Η Ελληνίδα blogger που κατακλύζει τα Social Media με λόγια αγάπης

Την Ελένη Ισπόγλου τη γνωρίσαμε πρόσφατα, μέσω της τηλεφωνικής συνέντευξής της στη ραδιοφωνική εκπομπή του cityvibes,  Art on Air, του Χρήστου Αγγελίδη.

Η Ελένη, παρότι εργάστηκε για αρκετά χρόνια στο Λονδίνο στο αντικείμενο που σπούδασε ως Πολιτικός Μηχανικός, με την επιστροφή της στην Ελλάδα, κάποια χρόνια πίσω, έκανε online σεμινάρια και μαθήματα σχετικά με το Marketing μέσω του Facebook και Instagram και πλέον ασχολείται επαγγελματικά ως διαχειρίστρια λογαριασμών Social Media, καταστημάτων, εταιριών κλπ.

Η ίδια έχει δύο πολύ πετυχημένους λογαριασμούς με μεγάλη ανταπόκριση και επικοινωνία των ακόλουθών της.

GREECE BY A GREEK

Ο ένας λογαριασμός της λέγεται @greecebyagreek όπου μοιράζεται, στα αγγλικά, ταξιδιωτικές εμπειρίες στην Ελλάδα και έχει σκοπό την παρουσίαση της Ελλάδας, μέσα από τα μάτια ενός ντόπιος. Αυτός γεννήθηκε σαν πάθος όταν ζούσε στο Λονδίνο. Υπάρχει επίσης και ως blog, από το 2014,  www.greecebyagreek με σχετικά άρθρα στα αγγλικά και αναγνώστες σε όλον τον κόσμο, κυρίως Αμερική και Μεγάλη Βρετανία.

Ακολούθησε το greecebyagreek στο Facebook    https://www.facebook.com/greecebyagreek

Ακολούθησε το greecebyagreek στο Instagram   https://www.instagram.com/greecebyagreek/

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ

Η Ελένη, από την εφηβική της ηλικία γράφει κείμενα, ποιήματα, αποφθέγματα και στιχάκια, όλα σχετικά με την αγάπη και τον έρωτα. Πριν δύο χρόνια ξεκίνησε να γράφει σχετικές αναρτήσεις στα Social Media με το ψευδώνυμο «μία ιστορία αγάπης» . Η τεράστια αγάπη όσων την ακολουθούν, την παρακίνησαν να γράψει την πρώτη της συλλογή με τίτλο «μία ιστορία αγάπης – Λόγια ενός Έρωτα» η οποία εκδόθηκε και κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή. Από την αρχή του έτους 2020, είχε την εξαιρετική ιδέα να γράφει στίχους και κείμενα αγάπης πάνω σε φωτογραφίες άλλων Ελλήνων φωτογράφων και Instgrammers ή σε φωτογραφίες που της στέλνουν αναγνώστες της σε προσωπικά μηνύματα μαζί με προσωπικές τους ιστορίες αγάπης. Ένας λογαριασμός που πραγματικά αξίζει να ακολουθήσει κάποιος, μιας που με τα κείμενα που δένουν άψογα με τις φωτογραφίες μάς ταξιδεύει με μοναδικό τρόπο στον συναισθηματικό μας κόσμο.

Βρες τη «μία ιστορία αγάπης»  στο Facebook https://www.facebook.com/miaistoriaagapis

Βρες τη «μία ιστορία αγάπης»  στο Instagram https://www.instagram.com/mia.istoria.agapis/

Η συλλογή της, πλημμυρίζει από συναισθήματα, σκέψεις, λόγια αγάπης και εμπειρίες που θα μπορούσαν να είναι στοιχεία και μίας δική σου αγάπης, που σίγουρα σε κάποια φάση έχεις ζήσει ή έχεις νιώσει. Είναι απλά γραμμένη, πότε με ποιητικό και πότε με πεζό λόγο, πάνω σε ρομαντικές εικόνες λουλουδιών, που κάνουν το σύνολο μία εξαιρετική ιδέα για δώρο.

Κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία, στα Public και στις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή στο link




Το τρένο δεν πέρασε από τη στάση

Μικρή η ζωή, μικρός και ο κόσμος. Τόσες έγνοιες, άγχη και στεναχώριες για τόσο λίγο χρόνο. Ο υπερεκτιμημένος αυτός ανθρώπινος χρόνος έχει παρεξηγηθεί από το κτιστό, λογικό όν, τον άνθρωπο.

Η ζωή στιγματίζεται από ορόσημα, άλλα προσχεδιασμένα κι άλλα, άλλοτε, που ανακύπτουν ως εκπλήξεις, παρόλο που η ατομική πίστη και πεποίθηση –πως όλα είναι ικανά να προγραμματιστούν και να οριοθετηθούν στα χρονικά περιθώρια που τίθενται από έκαστη προσωπικότητα– παραμένει αναλλοίωτη.

Και σε μια στιγμή όλα αλλάζουν. Κι εκεί ακριβώς έγκειται ο αστάθμητος και απρόβλεπτος  παράγοντας της ζωής, όπου δεν εξαρτώνται όλα από το ανθρώπινο χέρι, αλλά κι ούτε, επίσης, δύνανται να διευθετηθούν. Καθώς, όσα σχέδια και να ειπωθούν για τα μέλλοντα, επικρατούν, εν τέλει, οι ανατροπές που επιφυλάσσει η μοίρα την ειμαρμένη εκείνη ημέρα.

Έτσι, στιγμιαία, πλέον, η ζέστη γίνεται κρύο, και το σκοτάδι έρχεται να αντικαταστήσει το φως, όπως και η στεναχώρια τη χαρά. Θλίψη, απορία και βοή –σιωπηλή ή μη– κυριαρχούν πια. Κι όλα «παγώνουν», λες και επρόκειτο να παραμείνουν στάσιμα στο εξής.

Το τρένο δεν μέλει να περάσει από την στάση. Ποτέ ξανά. Διακόπηκε η πορεία του. Σταμάτησε. Δεν κινείται. Το αναπόφευκτο συνέβη. Απροσδόκητα άφησε ημιτελή την πορεία του –ή μήπως όχι;–, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι παρέλειψε μερικές προκαθορισμένες στάσεις.

Και τώρα τι να πει, και ποιος; Πως καλύπτεται η απουσία αυτή και το κενό, το χάος που αφήνει πίσω μια τέτοια αναπάντεχη απώλεια; Πως συμπαραστέκεται κανείς στους ανθρώπους και την οικογένεια;

Ειδικά αφιερωμένο στον Τάσο και την Ευδοκία.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός