Παίρνουμε τα όρη τα βουνά, βουτάμε και σε λίμνες και σας παρουσιάζουμε τέσσερα ωραιότατα και οικονομικά Σαββατοκύριακα για να γεμίσετε όπως πρέπει τις δύο ιερότερες ημέρες της εβδομάδας.

Στον Ελικώνα

Το κοντινό βουνό προσφέρει όλα όσα ζητάμε από μια ολιγοήμερη κοντινή απόδραση: παρθένα φύση, όμορφες διαδρομές, γραφικά χωριουδάκια και υπαίθριες δραστηριότητες.  Εδώ βολτάρουμε στα όμορφα σοκάκια στο Κυριάκι, κάνουμε εξορμήσεις για περπάτημα και φαγητό στην Αρβανίτσα, τον χώρο δασικής αναψυχής λίγο έξω από το χωριό, αλλά και στην Αγία Άννα με τα συμπαθέστατα καφενεδάκια.

Πιο ψηλά, στα 800 μέτρα το ομώνυμο χωριό του βουνού, «πνίγεται» σε εκτάσεις ελατόδασους και μας καλωσορίζει με μία μίνι-λιμνούλα που θα μπορούσε κάλλιστα να είχε προσθέσει ο τηλεοπτικός ζωγράφος Μπομπ Ρος και κάμποσα καταπράσινα ορεινά λειβάδια. Σημειώστε επίσης στα οπωσδήποτε ένα από τα καλύτερα διατηρημένα μεσαιωνικά μοναστήρια της Ελλάδας, τον περίφημο Όσιο Λουκά, εξαιρετικό δείγμα μεταβυζαντινής τέχνης, χτισμένο εκεί που κάποτε βρισκόταν ο Ναός της Αρτέμιδος.

Που τρώμε; Στο εστιατόριο του ξενοδοχείου Ελικώνιο στην Αγία Άννα για αρνί ψημένο σε κληματόβεργες, γαρδουμπάκια και εξαιρετικό κατσικάκι στη γάστρα. Στην Αρβανίτσα έξω από το Κυριάκι το μενού περιλαμβάνει αγριογούρουνο στιφάδο, βουβαλίσιες μπριζόλες και ελάφι, ενώ στην καρδιά του χωριού, η ταβέρνα Συναξάρια αποτελεί μια εξίσου καλή επιλογή για ντόπιες γεύσεις. Ο λογαριασμός για τα παραπάνω δεν ξεπερνά τα 15€/ άτομο, με κρασί.

Πού μένουμε; Στα δωμάτια του Ξενώνα Ελικώνιο στην Αγία Άννα, δίκλινα και τρίκλινα με αυτόνομη θέρμανση και θέα στο βουνό (40€ με πρωινό για ένα δίκλινο) και στον ξενώνα Φλυγόνιο στο Κυριάκι (65€ για ένα δίκλινο στούντιο με τζάκι και πρωινό). 

Στο Πήλιο

Το βουνό των Κενταύρων έχει κάτι για κάθε εποχή, και το φθινόπωρο του πάει (πάρα) πολύ. Οι επιλογές είναι δεκάδες, από βόλτες σε πανέμορφα χωριουδάκια χωμένα στη φύση και δεκάδες μονοπάτια για φυσιολάτρες μέχρι τσιπουρογνωσία και γευσιγνωσία σε παραδοσιακές ταβέρνες με ντόπια κουζίνα.

Το χρυσαφένιο δάσος της Τσαγκαράδας είναι αυτή την εποχή χάρμα οφθαλμών, ενώ το φρεσκοαποσταγμένο τσίπουρο στο Μούρεσι θα σας κάνει να κελαηδήσετε μελωδικά. Στις Μηλιές θα κάνετε την τελευταία βόλτα της χρονιάς με τον θρυλικό Μουτζούρη, το τρενάκι του Πηλίου, στη Βυζίτσα θα απολαύσετε τη θέα με φόντο τα παλιά αρχοντικά και στη Ζαγορά ή την Πορταριά θα δοκιμάσετε τις καλύτερες πηλιορείτικες γεύσεις.

Μμμμ πείνασα! Η Αλέκα στη Τσαγκαράδα, το Κάρδαμο στην Μακρινίτσα, το Στέκι στην Πορταριά, το Πολύδροσο στο Πουρί, η Συνάντηση στον Κισσό, ο Στεφανής στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας με τα μεζεδάκια του και το Πλυμάρι στην παραλία της Ανάληψης είναι μερικές από τις κορυφαίες και πλέον οικονομικές προτάσεις του βουνού – περί τα 15-17€/ άτομο, με κρασί.

Και από διαμονή; Ωραία και οικονομικά δωμάτια βρίσκουμε στο Άδηλον στην Τσαγκαράδα (50€ για ένα δίκλινο με μπαλκόνι), στο Αρχοντικό Θεοδώρα στη Μακρυνίτσα (41€ για ένα δίκλινο με πρωινό), και στο Πανόραμα στη Μηλίνα (40€ για ένα δίκλινο με θέα θάλασσα).

Στη Λίμνη Τσιβλού

Δύο ώρες και κάτι από την Αθήνα, η Λίμνη Τσιβλού είναι ένα όμορφο αλπικό τοπίο στην καρδιά της Αχαΐας, που δημιουργήθηκε όταν μια μεγάλη κατολίσθηση έφραξε την κοίτη του ποταμού Κράθη και βύθισε το μισό χωριό Τσιβλός κάτω από τα νερά της. Αρκετά όμως με την ιστορία.

Το μικρό χωριουδάκι που βρίσκεται εδώ αποτελείται από έναν κεντρικό, πλακόστρωτο δρόμο, τον οποίον πλαισιώνουν ταβερνάκια και είναι ωραίο για βόλτες. Αν θέλετε να έρθετε σε «άμεση επαφή» με την ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος, οι ντόπιοι προτείνουν την πεζοπορική βόλτα που οδηγεί στα Ύδατα της Στυγός. Χώρος μυθολογικός, ο οποίος απέχει περίπου δυόμισι ώρες με τα πόδια από το χωριό Σόλο. Πεζοπορία στις όχθες της, ποδηλατάδες με καταπράσινο φόντο (τα κλαδιά σχεδόν ακουμπούν τα νερά της λίμνης) και κωπηλασία για όλους, είναι μερικές ακόμα από τις δραστηριότητες που κάνουν τη λίμνη ιδανική για τους φυσιολάτρεις.

Σημειώστε επίσης πως σε απόσταση 12 περίπου χιλιομέτρων βρίσκεται η Ζαρούχλα, ένα από τα ομορφότερα −και πιο ορεινά, στα 1.022 μέτρα της− χωριά της Αχαΐας.

Φαγητό έχει εδώ; Φυσικά. Δίπλα ακριβώς στη λίμνη ο Παράδεισος προσφέρει ωραία θέα και μαμαδίσιο φαγητό. Σκεφτείτε κεφτεδάκια, πατάτες τηγανιτές, γίδα βραστή, κολοκυθοκεφτέδες αρνάκι λεμονάτο και άλλα τέτοια ωραία. Λίγο πιο έξω το Πέτρινο σερβίρει παραδοσιακή κουζίνα, νόστιμα μαγειρευτά και καλοψημένα κρέατα. Αμφότερα δεν κοστίζουν παραπάνω από 15€/ άτομο, με κρασί.

Που μένουμε; Στα όμορφα δωμάτια της Έλενας στη Ζαρούχλα (68€ για ένα superior δίκλινο δωμάτιο).

Στον Παρνασσό

Προτού έρθει ο χειμώνας και τα πλήθη αρχίσουν να συρρέουν στην Αράχωβα και το χιονοδρομικό κέντρο, προλαβαίνουμε ακόμα να απολαύσουμε το ήσυχο πρόσωπο του Παρνασσού. Του πιο “hip” βουνού.

Εδώ θα βολτάρετε στην Αγόριανη, γνωστή και ως Επτάλοφος, χτισμένη μέσα στα έλατα και τα πλατάνια και γεμάτη πετρόχτιστα μονοπάτια και τρεχούμενα νερά. Στα πέριξ θα βρείτε και το Μεταλλευτικό Πάρκο Φωκίδας για μια βόλτα με το βαγονέτο στα παλιά ορυχεία και το υπόγειο μουσείο. https://onparnassos.gr/el/places/vagonetto-metalleutiko-parko-tis-fokidas Πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο θεματικό πάρκο, διακόσια μέτρα κάτω (ναι, κάτω) από το διάσελο μεταξύ Γκιώνας και Παρνασσού. Αν χορτάσετε την ομορφιά της Αγόριανης, θα οδηγήσετε την όμορφη διαδρομή μέχρι την Αμφίκλεια, σταματώντας στα μισά περίπου της διαδρομής στο μυστικό χωριουδάκι που λέγεται Σουβάλα ή Πολύδροσος. Ύστερα θα καθίσετε για ελληνικό καφεδάκι στον καφενέ της γραφικής Βάριανης και θα επισκεφθείτε την Αράχωβα όταν πέσει το βράδυ, για το απαραίτητο ποτάκι στα στέκια της. Μην αμελήσετε να αφιερώσετε ένα πρωινό στους κοντινούς Δελφούς και τον αρχαιολογικό τους χώρο.

Τι τρώμε εδώ; Στην Γκρίζα Αρκούδα στην Αγόριανη, θα δοκιμάσετε εξαιρετική παραδοσιακή κουζίνα, μαγειρευτά αλλά και σχάρα, ενώ την ταβέρνα Μπουρμπούλα, στη Βάριανη, θα απολαύσετε ζουμερά παϊδάκια και άλλα ντόπια κρέατα στη σχάρα. Εξαιρετικά ντόπια κρέατα στη σχάρα θα δοκιμάσετε επίσης στο Δαδί και την Καλιφόρνια, στην Αμφίκλεια. Σε όλα τα παραπάνω, ο λογαριασμός δεν ξεπερνά τα 15-20€/ άτομο, με κρασί.

Και πού μένουμε; Το Χάνι του Ζεμενού στην Αράχωβα διαθέτει καθαρά δωμάτια με 47€ ανά διανυκτέρευση, ενώ ο Ξενώνας Δώμα επίσης στην Αράχωβα διαθέτει εξίσου ωραία δίκλινα με 50€. Στην Αμφίκλεια, το ξενοδοχείο Ανδρέας προσφέρει πλήρως εξοπλισμένα δωμάτια με 54€.

Πηγή

Φέτος είναι μία ιδιαίτερη χρονιά μιας και στις 31 Οκτωβρίου , την ημέρα του Halloween θα έχουμε πανσέληνο. Δεν θα είναι μια απλή πανσέληνος όμως , θα είναι μία Blue Moon μιας και είναι η δεύτερη πανσέληνος μέσα στον ίδιο μήνα. Αυτό καθιστά στην φετινή χρονιά αυτή τη μέρα αρκετά μυστικιστική και μαγευτική. Ποια είναι όμως η σχέση αυτής της γιορτής με την Ελλάδα και τους νέους Έλληνες;

Η γιορτή αυτή δεν είναι κάτι διαδεδομένο στον ίδιο βαθμό όπως σε άλλες χώρες. Κάποιος θα μπορούσε να πει πως είναι Αμερικανικής προέλευσης αλλά θα έκανε λάθος.

“ Η λέξη Halloween είναι συνεπτυγμένη μορφή των λέξεων All-Hallow-even και σημαίνει το «Βράδυ πριν από την Ημέρα των Αγίων Πάντων», που γιορτάζεται την 1η Νοεμβρίου στις καθολικές χώρες.”

Ακόμα σύμφωνα με αυτό το θρησκευτικό έθιμο όσοι άνθρωποι πέθαναν σε εκείνο το έτος εκείνη την ημέρα ψάχνουν μία “φωλιά” για να κερδίσουν την αθανασία.

Είναι μία γιορτή η οποία έχει καθολικό χαρακτήρα και στην χώρα μας έχει εδραιωθεί τα τελευταία χρόνια. Μία δεύτερη αποκριά. Θα μπορούσε κανείς να πει πως έχουμε επηρεαστεί από ξένες κουλτούρες ωστόσο πιστεύω πως είναι μία καλή ευκαιρία οι νέοι να ξεσκάσουν και να γελάσουν με διάφορες στολές και διασκέδαση.

Μπορεί σαν χώρα να μην έχουμε υιοθετήσει το έθιμο ως έχει, κολοκύθες και ξεφάντωμα μικρών παιδιών για trick or treat , ωστόσο πολλά είναι τα μαγαζιά που εκμεταλλεύονται αυτή την γιορτή ως μία αφορμή για πάρτι. Ενώ η παράδοση της κολοκύθας προέρχεται από έναν Ιρλανδικό μύθο και ότι είναι ιρλανδικό έχει μία διαφορετική χάρη.

Είναι καλό να μας αρέσει μία τέτοιου είδους γιορτή όμως ας μην ξεχνάμε πως αυτή η ημέρα θεωρείται πως το λογικό και το άτοπο βρίσκονται πολύ κοντά, στα όρια ενός φάσματος. Ενώ σύμφωνα με τον ιρλανδικό μύθο κακά πνεύματα καραδοκούν για να βρουν μία θέση στον κόσμο μας…

Για αυτό ντυθείτε όσο πιο τρομακτικά μπορείτε και προστατέψτε τον χώρο σας από μικρούς, μεγάλους , ζωντανούς αλλά και νεκρούς….

Πηγή

Μπούτης Ηλίας

Σχεδόν τα τελευταία 50 χρόνια η ελληνική ναυτιλία είναι η πρώτη στον κόσμο. Ο πληθυσμός της Ελλάδας αποτελεί το 0,15% του παγκόσμιου πληθυσμού και η ναυτιλία των Ελλήνων μεταφέρει το 20% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου. Αρκετοί είναι όσοι έχουν γράψει για το ελληνικό ναυτιλιακό θαύμα της μεταπολεμικής περιόδου. Η ιστορία της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας του 20^ού αιώνα είναι μία ιστορία επιτευγμάτων.

Ο στόλος που διοικούν από την ξηρά οι Έλληνες επιχειρηματίες και στη θάλασσα Έλληνες καπετάνιοι, εντός ενός αιώνα υπερεκατονταπλασιάστηκε φτάνοντας στα 5.000 πλοία το 2019. Την ίδια περίοδο ο βρετανικός στόλος, που ήταν ο μεγαλύτερος του κόσμου το 1900, το 1950, το 1970, και αντικαταστάθηκε από τους Έλληνες μετά, σημείωσε μια διαρκή συρρίκνωση της χωρητικότητάς του μέχρι την εξαφάνισή του τη δεκαετία του 1980. Ενώ, οι ρυθμοί ανάπτυξης του αμερικανικού στόλου, εκτός από την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και των άλλων ευρωπαϊκών χωρών, σημείωσαν μία διαρκή πτώση.

Οι Έλληνες στη μεταπολεμική περίοδο συγκρότησαν τη μεγαλύτερη ομάδα ανεξάρτητων εφοπλιστών, των οποίων όμως τα πλοία εργάζονταν έξω από την Ελλάδα. Οι Έλληνες ήταν διαχειριστές ελεύθερων φορτηγών πλοίων – αυτό είναι το tramp shipping, τμήμα της αγοράς που λέγεται ελεύθερα φορτηγά. Συνεπώς, διοικούν έναν διεθνή στόλο κάτω από διάφορες σημαίες, μεταφέρουν χύδην και υγρά ξηρά φορτία για τρίτες χώρες.

Κατά τις δεκαετίες 1940 και 1950 οι Έλληνες υιοθετούν τις σημαίες ευκαιρίας και μεταφέρουν φορτία για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη δυτική Ευρώπη, και ταξιδεύουν στους δρόμους του Ατλαντικού, των ευρωπαϊκών υδάτων, αλλά και του Ινδικού και του Ειρηνικού. Είναι μεταβολές στον παγκόσμιο καταμερισμό των θαλάσσιων μεταφορών που επέφεραν αλλαγές στους εμπορικούς εταίρους και θαλάσσιους δρόμους.

Η χρήση της ελληνικής σημαίας συνεχίζει να αυξάνεται στις δεκαετίες του ‘60 και ‘70 μέχρι την πετρελαϊκή κρίση, στην οποία και οφείλεται η επάνοδος της χρήσης των σημαιών ευκαιρίας. Διότι η χρήση της σημαίας δεν εξαρτάται από τη ναυτιλιακή πολιτική του ελληνικού κράτους, αλλά από τη διεθνή πολιτική και συγκυρία, είτε οικονομική είτε πολιτική.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Ο Όλυμπος από το 1938 αποτελεί την πρώτη περιοχή στην Ελλάδα που ανακηρύχθηκε Εθνικός Δρυμός με σκοπό τη διατήρηση της άγριας χλωρίδας και πανίδας.
Το 1981 ανακηρύχθηκε από την UNESCO «Διατηρητέο μνημείο παγκόσμιας βιόσφαιρας» ενώ ακόμη έχει καταχωρηθεί στον κατάλογο του ευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000 ως «Ζώνη ειδικής προστασίας» και «Τόπος κοινοτικού ενδιαφέροντος».

Η συνηθέστερη διαδρομή για να πεζοπορήσει κάποιος το φαράγγι του Ενιπέα, είναι να ακολουθήσει τον Ε4. Ο Ε4 είναι διεθνές μονοπάτι ορειβατικών διαδρομών το οποίο φέρει τις απαραίτητες σημάνσεις κι ο Ενιπέας είναι ένα κομμάτι αυτού άρα και η ασφαλέστερη διαδρομή για να ακολουθήσει κανείς.

Η δική μου πεζοπορία ξεκίνησε από την θέση Πριόνια στα 1100m και κατέληξε στο Λιτόχωρο που αποτελεί έδρα αλλά και ορμητήριο για τις περισσότερες περιπατητικές, πεζοπορικές και ορειβατικές διαδρομές του Ολύμπου.
Τα Πριόνια είναι το τελευταίο σημείο όπου μπορεί να οδηγηθεί κάποιος με αυτοκίνητο. Από κει και πέρα μπορεί να ακολουθήσει τμήμα του Ε4 που ανεβαίνει για το καταφύγιο «Σπήλιος Αγαπητός» ή να ξεκινήσει την κατάβαση μέσα στην καρδιά του Ολύμπου και τα νερά του Ενιπέα καταλήγοντας στο Λιτόχωρο.

Το πρώτο που συναντάς κατεβαίνοντας πριν μπεις μέσα στο κατάφυτο δάσος, είναι η Μονή του Αγίου Διονυσίου. Ένας τοπικός Άγιος όπως χαρακτηριστικά μας είπε ο οδηγός μας, ο εν Ολύμπω. Η Μονή τοποθετείται χρονικά κάπου στον 16^ο αιώνα και γίνεται μια προσπάθεια διατήρησης και αναστύλωσής του αυτό το διάστημα.

Περνώντας την μονή, μετά από λίγα μέτρα ξεκινά το κατάφυτο και βαθύσκιο δάσος του Ολύμπου. Οι πηγές του Ενιπέα ουσιαστικά χωρίζουν το βουνό στα δύο. Ένα αρκετά δημοφιλές μονοπάτι για περιπατητές και φυσιολάτρες αλλά κι αρκετά απαιτητικό σε σημεία, που η ομορφιά του όμως δεν μπορεί να αποτυπωθεί με λόγια.

Πάντα σε πεζοπορικές εκδρομές υπάρχουν σημεία τα οποία χαρακτηρίζονται ως «viewpoints». Είναι τα λεγόμενα σημεία που έχουν την καλύτερη θέα της εκάστοτε διαδρομής.
Για μένα κι έτσι όπως βίωσα εγώ την διαδρομή του Ενιπέα, είναι από μόνη της ένα viewpoint 11 και κάτι χιλιομέτρων! Μια μυθική διαδρομή!

Ο Ενιπέας όπως μας λέει η μυθολογία, υπήρξε ο ωραιότερος από τους ποτάμιους Θεούς. Γυναίκα του υπήρξε η Τυρώ. Όταν την είδε ο Ποσειδώνας την ερωτεύτηκε. Έτσι πήρε την μορφή του Ενιπέα για να την κατακτήσει κι απέκτησαν δύο δίδυμα αγόρια.
Ένας ακόμη μύθος μας λέει πως στις όχθες του λουζόταν η Θεά Λητώ, ερωμένη του Δία και μητέρα της Άρτεμης και του Απόλλωνα.
Στην ευρύτερη περιοχή στο φαράγγι του Ενιπέα υπήρξε ο τόπος όπου κατασπαράχθηκε ο Ορφέας από τις Μαινάδες και στα κρυφά σημεία και τις απόκρημνες πλαγιές του κρύβονταν ο λήσταρχος Γιαγκούλας με τα πρωτοπαλίκαρά του.
Ένας τόπος με τόσο πλούσια ιστορία και μυθολογία που ένα κομμάτι σελίδας δεν αρκεί για να προσθέσεις.

Η πεζοπορική διαδρομή σε τοποθετεί απευθείας στην καρδιά του δάσους. Ένα βαθύσκιο δάσος με οξιές, δρυς, θεόρατα πεύκα κι έλατα να κυριαρχούν τονίζοντας ακόμη περισσότερο την μυθική του διάσταση.
Το μονοπάτι είναι σχετικά καλοδιατηρημένο και στο μεγαλύτερο μέρος του σκιερό. Αυτοί που το χάραξαν ήξεραν ακριβώς που βρίσκεται ο ήλιος κάθε στιγμή της ημέρας και πόση ώρα χρειάζεται για να το διασχίσει ένας περιπατητής με σχετικά καλή φυσική κατάσταση. Έτσι το μεγαλύτερο μέρος του είναι σκιερό, σίγουρα πολύ δροσερό και άρα πάρα πολύ απολαυστικό και ξεκούραστο!

Στα μέσα περίπου της διαδρομής θα δεις το Άγιο Σπήλαιο κι ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Διόνυσο τον εν Ολύμπω.
Η ιστορία μας λέει πως μέσα στον βράχο προσέχονταν κι ασκήτεψε ο Άγιος.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής θα συναντήσεις ξύλινα γεφυράκια απ’ όπου περνάνε τα κρυστάλλινα νερά του Ενιπέα ενώνοντας την μία πλευρά του φαραγγιού με την άλλη.
Η βλάστηση είναι πλούσια σε όλο το μέρος της διαδρομής. Σε κάποια σημεία τόση ώστε να βλέπεις μόνο ότι υπάρχει στο κοντινό οπτικό σου πεδίο και σε κάποια αλλά ο Μύτικας, η ψηλότερη κορυφή της Ελλάδας να φαντάζει πως είναι δίπλα σου.
Στην δασική έκταση και τα θεόρατα δέντρα, θα περάσεις τα λεγόμενα «silent» σημεία. Είναι σιωπηρά κομμάτια του δάσους όπου το ύψος των δέντρων και η πυκνότητα της έκτασης τους δεν επιτρέπει στα πουλιά να κάνουν φωλιές και να μένουν στα κλαδιά τους. Το μόνο που ίσως μπορεί να ακούσεις είναι ο ήχος του νερού και κάποιες μακρινές φωνές περιπατητών. Ίσως βέβαια να μην ακούσεις και τίποτα. Να έχεις μόνο την χαρά της εικόνας ως κυρίαρχη αίσθηση!

Πέρα από το πεζοπορικό κομμάτι του φαραγγιού αξίζει να αναφέρω πως το Λιτόχωρο είναι μια πολύ όμορφη και γραφική κωμόπολη. Ακόμη και να μην θέλεις να ακολουθήσεις κάποια επίσημη και γνωστή πεζοπορική διαδρομή, μια βόλτα για καφέ, για φαγητό ή για βολτάδα γενικότερα στο Λιτόχωρο αλλά και την ευρύτερη περιοχή αξίζει να την κάνεις, μιας και βρίσκεται κυριολεκτικά μία ανάσα από το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Μια περιοχή απίστευτου φυσικού κάλους όπου οι εικόνες που θα λάβεις πίσω θα αποτυπωθούν βαθιά στο μυαλό σου.

Ό,τι κι αν επιλέξεις να κάνεις, είναι μια περιοχή που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτείς έστω για μία φορά.
Αν και είμαι σίγουρη πως αν το κάνεις για μία φόρα (το λέω από πείρα!) δεν θα αρκεστείς μόνον σε αυτή!

~be Creative and stay Metal~
Κατερίνα Γιάτσα

Πόσο ρατσιστικός είναι ο κόσμος της Ελλάδας; Δεδομένου ενός συμβάντος που υπήρξε στο reality show “Big Brother” , το οποίο δημιούργησε αρκετή ένταση ξεκίνησα να σκέφτομαι .

Αρχικά τι είναι αυτό το τηλεπαιχνίδι; Πως θα εξασφαλίσει το κανάλι στο οποίο προβάλλεται , αλλά και οι χορηγοί, έσοδα όταν το χρηματικό έπαθλο είναι τόσο υψηλό; Στην τελική η πηγή είναι πάντα τα χρήματα… Οπότε πιο είναι το μυστικό; Το μυστικό είναι στην διαφήμιση, για να πετύχει όμως η διαφήμιση πρέπει το σόου να έχει υψηλά νούμερα τηλεθέασης. Για αυτό και οι παίκτες του παιχνιδιού είναι πάντα τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να πιάσεις ένα μεγαλύτερο φάσμα τηλεθεατών οι οποίοι μπορούν να ταυτιστούν ή καλύτερα να συμπαθήσουν κάποιον “πρωταγωνιστή”, πέρα από τις διαμάχες που είναι το μόνο λογικό πως θα υπάρχουν.

Οπότε το ερώτημα είναι ποιο πληθυσμό ακριβώς της Ελλάδας αντιπροσώπευε ο συγκεκριμένος παίκτης και όχι μόνο; Δεν είναι ο μόνος παίκτης που έχει κάνει σεξιστικά σχόλια. Πολύ πιθανόν να μην το εννοούσε τόσο κυριολεκτικά όσο το είπε, αλλά το γεγονός πως ειπώθηκε ήταν αυτό που τον καταδίκασε. Άλλες εκφράσεις που ειπώθηκαν τύπου “είμαστε γυναίκες οπότε λογικό να μαγειρεύουμε και να πλένουμε τα πιάτα” (όχι με τις ακριβείς λέξεις βέβαια), έχουν υπάρξει στο παιχνίδι.

Άρα αναρωτιέμαι, πόσο μπροστά είμαστε τελικά σαν Έλληνες; Μήπως ακόμα δεν μπορούμε να δεχτούμε κάποια δεδομένα πράγματα για την ισότητα των δύο φύλων ; Θα ήθελα να πιστεύω πως η πλειοψηφία της χώρας δεν έχει την ιδεολογία αυτών των παικτών, ωστόσο πιστεύω πως υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν οι άνθρωποι που θα είναι λίγο περισσότερο ρατσιστές από τους υπόλοιπους, οι άνθρωποι που μεγαλώνουν με κάποια ιδεολογία και δεν καταφέρνουν να ξεφύγουν από μία ίσως παγίδα μέσα στην οποία γεννήθηκαν .

Όσο λυπηρό και αν είναι ο ρατσισμός είναι κάτι που υπάρχει και πάντα θα υπάρχει, αυτό που θα μπορούσαμε ίσως να κάνουμε είναι ο καθένας με μία μικρή κίνηση , με μία συμπεριφορά ίση προς όλους να βοηθήσει στην πραγματοποίηση ενός πιο ευγενικού και “καλού” πλανήτη.

Μπούτης Ηλίας

Και πως να επιλέξεις μόνο 12 από τα τόσα υπέροχα χωριουδάκια που κρύβει αυτός ο τόπος;

Άλλωστε κάθε Έλληνας που σέβεται τον εαυτό του και διαβάζει αυτό το άρθρο θα θεωρήσει ότι θα έπρεπε να συμπεριληφθεί και το χωριό του σε αυτή τη λίστα. Δυστυχώς όμως η Ελλάδα έχει τόσα πολλά πανέμορφα χωριά που είναι αδύνατον να αναφερθούν όλα…

1. Νυμφαίο

Ένα αλπικό κόσμημα, που γοητεύει ακόμα και τους πιο απαιτητικούς και σύμφωνα με τους ταξιδιωτικούς οδηγούς ένα από τα δέκα ωραιότερα χωριά της Ευρώπης. Το Νυμφαίο, είναι ένας πέτρινος παραδοσιακό οικισμός στο νομό  Φλώρινας με υψόμετρο 1.350μ. Περικλείεται από δάσος οξιάς και διασχίζεται από λιθόστρωτα μονοπάτια και πετρόχτιστα σπίτια. Η αλλόκοσμη ομορφιά του τοπίου, σε  συνδυασμό με τον έντονο παραδοσιακό χαρακτήρα του, το κάνουν πόλο έλξης αξιόλογου τουρισμού.

Αξιοσημείωτο είναι, ότι ενάμισι χιλιόμετρο έξω από το χωρίο δραστηριοποιείται η οργάνωση του Αρκτούρου, με ένα περιβαλλοντικό κέντρο ενημέρωσης για την καφέ αρκούδα και τον λύκο. Η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του, το κάνει ιδανικό για στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς. Ανακαλύψτε μόνοι σας, τις ομορφιές του βολτάροντας στα πλακόστρωτα δρομάκια, και ξεκουράστε ψυχή τε και σώματι!

Επισκεφτείτε το μουσείο Αργυροχρυσοχοΐας, Λαογραφίας και Ιστορίας και την εκκλησία του Αγ. Νικολάου. Κάντε ιππασία ή πεζοπορία μέχρι τον Αρκτούρο και μετά ικανοποιήστε τον ουρανίσκο σας με παραδοσιακά εδέσματα.

2. Οία

Ένα όνομα χίλιες λέξεις! Κάθε Έλληνας πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτεί μια φορά στη ζωή του αυτό το μοναδικό μέρος. Χιλιάδες άνθρωποι από όλο τον κόσμο έρχονται για να αντικρίσουν από κοντά αυτό το μοναδικό τοπίο και να θαυμάσουν ένα από τα πιο όμορφα ηλιοβασιλέματα.

Η Οία είναι ένας παραδοσιακός υπόσκαφος οικισμός της Σαντορίνης, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή ‘’ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους’’. Η σπάνια μορφολογία της, με την απότομη κατακόρυφη κλίση και τα υπόσκαφα κτίσματα, είναι που τη κάνει τόσο ελκυστική. Τα σπίτια είναι σαν σπηλιές σκαμμένα μέσα στο βράχο, με μια θέα που σε αφήνει εμβρόντητο.

Τα τελευταία χρόνια μάλιστα στη θέση των παραδοσιακών αυτών σπιτιών φιλοξενούνται πολυτελείς ξενοδοχεία, καφέ και εστιατόρια. Η Οία αποθεώνεται την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Είναι πραγματικά μαγικό αυτό που συμβαίνει. Δεκάδες άνθρωποι καθισμένοι στις ταράτσες και στις βεράντες θαυμάζουν σιωπηλοί ένα από τα πιο σπάνια θεάματα στη γη, γεμάτοι δέος για το μεγαλείο που αντικρίζουν. Λίγο μετά το σούρουπο, περπατήστε στα γραφικά σοκάκια της Οίας χαζεύοντας την, φωταγωγημένη.

3. Δημητσάνα

Στην ορεινή Αρκαδία σε μια πανέμορφη θέση βρίσκεται ένα χωριό, περικυκλωμένο από κατάφυτα βουνά με μεγάλη ιστορία και παράδοση. Η Δημητσάνα είναι ένα από τα ιστορικότερα χωριά της Ελλάδας, καθώς διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Πρόκειται για έναν εξαιρετικής ομορφιάς πετρόχτιστο οικισμό με αξιόλογα αρχοντικά, τα περισσότερα από τα οποία είναι αναστηλωμένα σήμερα.

Με υψόμετρο 950μ αποτελεί ιδανικό προορισμό για όλες τις εποχές του χρόνου. Περπατήστε στα πλακόστρωτα δρομάκια, χαζεύοντας τα αναπαλαιωμένα αρχοντικά και απολαύστε στιγμές χαλάρωσης στους υπέροχους ατμοσφαιρικούς ξενώνες.

Επισκεφτείτε το φαράγγι του Λούσιου, την ιστορική βιβλιοθήκη με τις σπάνιες εκδόσεις, το ανακαινισμένο σπίτι του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ και το μικρό εξαιρετικό υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης, μοναδικό στην Ελλάδα.

4. Άβδηρα

Σύμφωνα με τη μυθολογία, η πόλη ιδρύθηκε από τον Ηρακλή στη μνήμη του συντρόφου του, του Αβδήρου και υπήρξε από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας. Ήταν πατρίδα του Δημόκριτου και του Πρωταγόρα. Σήμερα τα Άβδηρα είναι ένα εκπληκτικό χωριό του νομού Ξάνθης, που ενώνει τόσο αριστοτεχνικά βουνό και θάλασσα. Παραδοσιακά αρχοντικά αγναντεύουν αμμουδένιες ακρογιαλιές.

Μη παραλείψετε να επισκεφτείτε το αρχαιολογικό και λαογραφικό μουσείο του χωριού και λίγο πριν το σούρουπο απολαύστε το ηλιοβασίλεμα στο γραφικό λιμανάκι.

Μια από τις καλύτερες περιόδους να γνωρίσετε τα Άβδηρα, είναι το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου, που διοργανώνονται τα Δημοκρίτεια προς τιμή του Δημόκριτου με πλήθος καλλιτεχνών να παίρνουν μέρος στις εκδηλώσεις.

5. Συρράκο

Ένα χωριό σαν παραμύθι, που όποιος το επισκέπτεται μαγεύεται!

Το Συρράκο είναι χωριό του νομού Ιωαννίνων. Με υψόμετρο 1.150μ και γαντζωμένο σε μια κάθετη πλαγιά είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός οικισμός. Πρόκειται για ένα πραγματικά κουκλίστικο χωριό με πέτρινα σπίτια και λιθόστρωτα καλντερίμια, που μόλις το αντικρίζεις σου κόβει την ανάσα.

Η εκπληκτική αυτή πέτρινη αρχιτεκτονική, θα σας κάνει να μη χορταίνετε περιπάτους στα πολλά γραφικά πέτρινα σοκάκια. Μη παραλείψετε να επισκεφτείτε το Λαογραφικό μουσείο και τις 4 εντυπωσιακές εκκλησίες του χωριού μουσειακής αξίας.

Και φυσικά να απολαύσετε υψηλής ποιότητας κρεατικά και ντόπιο κρασί δίπλα στο τζάκι σε μια από τις πολλές παραδοσιακές ταβέρνες. Η ζεστασιά και η απλότητα των κατοίκων του χωριού, θα σας εκπλήξουν.

6. Απείρανθος

Τι να πει κανείς γι΄αυτό το χωριό!

Ενετικοί πύργοι, επιβλητικά παλιά διώροφα σπίτια, μαρμάρινα καλντερίμια με πλακόστρωτα σοκάκια, και γραφικές πλατείες με παραδοσιακά καφενεία δημιουργούν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, που σπάνια συναντάται στον κυκλαδικό χώρο.

Η Απείρανθος είναι ένα ορεινό χωριό της Νάξου, χτισμένη στους πρόποδες του βουνού Φανάρι σε υψόμετρο 700 περίπου μέτρων. Ξεχωρίζει από τα άλλα χωριά της Νάξου στο γλωσσικό ιδίωμα, τα ήθη και τα έθιμα, καθώς οι κάτοικοί της λέγεται ότι είναι ένα κράμα Κρητών και Μικρασιατών.

Ανέγγιχτο από τον χρόνο, το χωριό μοιάζει ολόκληρο με ένα φρούριο, που σε περιμένει να το κατακτήσεις περπατώντας στα δαιδαλώδη στενά δρομάκια στα πέτρινα σπίτια και στις ατέλειωτες σκάλες. Αξίζει να επισκεφθείτε το Αρχαιολογικό μουσείο , το Γεωλογικό, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, καθώς και το Λαογραφικό και οπωσδήποτε την εκκλησία της Αγία Κυριακής, που χρονολογείται την περίοδο της Εικονομαχίας και αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία, όχι μόνο της Νάξου, αλλά και των Βαλκανίων. Και μετά διαλέξτε τη πιο γραφική πλατεία και πείτε έναν ελληνικό καφέ δοκιμάζοντας παραδοσιακά γλυκά Νάξου.

7. Μονεμβασιά

Ένα πέτρινο καράβι που αγναντεύει το Αιγαίο πέλαγος και σε μεταφέρει σε άλλη εποχή. Μια ζωντανή καστροπολιτεία του Μεσαίωνα και η μούσα του Γιάννη Ρίτσου….αυτή είναι η Μονεμβασιά!

Πρόκειται για ένα χωριό στο νομό Λακωνίας, που είναι χτισμένο πάνω σε ένα βράχο και αποτελεί στη κυριολεξία μια μικρή νησίδα, που ενώνεται με μια γέφυρα με τη στεριά. Είναι γνώστη για το μεσαιωνικό της Κάστρο που τη περιφρουρεί και τη κάνει τόσο ξεχωριστή. Μέσα από τα τείχη βρίσκεται μια από τις πιο καλοδιατηρημένες και ζωντανές καστροπολιτείες στην Ελλάδα, που συγκεντρώνει όλο το χρόνο φανατικούς επισκέπτες.

Επιβλητικά αρχοντικά, εντυπωσιακής αρχιτεκτονικής εκκλησίες, κρήνες, χαμάμ, γραφικά στριφογυριστά καλντερίμια και η απουσία αυτοκινήτου δίνουν άλλη διάσταση στο χωριό. Επισκεφτείτε το αρχαιολογικό μουσείο και την εκκλησία της Αγίας Σοφίας. Περιπλανηθείτε στα θολωτά σοκάκια, και μετά καθίστε να ξαποστάσετε πίνοντας φανταστικό ντόπιο κρασί!
Επιλέξτε να μείνετε σε έναν από τους ξενώνες εντός του Κάστρου και μεταφερθείτε στη κυριολεξία σε άλλη εποχή.

8. Αμπελάκια Λάρισας

Το Στολίδι της Θεσσαλίας!

Μακριά από τα αστικά κέντρα και τους συγκοινωνιακούς άξονες,σε εποπτική θέση, πέντε χιλιόμετρα από τα Ιερά στενά των Τεμπών, ανηφορίζοντας κανείς μπορεί να δει να ξεπροβάλουν τα Αμπελάκια, η Ιστορική Κοινότητα των Αμπελακίων όπως έχει επικρατήσει.

Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους ‘Οσσα‘,ή ‘Κίσσαβος‘ και σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από τα Τέμπη όπου περνά η Εθνική οδός,Αθηνών – Θεσσαλονίκης και σε απόσταση 31 χιλμ. από την Λάρισα, 120 από Θεσσαλονίκη και 380 από την Αθήνα. Η πρώτη οπτική επαφή με τα Αμπελάκια δίνει στον ταξιδιώτη την εντύπωση ότι αυτό το «χωριό» διαφέρει από τα άλλα …και όντως αυτό συμβαίνει.

Αρχοντικά κρεμασμένα στις πλαγιές του βουνού μαρτυρούν με την αρχιτεκτονική τους-αρχικά-ότι τα χρόνια που πέρασαν άφησαν την δική τους ανεξίτηλη ιστορική πινελιά.Μια μαγεία διάχυτη μέσα στα στενά του χωριού αφήνουν τον ταξιδιώτη άφωνο να θαυμάζει τον πολιτισμό που μαρτυρούν τα σπίτια,οι λιθόστρωτοι δρόμοι, οι γέροντες.

9. Αγόριανη, Φωκίδα

Στο δρόμο για την Αγόριανη (ή Επτάλοφος όπως είναι επίσημα το όνομά του από το 1928) νομίζεις ότι πετάς μέσα στα σύννεφα, μέσα στο απόλυτο λευκό της ομίχλης. Φτάνοντας βράδυ στην Αγόριανη, μάλλον δεν πρόκειται να δεις τίποτα γύρω σου.

To μόνο που θα σε ειδοποιήσει ότι έφτασες, είναι ο ήχος του καταρράκτη που κατεβαίνει ορμητικός μέχρι το χωριό.

Το ηλιόλουστο πρωινό, ένα ανέλπιστο δώρο για τα δεδομένα της περιοχής θα διαλύσει το μυστήριο και θα σου φανερώσει την όμορφη πλατεία της Αγόριανης με τα πραγματικά θεόρατα πλατάνια που με τα φύλλα τους σου στρώνουν χρυσοκόκκινο χαλί. Δυο βρύσες έχουν γίνει ένα με τους κορμούς και το χιονάτο νερό μοιάζει να αναβλύζει από μέσα τους. Έχει κάτι το ειδυλλιακό αυτό το χωριό, που σου βγάζει τη φυσιολατρική πλευρά του εαυτού σου.

10. Ζαρούχλα, Αχαΐα

Το καλύτερα κρυμμένο μυστικό των Αροανίων μόλις μισή ώρα απ’ τα Καλάβρυτα

Μικροσκοπικό χωριό, με έναν κεντρικό πλακόστρωτο δρόμο, μαγαζάκια δεξιά κι αριστερά και πέτρινα κουκλίστικα σπίτια. Τριγύρω πυκνά δάση από έλατα και καστανιές που μας προκαλούν να αναζητήσουμε ιστορίες με νεράιδες και ξωτικά. Κοντά της η μικρή λίμνη Τσιβλού που μοιάζει με μυστική γαλάζια όαση περιτριγυρισμένη από τις δασοσκέπαστες πλαγιές και τις βαθιές χαράδρες του αχαϊκού τοπίου.

Ένα αλπικό τοπίο σε μικρογραφία στην καρδιά της Αχαΐας. Στα νερά της καθρεφτίζεται το κάτασπρο πάπλωμα των χιονισμένων πλαγιών που σε λίγους μήνες θα δώσει τη θέση του στις πράσινες αποχρώσεις της άνοιξης. Κατηφορίζοντας προς τη λίμνη, οι κορμοί των πεύκων, των ελάτων και των πλατανιών δημιουργούν ένα φυσικό χωμάτινο μονοπάτι, που διατηρεί τα χνάρια από τα αυλακωτά λάστιχα των mountain bikes.

Στις όχθες της ζευγάρια δασκαλεμένα από τους κατοίκους της Ζαρούχλας μιλούν δυνατά για την τυχαία ανακάλυψη της »δικής τους» γωνιάς και κουρασμένοι γιάπηδες που επιτέλους ξέκλεψαν μια έξτρα μέρα διαφυγής από την πρωτεύουσα.

11. Άγιος Λαυρέντιος

Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 20 χιλιομέτρων από τον Βόλο και είναι χτισμένος αμφιθεατρικά στην πλαγιά. Ο βασικός ήχος που ακούει κανείς είναι τα ρυάκια, τα ρέματα και το νερό που ρέει.

Λιθόστρωτα καλντερίμια περνούν μέσα από την πλούσια φύση και τα πετρόχτιστα οικήματα που κοσμούν με την καλαισθησία τους το χωριό. Πνιγμένος στο γενναιόδωρο πράσινο του βουνού των Κενταύρων, καστανιές, πλατάνια και οξιές, ο Άγιος Λαυρέντιος μοιάζει να έχει σταματήσει στο παρελθόν, διατηρώντας την παραδοσιακή ταυτότητά του

Πάνω από το χωριό βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Λαυρεντίου, το οποίο και του έδωσε το όνομά του. Χρονολογείται περίπου από τα μέσα του 12ου αιώνα και η τοποθεσία του είναι ξεχωριστής ομορφιάς.

Κάντε μια στάση στην πλατεία Χατζίνη κι απολαύστε την ανεμπόδιστη θέα προς το βουνό και το απέναντι χωριό, τη Δράκεια. Η μαγεία του δυτικού Πηλίου ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια σας.

12. Καπέσοβο

Σκαρφαλωμένο σε υψόμετρο 1.100 μέτρων, το όμορφο χωριό του Κεντρικού Ζαγορίου είναι ένας έρωτας με την πρώτη ματιά.

Επιβλητικά αρχοντικά, λιθόκτιστα καλντερίμια που σε προκαλούν να τα ανέβεις –η απότομη πλαγιά που φιλοξενεί το χωριό κάνει την ανάβαση πράγματι πρόκληση– βρίσκοντας συνεχώς δικαιολογίες για στάσεις: πότε για να θαυμάσεις μια εντυπωσιακή, πέτρινη εννοείται, εκκλησία, πότε για να αράξεις στην πανέμορφη πλατεία, πότε για να ξεστρατίσεις προς ένα ακόμη «σημείο με θέα», από τα δεκάδες σηματοδοτημένα με μικρές ξύλινες ταμπέλες, που αγναντεύουν από ψηλά το φαράγγι του Βίκου.

Πηγή

Λόγω πλέον της εποχής του κορονοϊού οι φετινές καλοκαιρινές εξορμήσεις θα είναι περιορισμένες. Ωστόσο, μερικές χαλαρωτικές μέρες αρκούν για την απόλαυση διακοπών με την πιο ιδανική παρέα. Και η Θάσος αποτελεί τον απόλυτο φετινό προορισμό, το καταγάλανο νησί που λούζεται από αιγαιοπελαγίτικους ανέμους και εντοπίζεται σε ανάσα αναπνοής από την Καβάλα με ένα πλοίο απόσταση να χωρίζει τα δύο αυτά μέρη, είτε με αφετηρία το λιμάνι της Καβάλας για τη Σκάλα Πρίνου της Θάσου, είτε από Κεραμωτή για το Λιμένα της Θάσου.

Η Θάσος είναι ένα από τα νησιά στο βόρειο τμήμα της χώρας και φημίζεται κυρίως για τα ελαιοφυτείες, και κατά προέκταση για την εγχώρια παραγωγή της, όπως είναι η ελιές, το λάδι, καθώς και το μέλι. Αν και είναι αυτόνομο και αυτοσυντηρούμενο νησί, στηρίζεται στον τουρισμό.

Η επιφάνεια του είναι μάλλον ορεινή και βραχώδης, όχι ιδιαίτερα κατοικήσιμη με την πάροδο των ετών, και καλύπτεται με πυκνά δάση που καταλαμβάνουν το 9/10.

Η θρησκεία αναπτύχθηκε με τον ίδιο τρόπο όπως και στην υπόλοιπη ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα.

Οι παραλίες της ανάλογα το σημείο του νησιού είναι είτε βραχώδεις είτε αμμώδεις, με τη θέα, πάντως, αδιαμφισβήτητα μοναδική που κόβει την ανάσα. Μια παραλία, ίσως άγνωστη για τους τουρίστες, είναι η παραλία των «Μεταλλείων». Στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού, στην περιοχή Λιμενάρια, υπάρχει μια «κρυφή» παραλία, ανάμεσα στις βραχώδεις ακτές, αφού περάσει κανείς από το «Παλατάκι» που εγκολπώνεται στο γραφικό λιμανάκι της περιοχής εκείνης.

Πρόκειται για τα γραφεία της γερμανική εταιρίας Speidel, όπου φορτώνονταν εκεί ορυκτά που εκμεταλλευόταν.

Η πιο ξακουστή παραλία είναι η «Χρυσή Αμμουδιά» στο βορειοανατολικό τμήμα, λίγο μετά τον Λιμένα του νησιού και συγκεκριμένα στην Σκάλα Παναγιάς. Εκεί, τα νερά είναι κρυστάλλινα μπλε και ρηχά, η θάλασσα γαλήνια βλέποντας τον αμμώδη βυθό της με γυμνό μάτι. Στην παραλία υπάρχουν beach bar που είναι πρόθυμα να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των πελατών-τουριστών. Η αμμουδιά στην παραλία είναι χρυσαφένια, απαλή σαν φρεσκο-κοσκινισμένη, άλλωστε από εκεί εξέλαβε και την ομωνυμία της.

Η Γκιόλα είναι μια απόμερη, βραχώδη, φυσική πισίνα μέσα σε παραθαλάσσιους βράχους, προσβάσιμη από χωματόδρομο ή με τα πόδια στην περιοχή Αστρίς, στα νότια της Θάσου. Τα πέτρινα τείχη που την περιστοιχίζουν φτάνουν σε ύψος 8 μέτρων και πολλοί κολυμβητές επιλέγουν να βουτήξουν από ψηλά, κατευθείαν στα σμαραγδένια νερά της.

Το μοναδικό αυτό τοπίο απαιτεί αρκετή φυσική προσπάθεια και περπάτημα, ενώ η διαδρομή μέχρι τη Γκιόλα χαρακτηρίζεται ως αρκετά δύσκολη. Είναι δύσβατη, αλλά αξίζει την όλη διαδρομή.

Λόγω του ότι το νησί είναι κατοικήσιμο με ανεπτυγμένη και την τουριστική και ναυτιλιακή του δραστηριότητα στις ακτές, οι παραλίες του γίνονται επιλογή χιλιάδων παραθεριστών κάθε χρόνο.

Υπάρχει μεγάλη ποικιλία και κατανάλωση στις διατροφικές επιλογές που υπάρχουν στο νησί. Εξέχουσα θέση, μεταξύ άλλων, έχουν οι ψαροταβέρνες, που κερδίζουν για την νοστιμιά και για το πόσο φρέσκα είναι τα προϊόντα τους.

Φυσικά, υπάρχει πλήθος μαγαζιών πιτσαρίες και ζυμαρικών, καθώς και επιλογών για τους κρεατοφάγους, εστιατόρια και φούρνοι.

Και βέβαια, παραδοσιακά καφεκοπτεία με την έντονη μυρωδιά του φρεσκοψημένου ελληνικού καφέ.

Αναπόσπαστο κομμάτι αποτελούν και οι νυχτερινές διασκεδάσεις που μπορεί να βρει κανείς σε ένα από τα πιο κοσμοπολίτικα μέρη του νησιού, όπως είναι ο Ποτός. Εκεί, επικρατεί έντονη νυχτερινή κινητικότητα, καθώς τα μαγαζιά που προσφέρουν ποτά και κοκτέιλς μένουν ανοιχτά έως τις πρωινές ώρες.

Η θέα, όμως, δεν περιορίζεται μόνο στις απίστευτες, μοναδικές παραλίες της Θάσου, αλλά και στα γραφικά της σοκάκια.

Ενώ, ακόμη, σε κάθε σημείο υπάρχει και μια χρωματιστή γωνιά γεμάτη άνθη.

Είναι ένας ιδανικός προορισμός που συνδυάζει αφενός θάλασσα με παραλίες που έχουν καταγάλανα νερά και αφετέρου ορεινές περιοχές με υπέροχη δασική έκταση.

Αικατερίνη Συμφέρη

Τα βιβλία είναι φαντασία, χαρά ,λύπη, μυστήριο και γνώση μαζί. Όμως δεν είναι πάντα ο δεδομένος τρόπος ψυχαγωγίας. Βάση ενός “μύθου” τα βιβλία είναι ένας τρόπος διασκέδασης περισσότερο για τις μεγάλες παρά για τις νέες ηλικίες , ποια είναι όμως η πραγματικότητα;

Σύμφωνα με έρευνα τα ποσοστά των αναγνωστών στην Ελλάδα δεν είναι τόσο ανησυχητικά όσο κανείς θα πίστευε. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς βιβλιοφάγος για να μπορέσει να απολαύσει ένα βιβλίο, βέβαια άλλα τύποι διασκέδασης όπως μουσική και τηλεόραση έρχονται πιο πάνω στην λίστα του ελληνικού πληθυσμού.

Η ερώτηση όμως που θα μπορούσε να ξαφνιάσει τους περισσότερους από τα αποτελέσματα είναι “Σε σχέση με πέρυσι διαβάζετε τον ίδιο αριθμό βιβλίων, λιγότερο ή περισσότερο;” στις ηλικίες 18-24 υπήρχε 18% αύξηση ενώ στις ηλικίες 65-74 59% μείωση, ενώ ενδείξεις δείχνουν πως πάντα υπάρχει μία εξάρτηση με το κοινωνικό επίπεδο. Από ότι φαίνεται και θα μπορούσε κανείς να πει πως είναι λογικό, οι νέοι έχουν περισσότερο χρόνο και διάθεση για την ανάγνωση ενός βιβλίο. Για πιο λόγο όμως θα μπορούσε να συμβαίνει αυτό;

Υπάρχουν τόσα πολλά υπέροχα βιβλία που πολλοί θα θέλαμε να διαβάσουμε, στις ηλικίες των 18-24 ίσως να είναι και η κατάλληλη στιγμή στην οποία μπορεί ο άνθρωπος να κατανοήσει και ,ίσως, να εκτιμήσει το βιβλίο. Κάτι το οποίο δεν θα μπορούσε να κάνει μέχρι εκείνο το διάστημα της ζωής του. Δεδομένου του φόρτου εργασίας που αντιμετωπίζουν οι σημερινοί νέοι κάτω των 18 είναι λογικό ο χρόνος που μπορούν να διαθέσουν για την ανάγνωση ενός βιβλίο, λογοτεχνικού ή όχι , να είναι λίγος.

Λίγος διότι ο νέος καλείτε να δώσει χρόνο για μαθήματα προετοιμασίας. Το όριο της ηλικίας των 18 ή καλύτερα της τελευταίας τάξης του λυκείου, είναι αυτό που θα μπορούσε να περιορίζει τις δραστηριότητες και πολλές φορές να αγχώνει τους νέους με αποτέλεσμα ασχολίες όπως η ανάγνωση να είναι μία μακρινή ιδέα και πολλές φορές ανύπαρκτη.

Θα μπορούσε κανείς να ερωτηθεί “Θα ήταν καλό οι νέοι κάτω των 18 να είχαν περισσότερο χρόνο και αν ναι θα διάβαζαν βιβλία ή όχι;”. Δυστυχώς στην έρευνα δεν υπήρχε δειγματοληψία κάτω των 18 οπότε η ιδέα πως οι νέοι κάτω των 18 δεν διαβάζουν ,σε μεγάλο ποσοστό, βιβλία θα μπορούσε να είναι επίσης ένας μύθος ή απλά μια αντίληψη .

Πηγή

Μπούτης Ηλίας

Σας παρουσιάζουμε τον ανέγγιχτο παράδεισο που βρίσκεται στα σύνορα του Αγίου Όρους.

Πρόκειται για την παραλία Τρίμη.
Στην ουσία πρόκειται για τρεις παραλίες, που χωρίζονται μεταξύ τους από πανύψηλα κάθετα βράχια που ρίχνουν τη σκιά τους στη θάλασσα προσφέροντας πολύτιμο καταφύγιο από τις καλοκαιρινές ακτίνες του ηλίου, αλλά προσφέρονται και για βουτιές για τους πιο τολμηρούς.

Οι κολπίσκοι είναι σχήματος Ω και θυμίζουν σε μικρογραφία το σχήμα της διάσημης Βοϊδοκοιλιάς της Μεσσηνίας.

Ένας πραγματικά ανέγγιχτος παράδεισος, προσβάσιμος κυρίως με σκάφος αλλά και με μονοπάτι ή κολύμπι από διπλανή παραλία για τους πιο επιδέξιους.

Στην επόμενη επίσκεψή σας στην Χαλκιδική, πρέπει να πάτε.

Πηγή

Tις 11 πιο ονειρικές παραλίες της Ελλάδας ξεχώρισε το Lonely Planet, δίνοντας έμπνευση στους αναγνώστες του, μέσα από ονειρικούς προορισμούς με χρυσαφένιες αμμουδιές και καταγάλανα, κρυστάλλινα νερά.

Στην κορυφή όλων βρέθηκε το Ελαφονήσι, στα Χανιά, «μια συμφωνία λευκής και ροζ αμμουδιάς, με τιρκουάζ νερά και εξωτικούς αμμόλοφους που δημιουργούν ένα μαγικό τοπίο», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο δημοσίευμα.

Ακολουθεί η Βοϊδοκοιλιά, στη Μεσσηνία, με σχήμα μισοφέγγαρου, ψιλή, λευκή σαν πούδρα αμμουδιά και τιρκουάζ, κρυστάλλινα νερά, ένας φυσικός κόλπος με βασικό χαρακτηριστικό του την απόλυτη φυσική ομορφιά που συγκεντρώνει όλους τους επισκέπτες του νομού.

Στη δέκατη θέση συναντάται, επίσης μία παραλία των Χανίων, τα Φαλάσαρνα, η οποία εκτός από την χρυσαφένια αμμουδιά και τα ονειρικά νερά φημίζεται και για την συγκλονιστική θέα στο ηλιοβασίλεμα.

Oι παραλίες που συμπληρώνουν τη λίστα είναι το Ναυάγιο στη Ζάκυνθο, η Κόκκινη παραλία της Σαντορίνης, οι Κουκουναριές, στη Σκιάθου, το Ποτάμι στη Σάμο, ο Μύρτος στην Κεφαλονιά. Επίσης, από τις παραλίες της Χαλκιδικής το Lonely Planet ξεχώρισε εκείνη στο ακρωτήρι του Ποσειδίου στη χερσόνησο της Κασσάνδρας, ενώ από την Ικαρία τις εξωτικές Σεϋχέλλες, Η λίστα ολοκληρώνεται με την παραλία του Μυλοπότα στην Ίο.

Πηγή