Στις 14 Φεβρουαρίου του 1990. Το Voyager 1 είναι 6.000.000.000 χλμ μακριά από τη Γη, στον δρόμο για να αφήσει το ηλιακό μας σύστημα. Ο αστροφυσικός Carl Sagan πείθει την NASA να γυρίσει τον φακό του, και με ρίσκο βλάβης βγάζει την πρώτη και μοναδική φωτογραφία του πλανήτη Γη από τέτοια προοπτική.

Γράφει:

«Σκεφτείτε ξανά αυτήν την κουκκίδα. Εκεί είναι το σπίτι. Εκεί είναι το εδώ. Εκεί είμαστε εμείς. Όλοι όσοι αγαπάτε, όλοι όσοι γνωρίζετε, όσοι ποτέ ακούσατε, κάθε άνθρωπος που υπήρξε, έζησε τη ζωή του. Το σύνολο της χαράς και του πόνου μας, χιλιάδες θρησκείες, ιδεολογίες και οικονομικά δόγματα, κάθε κυνηγός και τροφοσυλλέκτης, κάθε ήρωας και δειλός, κάθε δημιουργός και καταστροφέας πολιτισμών, κάθε βασιλιάς και αγρότης, κάθε ερωτευμένο νεαρό ζευγάρι, κάθε μητέρα και πατέρας, παιδί, εφευρέτης και εξερευνητής, κάθε διδάσκαλος, κάθε διεφθαρμένος πολιτικός, κάθε «σούπερ σταρ», κάθε «ανώτατος ηγέτης», κάθε άγιος και αμαρτωλός στην ιστορία του είδους μας έζησε εκεί – σε μια κουκίδα σκόνης αιωρούμενη σε μια ηλιαχτίδα».

Σ’ αυτή την κουκίδα που γυρνάει γύρω απ’ τον εαυτό της, σε τροχιά γύρω απ’ τον ήλιο, σ’ έναν γαλαξία που περιστρέφεται γύρω από μια μαύρη τρύπα, καθ’ οδόν για το πουθενά, αγχώνομαι αν φαίνεται πως το δεξί αυτί μου είναι πιο ψηλά απ’ τ’ αριστερό. 

Ποιο είναι το νόημα της ζωής μας, και τι σχέση έχει μ’ αυτό ο θάνατος;

Στο Cityvibes.gr «φιλοξενείται» ο Γιάννης Θεοχαρίδης, Ψυχολόγος – Υπαρξιακός Ανθρωπιστικός Ψυχοθεραπευτής (BSc, MA).

«Δεν είναι εύκολο να αγγίξεις ένα τόσο βαθύ θέμα όπως ο θάνατος και το νόημα της ζωής και να αποφύγεις τους πλατειασμούς και την φιλοσοφία. Αλλά για να προσπαθήσω, με απλότητα και συντομία. 

Ο Θεός ή η φύση, ανάλογα με το γούστο της καθεμιάς, μας άφησε ένα αναλυτικό μυαλό, που συνεχώς επεξεργάζεται, φτιάχνει ερωτήσεις και ψάχνει απαντήσεις. Το να ρωτάμε ”γιατί” είναι η φυσική μας κατάσταση, η πρώτη παιδική μας γλώσσα. Πως απαντάμε σαν ενήλικες όμως στις ερωτήσεις ”γιατί είμαι εδώ, σ’ αυτόν τον κόσμο; Τι να κάνω με τη ζωή μου; Ποιο είναι το νόημα του πράγματος; Πως γεμίζει αυτό το κενό μέσα μου;” Χιουμοριστικά και προβοκατόρικα θα έλεγα ”σόρρυ, κατασκευαστικό λάθος. 

Με λίγη περισσότερη σοβαρότητα, το δεδομένο του θανάτου μας και το νόημα της ζωής μας είναι συνυφασμένα μεταξύ τους. Εξηγώντας:

Ερχόμαστε στην θεραπεία κουβαλώντας τις ιδέες μας, τις προκαταλήψεις μας, τις προσδοκίες των άλλων αλλά και τις δικιές μας. Το άγχος μας καταβάλλει, ψάχνουμε την σωστή απάντηση στην κρίσιμη ερώτηση. Να μείνω ή να φύγω; Να αλλάξω δουλειά, χώρα, σύντροφο; Ψάχνουμε σιγουριά, ανακούφιση, και συχνά κάτι ακόμη: Να πετάξουμε από πάνω μας την ευθύνη του να διαλέξουμε, γιατί μπορεί να διαλέξουμε λάθος, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει πως κάποιος άλλος θα διαλέξει για ‘μας. Ίσως οι γονείς μας, ίσως η κοινωνία που καθορίζει τι είναι και δεν είναι ”κανονικό”, ίσως ακόμη και η τύχη.

Αναζητώντας την σωστή απάντηση όμως χάνουμε το νόημα, και το νόημα της ζωής μας είναι με πολύ απλά λόγια το εξής:

Δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο και ακόμη και το αφηρημένο είναι διαφορετικό για τον καθένα. 

Φαίνεται να υπάρχει η αρχή του νήματος στο ότι το νόημα τείνει να προκύπτει μέσα μας, σαν ένα αίσθημα πληρότητας, σε στιγμές και όχι απαραίτητα με διάρκεια, όταν  επιτρέπουμε στον εαυτό μας να ζήσει την ζωή που έχει, αφήνοντας κάπως την εμμονική προσπάθεια να την καταλάβει αλλά κυρίως να την ελέγξει. Στο ταξίδι να ξανα-ανακαλύψουμε ποιοι ήμαστε μπορούμε να βρούμε μέσα μας  απαντήσεις για το ποια είναι τα πράγματα που μας γεμίζουν. Ίσως στενές και αυθεντικές σχέσεις, δημιουργικότητα, μουσική, ταξίδια, ένα χαζό ανέκδοτο, η γεύση μιας καινούριας μπύρας, ένα καλό βιβλίο, να κάνεις κάτι που σου φάνταζε αδύνατο ή δύσκολο, λίγο δροσερό νερό μετά από μια σκληρή δουλειά, ένα καλό φαγητό όταν πεινάς, το πάθος για την εργασία μας, η αγάπη για τον σύντροφό ή τα παιδιά μας. Πάνω απ’ όλα όμως, η παραίτηση από την προσδοκία πως το νόημα θα είναι κάτι μαγικό, μυστικιστικό, που όταν το βρω όλα θα κάτσουν στη θέση τους, θα μπουν σε μια σειρά. Το νόημα δεν βρίσκεται στο τέλος του δρόμου και την κατάκτηση του αντικείμενου του πόθου μας, ανακαλύπτεται/βρίσκεται στην διαδρομή και την διαδικασία. Δεν είναι το αποτέλεσμα, είναι ο τρόπος, και το πως δίνουμε στον εαυτό μας την άδεια να ζήσει τώρα και εδώ, χωρίς να περιμένει το πράγμα που πρώτα πρέπει να γίνει για να είμαστε μετά καλά.»

Πως μπορεί η επίγνωση του θανάτου μας να μας βοηθήσει στην αναζήτηση του νοήματος;

«Όταν τα φώτα χαμηλώνουν παρατηρείς τόσα περισσότερα αστέρια, γράφει στο βιβλίο του ”Αυτό ήταν η ζωή; Τότε άλλη μια φορά!” ο Γιάλομ. Όταν η ένταση, οι υποχρεώσεις, η επείγουσα καθημερινότητα, μπαίνουν σε προοπτική, τότε βρίσκουν ευκαιρία να βγουν μπροστά οι δυστυχώς κάπως αδιάκριτες αλλά ουσιώδεις γεύσεις της ζωής. Ο Heidegger έγραφε ”since I was bourn I started to decay, now nothing ever ever goes my way”. Ή οι Placebo, μπορεί να μπερδεύομαι. Ο Frankl συνέχιζε πως η επίγνωση του θανάτου μπορεί να εμποτίσει τη ζωή με μια αίσθηση αμεσότητας για να την ζήσουμε.

Η πραγματικότητα του θανάτου μας καταστρέφει, η ιδέα του όμως μπορεί να μας σώσει. Memento mori έλεγαν και οι Ρωμαίοι. Θεραπευτικά μιλώντας, το μυαλό μας είναι συνήθως καλά μονωμένο ενάντια στον δεδομένο θάνατό μας, και το αδιανόητο άγχος που θα ζούσαμε αν κάθε μέρα και κάθε στιγμή ήμασταν σε τριβή με την θνητότητα, χωρίς την λειτουργική ψευδαίσθηση πως ο θάνατος είναι κάτι που το παθαίνουν άλλοι. Αυτό το πέπλο προστασίας μπορεί να γίνει πιο λεπτό στις στιγμές που ο θάνατος μας ακουμπά. Ίσως κάποιο γνωστό μας πρόσωπο, κάποιος συγγενής, ίσως μια δικιά μας εμπειρία, μια ασθένεια, μπορούν να μας φέρουν, συνήθως για λίγο, πιο κοντά με το υπαρξιακό άγχος του θανάτου. 

Στην δουλειά που έχει κάνει ο Ψυχίατρος και Ψυχοθεραπευτής Ίρβιν Γιάλομ με καρκινοπαθείς στο τελευταίο στάδιο της ασθένειας, παρατήρησε πως η αντιμετώπιση του επερχόμενου τέλους με ευθύτητα και αυθεντικότητα, μέσα στο θεραπευτικό πλαίσιο, μπορεί να φέρει ουσιαστική προσωπική ανάπτυξη με πολλούς τρόπους. Προτεραιοποίηση του ποιες σχέσεις ή εμπειρίες είναι πραγματικά σημαντικές για ‘μας, εμβάθυνση των συνδέσεών μας με ανθρώπους μπροστά στη μοναχικότητα του θανάτου (ο θάνατος είναι κάτι που πρέπει να κάνουμε μόνοι), ανάληψη ευθύνης των πραγμάτων που μας αναλογούν και αποδοχή πως δεν ελέγχουμε τον άνεμο, μόνο την θέση των πανιών. Για το τέλος κράτησα την σκοπιμότητα, τις πράξεις με πρόθεση. Σωστές επιλογές μπορεί να μην υπάρχουν, ότι και να κάνουμε κάτι θα μετανιώσουμε έγραφε ο Kierkegard. Μένει σ’ εμάς όμως να ”βάζουμε πλάτη” σ’ ό,τι διαλέγουμε, να αλλάζουμε αν αυτό είναι απαραίτητο. Να προσαρμοζόμαστε στα αδιαπραγμάτευτα δεδομένα της ζωής, με θάρρος, χαρακτήρα, αυθεντικότητα και ίσως και μια σκανδαλιάρικη αίσθηση του παραλόγου που έλεγε ο Camus. Όλοι μας κάποια στιγμή, θα πεθάνετε…»

Πως αντιμετωπίζονται αυτά μέσα στην ψυχοθεραπεία;

«Δεν υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή για τον τρόπο αντιμετώπισης της αίσθησης απώλειας νοήματος και του φόβου του θανάτου, αλλά υπάρχουν κατευθύνσεις.  Αν διάλεγα μια κοινή συνισταμένη θα ήταν να πάμε εμπρόθετα στα μέρη που φοβόμαστε, να πάμε εκεί εθελοντικά, με τον ρυθμό και την ένταση που αντέχουμε. Η ψυχοθεραπεία και πόσο μάλλον η υπαρξιακή ψυχοθεραπεία δεν μπορεί να βρει αντικειμενικές λύσεις σε υποκειμενικά προβλήματα, γιατί απλά δεν πιστεύει σ’ αυτές. Δεν υπάρχουν. Ειδικά όταν μιλάμε για δυνάμεις της φύσης όπως τα υπαρξιακά δεδομένα (ο  θάνατος, η απουσία αντικειμενικού νοήματος, η αίσθηση της απομόνωσης, και το ζήτημα της ελευθερίας και των επιλογών). Μέσα από την κατανόηση του τι πάει να πει να είσαι άνθρωπος, και να τραβάς τα ζόρια που αντιστοιχούν στην ανθρώπινη φυλή, προσπαθούμε να τα βρούμε με την αβεβαιότητα σαν ανθρώπινη κατάσταση, να δώσουμε χώρο και χρόνο στα συναισθήματα που απαιτούν να ανέβουν στη σκηνή, να δούμε τα τέρατά μας στα μάτια, να τους βγάλουμε ονόματα, να πιούμε έναν καφέ μαζί ίσως. Τότε όταν κάτσει η σκόνη, όταν ο τρόμος κάτω απ’ το κρεβάτι γίνει Βαγγέλης και η φρίκη στην ντουλάπα γίνει Ασπασία, τότε ίσως η ζωή μας δεν κυριαρχείται από πανικοβλημένες προσπάθειες να αποφύγουμε τους φόβους μας, και να μπορούμε με νηφαλιότητα να διαπραγματευτούμε τι να κάνουμε μ΄αυτά τα λεμόνια.»

Θεοχαρίδης Γιάννης

Ψυχολόγος, BSc, MA University of Sheffield, UK

Υπαρξιακός Ανθρωπιστικός Ψυχοθεραπευτής I.T.

Existential Humanistic Institute, San Francisco, California

Κασσάνδρου 91, 6974734228, Giannistheocharidis.gr

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών ο Paul Di’Anno.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Conquest Music εκ μέρους της οικογένειάς του, ο τραγουδιστής στα δύο πρώτα άλμπουμ των Iron Maiden, βρισκόταν στο σπίτι του στο Salisbury όταν επήλθε το μοιραίο.

Γεννημένος στο Chingford του Δυτικού Λονδίνου στις 17 Μαΐου του 1958, ο Di’Anno έγινε ευρέως γνωστός ως ο τραγουδιστής των Iron Maiden από το 1978 μέχρι το 1981.

Κατά την θητεία του, συμμετείχε σε όλες τις κυκλοφορίες του θρυλικού συγκροτήματος μέχρι το 1981, αρχής γενομένης από το θρυλικός demo/επτάιντσο The Soundhouse Tapes.

Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται το ντεμπούτο Iron Maiden (Απρίλιος 1980) και το δεύτερο άλμπουμ Killers (Φεβρουάριος 1981), μια σειρά από singles και τα ζωντανά ηχογραφημένα EP Live!! + One και Maiden Japan.

Στη συνέχεια της καριέρας του, κυκλοφόρησε αρκετά άλμπουμ, κυριότερα με τους Battlezone και Killers, αλλά και προσωπικές δουλειές, παραμένοντας ενεργός μέχρι το τελευταίο διάστημα.

Αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας για πολλά χρόνια, κυριότερα με τα γόνατά του, και υποβλήθηκε μετά από πολλές καθυστερήσεις σε σοβαρή επέμβαση, ενώ συνέχιζε να δίνει συναυλίες βρισκόμενος σε αμαξίδιο.

Στην Ελλάδα είχε εμφανιστεί ζωντανά πολλές φορές, δίνοντας την ευκαιρία στους πολυπληθείς οπαδούς των Iron Maiden να τον παρακολουθήσουν επί σκηνής και να τον γνωρίσουν από κοντά.

Είναι το δεύτερο μέλος των Iron Maiden που φεύγει από τη ζωή μετά τον Clive Burr, ντράμερ στα άλμπουμ Iron Maiden, Killers και Number Of The Beast.

Πηγή

Μια από τις τελευταίες επισκέψεις του Paul Di’Anno στη χώρα μας

Πριν φύγει από τη ζωή ο Paul Di’Anno, οι Έλληνες θαυμαστές των Iron Maiden είχαν τις “τελευταίες ευκαιρίες” να τον παρακολουθήσουν ζωντανά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη το 2022, και το 2023. Μία από αυτές, ήταν η καθηλωτική εμφάνισή του στη Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβριο το 2022, η οποία είχε τη δική της σημασία για 2 λόγους:

1) Είχε μια μπάντα που απαρτίζονταν από Έλληνες. Τα μέλη για εκείνο το live ήταν ο Gus G (κιθάρα), η Έλενα Κοτίνα (κιθάρα), ο Κώστας Ταλταμπάνης (μπάσο), και ο Μηνάς Χατζημηνάς (τύμπανα).

2) Ήταν η τελευταία συναυλία που έγινε στο Principal Club Theater που στεγαζόταν στον Πολυχώρο του FIX. Κι αυτό γιατί ο Πολυχώρος πέρασε σε νέα ιδιοκτησία.

Να πούμε ότι ο Paul Di’Anno εκείνη τη βραδιά, είχε ερμηνεύσει όλα τα τραγούδια από τα 2 πρώτα άλμπουμ των Iron Maiden.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Μουσικός Συντάκτης

Ο Liam Payne έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 31 ετών, μετά από πτώση από τον τρίτο όροφο ξενοδοχείου στο Μπουένος Άιρες.

Τραγικό τέλος σε ηλικία μόλις 31 ετώνγια τον πρώην τραγουδιστή των One Direction, Liam Payne, ο οποίος εντοπίστηκε νεκρός μετά από πτώση από μπαλκόνι ξενοδοχείου στο Μπουένος Άιρες την Τετάρτη, σύμφωνα με τοπικές αρχές.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας του Μπουένος Άιρες, ο Payne έπεσε από τον τρίτο όροφο του ξενοδοχείου Casa Sur, το οποίο βρίσκεται στην κοσμοπολίτικη γειτονιά Παλέρμο της πρωτεύουσας της Αργεντινής, έχοντας «εξαιρετικά σοβαρά τραύματα». Οι ιατροί που έσπευσαν στο σημείο επιβεβαίωσαν τον θάνατό του.

Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Ασφάλειας του Μπουένος Άιρες, Πάμπλο Πολιτσίκιο, δήλωσε στο Associated Press ότι ο Payne «έπεσε από το μπαλκόνι του δωματίου του». Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται ότι η αστυνομία κλήθηκε στο σημείο μετά από αναφορά για «επιθετικό άνδρα που πιθανώς βρισκόταν υπό την επήρεια ναρκωτικών ή αλκοόλ». Κατά την άφιξή τους, οι αστυνομικοί άκουσαν έναν θόρυβο και εντόπισαν τη σορό του Payne στην αυλή του ξενοδοχείου.

Ο Αλμπέρτο Κρεσέντι, επικεφαλής του συστήματος υγείας της Αργεντινής, δήλωσε στο τηλεοπτικό κανάλι Todo Noticias ότι οι αρχές ερευνούν τις συνθήκες του θανάτου και προχωρούν στη διενέργεια νεκροψίας. Απέφυγε να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες για το περιστατικό, συμπεριλαμβανομένου του αν ο Payne πήδηξε από το μπαλκόνι ή έπεσε κατά λάθος. «Στο σημείο έφτασε ομάδα έκτακτης ανάγκης και επιβεβαίωσε τον θάνατο του άνδρα, ο οποίος αργότερα αποκαλύφθηκε πως ήταν μέλος μουσικού συγκροτήματος. Τα τραύματά του από την πτώση ήταν βαριά. Δεν μπορούσε να γίνει τίποτα».

Σύμφωνα με ΜΜΕ της Αργεντινής, ο Payne βρισκόταν στο Μπουένος Άιρες για να παρακολουθήσει τη συναυλία του πρώην μέλους των One Direction, Niall Horan.

Ποιος ήταν ο Liam Payne

Ο Liam Payne ήταν ένα από τα πέντε μέλη των One Direction, του συγκροτήματος που σχηματίστηκε το 2010, όταν καθένας από τους τραγουδιστές είχε συμμετάσχει στο βρετανικό μουσικό διαγωνισμό The X Factor.

Αφού απέτυχαν να συνεχίσουν -ο καθένας ξεχωριστά- στον διαγωνισμό, οι Payne, Horan, Zayn Malik, Harry Styles και Louis Tomlinson, δημιούργησαν ένα από τα πιο επιτυχημένα boy bands της εποχής, πούλησαν πάνω από 70 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και κέρδισαν εκατομμύρια θαυμαστές.

Μέχρι τη διάλυσή τους το 2016, οι One Direction είχαν έξι τραγούδια που μπήκαν στο Top 10 των αμερικανικών charts του Billboard.

Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, ο Payne ξεκίνησε σόλο καριέρα, κυκλοφορώντας το άλμπουμ LP1 το 2019. Η τελευταία του κυκλοφορία ήταν το single Teardrops, τον περασμένο Μάρτιο.

Ο Liam Payne αφήνει πίσω του τον 7χρονο γιο του, Bear Grey Payne, τον οποίο απέκτησε με την πρώην σύντροφό του, τη μουσικό Cheryl, γνωστή ως Cheryl Cole από την εποχή που ήταν μέλος του συγκροτήματος Girls Aloud. Η Cheryl υπήρξε κριτής στο The X Factor κατά τη διάρκεια της σεζόν που εμφανίστηκαν οι One Direction.

Ο Payne αφήνει, επίσης, πίσω του τους γονείς του, Geoff και Karen Payne, καθώς και τις δύο μεγαλύτερες αδελφές του, Ruth και Nicola.

Σοκαρισμένοι οι θαυμαστές του

Το απόγευμα της Τετάρτης (τοπική ώρα), εκατοντάδες θαυμαστές συγκεντρώθηκαν έξω από το ξενοδοχείο που έχασε τη ζωή του, με την αστυνομία να αποκλείει την είσοδο.

Πολλοί θαυμαστές του βρίσκονταν σε κατάσταση σοκ, με δάκρυα στα μάτια, προσπαθώντας να παρηγορήσουν ο ένας τον άλλον, ενώ άλλοι κοιτούσαν με δέος προς το ξενοδοχείο, του οποίου όλες οι κουρτίνες ήταν κλειστές. «Νιώθω συντετριμμένη. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή και δεχόμουν bullying στο σχολείο, τα τραγούδια του με βοήθησαν. Είμαι συντετριμμένη. Ήρθα μόλις έμαθα τα νέα» δήλωσε στον Guardian η 26χρονη θαυμάστρια, Martina Belaustgui. «Τον είδα στη συναυλία του Niall πριν από λίγες εβδομάδες. Τραγουδούσε, χόρευε».

«Τον συνάντησα όταν ήμουν 12 ετών. Ήταν με την οικογένειά του και του ζήτησα να βγάλουμε μια φωτογραφία. Ήταν τόσο ευγενικός. Ήμουν πολύ ντροπαλή, προσπάθησε να μου μιλήσει αλλά δεν μπορούσα να πω τίποτα. Το μετανιώνω» ανέφερε από την πλευρά της η 25χρονη θαυμάστρια Mariana Pinto.

Ο Payne ήταν κάτι περισσότερο από ένας απλός τραγουδιστής

Ο Liam Payne πέρασε δύο φορές από οντισιόν στο X Factor, καταφέρνοντας να προχωρήσει με τη δεύτερη προσπάθειά του το 2010, όταν ερμήνευσε την εκδοχή του Michael Bublé στο τραγούδι Cry Me A River.

Τελικά, έγινε μέλος των One Direction, όπου ανακάλυψε το ταλέντο του στη σύνθεση τραγουδιών, με αποτέλεσμα να συμβάλει καθοριστικά στα μισά περίπου τραγούδια των δύο τελευταίων άλμπουμ του συγκροτήματος, όπως τα History, Steal My Girl και Story Of My Life.

Όταν ξεκίνησε τη σόλο καριέρα του, συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της pop μουσικής, όπως ο Ed Sheeran, ο Charlie Puth και ο Ryan Tedder των OneRepublic.

«Η σύνθεση για τους One Direction ήταν μια διαφορετική διαδικασία, γιατί ήξερες τι ήθελαν τα παιδιά» είχε δηλώσει ο ίδιος στο BBC. «Αγαπώ αυτά τα τραγούδια – μην με παρεξηγήσετε – αλλά ήξερα γιατί τα έγραφα και τι στόχευα».

Στα σόλο τραγούδια του, απέφευγε συνήθως τα ερωτικά θέματα, επιλέγοντας πιο ώριμα, όπως η κατάθλιψη και ο χωρισμός. «Είμαι ειδικός στους χωρισμούς, όπως φαίνεται» είχε πει. «Για μένα, ήταν πιο εύκολο να γράφω από μια τέτοια θέση, γιατί τα συναισθήματα είναι πιο έντονα».

Πηγή

Έπειτα από μακροχρόνια μάχη με την υγεία της, η θρυλική «Βασίλισσα της Rock n’ Roll» Tina Turner, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών, κάνοντας φτωχότερο τον μουσικό κόσμο. Την θλιβερή είδηση την ανακοίνωσε ο εκπρόσωπός της Peter Lindbergh, στα social media της τραγουδίστριας. Αναλυτικά αναφέρει:

«Με μεγάλη λύπη ανακοινώνουμε τον θάνατο της Tina Turner. Με τη μουσική της και το απεριόριστο πάθος της για τη ζωή, μάγεψε εκατομμύρια θαυμαστές σε όλο τον κόσμο και ενέπνευσε τα αστέρια του αύριο. Σήμερα αποχαιρετούμε μια αγαπημένη φίλη που μας αφήνει το μεγαλύτερο έργο της: τη μουσική της. Όλη η εγκάρδια συμπόνια μας είναι στην οικογένειά της. Tina, θα μας λείψεις πολύ.»

Λίγα λόγια για την Tina Turner

Το κανονικό της όνομα ήταν Anna Mae Bullock, και γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου του 1939 στο Μπράουνσβιλ του Τενεσί. Ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια, χορεύτρια, ηθοποιός, και συγγραφέας. Το 1962 παντρεύτηκε τον Ike Turner, ο οποίος μάλιστα την προέτρεψε να αλλάξει το όνομά της σε «Tina Turner» 2 χρόνια πιο πριν. Και μάλιστα την βοήθησε στην αρχή της καριέρας της με την μπάντα του Kings Of Rhythm. Ωστόσο ο γάμος τους έληξε άδοξα το 1978. Σύμφωνα με όσα έγραψε η τραγουδίστρια στην αυτοβιογραφία της, ο σύζυγός της ήταν βίαιος και την κακοποιούσε συχνά. Το 1985 γνώρισε τον Erwin Bach, τον οποίο παντρεύτηκε το 2013. Την ίδια χρονιά, απέκτησε την ελβετική υπηκοότητα και αποποιήθηκε την αμερικανική.

Είναι από τις κορυφαίες σε πωλήσεις τραγουδίστριες παγκοσμίως, με τις πωλήσεις της να ξεπερνούν τις 200 εκατομμύρια σε albums & singles. Διαθέτει αρκετά βραβεία στη κατοχή της, μεταξύ των οποίων και 12 βραβεία Grammy. Διαθέτει ένα ρεκόρ στο Βιβλίο Guinness με τους περισσότερους θεατές σε μια συναυλίας της, με μόλις 180000 το 1988. Το 1988 απέκτησε το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ και στο St. Louis Walk of Fame ενώ το 1991 έχει εισαχθεί μαζί με τον Ike Turner στο Rock and Roll Hall of Fame. To 2005 τιμήθηκε με το βραβείο Κένεντι.

Εκτός από τη μεγαλοπρεπέστατη καριέρα στη μουσική, η Tina Turner ακολούθησε και τη καριέρα της υποκριτικής, συμμετέχοντας σε ταινίες, όπως: Tommy (1975), Mad Max Beyond Thunderdome (1985), & Last Action Hero (1993).

Πέθανε σήμερα 24 Μαΐου στο Küsnacht κοντά στη Ζυρίχη της Ελβετίας σε ηλικία 83 ετών. Η κληρονομιά που άφησε στη Παγκόσμια Μουσική Βιομηχανία, είναι αδιανόητα μεγάλη. Γιατί η Tina Turner ήταν απλά η καλύτερη στο είδος της. Όπως λέει κι ένας τίτλος από τις μεγάλες τις επιτυχίες The Best (1989), που κυκλοφόρησε αρχικά από την Bonnie Tyler (1988).

Rest In Peace Tina!!!

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Θλίψη στη παγκόσμια μουσική βιομηχανία προκάλεσε ο θάνατος του πληκτρά κι ενός εκ των ιδρυτικών μελών των Depeche Mode, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών.

Την είδηση του θανάτου του Andy “Fletch” Fletcher την έκανε γνωστή η μπάντα, σε δημοσίευση στα social media το βράδυ της Πέμπτης (26/5). Η δημοσίευση αναφέρει το εξής:

«Είμαστε συγκλονισμένοι και γεμάτοι με τον συντριπτικό πρόωρο θάνατο του αγαπημένου μας φίλου, μέλους της οικογένειας και μέλος του συγκροτήματος Andy Fletcher.
Ο Fletch είχε μια αληθινή καρδιά από χρυσό, και ήταν πάντα εκεί όταν χρειαζόσουν υποστήριξη, μια ζωντανή συζήτηση, ένα καλό γέλιο, ή μια κρύα πίντα.
Οι καρδιές μας είναι με την οικογένειά του και σας ζητάμε να τους κρατήσετε στη σκέψη σας και να σεβαστείτε την ιδιωτικότητά τους σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.»

Η αιτία του θανάτου ακόμη δεν έγινε γνωστή.

Ο Fletcher ήταν μέλος των Depeche Mode για περισσότερα από 40 χρόνια, από τον επίσημο σχηματισμό τους το 1980 και το ντεμπούτο άλμπουμ τους το Speak and Spell up (1981) μέχρι το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, το Spirit (2017).

Το 2020, ο Fletcher και οι συνοδοιπόροι του από τους Depeche Mode – μακροχρόνια μέλη Dave Gahan και Martin Gore, αλλά και πρώην μέλη της μπάντας Vince Clarke και Alan Wilder – εισήχθησαν στο Rock and Roll Hall of Fame για τον πρωτοποριακό τους ρόλο στη synth-pop, τη new wave και την electronic. Το συγκρότημα έχει παίξει επίσης σημαντικό ρόλο στη heavy metal.

«Η ομορφιά της χρήσης ηλεκτρονικού εξοπλισμού είναι ότι τώρα μπορεί να γίνει μουσική στο υπνοδωμάτιό σου», δήλωσε ο Andy Fletcher στο Rolling Stone το 1990. «Δεν χρειάζεται να συγκεντρώσετε τέσσερα άτομα σε μία αποθήκη για να κάνετε πρόβα. Δεν χρειάζεται να έχεις τέσσερις εξαιρετικούς μουσικούς που να τσακώνονται μεταξύ τους. Μπορείς να το κάνεις στην κρεβατοκάμαρά σου και όλα εξαρτώνται από ιδέες».

R.I.P. Andy Fletcher

Τον Σεπτέμβριο οι Daughtry κυκλοφόρησαν το 6ο τους στούντιο άλμπουμ με τίτλο Dearly Beloved, κι όπως ήταν αναμενόμενο θα ακολουθούσε και μια περιοδεία για την προώθηση του δίσκου. Ένα όμως αναπάντεχο γεγονός, αναγκάζει την αμερικάνικη ροκ μπάντα να αναβάλλει προς ώρας την επερχόμενη περιοδεία της. Κι αυτό γιατί τη Παρασκευή 12 Νοεμβρίου, ο τραγουδιστής της μπάντας Chris Daughtry έχασε τη θετή κόρη του Hannah Price σε ηλικία 25 ετών. Η Hannah Price βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στο Nashville, και αυτή τη στιγμή ερευνάται ο θάνατός της από την αστυνομία. Εκείνη την ημέρα, ο εκπρόσωπος της μπάντας έβγαλε την εξής ανακοίνωση:

«Λόγω του απροσδόκητου θανάτου της κόρης του Chris και της Deanna Daughtry, Hannah, όλα τα προγραμματισμένα σόου για την επόμενη εβδομάδα αναβλήθηκαν. Η οικογένεια Daughtry σας ευχαριστεί για την κατανόησή σας και ζητά με σεβασμό ιδιωτικότητα κατά τη διάρκεια αυτής της πολύ δύσκολης στιγμής. Περισσότερες λεπτομέρειες θα γίνουν διαθέσιμες αργότερα. Η έρευνα για αυτόν τον τραγικό θάνατο είναι ακόμη σε εξέλιξη»

Ερωτηματικά υπάρχουν για το αν θα συνεχιστεί η περιοδεία αργότερα μετά από αυτό το άσχημο γεγονός.

Η Deanna Daughtry έγραψε σχετικά για τη θανούσα κόρη της:

«Η πρώτη μου γέννηση. Σ’ αγαπώ ατελείωτα Hannah. Η οικογένειά μας θα ήθελε να σας ευχαριστήσει όλους για την έκρηξη αγάπης καθώς θρηνούμε την απώλεια της κόρης μας Hannah. Αναμένουμε τα αποτελέσματα της νεκροψίας για να προσδιορίσουμε πώς υπέστη η Hannah τα τραύματα που προκάλεσαν το θάνατό της. Οι καρδιές μας είναι ραγισμένες.»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Deanna Daughtry (@deanna.daughtry)

Όπως και να έχει, ευχόμαστε ένα τεράστιο κουράγιο στον Chris Daughtry!!!

«Μου χρειάζεται πριν απ’ το θάνατό μου μια ύστατη γνώση,

η γνώση του θανάτου μου, για να μπορέσω να πεθάνω.»

(Γ. Ρίτσος)

“Mors ultima ratio” ή αλλιώς “ο θάνατος έχει τον τελευταίο λόγο.” Επέλεξα αυτό το λατινικό απόφθεγμα ως τίτλο για το παρόν μου άρθρο, καθώς θα ήθελα να αναλύσω το “βαρύ” μα καθημερινό θέμα αλλά και τη σημασία του θανάτου. Τι είναι αυτό που μας κάνει να φοβόμαστε το θάνατο; Τι είναι αυτό που μας κάνει να αποφεύγουμε να αναλύσουμε τον όρο “θάνατος”; Είναι μήπως όλα αυτά έμφυτα στοιχεία του ανθρώπου και απλώς ισχυροποιούν το ανθρώπινο στοιχείο μας, ή μήπως μεγαλώνουμε με λάθος αντιλήψεις;

Θα ήθελα να ξεκινήσω αναλύοντας τον όρο “θάνατος”, δίνοντας μια όσο το δυνατόν καλύτερη ερμηνεία για αυτόν. Με μια απλή και πολύ γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο θα έβρισκε κανείς πληθώρα ερμηνειών για τη λέξη αυτή. “Θάνατος είναι το αντίθετο της ζωής, δηλαδή η οριστική παύση όλων των βιολογικών λειτουργιών που υποστηρίζουν τη διαβίωση ενός οργανισμού.” Με άλλα λόγια, σύμφωνα με το αγαπητό μας διαδίκτυο, ο θάνατος είναι το συνώνυμο της φθοράς και, κατ’ επέκτασιν, το αντώνυμο της υπόστασης, του “ζῆν” και του “ὑπάρχειν”. Επιπλέον, υπάρχει και μια άλλη ερμηνεία που διατυπώνει πως ο θάνατος είναι το συνώνυμο του χρόνου. Γιατί, όμως; Προφανώς επειδή ο χρόνος με τη σειρά του είναι το συνώνυμο της φθοράς, κυρίως της υλικής, και του γήρατος. Κάθε, δηλαδή, ον που υπάρχει, από τη στιγμή που θα πρωτουπάρξει, θα δεχθεί επάνω του την επίδραση της δύναμης του χρόνου, μιας δύναμης που είναι ακαθόριστη και μιας δύναμης που συνεχώς “κυλάει” με τον ίδιο πάντα ρυθμό και μονάχα προς μια κατεύθυνση, από το παρόν προς το μέλλον, έχοντας ήδη πλέξει το υφαντό του παρελθόντος. Τελευταίο μα εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός πως το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων θα εξέφραζαν την άποψη πως ο θάνατος είναι και συνώνυμο της απώλειας και, με τη σειρά του, του πένθους και του θρήνου. Ασφαλώς, ο θάνατος -και η απώλεια- είναι από τα πιο έντονα φορτισμένα γεγονότα στη ζωή ενός ανθρώπου. Από τη μέρα που βλέπουμε το φως του ηλίου γνωρίζουμε ότι κάποια μέρα θα σταματήσουμε να το βλέπουμε, όχι μόνο εμείς, αλλά και όλα ανεξαιρέτως τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Η γνώση, όμως, αυτή ποτέ δεν μας προετοιμάζει για το θάνατο.

Είναι μήπως αυτή η φοβία απέναντι στο θάνατο -και οι λόγοι της φοβίας- αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης φύσης μας ή είμαστε μεγαλωμένοι με λανθασμένες αντιλήψεις; Θα έλεγε κανείς πως, δεδομένου ότι όλοι θα πεθάνουμε κάποια στιγμή, το άγχος που τρέφουμε για το θάνατο είναι ένα φυσιολογικό μέρος της ανθρώπινης εμπειρίας και φύσης. Όπως ήδη έχει αναφερθεί, για πολλούς από εμάς, η σκέψη για τον θάνατο μπορεί να προκαλέσει φόβους χωρισμού, απώλειας, πόνου και άγχους, καθώς δε θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας ή να χάσουμε αυτούς που αγαπάμε. Αυτός ο φόβος έχει τη δύναμη να παρακινήσει μια καλή ζωή. Μας ενθαρρύνει να δείχνουμε την αγάπη μας σε αυτούς που αγαπάμε, να δημιουργούμε διαρκείς αναμνήσεις, να κυνηγάμε τις ελπίδες και τα όνειρά μας και να επιτυγχάνουμε τους στόχους μας. Επομένως, η φοβία απέναντι στο θάνατο είναι ένα συναίσθημα, και τα συναισθήματα είναι ένα ισχυρό και αναπόσπαστο κομμάτι του “ζῆν”. Τα συναισθήματα αποτελούσαν ανέκαθεν ένα σύστημα άμεσης υπόδειξης και μας ειδοποιούν για καταστάσεις ώστε να πράξουμε αναλόγως.

Επιλογικά, θα έλεγε κανείς πως ο θάνατος είναι ένα αναμενόμενο γεγονός στον κύκλο ζωής του κάθε ανθρώπου, όμως ο τρόπος του θανάτου, η σχέση που είχαμε με το πρόσωπο που φεύγει, καθώς και οι δικές μας αντιλήψεις και προκαταλήψεις σχετικά με το θάνατο, μας κάνουν να φοβόμαστε και να θεωρούμε “ταμπού” το συγκεκριμένο θέμα. Παρόλα αυτά, δεν παύει να αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ανθρώπινης ύπαρξης και, όπως διατύπωσε ο Μάρκος Αυρήλιος αρκετά χρόνια πίσω, πρέπει να αντιμετωπίζουμε το θάνατο με ευαρέσκεια καθώς είναι ένα από τα πράγματα που θέλει η φύση.

Θανάσης Μουλιός

Ο drummer της θρυλικής ροκ μπάντας από την Αγγλία, πέθανε τη Τρίτη 24/8 σε ηλικία 80 ετών, σε νοσοκομείο του Λονδίνου. Την είδηση την έκανε γνωστή ο ατζέντης του, δηλώνοντας το εξής:

«Με τεράστια θλίψη ανακοινώνουμε τον θάνατο του αγαπημένου μας Charlie Watts. Πέθανε ειρηνικά σε νοσοκομείο του Λονδίνου νωρίτερα σήμερα περικυκλωμένος από την οικογένειά του. Ο Τσάρλι ήταν ένας αγαπημένος σύζυγος, πατέρας και παππούς και επίσης, ως μέλος των Rolling Stones, ένας από τους μεγαλύτερους ντράμερ της γενιάς του. Ζητούμε ευγενικά να τηρηθεί η ιδιωτικότητα της οικογένειάς του, των μελών της μπάντας και των στενών φίλων του σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.»

Ο θάνατος του Charlie Watts αναμφίβολα έχει σκορπίσει αρκετή θλίψη στη ροκ μουσική σκηνή, αλλά και γενικά στην ευρύτερη μουσική βιομηχανία, καθώς έχει συμβάλλει στο μέγιστο τη τεράστια επιτυχία των Rolling Stones μέχρι σήμερα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει άλλωστε τη μεγάλη τους επιτυχία (I Can’t Get No) Satisfaction, που τους χάρισε το 1ο No. 1 single στην Αμερική; Ποιος μπορεί να ξεχάσει μια άλλη μεγάλη τους επιτυχία όπως το Paint It Black; Ή το Gimme Shelter; Ή ακόμη και το Sympathy For The Devil;

Ας δούμε μερικά πράγματα για τον θρυλικό drummer. Ο Charles Robert Watts γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου του 1941 στο Λονδίνο. Από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε την επαφή του με τη μουσική, και στα 10 ανακάλυψε τη jazz μουσική, καθώς θαύμαζε ιδιαίτερα τους Jelly Roll Morton και Charlie Parker. Επίσης ανακάλυψε το ταλέντο του στα drums, όταν μετέτρεψε το banjo σε τάμπουρο.

Τον Ιανουάριο του 1963 μπαίνει στους Rolling Stones, όπου έμελλε να εκτοξεύσει την καριέρα τους. Στα 48 χρόνια συνύπαρξής τους, ο Charlie Watts έχει κυκλοφορήσει μαζί με τους Rolling Stones 30 άλμπουμ, παρέλαβε μαζί τους 45 βραβεία, αλλά και εντάχθηκε μαζί τους στο Rock & Roll Hall Of Fame το 1989. Επίσης το 2016, το περιοδικό Rolling Stone ονόμασε τον Charlie Watts ως τον 12ο σπουδαιότερο drummer όλων των εποχών.

Τη δεκαετία 1980, ο Charlie Watts νοσηλεύτηκε για κατάχρηση αλκοόλης και ηρωίνης, αλλά και το 2004 νοσηλεύτηκε για τον καρκίνο του λαιμού. Φέτος αντιμέτωπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποτρέψει τον Charlie στο να ακολουθήσει τους Rolling Stones στην επερχόμενη περιοδεία τους No Filter Tour, σε στάδια της Αμερικής.

Rock In Paradise Charlie Watts

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ήταν 18 Μαΐου του 2017 όταν ο Chris Cornell αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του, καθώς βρέθηκε απαγχονισμένος στη σουίτα του ξενοδοχείου στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, έπειτα από τη συναυλία του με τους Soundgarden. Εμείς θα πάμε να θυμηθούμε ποιος ήταν ο Chris Cornell, ποια τα κατορθώματά του, ποια η σχέση του με την Ελλάδα, και ποια ήταν τα ψυχικά θέματα που αντιμετώπιζε όλα αυτά τα χρόνια.

Ποιος ήταν ο Chris Cornell;

Το κανονικό του όνομα ήταν Christopher John Boyle, και γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1964 στο Σιάτλ της Ουάσιγκτον. Η ιδιότητά του ήταν τραγουδιστής, τραγουδοποιός, και μουσικός. Το επίθετο Cornell το πήρε από τη μητέρα του, καθώς ο ίδιος έμεινε μαζί της όταν χώρισαν με τον πατέρα του. Την επαφή του με τη μουσική, την ξεκίνησε από μικρή ηλικία, καθώς έκανε μαθήματα πιάνου και κιθάρας, Φυσικά και η μητέρα του είχε αγοράσει ένα ταμπούρο, το οποίο έκανε τον Chris Cornell να ακολουθήσει το μονοπάτι στο να γίνει σπουδαίος ροκ μουσικός. Την πρώτη επαφή του με το τραγούδι, την είχε όταν πήγαινε σε καθολικό σχολείο, κι ερμήνευσε μπροστά στο κοινό το αντιπολεμικό τραγούδι One Tin Soldier. Οι μουσικές του επιρροές ήταν Paul McCartney, XTC, Siouxsie and the Banshees, Ultravox, and Bauhaus.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Chris Cornell μπήκε πιο ενεργά στη μουσική, αφού έγινε μέλος ενός cover συγκροτήματος που λεγόταν The Shemps, στο οποίο ο μπασίστας ήταν ο Hiro Yamamoto. Αφού ο Yamamoto έφυγε από τους The Shemps, η μπάντα έφερε τον κιθαρίστα Kim Thayil. Ωστόσο ο Chris Cornell και ο Hiro Yamamoto κράτησαν επαφή μεταξύ τους, και αφού οι The Shemps διαλύθηκαν οριστικά, οι δυο τους ξεκίνησαν jam, πήραν και τον Kim Thayil, για να δημιουργήσουν ένα νέο συγκρότημα.

Η δημιουργία των Soundgarden

Οι Soundgarden δημιουργήθηκαν το 1984, με πρωτεργάτες τον Chris Cornell (φωνή), τον Hiro Yamamoto (μπάσο), και τον Kim Thayil (φωνητικά). Ένα χρόνο αργότερα μπήκε στη μπάντα και ο Scott Sundquist (τύμπανα), ο οποίος αντικαταστάθηκε στη συνέχεια από τον Matt Cameron. Στα χρόνια που συνυπήρξαν (1984-1997 & 2010-2017), κυκλοφόρησαν μαζί 6 άλμπουμ (Ultramega OK, Louder Than Love, Badmotofinger, Superunknown, Down On The Upside, & King Animal), πούλησαν 30 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, και κατέκτησαν 11 βραβεία.

Η διάλυση των Soundgarden και το ξεκίνημα της σόλο καριέρας

To 1998, ένα χρόνο μετά τη πρώτη διάλυση των Soundgarden, ο Chris Cornell ξεκίνησε να δουλεύει πάνω σε νέο υλικό για τη σόλο δουλειά του, και το 1999 κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ Euphoria Morning. Με το πέρασμα των χρόνων, κυκλοφόρησε κι άλλα 3 σόλο άλμπουμ όσο ήταν εν ζωή: Carry On (2007), Scream (2009), & Higher Truth (2015). To 2020, κυκλοφόρησε το άλμπουμ No One Sings Like You Anymore Vol. 1, το οποίο εμπεριέχει τις ηχογραφημένες διασκευές του. Συνολικά στη σόλο καριέρα του, πούλησε σχεδόν 15 εκατομμύρια αντίτυπα, και κατέκτησε 4 βραβεία.

Στη σόλο καριέρα του, χάρισε κι ένα πολύ όμορφο soundtrack για τη ταινία James Bond 007: Casino Royale (2006), το You Know My Name. Το συγκεκριμένο τραγούδι του έδωσε βραβείο στη κατηγορία Best Original Song στα Satellite Awards (2006), βραβείο στη κατηγορία Best Original Song Written Directly for a Film στα World Soundtrack Award (2007), και μια υποψηφιότητα στη κατηγορία Best Song Written for a Motion Picture, Television or Other Visual Media στα Grammy Awards (2008).

Το νέο κεφάλαιο με τους Audioslave

Οι Audioslave ξεκίνησαν να υπάρχουν από το 2001, και είναι δημιούργημα των Tom Morello (κιθάρα), Tim Commerford (μπάσο), & Brad Wilk (τύμπανα), οι οποίοι προήλθαν από τους Rage Against The Machine. Στην αναζήτηση τραγουδιστή για τη μπάντα, ο μουσικός παραγωγός Rick Rubin, τους είχε προτείνει να προσεγγίσουν τον Chris Cornell, ο οποίος ήταν ελεύθερος. Κι εφόσον μπήκε ο τελευταίος στη μπάντα, ξεκίνησαν να γράφουν νέα μουσική. Μέχρι και το 2007 που συνυπήρξαν, κυκλοφόρησαν μαζί 3 άλμπουμ (Audioslave, Out Of Exile, & Revelations), και πούλησαν συνολικά πάνω από 8 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το 2007 διαλύθηκαν, μετά από την απόφαση του Chris Cornell να αποχωρήσει από τη μπάντα λόγω διαφωνιών.

Τα άλλα μουσικά project του Chris Cornell

Πέρα από τους Soundgarden, τους Audioslave, και τη σόλο καριέρα του, ο Chris Cornell εκείνα τα χρόνια συμμετείχε και σε άλλα 3 μουσικά project. Από το 1986 μέχρι το 1987 ήταν μέλος των Center for Disease Control Boys. Το 1990, ο Chris Cornell μαζί με τα μελλοντικά μέλη των Pearl Jam (Eddie Vedder, Stone Gossard, Jeff Ament, Mike McCready, & Matt Cameron), σχημάτισαν τους Temple Of The Dog, προς τιμή του πολύ καλού του φίλου Andrew Wood, που πέθανε εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης της ηρωίνης. Και μαζί με τους Temple Of The Dog κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ το 1991. Και τέλος το 1992, ο Chris Cornell συμμετείχε σ’ άλλο ένα project που λεγόταν M.A.C.C., του οποίου το όνομα προήλθε από τα αρχικά των επωνύμων του Mike McCready, του Jeff Ament, του Matt Cameron, και του Chris Cornell.

Η γενική αναγνώρισή του και τα επιτεύγματά του

Ο Chris Cornell ήταν από τους πρωτοπόρους της grunge μουσικής στη δεκαετία του ’90, μαζί με τον αείμνηστο Kurt Cobain (Nirvana), τον επίσης αείμνηστο Layne Stanley (Alice In Chains), τον Eddie Vedder (Pearl Jam), και τον Scott Weiland (Stone Temple Pilots). Επίσης είχε και την ιδιαίτερη φωνητική του εμβέλεια τεσσάρων οκτάβων. Ως προς τα επιτεύγματά του, πέρα από τα βραβεία που κατέκτησε είτε με τους Soundgarden είτε σόλο, αναδείχθηκε ως ο 4ος καλύτερος Heavy Metal τραγουδιστής όλων των εποχών, ως 9ος καλύτερος lead singer όλων των εποχών από το περιοδικό Rolling Stone, και ως ο 12ος στη λίστα με τους καλλιτέχνες που διαθέτουν τις μεγαλύτερες φωνές της μουσικής του MTV.

Η Ελληνίδα σύζυγός του και η γενική σχέση του με την Ελλάδα

Ο Chris Cornell είχε μια μεγάλη σχέση με την Ελλάδα, την οποία τη λάτρευε ως χώρα, αλλά και τον τρόπο της ζωής. Πως ξεκίνησε όλο αυτό; Με τη Βίκυ Καραγιάννη γνωρίστηκαν το 2003 στο Παρίσι σε μια συναυλία του, κι εκεί αναπτύχθηκαν αστραπιαία τα συναισθήματά του γι’ αυτή τη γυναίκα. Λίγο καιρό αργότερα ταξίδεψαν μαζί στην Ελλάδα, την οποία την αγάπησε αμέσως. Μαζί απέκτησαν 2 παιδιά, την Αντόνια (Τόνι), και τον Κρίστοφερ Νίκολας. Τον γιο του, τον βάφτισε η Άννα Βίσση. Μάλιστα, ο Chris Cornell εμφανίστηκε μαζί με την Άννα Βίσση στο Hotel Ermou στην Αθήνα, στις 7 Απριλίου του 2017. Δηλαδή ένα μήνα πριν αποφασίσει να αυτοκτονήσει.

Τα ψυχικά θέματά του και ο θάνατός του

Ο Chris Cornell όλα αυτά τα χρόνια πάλευε με τη κατάθλιψη. Η συνέπεια αυτή προήλθε από τα 12 του, όταν ξεκίνησε τη χρήση LSD και μαριχουάνας, ενώ ξεκίνησε και τον εθισμό του στο αλκοόλ. Αργότερα κατάφερε να το διαχειριστεί όταν ασχολήθηκε περισσότερο με τη μουσική, και δημιούργησε τους Soundgarden. Το 1997, όταν διαλύθηκαν οι Soundgarden και ο πρώτος του γάμος, επέστρεψε στη χρήση άλλων ναρκωτικών ουσιών, και να πέφτει ακόμη περισσότερο. Το 2002 επισκέφτηκε το κέντρο αποκατάστασης για να καταπολεμήσει όλο αυτό που του συμβαίνει, και γύρω στο 2005 σταμάτησε να πίνει αλκοόλ. Αλλά με το πέρασμα των χρόνων ο εθισμός επανερχόταν, και συνέχισε να κάνει κι άλλες χρήσεις. Στις 18 Μαΐου του 2017, και μετά από τη συναυλία των Soundgarden στο FOX Theater, ο Chris Cornell βρίσκεται απαγχονισμένος στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε, στο Ντιτρόιτ. Μια σοκαριστική απώλεια στο χώρο της ροκ μουσικής, αλλά και γενικά στην ευρύτερη μουσική βιομηχανία. Πολλοί μουσικοί, καλλιτέχνες, και διάφορα συγκροτήματα έσπευσαν να αποτίσουν φόρο τιμής προς τον Chris Cornell, μεταξύ των οποίων: Dan Reynolds (Imagine Dragons), Tom Morello, Guns ‘n’ Roses, Faith No More, U2, Serj Tankian (System Of A Down), Pearl Jam, και πολλοί άλλοι.

Αυτός που τίμησε ιδιαιτέρως τον Chris Cornell, ήταν ο στενός του φίλος Chester Bennington (Linkin Park). Ο Chester στη κηδεία του φίλου του, μαζί με τον bandmate του Brad Delson διασκεύασαν το Hallelujah του Leonard Cohen. Επίσης μία μέρα μετά από το θάνατό του, ο Chester Bennington μαζί με τα υπόλοιπα μέλη των Linkin Park εμφανίστηκαν στην εκπομπή του Jimmy Kimmel, και αφιέρωσε το One More Light στον Chris Cornell. Και τέλος, την ίδια χρονιά, στην ημέρα των γενεθλίων του Chris Cornell, ο Chester Bennington αποφάσισε με τον ίδιο τρόπο να φύγει από τη ζωή.

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, η απώλεια του Chris Cornell παραμένει μεγάλη για τη μουσική. Η παρακαταθήκη που άφησε όμως, είναι τεράστια. Όπως και να έχει, κανένας καλλιτέχνης δεν θα βρεθεί να τραγουδήσει το ίδιο όπως και ο Chris Cornell. Και δύσκολα κάποιος μπορεί να συγκριθεί μαζί του.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ήταν 20 Απριλίου του 2018 όταν ο Avicii, βρισκόμενος στο Μουσκάτ του Ομάν, αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του σε ηλικία 28 ετών, καθώς βρέθηκε αυτοτραυματισμένος με σπασμένο γυάλινο ποτήρι. Εμείς θα πάμε να θυμηθούμε ποιος ήταν ο Avicii, ποια ήταν τα κατορθώματά του, και ποια ήταν τα ψυχικά θέματα και θέματα υγείας που αντιμετώπιζε εκείνα τα χρόνια.

Ποιος ήταν ο Avicii;

Το κανονικό του όνομα ήταν Tim Bergling, και γεννήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου του 1989 στη Στοκχόλμη. Ο Σουηδός DJ ξεχώρισε από τη πρώτη στιγμή στο χώρο της EDM με το ιδιαίτερο μουσικό του στυλ, ενώ μάλιστα έχτισε σχετικά γρήγορα και το όνομά του. Η ιδιότητά του ήταν remixer, μουσικός παραγωγός, και συνθέτης. Το καλλιτεχνικό του όνομα Avicii, όπως εξήγησε και ο ίδιος έχει την έννοια του χαμηλότερου επιπέδου της βουδιστικής κόλασης και επέλεξε το “παρατσούκλι” γιατί το πραγματικό του όνομα είχε ήδη χρησιμοποιηθεί κατά τη δημιουργία της σελίδας του Myspace.

Από τα 8 του ξεκίνησε να κάνει διάφορες μίξεις στο δωμάτιό του, ενώ αντλούσε έμπνευση κι από τον αδερφό του που ήταν επίσης DJ, και στα 16 του ξεκίνησε να δημιουργεί τη δικιά του μουσική. Το 2007, υπέγραψε συμφωνία με την εταιρία Dejfitts Plays. Επίσης ήταν και μέλος σε φόρουμ του Laidback Luke, όπου τελειοποίησε την τέχνη του και, μερικές φορές, έδειχνε το διακριτικό του στυλ στην Deep House μουσική. Επηρεάστηκε μουσικά από Basshunter, Daft Punk, Swedish House Mafia, και Eric Prydz.

Εκείνα τα χρόνια γενικά ο Tim Bergling είχε διάφορα remixes, όπως το Sound of Now, το Muja, το Ryu και το Even. Ωστόσο το 2010 κυκλοφόρησε τη πρώτo του μεγάλo hit Seek Bromance (ως Tim Berg), το οποίο κατάφερε να μπει σε chart διάφορων Ευρωπαϊκών χωρών (Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ηνωμένο Βασίλειο, & Σουηδία). Επίσης ηχογράφησε κι ένα remix του Rapture μαζί με την Nadia Ali (πρώην iiO). Τέλος τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς υπέγραψε συμφωνία με την EMI Music Publishing.

Τον Οκτώβριο του 2011 συστήνεται περισσότερο στον κόσμο ως Avicii, καθώς κυκλοφόρησε τη μεγάλη του επιτυχία Levels. Το εν λόγω τραγούδι χρησιμοποιεί φωνητικό δείγμα της (αείμνηστης πλέον) Etta James από το Something’s Got a Hold on Me (1962), και ήταν ιδέα του Ιρανο-σουηδού παραγωγού Arash Pournouri. Το Levels γνώρισε μεγάλη επιτυχία, καθώς κατατάχθηκε σε υψηλές θέσεις των chart αρκετών χωρών (Ελλάδα, Ιταλία, ΗΠΑ, Ολλανδία, Γερμανία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο, κλπ.). Ταυτόχρονα έγινε κι ένας από τους μεγάλους ύμνους των club, καθώς αρκετοί dj’s το έχουν χρησιμοποιήσει είτε σε διάφορες μίξεις τους, είτε γενικά σε dj set τους.

Οι επιτυχίες και τα κατορθώματά του

Ως προς τη δισκογραφία, ο Avicii κυκλοφόρησε το 2013 το πρώτο του ολοκληρωμένο στούντιο άλμπουμ με τίτλο True, το οποίο εμπεριέχει τις μεγάλες επιτυχίες Wake Me Up, Hey Brother, & Addicted To You. Το 2015 κυκλοφόρησε το δεύτερο του άλμπουμ με τίτλο Stories, το οποίο εμπεριέχει τη μεγάλη του επιτυχία Waiting For Love. Και το 2019, ένα χρόνο μετά το θάνατό του, κυκλοφόρησε το τρίτο και τελευταίο του άλμπουμ με τίτλο TIM, το οποίο εμπεριέχει συνεργασίες με πολλούς καλλιτέχνες, και ηχογραφήθηκαν στο διάστημα 2017-18. Ενδιάμεσα κυκλοφόρησε 1 mix album, 1 remix album, & 6 EP’s. Συνολικά μέσα στη δισκογραφία του, κυκλοφόρησαν 56 singles.

Μέσα στη δισκογραφία του, και γενικά στη καριέρα του, ο Avicii είχε πολλές και σημαντικές συνεργασίες. Συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα της μουσικής, όπως: David Guetta, Tiësto, Martin Garrix, Aloe Blacc, Imagine Dragons, Rita Ora, Madonna, Coldplay, Robbie Williams, & Nicky Romero μεταξύ των οποίων.

Πέρα από τη δισκογραφία, τις συνεργασίες, και τις περιοδείες του, ο Avicii είχε και σημαντικές βραβεύσεις και διακρίσεις. Ως προς τα βραβεία, ο Avicii έλαβε συνολικά 22 βραβεία.

American Music Awards	Favorite Electronic Dance Music Artist (2014)
Billboard Music Awards	Top Dance/Electronic Song (Wake Me Up, 2014)
Echo Music Awards (2)	Electronic Dance Music National/International (2014) Hit des Jahres (2014)
Denmark GAFFA Awards	Best Foreign New Act (2013)
Sweden GAFFA Awards	Best Dance (True: Avicii by Avicii, 2014)
Grammis Awards (5)	Best Innovator (2012) Best Song (Levels, 2012) Best Artist (2014) Best Electro/Dance Album (TIM, 2020) Best Electro/Dance Song (SOS, 2020)
iHeartRadio Music Awards	EDM Song of the Year (Wake Me Up, 2014)
International Dance Music Awards (2)	Best Artist (solo) (2013) Best Album (TIM, 2020)
MTV Europe Music Awards (4)	Best Electronic (2013) Best Swedish Act (2013) Best Swedish Act (2018) Best Swedish Act (2019)
MTV Video Music Awards	Best Dance Video (Lonely Together, 2018)
Teen Choice Awards	Choice EDM Song (Wake Me Up, 2014)
World Music Awards (2)	World’s Best Electronic Dance Artist (2014) World’s Best Swedish Act (2014)

Από τις πιο σημαντικές διακρίσεις του, σίγουρα είναι η 3η που κατέλαβε για 2 συνεχόμενες χρονιές (2012, 2013) στη λίστα των 100 κορυφαίων dj’s απ’ όλο τον κόσμο, που διαμορφώνεται μέσω ψηφοφορίας κάθε χρόνο στο online περιοδικό DJ Magazine. Στη κορυφαία 10αδα της εν λόγω λίστας, βρέθηκε για 5 συνεχόμενες χρονιές (2011-2015).

Η ξαφνική απόσυρση, τα προβλήματά του που βγήκαν στο φως, και ο θάνατός του

Τον Μάρτιο του 2016, κι εκεί που φάνηκαν να κυλούν νορμάλ τα πράγματα για τον Σουηδό DJ, ο ίδιος έρχεται να αιφνιδιάσει τους πάντες, ανακοινώνοντας ότι αποσύρεται από τις περιοδείες και από τη πλήρη εμπλοκή του από τη μουσική. Στην ανοιχτή επιστολή που δημοσίευσε και στα social media, αλλά και στην ιστοσελίδα του, εξήγησε και τους λόγους που τον οδήγησαν σ’ αυτή την απόφαση.

«Πριν δυο εβδομάδες, έκανα το γύρο των ΗΠΑ οδηγώντας με τους φίλους και την ομάδα μου, ώστε απλά για να παρατηρήσουμε να δούμε και να σκεφτούμε για κάποια πράγματα με ένα καινούργιο τρόπο. Οι επιλογές και η καριέρα μου, ποτέ δεν έγιναν με βάση τα υλικά αγαθά, αν και είμαι ευγνώμων για τις ευκαιρίες και τις ανέσεις που μου χάρισε η επιτυχία. Το ξέρω ότι είμαι ευλογημένος που μπορώ να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο παίζοντας μουσική, αλλά έχω αφήσει πίσω μου τη ζωή ενός κανονικού ανθρώπου πίσω από τον καλλιτέχνη.»

Όσον αφορά με την υγεία του, ο Avicii, διέθετε ένα βαρύ ιστορικό με νοσηλείες και χειρουργικές επεμβάσεις, που τον είχαν αναγκάσει να ακυρώσει πολλές εμφανίσεις του, και σίγουρα τα θέματα υγείας του ήταν από τις βασικές αιτίες που τον οδήγησαν προς την απόσυρσή του. Πιο συγκεκριμένα τα θέματα υγείας του ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 2012, όταν ο DJ νοσηλεύθηκε στην Νέα Υόρκη με οξεία παγκρεατίτιδα, λόγω της παρενέργειας από την έντονη κατανάλωση αλκοόλ. Παρέμεινε στο νοσοκομείο για 11 ημέρες. Επίσης τον Μάρτιο του 2013, εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει θέματα υγείας όσο ήταν σε περιοδεία στην Αυστραλία, όπου γιατροί τον κάλεσαν να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση απομάκρυνσης χοληδόχου κύστης, αλλά φυσικά ο Avicii αρνήθηκε, για να συνεχίσει να εργάζεται για τον πρώτο δίσκο του, True. Τον Μάρτιο της επόμενης χρονιάς (2014), ο Avicii νοσηλεύεται στο Μαϊάμι, όπου εκεί προέκυψαν ακόμη πιο σοβαρά θέματα υγείας. Πιο συγκεκριμένα επανήλθε η παγκρεατίτιδα, αλλά κι έπασχε από σκωληκοειδίτιδα. Οπότε υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της σκωληκοειδούς απόφυσης και της χοληδόχου κύστης και συνέχισε την περιοδεία του το συντομότερο δυνατό. Αλλά μήνες μετά από τη χειρουργική επέμβασή του, ένιωθε έντονους πόνους που τον ανάγκασαν να ακυρώσει μερικές εμφανίσεις του για το υπόλοιπο του 2014, αλλά και όλες τις εμφανίσεις του το 2015.

Φτάνουμε στις 20 Απριλίου του 2018, και σε ηλικία 28 ετών, ο Tim Bergling (aka Avicii) βρίσκεται νεκρός σε δωμάτιο του ξενοδοχείου στο Μουσκάτ του Ομάν. Και βεβαίως βρέθηκε αυτοτραυματισμένος από σπασμένο γυάλινο ποτήρι. 6 ημέρες αργότερα από τον θάνατό του, η οικογένειά του δημοσίευσε ένα μήνυμα που ανέφερε ότι τελευταία ο Avicii έκανε συχνά διάφορες σκέψεις που αφορούσαν το νόημα της ζωής και την ευτυχία. Η ζωή του δεν υπήρξε και η πιο φυσιολογική, αφού από μικρός ξενυχτούσε και κατανάλωνε πολύ αλκοόλ.

Η είδηση του θανάτου του, σκόρπισε μεγάλη θλίψη στο χώρο της EDM, αλλά και γενικά στο χώρο της μουσικής. Και αρκετοί καλλιτέχνες έσπευσαν να αποτίσουν φόρο τιμής προς τον Avicii, ασχέτως αν συνεργάστηκαν μαζί του ή όχι. Μεταξύ των οποίων, το έπραξαν οι: David Guetta, Hardwell, Kygo, Mike Posner, Aloe Blacc, Imagine Dragons, OneRepublic, Martin Garrix, Eric Prydz, Deadmau5, Don Diablo, & Armin Van Buuren.

Ένας στίχος τραγουδιού του Avicii λέει το εξής:

‘One day you’ll leave this world behind, so live a life you will remember’

Ελπίζουμε ο Avicii για τα χρόνια που επέλεξε να ζήσει, και τα όποια προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε κατά καιρούς, να κατάφερε να ζήσει μια ζωή που θα θυμάται ακόμη και τώρα στα ψηλά.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης