Η διαχείριση του στρες και του άγχους αποτελεί έναν κρίσιμο τομέα για την ψυχική και σωματική υγεία. Περιλαμβάνει τεχνικές και στρατηγικές που βοηθούν τα άτομα να αντιμετωπίσουν τις πιέσεις της καθημερινότητας και να μειώσουν τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχουν στο σώμα και το μυαλό. Μέθοδοι όπως η βαθιά αναπνοή, η σωματική άσκηση, η διαλογιστική πρακτική και η διατήρηση μιας υγιεινής διατροφής, μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στη μείωση των επιπέδων στρες. Επιπλέον, η ψυχοθεραπεία και η συζήτηση με ειδικούς μπορούν να παρέχουν πολύτιμη υποστήριξη και να βοηθήσουν τα άτομα να αναπτύξουν αποτελεσματικούς μηχανισμούς αντιμετώπισης.

Στο Cityvibes.gr «φιλοξενείται» ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής, Γκαντίνας Θεόδωρος, ο οποίος μας έδωσε τις δικές του απαντήσεις αναφορικά με το εν λόγω ζήτημα.

Ποιες είναι οι κοινές αιτίες του άγχους και πώς μπορεί να επηρεάσει καθημερινά τη ζωή ενός ατόμου;

«Οι γνωστικές θεωρίες της ψυχολογίας υποστηρίζουν ότι οι αγχώδεις
διαταραχές είναι το αποτέλεσμα προηγούμενων τραυματικών εμπειριών που αφορούν
απρόσμενο και ανεξέλεγκτο κίνδυνο, όπως για παράδειγμα η γονεϊκή κακοποίηση, η
κοινωνική απομόνωση, ο σχολικός εκφοβισμός, κλπ (Mineka & Kelly, 1989). Οι
σκέψεις των ατόμων που υποφέρουν από γενικευμένο άγχος εστιάζουν στον κίνδυνο
σε συνειδητό και ασυνείδητο επίπεδο. Σύμφωνα με τον Ellis (1997) οι άνθρωποι με
δυσλειτουργικό άγχος έχουν άκαμπτες πεποιθήσεις, όπως το ότι πρέπει να είναι
πάντα σε εγρήγορση απέναντι σε διάφορους κινδύνους, κάτι που προκαλεί αυτόματες
αρνητικές σκέψεις καταστροφολογίας οι οποίες με τη σειρά τους οδηγούν σε μία
μόνιμη ανησυχία.»

Το Κοινωνικό Άγχος

«Πειράματα έχουν δείξει ότι άνθρωποι που υποφέρουν από άγχος τείνουν να
δίνουν έμφαση σε ερεθίσματα που θεωρούν απειλητικά (Hakamata et al., 2010).
Όπως και στην γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, έτσι και στο κοινωνικό άγχος, το
άτομο ανησυχεί, αυτήν τη φορά όμως για κοινωνικά θέματα (κύρος, εικόνα προς τους
άλλους, κλπ). Σε πειράματα όπου άτομα με δυσλειτουργικό άγχος έπρεπε να
εντοπίζουν λέξεις σε μία οθόνη έχει φανεί πως τα άτομα με κοινωνικό άγχος δίνουν
έμφαση στον εντοπισμό «απειλητικών» λέξεων που σχετίζονται με τον κοινωνικό
κίνδυνο, όπως «ντροπιάζομαι» η «ρεζίλι» ενώ άτομα που ανησυχούν περισσότερο για
την σωματική απειλή δίνουν έμφαση σε λέξεις, όπως «τραύμα» ή «ασθένεια»
(Mathews & MacLeod, 1985, Mogg, Mathews & Eysenck, 1992).»

Ποιες ψυχολογικές τεχνικές θεωρείτε αποτελεσματικές για τη διαχείριση του άγχους και πώς μπορούν να ενσωματωθούν στην καθημερινή ζωή;

«Μπορεί να φαίνεται παράδοξο, όμως μία τεχνική που χρησιμοποιείται στην
θεραπεία κατά του άγχους αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην καθημερινότητά
μας, είναι το να μην αποφεύγουμε τις αγχώδεις σκέψεις. Στην πραγματικότητα οι
αγχώδεις σκέψεις μας οδηγούν συνήθως σε μονοπάτια σκέψεων που καταλήγουν
στην καταστροφή, πχ. Αν δεν γράψω καλά στο μάθημα θα κοπώ στη βαθμολογία, που
σημαίνει ότι δεν θα αποφοιτήσω, που σημαίνει ότι όλοι θα με θεωρούν αποτυχημένο/η
και θα γελούν μαζί μου πίσω από την πλάτη μου και άρα θα γίνω ρεζίλι.
Αυτές οι σκέψεις μπορούν να οδηγήσουν ένα άτομο σε αποφευκτικές συμπεριφορές, όπως το να μην διαβάζει ή το να ασχολείται υπερβολικά με τον
υπολογιστή ώστε να μην αγχώνεται για το αν θα γράψει καλά ή όχι, κάτι που είναι
γνωστό και ως αναβλητικότητα. Αυτή η αποφυγή δεν επιτρέπει στο άτομο να
ανακαλύψει λειτουργικές συμπεριφορές που θα μπορούσαν να το βοηθήσουν να
λύσει το πρόβλημα ή να διαχειριστεί τα αρνητικά συναισθήματα που προκύπτουν από
αυτό (Borkovec & Hu 1990).»

Πώς μπορεί η συναισθηματική υποστήριξη από έναν ψυχολόγο να βοηθήσει κάποιον να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει το άγχος;

«Βασικός τρόπος αντιμετώπισης του άγχους είναι να βρούμε από που πηγάζει
και ποιες συνέπειες έχει, κάτι που ονομάζεται «έλεγχος πραγματικότητας». Στην
θεραπεία διερευνούμε αρχικά τέτοια σενάρια, όπως: Αν δεν περάσω στο μάθημα αυτό
σημαίνει ότι όντως οι φίλοι μου θα με θεωρούν αποτυχημένο; Σε άλλες περιπτώσεις
που δεν κατάφερα κάτι, οι φίλοι μου με κορόιδεψαν ή μου στάθηκαν και με βοήθησαν;
Μία ακόμα τεχνική είναι οι ασκήσεις αναπνοών και μυικής χαλάρωσης. Αν
για παράδειγμα ένα άτομο βιώνει κοινωνικό άγχος, η μέθοδος χαλάρωσης
περιλαμβάνει την δημιουργία μίας λίστας καταστάσεων που το άτομο πιστεύει ότι θα
ενεργοποιούσαν την κοινωνική φοβία του. Σε φαντασιακό επίπεδο, ο θεραπευτής θα
καθοδηγήσει το άτομο να βιώσει τις πιο εύκολες και μετά τις πιο δύσκολες
καταστάσεις τις λίστας χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα μεθόδους χαλάρωσης έτσι ώστε
να ξεπεράσει τις όποιες καταστάσεις. Στην συνέχεια και όταν το άτομο θα νιώθει
έτοιμο, θα γίνουν συμπεριφορικά πειράματα κατά τα οποία θα δοκιμάσει να βιώσει
στην πραγματικότητα τις απλές καταστάσεις τις λίστας (π.χ. μία βόλτα σε ένα μέρος
με πολύ κόσμο, το να πει καλημέρα σε κάποιον άγνωστο κλπ) και στη συνέχεια τις
πιο δύσκολες (π.χ. το να πάει σε ένα πάρτι).»

Ποια είναι η σημασία της αυτογνωσίας στη διαχείριση του άγχους και πώς μπορεί κάποιος να αναπτύξει αυτήν την ικανότητα;

«Η γνωστική ψυχολογία υποστηρίζει ότι συναισθήματα όπως το άγχος
πηγάζουν από σκέψεις, επομένως αν ελέγξουμε τις σκέψεις θα μπορέσουμε να
ελέγξουμε και το συναίσθημα (Beck & Emery 1985). Οι σκέψεις όμως που
προκαλούν άγχος μπορεί να είναι αυτόματες, δηλαδή να έρχονται χωρίς να το
αντιλαμβανόμαστε. Επομένως, είναι σημαντικό το άτομο να μάθει να αντιλαμβάνεται
αυτές τις αυτόματες αρνητικές σκέψεις οι οποίες είναι συνήθως ανελαστικές, π.χ.
Όλοι θα με δουν να ιδρώνω και να κοκκινίζω και άρα θα με κοροϊδέψουν» ή «αν δεν
φερθώ άψογα οι γύρω μου θα με απορρίψουν. Το άτομο πρέπει να μάθει να παρατηρεί τον εαυτό του και να αντιλαμβάνεται τις συμπεριφορές, τις σκέψεις και όλα τα
ερεθίσματα που το οδηγούν στο άγχος και την κοινωνική φοβία. Επιπλέον θα πρέπει
να αντιληφθεί ότι όταν βιώνει άγχος εμπλέκεται σε προστατευτικές συμπεριφορές
αποφυγής, οι οποίες το προφυλάσσουν μεν από το να βιώσει το φοβικό ερέθισμα
αλλά ενισχύουν το άγχος του προς αυτό, κάτι που μακροπρόθεσμα ενισχύει την
επιρροή του άγχους και της κοινωνικής φοβίας επάνω του.
(Leahy, 2003).»

Περισσότερα άρθρα καθώς και πληροφορίες για τον Ψυχολόγο-Ψυχοθεραπευτή, Γκαντίνα Θεόδωρο, μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του: gantinas.gr

Email: info@gantinas.gr

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 2311 269 114 – 6944 841005

Οδός: Τσιμισκή 27, Θεσσαλονίκη, (στη στάση πλατεία Αριστοτέλους)

Πηγές

Beck, A. T., & Emery, G. (1985). Anxiety disorders and phobias: A cognitive
perspective. New York: Basic Books.

Borkovec, T. D., & Hu, S. (1990). The effect of worry on cardiovascular response to
phobic imagery. Behaviour Research & Therapy, 28, 69-73.

Ellis, A. (1997). The evolution of Albert Ellis and emotive behavior therapy. In J. K.
Zeig (Ed.), The rational evolution of psycotherapy: The third conference. New York:
Brunner/Mazel.

Hakamata, Y., Lissek, S., Bar-Haim, Y., Britton, J. C., Fox, N. A., Leibenluft, E.,
Ernst M, Pine, D. S. (2010). Attention bias modification treatment: A meta-analysis
toward the establishment of novel treatment for anxiety. Biological Psychiatry, 68,
982-990.

Mathews, A., & MacLeod, C. (1985). Selective processing of threat cues in anxiety
states. Behaviour Research & Therapy, 23, 563-569.

Mineka, S., & Kelly, K. A. (1989). The relationship between anxiety, lack of control
and loss of control. In A. Steptoe (Ed.), Stress, personal control and health (pp. 163-
191). Chichester, England: Wiley.

Mogg, K., Mathews, A., & Eysenck, M. (1992). Attentional bias in clinical anxiety
states. Cognition and Emotion, 6, 149–159.

Η σχέση μας με τον εαυτό μας,είναι η πιο σημαντική της ζωής μας.Δεν μπορεί κανένας να μας αγαπήσει πραγματικά,εάν δεν αγαπάμε πραγματικά εμάς και κανένας δεν είναι σε θέση περισσότερο απο τον ίδιο τομν εαυτό μας να έχει τις λύσεις στα προβλήματά μας

αυτογνωσία

είναι σημαντικό να γνωρίζουμε καλά τις δυνατότητες,τα ελλατώματα,τα όρια μας και να πιστεύουμε σε εμάς,ακόμα και αν οι γύρω μας δεν το κάνουν.Δεν είναι λογικό ούτε να υποτιμάμε,ούτε να υπερεκτιμάμε τον εαυτό μας βάζωντας στόχους πέραν των δυνατοτήτων μας,καθώς επίσης πρέπει να ξεχωρίζουμε συνειδητά τα χαρακτηριστικά εκείνα που μας κάνουν μοναδικούς.

Η αυτοκριτική φέρει ως αποτέλεσμα την αυτογνωσία βοηθώντας μας να μην έχουμε ανάγκη την επιβεβαίωση απο τους άλλους.

αυτονομία

Πολύ σημαντικό για τον καθένα,είναι η προσωπιοκή του αυτονομία,τόσο οικονομικά αλλα και ψυχολογικά.Δεν είναι εύκολο να στηριζόμαστε μόνο στις δικές μας δυνάμεις ,,αυτό μας δίνει τεράστια συναισθηματική ικανοποίηση και ασφάλεια,χωρις να σημαίνει οτι είναι κακό να ζητάμε βοήθεια οταν το κρίνουμε απαραίτητο

αυτοεξέλιξη-αυτοπραγμάτωση-εσωτερική αλλαγη
τι πιο ωφέλειμο απο την δειαρκή προσπαθεια μας για εξέλιξη.Κάθε νέα μερα είνασι και μια ευκαιρεία να εμβαθύνουμε σε μια γνωση που ήδη κατέχουμε,να μαθουμε κατι νέο,να αλλαξουμε οσα ελλατωμαστα διακρίνουμε,τρέφωντας έτσι το πνεύμα και την ψυχή.

Αλλάζωντας εμάς,αλλάζουμε τον κόσμο με τον θετικό μας αντίκτοιπο στον περίγυρό μας,πέρνωντας την ανάλογη ευθύνη των πράξεων μας και βάζωντας στόχο το να γίνουμε το παράδειγμα προς μίμιση προς τους άλλους./Γίνε εσύ η αλλαγή που θές να δεις στον κοσμο…..

Μια παράνοια, μια τρέλα επικρατεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα άσχημα νέα πέφτουν βροχή σε καθημερινή βάση. Ανοίγουμε κάθε πρωί την εφημερίδα, ή τις διαδικτυακές ενημερώσεις και από τα 10 νέα που θα διαβάσουμε τα 9,5 είναι από στενάχωρα μέχρι αδιανόητα. Αστείο βέβαια πως κάτι μπορεί και μας φαίνεται αδιανόητο όταν εμείς οι ίδιοι το κάναμε με το χεράκι μας.

Τα μόνα άρθρα που το περιεχόμενο τους περιέχουν κάτι σωτήριο, γιατί εκεί έχουμε φτάσει, να χρειαζόμαστε σωτηρία, είναι άρθρα παιδιών μιας και πλέον είναι τα μόνα πλάσματα σε αυτήν την υδρόγειο που βλέπουν τις πραγματικές μας ανάγκες. Είναι τα μόνα που ακόμα μπορούν να διακρίνουν την αγάπη μπροστά στις υποτιθέμενες ανάγκες μας. Διεξάγουμε πολέμους στο όνομα της ειρήνης. Στο όνομα της αγάπης, σκοτώνουμε. Στο όνομα του σεβασμού, ζηλεύουμε. Πόσο ειρωνικό και αστείο ταυτόχρονα, χωρέσαμε σε μια πρόταση δύο αντίθετες έννοιες με την ελπίδα ότι θα ξεγελάσουμε τους εαυτό μας για τις μη ελεγχόμενες πλέον πράξεις μας.

Ένα ακόμη μέγιστης σημασίας πρόβλημα στο οποίο έχουμε κλείσει τα μάτια ή κάνουμε ότι δεν βλέπουμε είναι η λάθος αντίληψη μας περί ζωντανών οργανισμών. Δεν θέλουμε να καταλάβουμε ότι ακόμη και ο ίδιος ο πλανήτης μας είναι ένας ζωντανός οργανισμός, οτιδήποτε τον περιλαμβάνει εκτός από εμάς εννοείται, είναι ζωντανοί οργανισμοί. Που σημαίνει, πώς εμείς αντιδράμε σε οτιδήποτε δεν μας αρέσει, με την σειρά του και αυτός δείχνει την δυσαρέσκεια του σε ότι τον καταπιέζει. Φυσικά εμείς σαν πρωτοπόροι που θέλουμε να θεωρούμαστε έχουμε επέμβει ακόμα και στην δική του ροή, χωρίς όμως να σκεφτούμε τις επιπτώσεις. Όλοι γνωρίζουμε την έννοια, αίτιο και αιτιατό. Και όμως όταν έρχεται η ώρα της πληρωμής ζητάμε από τον θεό βοήθεια, λες και ο θεός πήρε τις αποφάσεις για εμάς και όχι εμείς οι ίδιοι.

Ολόκληρος ο πλανήτης πλέον βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης είτε από γεωλογική άποψη, είτε από πολιτισμική. Όλα βρίσκονται στα όρια και εμείς αντί να κάνουμε ένα βήμα πίσω, πυροδοτούμε με όλο μας το είναι το ήδη γεμάτο ποτήρι, που στην επόμενη σταγόνα θα ξεχειλίσει. Δημιουργήσαμε μια κόλαση, αλλά ονειρευόμαστε τον παράδεισο. Ποτίζουμε την γη με χημικές και ραδιενεργές ουσίες, και μετά αναρωτιόμαστε για τις ατμοσφαιρικές μολύνσεις και τα καινούργια αναπτυσσόμενα βακτήρια. Υποτίθεται αναζητάμε ασταμάτητα θεραπείες για καινούργιες και παλιές αρρώστιες, τις οποίες στην πραγματικότητα εμείς τις έχουμε δημιουργήσει. Η ειρωνεία σε όλα αυτά είναι, ότι πλέον η κόλαση για πολλούς ανθρώπους σε πολλά σημεία του πλανήτη έχει γίνει μια αυτονόητη καθημερινότητα. Σαν μια πλύση εγκεφάλου ότι έτσι είναι η ζωή, και ότι και οι ίδιοι πρέπει να συντηρούν αυτήν την κόλαση.

Η κυνικότητα μας και η ύβρις που πλέον ξεπερνά όλα τα κατεστημένα περί αγάπης και αλληλεγγύης, σαν μονόφθαλμο όν με επιπρόσθετες παρωπίδες. Μήπως ακόμα και ο παράδεισος που ελπίζουμε να γνωρίσουμε μια μέρα είναι μια φανταστική δημιουργία του μυαλού μας, όταν απλά καλούμαστε να εξωτερικεύσουμε τις σκέψεις μας σε μια συζήτηση απλά για να φαινόμαστε ταιριαστοί.  

Η κόλαση και ο παράδεισος δεν βρίσκονται σε κάποιο άγνωστο και απομακρυσμένο τόπο, είναι ακριβώς μπροστά στα μάτια μας σε καθημερινή βάση, γιατί βρίσκεται μέσα μας. Εμείς είμαστε και τα δύο, ότι επιλέγουμε αυτό ζούμε!

Ιωάννα Γκαβριλίου

Τις δύσκολες στιγμές που θα έχετε μεγαλύτερη ανάγκη να αποκτήσετε ξανά κίνητρο στη ζωή σας, να θυμάστε τα εξής:

1. Ο πόνος αποτελεί τρόπο εξέλιξης.

Μερικές φορές η ζωή μπορεί να σας κλείνει κάποιες πόρτες διότι έχει έρθει η ώρα να προχωρήσετε μπροστά. Αυτό είναι κάτι θετικό, επειδή πιθανόν να μην πηγαίνατε παρακάτω, εκτός κι αν οι περιστάσεις σας ανάγκαζαν να το κάνετε. Όταν περνάτε δύσκολα, θυμηθείτε ότι ο πόνος δεν έρχεται χωρίς λόγο. Αφήστε πίσω σας ό,τι σας έκανε κακό, αλλά μην ξεχάσετε ποτέ τι σας δίδαξε. Το γεγονός ότι αντιμετωπίζετε δυσκολίες, δεν σημαίνει ότι έχετε αποτύχει. Κάθε επιτυχία απαιτεί να δώσετε έναν αγώνα. Το καλό πράγμα αργεί, γι’ αυτό να έχετε υπομονή και να παραμείνετε αισιόδοξοι και στο τέλος θα γίνουν όλα, απλώς ίσως όχι αμέσως. Να θυμάστε ότι υπάρχουν δύο είδη πόνου: ο πόνος που σας πληγώνει και ο πόνος που σας αλλάζει. Όταν, αντί να αντιστέκεστε, δέχεστε τη ζωή όπως είναι, και τα δύο είδη μπορούν να σας βοηθήσουν να εξελιχτείτε.

2. Τα πάντα στη ζωή είναι προσωρινά.

Κάθε φορά που βρέχει, η βροχή ύστερα από λίγο σταματά. Κάθε φορά που πληγωνόμαστε, οι πληγές θα επουλωθούν. Μετά το σκοτάδι υπάρχει πάντα φως – αυτό πρέπει να το θυμόμαστε κάθε μέρα, αλλά συχνά το ξεχνάμε και νομίζουμε ότι η νύχτα θα διαρκέσει για πάντα. Κάτι τέτοιο όμως δεν πρόκειται να συμβεί, διότι τίποτα δεν διαρκεί για πάντα.

Έτσι λοιπόν, αν τα πράγματα σήμερα είναι καλά απολαύστε το, γιατί ούτε αυτό δεν θα διαρκέσει για πάντα. Αν τα πράγματα είναι άσχημα, μην στενοχωριέστε γιατί οι δυσκολίες είναι προσωρινές. Το γεγονός ότι έχετε προβλήματα αυτή τη στιγμή ή κάτι σας απασχολεί, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να χαμογελάτε. Κάθε στιγμή που περνά σας δίνει μια νέα αρχή και ένα νέο τέλος. Κάθε δευτερόλεπτο κερδίζετε μια δεύτερη ευκαιρία. Απλώς πρέπει να δέχεστε ό,τι σας προσφέρεται και να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε (διαβάστε το βιβλίο που έγινε μπεστ σέλερ με τίτλο «Η τελευταία διάλεξη» του Randy Pausch).

3. Η στενοχώρια και η γκρίνια δεν αλλάζουν τίποτα.

Όσοι διαμαρτύρονται περισσότερο, καταφέρνουν τα λιγότερα. Είναι πάντα προτιμότερο να προσπαθείτε να κάνετε κάτι σπουδαίο και να αποτύχετε, παρά να μην κάνετε τίποτα και να πετύχετε. Αν δεν πετύχετε, δεν χάνετε τίποτα. Χαμένοι είστε όταν δεν κάνετε τίποτα αλλά παραπονιέστε γι’ αυτό. Αν πιστεύετε σε κάτι, συνεχίστε να προσπαθείτε. Μην αφήνετε τις σκιές του παρελθόντος να μαυρίσουν το παράθυρο που ανοίγεται στο μέλλον σας. Αν ξοδεύετε το σήμερα γκρινιάζοντας για το χθες, δεν θα κάνετε το αύριο πιο φωτεινό. Αντί γι’ αυτό αντιδράστε κι αφήστε όσα έχετε μάθει να σας βοηθήσουν να βελτιώσετε τον τρόπο που ζείτε. Κάντε αλλαγές και μην κοιτάξετε πίσω ποτέ.

Ανεξαρτήτως από το τι μπορεί να συμβεί μακροπρόθεσμα, να θυμάστε ότι η αληθινή ευτυχία έρχεται μόνο όταν σταματήσετε να διαμαρτύρεστε για τα προβλήματά σας και αρχίσετε να νιώθετε ευγνώμονες για όλα τα προβλήματα που δεν έχετε.

4. Τα σημάδια από τις πληγές σας είναι τα σύμβολα της δύναμής σας.

Ποτέ να μην ντρέπεστε για τα σημάδια που σας άφησε η ζωή. Μια ουλή σημαίνει ότι το πρόβλημα έφυγε και η πληγή έκλεισε. Σημαίνει ότι νικήσατε τον πόνο, πήρατε ένα μάθημα, γίνατε πιο δυνατοί και προχωρήσατε μπροστά. Μια ουλή είναι η μόνιμη επιβεβαίωση της νίκης σας και πρέπει να είστε υπερήφανοι. Μην την αφήνετε να σας κρατήσει όμηρο και να σας γεμίσει τη ζωή με φόβο. Δεν μπορείτε να εξαφανίσετε τα σημάδια, αλλά μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο αντίληψής σας. Μπορείτε να αρχίσετε να τα βλέπετε ως ένδειξη δύναμης και όχι πόνου.

O Πέρσης ποιητής και δάσκαλος θεολογίας και δικαίου Jalaluddin Rumi είπε κάποτε ότι η πληγή είναι το μέρος απ’ όπου μπαίνει το φως. Τίποτα δεν μας φέρνει πιο κοντά στην αλήθεια. Μέσα από τις δοκιμασίες αναδείχτηκαν οι δυνατότερες ψυχές. Οι πιο ισχυροί χαρακτήρες σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο σφραγίστηκαν με σημάδια. Δείτε τα ως μια ένδειξη ότι πετύχατε, επιζήσατε και έχετε αυτά τα σημάδια να το αποδεικνύουν! Είναι μια ευκαιρία να γίνετε ακόμα πιο δυνατοί.

5. Κάθε μικρός αγώνας είναι ένα βήμα μπροστά.

Στη ζωή υπομονή δεν σημαίνει αναμονή. Είναι η ικανότητα να διατηρήσετε μια σωστή στάση ζωής ενώ κοπιάζετε αδιάκοπα για να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας γνωρίζοντας ότι η προσπάθεια αξίζει τον κόπο. Έτσι, αν έχετε αποφασίσει να προσπαθήσετε, αφιερώστε χρόνο και φτάστε μέχρι το τέλος. Διαφορετικά, δεν έχει νόημα να ξεκινήσετε. Αυτό σημαίνει ότι ίσως χρειαστεί να αλλάξετε τις ισορροπίες και τις ανέσεις σας για ένα διάστημα και ίσως ακόμη και τον τρόπο σκέψης σας σε κάποιες περιπτώσεις. Μπορεί ακόμα να χρειαστεί να σταματήσετε να τρώτε ή να κοιμάστε όπως είχατε συνηθίσει στο παρελθόν κι αυτή η κατάσταση να διαρκέσει για εβδομάδες. Σημαίνει ότι πρέπει να υπερβείτε τα όριά σας και να βρίσκεστε συνεχώς σε εγρήγορση. Σημαίνει ότι ίσως πρέπει να θυσιάσετε τις προσωπικές σας σχέσεις, να δεχτείτε λοιδορίες από τους συναδέλφους σας, ακόμα και να περάσετε πολύ χρόνο μόνοι σας. Η απομόνωση όμως είναι ένα δώρο που κάνει τα σπουδαία πράγματα να γίνουν αληθινά. Σας δίνει τον χώρο που χρειάζεστε για να δράσετε. Όλα τα υπόλοιπα είναι μια δοκιμασία για την αποφασιστικότητα και τη θέλησή σας.

Αν θέλετε κάτι πραγματικά, μπορείτε να το κάνετε παρά τις αποτυχίες, την απόρριψη και τις συνθήκες. Κάθε βήμα μπροστά θα σας κάνει να αισθάνεστε καλύτερα από οτιδήποτε άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Θα συνειδητοποιήσετε ότι ο αγώνας δεν είναι κάτι που βρίσκεται στον δρόμο σας, είναι ο δρόμος αυτός καθαυτός. Αξίζει όμως τον κόπο, γι’ αυτό αν σκοπεύετε να προσπαθήσετε φτάστε μέχρι το τέλος της διαδρομής. Δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα στον κόσμο…δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα από το να γνωρίζουμε τι σημαίνει να είσαι ζωντανός (από το βιβλίο «1.000 μικρά πράγματα που οι ευτυχισμένοι, επιτυχημένοι άνθρωποι κάνουν διαφορετικά», κεφάλαιο «Στόχος και επιτυχία», 1,000 Little Things Happy, Successful People Do Differently).

6. Η αρνητικότητα των άλλων ανθρώπων δεν είναι δικό σας πρόβλημα.

Όταν περιβάλλεστε από αρνητικότητα, εσείς να παραμείνετε θετικοί. Όταν οι άλλοι προσπαθούν να σας αποθαρρύνουν, χαμογελάστε. Είναι ένας εύκολος τρόπος για να διατηρήσετε τον ενθουσιασμό και την προσήλωσή σας. Όταν οι άνθρωποι γύρω σας φέρονται άσχημα, παραμείνετε ο εαυτός σας. Μην αφήσετε ποτέ τη δυσαρέσκεια κάποιου να αλλάξει αυτό που είστε. Μην παίρνετε τα πράγματα πολύ προσωπικά, ακόμα κι αν έτσι φαίνονται. Σπάνια η αιτία που οι άνθρωποι κάνουν πράγματα είστε εσείς. Η πραγματική αιτία συνήθως βρίσκεται σε αυτούς.

Πάνω απ’ όλα, μην αλλάξετε ποτέ μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσετε κάποιον που σας λέει ότι δεν είστε αρκετά καλοί. Αλλάξτε γιατί έτσι θα γίνετε καλύτεροι άνθρωποι με πιο φωτεινό μέλλον. Οι άνθρωποι θα κάνουν κριτική ανεξαρτήτως από το τι πράξετε ή πόσο καλά θα το πράξετε. Να ενδιαφερθείτε για τον εαυτό σας πρώτα, προτού ενδιαφερθείτε για το τι σκέφτονται οι άλλοι. Αν πιστεύετε πολύ σε κάτι, μην φοβηθείτε να αγωνιστείτε γι’ αυτό. Η μεγαλύτερη δύναμη πηγάζει όταν υπερνικάτε αυτό που οι άλλοι θεωρούν αδύνατο.

Η αλήθεια είναι ότι ζούμε μονάχα μία φορά. Έτσι είναι τα πράγματα. Γι’ αυτό, κάντε ό,τι σας δίνει χαρά και συναναστραφείτε με ανθρώπους που σας κάνουν να χαμογελάτε συχνά.

7. Αυτό που είναι γραφτό να γίνει, θα γίνει.

Η αληθινή δύναμη έρχεται όταν υπάρχουν πολλοί λόγοι για να κλάψετε και να διαμαρτυρηθείτε, αλλά εσείς προτιμάτε να χαμογελάσετε και να εκτιμήσετε τη ζωή σας. Υπάρχουν κρυμμένες ευλογίες σε κάθε αγώνα που έχετε να αντιμετωπίσετε, αλλά θα πρέπει να ανοίξετε την καρδιά και το μυαλό σας για να τις δείτε. Δεν γίνεται να αναγκάσετε τα πράγματα να συμβούν βασανίζοντας τον εαυτό σας προσπαθώντας ξανά και ξανά. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αφήσετε τις καταστάσεις να κυλήσουν μόνες τους και να συμβεί αυτό που είναι γραφτό.

Τελικά, αγαπώ τη ζωή μου σημαίνει εμπιστεύομαι τη διαίσθησή μου, αρπάζω τις ευκαιρίες, χάνω και βρίσκω την ευτυχία, φυλάω τις αναμνήσεις μου και μαθαίνω από τις εμπειρίες μου. Είναι ένα μακρύ ταξίδι και πρέπει να σταματήσετε να ανησυχείτε, να αναρωτιέστε και να αμφιβάλλετε σε κάθε σας βήμα. Χαμογελάστε όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, ζήστε συνειδητά την κάθε στιγμή και απολαύστε τη ζωή σας όπως κι αν έρχεται. Μπορεί να μην φτάσετε ακριβώς εκεί που σκοπεύατε να πάτε, αλλά τελικά θα φτάσετε εκεί όπου θα έπρεπε να είστε (διαβάστε περισσότερα στο βιβλίο «Για μια νέα ζωή», A New Earth ).

8. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να συνεχίσετε να προσπαθείτε.

Μην φοβάστε να κάνετε ξανά κάποια πράγματα – να προσπαθήσετε ξανά, να αγαπήσετε, να ζήσετε και να ονειρευτείτε. Μην αφήσετε ένα σκληρό μάθημα που σας έδωσε η ζωή να σκληρύνει και την καρδιά σας. Τα καλύτερα μαθήματα συχνά έρχονται μέσα από τις χειρότερες στιγμές και από τα χειρότερα λάθη. Υπάρχουν στιγμές που οτιδήποτε που θα μπορούσε να πάει στραβά όντως πηγαίνει στραβά και εσείς νιώθετε ότι θα κολλήσετε σε αυτό το αδιέξοδο για πάντα. Αυτό όμως δεν πρόκειται να συμβεί. Όταν φτάσετε σε σημείο να θέλετε να εγκαταλείψτε την προσπάθεια, να θυμάστε ότι συχνά τα πράγματα πρέπει να στραβώσουν πριν γίνουν έτσι όπως πρέπει. Μερικές φορές πρέπει να περάσετε τα χειρότερα για να βρείτε τα καλύτερα.

Η ζωή είναι σκληρή, είναι αλήθεια, εσείς όμως είστε πιο σκληροί. Βρείτε τη δύναμη να γελάτε κάθε μέρα. Βρείτε το θάρρος να αισθάνεστε διαφορετικά, αλλά όμορφα. Ψάξτε μέσα στην καρδιά σας και κάντε τους άλλους να χαμογελούν κι αυτοί. Μην αγχώνεστε για πράγματα που δεν μπορείτε να αλλάξετε. Ζήστε απλά και δώστε αγάπη απλόχερα, μιλήστε με ειλικρίνεια, εργαστείτε με όρεξη. Και ακόμα κι αν αποτύχετε κάπου, συνεχίστε να προσπαθείτε και να εξελίσσεστε.

Η σχέση μας με τον εαυτό μας,είναι η πιο σημαντική σχέση της ζωής μας. Δεν μπορεί κανείς να μας αγαπήσει πραγματικά εάν δεν αγαπάμε τον εαυτό μας και κανείς δεν πρόκειται να νοιαστεί για εμάς από εμάς τους ίδιους.

  Αυτογνωσία

 Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε καλά ποιες είναι οι δυνατότητές μας και να πιστεύουμε σε εμάς ακόμα και αν οι γύρω μας δεν το κάνουν 

Αρκεί να ξέρουμε μέχρι πού φτάνουν οι δυνατότητές και τα όριά μας. Δεν είναι σωστό να υποτιμάμε τον εαυτό μας, ούτε όμως να και να βάζουμε στόχους πέραν των δυνατοτήτων μας. Το να έχουμε αυτογνωσία μας κάνει την ζωή μας πιο εύκολη και μας βοηθάει να μην έχουμε ανάγκη την επιβεβαίωση από τους άλλους.

 Αυτονομία

 Όταν έχουμε φτάσει σε μια ηλικία όπου έχουμε περάσει την μετεφηβεία, είναι καιρός  ακόμα και σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς να είμαστε αυτόνομοι. Να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις τόσο οικονομικά όσο και ψυχολογικά. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο. Ούτε είναι κακό να δεχόμαστε βοήθεια όταν αυτό είναι απαραίτητο. Σίγουρα όμως μας κάνει να νοιώθουμε ότι πατάμε στα δικά μας πόδια και ότι ότι έχουμε δημιουργήσει το έχουμε κάνει μόνοι μας 

Αυτοεξέλιξη- αυτοπραγμάτωση

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ωφέλιμο για την σχέση μας για τον εαυτό μας από το να εξελισσόμαστε διαρκώς. Και δεν μιλάμε για τον εργασιακό μας τομέα. Μπορούμε συνέχεια να μαθαίνουμε κάτι καινούριο. Κάθε μέρα είναι μια καινούρια ευκαιρία να μάθουμε κάτι καινούριο ή να εμβαθύνουμε σε κάτι που ήδη γνωρίζουμε. Το να μαθαίνουμε πράγματα μας βοηθάει να νοιώθουμε πιο σίγουροι για τον εαυτό μας. Εξελισσόμαστε πνευματικά. Νοιώθουμε καλύτερα ψυχικά. Μπορείς να επισκεφτείς ένα βιβλιοπωλείο ή μια δανειστική βιβλιοθήκη και αντί για μυθιστορήματα να επιλέγεις βιβλία μαθησιακά. Επιπλέον πλέον υπάρχει στη ζωή μας το ίντερνετ. Μπορείς να βλέπεις στον ελεύθερό σου χρόνο κάποιο ντοκιμαντέρ ή ακόμα να επισκέπτεσαι στα social media σελίδες στις οποίες μαθαίνεις κάτι που σε διαφέρει. Όσο εξασκείς το πνεύμα σου, τόση μεγαλύτερη σιγουριά νοιώθει για τον εαυτό σου.

Το πνεύμα και το σώμα έχουν  αλληλένδετη σχέση 

 Από τα αρχαία χρόνια έχουμε ανακαλύψει ότι τόσο το πνεύμα όσο και το σώμα μας έχουν ανάγκη για φροντίδα εξ ου και η αρχαία ρήση “νους υγιής εν σώματι υγιή”. Μπορείς να εστιάσεις στη φροντίδα του σώματός σου εξασκώντας συγχρόνως και το πνεύμα. Μια καλή ιδέα είναι να γραφτείς κάποιο χόμπι ή γυμναστήριο. Αγάπα και αγκάλιασε το σώμα σου. Είναι ο ναός της ψυχής σου συν ότι βελτιώνεις την αυτοπεποίθηση σου  έχοντας ένα όμορφο σώμα.

 Η σχέση μας με τον εαυτό μας είναι πολλή σημαντική

 Η  σχέση μας με τον εαυτό μας είναι μια σχέση που πρέπει να μοχθούμε κάθε μέρα για να την διατηρούμε. Αν δεν νοιαστούμε εμείς για εμάς, κανένας άλλος δεν θα το κάνει καλύτερα.

Ερμιόνη Ταυλαρίδου