Η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη θέση μεταξύ 53 χωρών – Πρώτη είναι η Ισπανία
Πεντακόσιες ογδόντα μία ελληνικές ακτές, δεκαπέντε μαρίνες και έξι τουριστικά σκάφη κέρδισαν φέτος Γαλάζιες Σημαίες, φέρνοντας την Ελλάδα για ακόμα μία φορά στην 2η θέση παγκοσμίως, ανάμεσα σε 53 χώρες, όπως ανακοινώθηκε σε ειδική εκδήλωση από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ). Πρώτος στην Ελλάδα σε αριθμό συνολικών βραβεύσεων, αναδείχθηκε ο νομός Χαλκιδικής, με 96 σημαίες, ενώ ακολουθούν η Αττική, η Κρήτη και η Ρόδος.

«Είμαστε ευλογημένη ως χώρα – oι προορισμοί μας είναι περιζήτητοι παγκοσμίως», δήλωσε η υφυπουργός Τουρισμού, Σοφία Ζαχαράκη, χαιρετίζοντας την εκδήλωση βράβευσης και κάνοντας ειδική αναφορά στην ποιότητα των υπηρεσιών, αλλά και του ανθρώπινου δυναμικού στην Ελλάδα. Επεσήμανε τα ζητήματα ασφάλειας και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης που συνδέονται με τον θεσμό, ενώ έκανε γνωστό ότι από το Ταμείο Ανάκαμψης έχουν ήδη εξασφαλιστεί περί τα 140 εκατομμύρια για την κατασκευή μαρινών, αλλά και για την βελτίωση της προσβασιμότητας στις παραλίες.

Όσον αφορά την τουριστική σεζόν, η κα Ζαχαράκη ανέφερε ότι «τα μηνύματα είναι αισιόδοξα για τη χώρα μας», ενώ εξέφρασε την ελπίδα ότι «στη φετινή χρονιά θα ξεπεράσουμε τις προσδοκίες μας», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ειδικότερα, η διεθνής επιτροπή βράβευσε 4.194 ακτές, 732 μαρίνες και 116 τουριστικά σκάφη σε όλο τον κόσμο, ενώ η χώρα μας κατέχει το 14% των βραβευμένων ακτών.

Μάλιστα, φέτος, η «Γαλάζια Σημαία», το πλέον αναγνωρίσιμο οικολογικό σήμα ποιότητας για ακτές, μαρίνες και σκάφη αειφόρου τουρισμού, συμπληρώνει 35 χρόνια εφαρμογής στον κόσμο και στην Ελλάδα.

Όπως δήλωσε ο Νίκος Πέτρου, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης, «στις μέρες μας, με την εντεινόμενη περιβαλλοντική κρίση, ο ρόλος της Γαλάζιας Σημαίας γίνεται ακόμα πιο σημαντικός. Στόχος μας είναι η κατάκτηση της πρώτης θέσης, υποσκελίζοντας την Ισπανία». Ο ίδιος επεσήμανε τη δυναμική που υπάρχει για την κατάκτηση περισσότερων από 1000 σημαιών, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

Απ’ την πλευρά του, ο δήμαρχος Γλυφάδας, Γιώργος Παπανικολάου, ανοίγοντας την εκδήλωση, εξέφρασε τη χαρά του για την ανάληψη των βραβεύσεων της Γαλάζιας Σημαίας και έκανε γνωστό ότι ο δήμος προχωράει σε μία ολιστική ανάπλαση του παράκτιου μετώπου του, με εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Στον χαιρετισμό του, ο διευθυντής του διεθνούς προγράμματος, Johann Durand, επεσήμανε την αξία των Γαλάζιων Σημαιών ως μέρος της στρατηγικής για την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, ενώ ανέφερε ότι ο θεσμός πρόκειται να εξελιχθεί σημαντικά τα προσεχή χρόνια.

Η βουλευτής Ν. Ηλείας της Ν.Δ., και πρόεδρος της επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, στον χαιρετισμό της αναφέρθηκε στις πρωτοβουλίες που ανέλαβε η κυβέρνηση για την μείωση των πλαστικών μίας χρήσης, του φαινομένου της διάβρωσης των ακτών, αλλά και την προστασία των περιοχών Natura, εκφράζοντας την αμέριστη στήριξή της στον θεσμό.

Η αντιπρόεδρος του ΞΕΕ, Χριστίνα Τετράδη, δήλωσε ότι «τα τουριστικά γραφεία δίνουν μεγάλη έμφαση σε αυτόν τον θεσμό» και επεσήμανε τις προσπάθειες των φορέων για την κατάκτηση των Γαλάζιων Σημαιών. Επιπλέον, έκανε λόγο για μία μεγάλη ευκαιρία προκειμένου να αναβαθμιστεί το τουριστικό προϊόν με τις σύγχρονες απαιτήσεις των καιρών, τονίζοντας ότι «το νέο μοντέλο ανάπτυξης πρέπει να προστατεύει το περιβάλλον και να εξασφαλίζει την ισόρροπη ανάπτυξη».

Η ετήσια αναγγελία των βραβευμένων με τη Γαλάζια Σημαία ακτών, πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στην Αττική, σε δύο φάσεις:

Το πρωί πραγματοποιήθηκε εκδήλωση εκπαιδευτικού χαρακτήρα στην βραβευμένη παραλία του δήμου Γλυφάδας, με την συμμετοχή περισσότερων από σαράντα παιδιών και εκπαιδευτικών από σχολεία της περιοχής. Τα παιδιά συμμετείχαν σε διαδραστικά εργαστήρια και παρακολούθησαν ναυαγοσωστική επίδειξη από την Πανελλήνια Σχολή Ναυαγοσωστικής (ΠΑ.ΣΧ.ΝΑ).

Η δεύτερη φάση της εκδήλωσης, που περιελάμβανε και την ανακοίνωση των βραβευμένων ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών, έγινε το απόγευμα στο Glyfada Golf Gardens με παρουσία πολλών εκπροσώπων της Πολιτείας και κλαδικών φορέων του Τουρισμού.

Το Πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία»

Η «Γαλάζια Σημαία» αποτελεί το πλέον αναγνωρίσιμο και διαδεδομένο διεθνώς οικολογικό σύμβολο ποιότητας στον κόσμο. Απονέμεται από το 1987, σε ακτές και μαρίνες οι οποίες πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις βράβευσης. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη βράβευση μίας ακτής με τη «Γαλάζια Σημαία», είναι η ποιότητα υδάτων σε αυτήν να είναι «Εξαιρετική». Καμία άλλη διαβάθμιση της ποιότητας, ακόμα και «Καλή», δεν είναι αποδεκτή από το Πρόγραμμα. Η βράβευση έχει διάρκεια ενός έτους.

Πρέπει επιπλέον να τηρούνται και τα υπόλοιπα από τα συνολικά 33 κριτήρια για τις ακτές (38 για τις μαρίνες και 51 για τα σκάφη), τα οποία αναφέρονται σε καθαριότητα, οργάνωση, πληροφόρηση, ασφάλεια λουομένων και επισκεπτών, προστασία του φυσικού πλούτου της ακτής και του παράκτιου χώρου και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση.

Τα μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία του εξωτερικού, δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη «Γαλάζια Σημαία» όταν επιλέγουν τους προορισμούς που προτείνουν στους πελάτες τους, ως εγγύηση των υψηλής ποιότητας υπηρεσιών που προσφέρονται στην ακτή, αλλά και της προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας. Αυτό το γνωρίζουν και το αξιολογούν όλοι οι διαχειριστές ακτών, δήμοι, ξενοδοχεία και camping, που συμμετέχουν στο πρόγραμμα εθελοντικά.

Το ΥΠΕΝ, διά της γενικής γραμματείας Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων, υποστηρίζει ενεργώς το πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία», ενώ η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, υπέγραψε τον Οκτώβριο του 2013 πρωτόκολλο συνεργασίας με το υπουργείο Τουρισμού, επισφραγίζοντας και τυπικά τους κοινούς στόχους στην προσπάθεια βελτίωσης της ποιότητας του τουριστικού προϊόντος.

Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ), υποστηρίζει το πρόγραμμα και προτρέπει τους ΟΤΑ στην τήρηση της εφαρμογής των κριτηρίων του.

Υπενθυμίζεται τέλος, ότι η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης παρακολουθείται κάθε χρόνο από τις διευθύνσεις υδάτων των αποκεντρωμένων διοικήσεων και την γενική γραμματεία Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων του ΥΠΕΝ, μέσω δειγματοληψιών ελέγχου που γίνονται από διαπιστευμένα από το Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης (ΕΣΥΔ) εργαστήρια.

Για θυμήσου όταν πήγαινες στη παραλία και ήσουν τεσσάρων, έξι, δέκα…

Αφού απολάμβανες το δροσερό νερό για όση ώρα σου το επέτρεπαν οι γονείς σου, μετά ήθελες να παίξεις με την άμμο…

Απίστευτη διασκέδαση κι όταν κάποιος είχε την ιδέα για να χτίσετε ένα κάστρο το έκανες μια χαρά!

Ένα μεγάλο κάστρο, με πολεμίστρες, με τάφρο, άξιο να κατοικηθεί από βασιλιάδες και να φιλοξενήσει όλους τους ιππότες της φαντασίας σου..

Κατά πρώτον οργάνωση την οποία είχε ο πιο μπαγάσας της παρέας, δεύτερον καταμερισμός εργασίας και πειθαρχία κάποιοι έπρεπε να κουβαλάνε νερό, άλλοι να χτίζουν κι αν περίσσευαν κάποιοι απλά κοιτούσαν με την σχετική γκρίνια ασφαλώς.

Το παιχνίδι άρχιζε καλά και στο μυαλό του καθενός είχε ολοκληρωθεί το ωραιότερο κάστρο με τις πιο απαιτητικές λεπτομέρειες, μόνο στο μυαλό του, όμως.

Γιατί η πραγματικότητα ήταν λιγάκι διαφορετική.

Η άμμος δεν συνεργαζόταν, με τις οικοδομικές ικανότητες των μικρών σου χεριών, το νερό ήταν λίγο ή πολύ, συν και οι διαμαρτυρίες από τους εργάτες του τύπου γιατί να κουβαλάω μόνο εγώ νερό.. στο τέλος έρχεται κι ένα μεγάλο κύμα και το κάστρο γίνεται αέρας…

Από τότε μέχρι σήμερα που μεγάλωσες είχες την ευκαιρία να χτίσεις πολλά κάστρα. Να βάλεις στο νου την εικόνα και μετά με πείσμα, επιμονή και υπομονή να περιμένεις την στιγμή για να καμαρώσεις το δημιούργημά σου. Πολλές φορές δεν σου έβγαινε με τίποτε, η υλοποίηση δεν συμβάδιζε με τις προσδοκίες, τότε ίσως έδωσες μόνος σου μια γερή κλωτσιά και τα χάλασες όλα. Άδικα σκέφτηκες, όμως τίποτε δεν γίνεται άδικα. Τίποτε δεν γίνεται χωρίς να παραδεχτείς συνήθως στο τέλος πως κάτι πήρες από την όλη διαδικασία.

Τα κάστρα ένα μετά το άλλο στο μυαλό σου… της αγάπης, της φιλίας, της δουλειάς, των παιδιών σου, της ζωής…

Κι εσύ προσπαθείς με πηλό και τα δυό σου χέρια να χτίσεις.

Δίπλα σου μπορεί να ρθουν κάποιοι με μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας και να χτίσουν ένα κάστρο που δεν το έβαζε καθόλου ο νου σου.. και να οι γρανίτες και να τα ακριβά έπιπλα, οι μοντέρνοι πολυέλαιοι και να παρκάρουν και το άτι τους που θα είναι πιο δυνατό από το δικό σου…

μην ανησυχείς και προπάντων μην υποτιμήσεις την δική σου προσπάθεια.

Συνέχισε, το δικό σου σίγουρα θα είναι πιο όμορφο γιατί θα είναι από σένα φτιαγμένο, θα έχει κάτι από την ψυχή σου, γιατί με αυτήν εσύ το έκανες και μόνο.

Δίπλα σου μπορεί να ρθουν κι άλλοι με περισσότερα εργαλεία, με χάρακες, με μοιρογνωμόνια για να υπολογίσουν σωστότερα και να υλοποιήσουν με ακρίβεια και συγκεκριμένο σχέδιο.

Ούτε αυτό να σε πτοήσει, γιατί εσύ πήγες, χύμα στο κύμα που λέει κι ο λαός απλά ακολουθώντας την επιθυμία της στιγμής, χωρίς υπολογισμούς, παρά μόνο με την θέληση και το έχει ο Θεός..

Εσύ πίστευες πάντα πως η ζωή είναι μια έκπληξη κι όχι μίζεροι μικροϋπολογισμοί για να κερδίσεις κάτι. Εσύ είχες οδηγό την καλωσύνη, την χαρά του να στηρίζεις, να δίνεις να τα προσφέρεις απλόχερα, όλα!

Εξάλλου θυμήσου, ότι όποτε μπήκες στη διαδικασία να υπολογίσεις πάντα σου ξέφευγαν πόντοι καθώς είσαι κι ολίγον σκράπα στα περί αριθμιτικών πράξεων.

Αν ζητήσεις βοήθεια και σου την αρνηθούν τότε θα μάθεις πως όλοι δεν είναι σαν εσένα, όλοι δεν απλώνουν τα χέρια τους για να αγκαλιάσουν, άλλωστε εσύ είσαι παιδί και θα μάθεις πολλά για το κόσμο των μεγάλων.. Αν πάλι σου τη δώσουν και μάλιστα χωρίς καν να μιλήσεις, με μια μόνο ματιά, είσαι τυχερός, πολύ τυχερός λέμε…

Α.. κι αν βρεθεί κάποιος, που θα βρεθεί δεν υπάρχει περίπτωση, να κοροϊδέψει το δημιούργημά σου, σε όποια φάση κι αν βρίσκεται , μη του κάνεις τη χάρη να τον ακούσεις, κλείσε γερά τα αυτιά σου και συνέχισε..

Ακόμη ακόμη, μπορεί και να ρθει ένα μεγάλο κύμα και να σου το διαλύσει κι αυτό παίζει, αλλά δεν πειράζει εσύ κέρδισες τόση ώρα διασκέδαση και χαρά δημιουργίας. Χαμογέλα!

Σκέψου μόλις τελειώσεις Θα φωνάξεις αυτούς που αγαπάς και θα τους το δείξεις, τα χαμόγελά τους θα σου δώσουν την αληθινή ευτυχία ή τις φωνές ενθουσιασμού που θα βάλουν όταν σε βλέπουν να προσθέτεις τα βοτσαλάκια για να στολίσεις το κήπο.. αυτό έχει τη μεγαλύτερη αξία.

Σκέψου ακόμη τους περαστικούς που θα στέκονται αν το κάστρο σου τελικά είναι ωραίο, το θαυμασμό στα βλέμματά τους, κι εσύ θα καμαρώνεις και κρυφά κρυφά θα γελάνε και τα μουστάκια σου…

Κι όταν τελικά το χτίσεις κοίτα να το υπερασπίσεις, με όλη σου τη δύναμη δεν θα είναι λίγοι αυτοί που θα θέλουν μόλις γυρίσεις τη πλάτη να του δώσουν τη πιο γερή τους κλωτσιά και να εξαφανιστούν, να κρυφτούν για να γελάσουν με την ησυχία τους όταν θα σε δουν να κλαις.

Μη πάρεις τα μάτια σου από πάνω του!

Κι αν το κάστρο δεν σου βγει όπως το περίμενες, δε σου αρέσει στο φινάλε, δεν τρέχει τίποτε. Έχεις μάθει να χτίζεις κάνε ένα time out πιες κι ένα καφέ και συνέχισε σε άλλο μέρος, ή ακόμη και σε άλλη παραλία, υπάρχουν τόσες πολλές.

θυμήσου πως καθετί καινούργιο θα σε κάνει ακόμη πιο ορεξάτο για καινούργια ξεκινήματα. Εσύ πάρε μόνο το κουβαδάκι σου το φτυαράκι σου, άλλωστε δεν απέκτησες κάτι παραπάνω, φόρτωσε χαμόγελο και ξεκίνα..

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΤΕ!

από την Κωνσταντίνα Γεράκη

Ένα άρθρο που ανατρέπει ό,τι ξέρουμε για τον κίνδυνο της θάλασσας δημοσίευσε πριν από λίγες ημέρες η σελίδα diasostis.com, το οποίο μας εφιστά την προσοχή στο πώς είναι πραγματικά ένας πνιγμός

Ο λαός μας από τα πανάρχαια χρόνια είναι σε συνεχή επαφή με το νερό. Ωστόσο, κάθε καλοκαίρι μετράμε εκατοντάδες θύματα πνιγμού.

Είναι σημαντικό, λοιπόν, να γνωρίζουμε και να εφαρμόζουμε βασικά μέτρα ασφάλειας για την αποτροπή του πνιγμού, για τη διάσωση κάποιου που κινδυνεύει και για την παροχή περαιτέρω φροντίδας στο θύμα μετά τη διάσωση.

Στην Ελλάδα, περισσότεροι από 400 άνθρωποι χάνουν την ζωή τους από πνιγμό ετησίως. Η αναλογία αντρών-γυναικών που πεθαίνουν από πνιγμό είναι 3:1. Μάλιστα, η πιο επικίνδυνη κατηγορία είναι οι άνδρες που ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα των 20-24 ετών, ενώ τα περισσότερα ατυχήματα αυτού του τύπου συμβαίνουν κατά τις μεσημεριανές ώρες.

Διαβάστε πως μοιάζει ένας πραγματικός πνιγμός. Είναι ένα άρθρο που ανατρέπει όσα ξέραμε ή όσα νομίζαμε ότι ξέραμε για τον πνιγμό. Στην ουσία εξηγεί πώς ένας άνθρωπος μπορεί να πνίγεται δίπλα σου και εσύ να μην παίρνεις είδηση…

Ο πνιγμός είναι σχεδόν πάντα ένα απατηλά ήσυχο περιστατικό.

Το κούνημα των χεριών, το χτύπημα του νερού, οι φωνές και οι «εντυπωσιακές» ενδείξεις που έχουμε εκπαιδευτεί μέσω τηλεόρασης να περιμένουμε, σπάνια συναντώνται στην πραγματική ζωή.

Η Ενστικτώδης Αντίδραση Πνιγμού (Instinctive Drowning Response) -όπως ονομάστηκε από τον Francesco A. Pia, Ph.D.- είναι αυτό που κάνουν οι άνθρωποι για  να αποφύγουν την πραγματική ή την εκλαμβανόμενη ως πραγματική ασφυξία μέσα στο νερό.

Και δε μοιάζει με αυτή που περιμένουν οι περισσότεροι. Υπάρχει ελάχιστο πιτσίλισμα, καθόλου κούνημα χεριών ή φωνές ή κάλεσμα για βοήθεια οποιουδήποτε είδους.

Για να πάρετε μια ιδέα από το πόσο ήσυχος και ήρεμος μπορεί να φαίνεται απ’ έξω ο πνιγμός, σκεφτείτε το εξής:

Είναι η υπ’ αριθμόν δύο αιτία θανάτου από ατύχημα στα παιδιά 15 ετών και κάτω (αμέσως μετά από τα ατυχήματα με αυτοκίνητα).

Από τα 750 παιδιά που θα πνιγούν μέσα στην επόμενη χρονιά, τα 375 από αυτά θα βρίσκονται σε απόσταση 23 μέτρων από κάποιον γονέα ή άλλον ενήλικα.

Στο 10% από αυτούς τους πνιγμούς, ο ενήλικας παρακολουθεί χωρίς να έχει ιδέα τι συμβαίνει.

Ο πνιγμός δε μοιάζει με πνιγμό.

Η ενστικτώδη αντίδραση του πνιγμού αναλύεται παρακάτω:

1. Εκτός από σπάνιες περιπτώσεις, οι άνθρωποι που πνίγονται δεν είναι σωματικά σε θέση να φωνάξουν για βοήθεια. 
Το αναπνευστικό σύστημα έχει σχεδιαστεί για την αναπνοή. Η ομιλία είναι δευτερεύουσα λειτουργία.
Πρέπει να επιτελείται η αναπνοή, πριν λάβει χώρα η ομιλία.

2. Το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται βουλιάζει και βγαίνει πάνω από την επιφάνεια του νερού εναλλάξ. 
Το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται δε μένει αρκετή ώρα πάνω από το νερό ώστε να μπορέσουν να εκπνεύσουν, να εισπνεύσουν και να φωνάξουν για βοήθεια. Όταν το στόμα των ανθρώπων που πνίγονται είναι πάνω από την επιφάνεια του νερού, εκπνέουν και εισπνέουν γρήγορα ενώ το στόμα τους αρχίζει να βυθίζεται κάτω από την επιφάνεια του νερού.

3. Οι άνθρωποι που πνίγονται δεν μπορούν να κουνήσουν τα χέρια για βοήθεια. 
Η φύση τους αναγκάζει ενστικτωδώς να εκτείνουν τα χέρια τους πλαγίως και να πιέσουν προς τα κάτω την επιφάνεια του νερού.
Πιέζοντας προς τα κάτω την επιφάνεια του νερού χρησιμοποιούν το σώμα τους ως μοχλό ώστε να μπορέσουν να βγάλουν το στόμα τους έξω από το νερό για να αναπνεύσουν.

4. Κατά τη διάρκεια της Ενστικτώδους Αντίδρασης Πνιγμού, οι άνθρωποι που πνίγονται δεν μπορούν να ελέγξουν τις κινήσεις των χεριών τους. 
Από άποψη φυσιολογίας οι άνθρωποι που πνίγονται και αγωνίζονται στην επιφάνεια του νερού δεν μπορούν να σταματήσουν να πνίγονται και να εκτελέσουν τις κινήσεις που θα ήθελαν, όπως να κουνήσουν τα χέρια για βοήθεια, να κινηθούν προς έναν διασώστη ή να απλώσουν τα χέρια για να πιάσουν εξοπλισμό διάσωσης.

5. Από την αρχή ως το τέλος της Ενστικτώδους Αντίδρασης Πνιγμού τα σώματα των ανθρώπων παραμένουν σε όρθια θέση στο νερό, χωρίς κανένα ίχνος υποστηρικτικών λακτισμάτων με τα πόδια. Αν δεν διασωθούν από έναν εκπαιδευμένο ναυαγοσώστη, οι άνθρωποι που πνίγονται μπορούν να παλέψουν στην επιφάνεια του νερού μόνο από 20 ως 60 δευτερόλεπτα πριν να βουλιάξουν.

Ρωτήστε τον «Είσαι εντάξει;»

Αν είναι σε θέση να απαντήσει, προφανώς είναι.

Αν σας κοιτάξει με ένα άδειο βλέμμα, μπορεί να έχετε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα για να τον φτάσετε.

Και γονείς – τα παιδιά που παίζουν στο νερό κάνουν φασαρία.

Αν τυχόν ησυχάσουν, τα πλησιάζετε για να μάθετε γιατί.

Αυτό δε σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που φωνάζει για βοήθεια και κάνει απότομες και σπασμωδικές κινήσεις δεν αντιμετωπίζει σοβαρό θέμα – βρίσκεται σε αγχώδη κατάσταση στο νερό.

Χωρίς να είναι πάντα παρούσα πριν την ενστικτώδη αντίδραση πνιγμού η αγχώδης κατάσταση στο νερό δε διαρκεί πολύ – αλλά αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στον πραγματικό πνιγμό, τα θύματα αυτά είναι ακόμα σε θέση να βοηθήσουν στη διάσωσή τους.

Μπορούν να πιάσουν σκοινιά διάσωσης, σωσίβια, κ.λ.π.

Δώστε επίσης προσοχή τα εξής σημάδια πνιγμού:

• Κεφάλι χαμηλά στο νερό, στόμα στο επίπεδο της επιφάνειας του νερού
• Κεφάλι που γέρνει προς τα πίσω, στόμα ανοιχτό
• Βλέμμα παγωμένο και άδειο, που δεν μπορεί να εστιάσει
• Μάτια κλειστά
• Μαλλιά πάνω στο μέτωπο ή στα μάτια
• Δε χρησιμοποιούν πόδια – σε κάθετη θέση
• Ασθμαίνουν ή αγκομαχούν
• Προσπαθούν να κολυμπήσουν προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση αλλά δεν τα καταφέρνουν
• Προσπαθούν να γυρίσουν ανάσκελα
• Φαίνεται σαν να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν σε μία αόρατη σκάλα

Έτσι αν κάποιος από το πλήρωμα πέσει στη θάλασσα και όλα φαίνονται ΟΚ – μην είστε τόσο σίγουροι.

Καμιά φορά η πιο συνηθισμένη ένδειξη ότι κάποιος πνίγεται είναι ότι δεν μοιάζει να πνίγεται.

Μπορεί να φαίνεται σαν να κολυμπά όρθιος κουνώντας χέρια και πόδια.

Πηγή

Η Λευκάδα είναι νησί του Ιονίου πελάγους μαζί με τα νησιά Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Ιθάκη, Ζάκυνθος και Παξούς .Το όνομά της η Λευκάδα το πήρε από το ακρωτήριο Λευκάτα η αλλιώς Κάβος της Κυράς, που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του νησιού. Το ακρωτήριο στην αρχαιότητα ονομαζόταν Λευκάς πέτρα ή Λευκάς άκρα. Ένας μύθος λέει ότι η ποιήτρια Σαπφώ, από τη Λέσβο, πήδηξε από το βράχο του ακρωτηρίου για να απαλλαγεί από τον έρωτά της για τον Φάωνα . Κοντά σ’εκείνη την περιοχή υπάρχει και ο ναός του θεού Απόλλωνα, στον οποίο είναι αφιερωμένος ο λευκός βράχος . Πιο παλιά το νησί ονομαζόταν Αγία Μαύρα παίρνοντας το όνομα αυτό από το ναό που ήταν χτισμένος μέσα στο κάστρο της Αγίας Μαύρας , το οποίο βρίσκεται απέναντι από την πόλη της Λευκάδας και το οποίο αποτελούσε πρότυπο οχυρωματικής τέχνης.

Το νησί της Λευκάδας φιλοξενεί εντυπωσιακές παραλίες, οι οποίες φημίζονται για τα κρυστάλλινα νερά και τις υπέροχες αμμουδιές τους. Δεν υπάρχει λοιπόν, επισκέπτης που να μην άρπαξε την ευκαιρία στο νησί, για να επισκεφθεί σε μία από τις πιο θεαματικές παραλίες της Λευκάδας. Αυτή η παράλια  λέγεται <<Εγκρεμνοί>> .Οι Εγκρεμνοί είναι μια συναρπαστική παραλία κάτω από γκρεμούς, σε απόσταση από την πόλη της Λευκάδας και από το χωριό Αθάνι. Ήταν προσβάσιμη παλιότερα είτε με καραβάκι είτε με τα διαβόητα 350 σκαλοπάτια στον βράχο. Οι Εγκρεμνοί παραμένουν προσβάσιμοι με καράβι, προσφέροντας την ευκαιρία μιας μοναδικής εμπειρίας.H ταυτότητα των Εγκρεμνών διατηρείται με τα εντυπωσιακά καταγάλανα νερά τους , με το υπέροχο κι επιβλητικό φόντο τους.

Βλέπουμε μια πανέμορφη παραλία και φανταζόμαστε πως κολυμπάμε στα νερά της. Πολλές φορές μάλιστα λέμε πως μία τοποθεσία με γαλαζοπράσινα νερά μοιάζει με επίγειο παράδεισο. Όμως, πολύ συχνά τα φαινόμενα απατούν. Το ότι ένα μέρος άλλωστε μοιάζει με παράδεισο δεν σημαίνει και πως είναι στην πραγματικότητα.

Άλλωστε, οι πιο επικίνδυνες παραλίες του κόσμου τυχαίνει να είναι και πανέμορφες. Όμως, κάποιες από αυτές δεν πρέπει με τίποτα να τις πλησιάσετε. Μπορεί να μπείτε για μπάνιο και να το πληρώσετε ακριβά εξαιτίας των… ψαριών που κολυμπάνε εκεί. Ιδού λοιπόν οι πιο επικίνδυνες παραλίες του κόσμου.

1. Παραλία Chowpatty, Βομβάη

Αυτή η παραλία στη Βομβάη είναι τόσο μολυσμένη που είναι εντελώς ακατάλληλη για κολύμπι. Τα απόβλητα από την πόλη και τα συντρίμμια των ναυαγίων είναι μερικοί από τους παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα του νερού.

2. Cape Tribulation, Κουίνσλαντ, Αυστραλία

Το Cape Tribulation στο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας έχει μονοπάτια 4 × 4, ιππασία, καγιάκ και διαδρομές πεζοπορίας που είναι δημοφιλείς στους επισκέπτες. Αυτή η τοποθεσία στο δάσος είναι τόσο όμορφη, αλλά η μετάβαση είναι αρκετά ριψοκίνδυνη λόγω των μεδουσών, των κροκοδείλων και των δηλητηριωδών φιδιών.

3. Παραλία Zipolite, Μεξικό

Αν θέλετε να κολυμπήσετε στην παραλία Zipolite πρέπει να το κάνετε με μεγάλη προσοχή, καθώς υπάρχουν ισχυρά ρεύματα. Πολλοί κολυμβητές έχασαν τη ζωή τους και καταγράφηκαν πολλές διασώσεις.

4. Παραλία Hanakapiai , Χαβάη

Οι θανατηφόρες παλίρροιες είναι η κύρια αιτία πνιγμού και θανάτων στην παραλία Hanakapiai. Το ρεύμα είναι γνωστό ότι τραβά ακόμη και έμπειρους κολυμβητές στη θάλασσα. Η μόνη ασφαλής απόσταση από τη θάλασσα είναι 6 μίλια.

5. Παραλία μαύρης άμμου, Kilauea

Η παραλία με μαύρη άμμο στο Kilauea βρίσκεται δίπλα σε ένα ενεργό ηφαίστειο. Η ροή της λάβας κατά τη διάρκεια μιας ενεργής έκρηξης δημιούργησε αυτήν τη μαύρη άμμο.

6. Παραλίες στον Αμαζόνιο

Ο Αμαζόνιος είναι γνωστός για τις όμορφες παραλίες και τις ποικιλίες των πλασμάτων που βρίσκονται σε αυτόν. Αλλά πίσω από την υπέροχη ομορφιά του υπάρχουν επικίνδυνα ηλεκτρικά χέλια, πιράνχας και ανακόντα.

7. Παραλία New Smyrna, Φλόριντα

Η παραλία New Smyrna, όπως και άλλες επικίνδυνες παραλίες, φιλοξενεί θανατηφόρους καρχαρίες. Αυτή η παραλία είναι πολύ ριψοκίνδυνη για κολυμβητές και surfers, καθώς οι επιθέσεις καρχαριών είναι πολύ συχνές. Έχει χαρακτηριστεί επίσης ως η «πρωτεύουσα του καρχαρία» με αμέτρητες επιθέσεις και θανάτους.

8. Παραλία Gansbaai, Νότιος Αφρική

Η παραλία Gansbaai είναι δημοφιλής στους τουρίστες, καθώς είναι γνωστή ως η μεγάλη πρωτεύουσα του λευκού καρχαρία. Αρκετές θανατηφόρες επιθέσεις καρχαριών έχουν καταγραφεί σε αυτήν την περιοχή.

Πηγή

Πολλές φορές έχουμε εκθειάσει μέσα από το διαδίκτυο ελληνικές παραλίες -και όχι άδικα.

Με άμμο, με βοτσαλάκι, οργανωμένες ή ερημικές, με κρυστάλλινα, τυρκουάζ νερά ή μαύρες με εντυπωσιακό βυθό, η χώρα μας διαθέτει ό,τι τραβάει η ψυχή και η διάθεση του καθενός.
Υπάρχουν ωστόσο κάποιες παραλίες στις οποίες αξίζει να αναφερθούμε λίγο παραπάνω. Να τις κοιτάξουμε για ώρα μέχρι να συνειδητοποιήσουμε την ομορφιά και να βουτήξουμε στα νερά του όπως δεν βουτήξαμε ποτέ σε καμία άλλη θάλασσα. 

Μία από αυτές, είναι και η Σαλιάρα.

Είναι μία από τις παραλίες της Θάσου και το μήκος της δεν ξεπερνά τα 60 μέτρα. Οι ντόπιοι την ξέρουν σαν την παλάμη τους, οι επισκέπτες ακολουθούν ευλαβικά τις οδηγίες των πρώτων για να τη συναντήσουν.  Βρίσκεται στο βορειοανατολικό κομμάτι του νησιού, 5 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Θάσου, τον Λιμένα.

Για να φτάσετε θα χρειαστεί να διασχίσετε περίπου 4 χιλιόμετρα χωματόδρομου, που ωστόσο δεν είναι τίποτα μπροστά στην μαγευτική ομορφιά του τοπίου που θα συναντήσετε. Τα λευκά, λεία βότσαλα, είναι αποτέλεσμα του λατομείου μαρμάρου που βρίσκεται στην περιοχή και τα καταγάλανα διαυγή νερά, αποτέλεσμα της παρθένας φύσης. Αριστερά και δεξιά, μεγάλοι βράχοι προφυλάσσουν την παραλία και τους λουόμενους από τον αέρα, ενώ ακριβώς πάνω από την παραλία τα πεύκα κάνουν το δικό τους πάρτι.

Η παραλία είναι οργανωμένη και οι επισκέπτες θα βρουν ξαπλώστρες, ομπρέλες, τραπεζάκια, ροφήματα, καφέδες, αλλά και αρκετό κόσμο, αφού είναι αρκετά δημοφιλής, ειδικά τον Αύγουστο.

Πηγή

Ο Ιταλός οινοποιός Pierluigi Lugano δεν είχε άλλο χώρο στο κελάρι του και έπρεπε να κρατήσει σε καλή κατάσταση τα σπάνια κρασιά του.

Τι καλύτερο, λοιπόν, από το βυθό της Μεσογείου, σκέφτηκε, βάζοντας το κρασί του κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε ειδικούς κλωβούς, για να μένει και προστατευμένο.

Ο Pierluigi διατηρεί το κρασί «Abissi» (το όνομα σημαίνει «στην άβυσσο») στο βυθό, στους κλωβούς του από ανοξείδωτο χάλυβα (για να μη σκουριάζουν), στις ακτές της πόλης Chiavari, στη βορειοδυτική Λιγουρία.

Πηγή

Οι θαλάσσιες μεταφορές στη μεσογειακή σκηνή του 18^ου αιώνα ήταν εξαιρετικά προσοδοφόρες και αρκετά επικίνδυνες από τις συνεχείς συγκρούσεις και διαμάχες. 

Σκοπός ήταν η εξάπλωση ή η διατήρηση της κυριαρχίας στη Μεσόγειο και στις αποικίες πέρα από τον Ατλαντικό και τον Ινδικό ωκεανό. 

Από την άλλη, και παράλληλα με τον επίσημο πολεμικό στόλο, τα κράτη μίσθωναν ιδιωτικά εμπορικά πλοία, τα καταδρομικά, ενώ δεν έπαυε η δραστηριότητα των μουσουλμάνων κουρσάρων (Βερβερίνων ή Μπαρμπαρέζων) και των χριστιανών (των Μαλτέζων), πάντα με πλοία εξοπλισμένα για την άμυνα. Άλλωστε, η θάλασσα της Μεσογείου ήταν πυκνή σε επικοινωνία με το ναυτικό να διατρέχει τον κίνδυνο από πολεμικά, καταδρομικά, κουρσάρικα ή πειρατικά πλοία. 

Εάν, όμως, η βία στη θάλασσα ενός κράτους –κατά την υπό εξέταση περίοδο– συνδέεται με τις καθαρά πολεμικές συρράξεις με άλλους κρατικούς πολεμικούς στόλους, η μη κρατική βία στη θάλασσα συνδέεται με το θαλάσσιο εμπόριο. 

Οι κύριοι παράγοντες της εμπορικής διαρπαγής είναι τρεις: 

• οι καταδρομείς
• οι κουρσάροι 
• οι πειρατές

Αρχικά, στο Διεθνές Δίκαιο ως «καταδρομείς» ορίζονται τα πλοία που ανήκουν σε ιδιώτες και πλέουν με άδεια διεξαγωγής πολέμου, που εξουσιοδοτεί το άτομο στο οποίο έχει εκδοθεί η άδεια να ασκήσει οποιουδήποτε είδους εχθροπραξία που είναι μέσα στα επιτρεπόμενα όρια του πολέμου στη θάλασσα. 

Οι καταδρομείς ήταν συνήθως Δυτικοευρωπαίοι και απαιτείτο από αυτούς κάποια δέσμευση που βεβαίωνε ότι θα συμμορφώνονταν με τις οδηγίες της κυβέρνησης της οποίας έφεραν τη σημαία. 

Στη συνέχεια, μια δεύτερη πιο σύνθετη κατηγορία εμπορικής διαρπαγής είναι οι «κουρσάροι» με φλέγον ζήτημα αν πρόκειται αφενός για πειρατές και αφετέρου για καταδρομείς της Μεσογείου. 

Σε έναν αέναο πόλεμο μεταξύ χριστιανισμού και ισλαμισμού, οι κουρσάροι χριστιανοί ή μουσουλμάνοι ήταν εξουσιοδοτημένοι από τα κράτη τους να χτυπούν τα πλοία ανά πάσα στιγμή. Οι καταδρομείς είχαν –μόνο εν καιρώ πολέμου– την άδεια να καταλαμβάνουν πλοία ή να καταστρέφουν τον εχθρό. 

Σύμφωνα με τον Γάλλο ιστορικό Michelle Fontenie, ο κούρσος μπορεί να οριστεί σαν μια θαλάσσια ληστεία, αμοιβαία και διαρκής, μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων, κοντά στην πειρατεία, αλλά με την παραδοχή ορισμένων κανόνων και την αποδοχή των συνηθειών της πρακτικής του Ιερού Πολέμου. 

Κλείνοντας, στην τρίτη κατηγορία ανήκει η «πειρατεία». Η πειρατεία, μπορεί να πει κανείς ότι, αποτελείται από πράξεις βίας σε θαλάσσια ή εδαφική ενδοχώρα μέσω της θάλασσας, από σώματα ανδρών που ενεργούν ανεξάρτητα από οποιαδήποτε πολιτικά οργανωμένη κοινωνία. 

Οι πειρατές διακρίνονται από τους καταδρομείς, εφόσον οι καταδρομείς διαθέτουν την εξουσιοδότηση ενός κράτους να διαπράξουν βία με στόχο τους εχθρούς του. Η πειρατεία αποτελούσε, όμως, μια νόμιμη πρακτική στο νεότερο ευρωπαϊκό κρατικό σύστημα, εφόσον επιφανείς πειρατές έφερναν εισοδήματα στους βασιλείς, αξιωματούχους και ιδιωτικούς επενδυτές στη διάρκεια του 16^ου και 17^ου αιώνα. 

Συμπερασματικά, συλλήβδην το ζήτημα περί κούρσου, της καταδρομής και της πειρατείας, σχετίζεται με τη νομιμότητα και πώς τα κράτη του 18^ου αιώνα αντιμετώπιζαν τις τρεις αυτές όψεις της μη κρατικής βίας στη θάλασσα. 

Σύμφωνα με τον Max Weber, ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά ενός κράτους έγκειται στο γεγονός ότι μονοπωλεί επιτυχώς τη νόμιμη χρήση φυσικής ισχύος για την επιβολή της τάξης. Τα κράτη κατά τον 18^ο αιώνα αποφάσιζαν τα ίδια να εξασκήσουν βία ή να την παραχωρήσουν σε μη κρατικούς παράγοντες.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Η φύση είναι γεμάτη ομορφιές και παράξενα πλάσματα που ίσως να μην έχουμε τη δυνατότητα να τα δούμε ποτέ από κοντά.

Υπάρχουν όμως κάποιοι ειδικοί που -ευτυχώς- καταφέρνουν και τα απαθανατίζουν και έτσι βλέπουμε εικόνες που προκαλούν δέος.

Ο Alexander Semenov είναι βιολόγος της θάλασσας, ειδικευμένος στα ασπόνδυλα και ασχολείται επίσης επαγγελματικά με τη φωτογραφία.

Ο Semenov επιθυμεί να εξερευνήσει την υποβρύχια ζωή και να ενισχύσει το ενδιαφέρον των ανθρώπων για τη θαλάσσια βιολογία. Στις παρακάτω φωτογραφίες θα δείτε ένα πλάσμα που κατέγραψε με το φακό του και ίσως να μην το έχετε δει ποτέ ξανά μέχρι σήμερα.

Κατά τη διάρκεια κατάδυσης του κάτω από τον πάγο στη Λευκή Θάλασσα στη Ρωσία, ο Semenov κατέγραψε ένα παράξενο πλάσμα που έχει την ονομασία «θαλάσσιος άγγελος».

Πηγή