“MultiMedea” της Πάμελα Πράθερ | Μια παράσταση για τη γυναικεία ψυχοσύνθεση

«Τόσο η ζήλια όσο και ο φθόνος είναι εντελώς διαφορετικά συναισθήματα. Η ζήλια είναι η επιθυμία γι’ αυτό που ανήκει σε κάποιον άλλο, ενώ ο φθόνος είναι ο φόβος ότι ο άλλος θα μας πάρει αυτό που έχουμε. Έχουν και τα δύο το ίδιο διαβρωτικό αποτέλεσμα στην καρδιά.»
Τόμας Μουρ

📌 Πού: Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3, Κεραμεικός, τηλ.: 210 34 12 689
📅 Πότε: Από 6 Απριλίου και κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00 (έως και 21/4)
💵 Εισιτήρια: 15 € (γενική είσοδος) και 12 € (μειωμένο)
Προπώληση: MORE.COM και τηλεφωνικά στο: 210 34 12 689
Διάρκεια: 70’ χωρίς διάλειμμα

Η Θεατρική Ομάδα “New Lab Theatre Company” παρουσιάζει, σε πανευρωπαϊκή πρεμιέρα, το έργο της Πάμελα Πράθερ, “MultiMedea”. Τρεις γυναίκες καταθέτουν επί σκηνής τα τραύματα της γυναικείας ψυχοσύνθεσης, μέσα από την κοινωνική ταυτότητα στην πορεία των αιώνων. Μέσα από την καθημερινότητά τους προβάλλουν την επιθυμία τους για ζωή γεμάτη ισότητα, δημιουργικότητα και ευτυχία.

δειτε το τρειλερ της παραστασης

Λίγα λόγια για την πλοκή

Το έργο είναι γραμμένο γύρω από το αρχέτυπο της Μήδειας και εμπλουτίζεται δραματουργικά με τις αληθινές ιστορίες δύο άλλων γυναικών που ακολούθησαν την ίδια πορεία με την ηρωίδα της ελληνικής Μυθολογίας.

Η Μήδεια, η Σούζαν Σμιθ και η Φούμικο Κιμούρα εμπλέκουν τις επιθυμίες τους, τα όνειρά τους και το πάθος τους για τον έρωτα. Αντιμετωπίζουν το εμπόδιο της απιστίας και την πρόκληση της ζήλιας και του φόνου, προκειμένου να επιβιώσουν από την σφοδρή ανάγκη για αγάπη και αφοσίωση. Η εσωτερική σύγκρουση και η ανάγκη για απόδοση δικαιοσύνης δίνουν μια σκοτεινή πλευρά στις ιστορίες και τις σηματοδοτούν ως δείγματα κοινωνικής απαξίωσης και αναξιότητας.

Πώς θα βρουν οι ηρωίδες την ισορροπία τους προκειμένου να φτάσουν στην ουσία της ύπαρξης των ρόλων τους και των αξιών που φέρουν προγονικά; Πόσο βοηθούν τα ερεθίσματα που απλώνει ο κάθε πολιτισμός στην καθημερινή ζωή των ηρωίδων; Πόσο διαφορετική είναι η ματιά της δικαιοσύνης στους ορίζοντες πέρα από τα σημεία του ορίζοντα της Δύσης;

Σκηνοθετικό σημείωμα

«Η Μήδεια σ’ αυτό το έργο είναι ένας χάρτης της παγκόσμιας θηλυκότητας που προκαλείται από τη βίαιη και σαρωτική αρσενική ενέργεια της κατάκτησης και της διείσδυσης. Τρεις γυναίκες συγχρονίζονται και με μια φωνή καταθέτουν την αδικία και την απιστία ως τα πιο ασυγχώρητα τραύματα της γυναικείας ψυχοσύνθεσης. Η μια μιλά μέσα από την άλλη και όλες μαζί φτιάχνουν μια ιστορία, με μια αρχή και ένα τέλος. Η συγγραφέας δεν ασχολείται με την εκδίκηση, αλλά με τη γενεσιουργό αιτία της δυστυχίας που οδηγεί στην απιστία και τη ζήλια. Υπάρχει ποιητικός λόγος μέσα στον σύγχρονο τόνο της ομιλίας των τριών γυναικών, κρατώντας έτσι τον χρόνο και τον τόπο της κάθε ηρωίδας. Ελλάδα, Αμερική, Ιαπωνία…
Η πρωτότυπη μουσική της Καλλιρρόης Ραουζαίου συντροφεύει τις υπάρξεις των τριών γυναικών και τις παρουσιάζει μέσα από ιδιαίτερες μελωδικές διαδρομές. Οι πολιτισμικές συνθέσεις ζωγραφίζουν την ενότητα, την παγκοσμιότητα και την ομοιότητα των ανθρώπων, πέρα από τα όρια του δικού τους ορίζοντα. Ταξίδι αιθέριο».

Όλγα Τζωρτζ

Βιογραφικό συγγραφέα
Η Πάμελα Πράθερ είναι θεατρική συγγραφέας, Coach Φωνής και Υποκριτικής τέχνης. Υπήρξε καθηγήτρια στο Yale School of Drama και στο NYU. Υπήρξε πρόεδρος της Ένωσης Εκπαιδευτών Φωνής και Λόγου (VASTA). Έχει εκπαιδεύσει ηθοποιούς στο Yale School of Drama, στο πρόγραμμα BFA του Playwright’s Horizon του NYU, στο UCLA, στο Marymount Manhattan College, στο AMDA και στο The School for Film and Television.

Ταυτότητα παράστασης
MultiMedea
Της Πάμελα Πράθερ
Πρεμιέρα: 6 Απριλίου

Μετάφραση: Άρλα Φύτρου
Δικαιώματα μετάφρασης: Όλγα Τζωρτζ
Σκηνοθεσία: Όλγα Τζωρτζ
Παίζουν: Ειρήνη Τσώλη, Ιωάννα-Μαρία Μπατή, Βασιλική Βλάχου
Σκηνικά – Κοστούμια: Γιάννης Κρητικόπουλος
Μουσική: Καλλιρρόη Ραουζαίου
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Φωτογραφίες: Μαρία Τσώλη
Βίντεο: Ευάγγελος Βροχίδης
Έντυπα: Μόσχα Μάρκου
Προβολή και Επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου – We Will




«Φοβάμαι, ταυρομάχε» του Pedro Lemebel | Για δεύτερη χρονιά στο θέατρο «Μεταξουργείο»

📌 Πού: Θέατρο «Μεταξουργείο», Ακαδήμου 14, Μεταξουργείο, τηλ.: 210 5234382
📅 Πότε: Από 13 Οκτωβρίου και κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00.
💵 Εισιτήρια: 15 € (γενική είσοδος), 12 € (φοιτητές, άνεργοι, συνταξιούχοι άνω των 65 ετών, πολύτεκνοι).
Προπώληση:  ΕΔΩ  
Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 45 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Κατάλληλο άνω των 16 ετών

Το «Φοβάμαι, ταυρομάχε» του Pedro Lemebel που ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα την περασμένη σεζόν, αποσπώντας θερμή υποδοχή από κοινό και κριτικούς, συνεχίζει την επιτυχημένη πορεία του για δεύτερη χρονιά! Ένα συγκλονιστικό κείμενο για την αποδοχή της διαφορετικότητας από τον συγγραφέα που έγινε η φωνή όλων των καταπιεσμένων, των περιθωριοποιημένων, όλων των αδικημένων.

Λίγα λόγια για το έργο:

Το «Φοβάμαι, ταυρομάχε» περιγράφει τη σχέση ανάμεσα σ’ έναν μεσήλικα ομοφυλόφιλο, την «Τρελή» και έναν νεαρό φοιτητή, μέλος επαναστατικής οργάνωσης, επί δικτατορίας Πινοσέτ. Τους δύο αυτούς «αταίριαστους» χαρακτήρες φέρνει κοντά η δολοφονική απόπειρα εναντίον του Πινοσέτ  το 1986. Κάτω από τον συνεχή φόβο της σύλληψής τους, θα δεθούν συναισθηματικά και ο ένας θα αλλάξει τη ζωή του άλλου.

Την ίδια στιγμή παρακολουθούμε και ένα ακόμη ζευγάρι, το οποίο εκφράζει έναν τελείως διαφορετικό κόσμο, τον Πινοσέτ και τη γυναίκα του.   

Ένας ύμνος στον άνθρωπο και τους αγώνες για ελευθερία

Στην παράσταση υπάρχουν ντοκουμέντα και ηχητικό υλικό από την περίοδο της δικτατορίας του Πινοσέτ. Άλλωστε ο Lemebel είχε δική του εκπομπή στο ραδιόφωνο Radio Tierra, μέσω του οποίου απευθυνόταν «στους ανθρώπους που δεν αγόραζαν βιβλία, γιατί δεν είχαν χρήματα να τα αγοράσουν ή γιατί δεν ήξεραν καν ανάγνωση».

Το «Φοβάμαι, ταυρομάχε» είναι ένα βαθιά πολιτικό κείμενο, που μέσα από την αποδόμηση του δικτατορικού καθεστώτος, αποδομεί και κάθε μορφή απολυταρχικής εξουσίας.  Ένα μανιφέστο για την ανατρεπτική δύναμη της αγάπης και της τρυφερότητας, ενάντια στην καταστολή των αυταρχικών καθεστώτων σε οτιδήποτε «διαφορετικό».

Η Άννα Βαγενά λέει για την παράσταση

«Η ανταπόκριση του κοινού στις περσινές μας παραστάσεις, η μεγάλη προσέλευσή του, αλλά και η συναισθηματική συμμετοχή του σε αυτές, με συγκίνησαν βαθύτατα και μου έδωσαν μεγάλη χαρά. Αγάπησα και αγαπώ πολύ το κείμενο του Λεμεμπέλ, γιατί είναι βαθιά ανθρώπινο και συγχρόνως πολιτικό. Έτσι είμαστε πολύ χαρούμενοι, οι συνεργάτες μου κι εγώ, που θα συναντηθούμε μαζί σας για δεύτερη χρονιά, στο θέατρό μας, το “Μεταξουργείο”, με το “Φοβάμαι, ταυρομάχε”. Στη δύσκολη εποχή που ζούμε, το θέατρο παραμένει το καταφύγιο της ψυχής για όλους μας.»

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Pedro Lemebel γεννήθηκε στο Σαντιάγο στις αρχές του 1950 και πέθανε το 2015. Τον έχουν αποκαλέσει «φαινόμενο της λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας» και θεμελιωτή της ακτιβιστικής performance. Το «Φοβάμαι, ταυρομάχε» έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες και έχει μεταφερθεί στο θέατρο και τον κινηματογράφο.

Ταυτότητα παράστασης

«Φοβάμαι, ταυρομάχε»

Βασισμένο στο μυθιστόρημα «Φοβάμαι, ταυρομάχε» του Pedro Lemebel (Πέδρο Λεμεμπέλ),  εκδόσεις Καστανιώτη 2021 Μετάφραση: Κώστας Αθανασίου (Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης ΛΕΑ 2021)
Θεατρική προσαρμογή / Σκηνοθεσία: Άννα Βαγενά
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Επιμέλεια ήχων-μουσικής: Γιάννης Καραγιάννης
Σκηνικά / Κοστούμια: Άννα Βαγενά
Κατασκευή σκηνικών: Wasaf Butt
Βοηθός σκηνοθέτη: Νατάσα Στεφανάτου
Φωτογραφίες παράστασης: Κέλλυ Φώσκολου
Σχεδιαστικά / Γραφιστικά: Ναυσικά Σιωροπούλου
Προβολή και επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου-We Will

Στον ρόλο της Τρελής ο Νίκος Αρβανίτης

Παίζουν:
Σταμάτης Μπάκνης
Αλεξία Μουστάκα
Βασιλική Βλάχου

και ο Ανδρέας Κωνσταντινίδης

Εκφωνήτρια Radio Cooperativa, Manola Robles: Γιασεμί Κηλαηδόνη
Εκφωνητής Radio Cooperativa, Sergio Campos: Γιάννης Καραγιάννης

Η παράσταση «Φοβάμαι, ταυρομάχε», πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Κριτικές για την παράσταση

«Η Άννα Βαγενά κατάλαβε πως πίσω από το “queer” κείμενο του Λεμεμπέλ κρύβεται μια ευθεία, καθαρή και αληθινά λαϊκή γραφή ενός μεγάλου συγγραφέα για το ποιο είναι στ’ αλήθεια το δίκιο και ποιο το άδικο για τον άνθρωπο… Η εντελώς “θεατρική”, σχεδόν μπρεχτική προσέγγιση του Νίκου Αρβανίτη φανερώνει ότι αυτό που απαιτείται δεν είναι να διακρίνουμε την “Τρελή” με βάση την ιδιαιτερότητά της, αλλά να υπερβούμε το προφανές για να αντιληφθούμε ότι οι λόγοι της συγκίνησης αγκαλιάζουν πολύ περισσότερους. Ο Νίκος Αρβανίτης διδάσκει μια ερμηνεία ουσίας… Είναι μια παράσταση γεμάτη με τον Άνθρωπο. Τον μικρό και αόρατο από τους δυνατούς, τον παντοδύναμο όταν ανοίγει την καρδιά του.»

Γρηγόρης Ιωαννίδης, Εφημερίδα Συντακτών, 10/4/23