι αντίστοιχο προς την ελληνική Αγορά, με αρχέτυπο όμως το κέντρο της Ρώμης. Την ίδια εποχή διαμορφώθηκαν πανομοιότυπες αγορές σε όλη τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Κατά την παλαιοχριστιανική περίοδο το συγκρότημα της Ρωμαϊκής Αγοράς υπέστη αλλαγές, διατήρησε ωστόσο κάποιες από τις λειτουργίες του σαν κοινωνικό κέντρο της πόλης. Ο χώρος της Ρωμαϊκής Αγοράς ήταν καλυμμένος μέχρι το 1966 που πραγματοποιήθηκαν εκσκαφές με σκοπό την ανέγερση του Δικαστικού Μεγάρου της πόλης. Ενώ οι ανασκαφές είχαν ξεκινήσει, ανακαλύφθηκαν στο χώρο αυτό τα πρώτα ευρήματα μεγάλης ιστορικής και αρχαιολογικής αξίας. Ο έφορος αρχαιοτήτων Φώτης Πέτσας με την αναστήλωση του μοναδικού μονόλιθου μαρμάρινου κίονα με κιονόκρανο, που βρέθηκε ακέραιος, κατάφερε να ματαιωθούν τα σχέδια για την ανέγερση οποιουδήποτε κτιρίου στην περιοχή. Σήμερα στο χώρο της Ρωμαϊκής Αγοράς λειτουργεί μουσείο η είσοδος του οποίου γίνεται από την Κρυπτή Στοά. Στο Ωδείο πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις.
9. Μουσείο Ατατούρκ Θεσσαλονίκης
Το Μουσείο Μουσταφά Κεμάλ είναι μουσείο της Θεσσαλονίκης και στεγάζεται στο σπίτι όπου πιθανολογείται πως γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ, επονομαζόμενος και Ατατούρκ, δηλαδή «πατέρας των Τούρκων». Βρίσκεται στην οδό Αποστόλου Παύλου, πίσω από το τουρκικό Προξενείο. Το μεγαλύτερο μέρος της επίπλωσης είναι αυθεντικό. Χρειάστηκε να αντικατασταθούν κάποια έπιπλα που έλειπαν με άλλα, που πήραν από το Μαυσωλείο του Κεμάλ και από το Τοπ Καπί στην Κωνσταντινούπολη. Στους τοίχους οι επισκέπτες βλέπουν πολλές φωτογραφίες από διάφορες φάσεις της ζωής του αναμορφωτή των Τούρκων.To 1981 το κτήριο ξαναβάφτηκε στο αρχικό ροζ χρώμα που είχε. Αποτελείται από δύο ορόφους. Στον πρώτο όροφο βρίσκεται το σαλόνι για τους ξένους, το δωμάτιο της μητέρας του Κεμάλ, το καθιστικό και η κουζίνα. Ο δεύτερος όροφος περιλαμβάνει το δωμάτιο στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ, το 1881. Σε άλλο δωμάτιο εκτίθενται τα προσωπικά αντικείμενα του «πατέρα των Τούρκων» και στον τοίχο είναι κρεμασμένα έγγραφα από το σχολείο του.
10. Λιμάνι Θεσσαλονίκης
Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης είναι ένα από τα μεγαλύτερα ελληνικά λιμάνια και ένας από τους μεγαλύτερους λιμένες της λεκάνης του Αιγαίου με συνολική ετήσια κυκλοφοριακή ικανότητα 16 εκατομμυρίων τόνων. Ως ελεύθερο λιμάνι λειτουργεί ως σημαντική πύλη για την ενδοχώρα της Βαλκανικής και της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης προσεγγίζουν κρουαζιερόπλοια κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Ακόμη τους θερινούς μήνες η Θεσσαλονίκη συνδέεται ακτοπλοϊκά με τις Σποράδες, τις Κυκλάδες και την Κρήτη. Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης περιέχει επίσης το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι εμπορευματοκιβωτίων στην Ελλάδα, μετά το λιμάνι του Πειραιά.
11. Άγαλμα Μεγάλου Αλεξάνδρου
Στην παραλία της Θεσσαλονίκης, δίπλα στον Λευκό Πύργο βρίσκεται το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Βασιλέα των Μακεδόνων. Αναπαρίσταται ο Μέγας Αλέξανδρος να ιππεύει τον Βουκεφάλα, πολεμικό ίππο ο οποίος συνόδεψε για 20 χρόνια τον Μακεδόνα στρατηλάτη στις εκστρατείες του. Ανεγέρθηκε το 1973 με δαπάνες από ερανικές επιτροπές και εγκαινιάστηκε το 1974. Είναι έργο του γλύπτη Ευάγγελου Μουστάκα ο οποίος το φιλοτέχνησε στο εργαστήριό του στην Παλλήνη. Το μπρούτζινο άγαλμα χυτεύτηκε στα χυτήρια “Ρέντσο Μικελούτσι” στην Πιστόια της Ιταλίας. Το ύψος του αγάλματος είναι 6 μέτρα και έχει βάρος 4 τόνους. Το συνολικό ύψος μαζί με το βάθρο ανέρχεται στα 11 μέτρα. Το βάθρο πάνω στο οποίο δεσπόζει το μπρούτζινο άγαλμα είναι επενδυμένο με μάρμαρο Μελισσοχωρίου σκούρου χρώματος. Ο περιβάλλων χώρος επίσης είναι επενδυμένος με λευκό μάρμαρο από τη Βέροια, γεγονός που καθιστά το μέρος ελκυστικό σε άτομα που ασχολούνται με σκέιτμπορντινγκ. Επίσης στη δυτική πλευρά του μνημειακού συγκροτήματος υπάρχει τοιχίο με μπρούτζινη ανάγλυφη αναπαράσταση της Μάχης της Ισσού, κατά την οποία ο Μέγας Αλέξανδρος έτρεψε σε φυγή από το πεδίο της μάχης τον Δαρείο τον Γ’, Βασιλιά των Περσών.
12. Πλατεία Ναυαρίνου
Η Πλατεία Ναυαρίνου είναι μια πλατεία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η πλατεία χρονολογείται από τη ρωμαϊκή περίοδο της πόλης, με εμφανείς μάρτυρες τα ερείπια του παλατιού του Γαλερίου που βρίσκονται μέσα σε αυτή. Η πλατεία βρίσκεται δίπλα στην “πλατεία του Ιπποδρόμου”, όπου η Σφαγή της Θεσσαλονίκης έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Θεοδοσίου Α΄. Σήμερα η Πλατεία Ναυαρίνου αποτελεί δημοφιλή τόπο συνάντησης, κυρίως μεταξύ του φοιτητικού πληθυσμού της πόλη.
Φυσικά , η περιήγηση δεν τελειώνει εδώ ! Υπάρχουν άπειρα άλλα μέρη της ονειρικής αυτής πόλης που αξίζει να επισκεφτεί κανείς . Ραντεβού , λοιπόν , στο επόμενο άρθρο …
Ι. Μονή Βλατάδων Θεσσαλονίκης
Στο βόρειο τμήμα της Άνω Πόλης, δίπλα στα τείχη του Επταπυργίου σε υψόμετρο 120 μέτρων από τη θάλασσα βρίσκεται η Μονή Βλατάδων κτίσμα του 14ου, το μοναδικό διασωζόμενο βυζαντινό μοναστήρι και ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Θεσσαλονίκης.
Πρόκειται για διακηρυγμένο προστατευόμενο αρχαιολογικό χώρο στην Ελλάδα και τμήμα μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς ήδη από το 1988.
Εντάσσεται στις σταυροπηγιακές μονές, αφού υπάγεται και εξαρτάται απευθείας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η μονή είναι νυν αφιερωμένηστη Μεταμόρφωση του Ιησού και τέως στον Χριστό Παντοκράτορα.
Ίδρυση Σύμφωνα με μαρμάρινη επιγραφή, ιδρύθηκε από τους μοναχούς αδελφούς Δωρόθεο και Μάρκο Βλατή από 1351 έως 1371, με τον Δωρόθεο να έχει υπάρξει μαθητής του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Επίσης, στο έργο αυτό συνέδραμε και η αυτοκράτειρα Άννα Παλαιολογίνα.
Κατά την προφορική παράδοση, στην περιοχή της Μονής ο Απόστολος Παύλος κήρυξε τον θείο λόγο προς τους Θεσσαλονικείς στην δεύτερη περιοδεία του (51 μ.Χ.). Άλλωστε, στο παρεκκλήσιο των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου υπάρχει η πέτρα στην οποία στάθηκε ο τελευταίος.
Τουρκοκρατία Στη διάρκεια της η Μονή γνώρισε μεγάλη ακμή και απέκτησε προνόμια που επικυρώθηκαν με φιρμάνι του Μωάμεθ Β΄ το 1446. Η Μονή ήταν γνωστή ως «Τσαούς Μαναστίρ», όνομα που πιθανώς σχετίζεται με τον επικεφαλής τσαούση της τουρκικής φρουράς. Η φρουρά αυτή προστάτευε τη Μονή, καθώς οι μοναχοί βοήθησαν τον σουλτάνο Μουράτ Β΄ να καταλάβει την πόλη, συστήνοντάς του να διακόψει την υδροδότησή της. Άλλη άποψη συνδέει την ονομασία με τον Τσαούς μπέη, αξιωματούχο του σουλτάνου Μουράτ Β΄, ο οποίος ως διοικητής της Θεσσαλονίκης επισκεύασε το 1431 τον κοντινό πύργο της εισόδου του Επταπυργίου.
Ιστορικά Από το 1387, με την πρώτη κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς, το καθολικό μετατράπηκε σε τζαμί, όπως διακρίνεται από ορισμένα κτίσματα οθωμανικής τεχνοτροπίας. Μετά τη δεύτερη άλωση της πόλης το 1430 από τους Οθωμανούς αφέθηκε να λειτουργεί κανονικά ως μονή και την περίοδο αυτή αποκαλούνταν Τσαούς Μοναστήρι.
Σύμφωνα με παράδοση του 16ου αιώνα, η προνομιακή αυτή μεταχείριση οφειλόταν στη βοήθεια που είχαν προσφέρει οι μοναχοί της στους Τούρκους για την άλωση της πόλεως της Θεσσαλονίκης.
Το 1633, με σιγίλλιο του Πατριάρχη Κυρίλλου Λούκαρι, η Μονή Βλαττάδων προσαρτήθηκε ως μετόχιο στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους. Το 1801 ανακαινίσθηκε το καθολικό της μονής, αλλά το 1870 μια πυρκαγιά κατέστρεψε μέρος της.
Σήμερα Πλέον διασώζεται μονάχα το καθολικό, ενώ τα υπόλοιπα κτήρια είναι σύγχρονα (1968) και ανήκουν στο Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, το οποίο αποτελεί Θεολογικό επιστημονικό Ίδρυμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και έχει εγγεγραμμένους 9 μοναχούς.
Αρχιτεκτονική Το καθολικό της μονής ανήκει σε σπάνια παραλλαγή του σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού, στην οποία ο τρούλος δε στηρίζεται σε κίονες, αλλά σε δύο πεσσούς δυτικά και στους τοίχους του Ιερού ανατολικά. Ως ναός με περίστωο ανήκει στην ομάδα των καθολικών μοναστηριών που φέρουν κοινά χαρακτηριστικά στην τυπολογία, τη μορφολογία τους και διαμόρφωσαν τη λεγόμενη: «Σχολή της Θεσσαλονίκης». Στις τρεις πλευρές περιβάλλεται με περίστωο, η οποία απολήγει ανατολικά σε δύο παρεκκλήσια.
Στο εσωτερικό του σώζει εξαιρετικά δείγματα παλαιολόγειας ζωγραφικής. Οι τοιχογραφίες χρονολογούνται μεταξύ των ετών 1360-1380. Στη χρονολόγηση αυτή οδηγεί και η απεικόνιση του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, 1359. Πρόκειται για την παλαιότερη απεικόνιση του αγίου. Σύντομα, επί πατριαρχίας Οικουμενικού Πατριάρχου Νείλου (1380-1388), εκδόθηκε πατριαρχικό σιγίλιο.
Στο τρούλο εικονίζεται ο Παντοκράτορας ενώ σε άλλα σημεία του ναού σώζονται τοιχογραφίες με σκηνές του Δωδεκαόρτου, μορφές ασκητών, μοναχών και στρατιωτικών αγίων, η Βάπτιση και αποσπασματικά τα θαύματα του Ιησού.
Στη μονή σώζονται τρεις υδατοδεξαμενές, όπου έφταναν διαμέσου ανοιχτών και κλειστών αγωγών από τον Χορτιάτη το νερό με το οποίο υδρευόταν η μονή και η πόλη. Μάλιστα το 1871, όταν η πόλη υπέφερε από λειψυδρία, χρειάστηκε πατριαρχική παρέμβαση, για να τροφοδοτηθεί η πόλη με νερό.
Στον χώρο κτίστηκαν μεταγενέστερα διάφορα κτίσματα, όπως ένα ναΐδριο στη μνήμη του Γρηγορίου του Παλαμά μάλλον κατά τον 16ο αι., το Ηγουμενείο το 1926 πάνω στα θεμέλια παλαιότερου αντίστοιχου κτίσματος, ένα μικρό σκευοφυλάκιο-βιβλιοθήκη το 1937 κι ένας νεότερος ναΐσκος της Θεοτόκου.
Το ξυλόγλυπτο τέμπλο χρονολογείται αντικατέστησε το παλαιότερο μαρμάρινο του ναού, που πιθανώς τον 17ο αιώνα. Μοναδικά κειμήλια φυλάσσονται στο σκευοφυλάκιο της Μονής. Μεταξύ αυτών, ιερά σκεύη, χειρόγραφα και εικόνες που χρονολογούνται από τον 12ο έως τον 19ο αιώνα.
Ωράριο λειτουργίας:Χειμώνα κάθε μέρα 8:00 – 15:00 Καλοκαίρι κάθε μέρα 8:00 – 19:00 Οδηγίες: Δεν επιτρέπεται η είσοδος σε όσους φορούν βερμούδες, κοντά παντελόνια και αμάνικα. Τιμές εισιτηρίων: Δωρεάν Πανηγυρίζει: 6 Αυγούστου (Μεταμορφώσεως του Σωτήρος) & 29 Ιουλίου (Αγίου Παύλου) Διεύθυνση: Επταπυργίου 64, 54634 Θεσσαλονίκη
Όπως είναι γνωστό οι περιοχές Θεσσαλονίκης και Σερρών αυτό το διάστημα είναι σε ολικό lock-down λόγο του ιού Covid-19. Τα κρούσματα στους δύο αυτούς νομούς ,όπως φαντάζεται ο καθένας, είναι αρκετά αυξημένα. Αυτό πολλές φορές μπορεί να μας δημιουργεί φόβο και καταλήγουμε να ‘παίζουμε’ παιχνίδια με το μυαλό μας.
Coronavirus Disease 2019 Rotator Graphic for af.mil. (U.S. Air Force Graphic by Rosario “Charo” Gutierrez)
Τυχαίνει να έχω επαφές και με τους δύο νομούς, έχω έρθει σε επικοινωνία με αρκετά άτομα τα οποία φοβήθηκαν και πίστεψαν πως μπορεί να έχουν τον ιό. Τα άτομα αυτά μπορεί να είχαν έρθει, πριν από κάποιες μέρες ,σε ‘επαφή’ με γνωστό τους που βγήκε θετικός στον ιό. Αυτόματα εκείνη την στιγμή , ίσως από φόβο ,ίσως από κάτι άλλο, ξεκίνησαν να σκέφτονται πως ίσως να είχαν πέσει και αυτοί θύματα, να είχαν κολλήσει και αυτοί. Μόλις μπει στο μυαλό αυτή η σκέψη όλα τα άλλα είναι επόμενα, ξαφνικά έρχονται σκέψεις στο μυαλό όπως: “Το πρωί δεν ένιωθα καλά”,”Μήπως δυσκολεύομαι να αναπνεύσω ”,”Νιώθω το λαιμό μου κάπως στεγνό’. Ουσιαστικά ψάχνοντας τα συμπτώματα τα δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας.
Δεν θέλω να με παρεξηγήσει κανείς, δεν έχω κάποιο λόγο να πιστεύω πως δεν υπάρχει ο ιός, έχω φίλους και γνωστούς που το έχουν περάσει, είχαν τα ίδια συμπτώματα, είχαν τον ιό. Ωστόσο αυτός ο φόβος που μας έχει δημιουργηθεί μπορεί να οδηγήσει σε ένα placebo effect και να μας οδηγήσει να βρούμε συμπτώματα που δεν υπάρχουν επάνω μας. Επίσης ας μην ξεχνάμε πως ένας απλός βήχας δεν σημαίνει πως έχουμε κολλήσει τον ιό.
Βέβαια, θεωρώ πως αν κάποιος έρθει σε επαφή, σε κοντινό διάστημα, με κάποιον που βγήκε θετικός θα πρέπει να πάρει την ατομική ευθύνη και να είναι αρκετά προσεκτικός και αν εμφανίσει ο ίδιος σημαντικά συμπτώματα να κάνει το διάσημο αυτό τεστ σε κάποιο νοσοκομείο! Αυτό θα έκανα και εγώ.
Όπως και να έχει είναι μία δύσκολη κατάσταση και περίοδος που μας πιέζει αρκετά. Η άποψη μου είναι πως πρέπει να φανούμε ψύχραιμοι, να μην βιαζόμαστε σε αβέβαια συμπεράσματα και να ακολουθούμε τις οδηγίες των ειδικών για την προστασία μας αλλά και την προστασία των γύρο μας από την διασπορά του ιού.
Μπούτης Ηλίας
The Risk: Νέο single και video clip από τους OCEANDVST
Οι Θεσσαλονικείς pop punkers OCEANDVST έθεσαν σήμερα σε κυκλοφορία το νέο τους τραγούδι The Risk. Οι OCEANDVST που ξεκίνησαν να υπάρχουν από το 2017, μέχρι τώρα κυκλοφόρησαν το EP album Escape Rovte (2017) με τα single Set Me Free, A Song To Say Goodbye, & Stay, το 2019 κυκλοφόρησαν το ξεχωριστό single Isn’t Love Supposed To Be A Good Thing?, ενώ λίγους μήνες πιο μετά κυκλοφόρησαν και την εξαιρετική διασκευή τους στο τραγούδι της Halsey, Nightmare. Σε λίγο καιρό αναμένεται να κυκλοφορήσουν και την πρώτη τους ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά.
Concert Stories: Όταν ο Enrique Iglesias ξεσήκωσε τη Θεσσαλονίκη (27.10.19, Κλειστό Γήπεδο Πυλαίας)
Πέρασε ένας χρόνος από τότε που ο Enrique Iglesias πραγματοποίησε τη 2η συναυλιακή επίσκεψή του στην Ελλάδα, αυτή τη φορά δίνοντας live στη Θεσσαλονίκη. Κι επειδή ήταν από τα ελάχιστα μεγάλα ονόματα της ποπ μουσικής που δίνουν συναυλία στη συμπρωτεύουσα, ο συναυλιολόγος δεν θέλησε να χάσει αυτή την ευκαιρία, οπότε σήμερα περιγράφει μερικές από τις εντυπώσεις του, αλλά και τη ροή της συναυλίας.
Το ημερολόγιο γράφει 27 Οκτωβρίου. Μια σημαντική μέρα για τη Θεσσαλονίκη, καθώς υποδέχεται ένα από τα μεγάλα ονόματα της ποπ μουσικής, και σίγουρα ένα από τα μεγάλα κι εμπορικά ονόματα της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας, ασχέτως αν τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει μια αναμενόμενη πτώση. Μεγάλα ονόματα της μουσικής σπανίζουν να έρθουν στη Θεσσαλονίκη για μια συναυλία, κυρίως τα τελευταία χρόνια. Ο Enrique Iglesias ανήκει σε μια από τις τελευταίες “καλές” φουρνιές, και ως λατίνος συνεχίζει να είναι να είναι σχεδόν το ίδιο ελκυστικός στο γυναικείο κοινό, κι ας είναι 45 χρονών.
Πάμε στα της συναυλίας. Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι ο Enrique Iglesias στις συναυλίες του φημίζεται πιο πολύ για το σόου του παρά για τη φωνή του. Το γνώριζε αυτό ο συναυλιολόγος εξαρχής, οπότε δεν περίμενε τίποτα παραπάνω από αυτό. Άλλωστε μια ποπ συναυλία δεν έχει την ίδια μαγεία που έχει μια ροκ συναυλία. Γύρω στις 21:30 εμφανίζεται στη σκηνή ο Enrique Iglesias, και ξεκινάει το σόου του τραγουδώντας το Move To Miami.
Ο κόσμος που κατέκλεισε το Κλειστό Γήπεδο Πυλαίας, αρχίζει να ξεσηκώνεται (κυρίως γυναίκες και κορίτσια όλων των ηλικιών). Ο Enrique χαιρέτησε το κοινό, και δήλωσε το πόσο χαρούμενος είναι που ξαναέρχεται στην Ελλάδα για συναυλία. Συνέχισε το σόου του ερμηνεύοντας κι άλλες από τις μεγάλες του επιτυχίες, όπως I’m A Freak, I Like How It Feels, Heartbeat, Duele El Corazón, αλλά και τη μεγάλη του επιτυχία Bailamos που το τραγούδησε μαζί με τον κόσμο.
Σε κάποια φάση, ο Enrique Iglesias φεύγει από τη κεντρική σκηνή, και πάει στη τετράγωνη σκηνή που ήταν στημένη κάπου μέσα στην αρένα, και κοντά στις κερκίδες. Εκεί ο Enrique Iglesias μαζί με τη μπάντα του είχε ένα ακουστικό σετ, κι ερμήνευσε El Baño, Ring My Bells, & Takin’ Back My Love.
Φεύγει από τη τετράγωνη σκηνή κι επιστρέφει στη κεντρική σκηνή, όπου ο Enrique ξεκίνησε να ερμηνεύει το Be With You. Ενώ στη συνέχεια ερμήνευσε Tired Of Being Sorry, Escape, Tonight (I’m Lovin’ You), & Subeme La Radio. Μονίμως ο Enrique Iglesias κινούταν πάνω κάτω, είτε στη κεντρική σκηνή, είτε στη πασαρέλα, είτε ακόμη και στη τετράγωνη σκηνή.
Στο τελευταίο κομμάτι της συναυλίας, ο Enrique Iglesias θέλοντας να φτιάξει ατμόσφαιρα στο γήπεδο, ερμήνευσε το Hero. Τα φώτα ήταν σβηστά εκείνη τη στιγμή, και οι παρευρισκόμενοι άναψαν τους φακούς από τα κινητά τους, και τραγούδησαν μαζί του αυτό το τραγούδι. Αναμφίβολα ήταν η πιο ωραία στιγμή της βραδιάς. Μετά ερμήνευσε το El Perdón & το Bailando, κι έκλεισε τη συναυλία του με το I Like It, γεμίζοντας το στάδιο με κομφετί και με μπαλόνια που έπαιξε το κοινό. Μετά από το τέλος της συναυλίας απέσπασε χειροκροτήματα από το κοινό.
Δείτε εδώ το Hero που ερμήνευσε ο Enrique Iglesias στο Κλειστό Γήπεδο Πυλαίας.
Κλείνοντας, να πούμε ότι η συναυλία του Enrique Iglesias στο Κλειστό Γήπεδο της Πυλαίας κράτησε ως γνωστόν 1.5 ώρα. Ως pop star, όπως ήταν αναμενόμενο δεν απέδωσε καλά φωνητικά στο live, και δεν τραγουδούσε αρκετά τα ρεφρέν, παρά μόνο οι backing vocalist και ο κόσμος. Όμως το αναπλήρωσε με το σόου του επί σκηνής, κι αυτό κράτησε σίγουρα ο κόσμος που βρέθηκε να τον παρακολουθήσει. Η συναυλία του Enrique γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία καθώς ήταν sold out, και σίγουρα αποτέλεσε σημαντική διαφήμιση για τη Θεσσαλονίκη. Ευελπιστούμε στο μέλλον να δούμε κι άλλα μεγάλα ονόματα της μουσικής να έρχονται στη Θεσσαλονίκη για μια συναυλία, αν και το τοπίο μετά από τον κορωνοϊό προβλέπεται αρκετά θολό.
Μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της εκκλησίας μας είναι και ο εορτασμός του Αγίου Δημητρίου, με το όνομά του να είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα ανδρικά ονόματα στον ελλαδικό χώρο και αποτελεί τον πολιούχο της Θεσσαλονίκης.
Ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας Δημήτριος γνωστός και ως Μυροβλήτης, είναι ένας από τους πιο λαοφιλείς αγίους, μαζί με τον Άγιο Γεώργιο. Η μνήμη του γιορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 26 Οκτωβρίου.
Σύμφωνα με αρκετές πηγές αμφιβόλου και μη προελεύσεως, θέλουν τον εν λόγω Άγιο να μαρτυρά αλλά στο Σίρμιο της Παννονίας, μια αρχαία περιοχή στην κεντρική Ευρώπη, πάνω από τον Δούναβη, εκεί που σήμερα βρίσκεται η Ουγγαρία και όχι στη Θεσσαλονίκη, όπως έχει διατηρηθεί στις μνήμες.
Μολαταύτα, το λίκνο της λατρείας του, κατά την Ορθόδοξη Παράδοση, εντοπίζεται στη Θεσσαλονίκη από την πρωτοχριστιανική κιόλας περίοδο, όπου μάλιστα έχει ανεγερθεί προς τιμήν του πεντάκλιτη βασιλική. Εκεί, πραγματοποιήθηκε η ταφή του, από όπου εικάζεται ότι αναβλύζει άρωμα από μύρο, εξ ου και το προσωνύμιο «Μυροβλύτης» που του αποδόθηκε.
Σημαντικός σταθμός στον εορτασμό του Αγίου Δημητρίου ως πολιούχος συνέδραμε και το γεγονός ότι ο ελληνικός στρατός απελευθέρωσε τη Θεσσαλονίκη ανήμερα της εορτής του (26 Οκτωβρίου 1912), γεγονός που θεωρήθηκε θαύμα. Ακόμη, θεωρείται ο προστάτης για τους στρατιώτες, σταυροφορίες (στην Ρωμαιοκαθολική παράδοση) γεωργία, χωρικοί και βοσκοί (στην Ελληνική ύπαιθρο κατά τον Μεσαίωνα).
Τελικά ο Δημήτριος, με διαταγή του Γαλέριου, θανατώθηκε στις υπόγειες φυλακές πιθανότατα το 306 μ.Χ. Μετά τον θάνατό του, στον ίδιο χώρο κτίστηκε ένας «οικίσκος» που μετέπειτα κατεδαφίσθηκε από τον Λεόντιο για την ανέγερση της βασιλικής.
Ο Μυροβλύτης απεικονίζεται να φορά πανοπλία Ρωμαίου στρατιώτη, κρατώντας ακόντιο, συχνά πάνω σε κόκκινο άλογο.
Hard Reset: Η πρώτη δισκογραφική δουλειά για τους Longshots
Οι Θεσσαλονικείς hard rockers Longshots υποσχέθηκαν εδώ και αρκετό καιρό στο κόσμο ότι θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τους δίσκο, και το κάνανε πράξη το βράδυ της Κυριακής (18/10), κυκλοφορώντας το Hard Reset. Το συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη απαρτίζεται από την Ζωή (φωνητικά), τον Λεωνίδα (κιθάρα), τον Παναγιώτη (μπάσο), τον Πάρις (κιθάρα), και τον Θοδωρή (ντραμς).
Οι Longshots με τον νέο τους δίσκο, μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο το ροκ ρεπερτόριο, αλλά και τη ροκ σκηνή της Θεσσαλονίκης.
Θεσσαλονίκη: Σύντομα η ακτοπλοϊκή σύνδεση με Λήμνο-Χίο-Σάμο
Η διοίκηση της ΟΛΘ ΑΕ είναι προσηλωμένη στο στόχο της που είναι ένας, η ανάπτυξη και βελτίωση του ρόλου του λιμένος τόσο σε τοπικό εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο, τόνισε ο νέος πρόεδρος της ΟΛΘ ΑΕ κ. Αθανάσιος Λιάγκος, ενώ ανακοίνωσε ότι θα υπάρξει σύντομα ακτοπλοϊκή σύνδεση της Θεσσαλονίκη με Λήμνο-Χίο-Σάμο.
Είπε επίσης ότι η διοίκηση επεξεργάζεται το σχέδιο για την αναβάθμιση του επιβατικού σταθμού όχι μόνο γιατί περιλαμβάνεται στις υποχρεωτικές επενδύσεις, όπως είπε, αλλά «γιατί θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι όταν ανοίξει η αγορά της κρουαζιέρας να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε το πλεονέκτημα της πόλης της Θεσσαλονίκης». Εξέφρασε την άποψη ότι είναι μοναδική γιατί είναι από τα λίγα λιμάνια σε ευρωπαικό και σε παγκόσμιο επίπεδο όπου η πόλη είναι δίπλα στο λιμάνι σε απόσταση που περπατιέται, ενώ ενημέρωσε ότι στις 26 Σεπτεμβρίου η Θεσσαλονίκη πρόκειται να υποδεχθεί κρουαζιερόπλοιο.
Αναφερόμενος στη χθεσινή επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα Λιμένων, Λιμενικής Πολιτικής και Ναυτιλιακών Επενδύσεων, στο λιμάνι είπε ότι του έθεσε το θέμα και της ακτοπλοϊκής σύνδεσης του λιμανιού και ότι συζήτησαν για το ότι ξεκινάει η σύνδεση Θεσσαλονίκη – Λήμνο – Χίο – Σάμο. Αναμένεται να γίνει μέσα στους επόμενους δυο μήνες, όπως είπε.
Σε ότι αφορά το επενδυτικό πρόγραμμα τόνισε ότι «είμαστε εντός χρονοδιαγράμματος». Ειδικότερα για τις υποχρεωτικές επενδύσεις υπενθύμισε ότι περιλαμβάνουν αναβάθμιση του επιβατικού σταθμού και εκσυγχρονισμό εξοπλισμού, ενώ κύριο έργο είναι η επέκταση του προβλήτα 6, η οποία είναι πολύ σημαντική «γιατί θα τριπλασιάσει τη δυναμικότητα του σε TEU, ενώ θα μπορεί πλέον να υποδέχεται ultra large containers. «Μας δίνει το σημαντικό ρόλο που πρέπει να έχει το λιμάνι για να εξυπηρετούνται πλέον τα εμπορεύματα με τις σύγχρονες μεγάλες μεταφορικές εταιρίες.
Βέβαια, κατά την προσωπική μου άποψη, λιμάνι χωρίς συνδυασμένα δίκτυα δεν είναι λιμάνι, συνέχισε ο ίδιος, τονίζοντας ότι πρέπει να αναπτυχθεί περισσότερο η σύνδεσή του με την Εγνατία Οδό και το Σιδηροδρομικό δίκτυο.
Καραμανλής: Αστείο να μιλάμε για τη Θεσσαλονίκη και το λιμάνι της χωρίς σιδηρόδρομο
Σημειώνεται ότι από το ίδιο βήμα, την ανάδειξη αναδόχου για τη σύνδεση της 6ης προβλήτας του λιμανιού της Θεσσαλονίκης με την ΠΑΘΕ εντός του Δεκεμβρίου, ενός έργου 70 εκατ.ευρώ, προανήγγειλε ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, κ. Κώστας Καραμανλής, σημειώνοντας επίσης πως εντός του 2021 θα ξεκινήσει η διαγωνιστική διαδικασία για να συνδεθούν και τα υπoλοιπόμενα 3 σιδηροδρομικά χλμ. με το λιμάνι της πόλης. Τόνισε μάλιστα πως δε νοείται να παίξει τον ρόλο που πρέπει η Θεσσαλονίκη και το λιμάνι της ως gateway port για όλη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, αν δεν είναι συνδεδεμένη με τον σιδηρόδρομο και έναν σύγχρονο δρόμο. «Είναι αστείο να μιλάμε για τη Θεσσαλονίκη και το λιμάνι της χωρίς σιδηρόδρομο» είπε. Ο κ. Καραμανλής ανέφερε επίσης πως είναι κοινή παραδοχή του τεχνικού κόσμου πως η επόμενη γενιά των έργων θα είναι τα σιδηροδρομικά, καθώς τα μεγάλα οδικά έργα έκλεισαν τον κύκλο τους.
