Η γιορτή ή ημέρα της μητέρας είναι η εορτή προς τιμήν τόσο της μητέρας και της μητρότητας, όσο και των ευχαριστιών προς αυτήν. Φέτος γιορτάζεται την Κυριακή 9 Μαΐου 2021, ήτοι την δεύτερη Κυριακή του εν λόγω μήνα με τις πρώτες αναφορές να έχουν λίκνο στην αρχαία Ελλάδα.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ
Καθιερώθηκε τον 20^ό αιώνα και προέρχεται από το αμερικανικό και το αγγλικό κίνημα των γυναικών-μητέρων ονόματι Mothers Friendships Day ιδρυθέν το 1965 υπό την Ann Jarvis κατά τη διάρκεια του Αμερικάνικου εμφύλιου πολέμου κατά τα έτη 1861-1865, όπου και δραστηριοποιήθηκε υπέρ της ειρήνης συνεχίζοντας τις δράσεις ακόμα και μετά τη λήξη του πολέμου. Η ίδια επιθυμούσε την επέκτασή του σε ετήσιο μνημόσυνο μα δεν τα κατάφερε, καθώς πέθανε το 1905. Η κόρη της, θέλοντας να την τιμήσει συνέχισε το έργο της. Το σύνθημά της ήταν ότι «η μητέρα είναι το πρόσωπο που έχει κάνει τα περισσότερα για τον καθένα από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο».

Μολαταύτα, πραγματοποιούνταν συναντήσεις, Mothers Day Meetings, που αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες. Και διαρρήδην, το 1870 η Julia Ward Howe διοργάνωσε μια εκδήλωση φιλειρηνικής συγκέντρωσης μητέρων με το σλόγκαν peace and motherhood με σκοπό, τα παιδιά να μη στέλνονται στον πόλεμο.

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ
Η παγκόσμια ημέρα της μητέρας άρχισε να εορτάζεται στη Δυτική Βιρτζίνια της Αμερικής, τόπος καταγωγής της Ann Jarvis το 1910, ενώ το 1914 στις Ηνωμένες Πολιτείες υπεγράφη η εθνική διακήρυξη από τον τότε αμερικανό πρόεδρο Woodrow Wilson, και σήμερα εορτάζεται σε τουλάχιστον 40 χώρες ανά τον κόσμο.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Στην αρχαία Ελλάδα εγκιβωτίζονται οι πρώτες αναφορές της Γιορτής της Μητέρας. Ειδικότερα, η μητέρα Γη, η Γαία, σύζυγος του Ουρανού είναι η προσωποποίηση της φύσης, που γεννά όλη την πλάση και λατρεύεται ως η υπέρτατη θεότητα. Στην συνέχεια, η λατρεία περνά στην κόρη της Κυβέλη, μετέπειτα γνωστή ως Ρέα, σύζυγο και αδερφή του Κρόνου. Εκείνη λατρεύεται σαν η «Μητέρα των Θεών», και θεά της γης και της γονιμότητας, εφόσον είναι η πρώτη, που γέννησε με τοκετό και ανάθρεψε τα παιδιά της με μητρικό γάλα.

ΘΕΟΛΟΓΙΚΉ ΣΚΟΠΙΑ
Στην Ελλάδα συσσωματώθηκε αρχικά με την εορτή της Υπαπαντής στις 2 Φεβρουαρίου, όπου η ορθόδοξη εκκλησία γιορτάζει την Παναγία με τον Ιωσήφ που πηγαίνουν τον 40ήμερο Ιησού στο Ναό για ευλογία, ώστε να «σαραντίσει». Ο ομόχρονος εορτασμός εναποθέτει ως αφετηρία το έτος του 1929 με προφανή τον συμβολισμό. Όμως, κατά την δεκαετία του 1960, ατόνησε ενισχύοντας την δυτικόφερτη συνήθεια εορτασμού της δεύτερης Κυριακής του Μαΐου, παρά την επιμονή της εκκλησίας στην παλαιά ημέρα εορτασμού.

ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ
H Ann Jarvis, ως η γενέτειρα της εορτής, επέλεξε το λευκό γαρύφαλλο ως το λουλούδι-σύμβολο της Ημέρας της Μητέρας, διότι «το λευκό του χρώμα συμβολίζει την αλήθεια, την αγνότητα και τη φιλευσπλαχνία της μητρικής αγάπης».

ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ
Θα χρειαστείτε 2 λευκά χαρτιά, 1 ψαλίδι, λίγη κόλλα και πολύχρωμα μολύβια.

• Σχεδιάστε ένα παρόμοιο σχέδιο σε λευκό κομμάτι χαρτί.
• Ζωγραφίστε το με τα χρώματα της επιλογής σας.
• Διπλώστε το απαλά στα δυο σημεία, όπως φαίνεται και στην εικόνα.
• Έπειτα, σε ένα άλλο κομμάτι χαρτί ζωγραφίστε ένα λουλούδι με τα πέταλά του.
• Κόψτε προσεκτικά το περίγραμμα, και κολλήστε μαζί τα δυο χαρτιά.

Η χειροτεχνία είναι έτοιμη! Μπορείτε πλέον να την προσφέρετε στην μητέρα σας.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Με την Ημέρα της Μητέρας να κλείνει φέτος τα 105 χρόνια από την πρώτη φορά του εορτασμού της, η γιορτή παραμένει κυρίως γνωστή ως μια αφορμή για δώρα, εκδηλώσεις αγάπης και συναισθηματικά ξεσπάσματα. Η αλήθεια όμως είναι πως η γιορτή αυτή έχει πολύ πιο μελαγχολικές ρίζες.

Ξεκίνησε σαν μέρα μνήμης και πένθους των γυναικών που είχαν χάσει τα παιδιά τους στο πόλεμο και υπενθύμιζε πως υπήρχε πολύ και σκληρή δουλειά να γίνει για την ειρήνη. Όταν η επέτειος άρχισε να παίρνει εμπορικό χαρακτήρα, η μεγαλύτερη υποστηρίκτριά της Αnna Jarvis, έκανε τα πάντα για να το πολεμήσει καταλήγοντας να πεθάνει μόνη και απένταρη σε ένα σανατόριο.

Όλα ξεκίνησαν στη δεκαετία του 1850, όταν η μητέρα της Anna ξεκίνησε μαζί με άλλες γυναίκες της δυτικής Βιρτζίνια να διοργανώνει ομάδες εθελοντισμού.  Η πρώτη «Ημέρα της Μητέρας» ήταν αφιερωμένη στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και την προσπάθεια μείωσης της βρεφικής θνησιμότητας με την καταπολέμηση των ασθενειών και τον περιορισμό της μόλυνσης του γάλακτος. Σύμφωνα με την ιστορικό Katharine Antolini του Wesleyan College οι γυναίκες φρόντιζαν και τους τραυματισμένους στρατιώτες και από τα δύο μέτωπα του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου (1861-1865) .

Στα μεταπολεμικά χρόνια η Jarvis και οι υπόλοιπες γυναίκες οργάνωναν πικνίκ ‘Φιλίας’ και συμβολικές εκδηλώσεις με μηνύματα γύρω από την ειρήνη και τη συμφιλίωση των δύο πλευρών.  Περίπου εκείνη την εποχή η Julia Ward Howe, γνωστή για τη σύνθεση του » Ύμνου μάχης για τη Δημοκρατία » συνέταξε τη Διακήρυξη για τη Γιορτή της Μητέρας καλώντας τις γυναίκες να αναλάβουν ενεργό πολιτικό ρόλο στην προώθηση της ειρήνης.   Όμως κυρίως υπεύθυνη για αυτό που ονομάζουμε σήμερα «Ημέρα της Μητέρας» ήταν η κόρη της, Anna– η οποία θα περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της μετέπειτα ζωής της αγωνιζόμενη ενάντια σε αυτό που τελικά κατέληξε να είναι.

H Anna ποτέ δεν απέκτησε δικά της παιδιά, αλλά ο θάνατος της μητέρας της το 1905 την ενέπνευσε να οργανώσει τους πρώτους εορτασμούς της Μέρας της Μητέρας το 1908. Στις 10 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, οικογένειες συγκεντρώθηκαν σε εκδηλώσεις στη γενέτειρα της Jarvis στο Grafton της West Virginia – μια εκκλησία που τώρα έχει μετονομαστεί σε Διεθνή Βωμό της Ημέρας της Γυναίκας – καθώς και στη Φιλαδέλφεια, όπου η Jarvis ζούσε εκείνη την εποχή, και σε πολλές άλλες πόλεις.  Σε μεγάλο βαθμό κυρίως μέσω των προσπαθειών της Jarvis η Ημέρα της Μητέρας άρχισε να γιορτάζεται σε περισσότερες πόλεις, μέχρι που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Woodrow Wilson το 1914 καθιέρωσε επίσημα την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

«Για την Jarvis ήταν η μέρα που πήγαινες σπίτι για να περάσεις χρόνο με τη μητέρα σου και να την ευχαριστήσεις για όσα έκανε», έγραψε η Wesleyan Antolini από τη Δυτική Βιρτζίνια στη διδακτορική της διατριβή με τίτλο «Γιορτάζοντας τη Μητρότητα: η Anna Jarvis και η υπεράσπιση της Ημέρας της Μητέρας της».  «Δεν έγινε για να εορταστούν όλες οι μητέρες. Ήταν για να εορταστεί η καλύτερη μητέρα που έχετε γνωρίσει ποτέ – η δική σου μητέρα – ως γιος ή ως κόρη.» Γι’ αυτό η Jarvis επέμενε στον ενικό αριθμό «Mother’s Day» και όχι στον πληθυντικό «Mothers’ Day», εξηγεί η Antolini.  Όμως η επιτυχία της Jarvis σύντομα μετατράπηκε σε αποτυχία, τουλάχιστον στα δικά της μάτια.   Η αρχική ιδέα της Anna Jarvis σύντομα μετατράπηκε σε χρυσωρυχείο για το εμπόριο, με επίκεντρο την αγορά λουλουδιών, γλυκισμάτων και ευχετήριων καρτών – μια εξέλιξη που ενόχλησε την Jarvis βαθιά. Έβαλε στόχο να αφιερώσει την αρκετά μεγάλη κληρονομιά της για να επιστρέψει τη Ημέρα της Μητέρας στις αρχικές της ρίζες. Ενσωματώθηκε στην Παγκόσμια Ένωση της Ημέρας της Μητέρας και προσπάθησε να ανακτήσει κάποιο έλεγχο της γιορτής.

Οργάνωσε μποϊκοτάζ, απείλησε με μηνύσεις, επιτέθηκε ακόμα και στην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Eleanor Roosevelt, επειδή χρησιμοποίησε την Ημέρα της Μητέρας για να αντλήσει κεφάλαια για φιλανθρωπίες.  «Το 1923 εισέβαλε σε ένα συνέδριο εμπόρων ζαχαροπλαστικής στη Φιλαδέλφεια», είπε η Antolini. Μια παρόμοια διαμαρτυρία συνέβη δύο χρόνια αργότερα. «Οι Μητέρες του Αμερικανικού Πολέμου», μια οργάνωση που υπάρχει ακόμα, χρησιμοποίησαν την Ημέρα της Μητέρας για να συγκεντρώσουν κεφάλαιο και κάθε χρόνο πουλούσαν γαρίφαλα. Η Anna αγανακτούσε, οπότε το 1925 εισέβαλε σε ένα συνέδριο που έγινε στη Φιλαδέλφεια και τελικά συνελήφθη για διατάραξη της κοινής ησυχίας.»

Οι πυρετώδεις προσπάθειες της Jarvis συνεχίστηκαν τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 1940

Το 1948 πέθανε σε ηλικία 84 ετών σε ένα σανατόριο της Φιλαδέλφεια.  «Αυτή η γυναίκα, που πέθανε απένταρη σε ένα σανατόριο σε κατάσταση άνοιας, ήταν μια γυναίκα που θα μπορούσε να είχε ωφεληθεί από την Ημέρα της Γυναίκας, αν το ήθελε», είπε η Antolini. «Αλλά εναντιώθηκε σε όσους το έκαναν, και αυτό της κόστισε τα πάντα, οικονομικά και σωματικά.» Σήμερα, φυσικά, η Ημέρα της Μητέρας συνεχίζει να είναι μια ημέρα καταναλωτισμού. Σύμφωνα με την Εθνική Ομοσπονδία Λιανικού Εμπορίου οι Αμερικάνοι θα ξοδέψουν κατά μέσο όρο 168,94 δολάρια. Οι συνολικές δαπάνες αναμένεται να φτάσουν τα 19.9 δισεκατομμύρια δολάρια.

Πηγή

Από όλους εμάς στο CityVibes.gr, ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες τις μανούλες του κόσμου.

Μάνα, μητέρα, μανούλα, μαμά… Δεν είναι απλά η πιο γλυκιά και όμορφη λέξη του κόσμου, αλλά και η λέξη που το άκουσμά της σε γεμίζει τρυφερότητα και ασφάλεια. Η ευτυχία του να φωνάζεις ή να σε φωνάζει κάποιος «μαμά» δεν περιγράφεται με λόγια και ποτέ κανείς δεν αμφισβήτησε την υπεροχή της περιπέτειας που λέγεται «μητρότητα».

Εξάλλου, ό,τι κι αν συμβαίνει στη ζωή μας, το «μαμά» είναι η πρώτη λέξη που μας έρχεται στο μυαλό!

«Μαμά» φωνάζεις όταν τα πράγματα πάνε στραβά… Ό,τι κι αν συμβεί, όσο χρονών και να’ σαι, η πρώτη λέξη που θα σου έρθει στο μυαλό όταν αντιμετωπίσεις κατι δύσκολο είναι το μαμά. Εκείνη τρέχει δίπλα σου να βοηθήσει, να σου σταθεί, αν σε στηρίξει. Εκείνη σκουπίζει τα δάκρυα που σε λυτρώνουν κι εκείνη γιατρεύει τις πληγές που σε πονούν 

«Μαμά» φωνάζεις και όταν τα πράγματα πάνε καλά… Τις επιτυχίες σου και τις χαρές σου δεν μπορείς παρά να τις μοιραστείς με την μητέρα σου, τον άνθρωπο που έχει πασχίσει πιο πολύ απ’ όλους για να φτάσεις μέχρι εδώ. Η επιτυχίες σου τις φέρνουν δάκρυα χαράς και η αγκαλιά της είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση απ’ όλες. 

«Μαμά» φωνάζεις όταν οι άλλοι σε πληγώνουν… Από μικρή,όταν σε πείραζαν ή όταν χτυπούσες έτρεχες κατευθείαν στη μαμά να περιποιηθεί και να φροντίσει τις πληγές σου. Ακόμα και τώρα που μεγάλωσες, όμως, παρόλο που ξέρεις να φροντίζεις και μόνη σου τον εαυτό σου, η φροντίδα της μαμάς είναι το πιο γλυκό γιατρικό. Θα σε νουθετήσει, θα σου μιλήσει και θα σε βοηθήσει να σταθείς ξανά στα πόδια σου όπως τότε που ήσουνα παιδί. 

«Μαμά» φωνάζεις στις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής σου… Το πτυχίο σου, η πρώτη σου δουλειά, ο γάμος σου, είναι στιγμές που σε ορίζουν και αλλάζουν την ρώτα της ζωής σου. Στιγμές που πρώτα και πάνω απ’ όλους, θες δίπλα σου την μητέρα σου να νιώσεις ασφαλής και δυνατή! Και πιο πολυ απ’ όλα, την θες δίπλα σου όταν γίνεσαι κι εσύ μητέρα και πλέον καταλαβαίνεις τι ακριβώς νιώθει για σένα ο πιο σημαντικός άνθρωπος της ζωής σου. 

«Μαμά» φωνάζεις όταν το μόνο που θες είναι μια αγκαλιά… Υπάρχουν κάποιες στιγμές στη ζωή ενός ανθρώπου που το μόνο που χρειάζεται είναι μια μεγάλη αγκαλιά από κάποιον που τον αγαπά και τον δέχεται όπως ακριβώς είναι.Κάποιον που τον καταλαβαίνει, τον συμμερίζεται και δεν του κακιώνει ποτέ. Κι αυτός ο άνθρωπος είναι και θα είναι πάντα η μαμά μας. 

Πηγή

Όσοι άνθρωποι κι αν σου επιβεβαιώσουν ότι το δεύτερο, το τρίτο ή το πέμπτο σου παιδί θα κερδίσει την καρδιά σου όπως ακριβώς και το πρώτο, εσύ πάντα θα ανησυχείς μήπως η αγάπη σου δεν φτάσει, μήπως αφήσεις κάποιο απ’ τα παιδιά σου παραπονεμένο. Κι όμως, κάθε αμφιβολία είναι καταδικασμένη να καμφθεί, γιατί η αγάπη της μαμάς είναι έτσι προγραμματισμένη: δεν ξέρει τι σημαίνει διαίρεση. Ξέρει μόνο τον πολλαπλασιασμό.

Κι αν ένα παιδί σου ρωτήσει «Μαμά, ποιον αγαπάς περισσότερο;» θα δείξεις τα δάχτυλα των χεριών σου και θα απαντήσεις όπως η μάνα στο παρακάτω κείμενο:

-Κόψε μου ένα, να δεις σε ποιο θα πονέσω!

«Σαράντα μέρες έλειψες και σε ξέχασα. Άνοιξες την αγκαλιά σου, μα ήταν γεμάτη και εγώ κρύφτηκα.
– Ποια είσαι; ρώτησα.
Δυόμιση χρονών παιδάκι με μνήμη χρυσόψαρου.
Και μου σύστησες τον αδελφό μου. Δεν ήμουν πια το μωρό σου!

Αχ βρε μάνα…
Που δεν χόρταινα την αγκαλιά σου γιατί την μοιραζόμουνα στα πέντε.
Και σε ρωτούσα συνέχεια ποιον αγαπάς περισσότερο; Τον γιο σου; Και μου έδειχνες τα πέντε σου δάχτυλα.
-Κόψε μου ένα, να δεις σε ποιο θα πονέσω!

Αχ βρε μάνα…
Που όταν αρρώσταινα μου αγόραζες πάστα να γλυκάνεις τον πυρετό μου. Που ξενυχτούσες στο παράθυρο όταν αργούσα. Και όταν ερχόμουν δεν έλεγες τίποτα. Και εγώ πίστευα πως δεν νοιάζεσαι.
Που με ρωτούσες για τα μυστικά μου και σώπαινα. 
Που με ρωτούσες αν σε αγαπώ και γελούσα.
Πιο παιδί από μένα γινόσουν, όταν θύμωνες, όταν φοβόσουν.

Οι πόρτες στο σπίτι πάντα ανοιχτές, έκρυβες τα κλειδιά για να μην κλειδωθούμε.
Και όταν έφυγα με αποκαλούσες “Το ξενιτεμένο μου”… 25 χιλιόμετρα μας χώρισαν.
Μα η άλλη άκρη του κόσμου φάνταζε για σένα.

Αχ βρε μάνα.
Που μού ‘λεγες, θα καταλάβεις όταν γίνεις μάνα και έγινα και κατάλαβα.
Και δεν σου παραπονέθηκα ποτέ ξανά για να μην σε πικράνω.
Γιατί έγινα μάνα και είδα τα λάθη σου. Γιατί έγινα μάνα και έκανα τα ίδια λάθη.
Γιατί μόνο όσοι δεν αγαπούν, δεν κάνουν λάθη.
Γιατί απλά δεν κάνουν τίποτα για σένα.

Αχ βρε μάνα.
Που μεγάλωσα και εσύ ξανάγινες παιδί.
Που δυσκολεύεσαι να φας.
Που δυσκολεύεσαι να περπατήσεις.
Που δυσκολεύεσαι να θυμηθείς.
Μνήμη χρυσόψαρου πια.

Και όμως…
Κρατάς το ένα χέρι σου σφιχτά και μετράς με το άλλο τα πέντε σου δάχτυλα και με δυσκολία προφέρεις.
Μαίρη, Δήμητρα, Στέλλα, Σοφία, Δημήτρης και γελάς.
Που δεν έχεις ξεχάσει,που είναι όλα εκεί.
Μέσα στα δάχτυλα σου.
Μια γροθιά που φιλάς.

Αχ βρε μάνα.
Πέντε δάχτυλα η ζωή σου.
Τα παιδιά σου.»

Πηγή

Μάνα..μόνο εσύ πόνεσες για να με φέρεις στη ζωή

Μάνα. μόνο εσύ μόχθησες να με μεγαλώσεις

Μάνα. Μόνο εσύ με στήριζες από μωρό στα πρώτα πρώτα βηματάκια μου, και τώρα σε κάθε βήμα στη ζωή.

Μάνα, αχ μάνα μου..μόνο εσύ πονάς πραγματικά με τον πόνο μου.

Μάνα μόνο εσύ χαίρεσαι με την χαρά μου

Μάνα μόνο εσύ και πάντα εσύ θέλεις μονάχα το καλό μου.

Μανούλες όλου του κόσμου χρόνια σας πολλά.

Είστε οι καθημερινοί αφανείς μας ήρωες. Χωρις εσένα μάνα πιο το νόημα να ζω?

Ποιον άλλο πιο πολύ από σένα θα χαίρομαι να κάνω περήφανο?

Μάνα μου σ’ αγαπώ πολύ.

Ξέρω ότι μόχθησες. Παιδεύτηκες και ίσως κάπου κάπου έπρεπε να παλέψεις πιο πολύ.

Μανούλα! Και τρεις ζωές να είχα δεν θα έφταναν για να σου ανταποδώσω όσα έκανες και κάνεις.

Μανούλα, ένα μεγάλο ευχαριστώ που με αντέχεις. Και για όσα κάνεις για εμένα καθημερινά.

Κάνε στη μανούλα σου μια έκπληξη. Ίσως μία απλή αγκαλιά είναι αρκετή. Χρόνια πολλά μανούλες  του κόσμου. Χωρίς εσάς δεν θα μπορούσαμε να νοιώθουμε περήφανοι για όσα είμαστε σήμερα.

Αχ μάνα μου, χωρίς εσένα δεν θα ήμουνα αυτό που είμαι σήμερα. Σε αγαπώ πολύ και σου αξίζουν όχι μόνο ευχές αλλά και ένα σωρό λουλούδια. Το δικό σου λουλουδάκι άνθισε. Το πότιζες και φρόντιζες καλά. Και τώρα μόνο του ομορφαίνει την μητέρα φύση. Το μπόλιασες με αγάπη, με στοργή και με θυσίες. Και τώρα μάνα μου μπορείς γεμάτη υπερηφάνεια να χαίρεσαι που έβγαλε ο καρπός σου άνθος μυρωδάτο….

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ

Ερμιόνη Ταυλαρίδου