Σε έναν κόσμο γεμάτο νέες τεχνολογίες και δημοφιλή μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα ψηφιακά και τα παραδοσιακά μέσα κονταροχτυπιούνται, με τους αναγνώστες να τάσσονται σε δύο ανταγωνιστικές πλευρές , να ισοσταθμίζουν τις επιλογές που διαθέτουν και εν τέλει να επιλέγουν αυτό που τους ταιριάζει και τους εξυπηρετεί καλύτερα . Τα audiobooks και ebooks είναι άμεσα διαθέσιμα στα τηλέφωνα ή τα tablet, έτοιμα να τα πάρουμε παντού μαζί μας, ενώ τα έντυπα βιβλία, που μπορούμε επίσης να έχουμε μαζί μας, απαιτούν μια προεργασία , ίσως ένα «ταξίδι» μέχρι το πλησιέστερο βιβλιοπωλείο ή τουλάχιστον μια περίοδο γλυκιάς αναμονής μέχρι να φτάσουν στην πόρτα μας.

Όλοι γνωρίζουμε την πλατφόρμα που έχει κάνει θραύση τα τελευταία χρόνια, στα social media. Ναι σωστά το σκέφτηκες, μιλάμε για το TikTok , το οποίο έρχεται δυναμικά να συμφιλιώσει τους λάτρεις του έντυπου και τους φίλους του ψηφιακού βιβλίου.

Το #BookTok είναι μια διαδικτυακή κοινότητα αναγνωστών που δήλωσε πρόσφατα το παρόν , κατοχυρώνοντας τη θέση της στο TikTok και στα αναγνωστικά πράγματα. Το hashtag έχει δισεκατομμύρια view (23.2B αυτή τη στιγμή), με χρήστες από όλο τον κόσμο να μοιράζονται τα αγαπημένα τους βιβλία, τους συγγραφείς αλλά και δικά τους κείμενα.

Ενώ ξεκίνησε ως μια απλή κοινότητα αναγνωστών, πλέον ανάγεται σε ένα οικονομικό φαινόμενο, που ανοίγει παράλληλα με την κερδοφορία του μέσου , αυτού καθ’ αυτού το δρόμο για ένα αναγνωστικό κοινό πιο διαβαστερό και σκεπτόμενο. Όταν οι BookTokkers μοιράζονται τις προτάσεις τους, ουσιαστικά διευρύνουν το αναγνωστικό κοινό και παροτρύνουν την αγορά αυτών των βιβλίων.

Στην αρχή, τα πρώτα video αφορούσαν κυρίως εφηβικά βιβλία, αλλά πλεόν περιλαμβάνονται όλες οι κατηγορίες. Με την νέα αυτή τάση, παλαιότερα βιβλία αναβιώνουν, και γίνονται best sellers, ακόμα και χρόνια μετά την κυκλοφορία τους.

Mυθιστορήματα – παλιά και καινούργια – έγιναν viral χάρη σε ένα νέο κύμα influencers που αγαπούν το βιβλίο. Χαρακτηριστικό είναι το παραδειγμα του « Το τραγούδι του Αχιλλέα » της Madeline Miller, το οποίο έγινε πρόσφατα #1 Best Seller των New York Times-ακριβώς μια δεκαετία από την κυκλοφορία του για πρώτη φορά το 2011, ενώ άλλα εξίσου δημοφιλή είναι το  « They Both Die at the End » του Adam Silvera, « The Cruel Prince (The Folk of the Air) » της Holly Black και το « It Ends With Us » του Colleen Hoover.

Το πάνθεον του #Βooktok έρχονται να συμπληρώσουν , το «Κανονικοί Άνθρωποι» της Sally Rooney , ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το «Στη γη είμαστε πρόσκαιρα υπέροχοι» του Ocean Vuong , η Κίρκη της Madeline Miller και last but not least το «Ήμασταν ψεύτες» της Emily Lockhart. Αυτά είναι μόνο μερικά βιβλία που φιγουράρουν και αποτελούν αντικείμενο συζήτησης στο hastag #Βooktok.

Πρώτα πρώτα έβαλαν το λιθαράκι τους οι κατά τόπους λέσχες ανάγνωσης, ακολούθησαν τα βιβλιοφιλικά blogs, οι ομάδες αναγνωστών στο Facebook, το #Bookstagram του αγαπημένου Instagram και τώρα… οι φίλοι του βιβλίου έχουν έναν ακόμη κόμβο διαμοιρασμού και ένα άκρως πολυμεσικό εργαλείο για να μιλούν για βιβλία που τους αρέσουν ή φτιάχνουν λίστες με τα top βιβλία του μήνα, ή σχολιάζουν πλοκή, χαρακτήρες και συγγραφείς που προτιμούν. Με αυτόν τον τρόπο προβάλλουν και να προτείνουν τα βιβλία που διάβασαν και λάτρεψαν , έργα φίλων τους ή ακόμη και το προσωπικό τους έργο.

Το #Booktok ήρθε για να μείνει και για να αναδείξει θησαυρούς του παρελθόντος και τα bestseller του μέλλοντος. Στα καταστήματα Public και τη στήλη Book Tok – Βοok Talk ( όταν η οργάνωση ανάγει το trend σε επιστήμη) αλλά και στα βιβλιοπωλεία θα βρείτε όποιον τίτλο σας κερδίσει και αν μάλιστα σας κάνει το κλικ , με ένα κλικ θα έρθει στην πόρτα σας.

Ακολουθήστε το hastag ή αν σας κίνησα την περιέργεια πατήστε το κουμπάκι εδώ για να μάθετε περισσότερα …

Ως την επόμενη βιβλιο-περιπέτεια, αναγνωστικούς χαιρετισμούς …

Νένα Ευθυμιάδου

Με τον όρο επικοινωνία νοείται η διαδικασία κατά την οποία τα άτομα μεταδίδουν μηνύματα και ταυτόχρονα τα δέχονται, επεξεργάζονται και ερμηνεύουν. Υφίσταται το τριγωνικό σχήμα πομπός -μήνυμα -αποδέκτης. Πρόκειται για την ακριβή πληροφόρηση που συντελεί στην αποτελεσματικότερη υλοποίηση των προσδοκιών και των αναμενόμενων αποτελεσμάτων.

Στο σημείο αυτό καλό είναι να αναφερθεί το γεγονός ότι για την ανθρώπινη επικοινωνία απαραίτητη είναι η ορθή χρήση της εκάστοτε γλώσσας ή κώδικα για να περιοριστούν οι παρερμηνείες και παρεξηγήσεις.

Αν και το σύνολο της κοινωνικής ομάδας εκδηλώνεται κυρίως με την καθομιλούμενη/κοινή γλώσσα, εντούτοις παρατηρούνται και γλωσσικές ποικιλίες που χρησιμοποιούν κοινωνικά υποσύνολα. Πρόκειται για την λεγόμενη «κάθετη διαίρεση» σε μια γλωσσική κοινότητα και εξαρτώνται από ποικίλους παράγοντες. Κάποιοι από αυτούς είναι η ηλικία, τα ιδιώματα, η μόρφωση, η ιδεολογία, το επάγγελμα, ακόμα και οι ασχολίες.

Βέβαια, είναι δυνατό και ο ίδιος άνθρωπος, μιλώντας για το ίδιο ακριβώς αντικείμενο να χρησιμοποιήσει διαφορετικό υφολογικό και κοινωνικό επίπεδο λόγου, ανάλογα με την περίσταση της επικοινωνίας. Επομένως, το ύφος του πομπού διαφοροποιείται ανάλογα με την περίσταση της επικοινωνίας στην οποία βρίσκεται, όπως ποιος μιλάει, σε ποιον, με ποιο σκοπό, με ποια διάθεση, για ποιο θέμα, πού, πότε, γιατί.

Καλό είναι να μην λησμονείται το ότι η επικοινωνία είναι διάλογος, ή μάλλον καλύτερα διαλογή. Είναι συνάντηση,­ συνομιλία,­ συζήτηση,­ συμφωνία, συγχώρηση,­ συναδέλφωση ­των ανθρώπων, όλα με κοινό παρονομαστή, μα και πρώτο συνθετικό το σύνδεσμο «συν».

Φυσικά, όπως και σε άλλους τομείς, η επικοινωνία συνιστά τον ακρογωνιαίο λίθο και συνάμα παράγοντα διαμόρφωσης του σχολικού κλίματος. Με την πορεία «top down approach», ελληνιστί από πάνω προς τα κάτω, τα υψηλά κλιμάκια -λόγου χάρη οι σχολικοί σύμβουλοι- επικοινωνούν με τους φορείς της σχολικής μονάδας για τα διαδικαστικά και δομικά θέματα.

Εν παραδείγματι, ο διευθυντής επικοινωνεί με όλα τα εμπλεκόμενα μέλη του σχολείου με ήθος, ειλικρίνεια και ευαισθησία και προάγει την συνεργασία και ελεύθερη επικοινωνία μεταξύ τους.

Η κατανόηση των προβλημάτων, ο συστηματικός διάλογος, καθώς και η αναγνώριση και ο σεβασμός της προσωπικότητας των γονιών, εκπαιδευτικών και μαθητών αποτελούν το κλειδί για μια πληρέστερη κατανόηση των αναγκών του άλλου. Η επικοινωνία, συνεπώς, μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών συντελεί στη δημιουργία φιλικού και ευχάριστου σχολικού κλίματος και κατευθύνει τον εκπαιδευτικό στον κατάλληλο προσδιορισμό των προσδοκιών της τάξης.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Η τέχνη της επικοινωνίας μας απασχολεί αιώνες τώρα. Είναι κάτι που κάνουμε καθημερινά και πλέον με την έξαρση των Social Media, η επικοινωνία με γνωστούς και μη έχει αυξηθεί εν μέσω της πανδιμήας του COVID-SARS 2. Ποικίλουν οι μορφές επικοινωνίας και τα μέσα που εφαρμόζεται. Στο κείμενο αυτό θα δούμε 3 λάθη που κάνουμε, και εσύ και εγώ και όλοι μας δεν είναι κακό, στην διαπροσωπική επικοινωνία. Το λεγόμενο Face to Face. LET’S GOOO!!!

Κοιτάμε τον συνομιλητή μας στα μάτια.👀

Υπάρχει η φράση “Κοίτα με στα μάτια όταν σου μιλάω“, μα λίγοι το κάνουν.  Γιατί είναι όμως σημαντικό να βλέπεις τον συνομιλητή σου παρατεταμένα στα μάτια;

Με αυτόν τον τρόπο δείχνεις πως αυτά που λέει σε ενδιαφέρουν, τα παίρνεις στα σοβαρά και πως νιώθεις άνετα με την κουβέντα. Ξέρεις, δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια για την διαστρέβλωση μιας συζήτησης. Και πίστεψε με, όλοι μας αναζητούμε προσοχή όταν μιλάμε με κάποιον. Αν δεν την βρίσκουμε λέμε BYEEEE.

 Την επόμενη φορά που θα κουβεντιάσεις κάτι σοβαρό όπως δουλειά ή θέματα που αφορούν την σχέση σας, καθώς διατυπώνεις την σκέψη σου, μην κουνήσεις ούτε για μια στιγμή την κόρη σου.

Περιμένω τα σχόλιά σας.

Δε βιαζόμαστε να απαντήσουμε.🏃🏻‍♂️

Δώσε χρόνο στον συνομιλητή και θα σου δώσει και αυτός. Φαινόμενο που συναντάμε συχνά στην τηλεόραση και σε πάνελ εκπομπών. Αλλά στην τηλεόραση έχουν αυστηρό χρονοδιάγραμμα. Δεν πιστεύω εσύ να συζητάς σαν να είσαι σε πάνελ…

 Προτίμησε την σιωπή έως ότου ολοκληρωθεί η διατύπωση της σκέψης του συνομιλητή. Εκμεταλλεύσου τον χρόνο που δίνεται για να δημιουργήσεις εύστοχες ερωτήσεις που θα κρατήσουν ζωντανή την κουβέντα και δεν θα σας κάνουν να αλλάζετε κάθε 2 λεπτά θέμα.

 Τείνουμε να ακούμε για να απαντάμε και όχι να ακούμε για να καταλάβουμε.

Δεν αρνούμαστε να ακούσουμε αντίθετες απόψεις.🙅🏻‍♂️

Όλοι έχουμε κάποια πιστεύω και ιδανικά με τα οποία είμαστε απόλυτοι. Τι γίνεται όμως όταν ακούμε κάτι αντίθετο από αυτό που υποστηρίζουμε;

Συνήθως αρνούμαστε να δούμε και την άλλη μεριά του νομίσματος. Αυτό είναι που κάνει κάποιον ημιμαθή. Και ως γνωστόν, η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια. Μη φοβάσαι να ακούς απόψεις ακόμη κι εάν αυτές σε κάνουν να κοκκινίζεις από θυμό. Δύο είναι τα δεινά. Ή θα ενισχυθεί η δική σου άποψη ή θα μάθεις κάτι καινούργιο. Και στις δύο περιπτώσεις θα βγεις κερδισμένος/νη.

Γι’ αυτό την επόμενη φορά, προτού διαφωνήσεις, προσπάθησε να αφουγκραστείς την αντίθετη άποψη και μην αφήσεις τα συναισθήματά να επηρεάσουν την λογική σου.

Ποιο είναι το μάθημα του άρθρου;

Το πιο σημαντικό είναι να είσαι ο εαυτός σου μα κάποιες φορές η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά. Καθημερινά βρες τρόπους να βελτιώνεσαι, και με το να έχεις σωστή και υγιής επικοινωνία θα σε φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην αυτό-ολοκλήρωσή σου.👌🏻

Το κείμενο που διάβασες είναι μια μορφή επικοινωνίας, μόνο που το μήνυμα είναι μονόπλευρο. Γι’ αυτό θέλω να ακούσω τα σχόλιά σου. So, στείλε μου τις σκέψεις σου -> skjwriting@gmail.com

Your boy – Alex

Στη σύγχρονη εποχή επικρατεί η άποψη πως η προστασία και η φροντίδα του εαυτού μας αποτελεί το ύψιστο ζητούμενο, το ιδανικό, τη βάση επίλυσης κάθε πιθανού επερχόμενου προβλήματος. Και η άποψη αυτή είναι σαφώς σωστή. Η αγάπη και η πλήρης αποδοχή του εαυτού θεωρείται βασική προϋπόθεση για την ομαλή ένταξη, κοινωνικοποίηση αλλά και ψυχική υγεία μας. Μήπως όμως έχουμε υπερβεί κάποια όρια κι έχουμε αποκαταστήσει την αυτο-αγάπη με τον εγωισμό;

Έννοιες όπως αλτρουισμός, αλληλεγγύη και συνεισφορά φαίνεται να έχουν χαθεί από το λεξιλόγιό μας. Στη θέση τους, δεσπόζει ο προσωπικός πλουτισμός, η ιδιοτέλεια και η ανάγκη για αναγνώριση. Σύμφωνα με αυτή τη νοοτροπία, η ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων και η εκδήλωση συναισθημάτων υποβιβάζεται. Με άλλα λόγια, ο ανταγωνισμός και η αυτοπροβολή κρίνονται πιο σημαντικές από τις κοινωνικές σχέσεις και την ανθρώπινη επαφή. Το ενδιαφέρον περιορίζεται αποκλειστικά στον εαυτό μας.

Φυσικά, η προαναφερόμενη κατάσταση δεν θα έπρεπε να ισχύει. Εξάλλου, ήδη από την εποχή του Αριστοτέλη, είναι ευρέως γνωστό πως ο άνθρωπος αποτελεί «πολιτικόν ζῷον», δηλαδή η ύπαρξη κοινωνιών και κατά συνέπεια η συναναστροφή και επικοινωνία με άλλους ανθρώπους είναι αναμφισβήτητη ανάγκη του. Συνεπώς, η απαξίωση του κοινωνικού περίγυρου, σύνηθες φαινόμενο στις μέρες μας, δεν εντάσσεται στα εγγενή χαρακτηριστικά του ανθρώπινου είδους.

Γιατί, λοιπόν, να υπερβάλλουμε όσον αφορά στην αυτοπροστασία μας και να προτιμούμε την αποξένωση, η οποία πάει ενάντια στη φύση μας;

Αναμφίβολα, η επιδίωξη της προσωπικής επιτυχίας δεν αξιολογείται αρνητικά. Όμως, όταν η προσοχή και το ενδιαφέρον εστιάζονται μονάχα εκεί, τότε χάνεται η ουσία της ανθρώπινης επαφής. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί μία απλή, καθημερινή συζήτηση με τον διπλανό μας. Πολύ πιθανό, καθένας από τους δύο συνομιλητές να μην δίνει βάση στα λεγόμενα του άλλου, αλλά να υπερηφανεύεται και να επιδεικνύει τα κατορθώματά του. Με αυτό τον τρόπο, χάνεται η έννοια της ουσιαστικής επικοινωνίας και του εποικοδομητικού διαλόγου.

Ας θέσουμε το θέμα σε διαφορετική βάση.. Τι νόημα έχει η προσωπική επιτυχία, αν δεν μπορείς να την μοιραστείς με το αγαπημένο σου πρόσωπο; Στο τέλος της ημέρας, το μόνο που μετράει είναι η αγάπη που τρέφουμε και αμοιβαία λαμβάνουμε. Ας διαλύσουμε, λοιπόν, τον κόσμο του «εγώ» κι ας συνειδητοποιήσουμε πως η ευτυχία είναι διπλή όταν μοιράζεται, όταν υπάρχει ο «σημαντικός άλλος» κοντά σου να σε συγχαρεί.

Νεφέλη Καλογερή

Ξυπνάω , με πρώτη εικόνα το χαμόγελο της . Είναι αρκετά χαρούμενη που επιτέλους , μετά από ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο , θα ξαναϊδωθεί με τους συμμαθητές και φίλους. Με την δασκάλα της , έτοιμη για νέες δραστηριότητες, χειροτεχνίες και μουσική. Την αγαπάει πολύ την μουσική και ας μην ακούω στίχους από το στόμα της. -Καλημέρα , της λέω , με όρεξη. Μηδέν απάντηση, μόνο ένα βλέμμα , συνοδευόμενο με χαμόγελο.

Συνειδητοποιώ , πως άδικα περίμενα την λέξη καλημέρα να βγει από τα όμορφα χείλη της , μιας και δεν έχει γίνει ποτέ. Μόνο βλέμμα , χαμόγελο ή κατσουφιασμένο πρόσωπο , όταν μου στεναχωριέται , σαν κάτι να της συμβαίνει. Όμως δεν αλλάζει τίποτε, καθώς πολλές φορές τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν αυτό που αισθάνεσαι και βλέπεις. Έτσι και με εκείνη. Δεν χρειάζεται τον λόγο για να σου αποδείξει πόσο νοιάζεται για σένα. Δεν έχει ανάγκη από λέξεις για να σου δείξει πόσο χαρούμενη είναι που βγήκε βόλτα , που περπάτησε , που άκουσε τα αγαπημένα της τραγούδια στο ραδιόφωνο. Αρκεί, να σε κοιτάξει.

Υπάρχουν κάποιες φορές που διαισθάνομαι πως ο λόγος θα συνιστούσε βοηθητικό στοιχείο στην περίπτωση της. Κάποιες φορές ,αδυνατώ να καταλάβω τι επιζητά , τι αισθάνεται , αν πεινά ή αν κρυώνει. Κάποιες άλλες , με απλές κινήσεις σου υποδεικνύει ακριβώς πως να την βοηθήσεις. Η μαμά μου λέει πως όσο μεγαλώνεις , τόσο πιο εύκολο είναι να την καταλάβεις. Και ας μην αρθρώνει ολόκληρες προτάσεις , παρά μόνο μικρούς φθόγγους, άναρθρα επιφωνήματα. Τι είναι οι λέξεις μπροστά στην αγάπη; Υπάρχει ομορφότερο πράγμα από την αδελφική αγάπη ; Και στην δική μου περίπτωση , ξεχειλίζει. Άλλωστε , πως να μην αγαπήσεις τέτοιο πλάσμα , που ο Δημιουργός μπροστά του , αισθάνεται υπερήφανος ;

Ξαπλώνει δίπλα μου , τα απογεύματα , την ώρα που προσπαθώ να απομνημονεύσω τις ατελείωτες σημειώσεις των αρχαίων ελληνικών , με τους αναρίθμητους φιλοσόφους και με κοιτάζει. -Κουράγιο αδερφούλα , το έχεις , είναι σαν να μου λέει. Και μου δίνει κουράγιο , με το βλέμμα της ,ή με το προσωρινό άγγιγμα της . Ξέρω πως της αρέσουν οι αγκαλιές, αρκεί να μην είναι υπερβολικές. Τότε χαλάει το πράγμα. – Μην τα παρατάς , συνέχισε να προσπαθείς , πιστεύω σε σένα, τα λόγια της αντηχούν στα αυτιά μου. Λόγια που ποτέ δεν ειπώθηκαν με την φωνή , αλλά με τα καστανά ματάκια της. Και τι είναι βλέμμα είναι τούτο….σε κοιτάζει και νιώθεις πως ξεγυμνώνει την ψυχή , πως γνωρίζει όλες τις ενδόμυχες σου σκέψεις.

Και αν σου χαμογελάσει , δηλώνεις ευτυχισμένος. Σε συμπαθεί , απολαμβάνει την παρέα σου και ας μην συζητάτε , παρά μόνο με ματιές. Δεν χωρούν λέξεις σε τέτοιες στιγμές. Ξάφνου , να σου πάλι ,κάποιες απότομες κινήσεις , περίεργες , που δεν βλέπεις καθημερινά . Μα έτσι είναι εκείνη . Για αυτό ξεχωρίζει , ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους. Δεν αντιλέγω , κάθε άτομο διαθέτει μια μοναδική και ξεχωριστή προσωπικότητα. Μα ΄κείνη , είναι διαφορετική , λες και δεν πλάστηκε στο ίδιο καλούπι με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Ένα πλάσμα , ίσως μαγικό , ένας άγγελος θα λέγαμε…

Σαν ήμουνα μικρή , παίζαμε με τα παιχνίδια μου ολημερίς , δίχως να παραπονεθεί . Τότες δεν καταλάβαινα πολλά , ήξερα πως ήταν το αδέρφι μου . Απλά , λιτά και όμορφα. Χωρίς ταμπέλες , χωρίς κατηγορίες , χωρίς κριτική. Καθώς μεγάλωνα , έβλεπα τα αδέρφια των γύρω μου . Μα γιατί σε μένα δεν γινότανε τα ίδια ; Γιατί εμείς δεν μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε μερικά από εκείνα που τα αδέρφια κάνουν ; Η μάνα μου , ακλόνητος βράχος στο πλευρό μας , άφησε τα πράγματα να εξελιχθούν μόνα τους, ήξερε πως θα γίνουν όπως έπρεπε. Και έξαφνα , η σύντομη περιέργεια μου, σταμάτησε.

Άκουγα για πρώτη φορά την λέξη αυτισμό. Τι είναι πάλι τούτο , έλεγα από μέσα μου. Υπάρχει λέξη που περιγράφει την αδερφή μου ; Και ποιος την επέλεξε ; Ωριμάζοντας, ήρθα σε επαφή με διάφορα φάσματα της ανθρώπινης ζωής , όπως το σύνδρομο Down ,  σχιζοφρένεια, τύφλωση. Όλα τους ξεχωριστά , με ιδιαίτερη ομορφιά. Μα ποτέ δεν κατηγοριοποίησα κάποιον , τους έβλεπα όλους ίσους. Έτσι έμαθα από μικρή. Όλα τα παιδιά του κόσμου , σαν εμένα. Και εγώ , σαν όλα τα παιδιά του κόσμου. 

Καθισμένη δίπλα της , αισθάνομαι πολύ τυχερή που αποτελεί μέλος της οικογένειας μου. Η ομιλία είναι το τελευταίο που φέρνω στο νου μου. Οι άνθρωποι στον δρόμο κοιτάζουν , άλλοτε διακριτικά , άλλοτε πιο έντονα. Δεν τους αδικώ. Δεν μπορείς να καταλάβεις πως είναι να ζεις με εκείνη , να την αγαπάς και να την φροντίζεις. Και εκείνη να κάνει το ίδιο. Με τον δικό της τρόπο , που μόνο εκείνη ξέρει. Την αδελφική αγάπη την χτίζεις , δεν έρχεται ουρανοκατέβατη. Και κανένας αυτισμός , καμιά νόσος , καμιά ιδιαιτερότητα δεν αποτελεί τροχοπέδη για την δημιουργία αληθινής αγάπης ανάμεσα στα αδέρφια. Τρέχω , γεμάτη αυθορμητισμό , και της δίνω ένα φιλί.- Σαγαπώ πολύ , της λέω. Το ξέρει ήδη. Μου χαμογελάει και μου ανταποδίδει. Στα μάτια της , βρίσκω την απάντηση της. Το σ’αγαπώ της , που αξίζει για όλου του κόσμου το χρυσάφι .Και κάπου κάπου , κάποιες βραδιές με ξαστεριά, που το φεγγάρι ολόγιομο δεσπόζει στον νυχτερινό ουρανό και τα πουλιά ησυχάζουν, τότε μου ψιθυρίζει στο αυτί με την πρωτάκουστη φωνή της -Και εγώ σ’αγαπώ. Ή μπορεί να είναι απλά το δικό μου απωθημένο….

Στο Χριστινάκι μου

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το ποια είναι τα βασικά στοιχεία της επικοινωνίας. Συνήθως, τα επικρατέστερα και ευρέως γνωστά αποτελούνται από τον πομπό, το μήνυμα που μεταφέρει και, φυσικά, τον αποδέκτη. Μολαταύτα, επικρατούν και άλλα επιπρόσθετα στοιχεία, προκειμένου να επιτευχθεί μια επιτυχής ολοκληρωμένη διαδικασία επικοινωνίας. Ακολουθούν, βαθμιδωτά, τα εξής:

Αρχικά, όπως προαναφέρθηκε, ένα από αυτά είναι ο πομπός ή πηγή (source).Πρόκειται για οτιδήποτε παράγει και μεταδίδει το μήνυμα, λόγου χάρη, πιθανόν να είναι κάποιος ομιλητής ή συγγραφέας.

Ακολουθούν, τα ποικίλα σύμβολα ή κωδικοποίηση (encoding), δηλαδή η διαδικασία με την οποία ο πομπός μετατρέπει αυτό που θέλει να μεταβιβάσει σε ένα νόημα με την μορφή του μηνύματος. Σε αυτό συγκαταλέγεται οτιδήποτε για την μετάδοση του μηνύματος, λέξεις, γράμματα, μουσική, νεύματα, σήματα τροχαίας, σήματα morse, μορφασμοί, εκφράσεις προσώπου. Πιθανόν να περιλαμβάνει διττής φύσης λέξεις, κινήσεις ή στάσεις του σώματος, γραφικές παραστάσεις και σύμβολα που μπορεί να είναι αντικείμενα, χρώματα, ήχοι σε προφορική και γραπτή μορφή. Αυτά, χρησιμοποιούνται σε συνδυασμούς, ώστε να είναι πιο εύκολη η μετάδοση του μηνύματος, ενώ ενώνονται με βάση το περιεχόμενο τους, για να αποτελέσουν σύνολα, ιδέες, προτάσεις, παραγράφους, κεφάλαια ή ομιλίες.

Τρίτο στοιχείο, ο δέκτης (receiver). Πρόκειται για το άτομο που προσλαμβάνει μέσω των αισθητηρίων οργάνων του το μήνυμα, το αποκωδικοποιεί και το αξιολογεί. Αποφασίζει πότε θα το αποκωδικοποιήσει, πότε θα κάνει προσπάθεια να το κατανοήσει και πότε θα ανταποκριθεί ή όχι σε αυτό. Ο τελικός δέκτης είναι και ο βασικός παράγοντας για την αξιολόγηση της επίτευξης της επικοινωνιακής διαδικασίας. Έτσι, η επιτυχία της επικοινωνίας είναι ανάλογη με τα αποτελέσματα που έχει πάνω στον δέκτη. Όταν ο δέκτης αντιδρά με κατανόηση και αλλάζει την συμπεριφορά του ανάλογα, είναι τότε που έχει επιτευχθεί η επικοινωνία.

Φυσικά, η αποκωδικοποίηση (decoding), συγκαταλέγεται μεταξύ των αμφοτέρων. Ο δέκτης με τον δικό του κώδικα και την διανοητική διεργασία αποκωδικοποιεί το μήνυμα, το μετατρέποντάς το σε νόημα. Ακόμα, κατανόηση του μηνύματος – αποτέλεσμα, όπου ο δέκτης, μετά την αποκωδικοποίηση του μηνύματος, πληροφορείται, κατανοεί, αισθάνεται, αλλάζει ιδέες, γνωρίζει γεγονότα, που είναι το αποτέλεσμα της επικοινωνίας.

Τελικώς, το τελευταίο βασικό στοιχείο επικοινωνίας είναι ο έλεγχος (feed-back). Σε αυτή την περίπτωση, το αποτέλεσμα που έχει επιφέρει το μήνυμα στον δέκτη με την επανάληψη της διαδικασίας μεταφέρεται στον πομπό, με τον μηχανισμό ελέγχου της επαναπληροφοριοδότησης ολοκληρώνοντας την διαδικασία.

Συχνά, τα όρια πομπού και δέκτη σε μια επικοινωνιακή περίσταση είναι δυσδιάκριτα, καθώς, κατά την αμφίπλευρη επικοινωνία μεταξύ των ατόμων, συμβαίνει το κάθε ένα από αυτά να αποτελεί ταυτόχρονα πομπό και δέκτη και μέσα από την επαφή που δημιουργείται να ασκούνται αμοιβαίες επιδράσεις. Το στοιχείο, όμως, αυτό της αμοιβαιότητας ταυτίζεται με την έννοια της αλληλεπίδρασης και καθιστά την επικοινωνία μια σύνθετη και πολυεπίπεδη διαδικασία. Επομένως, η επικοινωνία δεν δύναται να νοηθεί μονοδιάστατα στην βάση του γραμμικού σχήματος πομπός – δέκτης ή εκπομπή-λήψη, αλλά ως μια διαδικασία αλληλεπίδρασης.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Υπάρχει μια ιστορία για μια γυναίκα στην Ινδία, που ανησυχούσε για το ότι ο γιος της έτρωγε πολλή ζάχαρη. Όσο κι αν τον παρακαλούσε, εκείνος συνέχιζε να τρώει πολλά από εκείνα τα νόστιμα και ανθυγιεινά γλυκά. 

Εκνευρισμένη και ανήσυχη καθώς ήταν, αποφάσισε να πάρει τον γιό της και να επισκεφθούν μαζί το μεγάλο του ίνδαλμα, τον Mahatma Gandhi. Η γυναίκα πλησίασε λοιπόν τον μεγάλο ηγέτη και με πολύ σεβασμό, είπε… “Κύριε, ο γιος μου τρώει υπερβολικά πολλή ζάχαρη. Αυτό δεν είναι καλό για την υγεία του. Θα μπορούσες, σε παρακαλώ, να τον συμβουλεύσεις να σταματήσει;

Ο Gandhi την άκουσε με προσοχή. Έπειτα στράφηκε στον γιο της και του μίλησε : “Πήγαινε στο σπίτι και έλα ξανά σε δύο εβδομάδες.”
Η γυναίκα έμοιαζε μπερδεμένη και αναρωτιόταν γιατί ο δάσκαλος δεν ζήτησε από το παιδί να κόψει τη ζάχαρη. Πήρε το αγόρι και γύρισαν στο σπίτι τους.

Μετά από δύο εβδομάδες επέστρεψε, κρατώντας τον γιο της από το χέρι. Ο Gandhi τούς έκανε νόημα να πλησιάσουν. Κοίταξε το αγόρι στα μάτια και του είπε: “Αγόρι, θα ήταν καλό να κόψεις τη ζάχαρη. Δεν είναι καλή για την υγεία σου.”

Το αγόρι έγνεψε και υποσχέθηκε ότι δε θα συνέχιζε αυτήν τη συνήθεια.
Η μητέρα γύρισε τότε στον Gandhi και τον ρώτησε: “Γιατί δεν του το είπες αυτό πριν δυο εβδομάδες, που έφερα τον γιο μου να σε δει;”
Ο Gandhi χαμογέλασε… “Πριν δυο εβδομάδες έτρωγα κι εγώ ακόμα ζάχαρη.”

Ο λόγος που τη μοιράζομαι μαζί σου είναι ο εξής:

Είναι αδύνατον να συμβουλεύσεις κάποιον κάτι που ο ίδιος δεν κάνεις.

Είναι, λοιπόν, σημαντικό το να ακούμε τη γνώμη των άλλων, έχοντας πρώτα λάβει υπόψιν το κατά πόσο “τρώνε ζάχαρη” ή όχι. Όπου “τρώνε ζάχαρη” , μπορείς να βάλεις το θέμα που σε απασχολεί κάθε φορά.

Το παράδειγμα πάντα κερδίζει, όσα κι αν πει & όσο κι αν φωνάξει κάποιος άλλος.

Εκείνοι που μπορούν πραγματικά να μας συμβουλεύσουν , είναι εκείνοι που δουλεύουν με τον εαυτό τους και κάνουν ήδη τα βήματα προς την κατεύθυνση που θέλουμε κι εμείς να πάμε. 

Πηγή

Μπορεί να νιώθεις τρελός από έρωτα για κάποιο άτομο, να λιώνεις, να πεθαίνεις γι’ αυτό, αλλά μέσα σου να ξέρεις ότι η σχέση αυτή έχει ημερομηνία λήξης. Φυσικά οι ερωτευμένοι βλέπουν μόνο τον έρωτα και αδιαφορούν για τα πρακτικά ζητήματα ή αυτά που θεωρούν «λεπτομέρειες». Η πιο ωραία φαντασίωση, που έχει περάσει μέσα από ταινίες και βιβλία στη συνείδηση του κοινού είναι το «αγάπη και ξερό ψωμί». Αλλά εμπειρικά ξέρουμε ότι κάτι τέτοιο δεν έχει διάρκεια ζωής.
Γιατί δεν είναι η αγάπη και ο τρελός έρωτας αρκετά να κρατήσουν μια σχέση;

Η απάντηση είναι απλή: επειδή χρειάζονται και άλλα απαραίτητα συστατικά σε μία μακροχρόνια σχέση, για να κρατήσει και να ανθίσει.

Συμβατότητα ή Πόσο Ταιριαστοί Είστε

Ο έρωτας, ειδικά ο παράφορος έρωτας, δεν είναι συνώνυμος με τη συμβατότητα, ή το πόσο ταιριάζεις με το ταίρι σου. Επειδή ερωτεύτηκες τρελά κάποιον, αυτό δε σημαίνει ότι είναι το κατάλληλο άτομο για εσένα σε μία μακροχρόνια σχέση. Η αγάπη είναι συναισθηματική διαδικασία. Η συμβατότητα, το πόσο ταιριάζετε σαν άνθρωποι, είναι μια λογική διαδικασία. Και αυτά τα δύο δε «δένουν» πάντα μεταξύ τους. Έτσι, μπορεί να ερωτευτείς τρελά κάποιον που δε σου φέρεται καλά, κάποιον που σε κάνει να νιώθεις άσχημα για τον εαυτό σου, κάποιον που είναι τελείως διαφορετικός στις αξίες και τις επιθυμίες του από ότι εσύ, ή κάποιον που έχει τεράστια προβλήματα στη ζωή του και κινδυνεύεις να σε παρασύρει κι εσένα.

Εμπιστοσύνη

Ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο μιας σχέσης είναι η εμπιστοσύνη. Και μάλιστα όχι η μονόπλευρη, αλλά η αμοιβαία εμπιστοσύνη. Αν δεν είσαι σίγουρη για τον άνθρωπο σου, αν δε βάζεις το χέρι σου στη φωτιά γι’ αυτόν, τότε δεν τον εμπιστεύεσαι. Η εμπιστοσύνη δεν έχει να κάνει μόνο με το ερωτικό στοιχείο και το αν σου είναι πιστός. Εμπιστοσύνη είναι να ξέρεις ότι ο άλλος σου λέει την αλήθεια για το ποιος είναι σαν άνθρωπος, για το τι κάνει στην καθημερινότητά του.

Εμπιστοσύνη είναι να ξέρεις ότι ο άλλος θα σου φερθεί σωστά, θα σου μιλήσει όμορφα και θα φερθεί με λογικό τρόπο ακόμα και πάνω στα νεύρα του. Αν δεν ξέρεις τι θα σου έρθει την επόμενη στιγμή, αν θα σε βρίσει, αν θα σε ειρωνευτεί, αν θα σε απειλήσει, τότε δεν έχεις εμπιστοσύνη στη συμπεριφορά του. Και αυτό είναι κάτι που διαβρώνει τη σχέση σας, όση αγάπη και αν υπάρχει.

Αμοιβαίες Υποχωρήσεις

Η καλή σχέση είναι συντονισμένη στις συναισθηματικές και πρακτικές ανάγκες και των δύο μελών της. Τι είναι αυτό που εσύ χρειάζεσαι από τη σχέση σου; Τι είναι αυτό που επιθυμεί ο σύντροφός σου; Αυτά είναι σοβαρά θέματα που πρέπει να κουβεντιάσετε και να τα βρείτε κάπου στη μέση, εκεί που υπάρχει η χρυσή τομή, η ισορροπία που κάνει τον καθένα να νιώσει ότι αυτά που δίνει εξισορροπούν με αυτά που παίρνει. Αν οι υποχωρήσεις είναι μονόπλευρες, αν το ένα άτομο γίνεται σταθερά χαλί να το πατήσει το άλλο άτομο, κάποια στιγμή θα στραβώσει η κατάσταση.

Χρόνος και Υπομονή

Έρωτας με την πρώτη ματιά. Τρελό πάθος. Αγάπη. Υπέροχες στιγμές, είτε είσαι 20, 50, ή 60 χρονών. Αλλά αυτό που ζεις την πρώτη μέρα, την πρώτη εβδομάδα ή τον πρώτο μήνα δεν είναι το ίδιο με αυτό στο οποίο θα εξελιχθεί σε έναν χρόνο. Το πρώτο πάθος, η τρέλα και η φλόγα του πρώτου καιρού περνάνε. Για να συντηρηθεί η αγάπη, για να σταθεροποιηθεί η σχέση σε κάτι όμορφο που σε καλύπτει χρειάζεται να περάσει χρόνος. Χρειάζεται να κάνεις υπομονή. Να χτίσεις. Να επενδύσεις. Να σπείρεις. Να δεις να ανθίζει η σχέση σου.

Αυτοεκτίμηση

Εκτιμάς τον εαυτό σου, ναι ή όχι; Γιατί αν δεν τον εκτιμάς και περιμένεις να νιώσεις καλά μέσα από την αγάπη και εκτίμηση που σου δίνει ο σύντροφός σου, κάτι κάνεις λάθος… Πρώτα ξεκινάμε από τα βασικά: να αγαπάμε και να εκτιμάμε τον εαυτό μας, να του φερόμαστε όμορφα και να θεωρούμε ότι αξίζει κάτι καλό. Γιατί αν δεν έχουμε αυτή τη σταθερή αξία, αυτή τη βασική αφετηρία, το πιο πιθανό είναι ότι θα αφεθούμε στον πρώτο τυχόντα, τον πρώτο που θα μας πει ένα ωραίο παραμύθι και θα το πιστέψουμε… Και ξέρετε τι γίνεται μετά; Οι άνθρωποι που δεν πιστεύουν στον εαυτό τους και πιστεύουν στα ωραία παραμύθια, μια ωραία μέρα ξυπνάνε και διαπιστώνουν ακριβώς αυτό- ότι όλα ήταν ένα παραμύθι.

Αποδοχή

Αγάπη χωρίς αποδοχή δε γίνεται. Η αποδοχή έχει πολλά πρόσωπα: αποδέχεσαι τον εαυτό σου όπως είσαι και δεν προσπαθείς να δείξεις κάποιο άλλο πρόσωπο, να βάλεις μια μάσκα για να είσαι αρεστή στον σύντροφό σου. Αποδοχή είναι επίσης όταν δέχεσαι τον άλλον με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του και δεν περιμένεις να είναι ο τέλειος πρίγκιπας του παραμυθιού-που φυσικά δεν υπάρχει. Αποδοχή είναι και το ότι αποδέχεσαι τη συγκεκριμένη πραγματικότητα στην οποία ζεις, με τους όποιους περιορισμούς έχεις, όπως πχ., το ότι ζείτε μακριά, το ότι ο άλλος έχει χόμπι και ενδιαφέροντα στα οποία αφιερώνει μεγάλο μέρος του χρόνου του και δε θέλει να τα παρατήσει για να δίνει αυτό τον χρόνο σε σένα, κλπ.

Επικοινωνία

Αγάπη χωρίς επικοινωνία δε γίνεται. Μία καλή σχέση χρειάζεται εγκεφαλική και συναισθηματική επικοινωνία. Χρειάζεται να μπορείς να πεις στον άλλο τα όνειρα, τις επιθυμίες, τους φόβους, τις προσδοκίες σου, να μπορείς να εκφραστείς ελεύθερα, χωρίς να λογοκρίνεις τον εαυτό σου και χωρίς να φοβάσαι τι θα σκεφτεί ο άλλος για σένα. Επικοινωνία είναι επίσης το να μπορείς να ακούσεις τον άλλον σε ένα πρώτο επίπεδο χωρίς να τον διακόπτεις, χωρίς να τον κρίνεις, με επιθυμία να τον καταλάβεις και να τον στηρίξεις, και όχι να αντικρούσεις τα επιχειρήματά του ή να περάσεις τη δική σου άποψη.

Συγχώρεση

Η συγχώρεση είναι σημαντική σε μία σχέση. Ότι τύπου «άφεση αμαρτιών» και να συγχωρείς τον άλλον για απιστίες, προσβολές, άσχημη συμπεριφορά και χοντράδες κάθε είδους. Εννοώ μια διαφορετική συγχώρεση, σε ψυχολογικό επίπεδο- να μπορείς να «συγχωρήσεις» τον άλλον που δεν είναι τέλειος, που δεν είναι όπως τον φαντάζεσαι, αλλά έχει ανθρώπινες ατέλειες και αδυναμίες. Επίσης χρειάζεται να μπορείς να συγχωρήσεις τον εαυτό σου για τα λάθη σου και να έχεις το θάρρος να κάνεις μια νέα αρχή και μια νέα προσπάθεια.

Κοινές Αξίες

Είναι πολύ ωραίο να μοιράζεσαι με τον σύντροφό σου την αγάπη για τη θάλασσα, τον χορό, την ίδια μουσική ή τα ίδια φαγητά. Είναι σημαντικό να αποδέχεσαι τα χόμπι και τα ενδιαφέροντα του συντρόφου σου και αυτός να αποδέχεται τα δικά σου- αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να κρατήσει τη φλόγα μίας σχέσης. Πολλά ζευγάρια συνεχίζουν τη σχέση τους ενώ έχουν διαφορετικά ενδιαφέροντα, ενώ ζευγάρια με τα ίδια ενδιαφέροντα χωρίζουν!

Το κλειδί δε βρίσκεται στα κοινά ενδιαφέροντα, αλλά στις κοινές αξίες! Αν μοιράζεσαι τις ίδιες αξίες με τον σύντροφό σου, άσχετα από τα ενδιαφέροντά σας, τότε η σχέση σας έχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να κρατήσει. Οι αξίες σου είναι αυτές που επηρεάζουν τις αποφάσεις και τη συμπεριφορά σου. Οι βασικές σου αξίες είναι η πυξίδα που σου δείχνει το δρόμο σου στη ζωή, που σου δείχνει αν κάτι είναι «σωστό» και «καλό» για σένα. Αν πας κόντρα στις βαθύτερες αξίες σου, θα νιώθεις άβολα και δε θα είσαι ευτυχισμένη.

Κοινοί Στόχοι

Για να λειτουργήσει καλά και σε βάθος χρόνου ένα ζευγάρι πρέπει να έχει κοινούς στόχους. Οι στόχοι δεν είναι αποκλειστικά επαγγελματικοί, αλλά σχετίζονται με την εξέλιξη του ζευγαριού, με το είδος της σχέσης που θέλουν να έχουν. Έτσι, στο επαγγελματικό κομμάτι ο κοινός στόχος δεν είναι να θέλουν να κάνουν και οι δύο το ίδιο πράγμα, αλλά να υποστηρίζει ο ένας τον άλλον στα διαφορετικά πράγματα που κάνουν. Το ζευγάρι θα πρέπει να έχει και συναισθηματικά κοινούς στόχους, όπως πχ. να θέλουν και οι δύο μονογαμική σχέση, ή παιδιά ή να είναι και φίλοι εκτός από εραστές, κλπ.

Να επενδύσεις στην αγάπη, λοιπόν, αλλά να φροντίσεις να ελέγξεις κατά πόσο υπάρχουν αυτά τα κριτήρια στη σχέση σου. Φρόντισε να διαπιστώσεις αν υπάρχουν αυτά τα στοιχεία και να δεις αν μπορείς να τα καλλιεργήσεις.

Κείμενο: ∆ρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D., ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια

Πηγή