Τα περιστατικά βίας μεταξύ ανηλίκων αυξάνονται τα τελευταία χρόνια και απασχολούν έντονα την κοινωνία, την εκπαιδευτική κοινότητα και τις οικογένειες. Λεκτική κακοποίηση, σωματική βία, εκφοβισμός, διαδικτυακή παρενόχληση και ακραίες αντικοινωνικές συμπεριφορές εμφανίζονται σε ολοένα μικρότερες ηλικίες, προκαλώντας ανησυχία αλλά και σύγχυση: γιατί συμβαίνει αυτό και τι μπορεί να γίνει;

Η βία των ανηλίκων δεν είναι ένα μονοδιάστατο φαινόμενο. Πρόκειται για το αποτέλεσμα πολλών παραγόντων που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και απαιτούν συντονισμένη αντιμετώπιση.

Τα βασικά αίτια της βίας στους ανηλίκους

1. Οικογενικό περιβάλλον
Το σπίτι είναι το πρώτο και πιο καθοριστικό πλαίσιο κοινωνικοποίησης ενός παιδιού. Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε περιβάλλον έντασης, κακοποίησης, παραμέλησης ή συναισθηματικής ψυχρότητας, είναι πιο πιθανό να εκδηλώσει επιθετική συμπεριφορά.

Η έλλειψη ορίων, η υπερβολική αυστηρότητα ή αντίθετα η πλήρης απουσία κανόνων, μπορούν να δημιουργήσουν σύγχυση και θυμό. Τα παιδιά συχνά μιμούνται συμπεριφορές που βλέπουν, ακόμα κι αν αυτές είναι καταστροφικές.

2. Σχολικό περιβάλλον και κοινωνικές πιέσεις
Το σχολείο δεν είναι μόνο χώρος μάθησης αλλά και κοινωνικής ένταξης. Ο εκφοβισμός, ο αποκλεισμός, η απόρριψη ή η πίεση για αποδοχή από συνομηλίκους μπορεί να λειτουργήσουν ως εκλυτικοί παράγοντες βίας.

Παιδιά που νιώθουν αδύναμα ή διαφορετικά μπορεί να γίνουν θύματα, ενώ άλλα, για να επιβιώσουν κοινωνικά, υιοθετούν επιθετικό ρόλο.

3. Επιρροή των κοινωνικών δικτύων και των μέσων
Τα social media και το διαδίκτυο έχουν αλλάξει ριζικά τον τρόπο που τα παιδιά επικοινωνούν. Η έκθεση σε βίαιο περιεχόμενο, η εξιδανίκευση της επιθετικότητας και η ανωνυμία του διαδικτύου ενισχύουν τη διαδικτυακή βία (cyberbullying).

Η συνεχής σύγκριση, η ανάγκη αποδοχής και τα διαδικτυακά «πρότυπα» μπορούν να προκαλέσουν έντονη ψυχολογική πίεση.

4. Συναισθηματική ανωριμότητα και δυσκολία διαχείρισης θυμού
Τα παιδιά και οι έφηβοι συχνά δεν διαθέτουν τα εργαλεία για να διαχειριστούν έντονα συναισθήματα όπως ο θυμός, η απογοήτευση ή η ζήλια. Όταν αυτά τα συναισθήματα δεν εκφράζονται σωστά, μετατρέπονται σε βία.

Η επιθετικότητα λειτουργεί πολλές φορές ως κραυγή βοήθειας.

5. Κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες
Η φτώχεια, η ανασφάλεια, η κοινωνική ανισότητα και η έλλειψη πρόσβασης σε υποστηρικτικές δομές ενισχύουν την ένταση και τη ματαίωση. Σε τέτοια περιβάλλοντα, η βία μπορεί να θεωρηθεί ως μέσο επιβίωσης ή επιβολής.

Προειδοποιητικά σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούνται

Η βίαιη συμπεριφορά σπάνια εμφανίζεται ξαφνικά. Συνήθως προηγούνται σημάδια όπως:

• απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά
• έντονος θυμός ή επιθετικότητα χωρίς προφανή λόγο
• κοινωνική απόσυρση ή απομόνωση
• μειωμένη σχολική επίδοση
• έλλειψη ενσυναίσθησης
• προβλήματα ύπνου ή έντονο άγχος

Η έγκαιρη αναγνώριση αυτών των ενδείξεων μπορεί να αποτρέψει σοβαρότερα περιστατικά.

Πρόληψη: Ο ρόλος της οικογένειας

Η πρόληψη ξεκινά από το σπίτι. Οι γονείς χρειάζεται να δημιουργούν ένα περιβάλλον ασφάλειας, εμπιστοσύνης και ανοιχτής επικοινωνίας.

Η ενεργή ακρόαση, η ενθάρρυνση της έκφρασης συναισθημάτων και η ξεκάθαρη θέσπιση ορίων βοηθούν τα παιδιά να μάθουν πώς να διαχειρίζονται τις συγκρούσεις χωρίς βία.

Εξίσου σημαντικό είναι οι ενήλικες να λειτουργούν ως πρότυπα συμπεριφοράς. Τα παιδιά μαθαίνουν περισσότερο από αυτό που βλέπουν παρά από αυτό που τους λέμε.

Ο ρόλος του σχολείου στην πρόληψη

Το σχολείο μπορεί να λειτουργήσει ως προστατευτικός παράγοντας. Προγράμματα κοινωνικής και συναισθηματικής μάθησης, δράσεις κατά του bullying και συνεργασία με ειδικούς ψυχικής υγείας μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Η δημιουργία ενός ασφαλούς σχολικού κλίματος, όπου τα παιδιά νιώθουν ότι ακούγονται και υποστηρίζονται, μειώνει σημαντικά τα φαινόμενα βίας.

Αντιμετώπιση: Όχι τιμωρία, αλλά κατανόηση

Η τιμωρία από μόνη της δεν λύνει το πρόβλημα. Αντίθετα, συχνά το εντείνει. Η αντιμετώπιση της βίας των ανηλίκων απαιτεί κατανόηση των αιτίων και εξατομικευμένη προσέγγιση.

Η συνεργασία γονέων, σχολείου και ειδικών ψυχικής υγείας είναι καθοριστική. Η ψυχολογική υποστήριξη μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους με υγιή τρόπο.

Η κοινωνική ευθύνη όλων μας

Η βία των ανηλίκων δεν είναι πρόβλημα μόνο των οικογενειών που τη βιώνουν. Είναι κοινωνικό φαινόμενο που αντανακλά τις αξίες, τις πιέσεις και τα πρότυπα της εποχής μας.

Η ενίσχυση της ενσυναίσθησης, του σεβασμού και της αποδοχής της διαφορετικότητας είναι ευθύνη όλων μας — γονέων, εκπαιδευτικών, θεσμών και κοινωνίας.

Συμπέρασμα

Η βία των ανηλίκων δεν εμφανίζεται χωρίς λόγο και δεν εξαφανίζεται με απλές λύσεις. Απαιτεί κατανόηση, πρόληψη και συλλογική δράση. Όταν ακούμε τα παιδιά, τα στηρίζουμε και τους δείχνουμε εναλλακτικούς τρόπους έκφρασης, δημιουργούμε τις βάσεις για μια πιο ασφαλή και υγιή κοινωνία.

Ο γιος σας πλησιάζει στην εφηβεία και έχετε ήδη αρχίσει να αγχώνεστε για το τι θα συμβεί; Η εφηβεία είναι κομμάτι της ανάπτυξης ενός παιδιού και όπως τα περισσότερα στάδια αυτής δεν έρχεται με οδηγίες χρήσης ούτε για τους γονείς ούτε για τα παιδιά. Τα παιδιά συνήθως εισέρχονται σε αυτήν λιγάκι… απότομα και οι γονείς προσγειώνονται στην πραγματικότητά της… επίσης απότομα. Συνήθως, λένε, πως ξεκινά γύρω στα 12 έτη, αλλά μπορεί να ξεκινήσει και πολύ νωρίτερα, ειδικά για τα αγόρια, πράγμα το οποίο ορισμένες φορές αποτελεί έκπληξη για τους γονείς, που θα ήθελαν να έχουν πει πολλά στα παιδιά τους για αυτό το στάδιο της ανάπτυξής τους, αλλά δεν πρόλαβαν ή δεν ένιωσαν έτοιμοι εγκαίρως.

Μία μαμά, η οποία βλέπει την εφηβεία να πλησιάζει τον μεγάλο της γιο σαν …χιονοστιβάδα, συγκεντρώνει όλα αυτά που αποφάσισε να αρχίσει να του λέει καθημερινά, ελπίζοντας ότι έτσι θα μεγάλωσει έναν σωστό άνθρωπο:

1. Υποστήριξε τη γνώμη σου και όσα πιστεύεις ότι είναι σωστά. Δεν θα είναι πάντα εύκολο, αλλά θα νιώθεις πιο όμορφα αν υπερασπίζεσαι τα πιστεύω σου και δεν δειλιάζεις να πεις τη γνώμη σου.
2. Το παιδιάστικο χιούμορ δεν θα σε βοηθήσει με τα κορίτσια. Σε παρακαλώ μην κάνεις περίεργους ήχους με το σώμα σου μπροστά σε κορίτσια. Μην τα προσβάλλεις και πάντα να τα σέβεσαι. Οι αηδιαστικοί χαρακτήρες ποτέ δεν είχαν πραγματική επιτυχία.
3. Μην κάνεις bullying και μην ανέχεσαι όποιον εκφοβίζει τους άλλους. Υπερασπίσου και πάλι τη γνώμη σου και τους άλλους και θα δεις ότι πολλοί θα ακολουθήσουν το παράδειγμά σου.
4. Σε παρακαλώ, μη σταματήσεις να μου μιλάς και να κάνεις παρέα μαζί μου. Λατρεύω αυτές τις στιγμές και ξέρω ότι κάποια στιγμή θα με θεωρείς ξινή και «ξεπερασμένη», αλλά αν δεν μου μιλάς για την καθημερινότητά σου, το σχολείο, τους φίλους σου, πραγματικά νομίζω… θα πεθάνω.
5. Εμπιστεύσου το ένστικτό σου. Τις περισσότερες φορές δεν κάνει λάθος. Αν νιώθεις ότι κάτι δεν πρέπει να το κάνεις, μην το κάνεις όσο κι αν σε πιέζουν οι συμμαθητές σου.
6. Επίλεξε την ευτυχία. Η ευτυχία είναι επιλογή, αρκεί να το θέλουμε. Να είσαι αισιόδοξος, διαφορετικά η ζωή σου θα είναι δυστυχισμένη…
7. Να είσαι ευγνώμων για όσα έχεις. Μην ασχολείσαι με εκείνα που έχουν οι άλλοι και με το τι δεν έχεις εσύ. Να είσαι ευχαριστημένος για την καλύ σου υγεία, την οικογένειά σου και τους φίλους σου. Να νιώθεις εντάξει με τις επιλογές σου. Τα ρούχα και τα κινητά δεν καθορίζουν ποιος είσαι!
8. Τα αδέρφια σου μπορεί να σε εκνευρίζουν, αλλά θα γίνουν οι καλύτεροί σου φίλοι. Σου ακούγεται απίστευτο τώρα, αλλά είναι η αλήθεια.
9. Μείνε ταπεινός, αλλά όχι χωρίς αυτοπεποίθηση. Μην σε παρασύρει κάποια επιτυχία σου ή τα θετικά σχόλια των άλλων, όλοι είμαστε ικανοί για πολλά, αλλά κανένας δεν αξίζει περισσότερα από τον άλλο. Καμία ζωή και καμία ύπαρξη δεν έχει λιγότερη ή περισσότερη αξία από τη δική σου.
10. Ο μπαμπάς και εγώ σε αγαπάμε πάρα πολύ. Τώρα και για πάντα. Και αυτό είναι το μόνο «για πάντα» που πρέπει να πιστεύεις και να θυμάσαι σε όλη σου τη ζωή. Θα είμαστε πάντα δίπλα σου σε ό,τι κι αν χρειαστείς, θα σε υποστηρίξουμε, θα σε καθοδηγήσουμε, θα σε αγαπάμε…

Πηγή

Οι γονείς κάνουν λάθος με το να μαλώνουν τα παιδιά τους σχετικά με τους σωρούς βρώμικων ρούχων, παλιών περιοδικών, αντικειμένων και άδειων συσκευασιών  από τρόφιμα που βρίσκονται εδώ κι εκεί στα υπνοδωμάτια τους.

Αυτό διατείνεται ο Δρ James Pease, παιδικός και εφηβικός ψυχίατρος, ο οποίος λέει ότι οι έφηβοι που ζουν σε ένα τεράστιο χάος απλά δείχνουν την «ατομικότητά τους» και επιδεικνύουν μια «ανάγκη αυτονομίας». Σύμφωνα με τον ψυχίατρο, μάλιστα,  η “άρρωστη”, κατά τους γονείς, άρνηση του παιδιού να καθαρίσει και να τακτοποιήσει το δωμάτιό του είναι τόσο φυσιολογική ώστε θα αμφισβητούσε της συναισθηματική υγεία του εφήβου που θα υπακούσει τους γονείς του σε αυτό το θέμα.

Οι ψυχοθεραπευτές θα μπορούσαν να ερμηνεύσουν αυτό το τρελό χάος που επικρατεί σε ένα εφηβικό δωμάτιο, ως έναν αγώνα του εφήβου να διαχωριστεί από τον γονέα. “Όταν ακούω ότι ένας έφηβος έχει πάντα άψογα τακτοποιημένο το δώματιό του αρχίζω να εξετάζω συμπτώματα για κάποια αναπτυξιακή διαταραχή”, λέει ο Pease.

Αυτό που προτείνει ο Pease είναι ένα «συμβόλαιο υπνοδωματίου», το οποίο θα υπογραφεί και από τα δύο μέρη. Η σύμβαση θα καθορίζει τα δικαιώματα του εφήβου και θα είναι κάπως έτσι: «Έχω την ελευθερία να καθορίσω την καθαριότητα και την γενική κατάσταση της οργάνωσης και του περιεχομένου του υπνοδωματίου μου. Το περιεχόμενο του δωματίου μου δεν θα αφαιρείται χωρίς προηγούμενη άδειά μου. Η παραπάνω σύμβαση ωστόσο, προστατεύει τους γονείς, απαιτώντας από τα παιδιά να συμφωνούν να διατηρούν τα ελάχιστα πρότυπα καθαριότητας καθώς και να χρησιμοποιούν τον κάδο απλύτων, αντί για το πάτωμα.

Πρωτότυπο telegraph.co.uk
Απόδοση Έλενα Θάνου
Πηγή

Το Petit Plan: Κινηματογράφος για Εφήβους, επιστρέφει 1-5 Φεβρουαρίου 2021 με το “Petit Plan: Europa II”, το δεύτερο αφιέρωμά του στον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο και τις Ευρωπαϊκές αξίες . Στα πλαίσια του θα προβληθούν πάνω από 40 ταινίες από όλη την Ευρώπη που θίγουν ζητήματα που απασχολούν τους σημερινούς εφήβους όπως το bullying, το ρατσισμό, τα social media, κ.α.
Παράλληλα θα γίνει κι ένα αφιέρωμα στην Σουηδία σε συνεργασία με το Stockholm Independent Film Festival και το Rex Animation Film Festival.Όλες οι ταινίες του φεστιβάλ είναι υποτιτλισμένες στα ελληνικά και θα είναι δωρεάν και διαθέσιμες διαδικτυακά, πληροφορίες μέσα από τον ιστότοπο https://www.petitplan.org/, για χρήστες εντός της Ελλάδας και για το διάστημα 1-5 Φεβρουαρίου 2021.

Επίσης, θα υπάρχει η δυνατότητα ψηφοφορίας του κοινού για την καλύτερη ταινία και εγκαινιάζεται το τμήμα #ThisIsEU – Ευρωπαϊκές Αξίες όπου θα απονεμηθεί τιμητικό βραβείο ανάμεσα σε 12 ταινίες που αντικατοπτρίζουν καλύτερα τις Ευρωπαϊκές Αξίες. Για την απονομή του βραβείου #ThisIsEU θα αποφασίσει τριμελής κριτική επιτροπή που απαρτίζεται από τους: Δημήτρη Κατσιμίρη, Ροδίτης συγγραφέας και σκηνοθέτης στο θέατρο και στον κινηματογράφο. και ιδρυτικό μέλος της εταιρείας παραγωγής Frau Films.-Θανάση Νεοφώτιστο σκηνοθέτη, σεναριογράφο και αρχιτέκτονα.
Η Αγγελική Στελλάκη ,δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου. Έχει ιδρύσει την κινηματογραφική ιστοσελίδα Cinepivates.gr, της οποίας διετέλεσε αρχισυντάκτρια. Αυτή τη στιγμή εργάζεται στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το Petit Plan: Europa II πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση με την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα και με μέγα δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).Υποστηρικτές: Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα, Ινστιτούτο Θερβάντες, Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ, Πρεσβεία της Πολωνίας στην Ελλάδα, Πρεσβεία της Σουηδίας στην Ελλάδα, Πρεσβεία της Νορβηγίας στην Ελλάδα, Ινστιτούτο Goethe, Ελληνοαμερικανική Ένωση, Haec College, Animasyros, Stockholm Independent Film Festival, Rex Animation Film Festival.Χορηγοί Επικοινωνίας: ΕΡΤ, Δεύτερο Πρόγραμμα, Culturenow.gr, Cinepivates.gr, Περιοδικό Antivirus, Digitalcrete.gr, LarissaPress.gr, TheNewspaper.gr, TetartoPress.gr, Eviaportal.gr

Ακολουθούν οι ταινίες:

Τμήμα #ThisIsEU – Ευρωπαϊκές Αξίες

Περπάτα Δίπλα Μου , Μαθητές 8-9 χρόνων, Ισπανία, 2019, 4’
Όταν γεννιόμαστε, μας κατηγοριοποιούν και μας ξεχωρίζουν. Αλλά αν περπατάμε μαζί είναι πιο εύκολο να επιλέξουμε το μονοπάτι μας.

Dajla: Σινεμά και Λήθη , Arturo Dueñas Herrero, Ισπανία, 2020, 15’
Η ζωή συνεχίζεται στην Ντάκλα, σε έναν από τους προσφυγικούς καταυλισμούς στη νότια Αλγερία, που παραμένει ξεχασμένος εδώ και 45 χρόνια. Ο εορτασμός ενός φεστιβάλ κινηματογράφου σπάει τη μονοτονία. Το φεστιβάλ τελειώνει, η ζωή όμως (και η λήθη) συνεχίζονται.

Ηχώ ,Aurora Gossé, Νορβηγία, 2015, 4’
Ένα νεαρό κορίτσι προσκαλείται σε ένα πάρτι μασκέ. Όταν θα φτάσει στο σπίτι θα δει ότι είναι αρκετά διαφορετική από τα άλλα παιδιά.

Pashka,Oltjon Lipe, Ελλάδα, 2020, 23’
Ένας πατέρας κι ένας γιος έχουν φτιάξει μαζί μια ζωή μακριά από την πατρίδα τους. Αλλά η επιθυμία του αγοριού να επιστρέψουν θα οδηγήσει σε ένα απρόσμενο ταξίδι.

Φίδι ,Andrej I. Volkashin, Βόρεια Μακεδονία, 2019, 20’
Η φιλία ενός 9χρονου αγοριού και ενός νεαρού γκέι άντρα θα ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων και προκαταλήψεων σε ένα χωριό της Βόρειας Μακεδονίας.

The Outcast Kid ,Ιωάννης Μακρόπουλος, Ελλάδα, 2019, 17’
Ο Άλεξ είναι ένα εντεκάχρονο αγόρι – Ελληνορουμάνος – που αγαπάει να παίζει ποδόσφαιρο. Αποφασίζει να γράψει ένα γράμμα στην ομάδα της Λίβερπουλ ζητώντας να παίξει στην ομάδα νέων τους.

Τρεις Αυγουστιάτικες ημέρες ,Madli Lääne, Εστονία, 2018, 20’
Κατά την πολιτική ανατάραξη στις αρχές του ’90, ένα κορίτσι από την Εστονία κι ένα αγόρι από την Ρωσία θα μοιραστούν ένα μπουκάλι αμερικάνικου αναψυκτικού.

Ο Άγγελος της Ιστορίας , Eric Esser, Γερμανία, 2019, 10’
Ένα σύνορο στην Ευρώπη. Ένας πίνακας του Πολ Κλι. Ένα ποίημα του Γουόλτερ Μπέντζαμιν. Μια ταινία για το χθες και το σήμερα και πόσο δύσκολα τα ξεχωρίζουμε.

Σε ακούμε , Agnese Làposi, Ελβετία, 2018, 21’
Σε ένα κέντρο βοήθειας, εθελοντές δίνουν τις συμβουλές τους σε γυναίκες που θέλουν να αφήσουν τους συντρόφους τους.

Φυλή ,Sergi Merchan, Ισπανία, 2018, 12’
Σε ένα πολυτελές εστιατόριο, 5 κυρίες υψηλής κοινωνίας αποφασίζουν να μαζευτούν και να οργανώσουν έναν έρανο για τα φτωχά παιδιά της Αφρικής. Ρατσισμός, ομοφοβία, ναρκισσισμός είναι λίγα από αυτά που θα σερβιριστούν σε αυτό το εστιατόριο.

Ψηλά σε ένα δέντρο , Bodil Tummers & Hannah Cammeraat, Ολλανδία, 2019, 22’
Η ιστορία ακτιβιστών που μένουν σε δεντρόσπιτα στο δάσος του Χάμπαχ προσπαθώντας έτσι να αναχαιτίσουν την διεύρυνση των εξορύξεων λιγνίτη.

Με άλλα μάτια , Γιώργος Λεοντακιανάκος, Ελλάδα, 2020, 25’
Ο Παύλος ένας κυνικός, ρατσιστής οικοδεσπότης Airbnb περνάει μια νύχτα με το νέο ενοικιαστή του, τον Φώτη, έναν ρομαντικό, διορατικό τυφλό που αποζητάει την ανθρώπινη επαφή μετά το θάνατο της γυναίκας του. Στη διάρκεια της συνάντησής τους όμως ο Φώτης αρχίζει να ρίχνει φως στις προκαταλήψεις του Παύλου.

Διεθνές Πανόραμα

Μακριά ,Soňa Nôtová, Σλοβακία, 2018, 15’
Ένα κορίτσι από την Ευρώπη κι ένας μουσουλμάνος, ο καθένας τους μακριά από την πατρίδα του για διαφορετικούς λόγους, θα συναντηθούν στην Ελλάδα.

Δύο Φιγούρες σε ένα ποτάμι , Lukas Grevis, Σερβία, 2020, 20’
Τη δεκαετία του ’60 στη Γιουγκοσλαβία, δύο έφηβοι συναντιούνται σε μια κατασκήνωση και ξεκινούν μια παρτίδα σκάκι, η οποία θα συνεχιστεί παρά τον εμφύλιο και τις δυσκολίες. Τώρα έχει έρθει η ώρα να τελειώσει το παιχνίδι.

Ληστές τραίνων ,Martin Walther, Νορβηγία, 2019, 20’
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 μια ομάδα νεαρών, 11-15 χρόνων, έκλεψαν μεγάλες ποσότητες μπύρας και αναψυκτικών από τραίνα στην Νορβηγία. Θα δούμε μέσα από το ντοκιμαντέρ το μέλλον που θα μπορούσαν να έχουν και πως η κοινωνία τους απογοήτευσε.

Η Καλύτερη Ορχήστρα Του Κόσμου .Henning Backhaus, Αυστρία, 2020, 14’
Ο Ίνγκμπερτ, είναι μια κάλτσα, και θα δηλώσει συμμετοχή στην Κρατική Ορχήστρα της Βιέννης, όπου θα συναντήσει την προκατάληψη.

Βιντεοθήκη ,Stephan Bernardes, Γερμανία, 2019, 20’
Ο Γούλφγκανγκ δεν μπορεί να φανταστεί έναν κόσμο χωρίς “βιντεοκλάμπ”. Παρά το ολοένα και μειωμένο ενδιαφέρον του κόσμου να νοικιάσει ταινίες, ο Γούλφγκανγκ δεν τα παρατάει.

Σταγόνα ζωής , Adrian Baluta, Ρουμανία, 2018, 2’
Η σχέση του νερού με το περιβάλλον και πως επηρεάζεται από εμάς.

Η Μοναχική Τροχιά,Frederic Siegel, Benjamin Morard, Ελβετία, 2019, 10’
Η ανικανότητα ενός τεχνικού δορυφόρων να αντιμετωπίσει την μοναξιά του θα προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση στο μυαλό του.

Ο Άνθρωπος,Harko Wubs, Ολλανδία, 2020, 11’
Παρατηρώντας τον άνθρωπο σε μορφή ντοκιμαντέρ, βλέπουμε πως βρίσκει την τροφή του και αναρωτιόμαστε για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση.

22:47 Γραμμή 34,Michael Karrer, Ελβετία, 2019, 10’
Είναι 22:47 σε ένα λεωφορείο κάπου στην πόλη. Μερικοί έφηβοι ακούνε μουσική και μιλάνε δυνατά. Ένας μεθυσμένος άντρας μπαίνει στην παρέα τους και η διάθεση αρχίζει και αλλάζει…

Μια Διαφορετική Ημέρα,Maria Doyle Kennedy, Ιρλανδία, 2017, 6’
Δύο νεαροί με σύνδρομο Down έχουν μια δυσάρεστη αναμέτρηση με μια παρέα νέων, όσο κάνουν την βόλτα τους ένα Σάββατο.

Γείτσες! ,Paulina Ziółkowska, Πολωνία, 2017, 5’
Όλοι έχουν σιχαθεί τους πάντες. Αλλά όταν σιχαίνεσαι τον εαυτό του, τότε είναι άσχημα τα πράγματα.

Επιστροφή στο Σπίτι ,Pascal Marc, Γαλλία, 2020, 25’
Στα 23 του ο Λούκα επιστρέφει στο σπίτι μετά από 3 χρόνια στη φυλακή. Για ένα μερόνυχτο, οι πρώτες ώρες ελευθερίας του, θα προσπαθήσει να βρει τη θέση του.

Διπλωματικοί Σχεδιασμοί,Raphaël Haab, Ελβετία, 2017, 8’
Ένας ποντικός χάνεται στα αρχεία της Κοινωνίας των Εθνών στην Γενεύη. Θα κάνει ένα ταξίδι στο χρόνο για να ανακαλύψει την ιστορία του οργανισμού, που ενέπνευσε τα Ηνωμένα Έθνη.

Όνειρο/Ζωή,David Aufdembrinke, Γερμανία, 2019, 13’
Ένας νεαρός προσπαθεί να ξεφύγει από τη ρουτίνα του και να ανακαλύψει τι πραγματικά θέλει από τη ζωή του. Οι φίλοι του αρνούνται να τον συνοδέψουν σε αυτό το ταξίδι και ξεκινάει ένα ταξίδι μόνος όπου θα φτάσει πιο μακριά από όσο ήλπιζε ποτέ.

Καλημέρα,Bartosz Kozera, Πολωνία, 2020, 15’
Φτάνει εκείνη η ημέρα όπου δεν θέλεις να καταλάβεις ποιο νόημα έχει η ζωή σου και βάζεις μια θηλιά γύρω από το λαιμό σου. Καμιά φορά η απόπειρα να τερματίσεις τη ζωή σου είναι απλά η αρχή για κάτι νέο.

Αν Έπρεπε Να Φύγω,Hela Ammar, Πορτογαλία, 2018, 5’
Μια μικρή βάρκα με μετανάστες πέφτει σε μια καταιγίδα. Όσο πνίγεται ο Χ αναπολεί το παρελθόν του.

insta αξία,Peter Bjerre Salling, Δανία, 2019, 7’
Η Λόρα τραβάει φωτογραφίες για το Instagram με την φίλη της την Αλεξάντρα. Η τελική φωτογραφία που θα ανεβάσει μαζεύει πολλά θετικά σχόλια, αλλά η Λόρα νιώθει πιο δυστυχισμένη από πριν.

Χωρίς Παρεξήγηση,Dimitris Andjus, Ελλάδα, 2019, 3’
Το bullying μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία και σε οποιαδήποτε στιγμή. Για αυτό δεν είναι ανάγκη να νιώθει κάποιος μόνος.

Ουράνιο Τόξο,Aleksandar Vujović, Μαυροβούνιο, 2020, 17’
Ένα αγόρι 6 χρόνων θα ζήσει μια μαγική στιγμή, όπου θα ανακαλύψει ότι θα γίνει ένας μεγάλος καλλιτέχνης όταν μεγαλώσει.

Ρομπέρτο,Carmen Córdoba González, Ισπανία, 2020, 9’
15 χρόνια έχουν περάσει και ο Ρομπέρτο είναι ακόμα ερωτευμένος με τη γειτόνισσα του αλλά εκείνη προτιμάει να κρύβεται επειδή ντρέπεται για το σώμα της. Με την τέχνη του, ο Ρομπέρτο σκοπεύει να βοηθήσει την αγαπημένη του να διώξει τους δαίμονές της.

Ταμπέλες,Dustin Rees, Ελβετία, 2020, 11’
Ένας ηλεκτρολόγος ακολουθεί την ρουτίνα του ανεβάζοντας ταμπέλες. Δεν παρατηρεί τον κόσμο, αλλά θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβει ποιες ταμπέλες πρέπει να παρατηρήσει.

Αφιέρωμα στη Σουηδία – Επιλογές του Stockholm Independent Film Festival

Φίλος της Ντόροθι , Joakim S. Hammond, Σουηδία, 2016, 5’
Η Γκαμπριέλ θα επιστρέψει σπίτι και θα βρει τους δύο της μπαμπάδες σε σύγχυση. Θέλουν να κάνουν μια σοβαρή συζήτηση.

Το σπίτι που πούλησαν μετά οι γονείς μου, Boris Laible, Jonas Källstrand, Σουηδία , 2018, 4΄
Εύκολα ξεχνάμε τις δύσκολες στιγμές που μας έχουν καθορίσει στη ζωή.

Σύνδεση,Niklas Wallner, Σουηδία, 2020, 27’
Ένα ντοκιμαντέρ για την σκηνή του mountainbike στη Σουηδία και για τις προσωπικότητες που την έχουν καθορίσει.

Μαργκό,Sara Spånghagen, Σουηδία, 2019, 3’
Ένα ντοκιμαντέρ για την Μαργκό που εργάστηκε ως νοσοκόμα στην Αφρική το 1958-1978.

Οι κυρίες της Wakaliwood,Linn Björklund , Nora Fogelström, Amanda Moen, Σουηδία, 2019, 16’
Η ταινία ακολουθεί τρεις γυναίκες που εργάζονται σε εταιρεία παραγωγής ταινιών δράσης στην Ουγκάντα, την Wakaliwood.

Αργός Χορός,Christian Zetterberg, Σουηδία, 2018, 6’
Κατά τη διάρκεια μιας χοροεσπερίδας, ένα αγόρι βιώνει τον πρώτο του έρωτα.

Επιλογές του Rex Animation Film Festival

Μίσος για Γάτες , Ola Angelman, Σουηδία, 2018, 10’
Δύο αρουραίοι, ένας πατέρας κι ένας γιος που μένουν σε ένα προάστιο της Στοκχόλμης, ανακαλύπτουν μια γάτα στο σπίτι τους. Την διώχνουν, αλλά αυτή συνεχίζει να επιστρέφει. Ο πατέρας εκνευρίζεται, αλλά ο γιος αρχίζει και βλέπει τις γάτες διαφορετικά.

Μπουκάλι,Pella Olsson, Σουηδία, 2019, 3’
Ένας υπάλληλος σε εργοστάσιο έχει μια μονότονη δουλειά, αλλά κάτι θα συμβεί που θα αλλάξει την κατάσταση.

Απαραίτητος Εργάτης,Eliot Axelsson, Σουηδία, 2020, 2’
Κάτι που όλοι γνωρίζουμε φέτος: Οι απαραίτητοι εργάτες. Νοσηλευτές με σημάδια από τις μάσκες στο πρόσωπό τους, καταστηματάρχες πίσω από πλεξιγκλάς, κούριερ που αφήνουν τα πράγματά μας έξω από την πόρτα μας….

Μεταίχμιο,Wilma Harju, Σουηδία, 2019, 4’
Πως αντιμετωπίζεις μια κατάσταση πνευματικής λήθης; Τι συμβαίνει στο μυαλό και το σώμα και πως συνδέονται σε περιόδους άγχους και αποξένωσης;

Είδωλο,Don’t Stop the Motion, Σουηδία, 2020, 16’
Μια εικονική ιστορία του εμβρύου που εξερευνά το πως σκεφτόμαστε εμείς το έμβρυο τα τελευταία 500 χρόνια.

Όσες από τις παραπάνω ταινίες μικρού μήκους σας κεντρίσουν το ενδιαφέρον θα έχετε την ευκαιρία να τις παρακολουθήσετε ή αν είστε εκπαιδευτικοί να τις προβάλετε στην αίθουσα στα πλαίσια ενός διαδραστικού μαθήματος , για το πενθήμερο που Φεβρουαρίου θα είναι διαθέσιμες προς παρακολούθηση. Στηρίζουμε τον κινηματογράφο και κάθε οργανωμένη ιδέα που προάγει τις τέχνες , τον πολιτισμό της χώρας μας ή τις κουλτούρες άλλων χωρών και κυρίως βάζουμε κάθε μέρα ένα λιθαράκι ώστε να τροφοδοτούμαστε με νέες εικόνες και γνώση που οι ίδιοι επιλέγουμε.

Ποιοτικές προβολές.

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

Παρατηρήσατε μήπως, τους δύο τελευταίους μήνες της καραντίνας, ότι τα έφηβα παιδιά σας ήταν κάπως πιο ήρεμα; Έδειχναν πιο ασφαλή; Υπάρχει λόγος που συμβαίνει αυτό και μόλις τον καταλάβετε, θα συνειδητοποιήσετε γιατί πρέπει να είστε διαρκώς στο πλευρό τους, ακόμα κι αν εκείνα δείχνουν να επιθυμούν το αντίθετο…

Γράφει η Μαίρη Μαρκογιαννάκη, Φιλόλογος, Ειδική Παιδαγωγός, MSc, Σύμβουλος Εφηβικής Υγείας, ΜSc

Η εφηβεία είναι μια ιδιαίτερη περίοδος του ανθρώπου κατά την οποία σημειώνονται έντονες σωματικές και ψυχοκοινωνικές αλλαγές. Ενδεχομένως όταν αναπολούμε τα δικά μας εφηβικά χρόνια να νιώθουμε νοσταλγία, ωστόσο για τους γονείς εφήβων η καθημερινότητα δεν είναι πάντα τόσο ξέγνοιαστη… Αυξημένη συναισθηματική αστάθεια, αδυναμία ελέγχου της συμπεριφοράς και υιοθέτηση ριψοκίνδυνων συμπεριφορών είναι κάποια από τα νέα δεδομένα που αναφέρουν οι γονείς και επιβεβαιώνουν οι έρευνες.

Γιατί κατά την εφηβεία; Τέτοιου είδους συμπεριφορές έχουν συσχετισθεί από τους νευροεπιστήμονες με την εξέλιξη του εγκεφάλου κατά την εφηβεία. Συγκεκριμένα, ενώ η αμυγδαλή, το τμήμα του εγκεφάλου υπεύθυνο για το συναίσθημα, έχει πλέον ωριμάσει, ο προμετωπιαίος φλοιός, το τμήμα που είναι υπεύθυνο για τις λογικές διεργασίες, βρίσκεται σημαντικά πιο πίσω στη διαδικασία της ωρίμανσης. Στον εγκέφαλο λοιπόν του εφήβου παρουσιάζεται ανισορροπία μεταξύ του “λογικού” προμετωπιαίου φλοιού και της “παρορμητικής” αμυγδαλής. Επιπρόσθετα, οι ορμόνες βρίσκονται σε μία έκσταση, με βασίλισσα την ντοπαμίνη, να “τσιγκλάει” τον έφηβο για την αναζήτηση νέων συγκινήσεων…

Είμαστε λοιπόν στο έλεος της εφηβείας; Ασφαλώς και όχι. Από έρευνα που διεξήχθη σε εφήβους από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις των ΗΠΑ, προέκυψε πως οι έφηβοι επιδεικνύουν πιο συνετή συμπεριφορά όταν η μαμά τους είναι παρούσα. Οι έφηβοι υποβλήθηκαν σε δοκιμασία προσομοίωσης οδήγησης κατά την οποία είχαν την επιλογή να λάβουν ασφαλείς ή επικίνδυνες αποφάσεις. Η δοκιμασία περιελάμβανε δύο φάσεις. Στην πρώτη, οι έφηβοι ήταν μόνοι τους, ενώ στη δεύτερη με την παρουσία της μητέρας τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι έφηβοι έλαβαν στατιστικώς σημαντικά περισσότερες ασφαλείς αποφάσεις με τη μητρική παρουσία. Μάλιστα, από τις μαγνητικές απεικονίσεις του εγκεφάλου στη δεύτερη περίπτωση, αποκαλύφθηκε ότι οι νέοι αντλούσαν περισσότερη ικανοποίηση από τη λήψη των ασφαλών έναντι των μη ασφαλών αποφάσεων. Η ευχαρίστηση αυτή (σύστημα ανταμοιβής), βρισκόταν σε «διάλογο» με τον προμετωπιαίο φλοιό, το κέντρο του ελέγχου, των κανόνων και των αποφάσεων. Τι σημαίνει αυτό; Πως και μόνο με τη μαμά παρούσα, ο εγκέφαλος του εφήβου φαίνεται να αυτορρυθμίζεται σε πιο «safe mode» και μάλιστα όχι εξ’ ανάγκης, αλλά νιώθοντας ευχαρίστηση γι’ αυτό.

Η παραπάνω έρευνα έρχεται ως απάντηση σε εκείνους που θεωρούν ότι η γονεϊκή παρουσία κατά την εφηβεία δεν είναι και τόσο σημαντική. Αντιθέτως, όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, ακριβώς επειδή οι έφηβοι στο πλαίσιο της ανεξαρτητοποίησης, έχουν την τάση να δοκιμάζουν τα όρια τους, να αμφισβητούν και να πειραματίζονται, είναι σημαντικό οι γονείς να διατηρούν την εποπτεία των παιδιών τους με έναν σαφώς διακριτικό τρόπο, ο οποίος αρμόζει στην ιδιαίτερη φάση της ζωής τους. Εξάλλου, ο ακρογωνιαίος λίθος της υγιούς εφηβείας είναι οι καλές σχέσεις των γονέων με τους εφήβους.

Πηγή