Η πιο σημαντική σχέση ενός ατόμου είναι η σχέση που έχει με τον εαυτό του καθώς επηρεάζει όλους τους τομείς της ζωής του. Πιο συγκεκριμένα, τα πάντα στη ζωή μας μπορεί να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή, επί παραδείγματι να χάσουμε τη δουλειά μας ή να χωρίσουμε ή να χάσουμε το αγαπημένο μας πρόσωπο. Δύσκολες καταστάσεις, με διαφορετική βαρύτητα στην κάθε περίπτωση, αλλά δυστυχώς συμβαίνουν.

Μόνο ένα πράγμα παραμένει σταθερό, ο εαυτός μας!

Γι΄αυτό κιόλας θέλουμε να βελτιώσουμε τη σχέση που έχουμε μαζί του και το οφείλουμε για να αλλάξουμε τη ζωή μας προς το καλύτερο. Η αυτοαποδοχή, ο αυτοσεβασμός, η αυτοεκτίμηση είναι μερικά από τα «συστατικά» που μπορούν να διαμορφώσουν μια καλή σχέση με τον εαυτό μας.

Οι γνώσεις που έχουμε για τον εαυτό μας και ο τρόπος που επικοινωνούμε με το περίγυρο μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό με τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας. Η αυτοεικόνα και η αυτοεκτίμηση έχουν ως κοινό στόχο τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και της ψυχοσύνθεσης μας. Ωστόσο, μπορεί να επηρεαστούν από τους «σημαντικούς άλλους» της ζωής μας, δηλαδή από οικογένεια, φίλους κ.α.

Πιο συγκεκριμένα, η αυτοεικόνα είναι η ιδέα που έχουμε σχηματίσει για τον εαυτό μας με βάση τις εμπειρίες μας, τις δεξιότητες, τις ικανότητες, τις γνώσεις μας αλλά και την προσωπικότητα μας, από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας. Ακόμη, κι από όσα συμπεραίνουμε από τη συμπεριφορά μας και τις αντιδράσεις των άλλων απέναντι μας. Επεξηγηματικά, μέσα από τις εμπειρίες μας διαμορφώνουμε μια προσωπική εικόνα για τις ικανότητες, τις δεξιότητες, τις γνώσεις και την προσωπικότητά μας.

Η αυτοεικόνα στηρίζεται στα όσα επιλέγουμε να κάνουμε και όχι στα όσα επιλέγουμε να μην κάνουμε. Επομένως, αν έχουμε θετικές εμπειρίες συμβάλουν στην θετική ενίσχυση της αυτοεικόνας μας ενώ αν οι εμπειρίας μας είναι αρνητικές την επηρεάζουν.

Ακόμη, η άμεση επιδοκιμασία ή αποδοκιμασία από ένα άλλο άτομο είναι ένας ισχυρός «μηχανισμός» διαμόρφωσης της αυτοεικόνας μας. Τα σχόλια που δεχόμαστε από το περιβάλλον που συναναστρεφόμαστε επικυρώνουν, ενισχύουν ή αλλάζουν την εικόνα που έχουμε σχηματίσει για εμάς.

Όσο πιο ενισχυμένη είναι η αυτοεικόνα που διατηρεί ένας άνθρωπος τόσο καλύτερα μπορεί διαχειριστεί τις προκλήσεις που προκύπτουν στη ζωή του.

Από την άλλη, αυτοεκτίμηση είναι η θετική ή αρνητική αξιολόγηση της αυτοεικόνας μας. Δηλαδή, η αξιολόγηση για την προσωπική μας ικανότητα που αναπτύσσεται σταδιακά μέσα από τις εμπειρίες μας. Δεν έχει να κάνει με το πόσο καλά κάνουμε κάτι ή όχι αλλά με το τι αντιλαμβάνεται ο κάθε άνθρωπος ως σημαντικό.

Αν κάνουμε κάτι με επιτυχία η αυτοεκτίμηση μας αυξάνεται ενώ αν κάνουμε μια ανεπιτυχής προσπάθεια η αυτοεκτίμηση μας μειώνεται.

Η ακρίβεια της αυτοεικόνας και της αυτοεκτίμησης εξαρτάται από την ακρίβεια των αντιλήψεων μας αλλά και τον τρόπο που επεξεργαζόμαστε τις αντιλήψεις που έχουν οι άλλοι για εμάς. Αρκετά δύσκολο, καθώς δεχόμαστε επιρροές από το περιβάλλον μας συνεχώς.

Έτσι, καταλήγουμε πως η αυτοεικόνα και η αυτοεκτίμηση επηρεάζουν τα αντικρουόμενα εσωτερικά μηνύματα προς τον εαυτό μας, τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τους άλλους αλλά και το προσωπικό στυλ της επικοινωνίας που ενστερνιζόμαστε.

Αναστασία Κακλαμάνου

Χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτός μας κάτι το οποίο έχει σαν συνέπεια να γινόμαστε υποχείρια σε σχέσεις, φιλίες καθώς επίσης και στον επαγγελματικό μας τομέα.

Θεωρούμε καθήκον να ευχαριστήσουμε τους άλλους παραβλέποντας τον άσχημο τρόπο τον οποίο μας αντιμετωπίσουν. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν πιστεύουμε ότι είμαστε όμορφοι, ικανοί, έξυπνοι και άξιοι να αγαπηθούμε .Σε γενικές γραμμές αμφισβητούμε τον ίδιο μας τον εαυτό και ψάχνουμε συνεχώς επιβεβαίωση με αποτέλεσμα να πέφτουμε θύματα εκμετάλλευσης.

Δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε γυναίκες θύματα κι ενώ προσπαθούμε να τους ανοίξουμε τα μάτια, εθελοτυφλούν ακόμη κι αν τα στοιχεία που έχουν είναι αδιάψευστά. Άραγε γεννιούνται θύματα οι γυναίκες ή γίνονται κατά την διάρκεια της ζωής τους;

Πίσω από μια γυναίκα που δέχεται ξυλοδαρμούς, υπάρχει μια μητέρα και ένας πατέρας που δεν της πέρασαν στο υποσυνείδητο σαν ήταν μικρή ότι αξίζει πολλά.

Πίσω από μια γυναίκα ή έναν άντρα που πιστεύουν ότι είναι άσχημοι, υπάρχει μια οικογένεια που τους αντιμετώπιζε όταν ήταν μικροί σαν ασχημόπαπα.

Πίσω από κάθε εργαζόμενο που αμείβεται ελάχιστα και δουλεύει πολλές ώρες, δέχεται προσβολές ενώ όλοι οι συνάδελφοί του αναπαύονται, υπάρχουν γονείς που από μικρό παιδί του έλεγαν ότι δεν θα καταφέρει τίποτα στην ζωή του και τον θεωρούσαν άχρηστο.

Ο ρόλος της αυτοεκτίμησης καλλιεργείται από την παιδική ηλικία και σε αυτό υπεύθυνοι είναι οι γονείς. Δεν χρειάζονται τα παιδιά άψυχα υλικά αγαθά για να είναι ευτυχισμένα.

Δεν χρειάζονται ξένες γλώσσες και σπουδές στο εξωτερικό για να είναι επιτυχημένα. Χρειάζονται γονείς που να πιστεύουν σε αυτά σε τόσο μεγάλο βαθμό που να τους κάνουν να πιστέψουν ότι μπορούν να φτάσουν να αγγίξουν τα αστέρια. Χρειάζονται γονείς που να τους μεταδώσουν τόσο πολύ αγάπη και να τους διδάξουν ότι δεν αξίζουν τίποτα λιγότερο από αυτή που οι ίδιοι τους προσέφεραν.

Μήπως ήρθε η στιγμή να το πράξεις και για το δικό σου παιδί;

Πηγή