Ακούγοντας καθημερινά να συμβαίνουν τραγικά γεγονότα και περιστατικά δίπλα μας βλάπτοντας κάποιο παιδί, δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε!

Ως γονείς και εκπαιδευτικοί, οφείλουμε να προσέχουμε τα παιδιά και να τα προστατεύουμε από «ύποπτες» συμπεριφορές και «ύποπτους» ανθρώπους.

Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο από τη συζήτηση, αυτή είναι η συμβουλή μου. Πρέπει να συζητάμε με τα παιδιά γι’ αυτά τα πράγματα και το πλαίσιο για να μιλήσουμε στα παιδιά χωρίς να τα φοβίσουμε είναι μαθαίνοντας τους καινούριες δεξιότητες για να μένουμε ασφαλείς.

Τι εννοούμε όταν λέμε «ύποπτος άνθρωπος»;

Κάποιος που προσπαθεί να παγιδεύσει ένα παιδί να κάνει κάτι που δεν πρέπει, κάτι που θα το βλάψει.

Κοινά χαρακτηριστικά «ύποπτων ατόμων»;

1. Ζητάει από ένα παιδί βοήθεια. Οι ενήλικες ζητάνε βοήθεια από ενήλικες!
2. Ζητάει από ένα παιδί να κρατήσει μυστικό με τη μορφή απειλής!
3. Προσπαθεί να προγραμματίσει χρόνο μόνος/-η με το παιδί!

Καλό θα είναι, λοιπόν, να συμβουλέψουμε τα παιδιά μας να μην κρατάνε μυστικά και οτιδήποτε θέλουν να συζητήσουν, είναι ασφαλή να το κάνουν μαζί μας!

Αναστασία Κακλαμάνου

Πλησιάζοντας όλο και πιο κοντά στις μέρες των Χριστουγέννων, πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι ετοιμάζονται για κάποιο ταξίδι. Είτε στην Ελλάδα, είτε στο εξωτερικό σίγουρα τα πάντα είναι πιο όμορφα αυτές τις μέρες, λίγο πιο «χριστουγεννιάτικα» όλα!

Ταξιδεύοντας μπορεί κάποιος να συναντήσει και να επισκεφτεί τις απίστευτα όμορφες χριστουγεννιάτικες αγορές. Χριστουγεννιάτικη αγορά, λοιπόν, είναι μια υπαίθρια αγορά που συνδέεται με τον εορτασμό των Χριστουγέννων.

Αυτές οι αγορές προήλθαν από τη Γερμανία, αλλά τώρα διατηρούνται σε πολλές χώρες. Η εορταστική περίοδος των διακοπών ξεκινά τέλη Νοεμβρίου και φτάνει μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου.

Παρακάτω παραθέτω κάποιες από τις καλύτερες χριστουγεννιάτικες αγορές στη Γερμανία:

1. Χριστουγεννιάτικη αγορά Στουτγάρδης
2. Χριστουγεννιάτικη αγορά Erfurt
3. Χριστουγεννιάτικη αγορά Δρέσδης Striezelmarkt
4. Χριστουγεννιάτικη αγορά Ντίσελντορφ
5. Χριστουγεννιάτικη αγορά Μάνχαιμ

Αναστασία Κακλαμάνου

Οι εγκέφαλοι των παιδιών αναπτύσσονται σε «εκτοξεύσεις» που ονομάζονται κρίσιμες περίοδοι. Η πρώτη συμβαίνει γύρω στην ηλικία των 2 και η δεύτερη εμφανίζεται κατά την εφηβεία.

Η πρώτη κρίσιμη περίοδος ανάπτυξης του εγκεφάλου αρχίζει γύρω στην ηλικία των 2 και καταλήγει γύρω στην ηλικία των 7, διότι κατά την περίοδο αυτή, μπορούν να τεθούν τα θεμέλια για μια ολιστική εκπαίδευση για τα παιδιά. Εκείνη την περίοδο, τα παιδιά μπορούν να μάθουν ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ζωής!

Οι πλούσιες εμπειρίες – από το παιχνίδι μέχρι τις τέχνες και τις σχέσεις-

διαμορφώνουν θεμελιωδώς την ανάπτυξη ενός μικρού παιδιού.

Οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς μπορούν να τονίσουν τις χαρές της προσπάθειας νέων δραστηριοτήτων και της μάθησης. Τα μικρά παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν τη διαδικασία μάθησης αντί να εστιάζουν στην απόδοση και γι’ αυτό πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά να καταλάβουν ότι τα λάθη είναι μέρος της μάθησης.

Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αποφεύγουν να βάζουν ταμπέλες στα παιδιά ή να κάνουν καθολικές δηλώσεις σχετικά με τις ικανότητες τους.

Η πλήρως αναπτυγμένη προσωπικότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα παιδιά ηλικίας 2 έως 7 ετών. Πέρα από τη μάθηση, όμως, δεν πρέπει να αγνοήσουμε τη συναισθηματική νοημοσύνη.

Καταλήγοντας, θα ήθελα να τονίσω πως εάν η νοημοσύνη ορίζεται ως η ικανότητα μάθησης, τα παιδιά ηλικίας μεταξύ 2 και 7 ετών μπορεί να είναι οι πιο έξυπνοι άνθρωποι στον πλανήτη!!!

Αναστασία Κακλαμάνου

Είναι η δεύτερη εβδομάδα που τα σχολεία είναι ανοιχτά αλλά ακόμη αργείτε στο σχολείο; Κοιμάστε αργά; Υπάρχει άγχος με τα μαθήματα; Το παιδί σας δεν μπορεί να διαβάσει μόνο του και σας χρειάζεται συνεχώς δίπλα του;

Αν απάντησες τουλάχιστον σε 1 από αυτά ΝΑΙ, το άρθρο αυτό είναι για σένα!

Να ξεκαθαρίσουμε πως τα σχολικά χρόνια δεν είναι μόνο οι ώρες του σχολείου, είναι ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ.

Ακολουθούν οι 8 πιο σημαντικές συμβουλές που μπορούν να επηρεάσουν την παρουσία του παιδιού και την εξέλιξή του μέσα στο σχολείο. Είναι σημαντικό αρχικά να προσαρμοστεί ο γονιός, για να μπορέσει και το παιδί.

Πιο συγκεκριμένα:

1. Φροντίστε να είστε πάντα στην ώρα σας! Βάλτε το ξυπνητήρι σας νωρίτερα, φάτε ένα καλό πρωινό και ελάτε στο σχολείο πριν χτυπήσει το κουδούνι.
2. Ύπνος από νωρίς! Ένα παιδί πρέπει να κοιμάται το αργότερο ως τις 9.30 το βράδυ. Ο ύπνος συμβάλλει στο να ξεκουραστούν και να είναι παραγωγικοί για την επόμενη μέρα.
3. Εμπιστοσύνη! Δείξε την απαραίτητη εμπιστοσύνη στο παιδί σου -ακόμη και αν αντιμετωπίζει δυσκολία προσαρμογής- και μην βρίσκεσαι συνεχώς έξω από το σχολείο για να ελέγχεις τις κινήσεις του. Καλύτερα να επικοινωνήσεις με τον δάσκαλο γι’ αυτό…
4. Μην του κάνεις τα μαθήματα! Όσα δύσκολα και να είναι, όσο και να γκρινιάζει μην πάρεις το τετράδιο/βιβλίο του για να του λύσεις την άσκηση. Βοήθησε τον με κάποιο παράδειγμα ή κανόνα και άφησε τον εκπαιδευτικό να δει που δυσκολεύεται το παιδί.
5. Προσοχή στη διατροφή του! Φρόντισε στο σχολείο να έχει πάντα μαζί του φαγητό και να είναι υγιεινό.
6. Ενημέρωσε άμεσα το σχολείο! Ό,τι μπορεί να επηρεάσει την καθημερινότητα του παιδιού (πχ. θάνατος, ατύχημα, χωρισμός, αρρώστια) είναι καλό να είναι ενήμεροι στο σχολείο για να βοηθήσουν κατάλληλα και το παιδί.
7. Άκου τον εκπαιδευτικό! Προσπάθησε να έχεις μια συχνή επικοινωνία με τον/την δάσκαλο/-α του τμήματος και να δίνεις βάση σε αυτά που σου λέει ακόμη και αν σου φαίνονται παράλογα ή άδικα.
8. Μην μετράς του βαθμούς! Επιβράβευσε την προσπάθεια και όχι το αποτέλεσμα.

Αναστασία Κακλαμάνου

Ύστερα από έναν δύσκολο χειμώνα γεμάτο με μαθήματα, διαβάσματα και άγχος, τα παιδιά έχουν την ανάγκη να εκτονωθούν και για πολλούς η κατασκήνωση αποτελεί το καλύτερο μέρος γι’ αυτό!

Τα σχολεία έχουν μόλις κλείσει και ήδη πολλά παιδιά ετοιμάζονται να πάνε κατασκήνωση για φέτος το καλοκαίρι καθώς ο ήλιος, η θάλασσα και η φύση αποτελούν το ιδανικό σκηνικό για αυτή την εκτόνωση!

Βέβαια, για αρκετούς γονείς η ιδέα της κατασκήνωσης φαντάζει ως κάτι γιγάντιο καθώς δημιουργούνται εύλογα οι εξής απορίες:

1. Πώς θα περάσουν τα παιδιά ευχάριστες διακοπές;
2. Πώς θα είναι ο αποχωρισμός;
3. Πώς θα συμπεριφέρονται τα παιδιά μακριά από το σπίτι;

Κατ’ αρχάς πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως κάθε παιδί βιώνει τον αποχωρισμό με διαφορετικό τρόπο. Επίσης, εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού και φυσικά αν περνάει στην καθημερινότητά του χρόνο μακριά από τους γονείς (π.χ. συγγενείς). Η νοσταλγία, λοιπόν, που νιώθει κάθε παιδί είναι απόλυτα λογική και δικαιολογημένη! Όμως, αυτό δε σημαίνει ότι το παιδί που εκφράζει την επιθυμία του να γυρίσει σπίτι σημαίνει πως και θα πρέπει να επιστρέψει πίσω αμέσως ή να μην ξαναπάει ποτέ στην κατασκήνωση!

Τα οφέλη της κατασκήνωσης, λοιπόν, είναι πολλά! Ας τα δούμε κάποια από αυτά:

1. Τα παιδιά παραμένουν δραστήρια σχεδόν όλη μέρα.
2. Ξεπερνούν τους φόβους τους δοκιμάζοντας καινούργια πράγματα.
3. Γίνονται ανεξάρτητα και αναλαμβάνουν ευθύνες.
4. Καλλιεργούν τις κοινωνικές τους δεξιότητες.
5. Παίζουν, αποκτούν νέες φιλίες και εντάσσονται σε ομάδες.
6. Έρχονται σε επαφή με τη φύση.
7. Περνούν όμορφες και ξέγνοιαστες στιγμές που θα τις θυμούνται σίγουρα για πολλά χρόνια.
8. Αποκτούν αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση.

Μη ξεχνάμε πως η παιδική κατασκήνωση είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας, όπου τα παιδιά θα πρέπει να μάθουν να σέβονται, να ακολουθούν κανόνες και να πειθαρχούν. Έτσι, πέρα από τις ευχάριστες διακοπές των παιδιών στην κατασκήνωση θα τα βοηθήσει να ωριμάσουν και σίγουρα θα μάθουν πολλά…

Αναστασία Κακλαμάνου

Η μετανάστευση ανέκαθεν αποτελεί ένα πολυδιάστατο και πολυεπίπεδο φαινόμενο. Ένα φαινόμενο εγγενές της ανθρώπινης εξέλιξης που σχετίζεται και επηρεάζεται από πολλούς τομείς όπως αυτόν της πολιτικής, της οικονομίας, του πολιτισμού κ.α.

Σε γενικές γραμμές, μετανάστευση ορίζεται η μόνιμη ή προσωρινή μεταβολή του τόπου εγκατάστασης ενός ατόμου, μιας ομάδας ή ενός κοινωνικού συνόλου. Ο κυριότερος λόγος που οδηγεί ένα πλήθος ατόμων να φύγει από την πατρίδα του είναι η αναζήτηση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης και οικονομικής ευημερίας.

Η οικονομική κρίση και η ανεργία στις μέρες μας «ανάγκασε» αρκετό κόσμο να ξενιτευτεί και να αναζητήσει κάτι καλύτερο στο εξωτερικό, κυρίως σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις στατιστικές για τη μετανάστευση στην Ευρώπη, 2.7 εκατομμύρια άτομα μετανάστευσαν στην ΕΕ (αριθμοί μετανάστευσης 2019).

Καλό θα ήταν να τονιστεί πως χωρίς μετανάστευση ο ευρωπαϊκός πληθυσμός θα είχε συρρικνωθεί κατά μισό εκατομμύριο το 2019, δεδομένου ότι γεννήθηκαν 4,2 εκατομμύρια παιδιά, ενώ πέθαναν 4,7 εκατομμύρια άτομα στην ΕΕ. Το 2020, σύμφωνα με προσωρινά στοιχεία, ο πληθυσμός της ΕΕ συρρικνώθηκε κατά περίπου 300 χιλιάδες άτομα (από 447,3 εκατομμύρια την 1η Ιανουαρίου 2020 σε 447,0 εκατομμύρια την 1η Ιανουαρίου 2021), λόγω του συνδυασμού λιγότερων γεννήσεων, περισσότερων θανάτων και της μείωσης της καθαρής μετανάστευσης.

Σίγουρα, οι οικονομικοί λόγοι δεν είναι οι μοναδικοί που συνδράμουν στη διάρκεια του φαινομένου. Η μετανάστευση για λόγους εκπαίδευσης και εξειδίκευσης, η οικογενειακή επανένωση, η μετανάστευση για περιβαλλοντικούς λόγους είναι επίσης σημαντικοί και αποτελούν λόγους που επηρεάζουν την απόφαση κάποιων ατόμων να φύγουν στο εξωτερικό.

Ανακεφαλαιώνοντας, λοιπόν, αξίζει να επισημανθεί πως οι τρεις σημαντικοί παράγοντες απώθησης (οι παράγοντες απώθησης είναι οι λόγοι που ωθούν κάποιον να φύγει από ένα μέρος χώρα προέλευσης) και έλξης (οι παράγοντες έλξης είναι οι λόγοι που ελκύουν τους εν δυνάμει μετανάστες προς μια συγκεκριμένη περιοχή) είναι:

1. Κοινωνικοπολιτικοί παράγοντες
2. Δημογραφικοί και οικονομικοί παράγοντες
3. Περιβαλλοντικοί παράγοντες

Πηγή

Αναστασία Κακλαμάνου

Το βιβλίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένας φίλος, ένας συνοδοιπόρος που μας οδηγεί προς τη ψυχαγωγία. Είναι ένα πέρασμα στον κόσμο της γνώσης και το μόνο σίγουρο είναι πως ό,τι είδος λογοτεχνίας κι αν επιλέξεις να διαβάσεις θα σε συνεπάρει μαζί του, αφού μαζί του βιώνουμε έντονα συναισθήματα, φιλοσοφούμε, μαθαίνουμε, προβληματιζόμαστε.

Πραγματικά, ενώ το βιβλίο είναι όλα τα παραπάνω πως θα πείσουμε ένα παιδί να έρθει σε επαφή με τον κόσμο του βιβλίου; Οι απαντήσεις σίγουρα ποικίλλουν και οι λόγοι φαντάζομαι είναι πολλοί. Συνήθως, τα παιδιά ταυτίζουν το βιβλίο μόνο με τη σχολική γνώση και οι γονείς ενώ όταν είναι σε πολύ μικρή ηλικία τα παιδιά τους κάνουν προσπάθειες να τα μυήσουν στον κόσμο του βιβλίου… μετά οι προσπάθειες μειώνονται ή εξαφανίζονται.

Πολύ βασικό για να αγαπήσει το διάβασμα είναι να του δώσει κάποιος την ευκαιρία να διαβάσει ένα βιβλίο που θα του ταιριάζει ως ιδιοσυγκρασία, που να πιστέψει ότι είναι κοντά στα ενδιαφέροντά του. Έπειτα, η διαδικασία αυτή να συνεχιστεί ξανά και ξανά ώστε να δημιουργηθεί μια «αιώνια φιλία».

Το παιδί, που είναι στην πιο δημιουργική φάση της ζωής του, πρέπει να δει τον εαυτό του μέσα στο βιβλίο και όχι να το νιώθει ως κάτι ξένο, κάτι απρόσιτο και μακρινό.

Η σχέση μας με την ανάγνωση, λοιπόν, ξεκινά από πολύ τρυφερή ηλικία και είναι μια σχέση που πρέπει να καλλιεργείται συνεχώς από την ηλικία που ακόμα δεν ξέρουμε να διαβάζουμε και οι δικοί μας άνθρωποι γίνονται οι οδηγοί μας.

Η ανάγνωση βιβλίου θα βοηθήσει το παιδί να αναπτύξει τη φαντασία του, την ενσυναίσθησή του, να βρει νέα ενδιαφέρονται, να γελάσει, να ονειρευτεί, να προβληματιστεί και να μάθει. Εξίσου, καλλιεργείται η γλωσσική του ικανότητα και βελτιώνεται η μνήμη και η συγκέντρωση. Ακόμη, μειώνεται το άγχος και επέρχεται η ψυχική ηρεμία.

Όμως, τι βιβλίο να πάρω σε ένα παιδί;

Αρχικά, διαλέγουμε με βάση την ηλικία. Πιο συγκεκριμένα, για παιδιά 1-2 ετών επιλέγουμε βιβλία με σκληρές σελίδες, με παραθυράκια και απλές εικόνες αντικειμένων. Για παιδιά 2-3 ετών: Βιβλία με μικρές ιστορίες, στιχάκια και πάζλ. Για παιδιά 3-4 ετών: Βιβλία με πιο σύνθετες έννοιες που επιζητούν λύσεις και προβληματίζουν τα παιδιά.Για παιδιά 4+ ετών: Παραμύθια με λίγο εκτενή κείμενο που μιλούν για τα συναισθήματα, φιλίες κ.α.

Επίσης, πολύ σημαντικό είναι να επιλέγουμε βιβλία με ζωντανά χρώματα που θα τους τραβήξουν την προσοχή τους. Για παιδιά προσχολικής ηλικίας που δεν μπορούν ακόμα να διαβάσουν, μικρές ιστορίες με έντονη εικονογράφηση, ενώ για παιδιά που κάνουν ήδη τα πρώτα του βήματα στην ανάγνωση επιλέγουμε ιστορίες με μεγάλα γράμματα που θα τα βοηθήσουν στην προσπάθεια τους. Στις μεγαλύτερες ηλικίες τα πράγματα είναι πιο εύκολα καθώς τα παιδιά έχουν την δική τους κρίση και άποψη.

Αναστασία Κακλαμάνου

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις έχουν επηρεάσει σε μέγιστο βαθμό τα εκπαιδευτικά συστήματα των ανεπτυγμένων χωρών. Ως επακόλουθο της ραγδαίας ανάπτυξης αποτελεί η ένταξη της πληροφορικής στο σχολείο καθώς διαπερνά όλα τα γνωστικά αντικείμενα ως μέσο γνώσης, έρευνας, μάθησης και εμβαθύνει στη μαθησιακή διαδικασία της τεχνολογίας, την οποία έτσι και αλλιώς χρησιμοποιούν ευρύτατα νέοι και παιδιά.

Πληροφορική, λοιπόν, είναι η επιστήµη και η τεχνολογία που έχει ως αντικείµενο τη συλλογή, την αποθήκευση, την επεξεργασία και τη διανοµή πληροφοριών µε τη βοήθεια υπολογιστικών συστηµάτων.

Είναι σημαντικό οι νέοι να εκπαιδευτούν στις νέες τεχνολογίες αλλά και να επιμορφωθούν οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία με σκοπό την ομαλή ένταξη στα καινούργια δεδομένα διότι με την χρήση κατάλληλου εκπαιδευτικού υλικού και με τη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών στο σχολείο, ο μαθητής οδηγείται στη μάθηση.

Για την Πληροφορική στην Εκπαίδευση έχουν αναπτυχθεί τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις, ανάλογα με τον τρόπο που εισάγεται ως: 

1. Αντικείμενο μάθησης.

2. Εργαλείο μάθησης. 

3.Στοιχείο γενικής κουλτούρας.

Βέβαια, η Πληροφορική αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση τεχνολογικού μαθήματος εξαιτίας της διπλής της φύσης:

1. ως αντικείμενο μάθησης για το οποίο πρέπει να αποσαφηνιστούν όροι και έννοιες,
2. ως μέσο το οποίο χρησιμοποιείται για τη διδασκαλία άλλων μαθησιακών αντικειμένων.

Έτσι, αφενός ο υπολογιστής εντάσσεται στην καθημερινή εκπαιδευτική πρακτική και χρησιμοποιείται με τη βοήθεια του δασκάλου για ποικίλες δραστηριότητες όπως π.χ. ανάπτυξη εργασιών σε διάφορα μαθήματα (γλώσσα, καλλιτεχνικές δραστηριότητες), διαχείριση βιβλιοθήκης της τάξης μέσω συστήματος βάσης δεδομένων, επικοινωνία με άλλους μαθητές και αναζήτηση πληροφοριών. Αφετέρου, συμβάλλει στη δημιουργία διαθεματικών εργασιών και στις δραστηριότητες της σχολικής ζωής (π.χ. εφημερίδα της τάξης, ανάπτυξη υλικού υποστήριξης εκδηλώσεων, κλπ).

Το ιδεατό θα ήταν η διδασκαλία των μαθημάτων πληροφορικής στο σχολείο να προωθεί, να ενισχύει και να ενθαρρύνει την ενεργοποίηση του μαθητή, τη δημιουργική δράση, την ανακαλυπτική μάθηση και τον πειραματισμό καθώς και τη συνεργατική μάθηση. Ακόμη, την ανάπτυξη ικανοτήτων και δεξιοτήτων, τη συζήτηση, τον προβληματισμό, την ανάπτυξη κριτικής σκέψης αλλά και την καλλιέργεια ελεύθερης σκέψης και έκφρασης.

Συνεπώς, στο σχολείο εκτός από τη θεωρία στη σχολική τάξη θα πρέπει να υπάρχει και εργαστήριο πληροφορικής. Πιο συγκεκριμένα, το εργαστήριο πληροφορικής πρέπει να έχει τον κατάλληλο για την επίτευξη των στόχων του μαθήματος, υπολογιστικό και δικτυακό εξοπλισμό. Η εργονομία του χώρου, των επίπλων και των μηχανημάτων πρέπει να εξασφαλίζει για τους μαθητές όλες τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας. Ο υπολογιστικός εξοπλισμός (υλικό και λογισμικό) των εργαστηρίων πρέπει να είναι σύγχρονος ώστε οι μαθητές να μην αποκομίζουν μια μίζερη εικόνα για την τεχνολογία, δεν είναι όμως εφικτό, πάντα. 

Καταλήγοντας, καλό θα ήταν να γίνει αναφορά και στην ύλη του μαθήματος που θα πρέπει να είναι τόση, όση μπορεί να αφομοιώσει ο μαθητής στο διατιθέμενο διδακτικό χρόνο. Επεξηγηματικά, να περιορίζεται σε ένα βασικό και διαχρονικό πυρήνα γνώσεων και να έχει ευελιξία ώστε να προσαρμόζεται στις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις. Επίσης, να εξασφαλίζει συνέχεια και σύνδεση με όσα έχουν προηγηθεί αλλά και με όσα ακολουθούν, να συσχετίζει και να συνδέει τα θέματα που διαπραγματεύεται με άλλα γνωστικά αντικείμενα (διαθεματική προσέγγιση).

Αναστασία Κακλαμάνου

Το πιο ισχυρό μέσο έκφρασης ενός παιδιού και αναπόσπαστη δραστηριότητα της καθημερινότητάς του είναι το παιχνίδι. Μέσω αυτού μπορεί να εξωτερικεύει τα συναισθήματά του, να μαθαίνει, να πειραματίζεται, να ευχαριστιέται και να ανακαλύπτει σιγά-σιγά τον εαυτό του και τον κόσμο που το περιβάλλει.

Το παιχνίδι ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας των παιδιών προϋπάρχει από την αρχαιότητα, διαφέρει όμως σημαντικά με το παιχνίδι στις μέρες μας. Τα παιδιά στην αρχαιότητα με τα υλικά που μάζευαν από τη φύση (ξύλα, πέτρες, πηλό) έφτιαχναν τα αυτοσχέδια παιχνίδια τους ενώ στην σημερινή εποχή υπάρχει μια τεράστια μαζική παραγωγή παιχνιδιών από αλυσίδες καταστημάτων. 

Σε γενικές γραμμές, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το παιχνίδι αποτελεί μια βασική δραστηριότητα στη ζωή του παιδιού, η οποία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη σωματική, ψυχοσυναισθηματική, κοινωνική και γνωστική του ανάπτυξη. Μέσα από το παιχνίδι, το παιδί έχει την δυνατότητα να δράσει ελεύθερα, να αναπτύξει τις σωματικές και γλωσσικές του ικανότητες. Επίσης, να οξύνει τη σκέψη του, την κρίση του, τη λογική του, να ερευνήσει τον υλικό κόσμο, να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του και το κυριότερο να εκφράσει τα συναισθήματα του. Ακόμη, το παιχνίδι δίνει την ευκαιρία στο παιδί να αποκτήσει εμπιστοσύνη στις ικανότητες του, να μάθει να κοινωνικοποιείται και να συνεργάζεται.

 Η αξία του παιχνιδιού είναι μέγιστη διότι μπορεί:

1. να ενσωματώνει γνωστικά, συναισθηματικά και κοινωνικά ερεθίσματα.
2. Nα διευκολύνει τη μάθηση εκθέτοντας τα παιδιά σε νέες εμπειρίες, δραστηριότητες και ιδέες.
3. Nα επιτρέπει στα παιδιά να δομούν νοήματα από τις εμπειρίες τους.
4. Nα εντάσσει τα παιδιά στο κοινωνικό σύνολο καθώς τα βοηθάει στην αντίληψη της ομαδικότητας με τους κανόνες και τις αξίες της.
5. Nα προσαρμόζει την ψυχοσύνθεση του με την δημιουργία του αυτοελέγχου, του σεβασμού και της ωρίμανσης του.

Η απουσία του παιχνιδιού από τη ζωή του παιδιού θα μπορούσε να συνδεθεί με φτωχές κινητικές δεξιότητες, χαμηλά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, μειωμένες κοινωνικές δεξιότητες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, τη δυσκολία διαχείρισης κοινωνικών καταστάσεων, όπως η επίλυση συγκρούσεων, θεμάτων διαφορετικότητας, αυτοεκτίμησης, αποτυχίας. Γεγονός που θα επηρεάσει και τη μετέπειτα ζωής τους.

Επιπλέον, παίζει καθοριστικό ρόλο στη σωματική, την ψυχοσυναισθηματική, την κοινωνική και τη γνωστική του ανάπτυξη ενός παιδιού γιατί εμπεριέχει την έννοια της ελευθερίας, προβάλλει πρότυπα συμπεριφοράς και συνάμα αποτελεί μια εξελικτική διαδικασία. Επίσης, βοηθάει στην εύκολη προσέγγιση της γνώσης με διασκεδαστικό τρόπο.

Επομένως, το παιχνίδι δεν είναι απλώς μια τυχαία παράμετρος της παιδικής ηλικίας αλλά έχει συγκεκριμένες λειτουργίες και σκοπό, όπως την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού και τη ψυχική του ισορροπία.

Καταλήγοντας, μην ξεχνάμε και τα ψηφιακά παιχνίδια. Χάρη στη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας, τα περισσότερα παιδιά από μικρή ηλικία ξέρουν να χειρίζονται κινητό, tablet και υπολογιστή. Συνήθως, η πρώτη επαφή γίνεται σε βρεφική ακόμη ηλικία όταν ορισμένοι γονείς για να κοιμίσουν, ταΐσουν ή απασχολήσουν τα παιδιά τους τους δίνουν το κινητό για να ακούσουν παιδικά τραγουδάκια ή για να δουν παιδικά.

Τα παιδιά, έτσι, εξοικειώνονται με την τεχνολογία και μεγαλώνοντας εντάσσουν στην καθημερινότητα τους τα ψηφιακά παιχνίδια. Ορισμένες φορές, όμως, αυτή η εξοικείωση γίνεται εμμονή…

 Αναστασία Κακλαμάνου

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως όλοι μας έχουμε ανάγκη να περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους και να αναπτύσσουμε σχέσεις μαζί τους, φιλικές ή ερωτικές. Η πιο «στενή» σχέση λένε πως είναι η αγάπη. Πράγματι, αλλά δεν είναι ο μοναδικός τύπος «στενής» σχέσης που μπορούμε να δημιουργήσουμε.

Με τον όρο «σχέση» εννοούμε όταν δύο άνθρωποι ή περισσότεροι έρχονται πολύ κοντά ο ένας με τον άλλον. Οι διαπροσωπικές μας σχέσεις είναι πολύ σημαντικό μέρος της ζωής μας και αναπτύσσονται, αρχικά, στο οικογενειακό μας περιβάλλον.

Όλοι μας έχουμε την ανάγκη να έχουμε φίλους, δεσμό αλλιώς μας «κυριεύει» το αίσθημα της μοναξιάς. Σε κάθε περίπτωση, όμως, επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε μια υγιής σχέση που θα μπορεί να αντέξει στο χρόνο. Κατά κοινή ομολογία, υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά που οφείλουν να έχουν αυτές οι «στενές» σχέσεις.

Η εμπιστοσύνη, η ζεστασιά και η στοργή, η αποκάλυψη προσωπικών στοιχείων και η αφοσίωση αποτελούν μερικά από αυτά τα χαρακτηριστικά. Ας τα δούμε, αναλυτικά:

Εμπιστοσύνη: Η πίστη στον άλλον, η οποία εμπεριέχει μια δόση ρίσκου διότι δεν μπορείς να γνωρίζεις εξ’ αρχής εάν το ατόμο που αναπτύσσεις σχέση μαζί του δεν θα σε προδώσει ή αν θα σου προσφέρει τη συναισθηματική στήριξη που επιζητάς. Για να υπάρχει εμπιστοσύνη σε μια σχέση είτε φιλική είτε ερωτική πρέπει να υπάρχει εξίσου αξιοπιστία, ανταπόκριση, δυνατότητα και επιθυμία επίλυσης των συγκρούσεων μεταξύ σας αλλά και πίστη.

Ζεστασιά και στοργή: Αν δεν ανυπομονείς να βρεθείς με τους στενούς σου φίλους ή με τη σχέση σου και να περάσεις χρόνο μαζί τους/του, μάλλον κάτι πάει λάθος. Η ζεστασία και η στοργή είναι από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά μιας σχέσης. Πολύ βασικό να νιώθεις οικειότητα και αγάπη για τον άλλον, να χαίρεσαι με τη χαρά του, να απολαμβάνεις την παρέα του κ.α.

Αποκάλυψη προσωπικών στοιχείων: Οι άνθρωποι γνωρίζονται και καταλαβαίνονται καλύτερα όταν εκμυστηρεύονται ο ένας στον άλλον εμπειρίες, επιθυμίες κ.α. Μέσα από τις αποκαλύψεις, η σχέση γίνεται πιο δυνατή διότι δεν ανοιγόμαστε σε όλους και δεν υπάρχει κιόλας λόγος.

Αφοσίωση: Για να γίνει μια σχέση ανθεκτική και ανεπηρέαστη στο πέρασμα του χρόνου και να αποκρούσει κάθε πιθανό εμπόδιο χρειάζεται η αφοσίωση.

Για τους περισσότερους ανθρώπους, τα πρόσωπα με τα οποία διατηρούν «στενές» σχέσεις είναι ελάχιστα γιατί λίγοι είναι αυτοί που είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν ανά πάσα στιγμή, ενδιαφέρονται για την ευτυχία σου και βρίσκονται δίπλα σου στις χαρές και στις λύπες, χωρίς επικριτικά σχόλια και πικρία.

Βέβαια, στη ζωή μας θα συναντήσουμε και ανθρώπους που δεν μας προσφέρουν την υποστήριξη τους ή δεν χαίρονται με τη χαρά μας αλλά αντιθέτως μας δημιουργούν προβλήματα, μας μειώνουν ή μας κάνουν να αισθανόμαστε ότι κάνουμε λάθη και γι’ αυτό μας επικρίνουν συνεχώς. Οι σχέσεις αυτές, λοιπόν, σαμποτάρουν τις προσπάθειες μας για να φτάσουμε στην προσωπική μας ευτυχία.

Όσο δύσκολο και να είναι σε κάποιες περιπτώσεις, πρέπει να τους αποφεύγουμε και να μην επιτρέπουμε στον εαυτό μας να διατηρούμε τοξικές σχέσεις μακροχρόνια. Δεν έχουν τίποτα να μας προσφέρουν και είναι κρίμα να σπαταλάμε χρόνο σε ανθρώπους που δεν μας νοιάζονται πραγματικά.

Αναστασία Κακλαμάνου