Στην Ιταλία σταμάτησαν πλέον να τραγουδούν στα μπαλκόνια… Οι νεκροί του Covid-19 έφτασαν τους 15.000 και καθημερινά αυτός ο μακάβριος κατάλογος ολοένα και μεγαλώνει. Τα κρούσματα ήδη 120.000 και τα πραγματικά, ενδεχομένως και ένα εκατομμύριο. Οι άνθρωποι φοβούνται, νιώθουν αδύναμοι και κουρασμένοι. Ειδικά οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας, νοσηλευτικό και ιατρικό δυναμικό, που έχει ξεπεράσει τις αντοχές και συνεχίζει να παλεύει προσπαθώντας να σώσει την κάθε ζωή. Η Καραντίνα εξελίσσεται πλέον σε μαραθωνοδρομία, που θέλει γερά νεύρα, υπομονή και αντοχή. Δεν αντέχεται εύκολα.
Όλος ο πλανήτης κατάντησε ένας απέραντος προθάλαμος νοσοκομείου και ο Covid-19 μεταμορφώθηκε από πολλούς Conspiranoiacs σ’ έναν από τους τέσσερις “Ιππότες της Αποκάλυψης”. Οι πιο ψύχραιμοι παρατηρούν όλο αυτό το μπουμπουνητό της ηλιθιότητας και των Θεωριών Συνωμοσίας που επελαύνουν μαζί με την πανδημία και καταφεύγουν στους επιστήμονες λες και είναι το νέο ιερατείο με τις “λευκές ρόμπες”. Οι πολιτικοί διαχειριστές αποδείχθηκαν κατώτεροι, όπως πάντα, των κρίσιμων περιστάσεων. Οι σοφοί μοιάζουν ξαφνικά να βουβάθηκαν. Ούτε και οι καλλιτέχνες μας φιλοδωρούν πλέον με κάτι το ανυψωτικό ή το παρηγορητικό, βγαλμένο στ’ αληθινά από το εργοτάξιο της ψυχής τους. Είμαστε μόνοι μας, απομονωμένοι και έγκλειστοι, εγκλωβισμένοι σχεδόν ολοσχερώς μέσα στο Matrix των Social Media, βαμπιρίζοντας ο ένας τον άλλο, και όλοι μαζί άμα δούμε μια γνήσια φλόγα να ξεπηδά εδώ κι εκεί από κάποιον συγκρατούμενό μας που είχε μια στιγμιαία έμπνευση. 7,6 δισεκατομμύρια Prisoners εν αναμονή επιστροφής σε μια “κανονικότητα” που δεν πρόκειται ξανά να υπάρξει. Η αντικανονικότητα θα είναι από εδώ και πέρα η νέα “κανονικότητα” μας.
Αυτή η Σιωπηλή Άνοιξη θα κρατήσει αρκετά και εμείς οι άνθρωποι θα πρέπει να βγούμε αλλαγμένοι από αυτή τη σκληρή δοκιμασία. Η αίσθηση της αδυναμίας μας απέναντι στις δυνάμεις της Φύσης, ίσως μας κάνει λιγότερο αλαζόνες, εγωιστές και συμφεροντολόγους και περισσότερο ταπεινούς, αλληλέγγυους και ανθρώπινους. Πιο συνεργάσιμους μεταξύ μας και με περισσότερο σεβασμό απέναντι στη Φύση. Ούτε τα σύνορα, ούτε τα πλούτη δεν μπορούν να σταματήσουν τέτοιου είδους “πλανητικές πυρκαγιές”, όπως η πανδημία του Covid-19, που θα είναι όλο και συχνότερα φαινόμενα από εδώ και πέρα. Βασική αιτία τους η απορρύθμιση του κλίματος και η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, για την οποία είναι ένοχο το σύγχρονο υπερκαταναλωτικό μας μοντέλο, η χρηματοποίηση των πάντων, το ανελέητο κυνήγι του κέρδους με οποιοδήποτε τίμημα, η αλαζονεία.
Η “ανοσία της αγέλης” απέναντι στον Covid-19 δεν θα μας σώσει από την Ανοησία της Αγέλης, που ως καρκίνωμα καταστρέφει έναν ολόκληρο πλανήτη. Κανείς, όσο ισχυρός και να είναι, δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής, καθώς κάτι τέτοιο είναι ψευδαίσθηση. Ο άνθρωπος δεν έχει τον έλεγχο του πλανήτη. Έχει την ψευδαίσθηση και την αυταπάτη του ελέγχου -κι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Για τον Πλανήτη Γη εμείς είμαστε η “ίωση”. Προσπαθεί έτσι, με τους τρόπους που εκείνος γνωρίζει και μπορεί, να μας ελέγξει και να μας καταστείλει, ώστε να μην κάνουμε μεγαλύτερη ζημιά στο πλανητικό οικοσύστημα. Για τη Γαιά σημασία έχει η βιοποικιλότητα, τον Όλον, και όχι μονάχα ένα είδος, μια μορφή ζωής. Τα πάντα είναι διασυνδεδεμένα μεταξύ τους.
Είναι καιρός λοιπόν να αναθεωρήσουμε πολλά πράγματα, πολλές αυταπάτες για τον εαυτό μας, την κοινωνία, την οικονομία και την πολιτική. Να αναστοχαστούμε για την συνολική μας πορεία ως πολιτισμός, ως ανθρωπότητα, ως είδος.
Συμπέρασμα: Η αβεβαιότητα είναι η μόνη βεβαιότητα. Η Ιστορία δεν έρπει, αλλά προχωρά με άλματα, με ενδιάμεσους κραδασμούς. Ωστόσο τα απροσδόκητα γεγονότα, όπως η πανδημία του Covid-19, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως “Μαύροι Κύκνοι” είναι οι γεννήτριες της Ιστορίας. Ένας νέος Κόσμος γεννιέται και είναι, ακόμη, στο χέρι μας να τον κάνουμε τον καλύτερο δυνατόν κόσμο. Αυτή είναι και η καλύτερη απόδοση δικαιοσύνης στα, ενδεχομένως εκατομμύρια, θύματα αυτής της Πανδημίας.
Γ. Κιζιρίδου: Ψυχική ανθεκτικότητα εν μέσω πανδημίας Covid-19: Οδηγός για εφήβους
Τις τελευταίες μέρες σε όλο τον κόσμο γίνεται εκτενής αναφορά στην πανδημία του Covid-19 (κορωνοϊού). Οι πολλές πληροφορίες σε συνδυασμό με την αλλαγή της καθημερινότητας είναι λογικό να δημιουργούν αναστάτωση, άγχος, θυμό και απογοήτευση στον καθένα από εμάς. Το σημαντικό είναι να θυμάσαι πως δεν είσαι μόνος/ η. Παρακάτω, δίνονται ορισμένες χρήσιμες στρατηγικές, ώστε να σε βοηθήσουν να αντιμετωπίσεις όσο το δυνατόν θετικότερα τη νέα πραγματικότητα.
Φρόντισε τον εαυτό σου
Είναι πολύ σημαντικό να προσέχεις τον εαυτό σου, τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά. Προσπάθησε να ακολουθήσεις τις οδηγίες που δίνονται από έγκυρες και επιστημονικές πηγές (π.χ. Ε.Ο.Δ.Υ. και Παγκόσμιος οργανισμός υγείας). Να θυμάσαι ότι με αυτό τον τρόπο προφυλάσσεις όχι μόνο τον εαυτό σου, αλλά και τους συνανθρώπους σου. Η υγιεινή είναι πολύ σημαντική υπόθεση. Μην την αμελείς. Μπορείς να ενημερωθείς σχετικά με τους κανόνες υγιεινής από το διαδίκτυο μέσα από εκπαιδευτικά βίντεο και σχετικά άρθρα.
Οργάνωσε τη μέρα σου
Παρ’ όλες τις υποχρεωτικές αλλαγές στην καθημερινότητα, καλό είναι να εστιάσεις σε τι μπορείς και τι δεν μπορείς να ελέγξεις εσύ ο/ η ίδιος/α. Μπορείς να οργανώσεις το χώρο σου, τακτοποιώντας τα πράγματά σου, καθαρίζοντας το δωμάτιό σου, βοηθώντας τους γονείς σου στις δουλειές του σπιτιού. Επίσης, οργάνωσε το χρόνο σου. Βρες χρόνο για παραγωγικές και δημιουργικές δραστηριότητες που σου τονώνουν το ηθικό και σε κάνουν να νιώθεις ευεξία. Μερικές ιδέες είναι να αποσπάσεις την προσοχή σου από τον καταιγισμό των πληροφοριών για τον Covid-19 μέσα από το διάβασμα ενός βιβλίου, την παρακολούθηση μια θεατρικής παράστασης μέσω διαδικτύου, την ενασχόληση με παζλ. Είναι ίσως και ευκαιρία να ξεκινήσεις μια νέα δραστηριότητα, όπως η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας ή ενός μουσικού οργάνου. Υπάρχουν διαθέσιμες εφαρμογές, καθώς και εκπαιδευτικά βίντεο στο διαδίκτυο. Μην ξεχνάς ότι μέσα στη ρουτίνα σου είναι επίσης σημαντικό να συμπεριληφθεί η κινητική δραστηριότητα ακόμα και μέσα στο σπίτι. Βρες λίγο χρόνο και χώρο μέσα στην ημέρα για ελαφριά κατ’οίκον γυμναστική. Αφιέρωσε λίγο παραπάνω χρόνο σε ασκήσεις αναπνοής και χαλάρωσης, ώστε να επιτευχθεί ισορροπία σε σωματικό και νοητικό επίπεδο. Η γυμναστική γενικώς βοηθάει στην ενίσχυση της χαράς και της θετικής διάθεσης.
Εξωτερίκευσε τα συναισθήματά σου
Είναι πολύ φυσιολογικό να νιώθεις αρνητικά συναισθήματα. Προσπάθησε να μην τα αποφεύγεις με το να τα αρνείσαι. Μίλα σε ένα άτομο εμπιστοσύνης για το φόβο, το θυμό, την πλήξη, την απογοήτευση και το άγχος σου. Αν δε νιώθεις άνετα να μιλήσεις σε κάποιον για τα συναισθήματά σου, τότε μπορείς να τα εξωτερικεύσεις κρατώντας ημερολόγιο σκέψεων και συναισθημάτων, γράφοντας μια ιστορία/ παραμύθι/ γραμμα/ τραγούδι.
Να θυμάσαι πως από την στιγμή που θα αναγνωρίσεις το πώς νιώθεις, θα είναι και πιο εύκολο να διαχειριστείς την κατάσταση.
Μείνε συν-δεδεμένος/ η
Το γεγονός ότι ζούμε με περιορισμούς δε σημαίνει ότι θα απομονωθούμε από τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Μείνε σε τηλεφωνική ή διαδικτυακή επαφή με φίλους, συμμαθητές και συγγενείς. Η ανθρώπινη επικοινωνία ανακουφίζει και διαιρεί την ανησυχία. Προσπάθησε να επικοινωνείς με άτομα που σου δημιουργούν θετικά συναισθήματα και απέφυγε τις επαφές με άτομα που σου ενισχύουν τους φόβους και τις ανησυχίες σου. Οργανώστε ομαδικές κλήσεις και μοιραστείτε τα νέα σας!
Κάνε μια καλή πράξη
Η παροχή βοήθειας στους άλλους βοηθά στην ενίσχυση της ελπίδας και της αισιοδοξίας. Πρόσφερε βοήθεια όπου και αν μπορείς στους γονείς, στους συγγενείς και στους γείτονες. Ενημέρωσε για τη διαθεσιμότητά σου και αν είναι εφικτό προσάρμοσε την παροχή βοήθειας σε καθημερινό επίπεδο. Αν πέσει στην αντίληψή σου ότι κάποιος γνωστός σου συνομήλικος είναι θύμα διαδικτυακού εκφοβισμού, προσπάθησε να τον/την υποστηρίξεις και να αναφέρεις το γεγονός σε κάποιον έμπιστο ενήλικα.
Αναζήτησε βοήθεια
Αν παρόλο που έχεις προσπαθήσει να διαχειριστείς την κατάσταση, αδυνατείς να νιώσεις θετικά συναισθήματα μέσα στην ημέρα, μη διστάσεις να ζητήσεις τη βοήθεια ειδικών ψυχικής υγείας. Οι ειδικοί θα σε καθοδηγήσουν με στόχο να ανακαλύψεις εναλλακτικές στρατηγικές αντιμετώπισης της κατάστασης.
Ξημερώνει ακόμη μια βροχερή μέρα. Ο ήλιος προσπαθεί να χαράξει τις ακτίνες του πάνω στον θολό -γεμάτο ομίχλη- ουρανό, χωρίς ωστόσο εξόφθαλμα αποτελέσματα. Έξω βρέχει. Ξανά. Όλο το βράδυ έως και τις πολύ πρωινές ώρες ακούγονταν οι σταγόνες της βροχής, καθώς έπεφταν πάνω στα κεραμίδια και στις τέντες των μπαλκονιών. Ήταν ο μοναδικός ήχος στην εκκωφαντική σιγή του σκουρόχρωμου της νύχτας. Σιωπή ολόγυρα με τον ρυθμό της βροχής να κρατά συντροφιά σε όσους έμειναν ξάγρυπνοι για να απολαύσουν αυτή τη μαγική στιγμή μέσα στο χάος των ημερών.
Άλλωστε, η ημέρα της καραντίνας και απαγόρευσης της κυκλοφορίας είναι πλέον άγνωστη. Άπαντα σχεδόν μαγαζιά και μέρη, εκτός αυτών των βασικών αναγκών και υποχρεώσεων, έχει ανασταλεί η λειτουργία τους για το κοντινό παρόν με την αιτιολογία της πρόληψης και ασφάλειας των ίδιων των πολιτών και της μη διασποράς του πολυσυζητημένου ιού.
Από τα τωρινά δεδομένα, όπως προκύπτει, μάλλον ο καιρός είναι συνοδοιπόρος σε αυτό το ταξίδι που -μέχρι στιγμής- μοιάζει πως δεν θα είναι τόσο σύντομο όσο νομίζονταν εξαρχής. Συνοδοιπόρος στην αρωγή των κατοίκων για την παραμονή τους εντός των σπιτιών, με περιορισμένες μετακινήσεις, δίχως την απόλαυση κάποιας πιθανής άθλησης στη γειτονιά, όπως για ολιγόλεπτο περπάτημα και λίγη βιταμίνη D.
Συνοδοιπόρος, επίσης, στη φύση που την φροντίζει και την θρέφει με τις σταγόνες του. Την δυναμώνει, τη βοηθά στην ανάκτηση των δυνάμεών της, με τον εντοπισμό της υγρασίας πάνω στα πέταλα των λουλουδιών και στα φύλλα των φυτών, στα παγκάκια και τα πεζούλια και με την παρατήρηση στην ατμόσφαιρα μιας δροσιάς ευφορίας και ελπίδας. Ευφορία και ελπίδα πως για το εξής επιτυγχάνεται η κατάλληλη προετοιμασία για τις καλύτερες μέρες που έπονται.
Τις μέρες εκείνες, δηλαδή, που δίχως φόβο για πιθανή μόλυνση και μετάδοση του ιού ή αναγκαστικής νομοθετημένης παραμονής στο σπίτι, με επιβολής προστίμου σε περίπτωση μη τήρησης των κανόνων, θα είναι πλέον «ελεύθερη» η μετακίνηση και η έξοδος των πολιτών σε όλες τις χώρες του παγκόσμιου χάρτη που πλήττονται από τον φονικό ιό.
Ήταν μεσημέρι Καθαράς Δευτέρας, 2 του Μάρτη. Το κινητό μου δονείται καθώς οδηγώ. Λαμβάνω ένα mail: “Το 22ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ματαιώνεται”. Υπό φυσιολογικές συνθήκες θα γινόταν από τις πέντε μέχρι τις 15 του μήνα. Δίνεται μικρό παράθυρο ελπίδας να μεταφερθεί στα τέλη του Μάη με αρχές Ιούνη. Η παγκόσμια υγειονομική κρίση του κορονοϊού επελαύνει, σύντομα θα χτυπήσει την πόρτα μας. Αρχίζω ενστικτωδώς να σκέφτομαι τα χειρότερα σε βάθος. Πως δηλαδή αυτό το διάστημα “αδράνειας” που επίκειται θα επηρεάσει τις ζωές μας και πως θα βγούμε δυνατοί μετά απ΄αυτή την μάχη ως κοινωνία, ως σύνολο.
Δεν πέρασαν παρά μονάχα λίγες ημέρες και ξεκίνησε ο “οδοστρωτήρας” προληπτικών μέτρων με αποκορύφωμα την απαγόρευση της κυκλοφορίας. Πρώτα έκλεισαν τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, μετά τα καφέ και τα εστιατόρια και σταδιακά οι επιχειρήσεις έβαλαν προσωρινό λουκέτο. Παράλληλα άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα κρούσματα της φονικής πανδημίας. Η επιλογή της “καραντίνας κατ΄οίκον” εφαρμόστηκε στις περισσότερες των περιπτώσεων, με ταυτόχρονη ιχνηλάτηση των επαφών των νοσούντων. Για καλή μας τύχη ο κορονοϊός μας βρήκε αργά και φαίνεται πως αποφύγαμε τα χειρότερα, τουλάχιστον σε αυτήν τη φάση.
Ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι, μία γιορτή της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, το Αταλάντα-Βαλένθια στο Μιλάνο κι όχι στο Μπέργκαμο, αποτέλεσε την αφετηρία της κόλασης που περνούν σήμερα οι δύο χώρες της Μεσογείου. Η Μεγάλη Βρετανία κι η Σουηδία ακολούθησαν διαφορετική τακτική. Οι Άγγλοι το πληρώνουν καθημερινά με εκατοντάδες θύματα, στη Στοκχόλμη άπαντες συμμορφώθηκαν στις συστάσεις και με πραγματικό αίσθημα ατομικής ευθύνης έβαλαν φρένο στην εξάπλωση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες του Τραμπ είναι ένα κεφάλαιο από μόνες τους. Σκληρό το τίμημα και πρωτοφανής οικονομική κρίση, που συνοδεύεται από χιλιάδες απολύσεις.
Φτάσαμε αισίως στις 3 του Απρίλη. Έχουμε κλείσει τρεις εβδομάδες στο σπίτι, τις δύο με τον χαρακτήρα του “υποχρεωτικού”. Σε αυτό το διάστημα περίπου εξήντα συμπολίτες μας έχασαν τη ζωή τους. Στην πλειοψηφία τους έχοντας παρακείμενα νοσήματα κι ηλικίας άνω των 70 ετών. Μοιάζει να βρισκόμαστε στο καλό σενάριο, όπως θέλει να λέει ο καθηγητής, Σωτήρης Τσιόδρας στην καθημερινή του ενημέρωση. Έχουμε κερδίσει χρόνο, πρέπει όμως να ενισχύσουμε τους ήρωές μας. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας, τους γιατρούς και τους νοσηλευτές μας. Με πράξεις κι όχι με λόγια και χειροκροτήματα. Σε ένα από τα μηνύματά τους γράφουν: “πρέπει να προστατευτούμε, για να σας προστατεύσουμε”. Δε χωρούν μικροπολιτικά παιχνίδια κι όμως τέτοια γίνονται σε ευρεία κλίμακα σε ολόκληρο τον κόσμο.
Συνεχίζω να βλέπω μακριά, να περιμένω καρτερικά το μετά με αγωνία. Ο χρόνος για μένα έχει παγώσει. Σε καμία περίπτωση δε θέλω να σκορπίσω φόβο και πανικό. Είμαι αισιόδοξος. Θεωρώ πως η δύναμη των ανθρώπων κι ειδικά των Ελλήνων που πέρασαν τόσα την τελευταία δεκαετία θα τους βρει και πάλι νικητές. Αρκεί να είμαστε καλά προετοιμασμένοι, αρκεί να μην μας υπνωτίσουν, αρκεί ο χρόνος στο σπίτι να είναι εποικοδομητικός κι όχι ατέλειωτες ώρες αποχαύνωσης μπροστά την τηλεόραση και το Διαδίκτυο. Όπως ακούγεται στην μυθική ταινία του Βιμ Βέντερς, Η Αλίκη στις Πόλεις (1974): “Ακόμα κι η τελευταία διαφήμιση θέλει να πάρει κάτι από εσένα”.
Σε αναμονή της επανεκκίνησης συνεχίζω να διαβάζω, να μελετώ και να ενημερώνομαι για τις εξελίξεις. Προσπαθώ να μην πάει καμιά ώρα χαμένη. Δεν κατεβάζω ρυθμούς, δεν προσαρμόζομαι, δεν εφησυχάζω. Είναι μία αναγκαστική παύση που πρέπει ο καθένας να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Να κάνει την ενδοσκόπησή του, την αυτοκριτική του και να εξάγει χρήσιμα συμπεράσματα για τη συνέχεια. Αυτή πρέπει να μας βρει δυνατούς και ενωμένους. Είναι το μυστικό της “επιβίωσης” την επόμενη ημέρα. Έτσι θα κάνουμε όλοι μαζί “Ανάσταση” και θα προχωρήσουμε.
Τόσο εύκολο και συνάμα τόσο δύσκολο η ανάπτυξη, αλλά και διάσπαση σχέσεων. Οποιουδήποτε είδους σχέσεις. Να γνωρίζεις ανθρώπους, να συναναστρέφεσαι μαζί τους να χτίζεις γέφυρες επικοινωνίας, να περνάτε χρόνο μαζί δημιουργώντας στιγμές.
Έως ότου κάτι θα συμβεί και μετά όλα θα ναι αλλιώτικα. Κάτι πια δεν θα είναι το ίδιο. Ξένοι γνώριμοι. Πλέον όλα είναι άβολα, ενώ κάποτε χωρίς να προλάβεις καν να το πεις μια λέξη, αρκούσε ένα βλέμμα για να γίνουν όλα αντιληπτά. Αλλά αυτό ήταν κάποτε. Πλέον είναι αλλιώς. Πλέον είναι άβολο ακόμα και το να κάθεστε στο ίδιο τραπέζι, να βρίσκεστε με κοινή παρέα. Γιατί πλέον είναι αλλιώς και κάτι είναι διαφορετικό πια.
Όλος ο πρώιμος ενθουσιασμός των πρώτων σταδίων να γνωρίσεις τον άλλον έχει παρέλθει. Προσπαθείς να πας παρακάτω, να αποδεχτείς την κατάσταση, μπορεί και ο άλλος να κάνει το ίδιο. Και ίσως κάποια στιγμή όταν πια θα είστε ξεκάθαροι -πρώτα και κύρια με τον εαυτό σας- πάτε παρακάτω. Όχι απαραίτητα μαζί ως κοινή πορεία ζωής, αλλά προχωράτε. That’s life άλλωστε. Απόλυτα δεκτό. Και πια δεν είναι άβολα. Γιατί τα μιλήσατε και είπατε να είστε φιλικοί και ευγενικοί μεταξύ σας.
Έως ότου πάλι να συμβεί κάτι και να είστε ξένοι γνώριμοι. Αυτή τη φορά θα ναι πιο άβολο, άλλωστε η ζωή προχωρά, αλλά πόσο cool baddies να γίνετε, όταν γίνεται ένας από τους δυο μάρτυρας συμπεριφοράς όμοιας με εκείνη που είχε στις στιγμές που κάποτε μοιραζόσασταν μαζί, αλλά αυτή τη φορά σε ένα άλλο ξένο, μη γνώριμο για αυτό άτομο;
Ένας αέναος κύκλος λοιπόν. Μήπως δεν θα έπρεπε να κρατάμε καθόλου τυπικές επαφές; Ίσως έτσι να αποφεύγονταν οι κύκλοι. Φαύλοι κύκλοι. Ποια είναι η δική σας άποψη;
Από τα αρχαία χρόνια η Ελλάδα έχει τους δικούς της στοιχειωμένους θρύλους γεμάτους από τρομακτικές ιστορίες για να τρώνε τα παιδιά όλο το φαγητό τους και να κάνουν ορισμένους να μένουν ξάγρυπνοι τις νύχτες.
Οι λάτρεις του ανεξήγητου έχουν πολλές ανατριχιαστικές ιστορίες να μας πουν για αραχνιασμένα αρχοντικά, στοιχειωμένα μέρη, απόκοσμες οντότητες, ανατριχιαστικά ουρλιαχτά και μυστήριους θορύβους, που πολλοί από εμάς έχουμε ακούσει μια κρύα νύχτα του χειμώνα γύρω από τη φωτιά ή κατά τη διάρκεια μιας διανυκτέρευσής μας στη φύση.
Μια πόρτα που τρίζει, μια φευγαλέα κίνηση, μια σκιά που δεν θα έπρεπε να υπάρχει, ένας κρότος που μοιάζει να προήλθε από το… πουθενά αρκεί να δημιουργηθεί ο πιο φρικιαστικός αστικός θρύλος και να στοιχειώσει το μυαλό μας…
Πού ξεκινά ο μύθος και πού η πραγματικότητα; Όρια δυσδιάκριτα για τους φίλους που γοητεύονται από το αλλόκοτο και μεταφυσικό και για τους επίδοξους ghostbusters που τρέχουν στο κατόπι των εγχώριων φαντασμάτων.
Και αν η σύγχρονη πραγματικότητα διέλυσε όλη τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα από αρκετά στοιχειωμένα μέρη της Ελλάδας αφήνοντας τα φαντάσματά τους άστεγα (βίλα Καλλέργη στο Πικέρμι, κόκκινο σπίτι στη Θεσσαλονίκη, νεοκλασικό της Σοφίας Λασκαρίδου στην Καλλιθέα, κόκκινο σχολείο στην Καλλιθέα, νεοκλασικό στην οδό Άγρας στο Παγκράτι, βίλα Καζούλη στην Κηφισιά), μην τρομάζετε…
Υπάρχουν 10 ακόμα τρομακτικά μέρη στην Ελλάδα, που ακόμα και οι κυνηγοί φαντασμάτων του Conjuring, Εντ και Λορέιν Γουόρεν θα… πέθαιναν να εξερευνήσουν…
10. Ο πύργος των ονείρων, Νέο Φάληρο
Η σημερινή εικόνα του πάλαι ποτέ νεοκλασικού στολιδιού της οδού Σμολένσκι 4 στο Νέο Φάληρο, εκτός από αποκαρδιωτική είναι παραπάνω από ικανή να σου προκαλέσει ρίγη ανατριχίλας. Μισογκρεμισμένο, με έναν πεθαμένο φοίνικα να δεσπόζει στην πρόσοψη και την αφρόντιστη βλάστησή του να οργιάζει, το άλλοτε πανέμορφο οίκημα αποτελεί ιδανικό σκηνικό για τη γέννηση τρομακτικών ιστοριών με φαντάσματα…
Το μέγαρο ήταν ιδιοκτησία του φιλόδοξου και συνάμα ιδιόρρυθμου Κυριάκου Κουρτάλη ή Καρτάλη, γιο βιομηχάνου με βλέψεις να γίνει τενόρος. Το όνειρό του ναυάγησε γρήγορα καθώς ο πατέρας του που δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα για αυτό του απαγόρευσε κάθε προσπάθεια. Αργότερα ο Κουρτάλης το μόνο που ποθούσε διακαώς ήταν να αποκτήσει κάποιο ανώτερο αξίωμα στην τοπική κοινωνία.
Έβαλε υποψηφιότητα για δήμαρχος όμως έχασε τις εκλογές και έκτοτε όλοι συνήθιζαν να τον αποκαλούν «κύριο Δήμαρχο» ή «κύριο Υπουργό». Από τότε ο Κουρτάλης φέρεται να έχασε τα λογικά του, αποτραβήχτηκε και έζησε απομονωμένος στο σπίτι του μέχρι και το θάνατό του. Οι παλαιότεροι κάτοικοι μάλιστα έλεγαν ότι συνήθιζε συχνά να βγαίνει στο μπαλκόνι και να τραγουδάει άριες. Ο θρύλος λέει ότι τις νύχτες το φάντασμα του Κουρτάλη τριγυρίζει στους έρημους διαδρόμους του αρχοντικού μονολογώντας: «μακριά από τον πύργο, είναι δικός μου», ενώ άλλες φορές, πίσω από τους μισογκρεμισμένους τοίχους το ακούν να τραγουδάει άριες…
9. Βασιλίσσης Όλγας 261-263, Θεσσαλονίκη
Λέγεται ότι το σπίτι που κατασκευάστηκε το 1919 ανήκε σε δυο αδερφούς Εβραίους οι οποίοι το είχαν μετατρέψει σε χαρτοπαικτική λέσχη. Κατά τον πόλεμο, όταν ξεκίνησε η σφαγή των Εβραίων από τους Γερμανούς, οι πολίτες πήγαιναν να κρύψουν εκεί τα τιμαλφή και όποια άλλα αντικείμενα αξίας ήθελαν να σώσουν.
Σύμφωνα με το θρύλο, οι ψυχές των δυο αδερφών αλλά και εκείνων που σφαγιάστηκαν εκεί στοίχειωσαν το σπίτι το οποίο ρίχνει βαριά τη σκιά του σε όποιον τυχαίνει να περάσει απλά απέξω. Κάποιοι που έχουν μείνει εκεί νύχτα αναφέρουν ανατριχιαστικούς θορύβους, ουρλιαχτά και οντότητες που κυκλοφορούν στα δωμάτια και στο υπόγειο ενώ λέγεται ότι μια φοβερή κατάρα πέφτει πάνω σε όποιον προσπαθεί να το γκρεμίσει.
Από τις πιο γνωστές ιστορίες που σχετίζονται με το οίκημα είναι το τραγικό τέλος των δυο εργολάβων που το πήραν με σκοπό να το κατεδαφίσουν. Λίγο μετά τη μέρα που υπέγραψαν τα συμβόλαια, ο ένας πέθανε από ανακοπή καρδιάς και ο άλλος σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα ταξιδεύοντας προς Αθήνα…
8. Οικία Κοντού, Βόλος
Αν βρεθείτε στο δρόμο Βόλου-Τσαγκαράδας, κοντά στην είσοδο του χωριού Άνω Λεχώνια, θα δείτε το έρημο και σχεδόν ετοιμόρροπο αρχοντικό της οικογένειας Κοντού. Ο Νικόλαος Κοντός ήταν πρόξενος της Ρωσίας στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε εκεί με τη σύζυγό του και τα τέσσερα παιδιά τους, τον Κωνσταντίνο, την Ελένη, την Κατίνα και τη Θέλξη.
Τα τρία πρώτα παιδιά όμως πέθαναν από φυματίωση και για να μη στιγματιστεί η οικογένεια εκείνη την εποχή, άφησαν να διαδοθεί η φήμη ότι στο ρόφημά τους έπεσε ένα σαμιαμίδι με αποτέλεσμα τα παιδιά να δηλητηριαστούν και να πεθάνουν. Μάλιστα το μνημείο που κοσμεί τον οικογενειακό τάφο είναι ένα τραπέζι, τρία καρεκλάκια και η καράφα με το σαμιαμίδι στο χείλος της, ενισχύοντας το θρύλο. Στην Κατοχή το οίκημα χρησιμοποιήθηκε ως αρχηγείο της Γκεστάπο και πολλοί ήταν αυτοί που βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν εκεί. Η κακοδαιμονία που συνοδεύει το αρχοντικό το οποίο «πήρε» τις ψυχές των τριών μικρών παιδιών, καθώς και οι άνθρωποι που δολοφονήθηκαν εκεί με φρικτό τρόπο, προκαλεί ανατριχίλα σε όποιον περνά απέξω…
7. Το πηγάδι των ψυχών, Κηφισιά
Ανάμεσα σε νεόδμητες μεζονέτες και ασφαλτοστρωμένους δρόμους, βρίσκεται καλά κρυμμένο από τις καλαμιές, ένα ιδιαίτερο μέρος που κουβαλάει παμπάλαιους μύθους που μαγνητίζουν τους φίλους του μεταφυσικού. Ο λόγος για το πηγάδι των ψυχών, που όπως λέει ο θρύλος είναι το μέρος όπου κατοικούν οι ψυχές των νεκρών.
Οι ιστορίες που λέγονται τις κρύες, σκοτεινές νύχτες γύρω από τη φωτιά, θέλουν τους νεκρούς να βγαίνουν από το πηγάδι και να τριγυρίζουν γύρω από αυτό όταν πέφτει το σκοτάδι, σαν καταραμένες, απόκοσμες φιγούρες. Η πιο γνωστή φήμη που φτάνει μέχρι και στις μέρες μας, λέει για έναν κάτοικο της περιοχής κάποιο βράδυ του 1945 να πυροβολεί με το δίκαννο μια τέτοια οντότητα. Την επόμενη ημέρα, ο άνθρωπος αυτός κατέληξε νεκρός από αιφνίδια αρρώστια.
Όπως προδίδουν οι καλαμιές που το κρύβουν καλά και το κάνουν αόρατο σε όσους δεν το γνωρίζουν, το πηγάδι έχει ακόμα νερό αλλά το στόμιό του σήμερα είναι καλά σφραγισμένο με τσιμέντο. Πάνω στο σφράγισμα υπάρχουν χαραγμένα παράξενα σύμβολα που κανείς δεν γνωρίζει αν είναι τυχαία ή όχι…
6. Κέντρο Εκπαίδευσης Διαβιβάσεων (ΚΕΔΒ), Χαϊδάρι
Οι τρομακτικές ιστορίες που συνοδεύουν σκοπιές σε στρατόπεδα και φυλάκια δεν έχουν τελειωμό. Ωστόσο, μια από τις πιο γνωστές -που φτάνει ολοζώντανη μέχρι και σήμερα- είναι αυτή που έρχεται από τη δεκαετία του ’80. Στη βορινή πλευρά του στρατοπέδου, εκεί που ήταν ο χώρος των κρατητηρίων την περίοδο της Κατοχής, φύλαγε «γερμανικό» νούμερο σκοπιά (δηλαδή τα ξημερώματα 02.00-04.00) ένας στρατιώτης.
Κάποια στιγμή μέσα στο βράδυ πλησιάζει στο σημείο της σκοπιάς μια μαυροντυμένη κοπέλα η οποία φαινόταν ιδιαίτερα τρομαγμένη. Ο φαντάρος της έπιασε κουβέντα για να την ηρεμήσει και μετά από λίγο η κοπέλα έφυγε. Το ίδιο περιστατικό επαναλήφθηκε δυο – τρεις φορές όταν είχε σκοπιά ο συγκεκριμένος φαντάρος. Στη τελευταία τους συνάντηση τους η κοπέλα ξέχασε την τσάντα της και μέσα σε αυτή ο στρατιώτης βρήκε το πορτοφόλι με την ταυτότητά της και έμαθε πού έμενε. Έτσι στην επόμενη έξοδό του πήγε από το σπίτι της για να της επιστρέψει την τσάντα.
Ωστόσο, εκεί τον περίμενε ένα σοκ, καθώς όταν χτύπησε την πόρτα, άνοιξε η μητέρα της κοπέλας και του είπε ότι η κόρη της είχε πεθάνει πριν από τρεις μήνες… Λέγεται ότι κανείς δεν πίστεψε την ιστορία του φαντάρου και ότι το νέο παιδί αυτοκτόνησε στο μέρος εκείνο όταν ξαναφύλαξε σκοπιά. Η ιστορία λέει ακόμα ότι τα επόμενα χρόνια σημειώθηκαν κι άλλες αυτοκτονίες στη συγκεκριμένη σκοπιά και αρκετοί στρατιώτες παρουσίασαν ψυχολογικά προβλήματα. Αρκετά χρόνια αργότερα, η σκοπιά αυτή καταργήθηκε με απόφαση του ΓΕΣ…
5. Οίκημα Γιδογιάννου 13, Άμφισσα
Βρίσκεται στην οδό Γιδογιάννου στον αριθμό 13 και αυτό από μόνο του το κάνει ακόμα πιο spooky. Το ερειπωμένο οίκημα της Άμφισσας, εδώ και δεκαετίες είναι το πιο γνωστό στοιχειωμένο σπίτι της Στερεάς Ελλάδας. Οι κάτοικοι συνηθίζουν να το αποφεύγουν, ενώ η ιστορία που σέρνει πίσω του μιλά για μακάβρια περιστατικά, οντότητες, ανεξήγητα φαινόμενα, κραυγές και ό,τι άλλο μπορεί να κάνει κάποιον να μείνει ξάγρυπνος τις νύχτες.
Η ιστορία φαίνεται να ξεκινά το 1940, τότε που ο πλούσιος ιδιοκτήτης του σπιτιού έκανε παράνομο δεσμό με μια από τις υπηρέτριές του. Η κοπέλα μένει έγκυος (έπειτα από βιασμό σύμφωνα με τις φήμες) και ο ιδιοκτήτης της ζητά να κάνει έκτρωση. Εκείνη αρνείται και εντέλει αυτή η απόφαση της κοστίζει τη ζωή, καθώς ο άρχοντας φοβούμενος την κατακραυγή της κοινωνίας την οδηγεί στο υπόγειο και την κρεμάει.
Από τότε, πολλοί αναφέρουν κραυγές που έρχονται από το υπόγειο του σπιτιού κατά τη διάρκεια της νύχτας, άλλοι λένε ότι έχουν δει ένα κοριτσάκι να τριγυρίζει στα δωμάτια, κάποιοι ακούν έπιπλα να μετακινούνται και ορισμένοι να χτυπά το τηλέφωνο χωρίς να είναι συνδεδεμένο…
4. Σπηλιά του Νταβέλη, Πεντέλη
Ένα διαχρονικό μυστήριο το οποίο εις τον αιώνα τον άπαντα θα συνοδεύουν δεκάδες μύθοι, θρύλοι, ανεξήγητα φαινόμενα και δοξασίες. Το Σπήλαιο των Αμώμων και μετέπειτα γνωστό ως η Σπηλιά του Νταβέλη, βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της Πεντέλης και αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της Αττικής για τους περιπατητές.
Ο θρύλος λοιπόν λέει ότι ο λήσταρχος Νταβέλης είχε ανακαλύψει τις στοές που ξεκινούσαν από τη σπηλιά και κατέληγαν μέχρι και το κέντρο της Αθήνας. Στο σημείο υπήρχε επίσης πανάρχαιος ναός του θεού Πάνα, ενώ απέξω έχει χτιστεί ένα μικρό εκκλησάκι για να ξορκίζει το κακό, όπως φημολογείται. Μέσα και γύρω από τη σπηλιά έχουν παρατηρηθεί πολλά ανεξήγητα φαινόμενα. Από ανωμαλίες στο μαγνητικό πεδίο ή τη θερμοκρασία και περίεργα φώτα, μέχρι έντονες μυρωδιές από όζον, σκιές, ακόμα και θεάσεις ΑΤΙΑ.
Αρκετοί ακόμα έχουν υποστηρίξει ότι κατά την παραμονή τους στο χώρο της σπηλιάς βίωσαν απώλεια μνήμης και ένα είδος σύγχυσης. Ένα από τα πιο γνωστά φαινόμενα είναι ακόμα η περιβόητα παλάμη που είναι χαραγμένη στα τοιχώματα και λέγεται ότι μετακινείται από σημείο σε σημείο. Η σπηλιά χρησιμοποιήθηκε ακόμα και από τον ελληνικό στρατό ο οποίος απαγόρευε την προσέγγιση των πολιτών, ενώ στις διάφορες εργασίες που έγιναν αργότερα, έκλεισαν με τσιμέντο ένα μεγάλο μέρος της σπηλιάς, σφραγίζοντας μαζί και τα ανείπωτα μυστικά της…
3. Ανάκτορο της Ροδοδάφνης, Πεντέλη
Η Σοφία Ντε Μπαρμπουά, η γνωστή Δούκισσα της Πλακεντίας είχε μια κόρη την Ελίζα την οποία λάτρευε. Όταν μάνα και κόρη βρίσκονταν στη Βηρυτό συνέβη ένα τραγικό γεγονός το οποίο η Σοφία δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει. Η μονάκριβή της Ελίζα αρρώστησε από πανώλη και πέθανε.
Αφού ταρίχευσε το σώμα της Ελίζας, η Σοφία το παίρνει και έρχεται στην Αθήνα όπου το τοποθετεί στο υπόγειο του σπιτιού της στον Κεραμεικό και καθημερινά θρηνεί πάνω από την πεθαμένη κόρη της, ενώ ταυτόχρονα συμπεριφέρεται σαν να έχει ακόμα την Ελίζα ζωντανή. Ωστόσο, 10 χρόνια μετά, μια κρύα νύχτα του Δεκεμβρίου και ενώ Δούκισσα απουσιάζει, το σπίτι πιάνει φωτιά και το σώμα της κόρης της αποτεφρώνεται.
Αυτό ήταν και το τελειωτικό χτύπημα για τη Δούκισσα η οποία λέγεται ότι έχασε τελείως τα λογικά της και ντυμένη πάντα στα λευκά, απομονώθηκε στη θερινή της κατοικία στο Καστέλο της Ροδοδάφνης στην Πεντέλη, την οποία σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Σταμάτης Κλεάνθης και άρχισε να τριγυρνά στο δάσος σαν απόκοσμη οπτασία. Συγχρόνως, οι φήμες που ακολουθούσαν τη Σοφία, την ήθελαν να διατηρεί δεσμούς με λήσταρχους της εποχής, ακόμα και με τον Νταβέλη αλλά και να πραγματοποιεί μυστικιστικές τελετές.
Μέχρι και σήμερα πολλοί μιλούν για τη Δούκισσα με το λευκό μανδύα και τα πέπλα που τριγυρνά γύρω από το ανάκτορο στην Πεντέλη, θρηνώντας σπαρακτικά και ψάχνοντας την κόρη της στο πρόσωπο των περαστικών…
2. Σανατόριο Πάρνηθας
O λόγος φυσικά για το πασίγνωστο ερειπωμένο κτίριο που λόγω του μικροκλίματος του βουνού για 30 χρόνια λειτούργησε ως σανατόριο για τους φυματικούς -σε αυτό είχε νοσηλευτεί και ο Γιάννης Ρίτσος. Το κτίριο που είναι εγκαταλελειμμένο εδώ και δεκαετίες, βρίσκεται λίγα στροφές πιο κάτω από το καζίνο της Πάρνηθας και λειτούργησε επίσης ως ξενοδοχείο, αλλά και ως σχολή τουριστικών επαγγελμάτων πριν κλείσει οριστικά το 1985.
Σε συνδυασμό με το ξερό πλέον τοπίο μετά τις μεγάλες πυργκαγιές στην Πάρνηθα αλλά και το «Πάρκο των Ψυχών» που δημιούργησε απέναντί του ο γλύπτης Σπυρίδων Ντασιώτης το 2012, χρησιμοποιώντας απομεινάρια καμμένων κορμών, θέλοντας να «αποτυπώσει»τον ψυχισμό των απομονωμένων αρρώστων, το μέρος μοιάζει να περιβάλλεται από μια βαριά ατμόσφαιρα που σφίγγει σαν μέγγενη την καρδιά του επισκέπτη.
Το κτίριο έχει λεηλατηθεί, έχει χρησιμοποιηθεί από περιθωριακά άτομα και έχει αφεθεί στην τύχη του όλα αυτά τα χρόνια, παράλληλα όμως δεν είναι λίγες οι τρομακτικές ιστορίες που συνοδεύουν κάθε αναφορά του, όπως σατανιστικές και αποκρυφιστικές τελετές, αλλά και για ουρλιαχτά ή κλάματα που ακούγονται τις νύχτες.
Αρκετοί επίδοξοι ghostbusters έχουν επισκεφθεί και διανυκτερεύσει στο παλιό σανατόριο και κάνουν λόγο για μυστηριώδη φαινόμενα και παράξενους ήχους, χωρίς βέβαια να έχουν ποτέ επιβεβαιωθεί. Ο πιο γνωστός θρύλος που συνοδεύει το παλιό σανατόριο είναι εκείνος που κάνει λόγο για ένα κοριτσάκι που έπασχε από φυματίωση και λίγο πριν πεθάνει ζήτησε να το μεταφέρουν σε μια πηγή εκεί κοντά, την Κυρά, για να πιει από το τρεχούμενο νερό.
Η μικρή δεν κατάφερε ποτέ να φτάσει στην πηγή, αφού στη διαδρομή άφησε την τελευταία της πνοή. Από τότε λοιπόν, πολλοί υποστηρίζουν ότι τα βράδια έχουν δει στην περιοχή ένα κατάχλωμο κοριτσάκι με άσπρο νυχτικό να περιφέρεται μόνο του και κλαίγοντας να ζητά από τους περαστικούς λίγο νερό…
1. Δροσουλίτες, Φραγκοκάστελλο
Προς τα τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου ο θρύλος λέει ότι αν βρεθείτε στη θέση Θυμέ Κάμπος των Σφακίων πριν ανατείλει ο ήλιος, θα δείτε τους Δροσουλίτες, την περίφημη στρατιά των πολεμιστών του Ηπειρώτη, Χατζημιχάλη Νταλιάνη. Λέγεται ότι οι πολεμιστές με τις αστραφτερές πανοπλίες τους πεζή ή πάνω σε άλογα προελαύνουν πάνω από το Φραγκοκάστελο προς τη θάλασσα και το φαινόμενο διαρκεί για περίπου 8 λεπτά με τη δροσιά της αυγής, στην οποία οφείλουν και το όνομά τους.
Το απόκοσμο αυτό φαινόμενο, μπορεί να το δεις κανείς μόνο αν βρίσκεται στην πεδιάδα και όχι στα γύρω υψώματα, ενώ ο θρύλος είναι τόσο γνωστός που έχει γίνει προσπάθεια να εξηγηθεί και επιστημονικά. Οι ντόπιοι υποστηρίζουν ότι οι σκιές των στρατιωτών είναι οι άντρες του Νταλιάνη που σφαγιάστηκαν στο σημείο από τον Μουσταφά Μπέη και τα σώματά τους έμειναν εκεί άταφα.
Λένε ακόμα ότι το 1890 ένα απόσπασμα Τούρκων είδε το φαινόμενο και πήρε θέση μάχης για να τους αντιμετωπίσει, ενώ το ίδιο συνέβη και στη διάρκεια της κατοχής, όταν Γερμανοί στρατιώτες πέρασαν τους Δροσουλίτες για αντάρτες και τους έριξαν με τα πολυβόλα τους.
Σε μια προσπάθεια να εξηγηθεί το μυστήριο αυτό, κάποιοι κάνουν λόγο για φαινόμενο «αντικατοπτρισμού» από στρατιώτες της Λιβύης, άλλοι πάλι μίλησαν ότι πρόκειται για διάθλαση του φωτός. Το 1928, ο δισέγγονος του Χατζημιχάλη Νταλιάνη, Χρήστος Νταλιάνης, απευθύνθηκε στην Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών και το φαινόμενο χαρακτηρίστηκε ως μεταφυσικό…
Εύλογα με τους ολοένα αυξανόμενους ρυθμούς της ζωής, απαιτείται να αφιερώνουμε ακόμη περισσότερο χρόνο εκτός σπιτιού για τις όποιες υποχρεώσεις, αλλά και για την διασκέδασή μας με φίλους και παρέες. Μολαταύτα, λησμονείται το γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη ποικιλία επιλογών για δραστηριότητες και συλλήβδην πράγματα, ή και χόμπι, που δύνανται να λάβουν χώρα στο σπίτι και να είναι εξίσου διασκεδαστικά. Επιπλέον, με αυτόν τον τρόπο περνάμε ποιοτικό χρόνο στο σπίτι με την οικογένεια και τους φίλους μας, και κάνουμε δράσεις που δεν μας δίνεται συχνά η ευκαιρία να πράξουμε. Έτσι, με αυτόν τον τρόπο έχουμε και μια νότα αλλαγής στη καθημερινή μας ρουτίνα. Λόγου χάρη:
Ταινίες – Σειρές: βλέποντας ταινίες και σειρές διευρύνουμε τους γνωστικούς μας ορίζοντες, καθώς θεωρείται μια μορφή ψυχαγωγίας και ανάλογα με το περιεχόμενο μαθαίνουμε νέες πληροφορίες. Άλλωστε, χάνουμε τον πραγματικό χρόνο, καθώς εισερχόμαστε στη δράση και πλοκή του έργου, αφού σε ορισμένες περιπτώσεις ταυτιζόμαστε με κάποιους από τους χαρακτήρες που υποδύονται τον έκαστο ρόλο.
Μουσική: σημαντικό κομμάτι στη ζωή μας είναι η μουσική που ακούμε ως ακροατές από τα διάφορα αναπαραγωγικά μέσα όπως εδώ το CityVibes radio όλο το 24ωρο ή μέσω live24 http://live24.gr/radio/generic.jsp?sid=3502 και εναλλακτικά στο online radio box του CityVibeshttps://onlineradiobox.com/gr/cityvibes/?cs=gr.cityvibes. Επίσης, μπορούμε και οι ίδιοι να αναπαράγουμε μουσική παίζοντας κάποιο μουσικό όργανο, όπως κιθάρα, σε φυσική ή ψηφιακή μορφή.
Γυμναστική: με ήδη υπάρχουσες γνώσεις ή έστω και με καθοδηγητικά βίντεο, είτε στο ιντερνέτ, είτε συνδρομητικά, με σωστό ζέσταμα και τουλάχιστον 1.5 ώρα πριν από το τελευταίο γεύμα, η επιλογή γυμναστικής άθλησης στο σπίτι είναι μια καλή ιδέα για αρκετούς λόγους. Προσδίδει ευεξία και θετική ενέργεια, γυμνάζει το σώμα και βοηθά στην καλύτερη λειτουργία των οργάνων και του κυκλοφορικού συστήματος και αποβάλει τις τοξίνες. Είναι διασκεδαστικό με σύντομες και διάφορες ασκήσεις, οπότε σαν επιλογή δεν θα γίνει γρήγορα ανιαρή.
Μαγειρική: και μόνο η απόπειρα για δημιουργία εκ του μηδενός ενός πιάτου, κρύου ή ζεστού, ορεκτικού ή κυρίους, γλυκού ή επιδορπίου, σίγουρα θα είναι κάτι το ανατρεπτικό και το μη σύνηθες. Πλέον στο ιντερνέτ υπάρχει μεγάλη γκάμα συνταγών και παραλλαγών αυτών για οποιουδήποτε είδους φαγητού και γλυκού. Και αν αυτό δεν είναι αρκετό, τότε και εμείς οι ίδιοι μπορούμε να αυτοσχεδιάσουμε και να προσθαφαιρέσουμε υλικά της δικής μας προτίμησης. Οι γευστικές μας κάλυκες θα έρθουν σε επαφή με πρωτότυπους συνδυασμούς, που βέβαια στην συνέχεια θα μας αποκαλύψουν χωρίς καμία διστακτικότητα εάν είναι επιτυχημένοι ή μη.
Τακτοποίηση – Οργάνωση: όσο πιο πολύ βρισκόμαστε εκτός σπιτιού, τόσο λιγότερο χρόνο έχουμε για να επανατοποθετήσουμε τα αντικείμενα στη θέση τους και να οργανώσουμε ίσως λίγο πιο αποτελεσματικά το σπίτι, τα δωμάτια, τους αποθηκευτικούς μας χώρους. Η ικανοποίηση της διαδρομής, αλλά και του τελικού αποτελέσματος θα είναι μεγάλη. Και το σπίτι είναι πια έτοιμο για να δεχτεί κάθε καλεσμένο και επισκέπτη, καθώς και να απολαύσουμε εμείς τον τακτοποιημένο πλέον προσωπικό μας χώρο.
Χορός: εκτόνωση ή εκγύμναση; Ίσως και τα δυο αναλόγως την ψυχική διάθεση του καθενός. Σε έκαστη περίπτωση, όμως, αφήνει τα συναισθήματα ελεύθερα να εκφραστούν και να «πουν» την δική τους εκδοχή. Επιπλέον, το σώμα αποκτά ευλυγισία και είναι σίγουρα μια απολαυστική μορφή σωματικής άσκησης που συνδυάζει μουσική με πολύ ρυθμό, είτε σε αυτοσχέδιες, είτε σε υπάρχουσες χορογραφίες που ήδη κυκλοφορούν στο ιντερνέτ.
Θεατρικό: πρόκειται για μία δραστηριότητα όπου τα μέλη της οικογένειας ή ακόμη και φίλοι, και συγγενείς δημιουργούν, αναπαράγουν αυτοσχέδιο ή μη θεατρικό έργο με το να μοιράσουν ρόλους και σενάριο σε έκαστο συμμετέχοντα. Η όλη διαδικασία: να σκεφτούν τις ατάκες και φράσεις του κάθε χαρακτήρα, το ιστορικοπολιτισμικό υπόβαθρο που επικρατεί, δηλαδή το μέρος και το χρόνο στον οποίο βασίζεται το έργο και την κοινωνία στην οποία εντάσσεται, είναι εξαιρετικά εκπαιδευτικό και ενδιαφέρον. Διεγείρει πνευματικούς και κοινωνικούς δεσμούς και επιτυγχάνει την ομαδοσυνεργατικότητα.
Χειροτεχνίες: ιδίως αν υπάρχουν παιδιά στο σπίτι, εγγονάκια, ανιψάκια είναι μια πολύ καλή ιδέα οι χειροτεχνίες. Τα παιδιά έρχονται σε πολλαπλής φύσεως επαφή με τα υλικά και έτσι διεγείρονται οι αισθήσεις της αφής, της όρασης, της οσμής. Μια χειροτεχνία μπορεί να είναι μια ζωγραφιά με διάφορα γραφικά υλικά, όπως ξυλομπογιές, τέμπερες, μαρκαδόρους. Ή πάλι δύναται να έχει μορφή κολάζ, όπου με μικρότερα κομμένα χαρτάκια να δημιουργείται τελικώς μια εικόνα εντός των περιγραμμάτων αυτής. Επίσης, ίσως μια παρωχημένη στις μέρες μας δράση είναι και η πλαστελίνη, που με αυτό τον τρόπο το παιδί δίνει όποια μορφή θέλει στο επικείμενο έργο τέχνης και αφήνεται ολοκληρωτικά στη φαντασία του που το καθοδηγεί.
Επιτραπέζια: για μικρούς και μεγάλους ανεξαρτήτου ηλικίας. Σε αντίστοιχα μαγαζιά που πουλούν τέτοιου είδους παιχνίδια, ανάλογα το επιτραπέζιο υποστηρίζεται μια ηλικιακή ομάδα και αριθμός συμμετεχόντων παικτών. Μολαταύτα, είναι μεγάλη η ποικιλία τους. Επιτραπέζια γνώσεων, μνήμης, ισορροπίας, ταχύτητας, στρατηγικής, με ταμπλό, με ζάρια, με χαρτιά. Ακόμη και παζλ. Τα επιτραπέζια είναι μια ιδανική ευκαιρία να περάσουν ποιοτικό χρόνο μαζί τα άτομα, τα μέλη της οικογένειας, οι φίλοι και να κάνουν από κοινού μια δραστηριότητα και να ψυχαγωγηθούν.
Βιβλία: για τους πιο διανοούμενους της παρέας η συντροφιά ενός βιβλίου είθισται εκλεκτή απόφαση. Εκτός από την πλήρη πνευματική απώλεια με τον παροντικό χρόνο και την μεταπήδηση στα δρώμενα και την εποχή που περιγράφει γλαφυρά το βιβλίο, ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να «χτίσει» την συνέχεια των εικόνων, που «γεννά» ο συγγραφέας σε εκείνον, προτού διαβάσει την επόμενη παράγραφο, όπου τελικώς αίρει την εικόνα αυτή. Ίσως από τις ύψιστες μορφές ψυχαγωγίας και συνάμα επένδυσης του ελεύθερου χρόνου ενός ατόμου είναι το βιβλίο. Επιπρόσθετα, αναπτύσσεται και γλωσσικά, εκτός του πνευματικού πεδίου και της φαντασίας, καθώς έρχεται σε επαφή με τόσες λέξεις, φράσεις και νοήματα, και συνεπώς διευρύνεται το λεξιλογικό του επίπεδο.
Αλλαγή ώρας: Από πότε, γιατί (και ως πότε θα) είναι στην ζωή μας;
Σήμερα, ανήμερα Κυριακής 29 Μαρτίου 2020 πραγματοποιείται η μετάβαση της ώρας στη θερινή, όπως υλοποιείται, άλλωστε, ετησίως, με την προσθήκη κατά μίας ώρας στους δείκτες των ρολογιών στις 03:00πμ τα ξημερώματα, ώστε να δείχνουν 04:00πμ το χάραμα. Πρόκειται, δηλαδή, για την αλλαγή της ώρας που ένα κράτος διαλέγει να υιοθετήσει για ένα χρονικό διάστημα του έτους και πιο συγκεκριμένα: την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου στη 1 πμ. ώρα Γκρίνουϊτς (GMT) έως την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου του ίδιου έτους στη 1 πμ. ώρα Γκρίνουϊτς και επιτυγχάνεται σύμφωνα με οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποχρεώνει όλα τα κράτη – μέλη να την εφαρμόζουν ως νόμο.
Ποιο το ιστορικό υπόβαθρο; Η πρώτη αναφορά ήταν από τον Benjamin Franklin σε ένα γράμμα του –με θέμα: να ξυπνούν οι άνθρωποι μία ώρα νωρίτερα- που δημοσιεύθηκε σε γαλλική εφημερίδα. Ακολούθησε η σοβαρή πλέον πρόταση από τον William Willett στο άρθρο του «Waste of Daylight» που δημοσιοποιήθηκε το 1907, αποτυγχάνοντας να πείσει αρχικώς την Βρετανική κυβέρνηση. Έπεται, όμως, η πραγματοποίηση της ιδέας του, όταν ήδη πια είχε αποβιώσει το 1915. Η πρώτη της εφαρμογή ήταν από την γερμανική κυβέρνηση στην διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το έτος 1916, ενώ ακολούθησε το Ηνωμένο Βασίλειο την ίδια χρονιά.
Εφαρμόζεται στην Ελλάδα; Στην Ελλάδα η θερινή ώρα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά δοκιμαστικά το 1932, όπου τα ρολόγια είχαν τεθεί μία ώρα μπροστά στο μεσοδιάστημα από τις 6 Ιουλίου μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου. Στη συνέχεια, όμως, εγκαταλείφθηκε αυτό, διότι στις 28 Ιουλίου του 1916 στις 04:00πμ, τα ρολόγια είχαν τεθεί 25 λεπτά μπροστά κατά την εισδοχή της ζώνης ώρας που είχε αποφασιστεί παγκοσμίως, δηλαδή είχε υιοθετηθεί μια απλή μετατόπιση της ώρας έναρξης της λειτουργίας δημόσιων υπηρεσιών και καταστημάτων. Με το ξέσπασμα της ενεργειακής κρίσης στην Ευρώπη το 1973, αποφασίστηκε η υιοθέτηση του μέτρου της θερινής ώρας από μεγάλο μέρος των κρατών της με έναρξη το 1975.
Γιατί πραγματοποιείται; Η καθιέρωση της θερινής ώρας αποφασίστηκε από τις χώρες της Ευρώπης το 1976 έχοντας ως βασικό πλεονέκτημα κυρίως την αξιοποίηση του ηλιακού φωτός ως προς την προσπάθεια εξοικονόμηση της ενέργειας. Συνολικά, κατά τους επτά μήνες της θερινής ώρας εξοικονομούνται 210 ώρες ηλεκτρικής ενέργειας εκμεταλλευόμενες από τον Ήλιο. Ενώ, ήδη από τη δεκαετία του ’70, υπό την αιγίδα της πετρελαϊκής κρίσης, οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αποπειράσονταν το ίδιο. Από το 1996 ισχύει αυτή η ενιαία, πανευρωπαϊκή ρύθμιση.
Πότε καταργείται η αλλαγή; Το Κοινοβούλιο είχε ζητήσει τη διεξοδική αξιολόγηση των υφιστάμενων ρυθμίσεων από το 2018, αναφέροντας επιστημονικές έρευνες και μελέτες που υποδεικνύουν τις αρνητικές επιπτώσεις της αλλαγής της ώρας στην ανθρώπινη ζωή, με ασθένειες του καρδιαγγειακού ή ανοσοποιητικού συστήματος λόγω της διακοπής της φυσιολογικής ροής του βιολογικού κύκλου, και ανησυχίες που εκφράζονται από πρωτοβουλίες πολιτών, σχετικά με τη γεωργία, αλλά και την οδική ασφάλεια, υποστηρίζοντας ότι δεν παρατηρείται πλέον οποιαδήποτε εξοικονόμηση ενέργειας.
Οι ευρωβουλευτές καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξετάσει αν και κατά πόσον η αλλαγή αυτή θα επηρεάσει την κοινή εσωτερική αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, σε σχετική ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το ψήφισμα τον Φεβρουάριο 2018, όπου και εκκρίθηκε η πρόταση της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού της Ε.Ε. («TRAN»), υπερψηφίστηκε ο τερματισμός της αλλαγής με ισχύ από το 2021 διατεθέντες 410 ψήφους υπέρ έναντι των 192 κατά.
Μολαταύτα, σύμφωνα με την απόφαση αυτή επικρατούν δύο περιπτώσεις. Αφενός για τα κράτη – μέλη που το επιθυμούν να διατηρηθεί η θερινή ώρα της τελευταίας Κυριακής του Μαρτίου 2021 και αφετέρου για τα λοιπά κράτη – μέλη η χειμερινή ώρα έχοντας ως τελευταία μετατροπή αυτή της τελευταίας Κυριακής του Οκτώβρη του έτους 2021. Οι χώρες δύναται μέχρι τον Απρίλιο του 2020 να αποφασίσουν ποια ώρα θα επιλέξουν.
Ποιες οι τρεις διαφορετικές ωριαίες άτρακτοι των ΕΕ χωρών; Δυτική Ευρώπη, Κεντρική Ευρώπη, Ανατολική Ευρώπη
Στείλαμε το SMS αρμοδίως και τραβήξαμε για το σούπερ μάρκετ. Κατά τη διαδρομή ρίχναμε κλεφτές ματιές πίσω μας μπας και μας… παρακολουθούν. Ακροβολιστήκαμε με την σύντροφό μου, έχοντας αναλάβει ο καθένας από έναν όροφο. Διάλεξα τον πάνω όροφο ένεκα της ομορφούλας στα τυριά. Μαζέψαμε δύο καρότσια σε 15 λεπτά. Οινόπνευμα δεν βρήκαμε. Πήραμε, όμως, ένα κιβώτιο βότκα. Θα πίνουμε και θα κάνουμε επάλειψη. Μας ήρθε και φτηνότερα. Γυρίσαμε και τα ανεβάσαμε σπίτι. Ρίξαμε έναν καυγά στο ασανσέρ, γιατί τα είχε απλώσει όλα κάτω και δεν είχε χώρο να μπούμε. Τα αποθέσαμε στο μπαλκόνι. Είκοσι σακούλες… μολυσμένες. Γεμάτες με δεκάδες πράγματα μολυσμένα κι αυτά. Μολυσμένα και τα ρούχα μας. Μ’ έχει γαμήσει κι η μύτη μου στη φαγούρα, αλλά πού να την ξύσω.
Πάμε στο μπάνιο. Πλένουμε χέρια και πρόσωπο. Κλείνουμε τη βρύση και την απολυμαίνουμε. Απολυμαίνουμε και τα χέρια μας μαζί με τη βρύση. Πρέπει όμως να αλλάξουμε ρούχα. Βγάζουμε τα ρούχα μας σε συγκεκριμένο χώρο, ξαναπλένουμε τα χέρια μας και ξανα-απολυμαίνουμε τη βρύση που την πιάσαμε, αφού είχαμε πιάσει τα ρούχα μας.
Ξεβράκωτοι και απολυμασμένοι τρέχουμε στις ντουλάπες μας για καθαρά ρούχα. Ρίχνουμε τα μολυσμένα στο πλυντήριο και βγαίνουμε στο μπαλκόνι για τα ψώνια. Μαζί κι ένα πακέτο με 100 ζευγάρια γάντια που είχαμε αγοράσει από την προηγούμενη. Έχουν βγει στα απέναντι μπαλκόνια και μας χαζεύουν. Είχαμε τις μπαλκονόπορτες ανοικτές και τις κουρτίνες τραβηγμένες, μας είδε κάποιος μαλάκας να πηγαινοερχόμαστε γυμνοί κι ειδοποίησε τους υπόλοιπους.
Βάζουμε από ένα ζευγάρι γάντια. Σφουγγαρίζουμε το μολυσμένο μπαλκόνι κι όσο να στεγνώσει, βγάζουμε απ’ τις σακούλες πράγματα και τ’ ακουμπάμε στα τραπέζια, στις καρέκλες και στο πάτωμα ανά είδος. Τρόφιμα ψυγείου, τρόφιμα εκτός ψυγείου, φρούτα, καθαριστικά και είδη υγείας και… κωλόχαρτα. Πολλά κωλόχαρτα! Τρέχει το κωλόσκυλο και τα μυρίζει όλα. Σε κάποια σκαρφαλώνει. Αλλά το σκυλί ενδέχεται να είναι μολυσμένο. Παίρνουμε το σκυλί και το χώνουμε στη μπανιέρα.
Πετάμε τα γάντια και το πλένουμε. Το στεγνώνουμε και το κλειδώνουμε. Βάζουμε άλλα γάντια και βγαίνουμε στο μπαλκόνι. Ξεκινάμε με τα κρέατα και τα τρόφιμα ψυγείου. Ξετυλίγω το χαρτί συσκευασίας, πιάνει η άλλη με λαβίδα το τρόφιμο και το χώνει σε σακούλι ψυγείου ή σε τάπερ. Από τα γύρω μπαλκόνια μας παρακολουθούν, άλλοι μ’ απορία κι άλλοι με δέος. Η γαμημένη φαγούρα στη μύτη μου συνεχίζει. Συνεχίζουμε με τα χαρτιά υγείας. Ο ένας ανοίγει με προσοχή τις εξωτερικές συσκευασίες και ο άλλος τα παίρνει, πηγαίνει στο μπάνιο, σκαρφαλώνει στη σκάλα και τα αποθέτει στο πατάρι του μπάνιου το οποίο πριν είχε καθαριστεί. Έχει πήξει το πατάρι στα κωλόχαρτα, στα χαρτιά κουζίνας και στις χαρτοπετσέτες!
Περνάμε στα μακαρόνια, ρύζια, όσπρια κλπ. Ο ένας ανοίγει το νάιλον από τα Barilla n.7 – τρία, το ένα δώρο, βγάζει και το νάιλον από τα κουτιά με το ρύζι. Η άλλη τα φλιτάρει με αντισηπτικό και τα σκουπίζει αστραπιαία, πριν παπαριάσει η χάρτινη συσκευασία. Τα πηγαίνει στο ντουλάπι.
Εν τω μεταξύ, μ’ έχει πιάσει κατούρημα. Πάω στο μπάνιο. Αντιλαμβάνομαι ότι έχω πιάσει το πουλί μου με το μολυσμένο γάντι. Μένω με τη φόρμα μισοκατεβασμένη, πετάω τα γάντια, βγαίνω απ’ το μπάνιο, βάζω καθαρά γάντια, βγάζω τα ρούχα μου, βγάζω τα γάντια, μπαίνω στη μπανιέρα, πλένομαι, σκουπίζομαι, ντύνομαι, ξαναβάζω τα προηγούμενα γάντια και βγαίνω στο μπαλκόνι. Έχει σκοτεινιάσει. Στο σούπερ μάρκετ πήγαμε στις 12 το μεσημέρι, είναι ήδη επτά και το μπαλκόνι είναι γεμάτο πράγματα. Φρούτα, λαχανικά, είδη προσωπικής υγιεινής είναι ακόμη απλωμένα ως τραχανάς. Κι εκεί θα μείνουν!”
Η χωρίς παρελάσεις 25η Μαρτίου 2020 και η διττή της σημασία που δεν πρέπει να ξεχνάμε.
Η 25η Μαρτίου είναι Θρησκευτική, αλλά και Εθνική εορτή. Ο διπλός εορτασμός της την κάνει μία από τις σημαντικότερες ημερομηνίες του χρόνου για τα ελληνικά δεδομένα. Ωστόσο, η φετινή 25η Μαρτίου του 2020 διεξάγεται δίχως παρελάσεις και μαζικές εκδηλώσεις, αντ’ αυτού μονάχα μια τελετή στο Σύνταγμα με κατάθεση στεφάνου από την πρόεδρο της Δημοκρατίας, Αικατερίνη Σακελλαροπούλου. Αυτό έγκειται στο γεγονός της υποχρεωτικής καραντίνας λόγω του κορονοϊού και περιορισμού των κατοίκων στα σπίτια τους. Με μοναδική δυνατότητα ύψωσης ελληνικής γαλανόλευκης σημαίας στο μπαλκόνια για την τιμή των αγώνων των προγόνων. Σε όλα τα σημεία της γης, οι Έλληνες παρελαύνουν στις λεωφόρους του κόσμου, ενώ οι ορθόδοξες εκκλησίες χτυπούν χαρμόσυνα τις καμπάνες.
Στις 11:30, στο Επιτηρητικό Φυλάκιο 1 στις Καστανιές Έβρου, πραγματοποιήθηκε απόδοση τιμών από τη Φρουρά στη Σημαία, με ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου και ταυτόχρονη διέλευση ενός ζεύγους μαχητικών F – 16 της Π.Α., το οποίο έπειτα πέταξε και πάνω από τη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα, πιλότος της Ομάδας Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους F-16 «Ζευς» της Π.Α., απεύθυνε μήνυμα προς τους πολίτες κατά τη διάρκεια της πτήσης.
Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου
Η ελληνική χριστιανική ορθόδοξη εκκλησία τιμά τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, μία από τις μεγαλύτερες γιορτές του Χριστιανισμού.
Ετυμολογικά, η λέξη Ευαγγελισμός σημαίνει αγγελιοφόρος καλών ειδήσεων (εὖ + άγγελος) και λέγεται πως προέρχεται από την πρωτοεμφανιζόμενη λέξη «ευαγγελία» στα ομηρικά κείμενα.
Την ημέρα του Ευαγγελισμού η Παναγία έμαθε την χαρμόσυνη είδηση ότι πρόκειται να γεννήσει, να φέρει στον κόσμο, τον Ιησού Χριστό, τον υιό του Θεού. Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Λουκά, που κατέγραψε το συμβάν, τα νέα μετέφερε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στη Θεοτόκο Μαριάμ στη Ναζαρέτ λέγοντας «το Άγιο Πνεύμα θα έλθει σε σένα και η δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει» . Μάλιστα, ζήτησε τη συγκατάθεση της, δίνοντας της την χαρά της συνδημιουργίας.
Η Παναγία ρώτησε τον Άγγελο Γαβριήλ πως θα ήταν αυτό εφικτό, καθώς δεν είχε σωματική επαφή με κάποιον άνδρα, διότι δεν ήταν παντρεμένη με τον Ιωσήφ όπως είθισται, αλλά απλώς αρραβωνιασμένη. Εκείνος της αποκρίθηκε ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού και ότι Αυτός θα φροντίσει για όλα. Εξού και το εν λόγω παιδί θα είναι ο Υιός του Θεού, ο μονογενής.
Μετά την αναφορά του παραδείγματος της Ελισάβετ, ούσα στείρα γέννησε με τη βοήθεια του Θεού σε προχωρημένη ηλικία, η Παναγία πείστηκε και δέχτηκε το Θεϊκό πρόσταγμα. «Ιδού λοιπόν, η δούλη του Κυρίου. Ας γίνει το θέλημα Εκείνου» και ο Γαβριήλ αποχώρησε έχοντας εκπληρώσει το έργο του. Τότε, συντελέστηκε το μεγαλύτερο μυστήριο της ανθρωπότητας, με τρόπο υπερφυσικό. Εκείνο πού με την εκούσια θυσία του επάνω στο Σταυρό, έσωσε το ανθρώπινο γένος από τον αιώνιο θάνατο και την καταστροφή στην οποία είχε οδηγηθεί μετά την πτώση των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο και την εμφάνιση της αμαρτίας στον κόσμο.
Οι απαρχές της εορτής του Ευαγγελισμού δεν είναι επακριβώς γνωστές. Το γεγονός ότι η Αγία Ελένη έκτισε στη Ναζαρέτ εκκλησία βασιλικού τύπου, στην οποία περιλαμβανόταν κατά παράδοση ο οίκος της Θεοτόκου, ίσως επέδρασε στη σύσταση τοπικής εορτής. Με πρώτες μαρτυρίες στον Άγιο Πρόκλο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, το 430 μ.Χ. και στο Πασχάλιον Χρονικόν (624 μ.Χ.), ως συσταθείσα στις 25 Μαρτίου από τους θεοφόρους δασκάλους.
Η πανήγυρη του Ευαγγελισμού τελείται από τους Βυζαντινούς στο ναό των Χαλκοπρατείων και με παρουσία αυτοκρατόρων. Κάθε χρόνο, γιορτάζουμε το γεγονός αυτό στις 25 Μαρτίου.
Η Επανάσταση του 1821
Είναι σημαντικό η τιμή αφενός των ηρώων του 1821 και αφετέρου των σημερινών ηρώων με τις λευκές και πράσινες στολές που επιτελούν λειτούργημα. Η καθιέρωση της γιορτής της ελληνικής επανάστασης ως εθνικής επετείου ξεκινά τα πρώτα επαναστατικά χρόνια, ήδη από τον 19ο αιώνα.
Στις 25 Μαρτίου γιορτάζουμε την έναρξη της ελληνικής Επανάστασης του 1821 που έγινε εναντίον του τουρκικού ζυγού μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς. Δηλαδή την ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων εναντίον των Οθωμανών έχοντας ως στόχο την θεσμοθέτηση ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Αφετηρία αυτής η προκήρυξη του Αλέξανδρου Υψηλάντη στις 24 Φεβρουαρίου σε διπλωματικό επίπεδο, οπότε και άρχισε η επανάσταση των Ελλήνων στη Μολδοβλαχία και ακολουθεί η επανάσταση στην Πάτρα. Σύμφωνα, όμως, με τους λαϊκούς θρύλους η Επανάσταση ξεκίνησε από τα Καλάβρυτα και συγκεκριμένα από την Αγία Λαύρα.
Η καθιέρωση των εορτασμών επιτυγχάνεται ήδη από το 1834 από τον Παναγιώτη Σούτσο, ενώ το 1838 οι επίσημοι εορτασμοί με βασιλικό διάταγμα της Κυβέρνησης Όθωνος μετά από προτροπή του Ιωάννη Κωλέττη. Ο πρώτος εορτασμός γίνεται στον Ναό της Αγίας Ειρήνης την ίδια χρονιά με πολιτικές, στρατιωτικές αρχές και πλήθος λαού. Το 1875, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά η στρατιωτική παρέλαση μπροστά από τα ανάκτορα, ενώ η μαθητική το 1899. Το 1932 τα σχολεία παρέλασαν μπροστά από το άγαλμα του άγνωστου Στρατιώτη και το 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς, καθιερώνει επίσημα τις μαθητικές παρελάσεις.
Η επέτειος και οι εορτασμοί κατά την πάροδο των ετών συνέπεσαν με τραγικές στιγμές της ιστορίας, όπως η Μικρασιατική Καταστροφή με τη δεινή οικονομική θέση της χώρας. Ενώ, κατά τη διάρκεια της κατοχής παρατηρείται η αντανάκλαση εθνικοπατριωτικού συναισθήματος. Άλλες χρονιές μένουν στην ιστορία για τις εκδηλώσεις που πήραν αντιφασιστικό χαρακτήρα. Έκτοτε, εκδηλώσεις και παρελάσεις επαναλήφθηκαν κάθε χρονιά έως και πέρυσι.
Στην καλλιέργεια της εθνικής ταυτότητας έπαιξε καταλυτικό ρόλο ο νεοελληνικός διαφωτισμός. Κύριοι εκπρόσωποι ο Ρήγας Φεραίος ή Βελεστινλής, συγγραφεύς του «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή», φράση που συνδέθηκε άρρηκτα με τον απελευθερωτικό αγώνα.
Ο Όθωνας προσπαθούσε να ενισχύσει τη δημοτικότητά του προσεταιριζόμενος την απήχηση των εκφραστών της Ορθοδοξίας, και ενδεχομένως σε αυτό να οφείλεται η θρησκευτική χροιά του διατάγματος και η καθιέρωση της εορτής. Επιπλέον, σύμφωνα με μια άποψη η ημερομηνία επιλέχθηκε αφενός λόγω της θρησκευτικής σημασίας της και αφετέρου γιατί πίστευαν ότι την ημέρα εκείνη θα μπορούσαν να κρύψουν την Επανάσταση μέσα στους θρησκευτικούς πανηγυρισμούς.
Έτσι, η επέτειος αυτή του εορτασμού καθορίστηκε κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου.
