Playlist to read this article

Cruel Summer by Taylor Swift

Do I Wanna Know by Arctic Monkeys

Το ροδαλό χρώμα των μαγούλων , στο άκουσμα του ονόματος του , είναι ικανό να χαμηλώσεις το βλέμμα σταθερά και να στριφογυρίσεις τις κόρες των ματιών σου . Τα χείλη σου σχηματίζουν καμπύλη αισθητή , χαριτωμένη , χρωματισμένη από αναμνήσεις μπλε και μωβ , σήμα της ελπίδας . Κάτι καινούριο γεννιέται , παίρνει ανάσα και αναδύεται ομοιόμορφο από τον πάτο της θαλάσσης . Εκείνος που δεν λέγεται , εκείνος που καυχιέται , πως έχει με τα βέλη του πληγώσει , τόσους ανθρώπους γύρω του , και ακόμα να τελειώσει . Σαν σεντόνι μαγικό , καλύπτει με ευλάβεια τα λάθη του παρελθόντος και νέα μονοπάτια ανοίγονται εμπρός σου . Εκείνος που δεν μένει , που φεύγει με το πέρασμα του χρόνου και φέρνει την αγάπη , ξενυχτά παρέα με τα βράδια του καλοκαιριού και αναζωπυρώνει την φλόγα της αλήθειας , που χαμηλά υψώνει το κορμί της . Ο καλοκαιρινός σου έρωτας , το πάθος μιας νύχτας , φεύγει μακριά – αποχαιρέτα την την Αλεξάνδρεια που χάνεις .Τελειώνει ο μήνας και το νοίκι και μας πετάει έξω από την μνήμη , τα δανεικά του μήνα να πληρώσουμε και τα συναισθήματα μας να κλειδώσουμε . Σε ένα υπόγειο κελί , χωρίς παράθυρο , με μόνη ηλιαχτίδα την θέρμη της σαρκός μας που ανέμελα χτυπούσε ο αέρας . Τα σημάδια του καλοκαιρινού έρωτα , ζωγραφική πολύχρωμη , σκιές ανάμεσα στα δάχτυλα , που τρεμοπαίζουν στο φως του κεριού που σιγολιώνει , μου ψιθυρίζουν στο αυτί . Νιώθω το κρύο να με κοιτά , αγέρωχη την ώρα που διακρίνω την μορφή του , με την άκρη του ματιού μου , να χαμογελά , ατάραχη , αδιάσπαστη , καθώς μου τραγουδά.

Ο καλοκαιρινός έρωτας δεν είναι όπως τον ξέρεις . Όπως τον ονειρεύτηκες κάτω από το χειμωνιάτικο σου πάπλωμα , υπό τον ήχο της βροχής , με το μπουφάν στο χέρι . Ο καλοκαιρινός έρωτας δεν είναι όπως τον θυμάσαι . Ατίθασος , ανέμελος , απροσδιόριστος και ωραίος . Έχει την γεύση της σταφίδας , την σμιλεμένη  όψη και την ώριμη γεύση που δεν αρέσει σε κανέναν . Έχει την γεύση της αλμύρας που απλώνεται επάνω στο κορμί σου , γεμάτη πέτρες  και αχινούς , φύκια και κοχύλια . Σαν τον γευτείς , το δέρμα σου ροδίζει , τα μάγουλα αναψοκοκκινίζουν , νιώθεις καλοκαίρι .Τα πόδια σου βουλιάζουν , καθώς προσπαθείς να ξεφύγεις από την δίνη του , σε χρυσοστολισμένη άμμο , που σε καλωσορίζει, στα δέσμια αυτού του κόσμου . Νιώθεις ελεύθερος . Ο καλοκαιρινός έρωτας , είναι παντού παρών και πουθενά . Παίζει κρυφτό ανάμεσα στις ηλιαχτίδες του ήλιου , που ξεπροβάλλουν δειλά δειλά από το βουνό , κραυγάζει την φιλαρέσκεια του σε όλο τον απέραντο ουρανό , κάνει αισθητή την παρουσία του , μοιράζεται τις φιλοδοξίες του , γελά ασυναίσθητα , σαν να ‘τανε πιωμένος . Τα χνάρια του στην άμμο , στολίδι τα θεωρεί , μέγας παντογνώστης , ακλόνητος ηγέτης . Η φύση που χει στο νου της , σχέδια σπουδαία για εκείνους που την υπηρετούν , μικρά και άβουλα ανθρωπάρια , μπροστά σε κείνα που αποφάσισε ευθύς κοντολογής για το καλό τους . Είμαστε , αυτός ο κόσμος , ο μικρός , ο μέγας , που μπουρδουκλώνει τα μικροσκοπικά του πόδια , σε έρωτες καλοκαιρινούς , εγωισμούς και ψέμα. 

Ο καλοκαιρινός έρωτας σε ωθεί  να ανακαλύψεις καινούριες πτυχές του εαυτού σου . Σε μια στιγμή , κοιτάζεις την μορφή που έχει πάρει , αυθόρμητα σηκώνεσαι , μια τσάντα και κλειδιά , στον δρόμο της αυγής πια βρίσκεσαι , πριν χαράξει η ομορφιά της , διώχνοντας τα γκριζομάλλινα σύννεφα που εμποδίζουν την κόρη του ματιού σου . Καβάλα στο ποδήλατο , ο αέρας μαστιγώνει την τυφλή όψη του προσώπου σου , στις φλέβες σου κυλά αδρεναλίνη και το σώμα σου ανατριχιάζει στην απεικόνιση του καλοκαιρινού έρωτα , ως έργο τέχνης στο μυαλό σου . Καλημερίζεις τους ανθρώπους γύρω σου , με το χαμόγελο στα χείλη , σαν νίκη τρομερή , όμοια της δεν έχει δει άγαλμα χρυσελεφάντινο , της Αθηνάς η όψη .Είναι αλλιώτικη η μυρωδιά του καλοκαιρινού έρωτα . Βροχή που μόλις ξεκινάει , ψιχάλες που αποτυπώνονται στην γυμνή ανθρώπινη σάρκα , καλομαγειρεμένο φαγητό της μαμάς , καινούριο βιβλίο τυλιγμένο σε χαρτί , μελομακάρονα και κουραμπιέδες , πρωινή δροσιά μετά από μπουρίνι . Σαν νικοτίνη εθιστική εισχωρεί απροσδιόριστα , ακανόνιστα στον οργανισμό που με τόση υπομονή ,προσπαθεί να διαχειριστεί , τα όσα χίλια μύρια συμβαίνουν και τον αποτελειώνει . Τον αποδιοργανώνει , τον ξανασυναρμολογεί , τον ριζώνει, τον κατακεραυνώνει . Είναι φορές που σε μειώνει , σε καταδυναστεύει , σε απομονώνει . Θέλεις να κλάψεις , να ξεσπάσεις για όσα βιώνει το κορμί σου . Εφιάλτες με ανασφάλειες μπερδεύονται στα όνειρα σου , αγριεύουν την μορφή του έρωτα και όλα φαίνονται θολά , μικρά και αρρωστημένα . Μα είναι εκεί , ο καλοκαιρινός σου έρωτας , να σου υπενθυμίζει , πως όμοιο συναίσθημα στην γη δεν θα υπάρξει , το χάδι του είναι γατρειά και το κορμί του η πλάση .

Το μεγαλείο της ανθρωπότητας υποκλίνεται μπροστά στην φλογερή του ανάσα , τα στήθη του προτάσσει , καθώς υψώνεται τοίχος αδιαπέραστο , φραγμό στα σχέδια του έρωτα και στα κρυφά του λόγια . Ο καλοκαιρινός σου έρωτας , το στίγμα μιας νύχτας , κάτω από μια πανσέληνο , ορθώνει την ματιά σου , βάζει φωτιά στα σωθικά και θερμά ζητωκραυγάζει . Ο καλοκαιρινός έρωτας θέλει μοίρασμα στα δύο . Θέλει υπομονή και κατανόηση , διαιρεμένα με το 2 . Σαν κυλιστείς ,  με τα μαλλιά βρεγμένα , στα καθαρά σεντόνια , η σάρκα παίρνει οστά και το μυαλό γυρίζει σβούρες γύρω από γιατί, αν και δεν , μήπως… και θα δείξει . Αμφιβολίες για τι μέλλει γενέσθαι , αν άξιζε να ασχοληθείς , αν έπρεπε να το δεχτείς , αν ήθελες εν τέλει . Στον καλοκαιρινό έρωτα , στην αίσθηση που σου προσφέρει, τα χέρια που απλώνονται , απλόχερα να αγγίξουν , όχι μην πεις βροντόφωνα , με σθένος . Κάτσε και σκέψου , τις στιγμές , τα όνειρα , τα σχέδια , το παρελθόν και το παρόν , το αύριο και τα θέλω. Ο καλοκαιρινός έρωτας επέρχεται με ημερομηνία λήξης . Δεν περιμένει για πάντα , σκεπτικός , αν πάρεις αποφάσεις . Σκορπίζεται σαν στάχτη , μικρό σύννεφο γίνεται και στους δρόμους νυχτοπερπατά , καινούριες αγκαλιές ζητά και τρυφερά τους χάδια . Ο καλοκαιρινός έρωτας , σαν όλους τους άλλους έρωτες , είναι παράφορα εγωιστής και φεύγει , αν νιώσει φόβο και απειλή , στο σώμα του να ρέει . 

Το φθινόπωρο κατέφθασε και συμπαρασέρνει τους καλοκαιρινούς μας έρωτες , στο καλάθι των αχρήστων . Τα φύλλα σκεπάζουν την ένδοξη μορφή τους και οι βρόχες λασπώνουν το κορμί τους , καθιστώντας το άθικτο για την επόμενη καλοκαιρινή περιπέτεια . Για τους τυχερούς , η μυρωδιά , τα χάδια και η θέρμη που εκπέμπουν , διασώζονται , ως άλλοι ακέραιοι πάπυροι , γράμμενοι σε χέρι που φίλησε εικόνες , που προσκύνησε θαύματα και μένουν αλώβητοι ανά τους αιώνες . Για άλλους , το χώμα που έφερε η βροχή , αναμειγνύεται εξαίσια με το σχήμα των αμφιβολιών που κρατούν αλυσοδεμένο τον έρωτα , τον καλοκαιρινό, τον εκείνο μακρινό , με τα σύννεφα μπλεγμένο . Για κείνους , που ατέρμονα αναζητούσαν την ελπίδα , τους γέλασε ο έρωτας και εμφανίστηκε μπροστά τους , σαν από μηχανής θεός , σαν ήρωας , σαν θρύλος . Για λίγους και μικρούς , που τον καταδιώκαν , απότομα τους γύρισε την πλάτη  και μπήκε σε τρένο υπερσιβηρικό , για άλλους ωκεανούς και εχάθη . Μα όπου και αν παν , και όπου σταθούν , αγάπη θε να δώσουν , οι έρωτες του καλοκαιριού , αρνούνται να τελειώσουν . Να δώσουν την σειρά τους σε χειμωνιάτικους , απλούς , συμβιβασμένους . Γιατί, πως να το κάνουμε , χείμωνας όταν έρθει , αστέρια λείπουν από τον ουρανό και ο έρωτας στερεύει .

Τι είναι για σένα , ο καλοκαιρινός έρωτας ; Αγάπη που γεννιέται ή άστρο του ουρανού που γρήγορα ξεχνιέται ; 

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Αγαπημένη μου Μαθήτρια Ε ,

Σου γράφω , αυτές τις λίγες παραγράφους , αυτό το μικρό γράμμα , με την ελπίδα ότι θα το διαβάσεις και θα δώσεις σημασία σε όσα πρόκειται να σου πω . Δεν είναι κρυφά μυστικά , πράγματα που δεν έχεις ξανακούσει , μιας και τα επαναλαμβάνω διαρκώς στο μάθημα. Είναι λέξεις που έχεις ακούσει από το στόμα μου και φτάνουν στα ζωηρά αυτάκια σου που με πολλή διάθεση “πιάνουν “ τις λέξεις στον αέρα και τις κάνεις δικές σου. Θα μιλήσουμε λίγο για σένα, άσε στην άκρη τα μαθήματα , τον πολλαπλασιασμό , τις εξισώσεις , τα ουσιαστικά α ‘κλίσης και τον Οδυσσέα ,όλα αυτά που σε αγχώνουν . Θα μιλήσουμε για το πόσο ιδιαίτερο πλάσμα είσαι και πως , αν το βάλεις σαν στόχο , σαν ένα στοίχημα με τον εαυτό σου , μπορείς να καταφέρεις τα πάντα . Και χωρίς υπερδυνάμεις , σαν εκείνες στην τηλεόραση , που έχουν οι ήρωες και μπορούν να μετακινήσουν ολόκληρα κτίρια . Δική σου δύναμη , δικό σου όπλο , εκείνο που οι άλλοι θαυμάζουν σε σένα , είναι το μυαλό σου . Ναι , εκείνο το πραγματάκι που βρίσκεται μέσα στο κεφάλι μας και αποτελεί το μεγαλύτερο δώρο που μας έδωσε η φύση. Γιατί , αγαπημένη μου , Ε , ποιος , πιστεύεις , ότι θα γίνει ένας σπουδαίος άνθρωπος , με γνώσεις και ιστορίες να διηγείται , θα πραγματοποιήσει τα όνειρα του ; Η απάντηση κρύβεται στην εξής λέξη : Εσύ ! Δεν με πιστεύεις ; Πάμε να το δούμε!

Στο λέω , από την πρώτη μέρα που σε γνώρισα , από την πρώτη στιγμή που βρεθήκαμε πάνω από εκείνη την καταραμένη άσκηση των ποσοστών ( που μεταξύ μας ούτε εγώ ήξερα την λύση της ). Κανένας δεν είναι τέλειος , κανένας δεν γεννήθηκε γνωρίζοντας την ρίζα του 178 ,ούτε τραγουδούσε Όμηρο , τα βράδια του στην κούνια . Όλοι μας μάθαμε , πάθαμε και καταλάβαμε . Όλοι μας , σε μια άσκηση κολλήσαμε , σε ένα διαγώνισμα πατώσαμε και νιώσαμε ότι δεν αξίζουμε. Ξέρω πως ταυτίζεσαι , πως νιώθεις όσα λέω , γιατί έχω δει το βλέμμα σου , αγάπη μου , όταν κάνεις λάθος και απελπίζεσαι. Και είμαι εδώ , για να το αλλάξω αυτό , να σου αποδείξω ότι μέσα από τα λάθη σου στα αλήθεια μαθαίνεις και γίνεσαι καλύτερη. Και τι σημασία έχει που δεν κατάλαβες πως ορίζουμε την μεταβλητή , το χ . Θα στο δείξω , ξανά και ξανά , και πάλι από την αρχή και δεν θα τα παρατήσουμε μέχρι να το καταλάβουμε τελείως και να με αγκαλιάσεις , λέγοντας μου πως με ευχαριστείς , ενώ στην πραγματικότητα , δεν έχω κάνει τίποτα. Εσύ είσαι εκείνη , που με πείσμα βγάζει γλώσσα στα εμπόδια και τα βάζει με διαφορετικό εχθρό κάθε φορά  . Και πάντα νικάς , και πάντα θα νικάς, γιατί είσαι γεννημένη μαχήτρια και σου αρέσει να διαβάζεις . Αχ , πόσο μου αρέσει , όταν μου μιλάς με ενθουσιασμό , για το καινούργιο σου βιβλίο , για την νέα ηρωίδα , που τυχαία σου μοιάζει . Να μπορούσες να δεις την χαρά μου , κάθε φορά που μου ζητάς να σου φέρω ένα βιβλίο . Όταν με ρωτάς με ανυπομονησία , πότε θα πάμε στον μαγικό παράδεισο της δικής σου φαντασίας , την βιβλιοθήκη – το μέρος μας , το μεγάλο μυστικό που φυλάμε στις καρδιές μας και που θα φροντίσουμε να το διδάξουμε και σε άλλα παιδιά – το πόσο μαγικός είναι ο κόσμος των βιβλίων . Μια παρένθεση εδώ , σαν συμβουλή , για τούτο τον μαγικό κόσμο , καλό μου . Μην σταματάς να διαβάζεις βιβλία . Μην σταματήσεις ποτέ , να ξεφυλλίζεις τις σελίδες τους και να ρουφάς με αγάπη όσα σου μαθαίνουν . Τα βιβλία είναι οι καλύτεροι μας φίλοι ,  ακόμα και εκείνο το παραπονεμένο και παρεξηγημένο των μαθηματικών . Έχει πολλά να σου πει , γνώσεις να σου δώσει και ένα μήνυμα σημαντικό : Ίσως και να το έχεις παρεξηγήσει , τι λες ; Να του δίναμε μια ακόμα ευκαιρία ;

Ξέρω πως συμβαίνουν διάφορα στο μυαλουδάκι σου , τελευταία. Ένα είναι το ρημαδι , πόσα πια να πρωτο σκεφτεί και να μάθει ; Η εφηβεία , το στάδιο που βρίσκεσαι τώρα , δεν είναι και το καλύτερο , το ξέρω ! Νεύρα , φωνές , φασαρία , άρνηση για διάβασμα . Κάθε φορά που θα νιώθεις , αυτά τα συναισθήματα που περιέγραψα , να μετράς μέχρι το δέκα και να παίρνεις βαθιές ανάσες , όπως σου έμαθα όταν αγχώνεσαι πάνω από μια άσκηση . Τι είναι πιο σημαντικό , να είμαστε ήρεμοι και να μπορούμε να λύνουμε τα προβλήματα ή να νευριάζουμε και με φωνές να μην καταφέρνουμε απολύτως τίποτα ; Προσπάθησε να πείσεις τον εαυτό σου , ότι στην πραγματικότητα δεν αξίζει να νευριάσω τόσο πολύ , για ένα πράγμα , που μετά από 10 λεπτά δεν θα θυμάμαι καν . Πως η ηρεμία θα με βοηθήσει να ξεπεράσω την δυσκολία του προβλήματος και στο τέλος θα βγω νικήτρια ! Είναι σημαντικό να πιστεύουμε στις δυνάμεις μας και να αγαπάμε τον εαυτό μας – πως αλλιώς θα πετύχαινε ο άνθρωπος όλους τους στόχους του . Να θυμάσαι πάντα και να υπενθυμίζεις στον εαυτό σου , πόσο έξυπνη , όμορφη , ιδιαίτερη , χαμογελαστή , αστεία είσαι. Του το οφείλεις , άλλωστε , είναι ο μεγαλύτερος σου υποστηρικτής . Να αγαπάς , κάθε εκατοστό του σώματος σου – είναι όλα πλασμένα όμορφα και αγγελικά από την φύση και εκείνα που βλέπεις ως ατέλειες , που κατεβάζεις το βλέμμα κάθε φορά που τα κοιτάς, είναι στην ουσία όλη η ομορφιά σου , το κάτι διαφορετικό που σε ξεχωρίζει . Να αγκαλιάζεις τα σημεία του σώματος σου που δεν σου αρέσουν , να τους ψιθυρίζεις πόσο περήφανη αισθάνεσαι που τα έχεις . Δεν έχεις ανάγκη , κανένα γράμμα , καμία δασκάλα , κανένα φίλο , κανέναν άνθρωπο να σου υπενθυμίζει πόσο ξεχωριστή είσαι – θα πρέπει να το έχεις πάντα στο μυαλό σου . Αυτή είσαι , ένα ξεχωριστό διαμάντι , μια μοναδική προσωπικότητα , μια υπέροχη κόρη , φίλη , μαθήτρια , ένας όμορφος άνθρωπος . Αισθάνομαι τυχερή που έχω έναν τόσο σημαντικό άνθρωπο στην ζωή μου , να του μαθαίνω όσα ξέρω και παράλληλα να με μαθαίνει και εκείνος , διδάγματα ζωής . Γιατί , αγαπημένη μου Ε , όταν συναντιόμαστε κάθε βδομάδα , δεν είσαι εσύ η μόνη που μαθαίνει – ο δάσκαλος μπαίνει και εκείνος σε ρόλο μαθητή. Μου μαθαίνεις πως να χειρίζομαι καλύτερα τα δικά μου προβλήματα , την ηρεμία μου , να αντιμετωπίζω προβλήματα που ίσως προκύψουν και πάνω από όλα , γίνομαι καλύτερος άνθρωπος . Ξέρεις πόσες φορές , μέσα στην ημέρα με πιάνει νευρικότητα , όταν κάτι δεν μου πηγαίνει καλά ; Θυμάμαι , όμως , πως είμαι δάσκαλος σου και όπως αντιμετωπίζω εσένα και τα λάθη σου με ψυχραιμία , έτσι θα πρέπει να κάνω και στην δική μου ζωή . Όμορφα , απλά και ωραία . Βλέπεις που τελικά , που για κάποιους ανθρώπους είσαι σημαντική ;

Είναι πολλές οι ασκήσεις μάτια μου το ξέρω. Είναι πολλά όσα πρέπει να μάθεις , άκου με που σε λέω. Έχεις στα χέρια σου ένα πανίσχυρο μυαλό και θέληση για μάθηση. Μην νομίζεις πως εγώ τρελαίνομαι να σε βλέπω να κουράζεσαι συνέχεια με ένα τόσο φορτωμένο πρόγραμμα , από την μία το σχολείο και από την άλλη οι γονείς , να λένε να λένε και εσύ να προσπαθείς. Είμαι μαζί σου , σε όλο αυτό και ας μην το καταλαβαίνεις . Δική μου επιθυμία , είναι να γίνεις μια βελτιωμένη έκδοση του εαυτού σου , ένας καλύτερος άνθρωπος , ένας όμορφος άνθρωπος. Τι και αν τελειώσεις όλες τις ασκήσεις , αλλά το χαμόγελο σου έχει σβήσει από τα χείλη σου ; Αγαπητή Ε , εγώ θέλω χαρούμενους μαθητές , ζωηρούς μαθητές , χαμογελαστά παιδιά , με άποψη και θέλω. Θέλω να είμαι ο δάσκαλος σου , όταν κάνουμε ανάλυση τους στίχους του Ομήρου , ψυχολόγος σου όταν σου έχει συμβεί κάτι δυσάρεστο και σε κάνει να νιώθεις άσχημα , προπονητής σου σε κάθε αγώνα- διαγώνισμα ,φίλη σου όταν θέλεις να μοιραστείς την χαρά μαζί μου. Είμαι δίπλα σου σε κάθε μορφή- ρόλο που εσύ επιλέγεις να μου δώσεις . 

Δεν τελειώσαμε εδώ , γλυκιά μου , αγαπητή Ε . Εδώ τελειώνει το μικρό μου γράμμα , γεμάτο συμβούλες και αγάπη για το μέλλον , για σένα , για όσα σκοπεύεις να ονειρευτείς και να κάνεις. Όσα σου γράφω , θα τα επαναλαμβάνω , θα τα λέω ξανά και ξανά , μέχρι οι λέξεις να αποτυπωθούν καλά στο όμορφο μυαλουδάκι σου. Δεν θα ξεχνάς , να αναζητάς αυτό το γράμμα , κάθε φορά που νιώθεις που δεν τα καταφέρνεις , νιώθεις πως πνίγεσαι , πως ο κόσμος δεν σε καταλαβαίνει. Να διαβάζεις συχνά τους κανόνες , αγαπητή Ε που σου έχω δώσει. Εκείνοι είναι σύμμαχοι της αυτοπεποίθησης σου , θα σου υπενθυμίζουν που και που , τι αξίζεις . Μην ξεχνάς να τρως , να πίνεις νερό , να φροντίζεις τον εαυτό σου , να του δείχνεις την απαραίτητη προσοχή , να τον αγαπάς και να τον εμψυχώνεις σε κάθε δυσκολία. Αγαπητή Ε , είμαι περήφανη που έχω την ευκαιρία να σου διδάσκω αρχαία , γλώσσα , μαθηματικά , φυσική , αγάπη , ειλικρίνεια , προσπάθεια , φιλότιμο , σεβασμό και άλλες πολλές αξίες . Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που μου άνοιξες την πόρτα του δωματίου σου και με καλοσώρισες στον κόσμο σου . Που με άφησες να ρίξω μια ματιά στην ψυχή σου , στις ανησυχίες σου , στις πιο βαθιές σου σκέψεις . Μην αμφιβάλλεις , στιγμή , λεπτό , για όσα έχω πει , τα λόγια μου κρύβουν αλήθειες . Μέχρι το επόμενο μάθημα , οι σκέψεις μου στα χνάρια σου , να διαβάσεις όσα γράφω και να θυμάσαι – είμαστε μαζί σε όλο αυτό !

                                                                             Με θαυμασμό και αγάπη ,

                                                                             Ο δάσκαλος σου

*Τα παραπάνω αποτελούν προιόν μυθοπλασίας . Ή και όχι !

Αν κάποιος μπορεί να ονομαστεί ιδρυτής της σύγχρονης γλωσσολογίας, αυτός είναι ο σπουδαίος Ελβετός μελετητής Ferdinand de Saussure, που γεννήθηκε το 1857 στη Γενεύη.

Μεταπηδά στη γλωσσολογία από τις θετικές επιστήμες. Αρχίζει μια επιτυχημένη ακαδημαϊκή καριέρα στο Παρίσι και το 1891 επιστρέφει στην Ελβετία. Προοδευτικά έθεσε υπό αμφισβήτηση ολόκληρη τη γλωσσολογία. Το πανεπιστήμιο του αναθέτει να αναπληρώσει έναν άλλο καθηγητή για τα «Μαθήματα γενικής γλωσσολογίας» και πεθαίνει το 1913, σε ηλικία 56 ετών.

Εξέδωσαν κάποιοι φοιτητές τα «Μαθήματα» με βάση τις σημειώσεις τους, και ο Saussure έγινε προοδευτικά στοχαστής μεγάλου κύρους. Η έκδοση του έργου το 1916 σηματοδοτεί μια επανάσταση στο χώρο της επιστημονικής γλωσσολογίας, καθώς την μεταβάλλει από ιστορική σε συστηματική επιστήμη, αντικαθιστώντας την ατομική θεώρηση από μια καθολική. Θέτει τα θεμέλια της σύγχρονης γλωσσολογίας.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο επηρεάζει και άλλες επιστήμες μέσω της επικέντρωσής του στη σημασία των δομών, την κοινωνική ανθρωπολογία και την πολιτική θεωρία/επιστήμη.

Ο ίδιος φαίνεται να έχει αυτοσυνείδηση αυτής της καινοτομίας, καθώς το μάθημα ξεκινά από τον εξαρχής ορισμό του αντικειμένου της γλωσσολογικής επιστήμης: «ποιο είναι το πλήρες και ταυτόχρονα το συγκεκριμένο αντικείμενο της γλωσσικής επιστήμης; Το ερώτημα είναι ιδιαίτερα δύσκολο».

Ο Saussure διαχωρίζει την γλώσσα και την ομιλία. Η προσπάθειά του είναι να εντοπίσει το μέρος του λόγου που είναι δομικό, που εντοπίζεται έξω από το άτομο και το δεσμεύει ως προϊόν ιστορικής, κοινωνικής συμφωνίας. Ουσιαστικά, αντικείμενο της γλωσσολογίας είναι η γλώσσα ως σύστημα/ως δομή.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ