3 βιβλία που μαθαίνουν στα παιδιά να μην εμπιστεύονται ΠΟΤΕ ξένους και αγνώστους
Δεν πάω πουθενά με ξένους
Το σχολείο τελείωσε. Όλοι οι συμμαθητές της Μελίνας έχουν φύγει. Μόνο εκείνη περιμένει υπομονετικά έξω στο πεζοδρόμιο. Μια κυρία περνάει από μπροστά της. «Έλα μαζί μου», της λέει. «Δεν έρχομαι, γιατί δε σας ξέρω», απαντά η Μελίνα. Κι όσο κι αν επιμείνει η κυρία, η Μελίνα θα περιμένει, όπως της είπε να κάνει η μαμά… Μια ιστορία που εξηγεί με όμορφο τρόπο στα παιδιά ότι δεν πρέπει να ακολουθούν ποτέ τους ξένους αλλά να ακούνε πάντα τους γονείς τους.
Συγγραφέας: Ντάγκμαρ Γκαίσλερ
Για παιδιά 3+
Δε θα χαθώ ποτέ!
Η Λουλού και η μαμά της πάνε στην πόλη για ψώνια. Στην αγορά έχει πολλή βαβούρα και η Λουλού έχει καρφώσει τα μάτια στο κόκκινο παλτό της μαμάς της για να μην τη χάσει. Δυστυχώς, όμως, δε συμβαίνει το ίδιο με ένα μικρό αγόρι που στέκεται μόνο του δίπλα στον πάγκο με τα φρούτα… Και μόνο η σκέψη ότι ένα παιδί μπορεί να χαθεί μέσα σε πολύ κόσμο είναι εφιαλτική. Τι θα κάνει το παιδί αν χάσει τους γονείς του ή μπερδευτεί και χρειαστεί να ζητήσει βοήθεια από κάποιον ξένο; Ποιον μπορεί να εμπιστευτεί; Ένα πολύ χρήσιμο βιβλίο με συμβουλές και οδηγίες για το πώς πρέπει να αντιδράσουν γονείς και παιδιά σε μια τέτοια περίπτωση.
Συγγραφέας: Geisler Dagmar
Για παιδιά 5+
Το σώμα μου είναι δικό μου
Γεια σας! Είμαι η Κλάρα και έχω κάτι πολύ ξεχωριστό! Είναι το σώμα μου και ανήκει μόνο σ’ εμένα. Είμαι περήφανη για εμένα και το σώμα μου. Μερικές φορές θέλω να νιώθω κοντά σε κάποιον. Υπάρχουν όμως στιγμές που δε θέλω να με αγγίζει κανένας. Όποτε πάει κάποιος να με αγγίξει και δε μου αρέσει, τότε λέω: «Σταμάτα! Μη με αγγίζεις! Δεν το θέλω!» Ένα βιβλίο που θα βοηθήσει τα παιδιά να αποκτήσουν σωστή εικόνα για το σώμα τους και να μάθουν περισσότερα για τον εαυτό τους και τους άλλους.
Συγγραφέας: Pro Familia
Για παιδιά 5+
Πώς πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε στα μικρά μας για τους ξένους
Στην ηλικία των τεσσάρων όμως, πολλά παιδάκια έχουν ακούσει ότι δεν πρέπει να πλησιάζουν άγνωστα πρόσωπα. Αλλά, είναι ακόμη πολύ μικρά για να μένουν χωρίς επίβλεψη γιατί δεν έχουν καλή κρίση ή έλεγχο των παρορμήσεων τους. Προσπαθήστε να τους δώσετε να καταλάβουν την έννοια «ξένος». Στην ηλικία των 4 ετών είναι έτοιμα γι’ αυτό. Ο πιο απλός τρόπος είναι να τα ρωτήσετε αν ξέρουν τι θα πει ξένος και να τους εξηγήσετε ότι ξένος είναι κάθε άτομο που δεν το γνωρίζουν. Πείτε του ποια πρόσωπα μπορεί να εμπιστευτεί. Εκτός από τους παππούδες και θείες, δείξτε του τους υπαλλήλους και το προσωπικό ασφαλείας, στα μεγάλα καταστήματα και πώς μπορεί να τους ξεχωρίσει, από τη στολή τους για παράδειγμα ή από τη θέση τους στο ταμείο.
Μην το τρομάζετε με φράσεις «όπως δεν θα σε ξαναδώ ποτέ» ή «θα σε πάρουν μακριά από εμένα». Ο σκοπός δεν είναι να το τρομάξετε με τους φόβους σας, αλλά να εντείνεται την προσοχή του.
Στις ερωτήσεις ενός παιδιού 4 ετών ποιος είναι ξένος και ποιος όχι, είναι καλό να απαντάτε για κάθε περίπτωση χωριστά. Όπως «η μητέρα του Νίκου δεν είναι ξένη, είναι φίλη μας, όμως ο ταχυδρόμος είναι ξένος».
Προσπαθήστε να μην τρομοκρατήσετε το παιδί. Πρέπει όμως να είναι πάντα προσεκτικό, αν κάτι συμβεί να ακολουθήσει τις οδηγίες σας και βέβαια μην το αφήνετε ποτέ χωρίς την επίβλεψή την δική σας ή ενός έμπιστου προσώπου.
