Τα βίντεο της Lacta εδώ και χρόνια μας είχαν συνηθίσει σε ρομαντικές ιστορίες αγάπης. Αυτή τη φορά όμως αποφάσισαν να ασχοληθούν με ένα πρόβλημα που μεγάλωσε ιδιαίτερα μέσα στο 2021.

13 γυναικοκτονίες είναι πάρα πολλές για να αφήσουν τον οποιονδήποτε ασυγκίνητο. Έτσι και η Lacta με αφορμή και την Παγκόσμια ημέρα (25η Νοεμβρίου) για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών ετοίμασε ένα συγκλονιστικό βίντεο, δείχνοντας την ευαισθησία της.

Ένα βίντεο που πρέπει να το δει κάθε γυναίκα.

Δεν θα σου γράψω επειδή μου λείπεις. Ούτε επειδή ξαφνικά σε θυμήθηκα. Πίστεψε με , αν είχα την δύναμη θα έπαιρνα ένα σφουγγάρι και θα έσβηνα μονομιάς την ύπαρξη σου. Και ας κάνεις πως δεν έγινε αυτό ποτέ  μεταξύ μας .Πως δεν θυμάσαι καλά , πως ήταν λάθος δικό μου που δεν μίλησα, πως το ήθελα και το επιδίωξα. Μα ξέρεις πως αυτό δεν είναι αλήθεια. Ξέρεις πως ουδέποτε θέλησα να γίνει , ούτε σιώπησα. Φώναζα και ας μην άκουγες. Σου γράφω για να θυμηθείς όλα εκείνα που περάσαμε μαζί , όλα εκείνα που σε οδήγησαν να μου στερήσεις , το μεγαλύτερο αγαθό που είχα στην ζωή μου. Σου γράφω για να ακούσεις και την δική μου πλευρά , και τον δικό μου πόνο. Στα μάτια σου φαίνομαι παιχνίδι, σαν αυτά που είχαμε όταν ήμασταν παιδιά. Σαν αυτά που σπάγαμε και τα πετούσαμε σε μια γωνιά και παίρναμε άλλα . Γιατί αυτό ήμουν για σένα. Ένα απλό παιχνίδι , που έπρεπε να χαλάσεις , ώστε να σου πάρουν άλλο. Τόσο με υπολόγιζες , τόσο με κοστολογούσες. Και όμως δεν ξεκίνησε έτσι το παραμύθι, δεν μου έδειξες ποτέ την βάναυση πλευρά σου. Ίσως ήταν η έκπληξη, το κερασάκι στην τούρτα που λέμε…

Και όλα ξεκίνησαν , όπως ακριβώς έπρεπε να αρχίσουν. Σαν ένα παραμύθι. Μόνο που ήταν πραγματικότητα. Μου παρουσιάστηκες, υποδυόμενος τον άγγελο και μου έδειξες τις υπέρλαμπρες φτερούγες σου. Μακάρι να ήξερα πως κάτω από τα ζεύγη φτερών που χτυπούσαν με γοργό ρυθμό , κάθε φορά που ήμουν κοντά σου , βρισκόταν τα σκοτεινά σου μυστικά , η πλευρά που κανένας ζωντανός δεν θα ήθελε να αντικρύσει με τα αθώα του μάτια. Ένας ιππότης , ένας ήρωας που ήρθε να αλλάξει την καθημερινότητα μου. Είχα ζαλίσει τον στενό μου κύκλο για σένα . Μα πόσο ευγενικός , μα πόσο κύριος , μα πόσο άνθρωπος τέλος πάντων. Και όπως τυχαία βρέθηκες στο διάβα μου, με μάγεψες με την μυστικικότητα που διέπνεε το άρωμα που φορούσες. Με μαγνήτισες σαν ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας. Το όνομα σου, το σώμα σου , οι τρόποι , όλα μου θύμιζαν έναν υπέροχο άνθρωπο. Η επιτυχημένη κάλυψη του παρελθόντος σου , ήταν η χαριστική βολή, αυτή που με παρέσυρε. Σανήγευες τα πλήθη, συμπεριλαμβανομένου και εμένα .Μέχρι το τελευταίο λεπτό πίστευα πως είσαι ο ένας και μοναδικός , ο εγγυητής της ευτυχίας μου. Και ξύπνησα απότομα , ύστερα από το πρώτο χαστούκι. Και δεν επρόκειτο για χαστούκι , από αυτά που σου δίνει η ζωή για να σε ξυπνήσει και να σου πει , ρε φίλε αρκετά πια, ΞΥΠΝΑ! Χαστούκι από ανθρώπινο χέρι…

 Ο πρώτος καιρός , όπως σε όλες τις σχέσεις, ήταν μες τα μέλια. Νέοι εμείς , πιστεύαμε πως θα κατακτήσουμε το αδύνατο. Πως όλα είναι ρόδινα , πως ο δρόμος της ζωής είναι γεμάτος ροδοπέταλα, οι ευκαιρίες ξεπροβάλλουν από κάθε πρώτα. Και εσύ ; Δεν έχει σημασία αν σε ονομάζουν Αλέξανδρο, Γιώργο ή Πάρη .Εσύ , πως το αισθανόσουν; Πως έβλεπες ότι συνέβαινε γύρω μας; Ποτέ σου δεν μου εκφράστηκες πλήρως. Είπα , αρχή είναι ακόμα , κλειστός άνθρωπος, άσε τον να πάρει τον χρόνο του. Καυγάδες είχαμε συχνά , μα ποτέ δεν ξέφυγες. Ποτέ σου δεν με απείλησες, ποτέ σου δεν σκέφτηκες το κακό μου. Ή τουλάχιστον , εγώ νόμιζα έτσι…. Μόνο σε έναν καυγά θυμάμαι , που ζήλευες τον καλύτερο μου φίλο, φορτισμένη όπως ήμουν , συναισθηματικά, σου μίλησα άσχημα. Και εσύ μου άρπαξες τα χέρια και με έσπρωξες στον απέναντι τοίχο. Η ανάσα σου γινόταν όλο και πιο γρήγορη , τα μάτια σου είχαν πεταχτεί ορθάνοιχτα έξω , ούρλιαζες , δεν έβγαζα νόημα από όσα ξεστόμιζες. Τα μάτια μου είχαν καρφωθεί στα πληγωμένα μου χέρια και η ψυχή μου αισθάνθηκε τον φόβο να πλησιάζει. Με προειδοποίησε ,όπως όφειλε να κάνει . Σχεδόν μου πέρασε αστραπιαία από το μυαλό , πως η ζωή μου σε κίνδυνο. Το ένστικτο ούρλιαζε , χτυπιόταν μέσα μου , να φύγω μακριά σου , επαναλάμβανε. Υπήρξα , όμως αφελής. Ύστερα , συνήλθα. Σε κοίταξα. Είχες ηρεμήσει , άναψες τσιγάρο , ατάραχος. Και ψελλίζοντας ένα συγνώμη , γύρισες προς το μέρος μου . Σε πίστεψα , ήταν η κακιά στιγμή , που λέμε. Άλλωστε δεν είχες δώσει ποτέ σου δικαίωμα , πως θα μπορούσες να γίνεις ένα τέρας. Οι δικοί μου , οι φίλοι , όλοι είχαν να λένε για μας , να καμαρώνουν. Το πιο ταιριαστό ζευγάρι , γεμάτο αγάπη. Δεν θα μπορούσαν ποτέ να διανοηθούν τον τρομακτικό κόσμο που πηγάζει μέσα σου . Υπέροχος κομπάρσος, γεννημένος να υποδύεσαι.

Έπειτα , από συγνώμες , διαλείμματα , παρακάλια , να μαι ξανά μαζί σου ! Και όντως , κανένα σημάδι δεν φανέρωνε πως κάποτε αυτός ο άνθρωπος ξέσπασε βίαια πάνω μου , έτοιμος ωσάν τίγρης , να κατασπαράξει την λεία του. Και τα χρόνια περνούσαν δίχως προβλήματα και να οι αρραβώνες , και να οι γάμοι , και να οι αιώνιες υποσχέσεις. Το επεισόδιο είχε πια ξεχαστεί , κανείς από τους δύο δεν το έφερνε στην μνήμη του . Ευτυχισμένοι , λοιπόν , νιόπαντροι ξεκινήσαμε μια καινούρια ζωή. Και έπειτα , ήρθε ο θησαυρός μου . Το αγοράκι μου. Εκεί ο χρόνος σταμάτησε για μένα. Το παιδί μου ήταν πάντα προτεραιότητα. Μόνο που εσύ δεν μπορούσες να το δεχτείς. Ανέκυψαν ορισμένα οικονομικά προβλήματα και μαζί με αυτά το αλκοόλ . Διαβολεμένη η ώρα που το πρωτόβαλες στο στόμα σου . Άρχισες να γυρνάς αργά στο σπίτι, να βρίζεις πάνω στα νεύρα σου , να με υποτιμάς. Και όμως έκανα υπομονή, πίστευα πως ήταν παροδικό όλο αυτό. Η δουλειά φταίει , σε δικαιολογούσα. Η μάνα μου , αμέσως το κατάλαβε . Το ένστικτο της μάνας , βλέπετε ποτέ δεν πέφτει έξω. Κόρη μου , ο άντρας σου συμπεριφέρεται περίεργα , μου λέγε , κάθε λίγο . Τίποτα εγώ ,αθώα ακόμα . Αγνοούσα καταστάσεις . Ώσπου ανακάλυψα περίεργα μηνύματα στον τηλεφωνητή και απαίτησα να μάθω τι συμβαίνει, ως σύζυγος, μια μέρα που γύρισες αργά από την δουλειά. Παρασκευή και 13, το θυμάμαι ολοζώντανο σκηνικό , να διαδραματίζεται μπροστά μου.

Ακούστηκε ο πρώτος κρότος , και να το πρώτο χαστούκι . Έπειτα , ακολούθησαν λίγα ακόμα , έχασα το μέτρημα . Έπεσα κάτω , σαν πληγωμένο ζώο. Βγήκε ο μικρός από το παιδικό δωμάτιο , φαίνεται άκουσε τα ουρλιαχτά μου . Μαμά , μου είπε. Γύρισες τον κοίταξες , σαν να έφταιγε εκείνος για ό,τι συνέβαινε στον κόσμο . Μη , φώναξα με όση δύναμη μου απέμεινε. Είπα στον μικρό να πάει μέσα , να γλυτώσει από την εκδικητική μανία σου . Συνέχισες να με χτυπάς με δύναμη , κλωτσιές χαμηλά στην κοιλιά . Σε κάθε χτύπημα , έβγαινε μια κραυγή μου . Μα κανένας δεν μπορούσε να με σώσει , κανένας να με προστατεύσει . Που είναι ο άγγελος μου ; Που είναι ο γόης , που γνώρισα; Που είχες πάει ; Αρνιόμουν να πιστέψω πως αυτό που αντίκρυζα μπροστά μου , ήταν εσύ . Μοναχά , ένα τέρας , έβλεπα. Φώναζες , έλεγες τολμάς να με κατηγορείς , με αποκάλεσες τσούλα . Σταμάτησες , όταν άκουσες το κλάμα του μικρού, από το δωμάτιο . Σηκώθηκα, με όση δύναμη είχα ως μάνα , να τρέξω αμέσως στο παιδί μου. Τον καθησύχασα. Μαμά , μου λέει γιατί ο μπαμπάς είναι κακός ; Τον έσφιξα στην αγκαλιά μου , δυνατά για να πάρω κουράγιο . Σε γνωστούς και φίλους , είπα πως χτύπησα , καθώς κατέβαινα τις σκάλες. Τα σημάδια ήταν εμφανή ,το πρήξιμο και οι μώλωπες δεν υποχωρούσαν με πάγο. Συνεχίστηκε για μήνες . Κάθε φορά , που ερχόσουν από την δουλειά , ξεσπούσες πάνω στο άτυχο κορμί μου . Με φίμωσες , να μην μας ακούσουν οι γείτονες . Και μου πετούσες , ανάμεσα στις διάφορες βρισιές , τυχαία σαγαπώ. Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί . Φοβόμουν , με απειλούσες με την ίδια μου την ζωή , αν μιλούσα . Ώσπου , ήρθε και το δεύτερο χαστούκι. Αυτήν την φορά , στον μικρό μου κόσμο, που με τόση αγάπη κρατούσα μακριά από αυτήν την αρρωστημένη κατάσταση. Και εκεί άλλαξε η ζωή μας.

Χρόνια τώρα , σκέφτομαι πως θα ήταν η ζωή μας , αν δεν άρπαζα τον μικρό για να γλυτώσουμε. Αν ακόμα , συγκατοικούσα μαζί σου , με έναν άγγελο που μεταμορφώθηκε σε διάβολο. Αγνόησα τις υπερβολικές ζήλιες σου , όλα εκείνα που υπεδείκνυαν τι άνθρωπος είσαι . Ο μικρός , που τώρα πια είναι ολόκληρος άντρας, ρωτάει για σένα. Πες μου μαμά , γιατί ο μπαμπάς συμπεριφέρθηκε έτσι; Τον ακούω που παραμιλάει στον ύπνο του , προσπαθώντας να με προστατεύσει από σένα . Του στοίχησε εκείνο το χαστούκι που αργότερα του αποκάλυψα. Θυμόταν αμυδρά την βίαιη συμπεριφορά σου, μα τα παιδιά είναι οι μεγαλύτεροι κριτές μας. Και σε έκρινε μόνος του , δίχως να του εξηγήσει κανείς. Όσο για μένα , μου πήρε καιρό να μιλήσω σε κάποιον. Ακόμα , φοβάμαι να αντικρίσω κάποιο αρσενικό , να μείνουμε μοναχοί μας . Μήνες ολόκληρους τα έθαβα βαθιά , μέσα μου , βρίσκοντας δικαιολογίες να χωρέσει ο νους μου τι βίωσα. Όμως μίλησα , και είμαι πολύ περήφανη για αυτό. Μέσα από το γράμμα , απευθύνομαι σε όλες τις γυναίκες που υφίστανται βία , σωματική (και ψυχολογική). Μιλήστε , εκεί που αισθάνεστε πως θα είστε ασφαλείς. Σε όποιον μπορεί να βοηθήσει. Κάποια σημάδια δεν γίνονται από απροσεξία. Καμιά βία δεν επιτρέπεται και δεν μεταφράζεται με την αγάπη.

ΠΟΤΕ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ

*Το παρόν αποτελεί στοιχείο μυθοπλασίας.

Επιβιώσαμε, βρεθήκαμε δυνατοί και είμαστε έτοιμοι για ακόμη μια φορά να ενωθούμε και να συμβάλουμε μαζί στη καταπολέμηση της πανδημίας. Ήρθε η στιγμή για δεύτερη φορά να κάνουμε υπομονή και να στερηθούμε πολλά. Όμως τι γίνεται πίσω από τις πόρτες ορισμένων νοικοκυριών;

Η πρώτη καραντίνα ήταν κάτι πρωτόγνωρο και επομένως κάτι δύσκολο για μερικούς και δυσκολότερο για άλλους. Η αναγκαστική παραμονή στο σπίτι εξαιτίας του Covid-19 ήταν παράγοντας για την αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας σε πολλές χώρες του πλανήτη. Παράλληλα με τη ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων του κορονοϊού, στα μέσα Μαΐου, το ποσοστό των τηλεφωνημάτων που έλαβε η τηλεφωνική γραμμή SOS 15900 που αφορούσαν περιστατικά βίας χτύπησε κόκκινο φτάνοντας στο 63%.

Έχουν καταγραφεί μηνύματα τα οποία προέρχονται από γυναίκες κλειδωμένες στο μπάνιο, τη ντουλάπα τους, κρυμμένες κάτω από το κρεβάτι τους, χτυπημένες και βαριά τραυματισμένες αλλά και μηνύματα τα οποία προέρχονται από τα μικρά μέλη της οικογένειας, φοβισμένα και ανήμπορα. Αυτές οι γυναίκες πέρασαν την καραντίνα με τον σύντροφο τους χωρίς να ξέρουν ότι στη πραγματικότητα είναι ο χειρότερος εχθρός τους.

Τρανό παράδειγμα από τα πολλά αποτελεί η υπόθεση της 27χρονης φοιτήτριας ιατρικής, που έγινε ευρέως γνωστή κατα τη διάρκεια της καραντίνας, Lorena Quaranta στην Ιταλία η οποία βρισκόταν στο τέλος των σπουδών όταν στις 30 Μαρτίου απεβίωσε. Όχι, δεν ήταν άλλο ένα θύμα του κορονοϊού. Η Lorena δολοφονήθηκε από τον σύντροφο της με τον οποίο εργαζόταν μαζί στο ίδιο νοσοκομείο ως νοσηλευτές. Ο δολοφόνος είπε στους αστυνομικούς πως την σκότωσε γιατί πίστευε πως η Lorena του μετέδωσε τον ιό Covid-19. Στη κηδεία της, γείτονες, συγγενείς και φίλοι, άπλωσαν έξω στα μπαλκόνια τους λευκά σεντόνια συμβολίζοντας έτσι το χρώμα της στολής που ονειρευόταν οτί σύντομα θα φορέσει, της ιατρικής. Αλλά δεν πρόλαβε.

Κανείς μας δεν περίμενε πως θα εξελιχθούν έτσι τα πράγματα για πολλές οικογένειες. Πάλι είμαστε αναγκασμένοι να το ξαναζήσουμε όλο αυτό που ζήσαμε τον Μάρτιο του 2020 που φαίνεται τόσο μακρινό. Όμως τώρα ξέρουμε και θα δράσουμε. Όλοι μαζί. Θα σταθούμε δίπλα σε αυτές τις γυναίκες.

Σε περίπτωση που δεχτείτε σωματική ή λεκτική βία ή ακούσετε και καταλάβετε ότι κάποιος υφίσταται οποιαδήποτε βία, μη το προσπεράσετε. Καλέστε στο 15900, τηλεφωνική γραμμή SOS, κατα της βίας των γυναικών. Η γραμμή SOS παρέχει 24ωρη τηλεφωνική υποστήριξη. Καλέστε και σώστε!

Μάκης Θεοχαράκης

Πάρα πολλά είναι τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας παγκοσμίως και συκεκριμένα στην χώρα μας όπου σύμφωνα με μελέτες καταγράφηκαν 246 τον Μάρτιο του 2020 και 303 τον Απρίλιο του 2020.

Το λυπηρό δεν είναι τα καταγεγγραμμένα κρούσματα αλλά όλα αυτά που δεν καταγράφονται διότι η σιωπή των θυμάτων δεν σπάει. Επίσης από τα κρούσματα αυτά, ένα άλλο λυπηρό γεγονός είναι ότι νομική στήριξη έχει μόνο το 26% και  ψυχολογική μόνο το 27%.

Η βία φέρνει βία και σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποδοκιμάζεται. Ειδικά σε περιβάλλον με παιδιά. Αλλα και σε κάθε δομή.

Εάν υπόστεσαι βία μην φοβάσαι να μιλήσεις. Εάν γνωρίζεις περιπτώσεις βίας ανάφερέτο στην αστυνομία ή σε αρμόδιο φορέα. Η σιωπή είναι συνενοχή. Δυστυχώς τα περισσότερα θύματα αρνούνται να μιλήσουν διότι φοβούνται.

Όταν σπάς την σιωπή δεν βοηθάς μόνο τον εαυτό σου αλλά δίνεις  το παράδειγμα και το θάρρος σε έναν άλλο άνθρωπο να μιλήσει. Δεν είσαι ο μόνος. Δεν είσαι μόνος.

Εντομεταξύ οφείλουμε να επισημάνουμε ότι περιστατικά βίας δεν εντοπίζονται μόνο προς το γυναικείο φύλο αλλά και το αντίστροφο. Σε κάθε περίπτωση οποιοσδήποτε οικείος αντιλαμβάνεται τέτοιου είδους περιστατικά θα πρέπει όχι μόνο να τα αναφέρει αλλά και να παροτρίνει το θύμα να μιλήσει στις αρμόδιες αρχές και να σπάσει την σιωπή που κρατα είτε από φόβο είτε από ντροπή.

ΤΕΡΜΑ ΣΤΗ ΒΙΑ. ΣΠΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ!!!!

Οι Kasabian ζήτησαν από τον τραγουδιστή τους Tom Meighan να αποχωρήσει από το γκρουπ μετά την υπόθεση οικογενειακής βίας.

Κάποιοι στον βωμό του χρήματος, της δόξας και της δημοσιότητας, ενδεχομένως να έκαναν τα στραβά… μάτια και να περιμέναν να καταλαγιάσει ο ντόρος. Οι Kasabian όμως δεν φαίνεται να ανήκουν σε αυτή την κατηγορία των ανθρώπων.

Έτσι, μετά την ολοκλήρωση της δικαστικής υπόθεσης του Tom Meighan με την γυναίκα του για οικογενειακή βία, με μία ανακοίνωσή τους στα social media του ζητούν να αποχωρήσει από το συγκρότημα.

Κατά την διάρκεια της εκδίκασης, προβλήθηκε ένα video από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης όπου φαίνεται ο 39χρονος να χτυπάει την Vikki Ager και να την σέρνει, τραβώντας την από τον αστράγαλο.

Της πέταξε το κλουβί ενός χάμστερ, ενώ την απειλούσε και με ένα κομμάτι ξύλο, προκαλώντας της τραύματα στο μάτι, στο κεφάλι και γενικώς σε όλο της το σώμα, όπως επιβεβαιώνουν ιατρικές εξετάσεις.

Ο τραγουδιστής των Kasabian, σκουπίζοντας τα δάκρυά του και κρατώντας το πρόσωπό του, παραδέχθηκε όλα όσα έκανε ενώπιον του Leicester Magistrates Court, το οποίο τον γλίτωσε από την φυλακή επιβάλλοντάς του 200 ώρες κοινωνικής εργασίας. Κάτι που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις….

Η ανακοίνωση του γκρουπ

Η αποχώρηση του Tom Meighan ήταν γνωστή από προχθές, όταν και συγκρότημα είχε κάνει ένα άλλο ποστάρισμα, στο οποίο όμως απέφευγε να πάρει θέση για την υπόθεση, μιλώντας προσωπικά ζητήματα.

Προφανώς όμως αυτό έγινε λόγω του δικαστηρίου που θα ακολουθούσε.

Τώρα όμως που ολοκληρώθηκε η διαδικασία, έβγαλαν νέα ανακοίνωση, στην οποία μεταξύ άλλων ανέφεραν πως «η οικογενειακή βία και η κακοποίηση κάθε είδους δεν είναι αποδεκτά», ζητώντας  από τον Tom Meighan να αποχωρήσει.

Πηγή

Για τους επόμενους τρεις μήνες, το Κέντρο Διοτίμα θα υλοποιήσει το πρόγραμμα «Όλες ασφαλείς» με την υποστήριξη του Δήμου Αθηναίων.

Το πρόγραμμα στοχεύει στην παροχή δωρεάν νομικής βοήθειας σε ελληνίδες και μετανάστριες, θύματα ενδοοικογενειακής βίας, που είναι δημότες ή κάτοικοι Αθηνών, και έχουν χαμηλά εισοδήματα.

Σκοπός μας είναι η υποστήριξη των επιζωσών και η μείωση των συνεπειών της ενδοοικογενειακής βίας, που γνωρίζει έξαρση σε όλο τον κόσμο, εν μέσω πανδημίας και περιορισμού της κυκλοφορίας των πολιτών.

Οι γυναίκες μπορούν να καλούν καθημερινά από Δευτέρα-Παρασκευή, 09.00-16.00, στη νέα γραμμή του δήμου στο 210-5210645, ή/και να επικοινωνήσουν μέσω της ηλεκτρονικής διεύθυνσης oles.asfaleis@athens.gr, με το εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό από το Τμήμα Πολιτικών Ισότητας & Αντιμετώπισης Διακρίσεων του Δήμου Αθηναίων.

Τα περιστατικά θα παραπέμπονται άμεσα σε εξειδικευμένη δικηγόρο και ψυχολόγο του Κέντρου Διοτίμα. Παραπομπές μπορούν να γίνουν και από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου (Κοινωνική Υπηρεσία, Κέντρα Κοινότητας, Ξενώνας φιλοξενίας κακοποιημένων γυναικών, Πρόγραμμα βοήθεια στο σπίτι κ.ά.).

Η ομάδα του Κέντρου θα παρέχει στις επιζώσες νομική βοήθεια και βραχείας διάρκειας ψυχοκοινωνική υποστήριξη εξ αποστάσεως, για όσο καιρό ισχύουν τα μέτρα περιορισμού κυκλοφορίας των πολιτών.

Ανταποκρινόμενες στη δυσκολία πολλών γυναικών να επικοινωνήσουν με δομές υποστήριξης σε αυτή τη συνθήκη, εκτός από την τηλεφωνική επικοινωνία θα αξιοποιηθούν και εφαρμογές chat, email κ.ά. Αυτοπρόσωπη θα είναι η παρουσία δικηγόρου στις περιπτώσεις έκτακτων περιστατικών που υπάρχει ανάγκη για άμεση μετάβαση σε Αστυνομικό Τμήμα, μαζί με το θύμα, για την υποβολή μήνυσης.

Η νομική βοήθεια  περιλαμβάνει: νομική συμβουλευτική, συνδρομή στην υποβολή μήνυσης, δικαστική εκπροσώπηση. Ενδεικτικά: κατάθεση μήνυσης σε ΑΤ ή στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, σύνταξη δικογράφων ασφαλιστικών, περιοριστικών μέτρων ή/και αγωγών, συνδρομή στη διαδικασία έκδοσης άδειας διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους, σε περιπτώσεις μεταναστριών χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα κ.ά.

Σε περίπτωση που κριθεί σκόπιμο, και πάντα με τη σύμφωνη γνώμη της εξυπηρετούμενης, θα υπάρχει δυνατότητα για παροχή ψυχοκοινωνικής στήριξης (μέχρι 3 συνεδρίες), με στόχο την παροχή πρώτων βοηθειών ψυχικής υγείας, τη διασύνδεση με υπηρεσίες, την πληροφόρηση για προγράμματα κ.ά.

Το Κέντρο Διοτίμα, είναι εξειδικευμένος φορέας σε ζητήματα έμφυλης βίας. Τα τελευταία 5 χρόνια υποστηρίξαμε (ψυχοκοινωνική και νομική βοήθεια) πάνω από 2.800 γυναίκες – θύματα έμφυλης βίας,εκπροσωπήσαμε πάνω από 500 γυναίκες σε δικαστήρια, 700 γυναίκες και άντρες συμμετείχαν σε ομάδες ενδυνάμωσης και ευαισθητοποίησης για την έμφυλη βία.

Πηγή