Μελέτες από Παγκόσμιους οργανισμούς και ερευνητικά κέντρα μας δείχνουν την αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας, μάλιστα επιδεινώνεται διαχρονικά, που σχεδόν αγγίζει την έννοια της “επιδημίας”. Η συστηματική σωματική δραστηριότητα συμβάλλει στη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους αλλά και σε άλλες πτυχές της σωματικής και ψυχικής υγείας.

Τα οφέλη είναι πολλά:

• Δημιουργούν ένα δυνατό μυοσκελετικό σύστημα
• Αυξάνεται η καρδιαγγειακή αντοχή
• Αυξάνεται η ευλυγισία
• Βοηθάει στη διατήρηση του ιδανικού βάρους
• Προλαμβάνονται ή διορθώνονται μυοσκελετικά προβλήματα (λόρδωση, σκολίωση, πλατυποδία κ.α.)
• Μειωμένο κίνδυνο να εμφανίσουν χρόνιες παθήσεις
• Κοιμούνται ποιοτικά
• Κοινωνικοποίηση
• Αυξημένη αυτοπεποίθηση
• Λιγότερο άγχος

Η τεχνολογία έχει κάνει τις οθόνες αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας με αποτέλεσμα περισσότερη καθιστική ζωή. Τα παιδιά των πόλεων έχουν χάσει την έννοια της “αλάνας”, παρατηρούμε όμως αλλαγή τρόπου ζωής και στην επαρχία. Η κίνηση αποτελεί φυσική τάση των παιδιών που ωστόσο μεγαλώνοντας αρχίζουν και την εγκαταλείπουν. Το κυνηγητό, η μπάλα, το ποδήλατο έχουν αντικατασταθεί από την εικονική πραγματικότητα. Ο ρόλος του γονιού είναι να κινητοποιήσει το παιδί να συμμετέχει σε κάποια δραστηριότητα. Τα γυμναστήρια, οι σύλλογοι, οι σχολές έχουν δημιουργήσει πληθώρα δραστηριοτήτων και αθλημάτων που ολοένα ξεκινάνε και από πιο μικρή ηλικία.

Η διασκέδαση πρέπει να είναι σημαντικό κομμάτι της άσκησης ώστε να διατηρεί το ενδιαφέρον του παιδιού. Η άσκηση πρέπει να γίνει τρόπος ζωής και πηγή χαράς. Ο καλύτερος τρόπος για να χαίρονται τα παιδιά είναι με τη συμμετοχή του γονιού. Έτσι θα βελτιωθεί η φυσική κατάσταση και των δύο και συγχρόνως ενισχύονται οι δεσμοί της οικογένειας. Δώστε το καλό παράδειγμα, γυμναστείτε κι εσείς και αυτά θα σας μιμηθούν.

Το τελικό αποτέλεσμα της άσκησης από μικρή ηλικία είναι η μακροπρόθεσμη υγεία.

Πηγή

Η ζάχαρη είναι ένας υδατάνθρακας με συγκεκριμένες σωματικές, μεταβολικές και ορμονικές επιδράσεις στον άνθρωπο.

Η ζάχαρη μαζί με άλλους επεξεργασμένους υδατάνθρακες αυξάνει το σάκχαρο στο αίμα. Στη συνέχεια απελευθερώνεται ινσουλίνη, που μεταφέρει τις ουσίες στα κύτταρα των ιστών του σώματος, για να χρησιμοποιηθούν ως πηγή ενέργειας.

Η κοινή επιτραπέζια ζάχαρη αποτελείται από δύο συστατικά, τη φρουκτόζη και τη γλυκόζη, με την πρώτη να είναι καταστροφική. Σε αντίθεση με άλλους υδατάνθρακες, η φρουκτόζη μεταβολίζεται στο συκώτι και αποθηκεύεται ως λίπος, προκαλώντας ανθεκτικότητα στην ινσουλίνη, που με τη σειρά της είναι επιβλαβής στον οργανισμό του ανθρώπου, με μια σειρά από ανωμαλίες που είναι γνωστές ως μεταβολικό σύνδρομο.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

«Ξυπνάει» τον καρκίνο

Έρευνα που διήρκεσε εννέα χρόνια και πραγματοποιήθηκε από το ολλανδικό Κέντρο Βιολογίας του Καρκίνου του Λέουβεν και το Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, έδειξε ότι η κατανάλωση ζάχαρης καθιστά τους καρκινικούς όγκους περισσότερο επιθετικούς. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα καρκινικά κύτταρα τείνουν να διασπούν τα σάκχαρα ταχύτερα από τους υγιείς ιστούς, διαδικασία που περιγράφεται υπό τον όρο «επίδραση Warburg». Τα νεοπλασματικά κύτταρα χρειάζονται περισσότερη ζάχαρη από ότι τα φυσιολογικά κύτταρα. Η επεξεργασμένη ζάχαρη είναι πολύ επικίνδυνη για την υγεία, σε τέτοιο βαθμό που θα έπρεπε να θεωρείται εξίσου τοξική με ουσίες όπως το οινόπνευμα και ο καπνός.

Προκαλεί ρυτίδες

Σύμφωνα με έρευνα της Καθηγήτριας και Μοριακής Βιολόγου Cynthia Kenyon, μια διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και υδατάνθρακες έχει άμεση επίδραση στη γήρανση και τη μακροζωία, καθώς τα αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης (η οποία απελευθερώνεται από το πάγκρεας για να ρυθμίσει τη γλυκόζη) «μπλοκάρουν» ένα γονίδιο που βοηθάει στην τόνωση του ανοσοποιητικού, επιδιορθώνει τα κύτταρα και παράγει ζωτικές πρωτεΐνες αναδόμησης. Συνεπώς, όσο περισσότερη ζάχαρη τρώμε, τόσο περισσότερη γλυκόζη κυκλοφορεί στον οργανισμό μας, τόσο απελευθερώνεται ινσουλίνη για να τη ρυθμίσει και άρα μπλοκάρεται το γονίδιο της… επιδιόρθωσης.

Οδηγεί σε λίπος στο συκώτι

Η παρουσία λίπους στο συκώτι χωρίς να ευθύνεται το αλκοόλ συμβαίνει όλο και πιο συχνά, ακόμη και σε παιδιά και, σύμφωνα με τους ειδικούς, οφείλεται στην κατανάλωση φρουκτόζης. Τα υψηλά επίπεδα φρουκτόζης προκαλούν τη δημιουργία σφαιριδίων λίπους στο συκώτι (λιπογένεση), κάτι που μπορεί, όμως, να αλλάξει με σωστή διατροφή και προσοχή στην κατανάλωση ζάχαρης.

Προκαλεί μελαγχολία

Η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης φθείρει, επίσης, και τα εγκεφαλικά μας κύτταρα, αυξάνοντας τον κίνδυνο για εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ. Ακόμη, εμπλέκεται στην παραγωγή ντοπαμίνης, προκαλώντας ολοένα και μεγαλύτερη εξάρτηση, ενώ ταυτόχρονα στρεσάρει τα επινεφρίδια, συμβάλλοντας στην κακή διάθεση, το λήθαργο και τη μελαγχολία.

Κάνει κακό στα δόντια

Η αύξηση των σακχάρων στη διατροφή μας αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι πλέον, σε πολύ μικρές ηλικίες 3 και 4 χρονών, τα δόντια παρουσιάζουν μεγάλη φθορά και αφαιρούνται, κάτι που δεν ήταν τόσο συχνό παλιότερα. Περιορίστε, λοιπόν, τη ζάχαρη και στα παιδιά σας, φροντίζοντας πάντα μετά την κατανάλωση γλυκών να πλένουν ή να ξεπλένουν τα δόντια τους. Κάτι που φυσικά πρέπει να κάνετε κι εσείς.

Προκαλεί διαβήτη τύπου 2

Η ζάχαρη και οι επεξεργασμένοι υδατάνθρακες προκαλούν την ολοένα και μεγαλύτερη έκκριση ινσουλίνης, προκειμένου να ρυθμίσει τη γλυκόζη στο αίμα. Όταν, όμως, γίνει κατάχρηση αυτού του συστήματος, σταματά να δουλεύει αποτελεσματικά και το αποτέλεσμα είναι ο διαβήτης τύπου 2, μια πάθηση που χρειάζεται καθημερινή χορήγηση ινσουλίνης, προσοχή στη διατροφή και μπορεί να προκαλέσει πλήθος προβλημάτων, από κακή υγεία ματιών, μέχρι προβλήματα στην καρδιά.

Βλάπτει το έντερο

Η υπερκατανάλωση ζάχαρης οδηγεί τη χλωρίδα του εντέρου σε… αναστάτωση, τρέφοντας τα «κακά» βακτήρια και προκαλώντας διατάραξη της ισορροπίας, κάτι που επιφέρει δυσκοιλιότητα, κακή αναπνοή, κακή πέψη, μειωμένη απορρόφηση μετάλλων, μειωμένη άμυνα του οργανισμού κ.ο.κ.

Μειώστε τη ζάχαρη και αυξήστε και πάλι τις φυτικές ίνες (ολική άλεση, λαχανικά, φρούτα κ.ο.κ.) στη διατροφή σας, για να ξαναβρείτε την ισορροπία σας.

Πηγή

Ένα είδος ανθρώπων που όλοι αντιπαθούμε είναι οι ψεύτες. Ή τουλάχιστον έτσι δηλώνουμε. Μήπως κι οι ίδιοι δε γινόμαστε λίγο-πολύ κατά καιρούς; Σίγουρα, όλοι έχουμε καταφύγει σε ψέματα ορισμένες στιγμές. Όμως γιατί το κάνουμε αυτό; Οι λόγοι είναι αμέτρητοι. Για να αποτινάξουμε από πάνω μας το φταίξιμο ή να δικαιολογήσουμε κάποια συμπεριφορά ή για να αυτοπροβληθούμε ή για καλό σκοπό ή απλά γιατί μας βολεύει ή προκειμένου να χειραγωγήσουμε κάποιον.

Ίσως το ψέμα να προσδίδει μια δόση εντυπωσιασμού και κινηματογραφικής αίγλης στις ιστορίες μας. Ίσως να μας παρέχει κι έναν τρόπο διαφυγής καμουφλαρισμένο μέσα στο κοστούμι μιας καλοστημένης δικαιολογίας. Κάποιοι τείνουν να λένε ψέματα παθολογικά και συστηματικά. Μάλιστα, το κάνουν τόσο πιστευτά που δεν ξέρεις πότε λένε αλήθεια και πότε όχι. Μοιάζουν εθισμένοι σ’ αυτήν τους την αδυναμία και δεν ξέρουν πώς να ξεφύγουν απ’ την ίδια τους τη φύση.

Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι η σωστή οδός κι αυτό αναγνωρίζεται ευτυχώς ακόμα απ’ τους περισσότερους. Σε καμία περίπτωση δε θα έπρεπε να μας γίνει συνήθεια αυτή η περίεργη σανίδα σωτηρίας, γιατί όπως όλες οι σανίδες μπορεί εύκολα να βυθιστεί και να μας παρασύρει και μας μαζί της. Άσχετα με το κίνητρο, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Απώλεια της εμπιστοσύνης κι εμφάνιση της καχυποψίας.

Τα μικρά κι αθώα ψεματάκια, όπως θα επεσήμανε ο δικηγόρος του διαβόλου, πολλές φορές είναι χρήσιμα για την υπεράσπισή μας. Δεν κάνει κανείς αναφορά λοιπόν στα ψέματα που θα μπορούσαμε να πούμε στο αφεντικό ή στον καθηγητή μας για την καθυστέρησή μας. Η καταδίκη απευθύνεται σε εκείνα τα ψέματα που πληγώνουν τους άλλους γύρω μας και που ουσιαστικά δε θα έπρεπε ποτέ να είχαν ειπωθεί.

Όταν κανείς είναι ειλικρινής, δε χρειάζεται να προσπαθήσει να θυμηθεί τι ιστορία για αγρίους είχε σκαρφιστεί αλλά ούτε και να φοβάται να μην τα κάνει μαντάρα. Γιατί να σπαταλήσεις τόση φαιά ουσία ψάχνοντας δικαιολογίες ενώ θα μπορούσες απλά να πεις την αλήθεια; Είναι εντιμότερο και άκρως εκτιμητέο το να δρα κανείς κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Αναζητάμε την ειλικρίνεια, τη θεωρούμε απαραίτητη προκειμένου να ευδοκιμήσει το κάθε είδος σχέσης και το δηλώνουμε με σθένος. Αν τα άτομα απέναντί μας δεν είναι ειλικρινή και πιστά δεν προχωράμε μαζί τους, γιατί βαθιά μέσα μας ξέρουμε ότι θα καταλήξουμε να προδοθούμε και να πληγωθούμε. Κι η κοινωνία πλασάρει το πρότυπο του ειλικρινή ανθρώπου. Αυτό δείχνει να αποδέχεται τουλάχιστον.

Όμως, κατά πόσο μπορούμε να αντέξουμε ουσιαστικά την ωμή ειλικρίνεια; Πόσο μας πληγώνει και τι επιδράσεις μπορεί να έχει επάνω μας; Μπορούμε να είμαστε άκρως ειλικρινείς αλλά και να έχουμε στον περίγυρό μας ανθρώπους που δε μετράνε τα λόγια τους και δε μας χαϊδεύουν τα αυτιά;

Σίγουρα σε ορισμένες περιπτώσεις η ειλικρίνεια πονάει. Πολύ κιόλας. Μας γδέρνει και αφήνει χαρακιές πάνω μας. Αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Το ψέμα όμως πονάει πολύ περισσότερο όταν αποκαλυφθεί. Και το χειρότερο είναι ότι όταν πιάσεις κάποιον να σε κοροϊδεύει, αρχίζεις να πιστεύεις ότι δεν αξίζεις την αλήθεια.

Υποκριτές, πισώπλατα μαχαιρώματα, κουτσομπολιά όταν ο άλλος δεν είναι παρών, θάψιμο, εικασίες, ψέματα. Αυτά ταιριάζουν μόνο σε μικροπρεπείς ανθρώπους. Για ποιο λόγο να τα υποστείς όλα αυτά; Πάρε την απόφαση να είσαι ντόμπρος και να λες όσα σκέφτεσαι σε κάθε περίπτωση. Δεν είναι εφικτό να μας συμπαθούν όλοι αλλά ούτε εμείς να συμπαθούμε τους πάντες. Αν συνέβαινε αυτό, τότε πίστεψέ με, δε θα είχαμε προσωπικότητα. Ίσως ήμασταν κάτι ανάμεσα σε σοκολάτα ή πατάτες τηγανιτές για να μας συμπαθούν όλοι.

Ξεκαθάρισε τη ζωή σου κι απόκτησε την πνευματική σου ηρεμία διώχνοντας μακριά σου ανθρώπους σκάρτους. Όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται θα εκτιμήσουν την αλήθεια σου και θα αποδοκιμάσουν μαζί σου τις κάλπικες συμπεριφορές και τις λυκοφιλίες.

Δυστυχώς, ψεύτες θα υπάρχουν πάντα και παντού γύρω μας. Ακολούθησε το ένστικτό σου και μην το αγνοείς όταν σε προειδοποιεί. Μάθε να βλέπεις πέρα απ’ τα ψέματα που θα προσπαθήσουν να σου ξεφουρνίσουν. Να είσαι ειλικρινής ακόμα και τις στιγμές που θα προσπαθήσουν να σε κατηγορήσουν γι’ αυτό σου το γνώρισμα. Ακόμα κι αν επικριθείς κάπου στη ζωή σου, στο τέλος θα βρεις μια θέση κοντά στα άτομα που σου αρμόζουν και θα εκτιμηθείς.

Ας σκεφτούμε ότι πρέπει να φερόμαστε στους άλλους όπως θα θέλαμε να μας φέρονται. Η εμπιστοσύνη είναι περίεργο πράγμα. Όσο δύσκολα κερδίζεται τόσο εύκολα χάνεται. Όταν είμαστε ειλικρινείς, είμαστε ελεύθεροι. Όσα εμπόδια κι αν μας παρουσιάζονται, τα σπρώχνουμε μακριά μας. Δε ζούμε με την ενοχή. Οι άλλοι μας εμπιστεύονται κι έχουμε δεύτερες ευκαιρίες για τα λάθη μας.

Η ειλικρίνεια μπορεί να πονάει, αλλά είναι η σωστότερη τακτική και σίγουρα ξεκαθαρίζει το τοπίο. Και τι καλύτερο από έναν καθαρό ουρανό χωρίς αστραπές να τον φοβίζουν; Όταν θα κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και δε θα σε νοιάζει τι σκέφτονται οι άλλοι, θα είναι γιατί πλέον θα ξέρεις ότι είχες κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσες με το να είσαι αληθινός. Πολλοί θα κρυφτούν πίσω απ’ τη μάσκα του Πινόκιο. Δείξε τους ότι δεν πιστεύεις στα παραμύθια.

Πηγή

Φιλανδική έρευνα καταρρίπτει τη θεωρία σύμφωνα με την οποία η συχνή κατανάλωση αβγών είναι υπεύθυνη για την αύξηση των επιπέδων χοληστερόλης τονίζοντας επίσης ότι είναι μια από τις ιδανικότερες επιλογές για πρωινό λόγω του ότι βοηθούν σημαντικά στην ενίσχυση των εγκεφαλικών λειτουργιών.

Στη συγκεκριμένη έρευνα συμμετείχαν 2.497 άνδρες, ηλικίας 42 έως 60, που είχαν διαγνωστεί με διαταραχή μνήμης. Για μία περίοδο 22 ετών, οι 337 από αυτούς είχαν εκδηλώσει κάποιον τύπο νευρολογικής ασθένειας, κυρίως νόσο Αλτσχάιμερ.

Οι μελέτες, λοιπόν, των Φιλανδών επιστημόνων απέδειξαν ότι με την κατανάλωση αβγών για πρωινό ενισχύονται οι εγκεφαλικές λειτουργίες, ενώ το τελικό πόρισμα αναφορικά με τη χοληστερόλη ήταν ότι καταναλώνοντας αβγά τα επίπεδά της αυξάνονται ελάχιστα. Ο καθηγητής Γίρκι Βιρτάνεν από το Πανεπιστήμιο της ανατολικής Φινλανδίας, ως επικεφαλής της έρευνας, έσπευσε να τονίσει συμπερασματικά ότι, ούτε η χοληστερόλη αλλά ούτε η κατανάλωση αβγών σχετίζονται με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας ή Αλτσχάιμερ.

Πηγή

Σε όλο το ανθρώπινο σώμα υπάρχουν μύες που αν τους παραμελούμε και δεν τους γυμνάζουμε θα χαλαρώσουν. Όπως λοιπόν ισχύει και για το υπόλοιπο σώμα, έτσι πρέπει να γυμνάζουμε τακτικά και τους μύες που βρίσκονται στην ευαίσθητη περιοχή.

Για αυτό το λόγο ο Dr.Kegel επινόησε κάποιες ασκήσεις οι οποίες πήραν το όνομά τους από αυτόν! Σκοπός των συγκεκριμένων ασκήσεων είναι να σφίξουν οι δύο βασικοί μύες που βρίσκονται κατά μήκος της μήτρας και αποτελούν το μοναδικό φυσικό τρόπο προκειμένου να ασκούμε τον πυελικό υμένα!

Η αλήθεια είναι πως οι ασκήσεις Kegel δε βοηθούν στη βελτίωση της εμφάνισής μας όμως κάνουν κάτι εξίσου σημαντικό..ενδυναμώνουν τους μύες της ευαίσθητης περιοχής!

Οι ασκήσεις αυτές είναι κατάλληλες τόσο για γυναίκες όσο και για άντρες.

Η ομάδα του Beauty Magazine έμαθε τι ακριβώς είναι οι ασκήσεις Kegel, τα οφέλη που παρέχουν σε όποιον τις κάνει, αλλά και τον τρόπο για να τις κάνετε σωστά.

Τι είναι οι ασκήσεις Kegel;

Είναι ασκήσεις πυελικού εδάφους,οι οποίες βοηθούν στη διατήρηση του μυικού τόνου στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Στο πυελικό έδαφος υπάρχουν 19 μύες, μερικοί εκ των οποίων είναι απαραίτητοι για την καλή σεξουαλική λειτουργία. Όταν το πυελικό έδαφος είναι δυνατό, παρέχει καλύτερη υποστήριξη σε όλα τα όργανα της λεκάνης και στα σεξουαλικά όργανα.

Γιατί να τις κάνω;

Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που μπορούν να συμβάλλουν στη χαλάρωση των μυών της ευαίσθητης περιοχής όπως μια εγκυμοσύνη, μια γέννα, μια εγχείρηση, η πάροδος του χρόνου, η παχυσαρκία και η δυσκοιλιότητα. Για την αποφυγή, λοιπόν, την ατροφίας αυτών των μυών αλλά και των προβλημάτων που ακολουθούν μαζί με αυτήν, η τακτική άσκηση είναι η μόνη λύση.

Τι οφέλη παρέχουν;

Οι ασκήσεις Kegel είναι εξαιρετικά χρήσιμες και για τα δύο φύλα. Για τις γυναίκες τα οφέλη είναι η μεγαλύτερη απόλαυση κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, η πρόληψη ή και αντιμετώπιση, σε ήπια μορφή, της ανεπιθύμητης ακράτειας αλλά και η διευκόλυνση στη διαδικασία του τοκετού. Στους άντρες, η εκγύμναση των μυών του πυελικού εδάφους βοηθά στην ενδυνάμωση της στύσης, καθυστερεί την εκσπερμάτιση και συμβάλει στον έλεγχο του οργασμού.

Πως να τις κάνω σωστά;

• Για να κάνετε σωστά τις ασκήσεις Kegel, θα πρέπει πρώτα να εντοπίσετε τους μύες της λεκάνης που πρέπει να γυμνάσετε και στη συνέχεια να εξασκηθείτε ώστε να εφαρμόζετε τις απαιτούμενες εναλλαγές σύσφιξης και χαλάρωσης.
• Για να βρείτε ποιοι είναι οι μύες που θέλετε να γυμνάσετε, προσπαθήστε να διακόψετε την ενούρηση ενώ βρίσκεστε στην τουαλέτα. Αυτοί είναι οι μύες του πυελικού εδάφους!
• Για να κάνετε τις ασκήσεις Kegel, η ουροδόχος κύστη θα πρέπει να είναι εντελώς άδεια. Ξαπλώστε ανάσκελα και σφίξτε τους μύες για 3 δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια χαλαρώστε μετρώντας έως το πέντε και επαναλάβετε. Προσπαθήστε να κάνετε 3 σετ των 10 επαναλήψεων σύσφιξης και χαλάρωσης.
• Μέρα με τη μέρα θα νιώσετε ότι το σώμα σας ανταποκρίνεται πλέον πιο εύκολα σε αυτές τις επαναλήψεις. Όταν γίνει αυτό προσπαθήστε να αυξήσετε τη διάρκεια κάθε επανάληψης. Να σφίγγετε δηλαδή την περιοχή για 6 δευτερόλεπτα αντί για 3. Συνεχίστε αυξάνοντας το χρόνο της επανάληψης και τα σετ, έτσι ώστε να υπάρχει ένας βαθμός δυσκολίας στις ασκήσεις.

Παρόλο που φαίνεται αρκετά απλή άσκηση, μην απογοητευτείτε εάν δε δείτε άμεσα αποτελέσματα καθώς χρειάζονται από 3 μέχρι 6 εβδομάδες για να γίνει αισθητή η διαφορά! Μην ξεχνάτε ότι για να κάνετε τις ασκήσεις πυελικού εδάφους δε χρειάζεται να είστε ξαπλωμένοι. Μπορείτε να τις κάνετε οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας είτε βρίσκεστε στο γραφείο είτε χαλαρώνετε στον καναπέ του σπιτιού σας. Το σημαντικό είναι να τις ενσωματώσετε στην καθημερινότητά σας.

Τι να προσέξω όταν κάνω τις ασκήσεις Kegel;

Αυτό που πρέπει να προσέξουμε κάνοντας τις συγκεκριμένες ασκήσεις είναι να μη σφίγγουμε τους μύες της κοιλιάς, των ποδιών ή των γλουτών, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα της ουροδόχου κύστης. Επιπλέον, μην χρησιμοποιείτε την τεχνική διακοπής της ενούρησης συχνά διότι υπάρχει κίνδυνος ουρολοίμωξης!

Πηγή

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός φροντίζει να μας δείξει, μέσα από ένα κατατοπιστικό βίντεο, πώς να τις φορέσουμε, αλλά και να τις αφαιρέσουμε σωστά, ώστε να είμαστε ασφαλείς.

Σύμφωνα με το συγκεκριμένο βίντεο, πριν την εφαρμογή της μάσκας, την οποία για να φορέσουμε πιάνουμε προσεκτικά από τα πλαϊνά λαστιχάκια, θα πρέπει να έχουμε πλύνει σχολαστικά τα χέρια μας με σαπούνι ή με αντισηπτικό.

Σχετικά με την αφαίρεσή της, πριν προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε ενέργεια, θα πρέπει να πλύνουμε καλά τα χέρια μας, ενώ οφείλουμε να θυμόμαστε ότι το εξωτερικό της μάσκας δεν το αγγίζουμε ποτέ, θεωρώντας ότι η επιφάνεια είναι μολυσμένη ενώ, αν έχουμε μακριά μαλλιά, τα πιάνουμε ώστε να μην έρθουν σε επαφή με τη μάσκα.

Δείτε το βίντεο:

Πηγή

Το σηµείο καµπής στη ζωή του ανθρώπου είναι τα 46 χρόνια. Σε αυτή την ηλικία βιώνει ο άνθρωπος την πιο βαθιά µελαγχολία. Αµέσως µετά αρχίζει το ταξίδι προς την ευτυχία.

Το περιοδικό «Economist» αφιέρωσε το εξώφυλλό του σε αυτό το θέµα. ∆εν παραλείπει όµως να υπενθυµίσει την ατάκα του γάλλου ηθοποιού Μορίς Σεβαλιέ: «Τα γηρατειά δεν είναι και τόσο άσχηµα αν λάβουµε υπόψη µας την εναλλακτική λύση».

Οι κακόπιστοι θα µπορούσαν να υποθέσουν ότι το έγκυρο βρετανικό περιοδικό ήθελε απλώς να παρηγορήσει τους αναγνώστες του, ο µέσος όρος ηλικίας των οποίων είναι ακριβώς τα 46 χρόνια. Εάν κάποιοι από αυτούς δεν αισθάνονται και πολύ καλά, τώρα ξέρουν ότι τα πράγµατα στο µέλλον θα γίνουν καλύτερα. Ο λόγος όµως δεν είναι αυτός. Στην πραγµατικότητα, ο «Economist» επιβεβαιώνει την τάση που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια στη Δύση: Χωρίς τη μέτρηση της Ακαθάριστης Εθνικής Ευτυχίας το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν δεν έχει κανένα νόηµα.

Ο«Economist» επικαλείται µεταξύ άλλων τη µελέτη του αµερικανού καθηγητή Οικονοµικών Ντέιβιντ Μπλέιντσφλαουερ, ο οποίος εξέτασε τα δεδοµένα από 72 χώρες, οι κάτοικοι των οποίων κλήθηκαν να απαντήσουν στην ερώτηση πόσο ικανοποιηµένοι είναι από τη ζωή τους. Ενα από τα συµπεράσµατα είναι ότι ο µέσος όρος ηλικίας αλλάζει από χώρα σε χώρα.

Για τους Ελβετούς το ναδίρ της ικανοποίησης από τη ζωή εντοπίζεται στα 35 χρόνια, οι Ουκρανοί βουτάνε σε βαθιά µελαγχολία στα 62 τους. Ο µέσος όρος, ωστόσο, και στις 72 χώρες είναι τα 46 χρόνια.

Χρειαζόταν µια αµερικανική έρευνα για να µάθουµε ότι κάπου ανάµεσα στα 40 και τα 50 πολλοί άνθρωποι περνούν αυτό που γνωρίζουµε όλοι ως κρίση της µέσης ηλικίας; Ασφαλώς όχι. Αλλά, όπως επισηµαίνει ο «Economist», η έκπληξη βρίσκεται µετά:

Παρά το γεγονός ότι όσο πλησιάζουν προς την τρίτη ηλικία οι άνθρωποι χάνουν πράγµατα που εκτιµούν, όπως είναι η ζωντάνια,η ευστροφία και η εµφάνιση, κερδίζουν αυτό που ξοδεύουν µια ζωή για να βρουν: την ευτυχία.

Το βρετανικό περιοδικό υπενθυµίζει επίσης ότι, αντίθετα µε τους συµβατικούς οικονοµολόγους που µετρούν µόνο τον πλούτο, ένας νέος κλάδος της επιστήµης της Οικονοµίας θεωρεί την ευτυχία ένα µετρήσιµο οικονοµικό µέγεθος.

Το 2008, ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί ζήτησε από δύο νοµπελίστες οικονοµολόγους, τον Αµάρτια Σεν και τον Τζόζεφ Στίγκλιτς, να δηµιουργήσουν έναν δείκτη µέτρησης της εθνικής ευµάρειας πέρα από το ΑΕΠ. Και µόλις τον περασµένο µήνα στη Βρετανία ο πρωθυπουργός της χώρας Ντέιβιντ Κάµερον ανακοίνωσε ότι η κυβέρνησή του θα αρχίσει να συγκεντρώνει στοιχεία σχετικά για τη συλλογική ευεξία.

Σε κάθε περίπτωση, οι ειδικοί επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους στο αιώνιο ερώτηµα: τι µας κάνει ευτυχισµένους; Αποφασιστικό ρόλο παίζουν τέσσερις παράγοντες:

• το φύλο,
• ο χαρακτήρας,
• οι εξωτερικές συνθήκες
• και η ηλικία.

Οι γυναίκες είναι ελαφρώς πιο ευτυχείς από τους άντρες, αν και πιο επιρρεπείς στην κατάθλιψη. Πιο ευτυχείς είναι και οι εξωστρεφείς σε σχέση µε τους εσωστρεφείς.

Μερίδιο στην ευτυχία έχουν επίσης το εισόδηµα, η υγεία, η εκπαίδευση, οι σχέσεις.

Για την ηλικία, τέλος, µια σειρά από πρόσφατες µελέτες καταλήγουν στο συµπέρασµα ότι η ψυχολογική ευµάρεια είναι µια καµπύλη που έχει το σχήµα του λατινικού γράµµατος U. Ετσι, ο άνθρωπος στα 20 του χρόνια αισθάνεται ψυχολογικά ακµαίος και πιάνει… πάτο στα 46. Υστερα όµως έρχεται η ευτυχία…

Πηγή

Είναι ανέξοδο, πανεύκολο, δεν απαιτεί προετοιμασία για να τεθεί σε εφαρμογή και δεν αφορά μόνο τους… ακουστικούς τύπους.

Αν η συνήθεια, η βαρεμάρα και η ανία κατοικούν στην κρεβατοκάμαρά σας, τότε σίγουρα αναζητείτε τρόπους για να κάνετε πιο πικάντικη την ερωτική σας ζωή και να αφυπνίσετε τον/την σύντροφό σας. Και ενδεχομένως, στο πλαίσιο αυτής της αναζήτησης, ο δρόμος να σας έφερε στο κατώφλι κάποιου sex shop ή στο κατάστρωμα ενός πλοίου της αγάπης, δημοφιλείς προορισμοί το δίχως άλλο. Υπάρχει, όμως, και κάτι που δεν θα χρειαστεί να φύγετε από το σπίτι για να το βρείτε και δεν κοστίζει ούτε σεντ.

Όπως επισημαίνει η sexpert Δρ Zhana Vrangalova, διάσημη στις ΗΠΑ, οι αναστεναγμοί και τα βογγητά κατά τη διάρκεια της πράξης είναι πολύ σημαντικά γιατί οι σύντροφοι μπορούν έτσι να γνωρίζουν ότι «κάνουν κάτι σωστά» και τους προσφέρουν καθοδήγηση πάνω σε αυτά που θέλουμε. Ταυτόχρονα, οι σύντροφοι που εισπράττουν τις αισθησιακές κραυγές νιώθουν αυτοεκτίμηση γιατί είναι βέβαιοι ότι παρέχουν χαρά στον/στην σύντροφό τους.

Οι λάγνοι ήχοι ενισχύουν την επικοινωνία του ζευγαριού, χωρίς μάλιστα να χρειάζεται να γίνει κάποια δήλωση πάνω στο τι τους αρέσει. Αφού η σύντροφος αναστενάζει κάθε φορά που κάνετε κάτι συγκεκριμένο, πάει να πει ότι της αρέσει, οπότε συνεχίστε. Αν, πάλι, παρατηρήσετε αδιαφορία, τότε μάλλον αυτό το συγκεκριμένο δεν της λέει κάτι, οπότε αλλάξτε ρεπερτόριο. Όπως η ίδια η επιστήμονας υποστηρίζει, «ξεκινήστε με ένα κλασικό ωχ και αφήστε τη φωνή σας να αυξομειώνεται ανάλογα με το πόσο σας αρέσει κάτι». Με απλά λόγια, αν σας αρέσει κάτι δείξτε το με ένα αισθησιακό βογκητό. Προσοχή, όμως, μην αρχίσετε την πάρλα, διότι αυτή ουδένα αφροδισιακό αποτέλεσμα θα έχει. Για τη γκρίνια δεν το συζητάμε καν…

Πηγή

Κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του, ιδιαίτερες προτιμήσεις όσον αφορά το σεξ, αλλά τι έχει να μας πει η επιστήμη αναφορικά με το ποια είναι η “ιδανική” διάρκεια κάθε σεξουαλικής επαφής;

Η δρ Crystal Dilworth έκανε μια μίνι έρευνα για το σεξ βασιζόμενη σε παλαιότερες μελέτες, επιχειρώντας να εκτιμήσει πόσο χρόνο χρειάζονται τα «κανονικά» ετερόφυλα ζευγάρια για να ολοκληρώσουν την κάθε σεξουαλική τους επαφή. Ανακάλυψε ότι έννοιες όπως «κανονικά» -σε σχέση με το σεξ- έχουν αλλάξει ριζικά μαζί με τις κοινωνικές “προσδοκίες” γύρω από αυτό.

Από τα 2 λεπτά το 1940 στα 10 λεπτά σήμερα…

Στα τέλη του 1940 το 75% των ανδρών ανέφεραν ότι η “τυπική” σεξουαλική επαφή διαρκούσε περίπου 2 λεπτά. Στις μέρες μας, αυτή η χρονική διάρκεια θα ήταν πιθανόν να δικαιολογεί μια διάγνωση για… πρόωρη εκσπερμάτιση!

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 (φεμινιστικό κίνημα, σεξουαλική επανάσταση κλπ) η χρονική διάρκεια της συνουσίας έχει αυξηθεί. Πρόσφατη έρευνα από το πανεπιστήμιο του New Brunswick έδειξε ότι η διάρκεια της κολπικής συνουσίας κυμαίνεται κατά μέσο όρο από 5 έως 10 λεπτά, με τα περισσότερα άτομα να υποστηρίζουν ότι δεν επιθυμούν διάρκεια άνω των 20 λεπτών. Οπότε, ο “χρυσός” χρόνος πρέπει να είναι κάπου στο ενδιάμεσο.

Ιστορικά, οι έρευνες επάνω στο σεξ είναι “ανδρο-κεντρικές” και “ετεροφυλο-κεντρικές”, που σημαίνει ότι οι μέσοι χρόνοι αντιστοιχούν κατά κόρον στην διάρκεια που χρειάζεται ο άντρας να εκσπερματίσει. Πιο πρόσφατες μελέτες ερευνούν περισσότερο ποιοτικές παραμέτρους, όπως η σεξουαλική ικανοποίηση. Για παράδειγμα, σε μια μελέτη του 2004, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να αναφέρουν πόσο χρόνο θέλουν να διαρκεί το σεξ, αλλά και την πραγματική διάρκεια της συνουσίας τους.

Τόσο οι άντρες, όσο και οι γυναίκες, θέλουν περισσότερα…

Οι γυναίκες ανέφεραν ότι ο επιθυμητός μέσος όρος είναι 7 λεπτά παραπάνω από αυτό που έχουν συνήθως από τον σύντροφό τους και οι άνδρες ανέφεραν ότι θέλουν 11 λεπτά ακόμα μεγαλύτερη διάρκεια συνουσίας.

Επίσης, όταν ρωτήθηκαν σχετικά με τη διάρκεια των προκαταρκτικών, τόσο οι άνδρες, όσο και οι γυναίκες ανέφεραν ότι θέλουν 5-10 επιπλέον λεπτά από τον/την σύντροφό τους ν’ αφιερώνονται σε αυτό το… κομμάτι της σεξουαλικής συνεύρεσης.

Εν τέλει, δεν υπάρχει μία “τέλεια” απάντηση όσον αφορά τη χρονική διάρκεια του σεξ. Τα πάντα εξαρτώνται από τις προσωπικές προσδοκίες, επιθυμίες και ανάγκες του καθενός. Ωστόσο, εάν είστε ικανοποιημένοι εσείς, δεν σημαίνει ότι το ίδιο ισχύει και για τον/την σύντροφό σας και το αντίστροφο. Γι’ αυτό το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι η επικοινωνία. Να μην διστάζετε ποτέ να πείτε τι σας αρέσει και το όχι, αλλά και πόση ώρα σας αρέσει να κάνετε… το κάθε τι…

Πηγή

Ένας υπερ-ενεργητικός σκύλος έχει πλεονάζουσα ενέργεια, η οποία αποδίδεται. συνήθως, σε βαρεμάρα, σε έλλειψη ερεθισμάτων ή άσκησης, είτε στον χαρακτήρα και τη ράτσα του.

Είναι κάποιοι σκύλοι που η επιθυμία τους για δράση δεν σταματά ποτέ! Που είναι ανεξάντλητοι και ταλανίζουν τους ιδιοκτήτες/κηδεμόνες τους με τη συμπεριφορά τους.

Είναι οι υπέρ-ενεργητικοί σκύλοι, που τα κατορθώματά τους αδυνατούν να διαχειριστούν οι άνθρωποί τους.

Μήπως στις ερωτήσεις που θέτει η ενεργειακή εκπαιδεύτρια σκύλων, Ρενάτα Γρυπάρη, αναγνωρίζετε τον δικό σας σκυλάκο;

«Ο σκύλος μας δείχνει υπερδιέγερση όταν φτάνουν επισκέπτες στο σπίτι και συνηθίζει να πηδά πάνω τους; Στη βόλτα είναι ασυγκράτητα ενθουσιασμένος και δεν μας δίνει καμία σημασία; Κινείται συνεχώς και συμπεριφέρεται απείθαρχα; Είναι ευερέθιστος σε οποιοδήποτε εξωτερικό περιβάλλον; Παρουσιάζει υπερδιέγερση στο παιχνίδι; Όχι, ο σκύλος μας δεν… ντοπαρίστηκε όταν ήταν μικρός. Απλώς είναι υπέρ-ενεργητικός!

Τι σημαίνει και πού οφείλεται

Έχει, δηλαδή, πλεονάζουσα ενέργεια, και αυτό, συνήθως, οφείλεται σε βαρεμάρα, σε έλλειψη ερεθισμάτων ή άσκησης, ή, απλώς, στον χαρακτήρα και τη ράτσα του.

Κάθε σκύλος έχει διαφορετικό χαρακτήρα, καθώς και άλλο επίπεδο ενέργειας και δραστηριότητας. Η ενέργεια περιλαμβάνει τρία στάδια: ήπια, μεσαία και υπερβολική. Τα πρώτα δύο στάδια είναι διαχειρίσιμα. Τί γίνεται, όμως, με το τρίτο;

Ποιες συμπεριφορές εκδηλώνει

Οι κηδεμόνες υπέρ-ενεργητικών σκύλων παραπονιούνται ότι είναι ακούραστοι, τραβούν πολύ στη βόλτα και όταν επιστρέφουν σπίτι έχουν πιο πολλή ενέργεια (!), γαβγίζουν όλη την ώρα, είναι ανυπόμονοι και χοροπηδούν συνέχεια πάνω τους. Προσπαθούν να τους τραβούν την προσοχή, δεν τους αφήνουν γενικά σε ησυχία, κάνουν αρκετές ζημιές, θέλουν συνέχεια να παίζουν και, ενίοτε, τους δαγκώνουν πάνω στον ενθουσιασμό και την υπερένταση. Αυτή είναι, σε γενικές γραμμές, η συμπεριφορά ενός υπέρ-ενεργητικού σκύλου.

Μια κατάσταση που στρεσάρει τους κηδεμόνες, οι οποίοι συχνά απογοητεύονται και δεν ξέρουν αν και πώς μπορούν να διορθώσουν αυτήν την συμπεριφορά. Το θέμα, λοιπόν, είναι πώς μπορούμε να διαχειριστούμε έναν τέτοιο σκύλο αποτελεσματικά.

Το κλειδί βρίσκεται στη δική μας συμπεριφορά, δηλαδή στον τρόπο με τον οποίο θα έρθουμε σε διάδραση μαζί του. Όσο ανυπόμονος, ενθουσιώδης και ανυπότακτος είναι εκείνος, τόσο ήρεμοι, συγκροτημένοι και πειθαρχημένοι πρέπει να είμαστε εμείς. Το ζητούμενο είναι να μεταφέρουμε τον σκύλο στη δική μας ενέργεια, κι όχι να μας παρασύρει εκείνος στη δική του.

Τρεις τρόποι για να τον καλμάρετε

Ιδού τρία βήματα που μπορούμε να δοκιμάσουμε, προκειμένου να ηρεμήσουμε έναν υπέρ-ενεργητικό σκύλο, προτού καταφύγουμε εμείς σε… ηρεμιστικά!

1) Εκτόνωση: ένας υπέρ-ενεργητικός σκύλος έχει περίσσευμα ενέργειας, η οποία πρέπει να εκτονωθεί. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι να του παρέχουμε μεγάλες βόλτες, τη δυνατότητα να τρέξει κάπου ελεύθερος, παιχνίδι ή άλλες δραστηριότητες, ώστε ο σκύλος μας να κουραστεί σωματικά.

2) Πνευματικά ερεθίσματα: εάν μπορέσουμε να συνδυάσουμε τη σωματική άσκηση με την πνευματική κόπωση, ο σκύλος θα κουραστεί ποικιλοτρόπως και, τότε, το αποτέλεσμα θα είναι πιο θεαματικό. Μπορούμε να παίξουμε μαζί του κρυφτό, να διαλέξει σε ποιο χέρι έχουμε λιχουδιά, να κρύψουμε λιχουδιές στο σπίτι και να τον προτρέψουμε να τις βρει, να του δώσουμε μια μπάλα λιχουδιών κ.ά.

3) Διόρθωση: Εάν παρέχουμε όλα τα παραπάνω στον σκύλο μας και εκείνος εξακολουθεί να είναι υπέρ-ενεργητικός, θα πρέπει να μάθει ότι δεν είναι όλες οι ώρες για παιχνίδι και ότι δεν μπορούμε να ασχολούμαστε μαζί του συνέχεια.

Η τελευταία λύση, λοιπόν, είναι η διόρθωση, με την οποία δείχνουμε στον σκύλο μας ότι θα υπάρξουν συνέπειες εάν δεν συμμορφωθεί. Ως μεθόδους διόρθωσης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, είτε την αδιαφορία, είτε τον περιορισμό του σε ένα δωμάτιο για λίγα, όμως, λεπτά (5-10) μέχρι να ηρεμήσει μόνος του. Στη συνέχεια τον βγάζουμε και τον αφήνουμε να καθίσει σε ένα σημείο, χωρίς να του δίνουμε ιδιαίτερη σημασία.

Προσοχή: όχι τιμωρία. Η τιμωρία είναι περισσότερο μια εκδικητική αντίδραση εκ μέρους μας, χωρίς καμία αποτελεσματικότητα, που μπορεί, παράλληλα, να βλάψει τη σχέση μας μαζί του. Ο σκύλος μας δεν το κάνει επίτηδες, να έχει πολλή ενέργεια. Μπορεί, όμως, να μάθει να την ελέγχει, ώστε να μη δημιουργούνται προβληματικές καταστάσεις.

Η ενέργεια ενός σκύλου είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο, που επηρεάζει τη συμπεριφορά του σε μεγάλο βαθμό. Πριν αποκτήσουμε, λοιπόν, έναν σκύλο, η ενέργειά του είναι ένα από τα στοιχεία που θα πρέπει να γνωρίζουμε, προκειμένου να καταλάβουμε εάν θα ταιριάξει με τον χαρακτήρα μας, και εάν θα εγκλιματιστεί σωστά στο δικό μας περιβάλλον».

Πηγή