Δευτέρα, 3 Μαΐου 2021: μετά από έξι μήνες έφτασε η πολυπόθητη και προσδοκώμενη από όλους στιγμή που η εστίαση, τα αγαπημένα μας καφέ, μπαρ και εστιατόρια, θα άνοιγαν και πάλι τις πόρτες τους για να μας υποδεχτούν στα σιωπηλά για την ώρα, αλλά χαλάλι. Οι απαραίτητες ετοιμασίες έγιναν τις προηγούμενες μέρες και οι μάγειρες, οι μπάρμαν και οι σερβιτόροι ξεσκούριασαν μετά από τις πρώτες «αναγνωριστικές» παραγγελίες και βρήκαν ρυθμό. Τα σοκάκια, οι πλατείες, οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια πλημμύρισαν από τους νέους, αλλά ακόμα και από τους μεγαλύτερους και τις οικογένειες, που ξεχύθηκαν για να απολαύσουν τον πρώτο τους καφέ, το πρώτο τους φαγητό, την πρώτη μπύρα, το πρώτο τσίπουρο μετά από τόσο καιρό, ευρισκόμενοι πλέον στην καρδιά της άνοιξης.

Έτοιμοι από καιρό οι νέοι έπιασαν τραπέζι σε καλό σημείο-οι κρατήσεις, ακόμα και στα πιο απλά μαγαζιά, έδιναν και έπαιρναν-και προσπάθησαν να διοχετεύσουν όλη τους την ενέργεια σε αυτή την δραστηριότητα που τόσο τους είχε λείψει, την χαλαρή έξοδο με την παρέα που συχνά κατέληγε κάθε άλλο παρά χαλαρή. Ήταν πανέτοιμοι να μιλήσουν δυνατά και με ζωντάνια-όχι και πολύ δυνατά κύριε Χαρδαλία, υπερέβαλα-να γελάσουν με την ψυχή τους με λόγο ή χωρίς, να πειράξουν ο ένας τον άλλον, να φλερτάρουν με τα άτομα τριγύρω τους, να γράψουν τις δικές τους νέες σελίδες στην ιστορία της παρέας τους!

Πόσο ανάγκη είχαν όλοι, είτε μιλάμε για τον μεγαλύτερο ξενύχτη είτε για τον μεγαλύτερο σπιτόγατο αυτή την επιστροφή στις στιγμές χαλάρωσης, ξεγνοιασιάς και καλοπέρασης σε ανοιχτούς χώρους με τους αγαπημένους τους ανθρώπους, μακριά από την κλεισούρα του σπιτιού; Πόσο κομβικό ρόλο διαδραματίζει για την ψυχολογία του καθενός αυτή η επάνοδος στις εξόδους σε συνδυασμό με την απότομη, αλλά ιδιαίτερα ευχάριστη βελτίωση του καιρού; Στο άψε-σβήσε οι 20-21^oC άγγιξαν τους 30^oC και ο ήλιος πλέον καίει για τα καλά και γεμίζει τα αποθέματα της βιταμίνης D αλλά κυρίως ανεβάζει την διάθεση όλων. Πόσο όμορφη είναι η εικόνα των ανθρώπων να βρίσκονται ξανά με τους φίλους τους υπό σχεδόν φυσιολογικές συνθήκες; Πόσο είχε λείψει να βλέπουμε πρόσωπα χωρίς τις απάνθρωπες, αλλά αναγκαίες, μάσκες και πολύ περισσότερο να βλέπουμε αυτά τα πρόσωπα να χαμογελούν, να νιώθουν ξανά ελεύθεροι να ζήσουν την ζωή τους μακριά από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού;

Όλοι ανεξαιρέτως είχαν επηρεαστεί από αυτό τον συνεχιζόμενο εγκλεισμό, που ξεκίνησε “για να κάνουμε καλά Χριστούγεννα” και τελείωσε με το καλοκαίρι να είναι προ των πυλών. Άνθρωποι από την μία μέρα στην άλλη είδαν την ζωή τους να μπαίνει σε καθεστώς αδράνειας και να ελπίζουν μάταια ότι τα δύσκολα θα περάσουν σύντομα. Ακόμα και έτσι όμως, έξι μήνες μετά, φαίνεται ότι όντως τα δύσκολα είναι στο παρελθόν και με λίγη υπομονή ακόμη, τα καλύτερα έρχονται με την επιστροφή σε μια κανονικότητα όσο γίνεται πιο κοντά στην παλιά καλή ζωή.

Η ελπίδα όλων είναι η άνοδος της θερμοκρασίας, ο εμβολιασμός που προχωράει με αργά αλλά σταθερά βήματα αλλά και οι κύκλοι που πιθανόν κάνει ο ίδιος ιός να νικήσουν τις «τρομακτικές» μεταλλάξεις και όλοι εμείς να βγούμε νικητές και αλώβητοι από αυτή την ξαφνική περιπέτεια στην οποία μπήκε από το πουθενά η ανθρωπότητα. Ας είμαστε ήρεμοι και αισιόδοξοι και όλα θα γίνουν όπως πριν. Παίζουμε τις καθυστερήσεις αυτού του αγώνα, σύντομα θα ακουστεί το σφύριγμα της λήξης και τότε θα πανηγυρίσουμε το αυτονόητο που έπαψε να είναι όμως τέτοιο εδώ και έναν και πλέον χρόνο: την επιστροφή στην πολυπόθητη κανονικότητα, χωρίς περιορισμούς, χωρίς μέτρα, χωρίς μάσκες!

Γιώργος Τσαμήτρος

Για θυμήσου όταν πήγαινες στη παραλία και ήσουν τεσσάρων, έξι, δέκα…

Αφού απολάμβανες το δροσερό νερό για όση ώρα σου το επέτρεπαν οι γονείς σου, μετά ήθελες να παίξεις με την άμμο…

Απίστευτη διασκέδαση κι όταν κάποιος είχε την ιδέα για να χτίσετε ένα κάστρο το έκανες μια χαρά!

Ένα μεγάλο κάστρο, με πολεμίστρες, με τάφρο, άξιο να κατοικηθεί από βασιλιάδες και να φιλοξενήσει όλους τους ιππότες της φαντασίας σου..

Κατά πρώτον οργάνωση την οποία είχε ο πιο μπαγάσας της παρέας, δεύτερον καταμερισμός εργασίας και πειθαρχία κάποιοι έπρεπε να κουβαλάνε νερό, άλλοι να χτίζουν κι αν περίσσευαν κάποιοι απλά κοιτούσαν με την σχετική γκρίνια ασφαλώς.

Το παιχνίδι άρχιζε καλά και στο μυαλό του καθενός είχε ολοκληρωθεί το ωραιότερο κάστρο με τις πιο απαιτητικές λεπτομέρειες, μόνο στο μυαλό του, όμως.

Γιατί η πραγματικότητα ήταν λιγάκι διαφορετική.

Η άμμος δεν συνεργαζόταν, με τις οικοδομικές ικανότητες των μικρών σου χεριών, το νερό ήταν λίγο ή πολύ, συν και οι διαμαρτυρίες από τους εργάτες του τύπου γιατί να κουβαλάω μόνο εγώ νερό.. στο τέλος έρχεται κι ένα μεγάλο κύμα και το κάστρο γίνεται αέρας…

Από τότε μέχρι σήμερα που μεγάλωσες είχες την ευκαιρία να χτίσεις πολλά κάστρα. Να βάλεις στο νου την εικόνα και μετά με πείσμα, επιμονή και υπομονή να περιμένεις την στιγμή για να καμαρώσεις το δημιούργημά σου. Πολλές φορές δεν σου έβγαινε με τίποτε, η υλοποίηση δεν συμβάδιζε με τις προσδοκίες, τότε ίσως έδωσες μόνος σου μια γερή κλωτσιά και τα χάλασες όλα. Άδικα σκέφτηκες, όμως τίποτε δεν γίνεται άδικα. Τίποτε δεν γίνεται χωρίς να παραδεχτείς συνήθως στο τέλος πως κάτι πήρες από την όλη διαδικασία.

Τα κάστρα ένα μετά το άλλο στο μυαλό σου… της αγάπης, της φιλίας, της δουλειάς, των παιδιών σου, της ζωής…

Κι εσύ προσπαθείς με πηλό και τα δυό σου χέρια να χτίσεις.

Δίπλα σου μπορεί να ρθουν κάποιοι με μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας και να χτίσουν ένα κάστρο που δεν το έβαζε καθόλου ο νου σου.. και να οι γρανίτες και να τα ακριβά έπιπλα, οι μοντέρνοι πολυέλαιοι και να παρκάρουν και το άτι τους που θα είναι πιο δυνατό από το δικό σου…

μην ανησυχείς και προπάντων μην υποτιμήσεις την δική σου προσπάθεια.

Συνέχισε, το δικό σου σίγουρα θα είναι πιο όμορφο γιατί θα είναι από σένα φτιαγμένο, θα έχει κάτι από την ψυχή σου, γιατί με αυτήν εσύ το έκανες και μόνο.

Δίπλα σου μπορεί να ρθουν κι άλλοι με περισσότερα εργαλεία, με χάρακες, με μοιρογνωμόνια για να υπολογίσουν σωστότερα και να υλοποιήσουν με ακρίβεια και συγκεκριμένο σχέδιο.

Ούτε αυτό να σε πτοήσει, γιατί εσύ πήγες, χύμα στο κύμα που λέει κι ο λαός απλά ακολουθώντας την επιθυμία της στιγμής, χωρίς υπολογισμούς, παρά μόνο με την θέληση και το έχει ο Θεός..

Εσύ πίστευες πάντα πως η ζωή είναι μια έκπληξη κι όχι μίζεροι μικροϋπολογισμοί για να κερδίσεις κάτι. Εσύ είχες οδηγό την καλωσύνη, την χαρά του να στηρίζεις, να δίνεις να τα προσφέρεις απλόχερα, όλα!

Εξάλλου θυμήσου, ότι όποτε μπήκες στη διαδικασία να υπολογίσεις πάντα σου ξέφευγαν πόντοι καθώς είσαι κι ολίγον σκράπα στα περί αριθμιτικών πράξεων.

Αν ζητήσεις βοήθεια και σου την αρνηθούν τότε θα μάθεις πως όλοι δεν είναι σαν εσένα, όλοι δεν απλώνουν τα χέρια τους για να αγκαλιάσουν, άλλωστε εσύ είσαι παιδί και θα μάθεις πολλά για το κόσμο των μεγάλων.. Αν πάλι σου τη δώσουν και μάλιστα χωρίς καν να μιλήσεις, με μια μόνο ματιά, είσαι τυχερός, πολύ τυχερός λέμε…

Α.. κι αν βρεθεί κάποιος, που θα βρεθεί δεν υπάρχει περίπτωση, να κοροϊδέψει το δημιούργημά σου, σε όποια φάση κι αν βρίσκεται , μη του κάνεις τη χάρη να τον ακούσεις, κλείσε γερά τα αυτιά σου και συνέχισε..

Ακόμη ακόμη, μπορεί και να ρθει ένα μεγάλο κύμα και να σου το διαλύσει κι αυτό παίζει, αλλά δεν πειράζει εσύ κέρδισες τόση ώρα διασκέδαση και χαρά δημιουργίας. Χαμογέλα!

Σκέψου μόλις τελειώσεις Θα φωνάξεις αυτούς που αγαπάς και θα τους το δείξεις, τα χαμόγελά τους θα σου δώσουν την αληθινή ευτυχία ή τις φωνές ενθουσιασμού που θα βάλουν όταν σε βλέπουν να προσθέτεις τα βοτσαλάκια για να στολίσεις το κήπο.. αυτό έχει τη μεγαλύτερη αξία.

Σκέψου ακόμη τους περαστικούς που θα στέκονται αν το κάστρο σου τελικά είναι ωραίο, το θαυμασμό στα βλέμματά τους, κι εσύ θα καμαρώνεις και κρυφά κρυφά θα γελάνε και τα μουστάκια σου…

Κι όταν τελικά το χτίσεις κοίτα να το υπερασπίσεις, με όλη σου τη δύναμη δεν θα είναι λίγοι αυτοί που θα θέλουν μόλις γυρίσεις τη πλάτη να του δώσουν τη πιο γερή τους κλωτσιά και να εξαφανιστούν, να κρυφτούν για να γελάσουν με την ησυχία τους όταν θα σε δουν να κλαις.

Μη πάρεις τα μάτια σου από πάνω του!

Κι αν το κάστρο δεν σου βγει όπως το περίμενες, δε σου αρέσει στο φινάλε, δεν τρέχει τίποτε. Έχεις μάθει να χτίζεις κάνε ένα time out πιες κι ένα καφέ και συνέχισε σε άλλο μέρος, ή ακόμη και σε άλλη παραλία, υπάρχουν τόσες πολλές.

θυμήσου πως καθετί καινούργιο θα σε κάνει ακόμη πιο ορεξάτο για καινούργια ξεκινήματα. Εσύ πάρε μόνο το κουβαδάκι σου το φτυαράκι σου, άλλωστε δεν απέκτησες κάτι παραπάνω, φόρτωσε χαμόγελο και ξεκίνα..

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΤΕ!

από την Κωνσταντίνα Γεράκη

Σε κάθε γωνιά τους υπάρχουν μνήμες. Σε κάθε τους δωμάτιο έχει γραφτεί και μια σελίδα της Ελλάδας.

Τα παλιά αρχοντικά της Αθήνας με το υπέροχο αρχιτεκτονικό τους στυλ, αποπνέουν αρχοντιά και δίνουν ένα ξεχωριστό χρώμα στην πόλη. 

Τρία από αυτά μάλιστα έχουν αναπαλαιωθεί κι έχουν γίνει υπέροχα καφέ-εστιατόρια για να απολαύσετε τον καφέ σας, ή ένα διαφορετικό δείπνο, τώρα που ο καιρός αρχίζει επιτέλους να θυμίζει άνοιξη.

Mέντα

Οι κάτοικοι των βορείων προαστίων τιμούν και με το παραπάνω αυτό το κουκλίστικο καφέ, που κάποτε αποτελούσε τη θερινή κατοικία του Άγγελου Σικελιανού -μάλιστα σε αυτό πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ο μεγάλος μας ποιητής στις φυλλωσιές της καταπράσινης δροσερής αυλής του έγραψε μερικούς από τους πιο γνωστούς του στίχους, έχοντας συντροφιά την Εύα Πάλμερ, την Αγγλίδα σύζυγό του, που έκανε στόχο της ζωής της την αναβίωση των δελφικών γιορτών.

Στο εσωτερικό, κυριαρχεί αριστοκρατικός αέρας, ενώ στην αυλή ανάμεσα σε νεοκλασικές κολώνες, θα βρείτε διάσπαρτα κομψά τραπεζάκια για να απολαύσετε μια υπέροχη σπιτική λεμονάδα, για την οποία η Mέντα είναι διάσημη.

Επίσης, αν πεινάτε θα βρείτε μια καλή ποικιλία από μπρούσκετες, σάντουιτς, αλμυρές τάρτες και άπαιχτα χειροποίητα γλυκά.

Στο ισόγειο, τώρα, στεγάζεται ένας χώρος αφιερωμένος αποκλειστικά στις τέχνες, όπου συχνά θα έχετε την ευκαιρία να δείτε ενδιαφέρουσες εικαστικές ή φωτογραφικές εκθέσεις.

Τα βράδια, η ατμόσφαιρα αλλάζει και ο χώρος μεταμορφώνεται σε ρομαντικό μπαράκι, τα ροφήματα και τους καφέδες διαδέχονται δροσερά κοκτέιλς, ενώ, δεν λείπουν και ιδιαίτερα lives, κυρίως από τον χώρο της τζαζ.

Αγ. Θεοδώρων 5, Κηφισιά, 21 0808 0193

Philos

Ένα από τα πιο όμορφα νεοκλασικά του κέντρου για χρόνια έμενε ανεκμετάλλευτο, μέχρι που αναπαλαιώθηκε και μετατράπηκε σε ένα αρτιστίκ concept store.

Το οίκημα αυτό ανήκε στον Ευριπίδη Κουτλίδη, ξυλέμπορα από την Πτερούντα της Λέσβου, που, μάλιστα, έχει χαρίσει μια μεγάλη συλλογή έργων τέχνης στην Εθνική Πινακοθήκη.

Αργότερα, εκεί στεγάστηκε το θρυλικό Παλαιοπωλείο Μιχαλακάκου, μέχρι που τα παιδιά του  Philos ( η ονομασία βγαίνει από το ρήμα «φιλώ» που σημαίνει «αγαπώ πάρα πολύ», αλλά ταυτόχρονα παραπέμπει και στο πώς θέλουν να  βλέπουν τους θαμώνες του οι ιδιοκτήτες) το πήραν στα χέρια τους. 

Σεβάστηκαν τα στοιχεία της αρχιτεκτονικής, έκαναν ελάχιστες παρεμβάσεις -μάλιστα στους τοίχους θα δείτε ακόμα και τρύπες, που μαρτυρούν την ιστορία του κτιρίου και την κρυφή του ζωή-  διατήρησαν τις υπέροχες ξύλινες σκάλες και τα vintage μωσαϊκά, κι έφτιαξαν έναν πολυχώρο που δεν μοιάζει με τους άλλους. 

Στα διαφορετικά δωμάτιά του, θα βρείτε μια μεγάλη συλλογή προϊόντων από επώνυμα brands, αμερικανικά κι ευρωπαϊκά, ως επί το πλείστον.

Εδώ, λοιπόν, μπορείτε να αγοράσετε από ρούχα κι αξεσουάρ μέχρι εμαγιέ κουζινικά σκεύη, ακόμα και τράπουλες, ενώ στο καφέ μπορείτε να απολαύσετε ένα πλούσιο πρωινό. 

Ο χώρος έχει ιδιαίτερη αδυναμία στις συνταγές με αυγά, που μπορείτε να παραγγείλετε σε κάθε πιθανή εκδοχή: στραπατσάδα με σύγκλινο Μάνης, benedict, ποσέ, croque madame, scrambled με σολομό και σπαράγγια μέχρι μια παραλλαγή με γεύση καρμπονάρας, θα σας γεμίσουν με ενέργεια για να συνεχίσετε τη μέρα σας.

Στο μενού θα βρείτε, επίσης, σαλάτες και σάντουιτς, αλλά και χειροποίητα γλυκά για να συνοδεύσετε το ρόφημά σας.

Σόλωνος 32 Κολωνάκι, 210 3619163

Βalthazar 

Ένα στέκι ορόσημο για τη νυχτερινή Αθήνα, από τα λίγα που έχουν επιζήσει όλες τις αλλαγές στις τάσεις  της διασκέδασης και τις κρίσεις, καθώς λειτουργεί αδιάλειπτα από το 1973.

Θα το βρείτε στην οδό Τσόχα σε ένα από τα πιο παλιά νεοκλασικά της πόλης, που χρονολογείται από το 1897.

Εδώ έμενε η ηθοποιός Κυβέλη Ανδριανού: τα ψηλοτάβανα δωμάτια, η παραμυθένια σκάλα, και  οι περίτεχνες  γύψινες διακοσμητικές λεπτομέρειες δίνουν στον χώρο ένα μοναδικό στυλ, που συνδυάζεται με σύγχρονα στοιχεία. 

Στο εσωτερικό κυριαρχεί η τεράστια μπάρα με τον υποβλητικό φωτισμό, όπου μπορείτε να δοκιμάσετε ψαγμένα κοκτέιλς και ποτά. 

Στα ατού, ο καταπράσινος κήπος,από τους λίγους που έχουν απομείνει στο κέντρο, γι’ αυτό και το καλοκαίρι εδώ γίνεται πραγματικά το αδιαχώρητο. 

Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, την κουζίνα του επιμελείται ο επώνυμος chef Χριστόφορος Πέσκιας, δημιουργώντας μεσογειακά πιάτα με fusion αποχρώσεις οπότε μιλάμε για μια εγγυημένη γαστρονομική εμπειρία. 

Γνωστός για τους πειραματισμούς του, ο Πέσκιας πειράζει παραδοσιακές συνταγές, δίνοντάς τους έναν ξεχωριστό χαρακτήρα.

Στο καλοκαιρινό μενού θα βρείτε από μακαρονάδες με φουρνιστή ντομάτα, κρέμα Βολάκι Τήνου και πουρέ μαϊντανού, μέχρι θαλασσινά και ψάρια, όπως μυλοκόπι στη σχάρα με τάρτα παντζάρι, αρμυρίκια και σάλτσα παντζάρι, αλλά κι εκλεκτές κοπές σε κρέας, τέλεια μαγειρεμένες, όπως το μοσχαρίσιο φιλέτο Black Angus, που συνοδεύεται με  κολοκύθι γεμισμένο με μοσχαρίσιο ragu, cranberry demi-glace και πατάτες τηγανητές.

Τσόχα 27 & Βουρνάζου, Αμπελόκηποι,  2106441215

Πηγή

Στο μικρό στενάκι της Μελανθίου στου Ψυρρή, ο Παναγιώτης Σούλης, ηθοποιός αλλά και πολιτικός μηχανικός, βρήκε ένα ενδιαφέρον βιομηχανικό κτίριο το μετέτρεψε σε ένα εντυπωσιακό boutique hotel δεκαπέντε δωματίων. 

Το όνομα αυτού «The Αrtist»: φόρος τιμής στην πρώτη του αγάπη, το θέατρο.  

Στη συνέχεια όμως, συνειδητοποίησε ότι το συγκεκριμένο κτίριο έχει τη δική του ιστορία, καθώς, για μια περίοδο λειτουργούσε ως στέκι και κοινόβιο καλλιτεχνών που στους ορόφους του διατηρούσαν ατελιέ, ενώ, αργότερα πέρασε και από φάση κατάληψης από grafitti artits. 

Από τότε ωστόσο που ήρθε στα χέρια του Παναγιώτη, ο οποίος ανέλαβε τον σχεδιασμό του χώρου σε συνεργασία με την Νατάσα Καλοτεράκη που επιμελήθηκε τη διακόσμηση, απέκτησε μια urban αισθητική που συνδυάζει το βιομηχανικό στυλ με την απλότητα και τις καθαρές γραμμές. 

«Πάντα ήθελα να δημιουργήσω και κάτι σε σχέση με τη δεύτερη ιδιότητά μου. Είδα την τάση που υπάρχει με τον τουρισμό και θέλησα να φτιάξω έναν χώρο που να μην είναι αμιγώς ξενοδοχείο, αλλά να προσφέρει  οικειότητα, να σε κάνει να αισθάνεσαι καλλιτέχνης με έναν τρόπο. Διατηρήσαμε πολλά στοιχεία του κτιρίου, ας πούμε το μωσαϊκό στην ταράτσα που παραπέμπει στην αστική πλευρά της πόλης, και  τα συνδυάσαμε με μοντέρνα στοιχεία», μας εξηγεί ο Παναγιώτης. Στο ισόγειο, θα βρείτε τη ρεσεψιόν κι ένα λόμπι που σερβίρει πρωινό και καφέ για ενοίκους και επισκέπτες, ενώ, στον πρώτο όροφο κυριαρχεί το αίθριο που απευθύνεται αποκλειστικά στους πελάτες του ξενοδοχείου και λειτουργεί ως βεράντα. 

Στις δίδυμες ταράτσες τώρα, με την άπλετη θέα στον ιερό βράχο της Ακρόπολης αλλά και στον Ναό του Αγίου Δημητρίου, που εγκαινιάστηκαν φέτος το καλοκαίρι κι είναι ανοιχτές για το κοινό, θα βρείτε ένα εξαιρετικό Café bar restaurant.

Εδώ χαζεύοντας την πόλη ή σκηνές από ταινίες του βωβού κινηματογράφου που προβάλλονται στον απέναντι τοίχο, μπορείτε να δειπνήσετε ή να πιείτε το ποτό σας, ακούγοντας χαλαρή μουσική -κυρίως διασκευές και επανεκτελέσεις γνωστών παλιών αγαπημένων κομματιών, σε ρυθμούς bossa nova. Τον κατάλογο έχουν επιμεληθεί ο Βαγγέλης Ρώτας από το «Yolenis» και ο Δημήτρης Παπαδημητρίου. Οι δυο τους ετοιμάζουν μια international κουζίνα με επιρροές από όλο τον κόσμο, με ελληνικές πινελιές, έτσι ώστε να δώσουν την ευκαιρία στους ξένους επισκέπτες να γνωρίσουν τις γεύσεις του τόπου μας.

«Παίρνουμε πολλά πράγματα από την αγορά και την Ευριπίδου. Μας αρέσει με τον σεφ να κάνουμε βόλτες στην περιοχή που την αγαπάμε πολύ, να γνωρίζουμε νέους προμηθευτές, να δοκιμάζουμε προϊόντα και γι’ αυτό συχνά ανανεώνουμε το μενού, ανάλογα με την εποχικότητα», λέει ο Παναγιώτης, που το «Artist» έχει γίνει πια δεύτερο σπίτι του. 

Από τα κυρίως πιάτα του μενού έχετε να επιλέξετε ανάμεσα σε burges, Asian style σολομό, ή το ριζότο με προσούτο Πάρμας, αχλάδι, παρμεζάνα και gorgonzola που είναι και αγαπημένο του Παναγιώτη και να τα συνδυάσετε με μια σαλάτα. Στην μπάρα τώρα, εκτός από προσεγμένες ετικέτες από τον ελληνικό και διεθνή αμπελώνα, ο Γιώργος Ελευθεράδης έχει φτιάξει μια λίστα από signature cocktails με δικά του blends, αλλά και κλασικές συνταγές, τα οποία μπορείτε να συνοδεύσετε με finger food στη λογική του sharing.

Από τα must, η μαύρη φοκάτσια από φυτικό άνθρακα, με κρέμα από τσαλαφούτι και μαριναρισμένο σύκο, που έχει γίνει ανάρπαστη, ή το πολύ καλοκαιρινό λαβράκι σεβίτσε με μάνγκο, lime, mirin, chilly και ροζ πιπέρι. Αν πάλι σας πιάσει μια υπογλυκαιμία, δοκιμάστε σούπα φράουλας με δυόσμο και παγωτό βανίλιας αρωματισμένο με μπισκότο, μια γκανάς σοκολάτας γάλακτος σε τραγανή βάση από τρίμμα βάφλας, φυστικοβούτυρο και σάλτσα από καραμέλα γάλακτος, ή μια ελαφριά τάρτα με κρέμα λεμονιού, με χειροποίητες μαρέγκιες και κούλι raspberry. 

Tα Σαββατοκύριακα του φθινοπώρου, θα μπορείτε να απολαμβάνετε και περιποιημένα brunch, έχοντας την Αθήνα στα πόδια σας!

Τιμή γα φαγητό: 20-25 ευρώ ανά άτομο

Μελανθίου 4, Ψυρρή, 2103238012

Πηγή