Έχουμε πραγματικά αναρωτηθεί ποτέ τι είναι η ουσία που υπάρχει στο αλκοόλ και καταναλώνοντας το μας κάνει να αισθανόμαστε χαλαροί ,  να μην μπορούμε να ελέγξουμε τις σκέψεις μας, την ομιλία μας και να έχουμε μια ασταθή κίνηση;

Η απάντηση κρύβεται πίσω από την ουσία αιθυλική αλκοόλη η αιθανόλη. Η ουσία αυτή χαρακτηρίζεται ως φάρμακο με αντικαταθλιπτικές ιδιότητες και για την ικανότητα της να καταστέλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα. Το αλκοόλ παράγεται με την ζύμωση υδατανθράκων κυρίως φρούτων και κόκκων. Τα ποτά που έχουν υποστεί ζύμωση είναι κυρίως η μπύρα και το κρασί  που συνήθως η περιεκτικότητα τους σε αλκοόλη είναι 2-20%. Από την άλλη πλευρά τα αποστάγματα περιέχουν από 40% και πάνω αλκοόλη. 

Πολλοί από μας έχουμε συνδέσει την κατανάλωση αλκοόλ ως μια ευχάριστη κοινωνική δραστηριότητα. Φαίνεται να καταναλώνουμε περισσότερες φορές αλκοόλ όταν είμαστε με παρέα, σε ένα πάρτι κάπου καλεσμένοι  παρά όταν βρισκόμαστε μόνοι μας. Επειδή η ουσία που περιέχει θεωρείτε εθιστική εύκολα μπορείς να χάσεις τον έλεγχο και να ξεπεράσεις τις συνιστώμενες ποσότητες με αποτέλεσμα να αρχίζουμε να αισθανόμαστε “χαζοί” ή να χάσουμε τον συντονισμό και τον έλεγχο. Επίσης το αλκοόλ δεν προσφέρει κανένα θρεπτικό συστατικό εκτός από θερμίδες (ενέργεια) οπότε η περίσσεια του στον οργανισμό μπορεί να επιφέρει αύξηση του σωματικού βάρους αν η κατανάλωση του είναι σε συστηματική βάση. Δεν είναι μόνο η αύξηση του βάρους που πρέπει να μας ανησυχεί αλλά και το ότι  το αλκοόλ συνδέεται με την εμφάνιση πολλων ασθενειών όπως τα εγκεφαλικά επεισόδια, καρκίνος στομάχου, παγκρεατίτιδα, κίρρωση ήπατος κτλ

1 ml αλκοόλ ισοδυναμεί με 7 θερμίδες . Η συνιστώμενη ποσότητα είναι 1 ποτήρι/ ημέρα για της γυναίκες και 2 ποτήρια/ημέρα για τους άντρες.. Η διαφοροποίηση αυτή δικαιολογείται στο ότι οι άντρες έχουν περισσότερο μυϊκό ιστό και ποσότητα νερού στον οργανισμό του από ότι οι γυναίκες άρα και μεταβολίζουν γρηγορότερα το αλκοόλ.

Κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω πως εκτός από αρνητικά η σωστή κατανάλωση αλκοόλ επιφέρει και θετικά για τον άνθρωπο αφού μειώνει την κακή χοληστερόλη και αυξάνει την καλή.  Κανείς δεν είπε να μην καταναλώνουμε και να απολαμβάνουμε το αγαπημένο μας αλκοολούχο ποτό. Απλά χρειάζεται να ελέγξουμε την αυτοσυγκράτηση μας όταν είμαστε συναισθηματικά φορτισμένοι ή όταν είμαστε με παρέα για να μην ξεφεύγουμε σε ποσότητα.  Αυτό που πρέπει επίσης να προσέξουμε είναι να μην το καταναλώνουμε νηστικοί γιατί απορροφάται κατευθείαν στο αίμα με αποτέλεσμα να μας ζαλίσει ευκολότερα. Ποιος δεν θέλει να μπορεί να σηκωθεί και να περπατήσει ευθεία μετά;

Κωνσταντίνου Ουρανία
Διατροφολόγος-Διαιτολόγος ΔΙΠΑΕ Θεσσαλονίκης
Επί Πτυχίου

Η μυρωδιά, λένε, είναι μνήμη, το ίδιο και η γεύση, το ίδιο και ένα τραγούδι, ένας ήχος. Και έτσι είναι. Κάπως έτσι θέλω να με θυμάσαι όταν μεγαλώσεις. Δεν με νοιάζει να αναμασάς τσιτάτα και συμβουλές που σου έδωσα κάποτε. Θα βρεις δικούς σου κανόνες, θα δοκιμάσεις στο χρόνο όλα όσα σου έχω πει. Άλλα θα τα πετάξεις, και άλλα θα τα κρατήσεις. Αλλά αυτό δεν θα είμαι εγώ. Θα είσαι εσύ, που απλά τα χρησιμοποίησες με τον δικό σου τρόπο.

Εγώ θέλω να είμαι εικόνες, και μυρωδιές και φαγητά και κακαρίσματα κάτω από τα σκεπάσματα.

Θέλω να είμαι γαργαλητά μέχρι να σου κοπεί η αναπνοή και να φωνάξεις «έλεος» για να σταματήσω, να είμαι «κούκου τσα» πίσω από τοίχους και έπιπλα, η υδατική που βάζω πριν πάω για ύπνο και κάθε φορά που την μυρίζεις κάνεις «αχ αυτό μυρίζει μαμά». Θέλω να είμαι καμένα κουλουράκια στο φούρνο, πετυχημένα τυροπιτάκια, αυτοσχέδιες τούρτες γενεθλίων με μπόλικα «σκουληκάκια» σοκολάτας από πάνω. Να είμαι  η μοναδική τόσο παράφωνη και μπάσα φωνή στα γενέθλιά σου και όλες εκείνες, οι αστείες, οι βροντερές, οι ψηλές που έκανα όταν σου διάβαζα παραμύθια.

Αυτά που θέλω να θυμάσαι είναι μια οικογένεια σαν ανοιχτό όστρακο, τη δική μας, ένα σπίτι ζωντανό, με μια γόνιμη ακαταστασία, αυτή των ανθρώπων που δημιουργούν, ζωγραφίζουν, παίζουν, αράζουν και δεν κάνουν εκπτώσεις στις στιγμές τους, στην ίδια τη ζωή για να παραμείνει το πάτωμα γυαλιστερό και οι ξύλινες επιφάνειες λείες. Με πεταμένα βιβλία στο πάτωμα, ανακατεμένα με παιχνίδια, μια κάλτσα που έχασε το ταίρι της για πάντα και άπλυτα μπολ από κορνφλέικς στο νεροχύτη.

Δεν θέλω να λες η μάνα μου «θυσιάστηκε» για μένα, γιατί δεν το έκανα ποτέ.

Κάθε στιγμή που ήμουν μαζί σου δεν έκλεβε τίποτε από την ανεξαρτησία μου, ήταν επιλογή μου. Κρατούσα χώρο για τον εαυτό μου όταν κοιμόσουν, έλειπες στο σχολείο ή για διακοπές στους παππούδες, αλλά και όταν ήμασταν μαζί, στον ίδιο χώρο, κάνοντας διαφορετικά πράγματα.

Θέλω να με θυμάσαι δίπλα σου όποτε με χρειάστηκες, όπως εκείνο το βράδυ που χώρισες και οδήγησα σαν τρελή μέσα στη νύχτα Αθήνα Κομοτηνή (που σπούδαζες) δεν ξέρω κι εγώ πόσες ώρες για να βρεθώ δίπλα σου, να σου κάνω μια αγκαλιά μόνο και να σιωπήσω στον πόνο σου. Γιατί ήξερα πως οι πρώτοι έρωτες καταλήγουν στο παράδεισο, αφού πρώτα περάσουν από την κόλαση.

Δεν θέλω να ξεχάσεις τους καυγάδες μας, τα «όχι» μου, τις μέρες που μου φώναξες ότι με μισείς γιατί δεν σε καταλαβαίνω, γιατί όλες αυτές οι στιγμές τελικά μας πήγαν πιο μπροστά. Γιατί κι εσύ σήμερα κατάλαβες ότι τα όρια ήταν ένδειξη αγάπης, αλλά κι εγώ νιώθω ήρεμη που δεν σου χαρίστηκα σε πολλά, όσο κι αν μέσα μου το μόνο που ήθελα ήταν να σου λέω μόνο «ναι σε όλα».

Κι αν δεν θυμάσαι τίποτα από όλα αυτά που εγώ θέλω, ας θυμάσαι αυτό:

Πως το μόνο όνειρο που έκανα για σένα ήταν να είσαι ευτυχισμένη και γελαστή. Τα υπόλοιπα όνειρα, για το τι θα γίνεις και τι θα κάνεις στη ζωή σου τα άφησα σε σένα, γιατί εσύ και μόνο εσύ ξέρεις καλύτερα απ’ όλους τι σου γεμίζει την ψυχή.

Γράφει η Αποστολία Καζάζη

Κάθε άνθρωπος έχει σεξουαλικές φαντασιώσεις. Κάθε άντρας και κάθε γυναίκα έχει ονειρώξεις για πράγματα που θα ήθελε να κάνει ή να λάβει στο πλαίσιο της σεξουαλικής επαφής. Για πράγματα που θα ήθελε να νιώσει και να βιώσει χωρίς ενοχές.

Κακώς η σύγχρονη κοινωνία δεν έχει σηκώσει τελείως το πέπλο της ντροπής σχετικά με τις σεξουαλικές φαντασιώσεις, παρά το γεγονός ότι η σεξουαλική απελευθέρωση γενικότερα έχει πραγματοποιήσει άλματα προόδου τις τελευταίες δεκαετίες. Έτσι, άντρες και γυναίκες εξακολουθούν να έχουν σεξουαλικές φαντασιώσεις για τις οποίες δεν μιλούν ανοιχτά.

Ελάτε να δούμε παρακάτω ποιες είναι οι Top-5 σεξουαλικές φαντασιώσεις αντρών και ποιες των γυναικών, σύμφωνα με έρευνα που έκαναν επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ στον Καναδά επάνω σε 1.517 ενήλικες και η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Sexual Medicine.

Τοπ-5 φαντασιώσεις των γυναικών:

1. Θέλω να νιώθω ρομαντικά συναισθήματα σε μία σεξουαλική σχέση – 92,2%
2. Η ατμόσφαιρα και η τοποθεσία είναι πολύ σημαντικές σε μια σεξουαλική επαφή – 86,4%
3. Φαντασιώνομαι να προσφέρω και να λαμβάνω στοματικό σεξ – 78,5%
4. Φαντασιώνομαι να με εξουσιάζει πλήρως σεξουαλικά ο σύντροφός μου – 72,1%
5. Φαντασιώνομαι να λαμβάνω αυνανισμό από τον σύντροφό μου – 71,4%

Τοπ-5 φαντασιώσεις των ανδρών:

1. Θέλω να νιώθω ρομαντικά συναισθήματα σε μία σεξουαλική σχέση – 88,3%
2. Φαντασιώνομαι να προσφέρω και να λαμβάνω στοματικό σεξ – 87,6%
3. Φαντασιώνομαι να κάνω σεξ με δύο γυναίκες – 84,5%
4. Φαντασιώνομαι να κάνω σεξ με κάποια που γνωρίζω, αλλά δεν είναι η σύντροφός μου – 83,4%
5. Φαντασιώνομαι να παρακολουθώ δύο γυναίκες να κάνουν σεξ – 82,1%

Μελίντα Κορελίδου

Συχνά καμαρώνω για τη καταγωγή μου..Τρίκαλα κ Μεσολόγγι, αλλά και μοιραία Κρήτη.. συχνά μακαρίζω και τη τύχη μου και για τη γερμανική μου ανατροφή, σε πολλά με βοήθησε..οργανωτικοί, τακτικοί, δεν χάνουν το βλέμμα από το στόχο και έτσι έμαθα κι εγώ.. ταυτόχρονα όμως μεγάλωσα και σε ένα παραδοσιακά ελληνικό σπίτι, τόσο από τους αγαπημένους θείους μου, όσο και από τους γονείς, έμαθα στη ζεστασιά, το ανοιχτό σπίτι, τη φιλοξενία, το κέρασμα..

Η μητέρα μου διηγούνταν ιστορίες για το εργοστάσιο, όπου οι Έλληνες μεταξύ τους, κερνούσε ο ένας τον άλλον στο κολατσιό κ στο διάλειμμα, ενώ οι Γερμανοί απορούσαν:
“τι έχουμε και γιορτάζουμε κάθε μέρα και κερνάμε;” 

Θυμάμαι τη γερμανιδούλα φίλη μου την Μάριον με τον Ούντο τον αδερφό της. Παίζαμε στη γειτονιά κι όταν ερχόταν σπίτι μας, η μητέρα μου έφερνε γύρω σα τη μέλισσα, όλο κάτι να μας κεράσει..έφτιαχνε τηγανίτες βουτηγμένες στη κανελοζάχαρη..έτρεχαν τα σάλια στα γερμανάκια..όταν έφευγαν να πάνε σπίτι τους, η μητέρα μου τύλιγε τηγανίτες σε αλουμινόχαρτο να στείλει κεράσματα!

Όταν πήγαινα σπίτι τους κάνεις δεν μας έβαζε ούτε νερό! Μια μέρα η Μάριον παραπονέθηκε στη μητέρα της πως η κυρία Αθηνά μας ταΐζει στο στόμα όταν είμαστε σπίτι της κι εσύ δεν κάνεις τίποτα! Έτσι μια φορά θυμάμαι αναψυκτικά κ μπράτβουρστ!! 
Δε βαριέσαι..καλοί άνθρωποι, άλλη νοοτροπία!

Το πιο όμορφο περιστατικό αυθεντικής φιλοξενίας είναι μια μικρή ιστορία με τη θεία Χρυσώ στη Κρήτη..που μου είπαν τα παιδιά της.

Ένα βραδάκι καλοκαιριού ένα ζευγάρι ξένων τουριστών, βρέθηκε στο χωριό, χάνοντας πιθανόν το δρόμο κ με το αμάξι τους, ένα μικρό ενοικιαζόμενο με βλάβη. Το χωριό είναι ορεινό, μικρό.. ήταν εντελώς “έξω από τα νερά τους” οι τουρίστες, τους έβαλαν μπροστά οι ντόπιοι στο καφενείο με κάτι “τσατρα πατρα” αγγλικά και χειρονομίες συνεννοήθηκαν για συνεργείο, τους πότισαν ρακές με τα σχετικά μεζεκλίκια, άμαθοι καθώς ήταν στο δικό μας ποτήρι που είναι τρύπιο, δεν μπορούσαν οι άνθρωποι σε λίγο να σηκωθούν απ’ τη καρέκλα από το πιοτί…

Η θεία Χρυσώ, που άνθρωπος δεν περνούσε απ’ το χωριό χωρίς να τον φιλέψει κάτι, είπε με την απλότητα των ανθρώπων του χωριού, ας κοιμηθούν οι ξένοι στο δώμα που “έσαξε ο γιος της πίσω απ’τη κουζίνα που ήταν κελάρι μια φορά..” (έφερνε τις φιλενάδες του εκεί ο νεαρός, κάτι “προκομμένες” έλεγε η θεία και κουνούσε το κεφάλι)

Τους έφερε καθαρές πετσέτες και τους έστρωσε τα σεντόνια, όταν ήρθαν κι αυτοί “έτσι πρέπει να ιδούνε πως είναι φρέσκα τα σκεπάσματα κι όχι πως κείτονταν κι άλλοι εκεί”

Πέρασε η βραδιά και το πρωί η θεία Χρυσώ κάτω από τη κληματαριά και μες στον εκκωφαντικό ήχο από τα τζιτζίκια, τους έφτιαξε κάτι για πρωινό “δεν είχα και τίποτα να τους προσφέρω, εγώ βλέπεις καφέ και παξιμάδι κρίθινο βάζω στο στόμα μ το πρωί”

Τους έσαξε κι αυτούς καφεδάκο ελληνικό και λίγο παξιμάδι, λίγα σύκα και μέλι και μυζήθρα που είχε πήξει μόνη της. 

Είχε να λέει πως της φάνηκε παράξενο που όλο έβγαζαν φωτογραφίες το πρωινό που τους ετοίμασε. “Εμ τέτοια θεία Χρυσώ δεν έχουν στα 5αστερα ξενοδοχεία” . 

Οι ξένοι πήγαν να της δώσουν χρήματα για το δωμάτιο και το πρωινό κι η θεία ντράπηκε κι έφυγε λέγοντας “Κέρασμα ! Κέρασμα“

Πάει έφυγαν πήγαν στο καλό..

Το χειμώνα ο γιος της θείας έλαβε ένα φάκελο, με μια κάρτα από τη πατρίδα του ζευγαριού κι ένα απόκομμα της τοπικής τους εφημερίδας με τη φωτογραφία του ταπεινού πρωινού και η λεζάντα έγραφε το ελληνικότατο “Kerasma” 

Στο μικρό κείμενο εξιστορούσαν την επαφή τους με τους ντόπιους στο χωριουδάκι και το κέρασμα που ήταν ό,τι καλύτερο είχαν γευτεί..

Σοφία Άγγελος