Η διγλωσσία αποτελεί ένα σημαντικό και συχνά εξεταζόμενο θέμα στην εκπαίδευση, καθώς ενισχύει τις γνωστικές, κοινωνικές και πολιτισμικές ικανότητες των μαθητών σε έναν κόσμο ολοένα και πιο διασυνδεδεμένο, με την επικοινωνία που συμβαδίζει με τις ανάγκες για εκμάθηση και αφομοίωση περισσότερων από μία γλωσσών. Η διγλωσσία έχει καταγραφεί σε πολλές μελέτες ως ένα σημαντικό εργαλείο για την ενίσχυση των γνωστικών ικανοτήτων των μαθητών. Οι δίγλωσσοι μαθητές, δηλαδή εκείνοι που μιλούν δύο γλώσσες, έχουν συνήθως αυξημένες ικανότητες αναγνώρισης και χρήσης γλωσσικών δομών, που βοηθούν στην ανάπτυξη της γλωσσικής ευχέρειας και της ικανότητας για μετάβαση ανάμεσα σε διαφορετικά πολιτιστικά και γλωσσικά περιβάλλοντα.

1. Ενίσχυση γνωστικών δεξιοτήτων

Η εκμάθηση και χρήση δύο ή περισσότερων γλωσσών ενισχύει τη γνωστική ευελιξία, τη μνήμη εργασίας και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων. Οι δίγλωσσοι μαθητές έχουν αποδειχτεί ικανοί να πραγματοποιούν καλύτερη αναγνώριση και οργάνωση δεδομένων, καθώς και να επιλύουν πιο αποτελεσματικά σύνθετα προβλήματα (Bialystok, 2001). Επίσης, η ικανότητα εναλλαγής γλώσσας (code-switching) τους βοηθά να οργανώνουν τις σκέψεις τους με πιο ευέλικτο τρόπο.

2. Αυξημένη πολιτισμική συνείδηση

Η διγλωσσία προάγει την κατανόηση και τον σεβασμό για άλλους πολιτισμούς. Οι μαθητές που μιλούν δύο γλώσσες έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν μια μεγαλύτερη πολιτισμική συνείδηση και ικανότητα ενσωμάτωσης σε διαφορετικά κοινωνικά και πολιτιστικά πλαίσια (Cummins, 2000). Η έκθεση σε διαφορετικές γλώσσες και κουλτούρες εμπλουτίζει την προσωπική και κοινωνική τους ανάπτυξη.

3. Βελτίωση των γλωσσικών δεξιοτήτων

Η μάθηση μιας δεύτερης γλώσσας συμβάλλει στη βελτίωση της γλωσσικής ικανότητας των μαθητών στη μητρική τους γλώσσα. Οι δίγλωσσοι μαθητές παρουσιάζουν καλύτερη κατανόηση των γλωσσικών δομών, της γραμματικής και του λεξιλογίου, επειδή είναι συνεχώς σε επαφή με διάφορα γλωσσικά συστήματα (Thomas & Collier, 2002).

Προκλήσεις της Διγλωσσίας στην Εκπαίδευση

Παρά τα πλεονεκτήματα της διγλωσσίας, υπάρχουν και πολλές προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν στην εκπαιδευτική διαδικασία. Οι κυριότερες προκλήσεις σχετίζονται με το εκπαιδευτικό περιβάλλον, την πολιτική και τις στρατηγικές υποστήριξης για τους δίγλωσσους μαθητές.

1. Ανεπαρκής υποστήριξη και πόροι

Ένας από τους βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν την επιτυχία των δίγλωσσων μαθητών είναι η υποστήριξη και οι πόροι που παρέχονται από τα εκπαιδευτικά συστήματα. Σε πολλές περιπτώσεις, οι εκπαιδευτικοί δεν είναι επαρκώς προετοιμασμένοι να διαχειριστούν την ποικιλία των γλωσσικών αναγκών των μαθητών τους. Η έλλειψη κατάλληλων πόρων και στρατηγικών για την υποστήριξη των δίγλωσσων μαθητών μπορεί να οδηγήσει σε μαθησιακές καθυστερήσεις και αποτυχίες (Ardasheva et al., 2012).

2. Επίπεδο γλωσσικής ικανότητας

Οι δίγλωσσοι μαθητές ενδέχεται να μην καταφέρνουν να αναπτύξουν επαρκή ικανότητα στη δεύτερη γλώσσα τους, ειδικά αν η διδασκαλία δεν προσαρμόζεται στις ανάγκες τους. Αυτό μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες στην ακαδημαϊκή τους απόδοση, καθώς η έλλειψη ισχυρών γλωσσικών ικανοτήτων σε μία από τις δύο γλώσσες μπορεί να περιορίσει την ικανότητά τους να κατανοήσουν τα μαθησιακά υλικά και να συμμετέχουν ενεργά στην τάξη (Collier & Thomas, 2004).

3. Προκαταλήψεις και διακρίσεις

Η διγλωσσία μπορεί να προκαλέσει κοινωνικές προκλήσεις για τους μαθητές, καθώς συχνά αντιμετωπίζουν διακρίσεις ή αρνητικά στερεότυπα λόγω της χρήσης διαφορετικών γλωσσών. Σε ορισμένα εκπαιδευτικά συστήματα, η χρήση μητρικών γλωσσών ή ξένων γλωσσών μπορεί να συνδέεται με κοινωνική ή πολιτισμική διαφοροποίηση, κάτι που επηρεάζει την ενσωμάτωση και την κοινωνικοποίηση των μαθητών (Garcia & Wei, 2014).

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

---

• Ardasheva, Y., Tretter, T. R., & Ketterlin-Geller, L. R. (2012). The role of language proficiency in academic achievement for English learners. Learning Disabilities Research & Practice, 27(4), 164-174.
• Bialystok, E. (2001). Bilingualism in development: Language, literacy, and cognition. Cambridge University Press.
• Collier, V. P., & Thomas, W. P. (2004). The astounding effectiveness of dual language education for all. National Association for Bilingual Education Journal, 28(1), 1-21.
• Cummins, J. (2000). Language, power and pedagogy: Bilingual children in the crossfire. Multilingual Matters.
• Garcia, O., & Wei, L. (2014). Translanguaging: Language, bilingualism and education. Palgrave Macmillan.
• Thomas, W. P., & Collier, V. P. (2002). A national study of school effectiveness for language minority students’ long-term academic achievement. The Center for Research on Education, Diversity & Excellence.

Η World Humanitarian Day καθιερώθηκε με απόφαση του ΟΗΕ για να τιμήσει το προσωπικό που εμπλέκεται στις ανά τον πλανήτη ανθρωπιστικές αποστολές, αλλά και να αποτίσει φόρο τιμής στους ανθρώπους που αφιερώνουν τη ζωή τους, ακόμα και με κίνδυνο της ζωής τους, στην προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας και αλληλεγγύης στους συνανθρώπους τους σε κάθε άκρη της γης, χωρίς φυλετικές, θρησκευτικές ή άλλες διακρίσεις, όπως αναφέρει η ανακοίνωση του Ε.Ε.Σ..

Η 19^η Αυγούστου, την ημέρα του Θερινού Ηλιοστασίου, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ανθρωπιστικής και Ηθικής Ένωσης –IHEU, μιας οργάνωσης που εδρεύει στο Άμστερνταμ και συσπειρώνει άθεους, ορθολογιστές, υπέρμαχους του κοσμικού κράτους και σκεπτικιστές, επελέγη ως Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπισμού, επειδή την ημερομηνία αυτή του 2003 ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στο Ιράκ, βραζιλιάνος διπλωμάτης Σέρζιο Βιέιρα ντε Μέλο και 21 συνάδελφοί του έχασαν τη ζωή τους, κατά τη διάρκεια βομβιστικής επίθεσης στο αρχηγείο του ΟΗΕ στην Βαγδάτη.

Στόχος της Ημέρας είναι η διάδοση του Ουμανισμού ή αλλιώς Ανθρωπισμού ως φιλοσοφική στάση ζωής. Πρόκειται για φιλοσοφικό ρεύμα και στάση ζωής, που τοποθετεί τον άνθρωπο υπεράνω όλων των άλλων αξιών και πιστεύει κυρίως στον πολιτισμένο και μορφωμένο άνθρωπο ως αξία και συνάμα την παγκόσμια κατανόηση και το σεβασμό του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου. Βέβαια, αποτελεί μια ευκαιρία, ώστε να ενημερωθεί όσο το δυνατόν το ευρύτερο κοινό για την σωτήρια παροχή βοήθειας που παρέχουν μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων, όπως επίσης και τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν ημερησίως.

Το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, International Humanitarian Law, είναι ένα σύνολο κανόνων που επιδιώκουν να περιορίσουν τις επιπτώσεις ένοπλων συγκρούσεων. Επιπλέον, καθορίζει τις ευθύνες των κρατών και των μη κρατικών ενόπλων ομάδων κατά τη διάρκεια ένοπλης σύγκρουσης. Ακόμη, το δικαίωμα παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας, την προστασία των πολιτών, καθώς και προσφύγων, κρατουμένων, τραυματιών και ασθενών. Άλλωστε, βασίζεται στην 4^η Σύμβαση της Γενεύης του 1949 και τα επιμέρους πρωτόκολλα του 1977 και του 2005 αντιστοίχως.

Υπηρετώντας τις αρχές του Ανθρωπισμού, της Αμεροληψίας, της Ουδετερότητας, της Ανεξαρτησίας, του Εθελοντισμού, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, πιστός στις Θεμελιώδεις Αρχές του Ερυθροσταυρικού Κινήματος συνεχίζει άοκνα το πολύπλευρο έργο του με τη στήριξη των χιλιάδων εθελοντών του και των εργαζομένων του και ευχαριστεί όλους αυτούς τους ανθρώπους που με υψηλό αίσθημα ευθύνης και αυταπάρνησης προσφέρουν καθημερινά τις υπηρεσίες τους όπου χρειαστεί, ανακουφίζοντας τον ανθρώπινο πόνο.

Το Γραφείο του Επιτρόπου Εθελοντισμού και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων συγχαίρει όλους τους συμπολίτες που αφιερώνουν τη ζωή τους στην προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας, συμβάλλοντας στη στήριξη συνανθρώπων τους. Εθελοντικές και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, αλλά και απλοί πολίτες παρέχουν βοήθεια σε όσους αντιμετωπίζουν απειλητικές για τη ζωή τους καταστάσεις, είτε λόγω συγκρούσεων είτε φυσικών καταστροφών.

Οι προσπάθειες που καταβάλλονται εθελοντικά σε ολόκληρο τον κόσμο για την ανακούφιση ανθρώπων από αρρώστιες, πείνα, καταστροφές και πολέμους είναι σημαντικές και αξιέπαινες.

• Με τον όρο ανθρωπιά, ο ανθρώπινος πόνος αντιμετωπίζεται ανεξαρτήτως γεωγραφικών ορίων, με ιδιαίτερη μέρισμα στους τέως ευάλωτους.
• Με τον όρο αμεροληψία, η ανθρωπιστική αρωγή παρέχεται αποκλειστικά βάσει της ανάγκης, δίχως διακρίσεις.
• Με τον όρο Ουδετερότητα, η ανθρωπιστική αρωγή δεν ευνοεί καμία πλευρά σε όποια ένοπλη σύγκρουση ή άλλη διαμάχη.
• Με τον όρο Ανεξαρτησία, νοείται η αυτονομία των ανθρωπιστικών στόχων από ποικίλους άλλους, όπως πολιτικούς, οικονομικούς ή και στρατιωτικούς.

Αικατερίνη Συμφέρη