Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αναδειχθεί ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, επηρεάζοντας βαθιά την ψυχολογία και τη συναισθηματική μας κατάσταση. Από τη μία πλευρά, προσφέρουν δυνατότητες επικοινωνίας, ενημέρωσης και αυτοέκφρασης, ενώ από την άλλη, η υπερβολική χρήση τους μπορεί να συνδεθεί με αυξημένο άγχος, χαμηλή αυτοεκτίμηση και φαινόμενα όπως η κοινωνική σύγκριση και η εξάρτηση. Η κατανόηση της επίδρασής τους είναι ουσιαστική για την υιοθέτηση μιας πιο υγιούς και ισορροπημένης σχέσης με τον ψηφιακό κόσμο.

Στο Cityvibes.gr μίλησε για το εν λόγω θέμα ο Μιχάλης Κότικας, πιστοποιημένος Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής και εκπαιδευμένος Υπνοθεραπευτής.

Ποιο ρόλο παίζουν τα κοινωνικά μέσα στη διαμόρφωση της αντίληψης των ανθρώπων για
την κοινωνία και την πολιτική;

«Τα κοινωνικά μέσα διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της αντίληψης των
ανθρώπων για την κοινωνία και την πολιτική, επηρεάζοντας τη σκέψη, τα συναισθήματα και τη
συμπεριφορά τους μέσα από διάφορους ψυχολογικούς μηχανισμούς. Ο τρόπος με τον οποίο
φιλτράρεται η πληροφορία μέσω των αλγορίθμων οδηγεί συχνά στο φαινόμενο της ηχούς
(echo chamber), όπου οι χρήστες εκτίθενται κυρίως σε απόψεις που συμφωνούν με τις ήδη
υπάρχουσες πεποιθήσεις τους. Αυτό περιορίζει την κριτική σκέψη και ενισχύει τις απόψεις
τους, μειώνοντας την ικανότητά τους να δουν εναλλακτικές προοπτικές.
Παράλληλα, τα κοινωνικά μέσα τείνουν να ενισχύουν τα συναισθήματα, ιδιαίτερα τον θυμό
και τον φόβο, μέσα από δραματοποιημένες ειδήσεις και προκλητικές αναρτήσεις. Αυτή η
συναισθηματική εμπλοκή συχνά συμβάλλει στην κοινωνική πόλωση, οδηγώντας σε
διαχωρισμούς μεταξύ διαφορετικών πολιτικών ή κοινωνικών ομάδων. Επιπλέον, επηρεάζουν
την αυτοεικόνα και την ταυτότητα των χρηστών, καθώς πολλοί διαμορφώνουν και
προβάλλουν μια εξιδανικευμένη εικόνα του εαυτού τους. Αυτή η διαδικασία μπορεί να
ενισχύσει τη συμμόρφωση με συγκεκριμένες κοινωνικές νόρμες ή την αποφυγή απόψεων που
αποκλίνουν από την κυρίαρχη αντίληψη της ομάδας στην οποία ανήκουν.
Ένα άλλο κρίσιμο στοιχείο είναι η εξάπλωση της παραπληροφόρησης, η οποία διευκολύνεται
από την ταχύτητα διάδοσης των ειδήσεων. Οι ψευδείς πληροφορίες συχνά ενισχύουν
προϋπάρχουσες προκαταλήψεις αντί να προάγουν την αντικειμενική σκέψη, επηρεάζοντας την
αντίληψη των ανθρώπων για την πραγματικότητα. Παρόλα αυτά, τα κοινωνικά μέσα δεν έχουν
μόνο αρνητική επίδραση. Μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλεία κοινωνικής ενδυνάμωσης,
επιτρέποντας σε ομάδες και άτομα να εκφραστούν, να οργανωθούν και να προωθήσουν
κοινωνικές αλλαγές που διαφορετικά θα ήταν δύσκολο να επιτευχθούν.
Επομένως, η ψυχολογική επίδραση των κοινωνικών μέσων είναι πολύπλοκη και αμφίδρομη.
Από τη μία πλευρά, ενισχύουν τις γνωστικές προκαταλήψεις και τη συναισθηματική φόρτιση,
ενώ από την άλλη, παρέχουν τη δυνατότητα για ενημέρωση, κοινωνική δικτύωση και
κινητοποίηση. Η κριτική σκέψη, η συναισθηματική αυτορρύθμιση και η συνειδητή
κατανάλωση πληροφοριών είναι κρίσιμες δεξιότητες που μπορούν να βοηθήσουν τα άτομα να
διαχειριστούν τις επιρροές των κοινωνικών μέσων και να τα αξιοποιήσουν προς όφελός τους.»

Ποιοι είναι οι πιθανοί ψυχολογικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με την υπέρμετρη χρήση
κοινωνικών μέσων και την εθιστική συμπεριφορά;

«Η υπέρμετρη χρήση των κοινωνικών μέσων και η εθιστική συμπεριφορά σχετίζονται με
σοβαρούς ψυχολογικούς κινδύνους, επηρεάζοντας τη συναισθηματική υγεία, τις
διαπροσωπικές σχέσεις και τη γνωστική λειτουργία. Η συνεχής έκθεση σε εξιδανικευμένες
εικόνες ζωής άλλων μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, χαμηλή αυτοεκτίμηση και κατάθλιψη, ενώ η
αλληλεπίδραση με προκλητικό περιεχόμενο εντείνει τη συναισθηματική φόρτιση. Ο εθιστικός
μηχανισμός των κοινωνικών μέσων, που βασίζεται σε άμεσες ανταμοιβές (likes, σχόλια),
μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ελέγχου και παραμέληση σημαντικών δραστηριοτήτων, όπως
ο ύπνος και οι κοινωνικές επαφές. Επιπλέον, η υπερβολική χρήση επηρεάζει την ποιότητα του
ύπνου, προκαλεί διαταραχές στη συγκέντρωση και μειώνει την ικανότητα λήψης αποφάσεων.
Παράλληλα, η κοινωνική απομόνωση εντείνεται όταν οι διαδικτυακές αλληλεπιδράσεις
αντικαθιστούν τις δια ζώσης σχέσεις, ενώ η έκθεση σε κυβερνοεκφοβισμό μπορεί να οδηγήσει
σε ψυχολογικό τραύμα. Ένας ακόμη κίνδυνος είναι η διαστρεβλωμένη αυτοεικόνα, καθώς τα
κοινωνικά μέσα προβάλλουν μη ρεαλιστικά πρότυπα, αυξάνοντας τον κίνδυνο διατροφικών
διαταραχών. Η διαχείριση αυτών των κινδύνων απαιτεί αυτορρύθμιση, περιορισμό της
χρήσης, ενίσχυση των πραγματικών κοινωνικών σχέσεων και καλλιέργεια κριτικής σκέψης
απέναντι στο διαδικτυακό περιεχόμενο. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η ψυχοθεραπεία μπορεί να
βοηθήσει στην ανάπτυξη υγιών στρατηγικών διαχείρισης.»

Πως μπορούν τα social media να επηρεάσουν την ψυχική υγεία και να προκαλέσουν
συμπτώματα όπως η κατάθλιψη και το κοινωνικό άγχος;

«Τα social media μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ψυχική υγεία, συμβάλλοντας στην
ανάπτυξη συμπτωμάτων όπως η κατάθλιψη και το κοινωνικό άγχος, κυρίως μέσω της
σύγκρισης, της απομόνωσης και της υπερδιέγερσης. Η συνεχής έκθεση σε επιμελημένες και
εξιδανικευμένες εικόνες της ζωής άλλων μπορεί να δημιουργήσει συναισθήματα ανεπάρκειας
και χαμηλή αυτοεκτίμηση, ενισχύοντας την αίσθηση ότι κάποιος δεν είναι αρκετά επιτυχημένος
ή ευτυχισμένος. Αυτό το φαινόμενο της ”κοινωνικής σύγκρισης” συνδέεται με αυξημένα
επίπεδα άγχους και καταθλιπτικής διάθεσης, ιδιαίτερα σε άτομα που ήδη νιώθουν ανασφάλεια.
Επιπλέον, η υπερβολική χρήση των social media μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνική απομόνωση,
καθώς οι διαδικτυακές αλληλεπιδράσεις συχνά αντικαθιστούν τις πραγματικές κοινωνικές
σχέσεις. Η έλλειψη ουσιαστικής επαφής με τους άλλους ενισχύει τη μοναξιά και το κοινωνικό
άγχος, κάνοντας τα άτομα να αισθάνονται πιο αποκομμένα από τον πραγματικό κόσμο.
Παράλληλα, η συνεχής αναζήτηση επιβεβαίωσης μέσω likes και σχολίων μπορεί να κάνει την
αυτοεκτίμηση εξαρτημένη από την εξωτερική αποδοχή, αυξάνοντας το άγχος και την
ανασφάλεια. Άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η υπερδιέγερση του εγκεφάλου λόγω της αδιάκοπης ροής πληροφοριών και ειδοποιήσεων, η οποία μπορεί να προκαλέσει γνωστική εξάντληση, διαταραχές
ύπνου και συναισθηματική αστάθεια. Παράλληλα, η έκθεση σε αρνητικό περιεχόμενο, όπως ο
κυβερνοεκφοβισμός, η παραπληροφόρηση και οι τοξικές διαδικτυακές συζητήσεις, μπορεί να
εντείνει το άγχος και να οδηγήσει σε αυξημένο αίσθημα ανασφάλειας και απελπισίας. Συνολικά, η επίδραση των social media στην ψυχική υγεία εξαρτάται από τον τρόπο χρήσης
τους. Η μέτρια και συνειδητή χρήση, σε συνδυασμό με την ενίσχυση των πραγματικών
κοινωνικών σχέσεων και την αποφυγή της σύγκρισης, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των
αρνητικών επιπτώσεων. Αντίθετα, η αλόγιστη χρήση και η εξάρτηση από την ψηφιακή
επιβεβαίωση μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας.»

Πως μπορούμε να αναπτύξουμε αμυντικούς μηχανισμούς για τη διαχείριση της άγχους ή της
αρνητικής επίδρασης των κοινωνικών μέσων στην ψυχολογική μας κατάσταση;

«Η ανάπτυξη αμυντικών μηχανισμών απέναντι στο άγχος και την αρνητική επίδραση των
κοινωνικών μέσων απαιτεί συνειδητή διαχείριση της διαδικτυακής μας συμπεριφοράς και
ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας. Ένα πρώτο βήμα είναι ο περιορισμός του χρόνου
χρήσης, θέτοντας σαφή όρια στην καθημερινή ενασχόληση με τις πλατφόρμες, ώστε να
αποφεύγεται η υπερβολική έκθεση και η εξάρτηση από αυτές. Παράλληλα, είναι σημαντικό να
αναπτύξουμε κριτική σκέψη απέναντι στο περιεχόμενο που καταναλώνουμε, αναγνωρίζοντας
ότι οι εικόνες και οι ζωές που προβάλλονται στα social media είναι συχνά επιμελημένες και
δεν αντανακλούν την πραγματικότητα.
Ένας άλλος βασικός μηχανισμός προστασίας είναι η καλλιέργεια της αυτογνωσίας και της
αυτοεκτίμησης ανεξάρτητα από την εξωτερική επιβεβαίωση. Η συνειδητή αποφυγή της
σύγκρισης με άλλους και η εστίαση στις δικές μας αξίες, στόχους και πραγματικές εμπειρίες
μπορούν να μειώσουν την αρνητική ψυχολογική επίδραση. Επιπλέον, η ενίσχυση των
διαπροσωπικών σχέσεων μέσω της δια ζώσης επικοινωνίας συμβάλλει στη συναισθηματική
ισορροπία και λειτουργεί ως αντίβαρο στη διαδικτυακή απομόνωση.
Η πρακτική τεχνικών χαλάρωσης, όπως ο διαλογισμός, η βαθιά αναπνοή και η φυσική άσκηση,
βοηθά στη μείωση του στρες που προκαλείται από τη συνεχή ψηφιακή διέγερση. Επίσης, η
συνειδητή επιλογή θετικού και εμπνευσμένου περιεχομένου μπορεί να ενισχύσει τη διάθεση
και να λειτουργήσει ως μέσο ψυχολογικής ενδυνάμωσης. Σε περιπτώσεις όπου το άγχος ή η
αρνητική επίδραση των social media γίνεται έντονη, η αναζήτηση επαγγελματικής υποστήριξης
από ειδικούς ψυχικής υγείας μπορεί να προσφέρει επιπλέον στρατηγικές διαχείρισης και
ενίσχυσης της ψυχολογικής ευεξίας.»

Κομνηνών 26, Ωραιόκαστρο (Θεσσαλονίκη)

www.mindfluence.gr

mindfluencegreece@gmail.com

Instagram

Facebook

Σ’ ένα μικρό συνοικιακό καφέ, κρυμμένο μέσα σε στενά που δύσκολα θα περάσει κάποιος… χαμένη πάλι στις σκέψεις της. Μοναδική παρέα της ο καφές, το τσιγάρο και η μουσική. Ποτέ δεν την έχουν προδώσει ως τώρα. Στις χαρές ; Εκεί. Στις λύπες πάλι εκεί. Στις λύπες ίσως να αλλάζει εκείνη, τον καφέ με ποτό.

Βότκα, σκέτη με πάγο. Ούτε λεμόνι!

Όταν νιώθει πως κανείς δεν την καταλαβαίνει, κανείς δεν την νιώθει, αναζητάει την μοναξιά της…ίσως λίγο και τον εαυτό της, τον έχει χάσει καιρό τώρα.

Και η αλήθεια είναι πως πάντα το ένιωθε αυτό. Πως δεν ταιριάζει πουθενά, πως δεν την καταλαβαίνει κανένας και δεν την ακούει.

Κάθε φορά που έκανε το λάθος να ανοιχτεί το μετάνιωνε, μέχρι που το έκανε ολοκληρωτικά. Ξεδίπλωσε την ψυχή της και τελικά έχασε τα πάντα.

Τώρα όμως ξέρει, δεν ανήκει πουθενά, μόνη της θα νιαουρίζει πάντα, με περιστασιακές παρέες για λίγη συντροφιά.
Δεν μπορεί να βασιστεί σε ανθρώπους, αυτοί όλο αλλάζουν συναισθήματα…τη μια σε αγαπάνε και την άλλη σε μισούν.

Το πάθημα της έγινε μάθημα.

Μόνη παρηγοριά της πλέον λίγη μουσική, ένας καλός καφές (ή βότκα) και ένα τσιγάρο…

Αν έχει και θάλασσα, ακόμα καλύτερα!

Deppie Politaki

Ο εθισμός στο διαδικτύο προκύπτει από την καταναγκαστική, υπερβολική χρήση του διαδικτύου και τον εκνευρισμό ή τη δυσθυμική συμπεριφορά που παρουσιάζεται κατά τη στέρησή του. Σχετικά είναι μια νέα μορφή εξάρτησης και ενώ στην επιστημονική κοινότητα ο όρος «εθισμός» στο διαδίκτυο δεν είναι απόλυτα αποδεκτός, αποτελεί μια κατάσταση κατά την οποία το άτομο παραμελεί τις προσωπικές, επαγγελματικές, ακαδημαϊκές και κοινωνικές του ανάγκες παραμένοντας υπερβολικά πολλές ώρες μπροστά από μια οθόνη που είτε παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια είτε συνομιλεί με άλλους.

Το διαδίκτυο έχει την ικανότητα να καλύψει ορισμένες ψυχολογικές ανάγκες του ατόμου. Ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι ότι μπορεί να δημιουργήσει μια «ιδανική κατάσταση εαυτού», όπου το άτομο μπορεί να εξερευνήσει διάφορες πτυχές της προσωπικότητάς του χωρίς να έχει περιορισμούς και συνέπειες. Στο διαδίκτυο δεν υπάρχουν άμεσες συνέπειες των πράξεων, ο χρήστης μπορεί να μπει και να βγει όποτε θέλει. Ακόμη, μπορεί να πειραματιστεί και να γνωρίσει ανθρώπους που θα τον επηρέασουν.

Δυστυχώς, όμως, η υπερβολική χρήση του διαδικτύου μπορεί να είναι το αποτέλεσμα άλλων ψυχικών διαταραχών, όπως κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, διαταραχές προσωπικότητας και κοινωνική φοβία. Πέρα από αυτό, μπορούν να παρατηρηθούν και διάφορα σωματικά συμπτώματα, παραδείγματως χάρη πονοκέφαλοι, πόνοι στη μέση, διαταραχές ύπνου, παράλειψη γευμάτων κ.α.

Βέβαια, υπάρχουν κάποιες προειδοποιητικές ενδείξεις για τον εθισμό στο διαδίκτυο που καλό θα ήταν να γνωρίζουμε. Πιο συγκεκριμένα:

1. Αδυναμία να σταματήσει ή να μειώσει το χρόνο ενασχόλησης με το διαδίκτυο.
2. Επιθυμία για ολοένα και περισσότερο χρόνο στο διαδίκτυο.
3. Σκέψεις για προηγούμενες online δραστηριότητες ή αναμονή της επόμενης δραστηριότητας online.
4. Παραμέληση ή και απομόνωση από την οικογένεια και τους φίλους.
5. Μείωση αποδόσεων είτε σε επαγγελματικό είτε σε ακαδημαϊκό επίπεδο.
6. Συναισθηματικό κενό, ανησυχία, άσχημη διάθεση, επιθετικότητα όταν δεν είναι online ή όταν προσπαθεί να περιορίσει τη χρήση.
7. Αδιαφορία σχετικά με τις δραστηριότητες και τις ευθύνες που του αναλογούν.
8. Αίσθηση ευεξίας, ευτυχίας και ευφορίας όταν βρίσκεται μόνο στον υπολογιστή.

Παρ’ όλα αυτά, αν το πρόβλημα αναγνωριστεί σε αρχικό στάδιο είναι πολύ πιο εύκολο να αντιμετωπισθεί. Το ιδανικό θα ήταν να καλλιεργούμε σωστές στάσεις αξιοποίησης του διαδικτύου από μικρή ηλικία έτσι ώστε να απολαμβάνουμε τα θετικά της τεχνολογίας χωρίς αρνητικές συνέπειες. Σημαντικό είναι να μην παραμελούμε τις δραστηριότητές μας, τον ύπνο μας, τους φίλους μας και την οικογένειά μας προς χάρη του διαδικτύου. Τέλος, δεν είναι κακό να ζητήσουμε βοήθεια αν χρειαστεί. Ο εθισμός στο διαδίκτυο, ως ψυχική διαταραχή, χρήζει αντιμετώπισης από επαγγελματίες ψυχικής υγείας εξειδικευμένους στο συγκεκριμένο αντικείμενο.

Καταλήγοντας, αξίζει να δούμε όλοι το webinar που παραθέτω παρακάτω από το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου με τίτλο Διαδικτυακό σεμινάριο για την υπερβολική ενασχόληση με το διαδίκτυο και να κάνουμε περιήγηση στην ιστοσελίδα https://saferinternet4kids.gr/ προκειμένου να μάθουμε περαιτέρω γι’ αυτό:

Αναστασία Κακλαμάνου

Ένα μεγάλο πρόβλημα το οποίο έχει ριζώσει δυνατά στην κοινωνία μας είναι η χρήση των ναρκωτικών. Πολλοί νέοι είναι αυτοί που πέφτουν στην παγίδα τους με την ελπίδα μιας ουτοπίας μακρυά από τα προβλήματα της πραγματικότητας. Με κόστος πολλές φορές την καταστροφή τους, με όποια σημασία μπορεί να έχει αυτό…

Γιατί όμως η διέξοδος αυτή φαίνεται τόσο ελκυστική στους νέους; Σύμφωνα με τις απόψεις των ίδιων οι λόγοι για τους οποίους ένας νέος υποκύπτει στη χρήση ναρκωτικών ποικίλει. Είτε αυτό είναι προβλήματα με την οικογένεια, με την κοινωνία και το πως εντάσσεται στο σύνολο, είτε οικονομικά ή απλά ψάχνει κάτι για να γεμίσει το δικό του προσωπικό κενό. Οι νέοι συνήθως δυσκολεύονται να μιλήσουν για τα προβλήματα τους, κάτι το οποίο δυσκολεύει ακόμα περισσότερο με τη σειρά του το γενικότερο πρόβλημα. Βρίσκουν μία διέξοδο χαράς και διασκέδασης στη χρήση, η οποία τους παρέχει μία προσωρινή διέξοδο και στη συνέχεια πολλά προβλήματα υγείας. Τι μπορούμε όμως να κάνουμε για να προστατέψουμε την νέα γενιά από τον ίδιο της τον εαυτό;

Είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να ξέρεις τι σκέφτεται κάποιος ,πόσο μάλλον ένας έφηβος ή νέος ενήλικας. Ωστόσο αν θέλεις να βοηθήσεις κάποιον θα πρέπει να ξέρεις την πηγή του προβλήματος. Θα πρέπει να μην νιώσει την ανάγκη να κάνει χρήση εξ αρχής. Αλλά πως το καταφέρνεις αυτό με τους εφήβους; Ίσως θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ποιες είναι οι επιρροές του νέου. Δεδομένου πως η μουσική είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, θα μπορούσε ο εκάστοτε νέος να επηρεάζεται από κάποιο “πρότυπο” της μουσικής σκηνής. Δεν είναι λίγοι οι Αμερικανοί καλλιτέχνες της σύγχρονης μουσικής που έχουν δώσει τέλος στην ζωή τους με την χρήση ουσιών.

Βέβαια είναι παιδαριώδες η πεποίθηση πως όλοι επηρεάζονται από κάπου, πολλές φορές σημαντική είναι και η πνευματική και ψυχική δύναμη του κάθε ανθρώπου. Πάντα όμως θα πρέπει νοιαζόμαστε για τον συνάνθρωπο ,φίλο μας. Μία ερώτηση, ένα κομπλιμέντο ,ένας καλός λόγος και μια συζήτηση θα μπορούσε να δώσει φως στην ζωή κάποιου χωρίς καν αν το ξέρουμε.

Πηγή

Στην εποχή μας, τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την τεχνολογία και το διαδίκτυο. Καθημερινά ο καθένας μας περνάει αρκετές ώρες μπροστά από μία οθόνη, είτε υπολογιστή είτε κινητού τηλεφώνου. Το διαδίκτυο είναι προσβάσιμο σε όλους , ακόμη και στα παιδιά. Από πολύ μικρή ηλικία τα σημερινά παιδιά στην πλειοψηφία μαθαίνουν να χειρίζονται ένα κινητό τηλέφωνο και έναν υπολογιστή με άνεση, να αναζητούν πληροφορίες στο διαδίκτυο και να παίζουν online παιχνίδια.

Ειδικά τα διαδικτυακά παιχνίδια κεντρίζουν το ενδιαφέρον των παιδιών, με αποτέλεσμα να περνούν αρκετό χρόνο μπροστά από μια οθόνη παίζοντας. Είναι μεν άκρως διασκεδαστικά, ωστόσο κρύβουν πολλούς κινδύνους, όπως και οι περισσότερες δραστηριότητες της διαδικτυακής τεχνολογίας.

Πιο συγκεκριμένα, οι σημαντικότεροι κίνδυνοι που κρύβουν τα διαδικτυακά παιχνίδια είναι οι εξής:

• ΕΘΙΣΜΟΣ: Τα διαδικτυακά παιχνίδια μπορούν συχνά να οδηγήσουν σε εθισμό. Υπάρχουν παιδιά και έφηβοι που μιλούν συνεχώς για το παιχνίδι τους, αφιερώνουν πολύ χρόνο σε αυτό και παίρνουν στάση άμυνας όταν κάποιος τους λέει να σταματήσουν. Χάνονται από τον κοινωνικό περίγυρο τους στον φυσικό κόσμο και διαθέτουν τον χρόνο τους στους διαδικτυακούς τους φίλους. Σε κάποιες περιπτώσεις εθισμού παρατηρούνται ακόμη και διαταραχές βασικών αναγκών, όπως του ύπνου και του φαγητού.
• ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ: Πολλές είναι οι έρευνες που αναφέρουν πως τα διαδικτυακά παιχνίδια -και γενικότερα τα video games- οδηγούν σε αυξημένα επίπεδα επιθετικότητας. Και είναι λογικό, αν αναλογιστεί κανείς πως τα περισσότερα παιχνίδια τέτοιου είδους περιέχουν κάποιας μορφής βίαιο περιεχόμενο.
• ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ: Υπάρχουν ενήλικες που εκμεταλλεύονται την συγκεκριμένη κατάσταση. Χαρίζουν τις γνώσεις τους σε παιδιά με αντάλλαγμα ακατάλληλες συμπεριφορές μέσω κάμερας ή συνομιλίες σεξουαλικού περιεχομένου.

Τα διαδικτυακά παιχνίδια από την άλλη συμβάλλουν στην ανάπτυξη των γνωστικών δεξιοτήτων των παιδιών. Καλλιεργούν την φαντασία τους, ενισχύουν την παρατηρητικότητα των παιδιών και τα βοηθούν να εστιάζουν την προσοχή τους και να συγκεντρώνονται. Ωστόσο, όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή πρέπει να υπάρχει μέτρο, για να μην υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις. Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και παρατηρητικοί, να συζητούν με τα παιδιά τους και να ενημερωθούν και οι ίδιοι περισσότερο για τέτοιου είδους παιχνίδια, παίζοντας ακόμη και μαζί τους. Σημαντική κρίνεται επίσης, και η επιβολή χρονικών ορίων παιξίματος διαδικτυακών παιχνιδιών. Οι γονείς οφείλουν να είναι κοντά στα παιδιά τους και να λειτουργούν ως φίλτρο σχετικά με το τι επιλέγουν να παίξουν στο διαδίκτυο.

Πράσσου Ιωάννα

Μια εικόνα που σε πολλές από εμάς είναι γνώριμη περιγράφεται παρακάτω από μία γυναίκα που κουράστηκε πλέον να βλέπει τον σύζυγό της να ασχολείται περισσότερο με το κινητό του τηλέφωνο και λιγότερο με την οικογένειά του.

Πόσες από εσάς ταυτίζεστε με τα λόγια της;

«Αγαπητέ σύζυγε,

Πάλι έχασες. Η κόρη μας προσπαθούσε να σου δείξει πώς κάνει γιόγκα με την κούκλα της, αλλά εσύ δεν είδες τίποτα, επειδή τα μάτια σου ήταν κολλημένα στο κινητό.

Καταλαβαίνω ότι το κινητό σου τηλέφωνο είναι η διέξοδός σου στο τέλος μιας κουραστικής ημέρας. Και εγώ η ίδια προτιμώ να χαζεύω εικόνες στο Instagram από τα να δω για 50η φορά πώς χορεύει η κόρη μας ή κάνει γυμναστική! Ξέρω πώς παρασύρεσαι και σε αποσπά, αλλά για πόσο;

Υπάρχει ένα πράγμα που δεν καταλαβαίνεις: Χάνεις τη ζωή της.

Αυτές οι στιγμές μοιάζουν μικρές, ίσως ασήμαντες, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να τις έχεις πίσω.

Ήταν ενοχλητικό όταν ήμασταν οι δυο μας, χωρίς παιδί. Ήταν ενοχλητικό όταν έπρεπε να φωνάζω χιλιάδες φορές το όνομά σου επειδή δεν με άκουγες με την πρώτη φορά.

Ήταν ντροπιαστικό όταν ήμασταν έξω με φίλους ή συγγενείς και εσύ ήσουν ο μοναδικός που καθόταν με το τηλέφωνο στο χέρι, ενώ όλοι οι άλλοι συζητούσαμε.

Πριν κάνουμε παιδί, ένιωθα πως ο μισός σου εαυτός ήταν δίπλα μου. Σου μιλούσα και μου έδινες μόνο τη μισή σου προσοχή, ενώ η υπόλοιπη ήταν στο κινητό και στα video που έβλεπες.

Για να είμαι ειλικρινής, δυσκολεύομαι να σε θυμηθώ πριν τα smartphones γίνουν trend.

Τα πράγματα είναι διαφορετικά τώρα

Κι όσο δύσκολο κι αν μου είναι να δεχθώ ότι δεν είσαι ποτέ ολοκληρωτικά παρών μαζί μου, είναι η κόρη μας για την οποία στεναχωριέμαι περισσότερο. Και λυπάμαι και για εσένα, επίσης.

Δεν θέλω να κοιτάζεις πίσω σου αργότερα και να συνειδητοποιείς πόσα πράγματα δεν είδες και δεν έζησες, επειδή ήσουν απασχολημένος με το τηλέφωνό σου. Δεν θέλω να έχεις τύψεις για το ότι δεν ήσουν συναισθηματικά παρών για την κόρη σου και την οικογένειά σου.

Δεν θέλω να κοιτάξεις μια μέρα την κόρη σου και να δεις ένα μεγάλο κορίτσι, το οποίο πια δεν θα νοιάζεται αν κοιτάζεις ή όχι τα όσα καταφέρνει.
Η κόρη μας δεν θα είναι για πάντα αυτό το στρουμπουλό, κοκκινομάγουλο και σγουρομάλλικο κοριτσάκι.

Αυτός ο χρόνος είναι πολύ λίγος!

Φοβάμαι ότι μια μέρα θα καταλάβει με τι ανταγωνίζεται

Δεν είναι ότι ο πατέρας της έχει πάρα πολλή δουλειά ή ασχολείται με χιλιάδες πράγματα και δεν προλαβαίνει να της δώσει όσο χρόνο θα ήθελε.

Απλώς, επιλέγει το τηλέφωνό του αντί για εκείνη.

Ό,τι κι αν βλέπεις σε αυτή την οθόνη είναι σημαντικότερο από εκείνη. Ο φόβος μου είναι ότι θα καταλάβει την αδιαφορία σου και θα πάψει να προσπαθεί, επειδή θα ξέρει ότι δεν υπάρχει λόγος.

Σε αγαπάω αλλά ο εθισμός σου στο smartphone, μας σκοτώνει!

Επηρεάζει τον γάμο μας και τη σχέση που έχουμε με το παιδί μας. Σε παρακαλώ, σκέψου καλά τι μήνυμα στέλνεις στην κόρη και τη σύζυγό σου.

Ίσως δεν έχεις αντιληφθεί τη δύναμη που έχεις: Μπορείς να μας ενώσεις, να μας “φτιάξεις” ή να μας “σπάσεις”!

Σε παρακαλώ, άσε το τηλέφωνό σου για λίγο. Γίνε πιο… παρών. Κοίταξέ μας στα μάτια και άφησέ το στο διπλανό δωμάτιο. Σου υπόσχομαι, δεν θα το μετανιώσεις…

Με αγάπη η γυναίκα σου».