Στην εποχή που όλοι μοιάζουν να βρίσκονται σε διαρκή κίνηση και κανείς δύσκολα βρίσκει έστω και λίγα λεπτά ελεύθερο χρόνο για να αποστασιοποιηθεί από το έντονο άγχος της καθημερινότητας, έχουμε φτάσει σε σημείο ακόμα και τις πιο απλές απολαύσεις της ζωής, όπως το σεξ, να το αντιμετωπίζουμε ως δραστηριότητα που πρέπει να μπει στο πρόγραμμα.

Όπως και σε όλες τις υπόλοιπες καθημερινές πρακτικές που δεν έχουν να κάνουν με δουλειά και υποχρεώσεις, οι οποίες σας επιτρέπουν επιτέλους να έρθετε πιο κοντά με τον σύντροφό σας αλλά και με τους ίδιους τους εαυτούς σας -έτσι και στην περίπτωση του σεξ, αν καταλήξετε να το κάνετε από συνήθεια ή έχοντας ως στόχο μόνο την τελική ικανοποίηση που σας προσφέρει ο οργασμός (αν είστε τυχερές και τον βιώσετε), τότε χάνετε την ουσία.

Είναι σαν να καταβροχθίζετε το γεύμα σας μόνο και μόνο για να χορτάσετε, χωρίς να απολαμβάνετε την κάθε μπουκιά. Άλλωστε, σημασία έχει το ταξίδι κι όχι ο προορισμός!

Το trend λοιπόν που κυκλοφορεί τελευταία στα διάφορα wellness sites και θέλει το σεξ να επανέρχεται στην αρχική του μορφή, πιο απολαυστική, λιγότερη αγχώδη και ισόποσα πνευματική και σαρκική, λέγεται “Mindful sex”.

Mindful στα αγγλικά σημαίνει το ενσυνείδητο -το προσεκτικό, και επιμελές, αυτό που δε γίνεται με βιασύνη και στα πεταχτά (καμιά φορά βέβαια και αυτά είναι πολύ πετυχημένα, αλλά όταν γίνεται συνήθεια χάνουν το νόημά τους).

Αν και ο όρος mindfulness έχει συνδεθεί περισσότερο με την πνευματική ευεξία, όλο και περισσότεροι πλέον αναφέρονται σε αυτόν τον όρο και στα ζητήματα περί σεξ, περιγράφοντας μια ιδανική επαφή, όπου δύο άνθρωποι δε σκέφτονται τίποτα άλλο εκείνη τη στιγμή.

Η ψυχοθεραπεύτρια Kate Moyle, με ειδίκευση σε θέματα που αφορούν το σεξ και τις σχέσεις, υπογράμμισε στην «Independent» ότι: «Το mindful sex σχετίζεται με το να δίνεις χρόνο στον εαυτό σου και να του επιτρέπεις ν’ απολαμβάνει και να βιώνει το σεξ που κάνει εκείνη τη στιγμή. Το κλειδί είναι να είσαι παρών. Πολύ συχνά στη ζωή μας είμαστε αποσυντονισμένοι και σπάνια δίνουμε σε κάτι την αμέριστη προσοχή μας, με αποτέλεσμα να χάνουμε πολλά».

Η ίδια, μιλώντας στην Guardian αυτή τη φορά, είπε ότι, τα προβλήματα που εμφανίζουν στο σεξ πολλά ζευγάρια σχετίζονται συνήθως με το άγχος -όχι με το σώμα ή τις κινήσεις τους. Η «ενσυνειδητότητα» τους φέρνει πιο κοντά εκείνη τη στιγμή «Όταν κάποιος λέει ότι μόλις έκανε το καλύτερο σεξ και τους ρωτάς τις σκέφτονταν εκείνη τη στιγμή, δεν μπορούν να σου πουν, γιατί δε σκέφτονταν τίποτα, απλά απολάμβαναν τη στιγμή». Επίσης, πρόσθεσε ότι ένας τρόπος για να το πετύχει κανείς είναι να επικεντρωθεί στα συναισθήματά του, να εξερευνήσει τις αισθήσεις του και να νιώσει σε βάθος ό,τι ακριβώς γίνεται εκείνη τη στιγμή.

«Δώσε προσοχή στο πώς το σώμα σου -αλλά και το σώμα του άλλου- ανταποκρίνεται κατά τη διάρκεια του σεξ. Πώς ανταποκρίνεται στις κινήσεις σου; Τι σου αρέσει περισσότερο στο σώμα του παρτενέρ σου;» τονίζει ο sex therapist Peter Saddington.

Η συνήθεια του μοντέρνου ανθρώπου να κάνει multitasking και να σκέφτεται ήδη το επόμενο πράγμα που θα κάνει πριν καν τελειώσει με το πρώτο, φαίνεται να επηρεάζει και την ποιότητα της σεξουαλικής επαφής, καθώς εκείνη την ώρα οι άμεσα ενδιαφερόμενοι αντί να δώσουν όλοι τους την προσοχή στον παρτενέρ τους σκέφτονται τα deadlines στη δουλειά, το φαγητό που πρέπει να μαγειρέψουν ή ό,τι άλλο «τρέχει». Tο mindful sex μας προτείνει την ώρα που κάνουμε σεξ να μη σκεφτόμαστε τίποτα άλλο -ούτε το πριν ούτε το μετά.

Βέβαια, ένας ακόμη λόγος που μόνιμα έχουμε το μυαλό μας αλλού είναι το γεγονός ότι είμαστε προσκολλημένοι σε μια οθόνη, συνήθως του κινητού μας. Σύμφωνα πάλι με την Guardian, σε αυτό συμφωνεί και η ερευνήτρια Cath Mercer του University College London, ενώ η ψυχοθεραπεύτρια Diana Richardson, στην οποία ανήκει η TEDx ομιλία «Η Δύναμη του Mindful Sex», συμβουλεύει να αφήνουμε το κινητό μας να φορτίζει σε άλλο δωμάτιο και να μην το έχουμε ποτέ μαζί μας στην κρεβατοκάμαρα.

«Ένα από τα καλύτερα gadgets που μπορείς να αποκτήσεις για να ενισχύσεις την ερωτική σου ζωή είναι ένα παραδοσιακό ξυπνητήρι, ώστε να μη βασίζεσαι στο κινητό σου για να ξυπνάς το πρωί. Έτσι μπορείς να το αφήνεις σε άλλο δωμάτιο, μακριά από το βλέμμα σου». Με αυτόν τον τρόπο, όταν ξεκινήσει το private session με τον σύντροφό σου δε θα σου αποσπά την προσοχή!

Είναι όμως τόσο εύκολο όσο ακούγεται; Φυσικά και όχι. Το καθημερινό πρόγραμμα των περισσότερων είναι τόσο φορτωμένο, που ακούγεται σχεδόν αστείο να καταφέρουμε απλά να αδειάσουμε το μυαλό και να μη σκεφτόμαστε τίποτα, ενώ σίγουρα δεν έχουν όλοι την πολυτέλεια να διαθέτουν αμέτρητες ώρες.

Ωστόσο, δε βλάπτει να προσπαθήσετε και να αντιμετωπίζετε την κάθε ερωτική επαφή ως κάτι ξεχωριστό και πρωτόγνωρο. Αν σταματήσετε να τη βλέπετε σαν «συζυγική» υποχρέωση, τότε θα ενισχύσετε και την οικειότητα με τον σύντροφό σας. Πάρτε τον χρόνο σας, αποκλείστε κάθε άλλη σκέψη και προσπαθήστε ακόμα και τα λίγα λεπτά που μπορείτε να αφιερώσετε, να είστε παρόντες 100%.

Πηγή

Το αβοκάντο είναι μια πολύ ευεργετική τροφή για τον οργανισμό μας. Παρακάτω θα δούμε πως μπορούμε να επωφεληθούμε. Το αβοκάντο είναι δένδρο αειθαλές, μεγάλου μεγέθους. Η συγκομιδή γίνεται τον χειμώνα.

Το λάδι του χρησιμοποιείτε στη φαρμακευτική

Η σάρκα του είναι κιτρινωπή με γεύση βουτύρου κατά την ωρίμανση. Καταναλώνεται νωπός, ενώ το λάδι του χρησιμοποιείται ευρέως στη φαρμακευτική.

Τα 150γρ αβοκάντο περιέχουν περίπου 235 θερμίδες, 9mg βιταμίνης Κ (το 36% της προτεινόμενης ημερήσιας κατανάλωσης), 7,3γρ φυτικών ινών, 90mg φυλλικού οξέος και 12mg βιταμίνης C.
Επίσης, είναι πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία μειώνουν την κακή χοληστερίνη (LDL) και βελτιώνουν την καλή (ΗDL).

Περιέχει ολεϊκό οξύ, λουτεΐνη, τοκοφερόλες, που παρεμποδίζουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων του προστάτη. Η περιεκτικότητα του σε κάλιο, φολικό οξύ, προστατεύει κατά των καρδιαγγειακών παθήσεων.

Το αβοκάντο προσφέρει και τα 18 βασικά αμινοξέα, τα οποία είναι απαραίτητα στο σώμα για να συντεθεί μια ολοκληρωμένη πρωτεΐνη.

Τα αβοκάντο έχουν επίσης αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Οι αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχουν επιβραδύνουν την διαδικασία του γήρατος ενώ έχουν και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, οι οποίες συμβάλλουν στην καταπολέμηση του στρες.

Μειώνει την κακή χοληστερίνη

Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, δρα προστατευτικά μειώνοντας την κακή χοληστερόλη. Μια μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο Canadian Medical Association Journal ανακάλυψε ότι μια φυτοφαγική δίαιτα, η οποία περιλαμβάνει λίπη HDL μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της LDL (της «κακής» χοληστερόλης), το ίδιο καλά όσο και οι στατίνες.

Η συνδυαστική επίδραση των θρεπτικών συστατικών που περιέχονται στο αβοκάντο προσφέρει ισχυρά αντιφλεγμονώδη οφέλη. Ο μοναδικός συνδυασμός βιταμινών C και E, καροτενοειδών, σεληνίου, ψευδάργυρου, φυτοστερολών και ωμέγα-3 λιπαρών οξέων που υπάρχει στο αβοκάντο, βοηθά στην προστασία κατά των φλεγμονών.

Η περιεκτικότητα του αβοκάντο σε λίπη, προκαλεί την απόρριψή του από ορισμένους «ειδικούς» υγείας ως ανθυγιεινού, στην πραγματικότητα προσφέρει προστασία από τις καρδιοπάθειες. Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι το ολεϊκό οξύ καλυτερεύει την υγεία της καρδιάς και των αγγείων. Το ολεϊκό οξύ είναι το κύριο λιπαρό οξύ στο αβοκάντο. Σήμερα πολλοί καταναλώνουν συμπληρώματα διατροφής έτσι ώστε να προσλαμβάνουν περισσότερα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιοπάθειας. Το αβοκάντο είναι πλούσιο σε ωμέγα-3, καθώς δίνει 160 μικρογραμμάρια αλφα-λινολενικού οξέος, για ποσότητα που αντιστοιχεί σε ένα φλιτζάνι τσαγιού.

Έχει πολλά λιπαρά όμως

Η άποψη για την πλούσια περιεκτικότητα σε λιπαρά, δεν εκφράζεται αληθώς. Στην ουσία, περιλαμβάνει τα απαραίτητα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία δρουν προστατευτικά στην υγεία του ανθρώπινου οργανισμού. Πολύς κόσμος νομίζει ότι τα αβοκάντο είναι παχυντικά, αλλά στην πραγματικότητα είναι πλούσια σε ωφέλιμα για την υγεία βασικά λιπαρά οξέα (EFAs). Τα οξέα αυτά συμβάλλουν στην ρύθμιση του σωματικού βάρους και του μεταβολισμού, την ορμονική ισορροπία, καθώς και την ποιότητα των μαλλιών, του δέρματος και των νυχιών.

Πηγή

Ο Αϊνστάιν έλεγε ότι «Όποιος δεν έκανε ποτέ λάθος, δεν έχει δοκιμάσει ποτέ κάτι καινούργιο» και όπως λέει και ο σοφός λαός «από τα λάθη μας μαθαίνουμε». Όμως οι περισσότεροι γονείς και εκπαιδευτικοί αφιερώνουν υπερβολικά μεγάλο μέρος της ενέργειά τους στην εξαφάνιση των λαθών των παιδιών μην επιτρέποντας ,πολλές φορές, ούτε καν την εκδήλωσή τους.

Όμως με αυτό τον τρόπο τα λάθη αυτά ποτέ δεν διορθώνονται απλά μπαλώνονται όπως όπως με συνέπεια την επανεμφάνιση τους σε τακτά χρονικά διαστήματα. Έτσι τα παιδιά μαθαίνουν να φοβούνται να κάνουν λάθη , γίνονται συντηρητικά, δεν παίρνουν ρίσκα και καταρρέουν ψυχολογικά όταν δεν καταφέρουν να πετύχουν το τέλειο .

Παιδιά που δεν τους επιτρέπεται να κάνουν λάθη δύσκολα θα αναπτύξουν τις απαραίτητες δεξιότητες που θα τα βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν τα αναπόφευκτα λάθη και τις αποτυχίες της ζωής.

Ο κυριότερος λόγος που γράφτηκε το κείμενο αυτό είναι για να δείξει τη μεγάλη σημασία της αξιοποίησης του λάθους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Οι πιο σύγχρονες θεωρίες μάθησης αποδεικνύουν ότι οι τα παιδιά όχι απλά μαθαίνουν μέσα από τα λάθη τους αλλά και ότι αυτός είναι και ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να μάθουν σωστά.

Τα λάθη των παιδιών είναι ένα από τα βασικότερα εργαλεία μάθησης

Αντί λοιπόν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να θεωρούν τα λάθη των παιδιών τον μεγαλύτερο εχθρό της μάθησης και να τρέχουν να τα εξαφανίζουν δίνοντας κατευθείαν τις σωστές απαντήσεις ή αποδοκιμάζοντας και τιμωρώντας τις λάθος ,καλό θα ήταν να δουν τα λάθη των παιδιών ως τη μεγαλύτερη ευκαιρία για τη σωστή μάθηση. Πρέπει λοιπόν να δίνουν κίνητρα στα παιδιά να ρισκάρουν και να κάνουν λάθη και όχι το αντίθετο.

Πριν μάθουν πρέπει να ξεμάθουν

Σύμφωνα με την «κονστρουκτιβιστική θεωρία μάθησης»( εποικοδόμησης της γνώσης) οι μαθητές μαθαίνουν κυριολεκτικά μέσα από τις εσφαλμένες αντιλήψεις τους(Children’s Preconceptions). Το γεγονός ότι είναι μικροί σε ηλικία δεν σημαίνει ότι δεν έχουν ήδη διαμορφώσει κάποιες αντιλήψεις(προϊδεάσεις ) για τον κόσμο στον οποίον ζουν, πολλές από τις οποίες είναι λανθασμένες. Το σφάλμα που κάνουν οι ενήλικες και οι εκπαιδευτικοί είναι ότι βλέπουν την μάθηση σαν μια παθητική διαδικασία όπου η νέα γνώση επιβάλλεται ή μεταλαμπαδεύεται ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για προσωπική απόφαση του μαθητή και η οποία επιτυγχάνεται μόνο μέσα από την αυτενέργειά του. Έρχονται λοιπόν και του λένε ότι αυτά που ήξερε μέχρι σήμερα είναι λάθος και σπεύδουν να του παράσχουν τις σωστές απαντήσεις.

Τι πρέπει να κάνει σε αυτή την περίπτωση ένας εκπαιδευτικός λοιπόν;

Καταρχάς πρέπει να καλλιεργήσει ένα κλίμα εμπιστοσύνης και ομαδικότητας για να δηλώσουν οι μαθητές τις αντιλήψεις τους χωρίς να φοβούνται για το αν είναι λάθος ή ότι θα γίνουν αντικείμενο αποδοκιμασίας ή ειρωνείας .Στη συνέχεια προβαίνει στη συλλογή των αντιλήψεων των μαθητών.

Το θέμα είναι πώς θα καταφέρουν οι μαθητές να εκφράσουν τις πραγματικές τους αντιλήψεις και όχι μπαίνοντας στο ρόλο της «αυτοεκπληρούμενης προφητείας» να πουν αυτό που κατά τη γνώμη τους θέλει να ακούσει ο δάσκαλος.

Μια πολύ καλή μέθοδος ώστε να εκφραστούν αυθόρμητα οι μαθητές είναι η « ιδεοθύελλα» (brainstorming) όπου ζητείται από τους μαθητές να εκφράζουν τις ιδέες τους πολύ γρήγορα και χωρίς καθόλου σκέψη. Σ’ αυτή τη μέθοδο δεν υπάρχει η έννοια «της κακής ιδέας». Όλες οι ιδέες είναι καλές και όλα τα άτομα μπορούν να προσφέρουν.

Να σας δώσω ένα παράδειγμα με ένα πρόβλημα φυσικής ,χωρίς να σημαίνει ότι η μέθοδος αυτή δεν μπορεί να εφαρμοστεί ή να προσαρμοστεί και σε όλα ,σχεδόν, τα υπόλοιπα μαθήματα.

Ο καθηγητής ρωτάει τα παιδιά να του απαντήσουν γρήγορα τι θα συμβεί στο εξής υποθετικό πείραμα : ¨έχουμε νερό που βράζει στους 100 βαθμούς Κελσίου πάνω σε ένα γκαζάκι .Αν δυναμώσουμε τη φλόγα από το γκαζάκι τι θα πάθει η θερμοκρασία του νερού που βράζει;¨ Ο καθηγητής καταγράφει τις αντιλήψεις των παιδιών στον πίνακα που όπως θα ανέμενε οι περισσότερες θα λένε ότι η θερμοκρασία του νερού που βράζει θα αυξηθεί και πάνω από τους 100 βαθμούς Κελσίου . Τώρα οι μαθητές πρέπει να περάσουν από ένα στάδιο που λέγετε «γνωστική σύγκρουση» (πρόκληση δηλαδή αντιπαράθεσης ανάμεσα στις ιδέες των μαθητών και στις ιδέες της επιστήμης). Πραγματοποιείται λοιπόν πείραμα(«μέθοδος ανακάλυψης» ) όπου μαθητές διαπιστώνοντας μόνοι τους ότι η θερμοκρασία δε μεταβάλλεται παθαίνουν ένα μικρό σοκ («γνωστική σύγκρουση») και αναθεωρούν τις απόψεις τους αποδεχόμενοι την «εννοιολογική αλλαγή».

Αν ο καθηγητής είχε κάνει το γνωστό λάθος που συνηθίζεται να σπεύσει εξ’ αρχής να πληροφορήσει τους μαθητές ότι ¨κατά τον βρασμό η θερμοκρασία παραμένει σταθερή¨ τότε αρκετοί μαθητές ακόμα και αν το μάθουν απέξω δεν θα είναι πεπεισμένοι ότι κάτι τέτοιο ισχύει στην πραγματικά ζωή και μετά από λίγο καιρό θα το ξεχάσουν κιόλας.

Σύμφωνα και με την θεωρία του Piaget ( γνωστική προσέγγιση) η διαδικασία της μάθησης λαμβάνει χώρα μέσα από μια κατάσταση «ανισορροπίας» όταν διαταραχτεί η ισορροπία μεταξύ αυτών που γνώριζε μέχρι τώρα ο μαθητής με τη νέα γνώση .Τότε ο μαθητής είτε ενσωματώνει τη νέα γνώση στη παλιά (αφομοίωση) είτε τροποποιεί τη παλιά γνώση (συμμόρφωση).Βλέπουμε λοιπόν ότι και η «κονστρουκτιβιστική θεωρία» και η θεωρία του Piaget ισχυρίζονται ότι το παιδί μαθαίνει μόνο άμα έρθει αντιμέτωπο με τα λάθη του και αυτενεργήσει το ίδιο για να τα διορθώσει.

Τέλος για να εμπεδωθούν όλα τα προηγούμενα οι μαθητές πρέπει να περάσουν από το στάδιο της «μεταγνώσης» ουσιαστικά δηλαδή να κάνουν μια ανασκόπηση των όσων έλαβαν χώρα εκφράζοντας τις στρατηγικές και τεχνικές που ακολούθησαν ώστε οι αρχικές τους αντιλήψεις να αλλάξουν και τελικά να αποδεχτούν τις επιστημονικές.

Με αυτό τον τρόπο καλλιεργείται στα παιδιά το πιο σημαντικό στοιχείο της μάθησης που είναι το «μαθαίνω πώς μαθαίνω». Η μάθηση λοιπόν επιτυγχάνεται με όχημα ,και όχι εμπόδιο, τα λάθη των παιδιών εφαρμόζοντας ένα συνδυασμό της «γνωστικής σύγκρουσης» ,της μεθόδου της «ανακάλυψης» και των τεχνικών «μεταγνώσης».

Τα λάθη που κάνουν οι εκπαιδευτικοί σχετικά με τα λάθη των μαθητών

Οι περισσότερο εκπαιδευτικοί βασανίζονται από την αγωνία της σωστής απάντησης. Ρωτούν έναν έναν τους μαθητές μέχρι να λάβουν την σωστή απάντηση στο ερώτημά τους. Όταν μάλιστα τη λάβουν επιβραβεύουν τον μαθητή που την έδωσε χωρίς καθόλου να έχουν ασχοληθεί με τις λανθασμένες απαντήσεις όλων των άλλων μαθητών που προηγήθηκαν. Ένας πολύτιμος θησαυρός πετιέται κυριολεκτικά στα σκουπίδια και ταυτόχρονα η επιβράβευση του μαθητή με την σωστή απάντηση ακούγεται σαν επίπληξη και αποδοκιμασία στα αυτιά όλων εκείνων που έδωσαν λανθασμένες απαντήσεις. Έτσι οι μαθητές αυτοί αποθαρρύνονται να ξαναρισκάρουν αν δεν είναι 100% σίγουροι για την απάντησή τους.

Τελικά έχουμε το θλιβερό φαινόμενο στο μάθημα να συμμετέχουν μόνο οι ¨καλοί μαθητές¨ και οι υπόλοιποι να θυσιάζονται στο βωμό της τελειότητας.

Το θέμα είναι πως θα καταφέρει ο εκπαιδευτικός να εμπλέξει στο μάθημα όλους τους μαθητές και κυρίως τους πιο αδύναμους που το έχουν προφανώς περισσότερη ανάγκη .Τι θα μπορούσε να κάνει ο εκπαιδευτικός λοιπόν ;

Καταρχάς να μην αφήνει ασχολίαστη καμία απάντηση ,όσο και λανθασμένη και να είναι ,ενθαρρύνοντας τον μαθητή να ξαναπροσπαθήσει να δώσει μια άλλη απάντηση και βοηθώντας τον να οργανώσει καλύτερα τη σκέψη του( παιδαγωγική αξιοποίηση του λάθους).Ακόμα και αν δεν καταφέρει τελικά ο μαθητής να απαντήσει σωστά ο εκπαιδευτικός οφείλει να επιβραβεύσει την προσπάθεια και όχι το τελικό αποτέλεσμα. Να κάνει ξεκάθαρο ότι το μάθημα χτίζεται από τα παιδιά και πρέπει όλα να βάλουν το πολύτιμο λιθαράκι τους. Να τους ενθαρρύνει με κάθε τρόπο να παίρνουν ρίσκα εξηγώντας τους ότι τα λάθη τους είναι πιο σημαντικά από τα σωστά τους.

Γιατί όμως οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δεν εφαρμόζουν την αξιοποίηση των λαθών των παιδιών;

1)Οι εκπαιδευτικοί βιάζονται ,όχι αδικαιολόγητα , αφού η ύλη τρέχει και πρέπει να βγει .Γι’ αυτό λοιπόν ψάχνουν διακαώς μια σωστή απάντηση ενός μαθητή για να πάνε παρακάτω.

2)Μη ξεχνάμε ότι οι εκπαιδευτικοί όταν ήταν κάποτε μαθητές είχαν δασκάλους που είχαν παρόμοιους τρόπους προσέγγισης του λάθους και της γενικότερης απόκτησης της γνώσης ,όπου ο δάσκαλος είναι ο πομπός και οι μαθητές οι παθητικοί δέκτες. Με λίγα λόγια αυτό τον τρόπο ξέρουν και αυτός ο τρόπος προτείνεται από τα αναλυτικά προγράμματα. Είναι φανερό ότι απαιτείται αλλαγή των παρωχημένων αναλυτικών προγραμμάτων και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών πάνω στα νέα δεδομένα.

3)Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί αγχώνονται από τα λάθη των μαθητών τους ίσως γιατί κατά βάθος νιώθουν ότι εκείνοι δεν έχουν κάνει κάτι σωστά, οπότε αυτό που επιζητούν είναι η δική τους αυτό- επιβεβαίωση μέσα από τις σωστές απαντήσεις των μαθητών τους.

4)Η αναπόφευκτη σύγκριση μεταξύ των εκπαιδευτικών του σχολείου με τους εκπαιδευτικούς του φροντιστηρίου οδηγεί τους πιο πολλούς να κάνουν το λάθος να φροντιστηριοποιήσουν το μάθημά τους εφαρμόζοντας την τυποποίηση ,την εκγύμναση για εξετάσεις και την μίμηση ως μοναδικό τρόπο διδασκαλίας.

5)Το ίδιο το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα που είναι άκρως εξεταστικοκεντρικό έχει ποινικοποιήσει τα λάθη των παιδιών .Κάθε λάθος κοστίζει .Κοστίζει στην αποδοχή του καθηγητή ,κοστίζει σε βαθμούς, κοστίζει σε χρόνο που πιέζει και κοστίζει σε επιτυχία στις εξετάσεις. Η αλήθεια είναι ότι αυτά που περιγράφηκαν πιο πάνω ως μέθοδος αξιοποίησης του λάθους δεν μπορούν να εφαρμοστούν εύκολα στα ελληνικά σχολεία ειδικά στα Λύκεια, γιατί απαιτούν χρόνο και τελείως διαφορετική προσέγγιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Το πιο μεγάλο παράδοξο της ιστορίας είναι ότι οι καθηγητές που θα έχουν την τόλμη και τις γνώσεις να κάνουν κάτι διαφορετικό κατά πάσα πιθανότητα να κατηγορηθούν ότι δεν έβγαλαν σωστά την ύλη ή ακόμα και ως ανεπαρκείς από τους ίδιους τους μαθητές τους οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι μόνο στη μίμηση και στο φροντιστηριακό μάθημα.

Η «δικτατορία του σωστού και του τέλειου» που σκεπάζει όλο το εκπαιδευτικό μας σύστημα εξαναγκάζει τη συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών να εφαρμόζει τη μέθοδο διδασκαλίας «κάνε ότι κάνω» όπου οι μαθητές προσπαθούν να αντιγράψουν πιστά και παθητικά τον εκπαιδευτικό και όπου έχει στηθεί μια ολόκληρη βιομηχανία τυποποίησης της γνώσης και ποινικοποίησης των λαθών.

Όμως η γνώση που αποκτιέται παθητικά και με μοναδικό κίνητρο την ιδιοτελή της χρήση στις εξετάσεις ή στη συγκομιδή βαθμών είναι για πέταμα μόλις οι στόχοι επιτευχθούν.

Τα λάθη που κάνουν οι γονείς στα λάθη των παιδιών τους

Πολλοί γονείς διακατέχονται από την αγωνία να εξαφανίσουν τα λάθη των παιδιών στερώντας τους στην ουσία το πιο πολύτιμο μάθημα ζωής που είναι το «να μαθαίνουν μέσα από τα λάθη τους».

Με το παραμικρό λάθος χτυπάει συναγερμός και πολλές φορές σπεύδουν οι ίδιοι να διορθώσουν τα λάθη των παιδιών τους ή να τα κουκουλώσουν,«κρύβοντας τα κάτω από το χαλάκι» .

Ένα πολύ σύνηθες φαινόμενο στην ελληνική οικογένεια είναι οι γονείς να διαβάζουν οι ίδιοι τα παιδιά τους ή να στρέφονται στην παραπαιδεία (φροντιστήρια, ιδιαίτερα μαθήματα) στην προσπάθειά τους να εκμηδενίσουν τα λάθη των παιδιών τους πριν τα δει και τα βαθμολογήσει το σχολείο.

Με αυτό τον τρόπο όμως τα αποκρύπτουν από τους εκπαιδευτικούς με αποτέλεσμα να μην διορθώνονται πραγματικά και σωστά.

Τα παιδιά εθίζονται και αυτά στο κρύψιμο των λαθών και των αδυναμιών τους και γίνονται τελειομανή αποκτώντας έντονα τον φόβο της αποτυχίας. Βέβαια αυτό βολεύει τους γονείς αυτούς γιατί τα παιδιά με τέτοια χαρακτηριστικά αφιερώνονται στην αναζήτηση της επιτυχίας και γίνονται καλοί μαθητές. Το κόστος όμως είναι πολύ μεγάλο.

Τα παιδιά που δεν τους επιτρέπονται τα λάθη τελικά δεν τα επιτρέπουν και στον εαυτό τους με αποτέλεσμα να μην ωριμάζουν πραγματικά.

Η αυτοπεποίθηση τους, παρά την αντίθετη εικόνα που ενδεχομένως προβάλλουν προς τα έξω, δεν ενισχύεται και αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι μπορεί να καταρρεύσουν στην πρώτη αποτυχία. Αντίθετα από ότι νομίζουμε η αυτοπεποίθηση δεν αποκτάται από τις συνεχείς νίκες αλλά χτίζεται κυρίως μετά από την αυτενέργεια για την διόρθωση των λαθών.

Τα λάθη των παιδιών είναι εκείνα που θα τα ενεργοποιήσουν να δοκιμάσουν και άλλους δρόμους και θα τα μάθουν να δρουν με άλλους τρόπους.

Όσο οι περισσότεροι Έλληνες γονείς θα βλέπουν τα παιδιά τους σαν κομμάτι του εαυτού τους, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να θέλουν εκείνα να εκπληρώσουν τα δικά τους ανεκπλήρωτα όνειρα.

Καλό είναι λοιπόν να αναγνωρίσουν την ατομικότητα των παιδιών τους και να τα αφήσουν να κάνουν τα δικά τους λάθη ώστε να μάθουν μέσα από αυτά. Στο κάτω κάτω αν δεν αφήνουν ποτέ τους τα παιδιά τους να πέφτουν πως εκείνα θα μάθουν να ξανασηκώνονται.

Τα λάθη των παιδιών είναι δικαίωμα τους και η μάθηση μέσα από αυτά είναι ατομική τους απόφαση.Τα λάθη των παιδιών είναι ο πολύτιμος θησαυρός τους .

Αν τους τον στερήσουμε και τον κρύψουμε βαθιά μέσα στη γη ενδέχεται να μην μπορέσουν ποτέ τους να τον βρουν ή αν τον βρουν να μην έχει πια γι’ αυτά καμία απολύτως αξία .

Δημήτρης Τσιριγώτης
Φυσικός

Πηγή

Ρίξτε μια ματιά σε αυτές τις 26 απλές συμβουλές. Ίσως να μην συμφωνείτε με όλες αλλά υπάρχουν πολλές που θα σας δώσουν τροφή για να σκεφτείτε και το κυριότερο όλων την δυνατότητα να βρείτε το μονοπάτι προς την ευτυχία.

• Δεν είναι σπατάλη όταν ξοδεύεις τα χρήματα για να διασκεδάσεις.
• Εάν σας αρέσει κάποιος απλά πείτε το. Τι έχετε να χάσετε;
• Ζήσε την ζωή σου σήμερα γιατί το χτες πέρασε και ίσως δεν υπάρχει αύριο.
• Εάν κάτι δεν είναι ξεκάθαρο, ζήτα να σου το εξηγήσουν.

• Εάν θέλεις συντροφιά, στείλε πρόσκληση.
• Εάν θέλεις κάτι ζήτα το.
• Απόφυγε τον καυγά όταν μπορείς να συμφωνήσεις.
• Εάν θέλεις να σε καταλάβουν, εξήγησε.
• Εάν είσαι ένοχος παραδέξου το και μην ψάχνεις δικαιολογίες.
• Να θυμάσαι πάντα ότι όλοι έχουν την δική τους αλήθεια και αυτή συχνά δεν συμπίπτει με την δική σου.
• Απόφυγε την επαφή με ανόητους.
• Το κυριότερο πράγμα στην ζωή είναι η αγάπη, όλα τα άλλα είναι ματαιοδοξία.
• Τα προβλήματα σου είναι μόνο στο κεφάλι σου.
• Ο κόσμος γύρω μας δεν είναι ούτε καλός ούτε κακός, δεν τον νοιάζει αν είσαι εκεί ή όχι.
• Προσπάθησε να αντλείς ευχαρίστηση από ό,τι σου συμβαίνει στην τωρινή σου ζωή.
• Να θυμάσαι πάντα ότι δεν θα έχεις άλλη ζωή.
• Μην γίνεσαι βάρος σε άλλον.
• Μην σπαταλάς τον χρόνο σου βλέποντας τηλεόραση, στην πραγματικότητα είναι ένα κουτί που επινοήθηκε για τους ηλίθιους.
• Θυμήσου ότι δεν οφείλεις τίποτα σε κανέναν.

• Θυμήσου ότι δεν οφείλει κανείς τίποτα σε σένα.
• Μην σπαταλάς τον χρόνο σου  στα πολιτικά, θα σε κάνουν μόνο πικρόχολο.
• Υπάρχει μόνο ένα πρόσωπο που μπορείς να βασισθείς στην ζωή σου – ο εαυτός σου.
• Μην πιστεύεις σε υποσχέσεις αλλά στα δικά σου  προαισθήματα.
• Να έχεις πάντα υπομονή και επιείκεια προς τα παιδιά.
• Εάν έχεις κακή διάθεση σκέψου ότι όταν πεθάνεις δεν θα έχεις καμιά διάθεση.
• Να θυμάσαι πάντα ότι η σημερινή ημέρα μπορεί  να είναι η καλύτερη ημέρα της ζωής σου.

Πηγή

Πολλές φορές η μοναξιά…μας πονάει. Όμως, ο χρόνο με τον εαυτό μας μπορεί να μας βοηθήσει να ενισχύσουμε τις κοινωνικές μας σχέσεις, να γίνουμε πιο δημιουργικοί, να αποκτήσουμε περισσότερη αυτοπεποίθηση και να αντιμετωπίσουμε αντίξοες συναισθηματικές καταστάσεις.

Το κλειδί για να απολαύσουμε τα οφέλη του χρόνου με τον εαυτό μας είναι να σταματήσουμε να θεωρούμε τη μοναξιά ως κάτι απαραίτητα αρνητικό. Η κοινωνία μας αντιμετωπίζει τη μοναξιά ως μια διαδικασία αποκλειστικά αρνητική, πράγμα που έχει επηρεάσει τον τρόπο που την αντιμετωπίζουμε. Όμως, όπως επισημαίνει η ψυχοθεραπεύτρια Emily Roberts, ο χρόνος με τον εαυτό μας μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε το στρες. Επίσης, όπως αναφέρει ο Dr. Grey, ο χρόνος αυτός ενισχύει την ενσυναίσθησή μας και μας βοηθάει να καταλάβουμε ποιοες είναι οι ουσιαστικές μας φιλίες, να ξεχωρίσουμε τους γνωστούς από τους φίλους. Τέλος, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Current Directions in Psychological Science, τα άτομα που ψάχνουν ιδέες μόνα τους είναι πιο δημιουργικά από αυτά που ψάχνουν σε ομάδες. Για όλους αυτούς τους λόγους, ο χρόνος που περνάμε μόνοι μας έχει πολύ θετική επίδραση σε εμάς.

Πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε το χρόνο μόνοι μας στο έπακρο; Ο Dr. Nuygen προτείνει να ξεκινήσουμε με κάτι που μας ευχαριστεί να κάνουμε. Είναι καλό να αποφύγουμε τα social media. Μπορούμε να πάμε μόνοι μας στο σινεμά, να μαγειρέψουμε,  να πάμε σε ένα πάρκο ή σε μια έκθεση τέχνης, να διαβάσουμε ένα βιβλίο ή να μάθουμε μια νέα δεξιότητα.

Πηγή

Άνθρωποι μαχητές, που ο Θεός τους δίνει μπόρες γιατί αυτοί αντέχουν, αυτοί χορεύουν μέσα στην καταιγίδα.

Σήμερα, θα ήθελα να σας μιλήσω για μια Ηρωίδα.

Είναι ο άνθρωπος που θαυμάζω για τη δύναμή της, το κουράγιο της, το μεγαλείο της ψυχής της…

Με τη στάση της στη ζωή και στα προβλήματά της έγινε για μένα το πιο μεγάλο μάθημα.

Διαθέτει τέτοιο ψυχικό απόθεμα, τέτοια δύναμη, τόση καλοσύνη και μεγαλοψυχία που δε μπορεί να συλλάβει ο κοινός ανθρώπινος νους.

Η ζωή δεν της χαρίστηκε.

Της έδωσε ανυπέρβλητες για πολλούς από μας δυσκολίες…

Της φόρτωσε στις πλάτες πολύ βαρύ Σταυρό.

Αγόγγυστα τον σηκώνει ανεβαίνοντας για πολλά χρόνια το Γολγοθά της με πίστη και πάντα χαμογελαστή…

Γεννήθηκε Μαχήτρια θαρρείς.

Δεν την άκουσα ποτέ ν’ αγκομαχήσει, ούτε να δυσανασχετήσει..

Δεν την άκουσα ποτέ να γκρινιάξει. Ούτε να παραπονεθεί.

Ούτε καν ν’ αναρωτηθεί “γιατί σ’ αυτήν”;

Ξέρει μόνο ν’ αγαπάει με όλη τη σημασία της λέξεως!

Και να ευχαριστεί το Θεό για τα δώρα Του!

Είναι ένας βράχος ακλόνητος που σκέφτεται πάντα πώς θα στηρίξει τους άλλους γύρω της…

Επίγειος άγγελος, ξέρει να δίνει μόνο Αγάπη!

Η καρδιά της είναι τόσο Μεγάλη και γεμάτη ευαισθησίες που χωράει μέσα της κάθε ανυπεράσπιστο πλάσμα..

Η ζωή δε της χαρίστηκε, Δε της έδωσε αυτά που της άξιζαν.

Κάθε χαρά έπρεπε πρώτα να την πληρώσει, πριν της δοθεί..

Όταν σκεφτώ τι πέρασε και πόσο ακριβά πλήρωσε κάθε χαρά, τρομάζω και θυμώνω με όλους εμάς που δεν εκτιμούμε όλα αυτά που έχουμε!

Όλα τα δώρα που μας δόθηκαν και ποτέ δε το είδαμε έτσι!

Γιατί ποτέ δε σκεφτήκαμε, πως δεν είναι αυτονόητο ότι η ζωή μας χρωστάει όσες χαρές μας δίνει…

Άνθρωποι που χορεύουν μέσα στις μπόρες

Συμβαίνει σε κάποιους να δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο, ξανά…και ξανά…και ξανά…

Τόσο που θες να της ουρλιάξεις «ε! φτάνει πια!»

Ξέρεις, δεν είναι καθόλου αυτονόητο πως το παιδί που θα γεννήσεις θα σε φωνάξει κάποια στιγμή «μαμά» και θα λιώσεις από συγκίνηση…

Δεν είναι δεδομένο ότι θα τρέξει να σ’ αγκαλιάσει όταν σε δει κουρασμένη κι αποκαμωμένη…

Μπορεί να μην το πας ποτέ στο σχολείο.

Να μην έχεις την τιμή να το δεις φαντάρο και να συγκινηθείς.

Να μη ζήσεις τη χαρά να το δεις να φτιάχνει τη ζωή του και να είναι ευτυχισμένο…

Να μη δεις κανένα όνειρο -απ’ αυτά που όλοι οι γονείς κάνουμε για τα παιδιά μας- να εκπληρώνεται…

Το σκέφτηκες ποτέ;

Όχι, φαντάζομαι, όπως ούτε οι περισσότεροι, που νιώσαμε τη χαρά της πρώτης λέξης, της πρώτης αγκαλιάς, του πρώτου βήματος. Του πρώτου « Άριστα» , τη συγκίνηση της πρώτης παρέλασης, του πρώτου γκολ, της ορκωμοσίας ως φαντάρου. Ως τελειόφοιτου επιστήμονα κι άλλες πολλές χαρές που τις θεωρούμε δεδομένες, αλλά δεν είναι, πίστεψέ με!

Άνθρωποι με αντοχές

Ξέρεις, δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι αύριο θα ξυπνήσεις υγιής.

Ή ότι όσοι αγαπάς θα είναι «εκεί» υγιείς και δίπλα σου.

Άραγε αν μια αρρώστια σου χτυπούσε αύριο την πόρτα, πως θ’ αντιδρούσες;

Αν αύριο το παιδί σου, δε μιλούσε, δεν περπατούσε, δε γκρίνιαζε, γιατί δε θα μπορούσε να τα κάνει όλα αυτά, πως αλήθεια θα ένιωθες;

Θα το αγαπούσες σίγουρα, αλλά θα μπορούσες να το δεις ως «Δώρο Θεού» και να τον ευχαριστήσεις;

Μήπως θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες για όλες τις μικρές χαρές που απολαμβάνουμε όσο η ζωή μας χαμογελάει;

Μήπως είναι πολύ Μεγάλες τελικά;

Ξέρεις, πολλές φορές ζήλεψα την υπομονή, τη δύναμή της και την αισιόδοξη στάση της στη ζωή.

Υποκλίθηκα στο μεγαλείο ψυχής της, στη γενναιοψυχία της, στην καλοσύνη της, στην ανθρωπιά της κι ένιωσα τόσο μικρή κι ανάξια. Για τη δυσφορία μου για ανούσια κι ασήμαντα προβλήματα, προβληματισμούς να πω καλύτερα…

Τελικά ο Θεός δίνει μπόρες σ’ αυτούς που αντέχουν να χορεύουν στη καταιγίδα!

Το κείμενο είναι μια «αφιέρωση καρδιάς» στην αγαπημένη μου Ελένη. «Μην τα παρατήσεις ποτέ! Κι αν κουράζεσαι κάποια στιγμή και λυγάς, ανθρώπινο είναι. Ας λυγίζεις αρκεί να μη σπας! Πιστεύω σε σένα και τη δύναμή σου! Θα νικήσεις! Σε χρειαζόμαστε! ».

Της Χριστίνας Ζαμπούνη.

Πηγή