Η Πεντηκοστή, γνωστή και ως η Γιορτή της Πεντηκοστής, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες γιορτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, σηματοδοτεί την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους. Η γιορτή αυτή έχει τεράστια θρησκευτική σημασία για τους Χριστιανούς, καθώς σηματοδοτεί τη γέννηση της Εκκλησίας και τη διάδοση του Χριστιανισμού στον κόσμο.

Θρησκευτική Σημασία της Πεντηκοστής

Η Πεντηκοστή γιορτάζεται 50 ημέρες μετά το Πάσχα και συμπίπτει με τη 10^η ημέρα μετά την Ανάληψη του Χριστού. Σύμφωνα με τη Χριστιανική παράδοση, την ημέρα της Πεντηκοστής, το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε στους Αποστόλους, δίνοντάς τους τη δύναμη να διακηρύξουν το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, κάτι που θεωρείται ως η θεμελίωση της παγκόσμιας Εκκλησίας και της εξάπλωσης του Χριστιανισμού.

Η Πεντηκοστή συνδέεται άρρηκτα με το μήνυμα του Χριστιανισμού για την Πνευματική Ενότητα των πιστών και τη δύναμη που προέρχεται από τη Θεία Χάρη. Η επίδραση του Αγίου Πνεύματος στη ζωή των Χριστιανών είναι καθοριστική για την πνευματική τους πορεία και τις αρετές που καλούνται να αναπτύξουν στην καθημερινότητά τους.

Η Εορτή της Πεντηκοστής στην Εκκλησία

Η Πεντηκοστή είναι για την Ορθόδοξη Εκκλησία ημέρα μεγάλης χαράς και εορτασμού. Η Θεία Λειτουργία της ημέρας είναι ιδιαίτερα εορταστική και περιλαμβάνει τη θεία ευχαριστία, με τα πιστά μέλη της Εκκλησίας να προσεύχονται και να ανανεώνουν τη σύνδεσή τους με το Άγιο Πνεύμα. Η Εκκλησία διαβάζει αποσπάσματα από την Καινή Διαθήκη που αναφέρονται στη διήγηση της επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους, ενώ οι ψαλμοί και τα τροπάρια της ημέρας αποδίδουν την πνευματική σημασία της γιορτής.

Το κυριότερο σύμβολο της Πεντηκοστής είναι το Άγιο Πνεύμα, το οποίο αποτυπώνεται στην εικόνα της περιστεράς, και οι πιστοί συχνά χρησιμοποιούν αναμμένα κεριά για να εκφράσουν την παρουσία της Θείας Χάρης μέσα τους. Οι πιστοί προσεύχονται για τη χάρη του Αγίου Πνεύματος να ανανεώσει τη ζωή τους και να τους ενδυναμώσει στο έργο της ευαγγελικής διάδοσης.

Πολιτιστικά Έθιμα και Παραδόσεις

Η Πεντηκοστή στην Ελλάδα συνοδεύεται από διάφορα έθιμα και παραδόσεις που συνδέονται κυρίως με τον εορτασμό της πνευματικής δύναμης του Αγίου Πνεύματος και την ανανέωση του Χριστιανού μέσω της κοινωνίας με τη Θεία Χάρη. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας, η γιορτή της Πεντηκοστής εορτάζεται με πανηγύρια και εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν μουσική, χορούς και παραδοσιακά εδέσματα.

Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα είναι η «Κυριακή της Πεντηκοστής», κατά την οποία πολλοί πιστοί επισκέπτονται τα εξωκλήσια, τα μοναστήρια και τις εκκλησίες για να συμμετάσχουν στην εορταστική Θεία Λειτουργία και να γιορτάσουν την ημέρα με τους συγγενείς και τους φίλους τους. Επίσης, η παρασκευή και η διανομή της παραδοσιακής «πεντηκοστιανής πίτας» είναι ένα άλλο έθιμο που τηρείται σε πολλές περιοχές της χώρας.

Σημασία της Πεντηκοστής στην Ελληνική Κοινωνία

Η Πεντηκοστή έχει σημαντική θέση στην ελληνική κοινωνία, καθώς η γιορτή της επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος ενσωματώνει τις έννοιες της ανανέωσης, της ενότητας και της διάδοσης του Χριστιανικού μηνύματος. Η συμμετοχή στην εκκλησιαστική ζωή και η κοινή προσευχή ενισχύουν τις κοινωνικές και οικογενειακές σχέσεις, προάγοντας την ενότητα των πιστών.

Η Πεντηκοστή, επίσης, έχει επηρεάσει τη λογοτεχνία, την τέχνη και τη μουσική, καθώς αποτελεί πηγή έμπνευσης για ποιήματα, τραγούδια και εικόνες που ερμηνεύουν την πνευματική διάσταση της γιορτής.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

• Αντωνίου, Μ. (2014). Η Θρησκευτική Παράδοση και οι Εορτές στην Ελλάδα. Αθήνα: Εκδόσεις Εστία.
• Κοντογιάννη, Ι. (2012). Η Πεντηκοστή και το Άγιο Πνεύμα στην Ορθόδοξη Θεολογία. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση.
• Μπένος, Ν. (2010). Η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι Εορτές της. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη.
• Παπαθανασίου, Μ. (2008). Ο ρόλος του Αγίου Πνεύματος στην Ορθόδοξη Χριστιανική Παράδοση. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Ιεράς Μητροπόλεως.

Η μετάβαση από τον καθολικισμό στον προτεσταντισμό δεν ήταν εύκολη για πολλές χώρες, αλλά η Αγγλία κατάφερε να κατακτήσει μια νέα θρησκευτική ταυτότητα υπό την καθοδήγηση των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών των ηγετών της.

Η Ελισάβετ Α’ ήταν πράγματι μια ηγεμονία που άσκησε μεγάλη επιρροή στην πορεία της χώρας της, ειδικά στον τομέα της θρησκευτικής πολιτικής. Η πολιτική της σύγκρουσης με τον καθολικισμό και η προσπάθειά της να διατηρήσει τον έλεγχο επί της Αγγλικανικής Εκκλησίας έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εδραίωση του προτεσταντισμού στην Αγγλία.

Είναι ενδιαφέρον πώς η Αγγλικανική Εκκλησία εξελίχθηκε σε μια από τις πιο επιδραστικές προτεσταντικές εκκλησίες παγκοσμίως, με ένα σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της θρησκευτικής και πολιτικής ταυτότητας της Αγγλίας και του παγκοσμίου της κύκλου.

Η δημιουργία της Αγγλικανικής Εκκλησίας και η επιρροή της Ελισάβετ Α’ αποτελούν σημαντικά κεφάλαια στην ιστορία της Αγγλίας και της θρησκευτικής εξέλιξής της. Η διαμόρφωση της Αγγλικανικής Εκκλησίας υπό τον Ερρίκο Η’ αντιπροσώπευε μια σημαντική αλλαγή στη θρησκευτική ταυτότητα της χώρας και στις σχέσεις της με την Καθολική Εκκλησία και την Ευρωπαϊκή θρησκευτική ιστορία.

Η Ελισάβετ Α’ συνέχισε αυτήν την πορεία, εδραιώνοντας τη θέση της Αγγλικανικής Εκκλησίας και προωθώντας τον προτεσταντισμό σε όλη την Αγγλία και πέρα από αυτήν. Η συνεχής ανάπτυξη και επιρροή της Αγγλικανικής Εκκλησίας αντικατοπτρίζει τη σημαντική θέση που κατέχει στην ιστορία της χώρας και της παγκόσμιας θρησκευτικής κοινότητας.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

Η περίοδος της Αντιμεταρρύθμισης, που διήρκεσε από την δεκαετία του 1530 έως τη δεκαετία του 1560 μ.Χ., σηματοδοτεί μια σημαντική εποχή στην ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας. Ο Προτεσταντισμός είχε προκαλέσει σοβαρές αναταραχές στο εσωτερικό της εκκλησίας, με την κριτική του προς τις πρακτικές και τις διδασκαλίες της Καθολικής Εκκλησίας.

Αρχικά, η Καθολική Εκκλησία αντιμετώπισε με έκπληξη την εξέλιξη του Προτεσταντισμού και την ταχεία εξάπλωσή του. Οι πάπες και οι υψηλότεροι ιεραρχικοί της εκκλησίας αναγνώρισαν ότι πρέπει να αντιδράσουν και να αναθεωρήσουν ορισμένες πρακτικές και διδασκαλίες προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις κατηγορίες των προτεσταντών.

Η αντίδραση της Καθολικής Εκκλησίας ήταν η έναρξη μιας διαδικασίας που ονομάστηκε “Αντιμεταρρύθμιση”. Στο πλαίσιο αυτό, διεξήχθησαν σειρά συνεδρίων και σεμιναρίων, γνωστών ως Σύνοδος του Τριδέντο, με στόχο την αναθεώρηση των πρακτικών και των διδασκαλιών της εκκλησίας.

Οι αποφάσεις που πήραν οι εκκλησιαστικοί αξιωματούχοι κατά τη διάρκεια της Συνόδου του Τριδέντο είχαν σημαντικές επιπτώσεις στην εκκλησία και την κοινωνία γενικότερα. Κάποιες από αυτές τις αποφάσεις περιλάμβαναν την εκσυγχρονισμό των παροχών της εκκλησίας προς τους πιστούς, την επαναδιοργάνωση των μοναστηριών και την ενίσχυση της εκπαίδευσης και της κοινωνικής προσφοράς της εκκλησίας.

Ένα από τα πιο σημαντικά αποτελέσματα της Αντιμεταρρύθμισης ήταν η δημιουργία εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από την Καθολική Εκκλησία. Αυτά τα σχολεία, που ιδρύθηκαν σε διάφορες περιοχές, παρείχαν εκπαίδευση σε παιδιά και ενήλικες, προσφέροντας τους ταυτόχρονα και κοινωνικές υπηρεσίες.

Το πρότυπο αυτό εκπαιδευτικού και κοινωνικού έργου δεν περιορίστηκε μόνο σε ορισμένες περιοχές, αλλά επεκτάθηκε και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Καθολική Εκκλησία μετατράπηκε σε ηγετική φιγούρα σε πολλές χώρες, προσφέροντας βοήθεια και υποστήριξη σε όσους την χρειάζονταν.

Συνολικά, η Αντιμεταρρύθμιση αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας. Η αντιδραστική της προσέγγιση στον Προτεσταντισμό και η αναδιοργάνωση που ακολούθησε ενίσχυσαν την εκκλησία και την έκαναν πιο προσβάσιμη και λειτουργική για τους πιστούς. Η αντίδραση αυτή αποτελεί ένα παράδειγμα της ικανότητας της εκκλησίας να προσαρμόζεται και να ανανεώνεται προκειμένου να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της εποχής της.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

Μακριά από το θόρυβο των μεγάλων πόλεων της Ρωσίας, σε ένα σκηνικό που θυμίζει έντονα παραμύθι, βρίσκεται ένα πανέμορφο εκκλησάκι.

Το εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στον Άγιο Ανδρέα στέκεται επιβλητικό στο εσωτερικό της λίμνης Βουόκσα πάνω σε έναν μικρό σωρό από βράχια, σε σημείο που μοιάζει απίθανο να συναντήσεις εκκλησία.

Ο ορθόδοξος ναός κατασκευάστηκε το 2000 από έναν αρχιτέκτονα και καθηγητή πανεπιστημίου που ονομάζονταν Αντρέι και έχει μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες ως η μοναδική εκκλησία στον κόσμο χτισμένη σε ένα τόσο μικρό νησί.

Και πράγματι το «νησί» είναι τόσο μικρό που η Εκκλησία μοιάζει σαν να επιπλέει στο νερό της λίμνης!

Στο μικρό εκκλησάκι δεν γίνονται οργανωμένες χριστιανικές τελετές. Περισσότερο αποτελεί καταφύγιο ανθρώπων που θέλουν να ξεφύγουν για λίγο από την καθημερινότητα τους και μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα να προσευχηθούν και να χαλαρώσουν.

Η πρόσβαση στο εκκλησάκι είναι εφικτή μόνο με βάρκα.

Πηγή

Η εκκλησία είναι παλαιοχριστιανική τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με υπερώα στην οδό Αγίας Σοφίας και σώζεται στην ίδια μορφή που κατασκευάστηκε τον 5^ο αιώνα, μοναδική στην ανατολική Μεσόγειο. Είναι αφιερωμένη στη Θεοτόκο και οφείλει την ονομασία της στην «αχειροποίητη» λατρευτική εικόνα της Θεοτόκου δεομένης που βρισκόταν στο ναό.

Σύμφωνα με ανασκαφές στο εσωτερικό του αποκαλύφθηκε ότι ο ναός ιδρύθηκε πάνω σε ένα μεγάλο δημόσιο λουτρό (βαλανείο). Έως το 14^ο αιώνα το μνημείο αναφέρεται ως «ναός της Παναγίας Θεοτόκου», ενώ η επωνυμία Αχειροποίητος εμφανίζεται για πρώτη φορά σε χρυσόβουλο έγγραφο του αυτοκράτορα Μιχαήλ του Θ’.

Το 1345, σφαγιάστηκαν στο εσωτερικό του ναού Ζηλωτές της Θεσσαλονίκης. Φαίνεται ότι μέχρι τον 14^ο και 15^ο αιώνα η λιτανευτική πομπή την παραμονή της εορτής του Αγίου Δημητρίου περνούσε από το ναό της Αχειροποιήτου, καθώς η λατρεία του πολιούχου της πόλης ήταν συνδεδεμένη με τη λατρεία της Παναγίας.

Μετά την κατάκτηση της πόλης από τους Οθωμανούς το 1430 έως την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, η Αχειροποίητος ήταν η πρώτη και η πιο κύρια εκκλησία της πόλης που μετατράπηκε σε τζαμί από τον Μουράτ τον Β’ με το όνομα Eski Camii (Παλαιό Τζαμί).

Το 1917 το μνημείο χρησιμοποιήθηκε ως καταυλισμός των πυροπαθών της μεγάλης πυρκαγιάς που κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης της Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στέγασε οικογένειες προσφύγων και το 1919 φωτογραφήθηκε από τον Ελβετό φιλέλληνα Φρεντερίκ Μπουασονά ως καταυλισμός προσφύγων. Ενώ αργότερα, το έτος 1922 βρήκαν καταφύγιο στον ναό πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.

Η ιστορική εικόνα της Παναγίας Ρευματοκρατόρισσας ή Ρευματοκράτειρας μεταφέρθηκε εκεί από τους πρόσφυγες της Ραιδεστού και της Ανατολικής Θράκης.

Όσον αφορά τα ψηφιδωτά, η θεματολογία τους είναι σχετική με τις συμβολικές αλληγορίες του χριστιανικού παραδείσου και της επικράτησης του χριστιανισμού, χρονολογούνται στον 5^ο αιώνα και πιστοποιούν την ύπαρξη σημαντικών καλλιτεχνικών εργαστηρίων στη Θεσσαλονίκη εκείνη την εποχή.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Στις 14 Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία τιμά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, κάνουμε αυστηρή νηστεία. Θεωρείται μάλιστα, τόσο αυστηρή όπως η Μεγάλη Παρασκευή. Για ποιο λόγο, όμως, νηστεύουμε σήμερα;

Το 326 μ.Χ. η Αγία Ελένη πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό για τους θριάμβους του γιου της Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ο Θείος ζήλος όμως, έκανε την Άγια Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού.

Όταν ανακάλυψαν τον Τίμιο Σταυρό τον ύψωσαν μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι. Για την Ανάμνηση λοιπόν της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού νηστεύουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, επειδή ο Σταυρός είναι Ανάμνηση του Πάθους του Χριστού.

Διότι όπως ο κάθε άνθρωπος που κάνει την ανακομιδή (εκταφή) των λειψάνων ενός συγγενή του (για παράδειγμα του πατέρα του, της μητέρας του και άλλων), λυπάται ενθυμούμενος το πρόσωπο αυτό, έτσι και εμείς οι Χριστιανοί βλέποντες τον Σταυρό και αναλογιζόμενοι ότι ο Χριστός Σταυρώθηκε για εμάς τους αμαρτωλούς και ως Άνθρωπος Έπαθε, ταπεινωνόμαστε και δείχνουμε Συντριβή καρδιάς νηστεύοντες.

Οι μεν Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, επισημαίνουν ότι «η Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού είναι Ισότιμη με την Μεγάλη Παρασκευή», αφού και τις δύο αυτές Ημέρες τιμούμε εξίσου τα Πάθη και την Σταύρωση του Κυρίου.

Η Νηστεία κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, «δεν γίνεται για το Πάσχα, ούτε για τον Σταυρό, αλλά για τις αμαρτίες μας….επειδή το Πάσχα δεν είναι υπόθεση Νηστείας και πένθους, αλλά ευφροσύνης και χαράς.

Για τον λόγο αυτό δεν πρέπει να λέμε ότι πενθούμε για τον Σταυρό. Ούτε για εκείνον πενθούμε. Αλλά για τα δικά μας αμαρτήματα». Επίσης νηστεύουμε για να μιμηθούμε τον Κύριο, ο Οποίος ενήστευσε για σαράντα ημερόνυχτα επάνω στο Σαραντάριον Όρος.

Πηγή

Την επομένη της Πεντηκοστής, ημέρα Δευτέρα, η Εκκλησία τιμά το Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, και την Αγία Τριάδα συλλήβδην. Η εξής εορτή συναριθμείται μεταξύ των σημαντικότερων θρησκευτικών εορτών της Ορθοδοξίας και φέτος εορτάζεται στις 8 Ιουνίου 2020.

Αναλυτικότερα

Ο μονοθεϊσμός του Χριστιανισμού είναι τριαδολογικός και όχι μοναδολογικός. Στο Σύμβολο της Πίστεως Νικαίας – Κωνσταντινουπόλεως, εν έτη 381, ή αλλιώς «Πιστεύω», ορίζεται ότι το Άγιο Πνεύμα είναι κύριο και ζωοποιό, συνδοξάζεται και συμπροσκυνείται με τον Πατέρα και τον Υιό και εκπορεύεται από τον Πατέρα. Είναι ομοούσιο και ομότιμο προς τα δύο άλλα πρόσωπα και διακρίνεται από αυτά καθ’ υπόσταση, «μονάς εν τριάδι και τριάς εν μονάδι». Έτσι, προκύπτει ο Τριαδικός Θεός του Χριστιανισμού. 

Filioque 

Η ιδιαιτερότητα αυτού στάθηκε λίκνο αντιγνωμίας για τους αρειανόφρονες Βησιγότθους της Ισπανίας, οι οποίοι υποστήριξαν ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται τόσο από τον Πατέρα όσο και από τον Υιό, το γνωστό «filioque». Όταν προσέθεσαν τη φράση αυτή στο Σύμβολο της Πίστεως στη Σύνοδο του Τολέδο, το έτος του 589, επηρέασαν ριζικά τη δυτική θεολογία. Η δογματική αυτή διαφορά μεταξύ Δυτικού και Ανατολικού Χριστιανισμού προκάλεσε το Σχίσμα του 1054, που έως σήμερα παρά τις προσπάθειες δεν έχει ανακαλεστεί.

Κάθοδος Αγίου Πνεύματος

Το Άγιο Πνεύμα από την ημέρα της Πεντηκοστής και έκτοτε, καθοδηγεί την Εκκλησία και δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να γνωρίσουν την αλήθεια, η οποία είναι ο Χριστός και ο νέος τρόπος ζωής που προτείνει στους ανθρώπους. Η γνώση αυτής της αλήθειας απελευθερώνει τη δημιουργία από κάθε είδους δεσμά, κι εκείνο του θανάτου.

Κάθε πιστός λαμβάνει το Άγιο Πνεύμα μέσω των ιερών μυστηρίων. Ιδιαίτερα το μυστήριο του Χρίσματος, αλλά η προσωπική μετάνοια, μεταδίδει στο βαπτιζόμενο τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και τον καθιστά απόστολο του Χριστού, ολοκληρώνοντας την προσωπικότητα του ανθρώπου. 

Το έργο του

Με την Πεντηκοστή το Άγιο Πνεύμα μπαίνει στη ζωή της Εκκλησίας και την παρακολουθεί σε όλη την πορεία της. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να δημιουργεί, μεταμορφώνει και να την αγιάζει, όντας οδηγός στο έργο της. Κύριο έργο του Αγίου Πνεύματος παραμένει η αύξηση και η συγκρότηση της «μιας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας». Η έναρξη του αποστολικού έργου και η διάδοση του σωτήριου μηνύματος του Κυρίου. 

Απεικόνιση

Η Ορθόδοξη Εκκλησία επιτρέπει την απεικόνιση του Αγίου Πνεύματος αφενός ως περιστέρι στην απεικόνιση των Θεοφανείων και αφετέρου ως πύρινη γλώσσα στην απεικόνιση της Πεντηκοστής.

Αργία

Θεωρείται αργία σε πολλές χριστιανικές χώρες ανά την υφήλιο, μεταξύ αυτών ανήκει και η Ελλάδα. Την ημέρα του Αγίου Πνεύματος πανηγυρίζουν οι εκκλησίες με την ονομασία Αγία Τριάδα και γιορτάζουν τα θήλεα με το όνομα Τριάδα. 

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Η δεσποτική εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου Ιησού Χριστού στους ουρανούς αποτελεί ένα χαρμόσυνο εορτολογικό σταθμό 40 ημέρες μετά την Ανάστασή Του. Η εκκλησιαστική παράδοση αναγνωρίζει το εν λόγω γεγονός ως την ολοκλήρωση της αποστολής του Κυρίου επί γης, ενώ η πατερική τονίζει ιδιαίτερα τον υπερβατικό χαρακτήρα της. Από τον 4^ο αιώνα και εξής παρατηρείται σταδιακά ο αυτοτελής εορτασμός της.

Εν ολίγοις:
Ο Κύριος προετοίμαζε τους μαθητές Του για έναν επερχόμενο πρόσκαιρο χωρισμό, καθώς σύμφωνα προς το προκαθορισμένο σχέδιο του Θεού, θα πληρωθούν και θα πραγματοποιηθούν άπαντα γεγραμμένα για τον Ίδιο. Μείζονος σημασίας, έτσι, στάθηκαν οι μεταναστάσιμες εμφανίσεις Του μετά την λαμπροφόρο Ανάστασή Του εκ νεκρών, διότι δεν εγκατέλειψε το ανθρώπινο γένος για το οποίο έχυσε το τίμιο Αίμα Του, αλλά εξακολούθησε να παρουσιάζεται στους μαθητές Του. 

Την τεσσαρακοστή ημέρα, ωστόσο, έλαβε χώρα στο Όρος των Ελαιών η Ανάληψη Του ενώπιον των μαθητών, που παρακολουθούσαν με δέος. Οι τελευταίοι επέστρεψαν αρχικά στην Ιερουσαλήμ χαρούμενοι, δοξάζοντας και συνάμα ευλογώντας Τον και εν συνεχεία αποστάλθηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο κηρύττοντας και βαπτίζοντας ρητώς στα έθνη, ότι ο Ιησούς «ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού».

Κατά τη θαυμαστή στιγμή οι απόστολοι δεν είχαν πλήρη συναίσθηση της αποστολής τους. Παρόλο που είχαν ζήσει συγκλονιστικά συμβάντα το τελευταίο διάστημα, εν τούτοις δεν είχαν συνειδητοποιήσει την παγκοσμιότητα του κηρύγματος του Ιησού και την πνευματική οικουμενική επανάσταση, ούσα απαλλαγμένη από κάθε μορφή κοσμικής εξουσίας με αποκλειστικό τον διακονικό χαρακτήρα.

Συμπερασματικά:
Η πεμπτουσία της σωτηρίας και το κεντρικό νόημα της Θείας Αναλήψεως έχει τεράστιες θεολογικές και σωτηριολογικές παραμέτρους για την εκκλησία. Αποτελεί αναμφίβολα το θριαμβευτικό πέρας αφενός της επί γης παρουσίας και της δοξασμένης επανόδου Του και αφετέρου του απολυτρωτικού – σωτηριώδους έργου Του για ολόκληρη την δημιουργία. «Ανελήφθη εν δόξη» για να επιβεβαιώσει την θεία ιδιότητά Του και να στηρίξει έτι περισσότερο τον τιτάνιο αγώνα, που Εκείνος ανάθεσε. Τοιουτοτρόπως, το ανθρώπινο γένος θα επιτύχει την ανάληψη μονάχα στην συνισταμένη πως ζωή είναι ο Χριστός και θάνατος είναι το κέρδος δια της μετανοίας, και επομένως αιωνίας ζωής.

Συμβολική ερμηνεία:
Η ονομασία της γιορτής υποδηλώνει μεταφορικά την ξαφνική εξαφάνιση ενός ανθρώπου που αναχώρησε απροειδοποίητα, καθώς επίσης και το κλοπιμαίο. Μερικά παραδείγματα είναι τα ακόλουθα: «αναλήφθηκε το αρνί», «έγινε της Αναλήψεως». 

Έθιμα:
Είναι ευρέως γνωστή η συνήθεια ανήμερα της Αναλήψεως για την υλοποίηση του πρώτου θαλάσσιου μπάνιου και τη διέλευση μέσα από «σαράντα κύματα», μιας έκφρασης ξακουστής για την μεταφορική της χροιά συσχετιζόμενη με την αντιμετώπιση εμποδίων και δυσκολιών από μια χρονοβόρα κατάσταση.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Απόψε 26/05/2020 η Εκκλησία μας προσκαλεί να παρευρεθούμε σε όλους του Ιερούς Ναούς του Δήμου μας από τις 09.00μ.μ. (το βράδυ 21.00) έως και μετά τα μεσάνυχτα, στην Εορτή της Απόδοσης του Πάσχα! Η εορτή αυτή φέτος προσφέρει διπλή χαρά στους πιστούς, καθώς θα τελεστεί στους Ιερούς Ναούς της χώρας  και η Αναστάσιμη Ακολουθία που κανονικά τελείται το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, ώστε όλοι μας να ακούσουμε επιτέλους τις καμπάνες να χτυπούν χαρμόσυνα, να ακούσουμε από τα μεγάφωνα  στις ενορίες μας να ακούγεται το «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος»! Καθώς επίσης και να διανεμηθεί το Άγιο Φως!!

Το Πάσχα αυτό ήταν κάτι το πραγματικά θλιβερό και διαφορετικό, τόσο για τους ιερείς, όσο και για τους πιστούς, που αναγκάστηκαν λόγω συνθηκών να διαχωριστούν, όχι όμως πνευματικά. Πνευματικά όλοι μας γνωρίζουμε πως ο Χριστός Αναστήθηκε και έφερε το Άγιο Φως, την αιώνια φλόγα, που μας καθοδηγεί και μας προστατεύει εις τους αιώνας των αιώνων. Η Ανάσταση του Κυρίου, η Μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης φέρνει ελπίδα και Ανάσταση στις καρδιές και τις ψυχές όλων μας ακριβώς γιατί καταπατά ακόμη και το θάνατο.

Με χαρά, ενότητα, ένωση πιστών και ιερέων και γιορτή λοιπόν, ολοκληρώνεται η περίοδος της εορτής του Πάσχα τα μεσάνυχτα της Τρίτης 26^η προς  Τετάρτη 27^η Μαΐου, η οποία διαρκεί 39 ημέρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου. Τιμάται από την Εκκλησία την παραμονή της Αναλήψεως, ήτοι την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Τυφλού (27 Μαΐου 2020).

Αποτελεί μία από τις εξαιρέσεις, καθώς οι περισσότερες εορτές έχουν την απόδοσή τους την όγδοη ημέρα, δηλαδή έχουν διάρκεια οκτώ ημερών. Από θεολογικής πλευράς, αυτή η παράταση αποτελεί και μια υπέρβαση του ιστορικού – λειτουργικού χρόνου και μια πρόγευση της αιωνιότητας.  – Μάλιστα Εκκλησιαστικοί κανόνες και πολιτικοί νόμοι (Πενθέκτης κανόνας ΞΣΤ’, Βαλεντινιανού ΙΙ [389]) επέβαλλαν την αργία για να μπορεί ο λαός να πηγαίνει στους ναούς, διαρκούσε όμως η εορτή αυτή για σαράντα ημέρες, μέχρι της αποδόσεώς της, την Τετάρτη πριν από την Αναλήψη, κατά την οποία ψαλλόταν όλη η αναστάσιμη ακολουθία του Πάσχα.

Μερικές από τις μεγαλύτερες Εκκλησίες στο δήμο Κηφισιάς που μπορούμε να παρευρεθούμε απόψε και αύριο το πρωί είναι-

Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου – Τατοϊου 28, Κηφισιά 

Ι. Ν. Αγίου Δημητρίου – Πλατεία Αγίου Δημητρίου (Κυριαζή), Κηφισιά

Ι. Ν. Παναγίας της Ελευθερώτριας – Αρεταίου & Θετοκόπουλου 2, (προς Πολιτεία – Κηφισιά)

Ι. Ν. Παναγίας της Ευαγγελίστριας – Πατριάρχου Γρηγορίου Ε15, Νέα Ερυθραία,

Ι. Ν. Αγίας Ματρώνας – Μορτερό, Νέα Ερυθραία (προς έξοδο Βαρυμπόμπη για Εθνική)

Ι. Ν. Αγίας Μαρίνας –  Λεωφ. Θησέως 54, Εκάλη

Ι. Ν. Αγίας Τριάδος – Παυσιλύπου 1, Νέα Κηφισια (προς έξοδο Κηφισιάς για Εθνική)

Ι. Ν. Αγίου Νεκταρίου – Αραβοσίτα & 1η Μάη, Κάτω Κηφισιά

Ι. Ν. Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου & Αγίου Νεκταρίου –  Αγίου Νεκταρίου 10 & 25ης Μαρτίου Άνω Κηφισιά

Ι.Ν. Αγίας Άννας – Τέρμα Σαρανταπόρου Κηφισιά (Πολιτεία)

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος. 

Χρόνια Πολλά σε όλους με Φώτιση!

Φλώρα Μυρσαλιώτου

Oι εκκλησίες τη Μεγάλη Εβδομάδα, παρέμειναν κλειστές λόγω κορονοϊού και δε γιορτάστηκε με τον γνωστό λαμπρό τρόπο η Ανάσταση.

Η Ιερά Σύνοδος, ακολουθώντας τις αποφάσεις που είχε λάβει τότε η Πολιτεία, ανέβαλε την αναστάσιμη νύχτα για την 26η Μαΐου, μετά, δηλαδή, τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων κατά της εξάπλωσης του ιού. Έτσι, απόψε λέμε το Χριστός Ανέστη!

«Ευχόμαστε και προσευχόμαστε, ο κίνδυνος να περάσει σύντομα, ώστε όλοι μαζί (Κλήρος και λαός) να αξιωθούμε να εορτάσουμε την Λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας με πανηγυρική Αναστάσιμη Παννυχίδα, κατά την Απόδοση της Μεγάλης Εορτής του Πάσχα, δηλαδή κατά το μεσονύκτιο μεταξύ Τρίτης 26 προς Τετάρτη 27 Μαΐου 2020», ανέφερε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος την 1η Απριλίου.

Πηγή