Για εκείνους που απαρνούνται το είδωλο τους

Για εκείνους που το αποκαλούν ανασφάλεια

Σαν σκιά του βυθού , κρυμμένη ανάμεσα στα φύκια , λιτά και απλά τα μαλλιά της ανεμίζουν , παρασέρνοντας την σιωπή που κυριαρχεί , σε έναν ατελείωτο χορό νίκης . Και όταν κάποιος τολμά να την αποθανατίσει , εκείνη κρύβεται. Φοβάται , αντιδρά , ξεσπαθώνει. Μυστήρια και μυστήρια πλάσματα , αγκαλιάζει η εκκωφαντική αδράνεια που κατακλύζει τα γαλαζοπράσινα νερά , που ανθρώπινο μάτι δεν φτάνει να αντικρύσει . Μα , τούτο δω , είναι άλλο πλάσμα. Βγαλμένο από παραμύθια , από εκείνα που η γιαγιά λέει στα εγγόνια της , το βράδυ πριν κοιμηθούνε , σιμά στο τζάκι , τις Κυριακές που αναπαύονται . Τους λέει για τέρατα και δράκους, ιππότες και πριγκίπισσες , πλάσματα αλλόκοτα , άμορφα , ακάρδα , φιγούρες που λαμπυρίζουν στο σκοτάδι , όταν το φως κοντεύει να κλείσει . Μα για εκείνη , δεν λέει παραμύθια . Λέει την αλήθεια . Λέει για εκείνη , σαν να ‘τανε παιδί της . Την αγκαλιάζει με τόση θέρμη , που ολάκερος ο βυθός ζεσταίνεται , στην όψη της να χαμογελά και να νιώθει αγάπη. Και εκείνη , πλάσμα του βυθού , κρυμμένη στα άδυτα της φύσης , μακριά από τους ανθρώπους , πλέκει και ξεμπλέκει την ανθρώπινη μοίρα , σαν να την ορίζει μες τα δυο της μικρά και ζωγραφισμένα με κοχύλια χέρια .

Και αν την ρωτήσεις τι είναι , δεν ξέρει να σου απαντήσει . Γοργόνα , πλάσμα του βυθού , με ουρά ψαριού και μνήμη χρυσόψαρου. Γιατί ξέχνα το κακό που της κάναν, το τραύμα που σκίζει τα σωθικά των λεπιών της , την κραυγή αγωνίας της και σώζει εκείνους που δεν το αξίζουν . Γιατί τους λυπάται. Γιατί ξέρει πως όλοι αξίζουν μια βοήθεια . Μα πάνω από όλα , πλάσμα ταγμένο στην φλογερή ελπίδα για την διάσωση του ανθρώπινου γένους . Και ας μην ανήκει στο είδος τους . Και ας κατοικεί στον βυθό της , ανάμεσα σε χιλιάδες αστερίες και καβούρια , παρέα με αχινούς και σκορπίνες. Και ας φορά για ρούχα , τα ομορφότερα κοχύλια του γυαλιού , που δεν τα θέλουν εκείνοι. Που προτιμούν την ζεστασιά της γούνας . Την δροσιά του παντελονιού , την υφή της επιδερμίδας. Και ας αφήνει ξέμπλεκα τα μαλλιά της , να παίζουν με τις κρυφές ακτίνες που φωτίζουν τον σκούρο από την άμμο εαυτό της . Πλάσμα του βυθού , γεμάτο καλοσύνη και δίψα για μάθηση . Πλάσμα του βυθού , γοργόνα της στεριάς , κανένας δεν ξέρει με τι και πως μοιάζει στα αλήθεια .  Κανένας τους δεν θέλησε να μάθει , πως στα αλήθεια μοιάζει , το πλάσμα του βυθού. Κοιτάζοντας την φωτογραφία , σχεδιάζεις την φιγούρα στο μυαλό σου , αγνοώντας την πραγματική ομορφιά της . Και εκείνη , σωστό πλάσμα της φύσης , αδύνατο να καταλάβει την φιλαρέσκεια του ανθρώπου , μισεί τις εικόνες. Μισεί οτιδήποτε απαθανατίζει την στιγμή , το σπίτι της και εκείνη.

Δεν μπορεί να καταλάβει , τούτο το κουτό πλάσμα του βυθού , με την αέρινη χάρη και την ψαρένια της ουρά , πως στο καλό αγαπούν οι άνθρωποι να βλέπουν τον εαυτό τους σε αντανάκλαση. Σε βιτρίνα , σε γυαλί , σε ο,τι καθρεφτίζει το είδωλο τους , γίνονται έρμαια της φιλαρέσκειας τους . Και εκείνη , που δεν κρατάει ποτέ της , καθρέφτη με γυαλί , μικρό μπουκάλι της στιγμής , απορεί , αγανακτεί , κουνάει θυμωμένα το κορμί της στον Ρυθμό των κυμάτων . Τρικυμίες και φουρτούνες , θαλασσοταραχή , πελώρια τσουνάμι σηκώνονται στον απόηχο της θάλασσας και πνίγουν την δυστυχή πολιτεία των ανθρώπων . Και εκείνο , το πλάσμα του βυθού , με την ουρά για πόδια , οδύρεται και κλαίει , στον βράχο που στέκει ατάραχος , βουβός και πομπώδης  απέναντι στον όλεθρο , που δεν κατάφερε να σώσει τον δικό της , μικρό κόσμο . Και πνίγει με θυμό την πολιτεία που τόσο αγάπησε και τόσο πόνεσε , σαν να ήταν δικό της σπίτι . Τους ανθρώπους που παρασέρνοντας ο ένας τον άλλον , αγκάλιαζαν τα είδωλα τους στον καθρέφτη , περισσότερο από τους ίδιους τους εαυτούς τους . Βγάζοντας φωτογραφίες , στιγμιότυπα και ήχους , κάθε ώρα και στιγμή , αγνοώντας την φύση και την ηχώ που τους καλεί να θαυμάσουν με το θείο δώρο της όρασης , την τρομακτική ομορφιά που διαθέτει. Και εκείνη προσπάθησε πολύ να τους το μάθει . Και εκείνη ,ένα μικρό πλάσμα του βυθού , με ουρά και χέρια , ντυμένα με τα ομορφότερα κοχύλια που διάλεξε προσεκτικά , η φύση , τους δίδαξε , πως να ζουν την κάθε στιγμή , σαν να είναι η στερνή τους .

Το πλάσμα του βυθού , η γοργόνα με τα ατημέλητα μαλλιά , ήταν και αυτό κάποτε , μπλεγμένο , αθώο είδος της θαλάσσης ,στα δίχτυα της φιλαρέσκειας που τρώγει τους ανθρώπους . Που τους μαθαίνει να αγαπούν τον εαυτό τους , παρά μόνο σε εικόνες. Μια  φορά και έναν καιρό , κάποτε, κάπου που η ιστορία δεν μας λέει , σε τόπους μακρινούς που μόνο η γιαγιά ξέρει να λέει , σε μέρη που οι γοργόνες και τα τέρατα υπάρχουν και συγκροτούν τις δικές τους πολιτείες ,  το πλάσμα του βυθού , βρήκε έναν καθρέφτη , στα απομεινάρια ενός ναυαγίου . Και εκείνη , μικρή καθώς ήταν , ερωτεύτηκε το είδωλο της στον καθρέφτη . Και αγάπησε την επιφάνεια του καθρέφτη και επιζητούσε συνεχώς να διορθώσει τα λάθη που εκείνη έβρισκε , της φύσης . Και έβλεπε , κρυμμένη στις πέτρες της ακτής , τους ανθρώπους να αποθανατιζουν τους εαυτούς τους με ψεύτικα χαμόγελα , κινήσεις και να διορθώνουν με περίεργες λεπτομέρειες τους εαυτούς τους .

Και πάσχιζε να πείσει , το κρύο είδωλο του καθρέφτη , πως και εκείνη είχε ανάγκη . Να διορθώσει , να ταιριάξει , να πειράξει , να μιμηθεί όσα οι άνθρωποι μπορούσαν . Και η μητέρα φύση , της μίλησε κρυφά , για όλα εκείνα που την βασανίζουν . Και της έμαθε να αγαπά τον εαυτό της , τις ανασφάλειες για την χρυσαφένια της ουρά , και τα μεγάλα της μάτια που δεσπόζουν στα κύματα της θάλασσας και κοιτούν τους ανθρώπους από μακριά , σαν να είναι αξιοθέατο , παρόν , παρελθόν , μέλλον  . Και έμαθε πως δεν χρειάζεται να απαθανατιζουμε τον εαυτό μας , για να αισθανθούμε καλύτερα . Και επήρε την απόφαση , πως εκείνη θα αγαπούσε τον εαυτό της , χωρίς καθρέφτες και είδωλα .

Χτυπώντας ρυθμικά την ουρά της , στο τέμπο που κινούνται τα υπόλοιπα ψάρια , το πλάσμα του βυθού , με την χρυσαφένια της ουρά και τα ατημέλητα μαλλιά , κάνει σβούρες και κύκλους , γύρω γύρω από τα μέρη που συχνάζουν οι φίλοι της , τα σαλάχια. Και αγνοεί την τύχη των ανθρώπων , όπως εκείνη αγνόησαν την δική της τύχη , παρά μόνο νοιαστηκαν να την φωτογραφίσουν , καθώς περνούσε , σαν σίφουνας  δίπλα από τους βράχους της απελπισίας που στέκονται εκείνοι . Και την θαύμαζαν , όσο κοιτούσαν την φωτογραφία , και ανακάλυπταν τα υπέροχα κρυφά σημεία του σώματος της , της μακριάς στολισμένη με φύκια ουρά της , ενώ εκείνη στεκόταν παράμερα απογοητευμένη . Που αγάπησαν το είδωλο της, περισσότερο από την ίδια . Που ερωτεύτηκαν την απεικόνιση της , περισσότερο από τον ψυχικό της κόσμο , που είναι σωστό στολίδι της φύσης , γεμάτο με θαλασσινές μελωδίες και σκοπούς πειρατικούς , συχνότητες που το ανθρώπινο αυτί δεν αντέχει να αφουγκράζεται. Και θύμωσε . Και αγανάκτησε . Και λυπήθηκε . Και απαγόρεψε στον εαυτό της να ξανασχοληθεί με το είδωλο της . Σκηνή τραβηγμένη από ταινία , η στιγμή που άνθρωπος και πλάσμα συναντιούνται. Μαγεμένος , εκστασιασμένος από την ομορφιά του , τρέχει να αποθανατίσει την στιγμή , με ένα κλικ , με ένα λαικ , αγνοώντας την επιθυμία του να το χαϊδεύει , να το ημερέψει , να το αγαπήσει . Το πλάσμα του βυθού , απογοητευμένο από εκείνον , αρνείται πεισματικά την επανένωση . Το σμίξιμο ανθρώπου και φύσης . Χτύπα την ουρά νευριασμένα και απομακρύνεται , αφήνοντας τον στην δυστυχία του . Γιατί αυτό του πρέπει , γιατί αυτό αξίζει . Ας αγαπήσει το είδωλο του , οπότε έκανε και ξαναέκανε χιλιάδες φορές . Δεν έχει ανάγκη , το πλάσμα του βυθού , την δικιά του αγάπη .

Μα κάπου κάπου , εδώ και εκεί , σε γωνίες που το ανθρώπινο μάτι δεν φτάνει , σε μέρη που η θλίψη του ανθρώπινου σώματος δεν επιδρά και η θάλασσα γιατρεύει τις πληγές της , είναι εκεί . Ακοίμητος φρουρός , το πλάσμα της θαλάσσης, η γοργόνα του βυθού στέκεται σιμά στους πληγωμένους και τους βοηθά. Χωρίς αντάλλαγμα. Και τότε η ψαρένια της ουρά , μετατρέπεται σε πόδια και το σώμα της παίρνει την μορφή ανθρώπου . Την μορφή γυναίκας. Ή μπορεί να είναι απλά , μια θαλασσινή αυταπάτη….

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Η Ελαφόνησος βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Πελοποννήσου. Ο πληθυσμός του νησιού, που είναι περίπου εκατο κάτοικοι το χειμώνα, το καλοκαίρι σχεδόν διπλασιάζεται. Το νησί είναι πόλος έλξης τουριστών με κορύφωση το μήνα Αύγουστο.Η Ελαφόνησος διέθετε έναν από τους μεγαλύτερους αλιευτικούς στόλους στην Ελλάδα με σκάφη παράκτιας αλιείας. Τα περισσότερα από αυτά είναι τρεχαντήρια.
Σύμφωνα με την ντόπια παράδοση, η παραλία του Σίμου πήρε το όνομα της είτε από έναν Καλύμνιο δύτη-σφουγγαρά, ή από κάποιον ερημίτη που ονομαζόταν Σίμος,ο οποίος πνίγηκε στην περιοχή κοντά στο Φράγκο.
Το σημερινό της όνομα η Ελαφόνησος το οφείλει στο πλούσιο κυνήγι που υπήρχε στην περιοχή από την αρχαιότητα, καθώς, όπως αναφέρεται και από τον Παυσανία, πολλά ήταν τα ιερά της Αρτέμιδας στην περιοχή και πιο συγκεκριμένα από την ύπαρξη πλήθους μικρόσωμων ελαφιών κόκκινου χρώματος. Άλλωστε και το διάσημο άγαλμα της Θεάς Αρτέμιδας στο Μουσείο του Λούβρου, που κρατά ένα τέτοιο ελάφι, έχει βρεθεί στην ευρύτερη περιοχή.
Η παραλία του Σίμου, αποτελεί το σήμα κατατεθέν του νησιού της Ελαφονήσου κυρίως για την πανδαισία χρωμάτων της, τα πεντακάθαρα νερά της, τους φυσικούς αμμόλοφους που ξεπερνούν τα 10μ σε ύψος, τα απίστευτης ομορφιάς κρίνα της θάλασσας και το μοναδικό πάντρεμα γης και θάλασσας σε μια λωρίδα που φαντάζει ως μονοπάτι προς τον ουρανό…

Χαρακτηριστικό του τοπίου είναι η ψιλή χρυσή άμμος, τα ρηχά, γαλαζοπράσινα, διάφανα νερά, οι αμμόλοφοι που φτάνουν ακόμα και τα 10 μ. ύψος και το κεδρόδασος που απλώνεται σε μεγάλη έκταση ενώνοντας τις δύο παραλίες. Η απέραντη, κατάλευκη αμμουδιά και τα τυρκουάζ νερά δίνουν στο τοπίο μια εξωτική ομορφιά.
Σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από τον οικισμό της Ελαφονήσου, στη νότια πλευρά του νησιού βρίσκονται οι δίδυμες παραλίες του Σίμου (μικρή παραλία) και του Σαρακήνικου (μεγάλη παραλία ή Τσερατσίνικο για τους ντόπιους).
Χαρακτηριστικό του τοπίου είναι η ψιλή χρυσή άμμος, τα ρηχά, γαλαζοπράσινα, διάφανα νερά, οι αμμόλοφοι που φτάνουν ακόμα και τα 10 μ. ύψος και το κεδρόδασος που απλώνεται σε μεγάλη έκταση ενώνοντας τις δύο παραλίες. Η απέραντη, κατάλευκη αμμουδιά και τα τυρκουάζ νερά δίνουν στο τοπίο μια εξωτική ομορφιά. Στις παραλίες του Σίμου και του Σαρακήνικου μπορεί κανείς να θαυμάσει τη ροζ άμμο που προέρχεται από κόκκινα κοράλλια που υπάρχουν στο βυθό, τα αμέτρητα πολύχρωμα κοχύλια και τον πλούσιο υποθαλάσσιο χώρο.
Οι πιο μαγικές στιγμές για να βρεθεί κανείς στο Σίμο είναι την ώρα της ανατολής του ήλιου, τις νύχτες που, όταν δεν υπάρχει φεγγάρι, μπορεί κανείς να δει τα αμέτρητα αστέρια αλλά κυρίως, τις νύχτες με πανσέληνο: μία σπάνια εμπειρία κατά την οποία η κατάλευκη άμμος αντανακλά το φως της σελήνης και η θάλασσα γεμίζει ασημόσκονη (πιθανώς υπάρχει κάποιο είδος πλαγκτόν που λαμπυρίζει στο σκοτάδι αλλά είναι ορατό μόνο με το φως του φεγγαριού).

Γλαρόκαμπος, Πευκοχώρι

Η ησυχία που προσφέρει αυτό το μέρος , μοιάζει με πειρατικό θησαυρό . Μακριά από πολυσύχναστους δρόμους και το καυσαέριο των αυτοκινήτων , η παραλία του Γλαρόκαμπου , στην τοποθεσία Πευκοχώρι Χαλκιδικής , μοιάζει ιδανική για απομόνωση. Γεμάτη βράχια και αχινούς , δεν προτιμάται από τους κολυμβητές , αλλά είναι μέρος διαφυγής από την βαβούρα της πόλης. Η σκιά των ελαιών , που εκτείνονται κατά μήκος της παραλίας , δημιουργεί το κατάλληλο σκηνικό για ατελείωτη σιέστα σε καρέκλες και αιώρες ! Πάρτε το αμάξι σας και κατασκηνώστε στο υπέροχο αυτό μέρος , δίχως δισταγμό. Προμηθευτείτε τρόφιμα και νερό , αναψυκτικά , καθώς δεν υπάρχει τριγύρω κάποια πηγή ανεφοδιασμού , παρά μόνο αν βγείτε στον κεντρικό. Η αίσθηση ηρεμίας που κατακλύζει το τοπίο είναι ικανή να σας αποζημιώσει για τα χιλιόμετρα που διανύσατε..

Πολύχρονο Χαλκιδικής

Μια όχι και τόσο συνηθισμένη επιλογή για τους ταξιδιώτες , μολονότι κυριαρχεί η ομορφιά της φύσης και το τοπίο φιλοξενεί τις πιο βαθιές σας επιθυμίες ! Σε απόσταση αναπνοής από το Πευκοχώρι και την Χανιώτη , ο οικισμός του Πολύχρονου σε καλεί να μοιραστείς μαζί του ατελείωτα βράδια. Οργανωμένη παραλία , με μικρά μαγαζάκια , να ξεπροβάλλουν δειλά δειλά , καλωσορίζοντας τον επισκέπτη και προσφέροντας του μοναδικές στιγμές ξεγνοιασιάς.

Μια ιδιαίτερη επισήμανση για τους λάτρεις τη φύσης και μη. Άνθρωπος και περιβάλλον μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά , όταν εκείνος το θέλει. Οι εικόνες που αντικρίζουμε , στις παραλίες και όχι μόνο ντροπιάζουν την νοημοσύνη μας και αδικούν την προσπάθεια που γίνεται όλα αυτά τα χρόνια , για την διάσωση του περιβάλλοντος. Παρακαλώ , μην πετάτε σκουπίδια στο χώμα και οπουδήποτε εντοπίζετε κενό χώρο. Η μόλυνση του οικοσυστήματος είναι αρκετή για να αποτρέψει τον άνθρωπο να επισκεφτεί το μέρος και παράλληλα οδηγεί τον πλανήτη σε τέλμα , όσον αφορά την ρύπανση του. Τοποθετήστε τα σκουπίδια και άχρηστα αντικείμενα ΜΟΝΟ στους κάδους , εφόσον υπάρχουν. Αν δεν υπάρχει τριγύρω διαθέσιμος κάδος ,βάλτε τα σε ένα ασφαλές μέρος έως ότου βρεθεί . Τέτοιες εικόνες αμαυρώνουν το όνομα της ανθρωπότητας και προκαλούν δυσφορία.

Μια βόλτα στην παραλία θα καλύψει κάθε γευστική ανάγκη σας , ικανοποιώντας ακόμα και τους πιο δύσκολους επισκέπτες ! Προσιτές τιμές , με ποικιλία πιάτων και με θέα το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας .

Παρακάτω , το πιάτο που παρήγγειλα , μανιτάρια ψητά , τυλιγμένα σε στυλ σουβλάκι .Τι λέτε , δοκιμάζουμε ;

Τρανή Αμμούδα , δεύτερο πόδι Χαλκιδικής

Από όλες τις φωτογραφίες των διακοπών μου , αυτή αντικατοπτρίζει την φύση των διακοπών που συνήθως επιλέγω. Αμμουδιά και άθληση, θάλασσα και διασκέδαση. Η παραλία Τρανή Αμμούδα βρίσκεται κοντά στον Όρμο Παναγιάς. Είναι πολύ μεγάλη, εξωτική και ήσυχη. Είναι πιθανότατα μία από τις μεγαλύτερες αμμώδεις εκτάσεις στη Σιθωνία. Βραβεύεται κάθε χρόνο με τη Γαλάζια Σημαία. Το νερό είναι ήρεμο και ρηχό, η άμμος ψιλή και λευκή και για αυτό θεωρείται ιδανικός προορισμός για οικογένειες. Είναι μερικώς οργανωμένη, ενώ ποτέ δεν δημιουργείται συνωστισμός εκεί λόγω του μεγέθους της. Έτσι αποτελεί θαυμάσια επιλογή για όσους επιθυμούν να χαλαρώσουν στην ακροθαλασσιά.

Νικήτη Χαλκιδικής

Η Νικήτη είναι μία παραθαλάσσια κωμόπολη στη Σιθωνία Χαλκιδικής. Απέχει από τη Θεσσαλονίκη 105 χλμ. και από τον Πολύγυρο 36 χλμ.. Πρόκειται για μία μικρή πόλη με πολλές φυσικές ομορφιές και μεγάλη ακτογραμμή. Η Νικήτη τους καλοκαιρινούς μήνες κατακλύζεται από Έλληνες και ξένους τουρίστες οι οποίοι είτε διαμένουν στην πόλη, είτε την επισκέπτονται για μπάνιο στην όμορφη παραλία τους ή για να εξυπηρετηθούν από την πληθώρα καταστημάτων που υπάρχουν. Στη Νικήτη οι επιλογές διαμονής σας είναι πολλές, αφού υπάρχουν ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και βίλες στις οποίες μπορείτε να περάσετε αξέχαστες διακοπές.  

Τορώνη Χαλκιδικής

Η Τορώνη είναι ένας οικισμός που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της χερσονήσου της Σιθωνίας, σε απόσταση 20 χλμ από την Νέο Μαρμαρά και 130χλμ από το αερόδρομιο της Θεσσαλονίκης. Είναι ένας όμορφος τουριστικός προορισμός κατάλληλος για ήσυχες και ξεκούραστες διακοπές. Η μαγευτική αμμώδης παραλία της με τα καταγάλανα νερά της εκτείνεται για 3 χιλιομέτρα και προσφέρει πανοραμική θέα σε όλον τον Τορωναίο κόλπο αλλά και στο Αιγαίο. Απλωμένη κατά μήκος της παραλίας και δίπλα από τον παράλληλο δρόμο που τη διασχίζει, σας παρέχει όλες τις σύγχρονες ανέσεις κατά τις καλοκαιρινές σας διακοπές. Εδώ θα βρείτε πληθώρα καταλυμάτων για την διαμονή σας αλλά και super market, εστιατόρια και beach bar όπου μπορείτε να απολαύσετε τον καφέ, το παγωτό ή το ποτό σας με θέα το πανέμορφο ηλιοβασίλεμα.

Ο τωρινός επισκέπτης της Τορώνης μπορεί να δει το ερείπια του τείχους της Ληκύθου (μία εκ των δυο ακροπόλεων της αρχαίας Τορώνης), στη μικρή χερσόνησο στην νότια πλευρά της παραλίας της, και τον στρόγγυλο ανεμόμυλο στην ομώνυμη θέση. Αξίζει επιπλέον να επισκεφτεί τον χώρο της παλαιοχριστιανικής τρίκλιτης βασιλικής του Αγίου Αθανασίου, κτίσμα του 5ου αι., η οποία καταστράφηκε από πυρκαγιά τον 6ο αι. και στη θέση της οικοδομήθηκε νέα, καταστράφηκε όμως και πάλι και σήμερα σώζεται το μωσαϊκό του μεσαίου κλίτους.

Πιάσε μια μπύρα και άραξε στο ωραιότερο μέρος , κατά πολλούς. Η ψιλή άμμος , η οργανωμένη παραλία , τα μικρά μαγαζιά , που εκτείνονται κατά μήκος της παραλιακής , δίνουν την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε νησί !

Το ηλιοβασίλεμα στην Τορώνη είναι μοναδικό. Ανεπανάληπτο , χρυσαφένιο , ντυμένο με όλα τα χρώματα του ουρανού , ανεμειγμένα με τα σύννεφα που δεσπόζουν στον καλοκαιρινό ουρανό. Καθώς ο ήλιος συνεχίζει το ταξίδι του προς την Δύση , διακρίνεις την μαγεία της φύσης , να χάνεται μέσα στην θάλασσα και το απέραντο γαλάζιο.

Τα χρώματα του δειλινού συγκινούν και τον πιο απόμακρο επισκέπτη. Η αρμονία που εκπνέουν μαγνητίζει το εσωτερικό των ματιών και αποτυπώνει εικόνες αγαλλίασης . Άλλωστε , ποιος μπορεί να μείνει απαθής , μπροστά στο μεγαλείο της φύσης ;

Πευκοχώρι , Γλαρόκαμπος , Πολύχρονο , Νικήτη και Τορώνη. Ό,τι και να επιλέξεις , ο προορισμός σε ανταμείβει. Τα τοπία της φύσης , η παραλία με τους λουόμενους , η οργάνωση και η εξυπηρέτηση , όλα απαραίτητα και όλα σημαντικά. Μην ξεχνάτε όμως : στο ταξίδι δεν έχει σημασία ο προορισμός . Αλλά η παρέα . Βρες την ιδανική συντροφιά , για σένα και ξεκίνα εξορμήσεις στα μέρη που σου δείξαμε. Και αν δεν πείθεσαι , δοκίμασε να τα επισκεφτείς και δεν θα χάσεις. Οι φωτογραφίες αντιπροσωπεύουν μόνο τις δικές μου εμπειρίες , μέσα από την κάμερα του κινητού μου.

Τι λες , δοκιμάζουμε ;

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Ακούστηκε το κρακ. Και παραδίπλα ένα ακόμα. Για αρκετή ώρα επαναλαμβανόταν ο ήχος , χωρίς διακοπή. Περίμενα υπομονετικά , μέχρι να ακουστεί και στο δικό μου αβγό. Και ξάφνου, κάτι λαμπερό θόλωσε την όραση μου. Κάτι μεγάλο…και φωτεινό. Μετακινήθηκα , με δυσκολία και είδα μπροστά μου την θάλασσα. Το ωκεάνιο σπίτι μου. Ήξερα πως εκεί θα ήταν ασφαλές το μικροσκοπικό σώμα μου. Όυτε που πήρα είδηση , δύο γεροδεμένους τύπους που παίζανε με κάτι παράξενα αντικείμενα και με μια μπαλίτσα.-Πρόσεχε ρε μεγάλε, του φώναξα , καθώς επιχείρησε να πιάσει την μπάλα ,ποδοπατώντας εμένα φυσικά. Δεν με παρατήρησε. Στο πρόσωπο , φορούσαν κάτι παράξενο , κάτι μυστήριο. Έστρεψα το βλέμμα μου , γύρω γύρω. Μα πως δεν το είχα καταλάβει ; Όλοι φορούσαν αυτό το παράξενο αντικείμενο στο πρόσωπο τους. Δεν ήξερα ακριβώς με τι μοιάζει. Κάποιο κόσμημα ίσως.

Και εκεί με σκούντηξε ένα από τα αδέρφια μου.- Ώρα να φύγουμε , τι κάθεσαι και τους κοιτάς, με ρώτησε ειρωνικά. Αμέσως , βάλθηκα να κουνήσω τα πτερύγια μου. Μετά από αλλεπάλληλες κινήσεις , κατάφερα να μετακινηθώ. Στο δρόμο μου , συνάντησα κάτι που έβγαζε καπνούς. Έκανα να το δαγκώσω , νόμιζα πως ήταν τροφή. Με σταμάτησε η φωνή μιας άλλης χελώνας, λίγο μεγαλύτερης από εμένα.

-Τι θαρρείς πως κάνεις ; Δεν βλέπεις πως βγάζει καπνούς ; Το έχουν οι άνθρωποι αυτό στο στόμα τους , νομίζεις πως είναι για καλό; 

– Τι θα πει άνθρωποι ; Τι είναι αυτό ;

– Τους βλέπεις όλους αυτούς που κάθονται στην πλαζ ; Αυτοί δεν είναι σαν εμάς. Δεν έχουν πτερύγια , μα μόνο κάτι παράξενα μακρόστενα πράγματα , που τα χρησιμοποιούν για όλες τους τις δουλειές . Με αυτά χαιρετάνε ο ένας τον άλλον , μιλάνε , πίνουν νερό και κολυμπάνε. Με αυτά κρατούν και αυτό που πήγες να δαγκώσεις. Έχω ακούσει πως το πετάνε , όταν τελειώσει , μα για εμάς τις χελώνες , για καλό δεν είναι.

– Και τούτο δω το παράξενο πράγμα που φοράνε στο στόμα τους τι είναι; Πριν προλάβω να ολοκληρώσω , είχε φύγει. Είχα μείνει πολύ πίσω , σε σχέση με τους άλλους και βάλθηκα να τους φτάσω. Συνάντησα και άλλα αντικείμενα στο διάβα μου . Άσπρα χάρτινα πράγματα με μια καφέ ουσία στο εσωτερικό , ή τέλος πάντων ό,τι είχε απομείνει από εκείνη. Και ύστερα χαρτάκια . Και άλλα χαρτάκια . Μα πόσα αφήνουν εδώ στην άμμο , αυτοί οι άνθρωποι τέλος πάντων ; Δεν σκέφτηκαν καθόλου πως μπορεί να περάσω εγώ και άλλες πόσες χελώνες από δω ; Η μήπως δεν ξέρουν για εμάς ;

Και ώσπου να σκεφτώ παραπάνω, για το αν οι άνθρωποι ήξεραν ότι σε εκείνο εκεί το μέρος υπήρχαν χιλιάδες αβγά με ασήμαντα πλάσματα σαν εμάς , λύθηκε η απορία μου . Ξεπήδησε πιο δίπλα μια ταμπέλα με την φωτογραφία μου. Διάσημος είμαι και με έχουν σε επιγραφή , σκέφτηκα. Πρέπει να είχα κάνει κάτι σπουδαίο! Γράμματα ανθρώπινα ήταν από κάτω , δεν καταλάβαινα τι έλεγε. Μια ψηλή κοπέλα , που τριγύρω της είχε μαζέψει και άλλους ανθρώπους βρισκόταν ακριβώς σε εκείνο το σημείο και εξηγούσε κάτι σχετικό με μένα. Την άκουσα να λέει :Η χελώνα Καρέτα-Καρέτα θεωρείται είδος προς εξαφάνιση. Ο θόρυβος από τα ξενοδοχεία και τις ταβέρνες τρομάζει τις θηλυκές χελώνες,  τα φώτα αποπροσανατολίζουν τα μικρά χελωνάκια, ενώ τα οχήματα, οι ομπρέλες για τον ήλιο και οι ξαπλώστρες συμπιέζουν την άμμο προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στις φωλιές με τα αυγά. Ώστε μας ήξεραν τελικά. Δεν καταλάβαινα τι έλεγε , όμως από τον τρόπο που κουνούσε τα μακρόστενα πτερύγια , που έχουν όλοι οι άνθρωποι , έπρεπε να ήταν άκρως σημαντικό ! Ένας από αυτούς ξεμάκρυνε από το σημείο και έριξε το παράξενο αντικείμενο που είχε στο πρόσωπο του , στην θάλασσα. Στην αρχή πανικοβλήθηκα , καθώς θυμήθηκα πως έπρεπε να ακολουθήσω τα άλλα αδέρφια μου που είχαν πια φτάσει στο τέλος της αμμουδιάς και ετοιμαζόντουσαν να τους πάρει το κύμα. Και ύστερα σκέφτηκα , μα τι καλός,  ρίχνει το φαγητό του στην θάλασσα για να μπορέσουμε και εμείς να επιβιώσουμε ! Τελικά, ίσως να μην είναι τόσο κακοί οι άνθρωποι…

Με τα χίλια ζόρια , έφτασα επιτέλους στο νερό. Είχε βραδιάσει πια. Μα πόσα λαμπερά αντικείμενα έχει ο χώρος ! Μερικά κάνουν θόρυβο και πηγαινοέρχονται σε έναν μεγάλο δρόμο. Θα ήθελα να τα εξερευνήσω , κάποτε . Ίσως…. όταν ξαναγυρίσω. Όταν μπήκα στο νερό, ένιωσα σαν να έφτασα επιτέλους στο σπίτι μου. Ησυχία και ηρεμία , σε ολόκληρο τον ωκεανό δεν ακουγόταν τίποτα . Πως την αντέχουν οι άνθρωποι , τόσο φασαρία , μου λες ; Έπρεπε να βρω τα αδέρφια μου τώρα , την μάνα μου , κάποιον δικό μου . Και τροφή. Η πείνα μου υπενθύμιζε συνεχώς να κουνάω τα πτερύγια μου για να μπορέσω να βρω κάποια μέδουσα , που τόσο είχα την ανάγκη να φάω. Το ασταμάτητο κολύμπι μου , διέκοψε η σκιά ενός αντικειμένου. Επιτέλους , τροφή ! Όσο πλησίαζα , τόσο περισσότερο μου φαινόταν γνωστό εκείνο το σχήμα. Αφού , κοντοζύγισα , συνειδητοποίησα ότι ήταν αυτό που είχε πετάξει στην θάλασσα , εκείνος ο άνθρωπος ! Μα πως ήξερε τι ακριβώς τρώω ; Ήταν ακριβώς , σαν μια μέδουσα , δεν μπορούσα να δω διαφορές. Με μπέρδεψε , όμως. Έπρεπε τελικά να το δαγκώσω; Η πείνα δεν άφησε περαιτέρω ερωτήσεις. Προσπάθησα να το καταπιώ. Σαν κάπως βαρύ να ήταν .Ξάφνου , ένιωθα να πνίγομαι . Τα πλοκάμια αυτού του αντικειμένου τυλίχτηκαν με γρήγορο τρόπο , γύρω από τον λαιμό μου. Μα τι συνέβαινε ; Πώς μπορεί η τροφή να σε προδώσει , τόσο απλά ; Συνειδητοποίησα πως δεν μπορούσα να κουνηθώ. Απελπισμένα , κούνησα τα μικρά μου πτερύγια , ζητώντας για βοήθεια. Κανένας τριγύρω . Αργά και βασανιστικά , περίμενα τον βέβαιο θάνατο . Άνθρωπε , γιατί το έκανες αυτό; 

Τα ζώα δεν διαθέτουν έναρθρο λόγο . Δεν μπορούμε όμως να αγνοούμε επιδεικτικά την δική τους πλευρά. Πάνω από το 70% έχουν βρεθεί  να έχουν καταπιεί πλαστικά. Απορρίμματα ανθρώπινων δραστηριοτήτων υπάρχουν σε όλους τους θαλάσσιους βιοτόπους, από τις παραλίες μέχρι τα πιο απομακρυσμένα σημεία των ωκεανών. Από όλους τους τύπους των θαλάσσιων απορριμμάτων τα πλαστικά είναι τα πιο προβληματικά και τα μεγαλύτερα σε ποσότητα. Τα πλαστικά μπορούν να μπουν στην τροφική αλυσίδα όταν τυχαία καταναλωθούν από θαλάσσιους οργανισμούς και το πρόβλημα είναι ότι εκεί μπορούν να απελευθερώσουν επικίνδυνες χημικές ουσίες. Οι ερευνητές μελέτησαν τα δεδομένα από τον θάνατο περισσότερων των χιλίων χελωνών και διαπίστωσαν ότι οι νεαρές χελώνες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στα πλαστικά. Σε περισσότερα από τα μισά νεογέννητα χελωνάκια και στο 25% των ελαφρώς μεγαλύτερων, βρέθηκαν κομμάτια πλαστικού στο στομάχι. Αντίθετα, η κατανάλωση πλαστικών φαίνεται πως ήταν η αιτία θανάτου στο 15% των ενήλικων χελωνών. Ο αριθμός των πλαστικών που καταναλώθηκαν κυμαίνεται από 1 έως 300. Οι μελετητές υπολογίζουν ότι 14 κομμάτια πλαστικού αυξάνουν την πιθανότητα θανάτου στο 50%. Μπορείς να βοηθήσεις και εσύ, πετώντας οτιδήποτε δεν σου είναι χρήσιμο , στον κάδο απορριμμάτων. Ένα σκουπίδι που πετάς , ένα θαλάσσιο ζώο που πεθαίνει. Αντέχεις ; 

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Πραγματοποιήθηκε μελέτη για τον προσδιορισμό της επίδρασης του θαλασσινού νερού σε ασθενείς με σύνδρομο ατοπικού εκζέματος και δερματίτιδας. Πρόκειται για δύο σοβαρές παθήσεις που συμβαίνουν (και) στο τριχωτό της κεφαλής και προκαλούν φαγούρα, ερυθρότητα και μερικές φορές πρησμένο δέρμα.

Ο κνησμός (φαγούρα) μπορεί να προκαλέσει απώλεια μαλλιών, ιδιαίτερα λόγω του επίμονου ξυσίματος που κάνουμε στα μαλλιά.

Στην έρευνα, συνολικά 33 ασθενείς με μέση ηλικία 26 ετών υποβλήθηκαν πρώτα σε τεστ μαλλιών που αποκάλυψαν ανισορροπία βασικών μετάλλων.

Αφότου τους δόθηκε αγωγή με πόσιμο θαλασσινό νερό για έξι μήνες, τα επίπεδα των βασικών μετάλλων, συμπεριλαμβανομένου του καλίου και του σεληνίου, αυξήθηκαν σημαντικά. Ταυτόχρονα, η κατανάλωση θαλασσινού νερού μείωσε σημαντικά τα επίπεδα υδραργύρου και μολύβδου που θεωρούνται επικίνδυνα.

Μέχρι το τέλος της μελέτης, οι 27 από τους 33 ασθενείς είχαν βελτιώσει τα συμπτώματα των παθήσεών τους.

Αποδεικνύεται ότι το θαλασσινό νερό μπορεί να κάνει πραγματικά πολύ καλό στα μαλλιά και στην επιδερμίδα του κρανίου.

Τα συνολικά οφέλη του θαλασσινού νερού

Όπως δείχνουν τα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης, το θαλασσινό νερό έχει υψηλή συγκέντρωση μετάλλων και βιταμινών, καθιστώντας το θεραπευτικό. Περιέχει κάλιο και σελήνιο, τα οποία είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την ανάπτυξη των μαλλιών.

Αυτά τα μέταλλα απορροφώνται στο δέρμα και το τριχωτό της κεφαλής, προκαλώντας μια αντιβιοτική δράση που μπορεί να μετριάσει τα συνήθη προβλήματα του τριχωτού της κεφαλής, όπως το έκζεμα και η ψωρίαση.

Το θαλασσινό νερό ξεπλένει επίσης στοιχεία που είναι επιβλαβή για τα μαλλιά σας, όπως ο υδράργυρος. Επίσης:

• Το θαλασσινό νερό λειτουργεί σαν φυσικό σαμπουάν. Εάν έχετε λιπαρό τριχωτό της κεφαλής, τότε το θαλασσινό νερό μπορεί να σας βοηθήσει να αφαιρέσετε τα πολλά έλαια. Τα απορροφά και από τις άκρες της τρίχας κάνοντας τα μαλλιά πιο μεταξένια στην αφή.
• Λειτουργεί ως απολεπιστικό στο τριχωτό της κεφαλής σας. Με το να απορροφά τα περιττά έλαια που συμβάλλουν στην ανάπτυξη μύκητα (πιτυρίδα, ξηροδερμία), είναι πιθανό να απομακρύνετε την πιτυρίδα.

Τι να προσέχετε όσον αφορά το θαλασσινό νερό

Αν το αφήσετε στα μαλλιά σας για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα. Μπορεί να αφήσει το τριχωτό της κεφαλής σας πολύ ξηρό και να κάνει τα μαλλιά εύθραυστα.

Έτσι, οι ειδικοί σας συμβουλεύουν να περιποιηθείτε τα μαλλιά σας με μια ενυδατική κρέμα ή βαθύ μαλακτικό προτού μπείτε στο νερό. Όταν φτάσετε στο σπίτι, φροντίστε να πλύνετε τα μαλλιά σας με σαμπουάν και να μην τα αφήνετε με το θαλασσινό νερό… μέχρι την άλλη μέρα.

Επίσης αποφύγετε το θαλασσινό νερό εάν έχετε κάνει θεραπεία ισιώματος μαλλιών. Το αλμυρό νερό μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας, αναγκάζοντάς σας να την επαναλάβετε από την αρχή.

Πηγή

Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τη λέξη «θαλασσοθεραπεία» για να περιγράψει τις θεραπευτικές επιδράσεις του θαλασσινού νερού. Οι αρχαίοι Έλληνες εκτίμησαν τα οφέλη για την υγεία και τα πλούσια μεταλλικά στοιχεία του νερού.

Μεταξύ των πολλών πλεονεκτημάτων, το κολύμπι σε θαλασσινό νερό μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, να προωθήσει τη συνολική ευημερία και να ενυδατώσει το δέρμα.Μια βουτιά στη θάλασσα μπορεί να βελτιώσει ακόμα τη διάθεση και την υγεία σας.

Δείτε αναλυτικά ποια είναι τα οφέλη της θάλασσας και επωφεληθείτε από αυτήν κι αυτό το καλοκαίρι:

Ανοσοποιητικό σύστημα

Το θαλασσινό νερό περιέχει ζωτικά στοιχεία, βιταμίνες, ανόργανα άλατα, ιχνοστοιχεία, αμινοξέα και ζωντανούς μικροοργανισμούς που μπορούν να παράγουν αντιβιοτική και αντιβακτηριακή δράση συμβάλλοντας στην ορθή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα συστατικά του θαλασσινού νερού απορροφώνται εύκολα και χρησιμοποιούνται από το σώμα μας, ενώ κολυμπάμε. Παράλληλα, εισπνέοντας τον θαλασσινό αέρα ενισχύεται το ανοσοποιητικό σύστημα, σύμφωνα με τη γιατρό Connie Hernandez.

Επιπλέον, ειδικοί ισχυρίζονται ότι το κολύμπι σε θαλασσινό νερό ανοίγει τους πόρους στο δέρμα, ενώ επιτρέπεται η απορρόφηση των θαλάσσιων μετάλλων και η αποβολήτων τοξινών που προκαλούν διάφορες ασθένειες.

Κυκλοφορία αίματος

Το κολύμπι σε θαλασσινό νερό μπορεί να διευκολύνει την κυκλοφορία του αίματος στο σώμα σας. Ο κύριος σκοπός της θαλασσοθεραπείας ή η θεραπεία με θαλασσινό νερό είναι να αυξήσει την κυκλοφορία του αίματος.

Πράγματι, η κολύμβηση σε ζεστό θαλασσινό νερό βελτιώνει την κυκλοφορία αποκαθιστώντας βασικά μέταλλα που έχουν μειωθεί από το άγχος, την κακή διατροφή και τη μόλυνση του περιβάλλοντος.

Θαλασσινό νερό και ευημερία

Η έρευνα δείχνει ότι ο ήχος των κυμάτων επηρεάζει τον εγκέφαλο μεταφέροντάς σας σε μια κατάσταση βαθιάς χαλάρωσης. Χαλαρώνοντας με αυτόν τον τρόπο μπορεί να βοηθήσει στην αναζωογόνηση του μυαλού και του σώματος.

Το θαλασσινό νερό χρησιμοποιείται από πολλούς για τη συνολική βελτίωση της υγείας και της ευημερίας, καθώς ενεργοποιεί μηχανισμούς επούλωσης του σώματος για την καταπολέμηση παθήσεων όπως το άσθμα, την αρθρίτιδα, τη βρογχίτιδα και φλεγμονώδεις νόσους, καθώς και κοινούς πόνους.

Μάλιστα, το μαγνήσιο ανακουφίζει από τη νευρική ερεθιστικότητα και αυξάνει την αίσθηση της ηρεμίας.Φρέσκος αέρας για τον ύπνο

Ο ήλιος, το κύμα και το θαλασσινό νερό. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί κοιμόμαστε πιο ήσυχοι μετά το κολύμπι μας στη θάλασσα; Ο θαλασσινός αέρας «χρεώνεται» με υγιή αρνητικά ιόντα που επιταχύνουν την ικανότητα απορρόφησης του οξυγόνου. Τα αρνητικά ιόντα εξισορροπούν τα επίπεδα της σεροτονίνης, μια χημική ουσία του οργανισμού που συνδέεται με τη διάθεση και το άγχος.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο με το τέλος των διακοπών σας έχετε περισσότερη ενέργεια, ενώ συγχρόνως είστε περισσότερο χαλαροί.

Ήλιος και δερματικές παθήσεις

Στην παραλία, η θερμότητα του ήλιου επηρεάζει το ενδοκρινικό μας σύστημα. Πιο ειδικά, είναι το μέρος του σώματός μας που εκκρίνει ενδορφίνες, τις φυσικές χημικές ουσίες στο σώμα μας που έχουν σχεδιαστεί για να μας κάνουν να νιώθουμε χαλαροί αποβάλλοντας το άγχος.

Παράλληλα, η έκθεση στον ήλιο καθίσταται ευεργετική για ορισμένες δερματικές παθήσεις όπως η ψωρίαση, ενώ η υπεριώδης ακτινοβολία (υπεριώδες φως) αποκαθιστά την ξηροδερμία. Μάλιστα, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το διάλυμα άλατος βελτίωσε την ενυδάτωση του δέρματος και μείωσε σημαντικά τα συμπτώματα της φλεγμονής του δέρματος, όπως την ερυθρότητα και την τραχύτητα σε σύγκριση με το νερό της βρύσης.

Ο Μπάλος είναι μία μαγευτική παραλία στην Ελλάδα που συγκεντρώνει την προτίμηση των τουριστών, όχι μόνο σε εγχώριο, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η παραλία βρίσκεται στην Κρήτη, είναι μαγευτική και έχει μαγέψει όλο τον πλανήτη με την εξωπραγματική ομορφιά της.

Τα τιρκουάζ νερά τελειώνουν εκεί που αρχίζει η αστραφτερή λευκή και ροζ άμμος, δίνοντας ένα μαγικό αποτέλεσμα.

Δεν είναι τυχαίο πως φιγουράρει κάθε χρόνο σε λίστες με τις καλύτερες παραλίες του πλανήτη και όπως θα δείτε στις παρακάτω φωτογραφίες αυτό είναι κάτι το αναμενόμενο.

• 

• 

• 

Πηγή