3 βιβλία που μαθαίνουν στα παιδιά να μην εμπιστεύονται ΠΟΤΕ ξένους και αγνώστους

Δεν πάω πουθενά με ξένους

Το σχολείο τελείωσε. Όλοι οι συμμαθητές της Μελίνας έχουν φύγει. Μόνο εκείνη περιμένει υπομονετικά έξω στο πεζοδρόμιο. Μια κυρία περνάει από μπροστά της. «Έλα μαζί μου», της λέει. «Δεν έρχομαι, γιατί δε σας ξέρω», απαντά η Μελίνα. Κι όσο κι αν επιμείνει η κυρία, η Μελίνα θα περιμένει, όπως της είπε να κάνει η μαμά… Μια ιστορία που εξηγεί με όμορφο τρόπο στα παιδιά ότι δεν πρέπει να ακολουθούν ποτέ τους ξένους αλλά να ακούνε πάντα τους γονείς τους.

Συγγραφέας: Ντάγκμαρ Γκαίσλερ
Για παιδιά 3+


Δε θα χαθώ ποτέ!

Η Λουλού και η μαμά της πάνε στην πόλη για ψώνια. Στην αγορά έχει πολλή βαβούρα και η Λουλού έχει καρφώσει τα μάτια στο κόκκινο παλτό της μαμάς της για να μην τη χάσει. Δυστυχώς, όμως, δε συμβαίνει το ίδιο με ένα μικρό αγόρι που στέκεται μόνο του δίπλα στον πάγκο με τα φρούτα… Και μόνο η σκέψη ότι ένα παιδί μπορεί να χαθεί μέσα σε πολύ κόσμο είναι εφιαλτική. Τι θα κάνει το παιδί αν χάσει τους γονείς του ή μπερδευτεί και χρειαστεί να ζητήσει βοήθεια από κάποιον ξένο; Ποιον μπορεί να εμπιστευτεί; Ένα πολύ χρήσιμο βιβλίο με συμβουλές και οδηγίες για το πώς πρέπει να αντιδράσουν γονείς και παιδιά σε μια τέτοια περίπτωση.

Συγγραφέας: Geisler Dagmar
Για παιδιά 5+


Το σώμα μου είναι δικό μου

Γεια σας! Είμαι η Κλάρα και έχω κάτι πολύ ξεχωριστό! Είναι το σώμα μου και ανήκει μόνο σ’ εμένα. Είμαι περήφανη για εμένα και το σώμα μου. Μερικές φορές θέλω να νιώθω κοντά σε κάποιον. Υπάρχουν όμως στιγμές που δε θέλω να με αγγίζει κανένας. Όποτε πάει κάποιος να με αγγίξει και δε μου αρέσει, τότε λέω: «Σταμάτα! Μη με αγγίζεις! Δεν το θέλω!» Ένα βιβλίο που θα βοηθήσει τα παιδιά να αποκτήσουν σωστή εικόνα για το σώμα τους και να μάθουν περισσότερα για τον εαυτό τους και τους άλλους.

Συγγραφέας: Pro Familia
Για παιδιά 5+


Πώς πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε στα μικρά μας για τους ξένους

Στην ηλικία των τεσσάρων όμως, πολλά παιδάκια έχουν ακούσει ότι δεν πρέπει να πλησιάζουν άγνωστα πρόσωπα. Αλλά, είναι ακόμη πολύ μικρά για να μένουν χωρίς επίβλεψη γιατί δεν έχουν καλή κρίση ή έλεγχο των παρορμήσεων τους. Προσπαθήστε να τους δώσετε να καταλάβουν την έννοια «ξένος».  Στην ηλικία των 4 ετών είναι έτοιμα γι’ αυτό. Ο πιο απλός τρόπος είναι να τα ρωτήσετε αν ξέρουν τι θα πει ξένος και να τους  εξηγήσετε ότι ξένος είναι κάθε άτομο που δεν το γνωρίζουν. Πείτε του ποια πρόσωπα μπορεί να εμπιστευτεί. Εκτός από τους παππούδες και θείες, δείξτε του τους υπαλλήλους και το προσωπικό ασφαλείας, στα μεγάλα καταστήματα και πώς μπορεί να τους ξεχωρίσει, από τη στολή τους για παράδειγμα ή από τη θέση τους στο ταμείο.

Μην το τρομάζετε με φράσεις «όπως δεν θα σε ξαναδώ ποτέ» ή «θα σε πάρουν μακριά από εμένα». Ο σκοπός δεν είναι να το τρομάξετε με τους φόβους σας, αλλά να εντείνεται την προσοχή του.

Στις ερωτήσεις ενός παιδιού 4 ετών ποιος είναι ξένος και ποιος όχι, είναι καλό να απαντάτε για κάθε περίπτωση χωριστά. Όπως «η μητέρα του Νίκου δεν είναι ξένη, είναι φίλη μας, όμως ο ταχυδρόμος είναι ξένος».

Προσπαθήστε να μην τρομοκρατήσετε το παιδί. Πρέπει όμως να είναι πάντα προσεκτικό, αν κάτι συμβεί να ακολουθήσει τις οδηγίες σας και βέβαια μην το αφήνετε ποτέ χωρίς την επίβλεψή την δική σας ή ενός έμπιστου προσώπου.

Πηγή




«Το αγόρι που ήθελε μόνο να χορεύει» – Συνέντευξη της συγγραφέα Κιζιρίδου Γεωργίας

Η Γεωργία Κιζιρίδου είναι απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας με μεταπτυχιακές σπουδές στο ΑΠΘ στην Εξελικτική – Σχολική Ψυχολογία. Από το 2009 μέχρι σήμερα, διδάσκει στο Μεσογειακό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης “Ειδική Αγωγή και Λογοθεραπεία”.
Από το 2012 υπηρετεί ως σχολική ψυχολόγος σε δημόσια σχολεία.

Το βιβλίο της “Το αγόρι που ήθελε μόνο να χορεύει” αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στον Ιούνιο του 2020.
Της ζητήσαμε να μας πει λίγα λόγια γι’ αυτό της το εγχείρημα.

Κυκλοφορεί το πρώτο σας παιδικό βιβλίο, καθώς και η διασκευή του σε θεατρικό έργο από τις εκδόσεις Grotesque με τίτλο «Το αγόρι που ήθελε μόνο να χορεύει». Θέλετε να μας μιλήσετε για την πλοκή της ιστορίας;

-Βασικός ήρωας είναι ο Ανδρέας, ένα αγόρι που διαφέρει από τα περισσότερα της ηλικίας του. Ο λόγος είναι ότι εσωστρεφής, χαμηλών τόνων και βρίσκει διέξοδο μέσα από το χορό. Ο Ανδρέας θα δεχθεί πειράγματα για τη διαφορετικότητά του από τους συνομηλίκους του. Πρόσωπα – κλειδιά στην πορεία του Ανδρέα είναι η εκπαιδευτικός της τάξης και η έμπιστη φίλη του η Εύα, η οποία έχει μια μορφή αναπηρίας. Μέσα από τις συγκρούσεις θα αναδειχθεί η αξία της αποδοχής, της φιλίας, της συνεργασίας και της δημιουργικότητας. Ο Ανδρέας λειτουργεί ως πρότυπο για όλους όσους έχουν όνειρα και τολμάνε, παρά τις δυσκολίες που ανακύπτουν, να επιμένει και να πετυχαίνει.

-Σε ποιο κοινό απευθύνεται το βιβλίο σας; 

-Το βιβλίο είναι κατάλληλο για παιδιά από 10 ετών και άνω. Ωστόσο, απευθύνεται σε όποιον αγαπάει το παιδικό θέατρο, αφού έχει διασκευασθεί και σε θεατρικό κείμενο, προκειμένου να λειτουργήσει ως σενάριο και ως εκπαιδευτικό εργαλείο. Εν γένει, τόσο το παιδικό βιβλίο, όσο και η θέατρο-ιστορία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσα για την εκπαίδευση στην πρόληψη του σχολικού εκφοβισμού, στην αποδοχή της διαφορετικότητας και στις αξίες, όπως είναι η αλληλεγγύη και η φιλία.

-Τι σας ώθησε να γράψετε ένα βιβλίο και να το διασκευάσετε σε θεατρικό έργο;

-Εκτιμώ πως το θέατρο μπορεί να λειτουργήσει θετικά ως προς την εκπαίδευση των μαθητών σε ζητήματα όπως είναι ο σχολικός εκφοβισμός. Η προσέγγιση γίνεται βιωματικά και πολύ-αισθητηριακά. Οι εμπλεκόμενοι έχουν τη δυνατότητα μέσα από τη θεατρική πράξη να ταυτιστούν με διαφορετικούς ρόλους και να κατανοήσουν από πολλές και διαφορετικές οπτικές τα κίνητρα του κάθε ήρωα. Είναι ένας τρόπος να αφυπνιστούν συναισθήματα, τόσο θετικά, όσο και αρνητικά σε όλους.

-Ο σχολικός εκφοβισμός έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις τα τελευταία χρόνια κι έχουν γραφτεί αντίστοιχα αρκετά παιδικά βιβλία. Τι ξεχωριστό θεωρείτε ότι προσφέρει το δικό σας βιβλίο στο αναγνωστικό κοινό;

Το βιβλίο συσχετίζει το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού με τους έμφυλους ρόλους και τα έμφυλα στερεότυπα. Στην ελληνική σχολική πραγματικότητα είναι πολύ σημαντικό από την προ-εφηβεία να γίνεται εκπαίδευση αναφορικά με το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού και των ατομικών επιλογών ανεξαρτήτως βιολογικού και κοινωνικού φύλου. Ίσως είναι ένα ληθαράκι για να μπορέσουν οι μαθητές και οι μαθήτριες να αποκτήσουν αυτογνωσία, αλλά και να σέβονται τις διαφορετικές επιλογές των υπολοίπων. 

-Θα θέλατε να προσθέσετε κάτι σε όσα συζητήσαμε;

Θα ήθελα από καρδιάς να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλη την ομάδα του εκδοτικού οίκου Grotesque του ομίλου Ελκυστίς για την υπέροχη συνεργασία και για την αμέριστη υποστήριξη που πρόσφεραν καθένας ξεχωριστά, ώστε να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα. Όπως αναφέρεται και εντός του βιβλίου:

τελικά, μόνο όταν μοιράζεσαι, υπάρχεις!




Πενήντα βιβλιοπωλεία ενώνουν τις δυνάμεις του και “νικούν” τον κορωνοϊό και την καραντίνα

Μικρά καταστήματα από όλη την Ελλάδα διανέμουν κατ’ οίκον τα προϊόντα τους και αντιστέκονται στις δυσκολίες με το σύνθημα «Είμαστε το βιβλιοπωλείο ΣΟΥ»!

Τουλάχιστον 50 μικρά βιβλιοπωλεία της χώρας ενώνουν τις δυνάμεις τους υπό την ομπρέλα της κίνησης «Είμαστε το βιβλιοπωλείο ΣΟΥ» και επιβεβαιώνουν την προσωπική σχέση που χτίζουν όλα αυτά τα χρόνια με τους πελάτες τους. Τα βιβλιοπωλεία της γειτονιάς, λαμβάνουν τις παραγγελίες τους τηλεφωνικά, με mail ή ακόμα και μέσω των επίσημων σελίδων τους στα social media και στη συνέχεια, τηρώντας όλα τα μέτρα υγιεινής και προστασίας, τις παραδίδουν στα σπίτια των πελατών κατόπιν ραντεβού.

Η ιδιαίτερη αυτή πρωτοβουλία, η οποία αποτελεί ακόμα ένα «παιδί» της καραντίνας, ξεκίνησε μέσω του δικτύου επικοινωνίας που έχουν οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων, θέλοντας να προσανατολίσουν τον κόσμο στο βιβλίο αλλά και να παρέχουν στους πελάτες τους, όσο πιο άμεσα γίνεται, όλα τα υλικά για την απασχόληση των παιδιών στο σπίτι. Η Ευαγγελία Κέπετζη είναι ιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου «Χαρτομάνι» στο Ωραιόκαστρο και περιγράφει πώς πήρε ζωή αυτή η δράση:

«Όταν ανακοινώθηκε η καραντίνα πολλοί συνάδελφοι έκλεισαν τα καταστήματά τους είτε γιατί ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, είτε γιατί έχουν παιδιά και έπρεπε να είναι σπίτι κλπ. Μετά από συζήτηση στην ομάδα προέκυψε αυτή η ιδέα. Τώρα είμαστε πάνω από 50 συμμετέχοντες. Δεν είμαστε πολλοί αν αναλογιστεί κανείς ότι μιλάμε για βιβλιοπωλεία σε όλη την Ελλάδα αλλά ο στόχος είναι να υπάρχει και μία κοινή γραμμή και φιλοσοφία. Είμαστε μικρά καταστήματα με αγάπη για το βιβλίο και θέλουμε ο κόσμος να κινηθεί και να προσανατολιστεί προς το βιβλίο.

Πλαστελίνες και βιβλία οι καλύτεροι σύμμαχοι των γονέων

Η ανάγκη της απασχόλησης των παιδιών τη στιγμή που οι γονείς μπορεί να δούλευαν από το σπίτι, χωρίς να υπάρχει πλέον δυνατότητα εξωτερικής βοήθειας, αντιμετωπίστηκε με κατασκευές, βιβλία και άλλες δημιουργικές δραστηριότητες. Παράλληλα, οι ενήλικες αναζήτησαν έναν τρόπο να μιλήσουν στα παιδιά τους για αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση και το βιβλίο ήταν και πάλι εδώ για να τους λύσει τα χέρια: «Ο κόσμος βρέθηκε ξαφνικά σπίτι, για μεγάλο διάστημα, με τα παιδιά του και κανείς δε μπόρεσε να προετοιμαστεί. Υπήρξε μεγάλη ανάγκη να προμηθευτούν υλικά για κατασκευές προκειμένου να συνεχιστεί η ρουτίνα των παιδιών αλλά και η απασχόλησή τους μέσα στο σπίτι. Τις πρώτες εβδομάδες ο κόσμος ήταν χαμένος. Για παράδειγμα δε μπορώ να μετρήσω πόσες πλαστελίνες μου ζητούσαν. Από ένα σημείο και μετά ανέβαζα καθημερινά στα social του μαγαζιού βίντεο με κατασκευές και αυτό προέτρεπε τον κόσμο να τηλεφωνεί και να παραγγέλνει τα υλικά που χρειαζόταν.

α βιβλία έφυγαν πολύ, κατά βάση τα παιδικά. Βέβαια το βιβλίο ήταν και ένα πολύ καλό δώρο για το Πάσχα. Γενικώς το βιβλίο αναπτύσσει μία ιδιαίτερη επικοινωνία μεταξύ του γονέα και του παιδιού. Την επικοινωνία που έχουμε ανάγκη για να κατευνάσουμε τα πνεύματα, να κοιμηθούμε και να ζήσουμε μία κοινή ζωή. Επίσης οι γονείς έπρεπε να εξηγήσουν και κάποια πράγματα στα παιδιά τους. Τα βιβλία που είχαν σχέση με την καθαριότητα και κάποιοι νέοι τίτλοι αποκλειστικά για τον κορωνοϊό είχαν μεγάλη ζήτηση. Τα παιδιά από 2 έως 5 ετών μαγεύονται από το βιβλίο επομένως λειτούργησε πολύ βοηθητικά. Δε θεωρώ όμως ότι ο κόσμος διάβασε βιβλία. Πέραν των παιδικών δηλαδή, αγοράστηκαν αλλά δεν πιστεύω ότι διαβάστηκαν. Όταν η ειδησεογραφική ενημέρωση είναι μεγάλη και κουβαλάμε βάρος δεν μπορούμε να διαβάσουμε. Αυτό το διάστημα δεν ήταν διακοπές παρόλο που το πήραμε έτσι στην αρχή.» εξηγεί η Ευαγγελία.

Η προσωπική σχέση που αναπτύσσει ένα μαγαζί μικρής εμβέλειας με τους καταναλωτές αντανακλάται στην αμφίπλευρη στήριξη σε δύσκολους καιρούς. Έτσι λειτούργησε και η Ευαγγελία αυτή την περίοδο, η οποία αποφάσισε να διανέμει προσωπικά τις παραγγελίες όταν οι μεταφορείς, λόγω αυξημένου φόρτου εργασίας, θα παρέδιδαν τα προϊόντα σε δέκα ημέρες: «Οι μεταφορικές με τις οποίες συνεργαζόμαστε είχαν πλήρες πρόγραμμα λόγω της κατάστασης και το σύστημα μπλόκαρε. Επομένως σκέφτηκα να κάνουμε τη διανομή προσωπικά. Έχουμε σχέση με τους πελάτες και έτσι τους καταλαβαίνεις. Όταν τους συναντάς στο super market, στη βόλτα ή στο δρόμο δε μπορείς να είσαι απρόσωπος και αδιάφορος. Τουλάχιστον εγώ δε μπορώ να είμαι έτσι. Κάθε μέρα έκανα περίπου δέκα παραδόσεις. Τη Μεγάλη Εβδομάδα ήταν πιο πιεστικά τα πράγματα γιατί έπρεπε οι παραγγελίες να δοθούν σε συγκεκριμένο χρόνο και κατόπιν ραντεβού με τους πελάτες. Από τις 09:00 το πρωί έως τις 02:00 το μεσημέρι δέχομαι παραγγελίες και παραλαβές. Μετά κάνω τις παραδόσεις.»

Η εξέλιξη είναι το «όνειρο» του βιβλιοπωλείου

Κύριο μέλημα φυσικά ήταν, και παραμένει, η ασφάλεια τόσο της ίδιας όσο και των πελατών κατά την παράδοση της παραγγελίας. Τα προϊόντα έπρεπε να έχουν απολυμανθεί σχολαστικά ώστε να μην αποτελέσουν πηγή μετάδοσης του ιού: «Η απολύμανση γινόταν όταν έφταναν τα πράγματα. Ό,τι υπήρχε ήδη μέσα στο μαγαζί απολυμάνθηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες. Οι κούτες που έφταναν σε εμάς έμεναν έξω από το μαγαζί, ανοίγονταν με γάντια, τα προϊόντα καθαρίζονταν προσεκτικά και μετά τακτοποιούνταν στα ράφια ξέροντας πως όλα είναι καθαρά. Ακόμα και έτσι όμως, όταν ένας πελάτης έκανε μία παραγγελία, πριν παραδώσω τα προϊόντα τα απολύμανα εκ νέου και μάλιστα τα παρέδιδα εντός σφραγισμένων φακέλων. Έπειτα έμπαιναν όλα τα δέματα σε μία τσάντα που είχα μόνο για αυτή τη χρήση την οποία και καθάριζα τακτικά και τα παρέδιδα με το αμάξι μου.»

Με τα συμμετέχοντα στη δράση καταστήματα να αυξάνονται καθημερινά, δεν αποκλείεται μελλοντικά δούμε όλο και περισσότερα. Στην παρούσα φάση, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερώνονται από την επίσημη σελίδα της πρωτοβουλίας στο Facebook, τόσο για τα βιβλιοπωλεία που τη συνθέτουν όσο για τους τρέχοντες διαγωνισμούς. Σε ένα πλαίσιο συνεργασίας και κατανόησης, η Ευαγγελία μας υπενθυμίζει πως ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουμε είναι να παραμείνουμε ενωμένοι: «Ελπίζω μελλοντικά να πετύχουμε και τη δημιουργία εκδηλώσεων. Η κίνησή μας θα συνεχιστεί και μετά την καραντίνα και θα οι δράσεις μας αναρτώνται στη σελίδα μας στο Facebook. Πρόκειται για κάτι που γεννήθηκε μέσα στην καραντίνα και η εξέλιξη είναι το όνειρο των βιβλιοπωλείων. Οι επαγγελματίες πρέπει να συνεννοούμαστε γιατί με την καλή σχέση μόνο να κερδίσεις μπορείς. Ήταν μία ανάγκη μας αυτό. Το να ξέρεις ότι έχω κάπου να ακουμπήσω και να πω το πρόβλημά μου και να δούμε μαζί πως μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε.»

Πηγή




Talk to books : H εφαρμογή της Google που μας επιτρέπει να μιλάμε με τα βιβλία!

Μία νέα εφαρμογή που μας επιτρέπει να… μιλάμε με τα βιβλία είναι πλέον διαθέσιμη από την Google.

Η εφαρμογή ονομάζεται Talk to Books και στην ουσία είναι ένας αλγόριθμος ο οποίος αναζητά την απάντηση σε οποιαδήποτε ερώτηση του θέσουμε σε έναν κατάλογο με περισσότερα από 100.000 βιβλία. Ή, όπως το θέτουν οι άνθρωποι πίσω από το εγχείρημα, το Talk to Books μας επιτρέπει «να κάνουμε μία δήλωση ή να θέσουμε μία ερώτηση, και το εργαλείο βρίσκει προτάσεις σε βιβλία που ανταποκρίνονται, χωρίς καμία εξάρτηση από αντιστοίχιση σε λέξεις-κλειδιά». Κατά κάποιον τρόπο, «μιλάς με τα βιβλία, λαμβάνεις απαντήσεις που μπορούν να σε βοηθήσουν να αποφασίσεις αν ενδιαφέρεσαι να τα διαβάσεις ή όχι».

Μάλιστα, ο χρήστης μπορεί να δοκιμάσει τα αποτελέσματα κάποιας από τις προκαθορισμένες αναζητήσεις που προσφέρει η εφαρμογή, όπως «ποια μυρωδιά φέρνει στο μυαλό όμορφες αναμνήσεις;» ή «τι συμβουλή θα έδινες σε έναν νέο που θέλει να γίνει μουσικός;».

Πηγή




Συγκέντρωση βιβλίων για τους ασθενείς των αντικαρκινικών νοσοκομείων – Πού να τα φέρετε

Το Σώμα Εθελοντών Δ.Ηρακλείου σε συνεργασία με το Win Cancer μας καλούν σε μια δράση που σκοπό έχει την στήριξη των ασθενών που δίνουν τη δική τους μάχη για ζωή στις πτέρυγες των αντικαρκινικών νοσοκομείων.

Ειδικότερα, συλλέγουν λογοτεχνικά βιβλία για ενήλικες ασθενείς και μας προτρέπουν μέσα στα βιβλία να γράψουμε μια ευχή για τους μαχητές της ζωής.Η νοσηλεία σε ένα αντικαρκινικό νοσοκομείο είναι μια δύσκολη δοκιμασία, η ανάγνωση όμως ενός βιβλίου, μπορεί να την αλλάξει.

Πού θα φέρουμε τα βιβλία

Η συγκέντρωση των βιβλίων θα γίνεται στο Γραφείο Εθελοντών του Δ. Ηρακλείου

Στ. Καραγιώργη 2, 1ος όροφος (δίπλα στο ΚΕΠ)

2132000188 Καθημερινά Δευτ-Παρασκευή 10:30 -14:00.

Η νοσηλεία σε ένα αντικαρκινικό νοσοκομείο είναι μια σκληρή δοκιμασία, για το σώμα, το μυαλό και την ψυχή των συνανθρώπων μας, αλλά ο μαγικός κόσμος ενός βιβλίου μπορεί να την απαλύνει.

Πηγή




Έφτιαξε βιβλιοθήκη για όλη τη γειτονιά μέσα σε δέντρο που σάπιζε

Υπάρχουν άνθρωποι που από το τίποτα μπορούν να φτιάξουν τα πάντα.

Παλιότερα ονομάζονταν μάγοι. Σήμερα τους λέμε καλλιτέχνες και τους οφείλουμε πολλά.

Μία από αυτούς -τους καλλιτέχνες- είναι και η Sharalee Armitage Howard από το Αϊντάχο των Η.Π.Α. η οποία έχει γίνει viral στο διαδίκτυο για έναν πολύ καλό λόγο. Δημιούργησε μια απίθανη βιβλιοθήκη σε δέντρο 110 ετών που σάπιζε έξω από το σπίτι της. 
Το δέντρο είχε γίνει επικίνδυνο, αλλά αντί να το κόψει τελείως αποφάσισε να το μεταμορφώσει σε κάτι που θα χαροποιούσε ολόκληρη τη γειτονιά.

«Έπρεπε να κόψουμε και να ξεριζώσουμε ένα τεράστιο δέντρο που ήταν πάνω από 110 χρονών. Αποφάσισα να το μετατρέψω σε μια μικρή ελεύθερη βιβλιοθήκη (την οποία πάντα ήθελα)», έγραψε η Sharalee στη σελίδα του στο Facebook. «Εδώ είναι»

Το δέντρο που μεταμόρφωσε και αποκαλεί “Little Free (Tree) Library“, παρέχει βιβλία σε όποιον θέλει. Είναι απλό «Πάρτε ένα βιβλίο, μοιραστείτε ένα βιβλίο». 

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=2014935271927541&set=a.138628742891546&type=3

H εντυπωσιακή ομολογουμένως εξωτερική βιβλιοθήκη, έχει το δικό της πέτρινο μονοπάτι, και την πρόσοψή της κοσμούν μινιατούρες κλασικών βιβλίων της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Η πόρτα έχει τζάμι για να ρίχνουν όσοι θέλουν κλεφτές ματιές προκειμένου να δουν αν το αγαπημένο τους βιβλίο είναι διαθέσιμο. 

Το δέντρο βιβλιοθήκη διαθέτει εξωτερικό φως για να φωτίζει τη διαδρομή προς την γυάλινη πόρτα, αλλά και εσωτερικό φως για να φωτίζει τα βιβλία μέσα. 

Η Sharalee πρόσθεσε ότι έγινε μέλος του της Μικρής Ελεύθερης Βιβλιοθήκης, μιας κοινότητας ανθρώπων που υποστηρίζει τις ελεύθερες βιβλιοθήκες ανά τον κόσμο. Η μικρή της βιβλιοθήκη κάνει το γύρο του διαδικτύου

https://www.facebook.com/TaylorViydoKREM/videos/295084731359177/?t=0

Πηγή




«Ο Βαρόνος που Δ.Ε.Π.Υ.»: Ένα παραμύθι για την αποδοχή και κατανόηση της διαφορετικότητας

Μία ιστορία γεμάτη χιούμορ και περιπέτεια για τις ιδιαιτερότητες της συμπεριφοράς και την αποδοχή της διαφορετικότητας ξετυλίγεται στις σελίδες του παραμυθιού «Ο Βαρόνος που Δ.Ε.Π.Υ.» της Βούλας Γιαγκάζογλου Παπούδα, που κυκλοφορεί από την «Ελληνοεκδοτική» με εξαιρετική εικονογράφηση της Μαρίας Μανουρά.
Η ιστορία:
Ένας μικρός γάιδαρος, απόγονος μίας «μεγάλης» οικογένειας, αντιμετωπίζει προβλήματα συμπεριφοράς. Το σχολείο για αυτόν είναι ένα μαρτύριο! Τι θα συμβεί όταν ανακοινώνεται στην οικογένεια ότι οι υπερβολικές αταξίες του οφείλονται σε μία διαταραχή που λέγεται Δ.Ε.Π.Υ. ή, αλλιώς, στα απλά γαϊδουρινά, κάτι σαν Δεν Έχει Πολλή Υπομονή;
Ο ίδιος πάλι πιστεύει πως για όλα αυτά φταίει ένας θηλυκός ψύλλος με τσιριχτή φωνή, που κατοικεί στα αυτιά του και ελέγχει το μυαλό του. Όλα θα αλλάξουν, όταν η ίδια του η παραξενιά θα γίνει αιτία να σωθούν όλοι από βέβαιη καταστροφή.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν γίνεται ένα ελάττωμα να είναι μόνο ελάττωμα…
Το βιβλίο περιλαμβάνει δραστηριότητες που απευθύνονται σε γονείς και εκπαιδευτικούς
και στοχεύουν στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και της ενσυναίσθησης.




8 πράγματα που μας έμαθε ο “Μικρός Πρίγκιπας” για τη ζωή

Αν υπάρχει ένα βιβλίο που έχει αγαπηθεί φοβερά από μικρούς και μεγάλους, αυτό είναι ο ‘Μικρός Πρίγκιπας’ του Antoine de Saint-Exupéry, το γεγονός μάλιστα ότι έχει μεταφραστεί σε 300 γλώσσες (!) αποδεικνύει πόσο πολύ έχει επηρεάσει τον κόσμο.

Ο φανταστικός αυτός Πρίγκιπας ήταν, είναι και θα είναι, το μικρό παιδί που κρύβουμε όλοι μέσα μας· αυτό που κάνει τις πιο σωστές ερωτήσεις, βλέπει τον κόσμο με τελείως διαφορετικό τρόπο και δεν φοβάται να πει στους ενήλικες σκληρές αλήθειες. Λίγο αφότου έκλεισε τα 80 του χρόνια το βιβλίο του Antoine de Saint-Exupéry, κάνουμε μια μικρή ανασκόπηση στα 8 πράγματα που μας έμαθε ο ‘Μικρός Πρίγκιπας’.

#1 Να μην σκοτώνεις τη φαντασία σου

Όταν ο αφηγητής ζωγραφίζει έναν βόα που χωνεύει έναν ελέφαντα και το δείχνει σε ενήλικες, η απάντηση που παίρνει είναι ότι το σκίτσο του μοιάζει με καπέλο, κάτι που δείχνει ότι όλοι έχουν χάσει την φαντασία που είχαν ως παιδιά και αντιλαμβάνονται με βαρετό τρόπο τα πράγματα γύρω τους.

#2 Να μην καταπιέζεις τα συναισθήματά σου

Όταν ο Μικρός Πρίγκιπας αρχίζει να υπονοεί ότι θέλει να εξερευνήσει και άλλους πλανήτες, το λουλούδι του- το οποίο έχει φροντίσει στοργικά- υποστηρίζει ότι δεν τον χρειάζεται και ότι μπορεί να ζήσει μόνο του. Κάπως έτσι, ο Μικρός Πρίγκιπας το εγκαταλείπει, κάτι που δείχνει ότι δεν πρέπει να καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας αλλά να μιλάμε για αυτά και να ζητάμε αυτό που θέλουμε από τους ανθρώπους που έχουμε στη ζωή μας.

#3 Να μην κρίνεις τους άλλους πριν από σένα

Στον πρώτο πλανήτη που πηγαίνει ο Μικρός Πρίγκιπας, συναντάει ένα βασιλιά που είναι ολόκληρος ο πληθυσμός του πλανήτη του και υποστηρίζει ότι κυβερνάει τα πάντα στον κόσμο. Αν και ο Μικρός Πρίγκιπας δεν μπορεί να κατανοήσει τι είναι αυτό που πραγματικά κάνει ο βασιλιάς, το μάθημα που παίρνει από αυτή τη συνάντηση είναι ότι το να κρίνεις τον εαυτό σου είναι πολύ πιο δύσκολο και ορισμένες φορές πιο σημαντικό από το να κρίνεις τους άλλους. Ενώ σημειώνεται ότι μόνο αν κρίνουμε τον εαυτό μας μπορούμε να εξελιχθούμε ως άτομα.

#4 Να μην παίρνεις πολύ σοβαρά τον εαυτό σου

Παρακάτω στην ιστορία, ο Μικρός Πρίγκιπας συναντάει έναν επιχειρηματία, ο οποίος είναι φοβερά απασχολημένος και μετράει συνέχεια τα αστέρια του γαλαξία ώστε να του ανήκουν στο τέλος. ”Τα διαχειρίζομαι. Τα μετράω όλα και τα ξαναμετράω. Είναι δύσκολη δουλειά αλλά είμαι σοβαρός άνθρωπος” του λέει χαρακτηριστικά. Ο τρόπος όμως που βλέπει τον εαυτό του τον έχει οδηγήσει να ζει μια βαρετή, μονότονη και μοναχική ζωή, καθώς δεν μπορεί να αντιληφθεί την ομορφιά που κρύβουν τα αστέρια που μετράει συνέχεια.

#5 Να μην ξεχνάς να απολαμβάνεις τη ζωή

Αργότερα ο Μικρός Πρίγκιπας επισκέπτεται έναν πλανήτη, όπου ζει ένας άνθρωπος που το μόνο που κάνει όλη μέρα είναι να σβήνει και ανάβει μια λάμπα όταν νυχτώνει και όταν ξημερώνει. Μόνο που ο πλανήτης κάνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον ήλιο ανά 1 λεπτό, κάπως έτσι ο άνθρωπος αυτός σπαταλάει μήνες ολόκληρους δουλεύοντας χωρίς να απολαμβάνει τη ζωή του, που περνάει τόσο γρήγορα.

#6 Να μην φοβάσαι το διαφορετικό γιατί μπορεί να σε μάθει κάτι

Μια από τις πιο δυνατές στιγμές του βιβλίου είναι η συνάντηση του Μικρού Πρίγκιπα με μια αλεπού, ένα ζώο που είναι γνωστό για τις ύπουλες προθέσεις του, γεγονός που το εμποδίζει να κάνει φίλους. Η αλεπού, λοιπόν, είναι εκείνη που του δίνει 3 σημαντικά μαθήματα για τη ζωή.

”Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά, την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν”

”Είναι ο χρόνος που έχεις ξοδέψει για το τριαντάφυλλό σου, που κάνει το τριαντάφυλλό σου τόσο σημαντικό”

”Γίνεσαι υπεύθυνος, για πάντα, για ό,τι εξημερώνεις”

#7 Να εκτιμάς όσα έχεις στη ζωή

Ακόμα και όταν βρίσκεται σε ένα κήπο γεμάτο με πανέμορφα τριαντάφυλλα, ο Μικρός Πρίγκιπας δεν μπορεί να σταματήσει να σκέφτεται το δικό του τριαντάφυλλο, γιατί πολύ απλά είναι αναντικατάστατο στη ζωή του.

”Σίγουρα, κάποιος τυχαίος
περαστικός, βλέποντας το δικό μου λουλούδι θα νόμιζε πως σας μοιάζει.
Μα, από μόνο του αυτό, είναι πιο σημαντικό από όλα εσάς, γιατί εγώ το
ποτίζω, το προφυλάσσω κάτω από ένα γυάλινο δοχείο. Γιατί είναι αυτό που
εγώ προφύλαξα με το παραβάν. Γιατί αυτό είναι που του σκότωσα τις
κάμπιες (εκτός από δυο ή τρεις που τις άφησα για να γίνουν πεταλούδες).
Γιατί αυτό είναι εκείνο που το άκουσα να παραπονιέται ή να περηφανεύεται
ή, μάλιστα, μερικές φορές να σωπαίνει. Γιατί είναι το τριαντάφυλλό μου”

#8 Καμιά φορά πρέπει να αφήνεις ελεύθερους να φύγουν αυτούς που αγαπάς

Ο αφηγητής του βιβλίου, όσο και αν αγαπάει τον Μικρό Πρίγκιπα συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να τον κρατήσει μαζί του στη Γη γιατί ξέρει ότι θα υποφέρει. Πριν φύγει ο Μικρός Πρίγκιπας του λέει ”Όταν θα κοιτάζεις τον ουρανό τη νύχτα, αφού πια θα έχω κατοικήσει εγώ σε ένα από όλα και θα γελάω σε κάποιο από αυτά, τότε για εσένα θα είναι σαν να γελάνε όλα τα αστέρια. Εσύ θα έχεις αστέρια που ξέρουν να γελάνε”. Και αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα του βιβλίου, γιατί καμιά φορά το να αφήνεις κάποιον να φύγει από το πλευρό σου είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι τον αγαπάς.

Πηγή




Το ΠΑΜΑΚ συγκεντρώνει βιβλία για να τα δωρίσει σε σχολεία φυλακών

Μια «δεύτερη ευκαιρία» σε βιβλία που διαβάστηκαν δίνουν οι Εκδόσεις Πανεπιστημίου Μακεδονίας, προκειμένου να βρουν τη θέση τους στις βιβλιοθήκες των σχολείων δεύτερης ευκαιρίας που λειτουργούν στα καταστήματα κράτησης Διαβατών Θεσσαλονίκης και Νιγρίτας Σερρών.

Όπως εξήγησε, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η διευθύντρια Εκδόσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Ιωάννα Δανδέλια, η ομάδα των Εκδόσεων Πανεπιστημίου Μακεδονίας προσφέρει τίτλους του Εκδοτικού της Οίκου και προσκαλεί το κοινό να αφήσει όλο τον Ιανουάριο και τα δικά του βιβλία στον χώρο των Εκδόσεων, στο ισόγειο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

«Όποιος επιθυμεί μπορεί μέχρι τέλος του μήνα να φέρει κάποιο βιβλίο που αγαπά, ανεξαρτήτως θεματολογίας προκειμένου να τα χαρίσουμε σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη να διαβάσουν. Μη ξεχνάμε πως η γνώση και η θέληση για μάθηση δεν σταματά σε τοίχους και κελιά. Τα βιβλία, η ανάγνωση είναι πολύ βασική ανάγκη για ανθρώπους που δεν έχουν πολλές δυνατότητες επικοινωνίας. Τα συγκεκριμένα σχολεία αποτελουν πραγματικά σχολεία δεύτερης ευκαιρίας και οι άνθρωποι αυτοί έχουν δικαίωμα στη μόρφωση», σημείωσε η κ.Δανδέλια.

Όπως επεσήμανε, τα βιβλία θα πρέπει να είναι σε καλή κατάσταση ενώ οι ώρες κατά τις οποίες μπορεί το κοινό να αφήνει βιβλία στο Πανεπιστήμιο είναι από τις 9 το πρωί έως τις 3 μετά το μεσημέρι.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή