Το Μεγάλο Σάββατο είναι η τελευταία μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας και της Μεγάλης Σαρακοστής. Είναι το μόνο Σάββατο του χρόνου κατά το οποίο νηστεύεται και το λάδι, για αυτό και ονομάζεται και «Αλάδωτο Σάββατο».

Η 1^η ανάσταση

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου γιορτάζεται «η θεόσωμον ταφήν» και «η εις άδου κάθοδον», δηλαδή η ταφή του Κυρίου και η κάθοδο Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς, στον Εσπερινό, όπου ψάλλεται το «ἀνάστα, ὁ Θεός, κρίνων τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι».

Στην Ελλάδα η Θεία Λειτουργία της Αναστάσεως γίνεται το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου. Κατά την διάρκεια της Λειτουργίας, στις 12 ακριβώς τα μεσάνυχτα, σβήνουν τα φώτα της εκκλησίας και ο ιερέας προβάλει στην Ωραία Πύλη, κρατώντας σε κάθε χέρι από μία δεσμίδα τριάντα τριών κεριών με το Άγιο Φως, και ψάλλοντας το «Δεύτε λάβετε Φως…». Στην συνέχεια ιερείς, ψάλτες και πιστοί βγαίνουν στο περίβολο της εκκλησίαςόπου γίνεται η ανάγνωση του Ευαγγελίου της Αναστάσεως και ψάλλεται το «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος».

Αμέσως μετά πέφτουν βεγγαλικά. Μετά την Ανάσταση, οι πιστοί μεταφέρουν στο σπίτι τους το Άγιο Φως. Στην είσοδο του σπιτιού τους, κάνουν, με τον καπνό της λαμπάδας, το σχήμα του σταυρού. Μετά ανάβουν το καντήλι και προσπαθούν να το κρατήσουν τουλάχιστον τρεις με σαράντα ημέρες.

Στη συνέχεια κάθονται στο Πασχαλινό τραπέζι για να φάνε την πατροπαράδοτη μαγειρίτσα (σούπα από αρνίσια ή βοδινά εντόσθια). Τσουγκρίζουν κόκκινα αυγά και τρώνε κουλούρια και τσουρέκια. Για να φτιάξουν τις λαμπρόπιτες, βάζουν ζυμάρι μέσα σε στρογγυλό ταψί, και φτιάχνουν κάτι σαν πηγάδι μέσα στη μέση της ζύμης, το γεμίζουν με γέμιση από τυρί και αυγά και τις αλείφουν με αυγό πριν τις ψήσουν.

Η ακριβής ώρα της Ανάσταση του Ιησού, αποτελεί ένα σημείο προβληματισμού και διαφωνίας μεταξύ των μελετητών, αφού κανένας από τους Ευαγγελιστές δε κάνει σαφή αναφορά σε αυτήν.

• Ματθαίος: «Οψέ Σάββατων τη επιφωσκούση εις μί­αν σαββάτων».
• Λουκάς: «Τη δε μια των σαββάτων, όρθρου βαθέως ήλθον επί το μνήμα».
• Ιωάννης: «Έρχεται πρωί σκοτίας έτι ούσης εις το μνημείον».
• Μάρ­κος: «Λίαν πρωί της μιας σαββάτων έρχονται επί το μνημείον ανατείλαντος του ηλίου».

Συνεπώς, όλοι συμφωνούν ως προς την ημέρα, Κυριακή, αλλά δίνουν διαφορετικές εκδοχές ως προς την ώρα της Αναστάσεως. Ο Χριστός «αποκτανθήναι και τη τρίτη ημέρα εγερθήναι», δηλαδή ότι θα καταδικαστεί σε θάνατο, αλλά την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Πανδημία, πόλεμος, κλιματική αλλαγή, οικονομική κρίση – το 2022 σίγουρα δεν είναι μία εύκολη χρονιά. Περνάμε ατέλειωτες ώρες στις οθόνες μας, διαβάζοντας άσχημα νέα και, αντί να σταματάμε, συνήθως μπαίνουμε όλο και πιο βαθιά στη λαγουδότρυπα. Αυτό έχει oρισμό και όνομα – είναι «η αδιάκοπη ανάγνωση δυσάρεστων ειδήσεων», λέγεται doomscrolling, ο εγκέφαλός μας το λατρεύει και έχει τεράστια επίδραση στην ψυχολογία μας.

Το doomscrolling μας επηρεάζει χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Μας προκαλεί άγχος και κατάθλιψη, εξάντληση από όλα τα τραγικά γεγονότα γύρω μας. Αισθανόμαστε ανήμποροι να ελέγξουμε τις καταστάσεις και καταλήγουμε όλο και πιο δυστυχισμένοι, κάθε μέρα που περνά.

Τι μας συμβαίνει;

Τα επίπεδα της σεροτονίνης, την οποία πολλοί γνωρίζουμε ως ορμόνη της ευτυχίας, πέφτουν σημαντικά και αυξάνεται η πιθανότητα να αντιμετωπίσουμε κατάθλιψη ή αγχώδη διαταραχή. Αποκτούμε υπερβολική ενσυναίσθηση και αφήνουμε κάθε άσχημο που συμβαίνει στον κόσμο να επηρεάσει την ευεξία μας, οι αρνητικές σκέψεις κατακλύζουν το μυαλό μας και βυθιζόμαστε στο σκοτάδι. Κι όσο περισσότερο μένουμε σε αυτήν την κατάσταση, τόσο τη συνηθίζουμε και βρισκόμαστε κολλημένοι σε αδιέξοδο.

Πώς σταματάμε;

Το σημαντικό είναι να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει πρόβλημα, ότι η συνήθειά μας είναι, στην πραγματικότητα, βλαβερή για την ψυχική μας υγεία και η επιθυμία μας να ενημερωνόμαστε για όλες τις εξελίξεις, καταλήγει τοξική.

Όταν συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει, δεν έχουμε παρά να βάλουμε όρια στον εαυτό μας. Ίσως μας επιτρέψουμε να διαβάζουμε ειδήσεις για 15 μόνο λεπτά την ημέρα, ή να επικεντρωνόμαστε στα θετικά νέα.

Ψυχολόγοι προτείνουν να διαβάζουμε έστω τρεις χαρμόσυνες ειδήσεις, να τις σημειώνουμε σε ένα χαρτί και να τις κοιτάμε κάθε φορά που νιώθουμε να χανόμαστε.

Μία ακόμη καλή ιδέα, είναι να γίνουμε μέρος της λύσης των προβλημάτων που τόσο μας βαραίνουν. Για παράδειγμα να συμμετάσχουμε ως εθελοντές σε οργανισμούς που συγκεντρώνουν τρόφιμα για Ουκρανούς πρόσφυγες.

Κι αν τίποτα δε λειτουργεί, οι ειδικοί ψυχικής υγείας αναλαμβάνουν να δώσουν χρήσιμες συμβουλές για να αναθεωρήσουμε την παρούσα πνευματική μας κατάσταση και να επέλθει η ψυχική ανάταση και αισιόδοξη ματιά απέναντι στην ζωή.

Όταν η ενημέρωση γίνεται εμμονή και η θλίψη, κανονικότητα, είναι απαραίτητο να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

Είναι πολύ σημαντικό ο διδάσκων να γνωρίζει τις υποκείμενες παιδαγωγικές προσεγγίσεις, προκειμένου να επεξεργαστεί θέματα αντιρατσιστικής εκπαίδευσης στη σχολική τάξη. Έτσι, θα πρέπει να οριοθετηθούν οι αντιρατσιστικές, διαπολιτισμικές, καθώς και πολυπολιτισμικές προσεγγίσεις.

Οι απαρχές του αντιρατσιστικού κινήματος

Αντιρατσιστικά εκπαιδευτικά προγράμματα αναπτύχθηκαν και τέθηκαν σε εφαρμογή για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο. Κεντρική ιδέα ήταν η αντιμετώπιση του ρατσισμού στους κοινωνικούς θεσμούς, στους οποίους οι μετανάστες πολίτες βίωναν καθημερινά τον ρατσισμό. Μάλιστα, οι ρατσιστικές διακρίσεις απευθύνονταν ιδιαίτερα στις εθνικές μειονότητες, τα μέλη των οποίων κατείχαν πλήρη δικαιώματα του πολίτη. Στο πλαίσιο αυτό, στις αρχές της δεκαετίας του 1980 τα θύματα ανέπτυξαν μια συγκεκριμένη στρατηγική δράση και αναζήτησαν δυνατότητες παρέμβασης.

Στη Γερμανία η αντιρατσιστική εκπαίδευση ακολούθησε διαφορετικές προσεγγίσεις. Εκεί, κατά τη δεκαετία του 1980, διαπράχθηκαν επιθέσεις και αποτρόπαιες πράξεις βίας κατά μεταναστών και αιτούντων άσυλο από πολλούς νέους που εντάχθηκαν σε δεξιές, εξτρεμιστικές ομάδες. Ως εκ τούτου, στην προκειμένη περίπτωση η προσοχή και η έρευνα επικεντρώθηκαν στις στρατηγικές λύσεις για την αντιμετώπιση του ακροδεξιού εξτρεμισμού. Η πρωτοβουλία αυτή υποστηρίχθηκε, κυρίως, από την εκπαιδευτική κοινότητα και τα μέλη της πλειοψηφούσας κοινωνίας. Σε αντίθεση με το Ηνωμένο Βασίλειο, οι δράσεις προσανατολίστηκαν κυρίως προς τον τομέα ενημέρωσης των νέων και εστίασαν στον καθημερινό ρατσισμό. Το ζήτημα του δομικού ρατσισμού στους κοινωνικούς θεσμούς δεν διαδραμάτισε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο, επειδή ο ρατσισμός θεωρήθηκε ως ένα φαινόμενο που δεν λαμβάνει χώρα στο επίκεντρο της κοινωνίας, αλλά στο περιθώριο αυτής.

Αντιρατσιστικά εκπαιδευτικά προγράμματα

Η αρχική αγγλική πρωτοβουλία της «αντιρατσιστικής διδασκαλίας», «antiracist teaching» (ART) θεωρήθηκε ως «μαύρη απάντηση» στα πολυπολιτισμικά εκπαιδευτικά προγράμματα της κυβέρνησης. Οι συμμετέχοντες επεδίωκαν διαφορετικές προσεγγίσεις, σχετικά με την ανάπτυξη των προγραμμάτων, με τις διαφορετικές, ρατσιστικές συγκρούσεις και διακρίσεις, από αυτές που αποσκοπούσε το κράτος με τα πολυπολιτισμικά εκπαιδευτικά προγράμματα.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Ύστερα από τα γεγονότα που εξακολουθούν να κεντρίζουν το ενδιαφέρον του κόσμου παγκοσμίως και το φόβο που κυριάρχησε στις ψυχές μας μετά το άκουσμα του πολέμου στην Ουκρανία, δεν θα γινόταν να μην ασχοληθούμε με τον τρόπο που θα εξηγήσουμε σε ένα παιδί για τον πόλεμο και ό,τι συνεπάγεται με αυτό.

Τα παιδία έχουν πολλές απορίες και ανησυχίες για το τι συμβαίνει και για το τι θα συμβεί στο μέλλον. Εύλογες απορίες που δυστυχώς κανείς μας δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα. Ωστόσο, μπορούμε να τα προφυλάξουμε και να τα καθησυχάσουμε.

Ο βασικός κανόνας για όλες τις ηλικίες είναι όχι στην υπερβολική πληροφόρηση, όχι στον καταιγισμό εικόνων και όχι στην υπερβολική απόκρυψη που οδηγεί στην αποστείρωση των παιδιών. Τα παιδιά πρέπει να έχουν πρόσβαση στην πληροφορία ανάλογα με την ηλικία τους.

Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας δεν έρχονται συνήθως σε επαφή με την πληροφορία, αν δεν τους τη δώσουμε εμείς. Επομένως, δεν εξηγούμε σε ένα παιδί του νηπιαγωγείου που δεν μας ρώτησε τι συμβαίνει με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Τα παιδιά του δημοτικού, του γυμνασίου και του λυκείου σίγουρα γνωρίζουν ό,τι συμβαίνει είτε από συμμαθητές, είτε από συζητήσεις δασκάλων, είτε από τα social media, είτε από το ίδιο τους το σπίτι. 

Σε γενικές γραμμές, όμως, προσπαθούμε να δίνουμε λίγες πληροφορίες, χωρίς ιδιαίτερες λεπτομέρειες και προσπαθούμε να απαντάμε στις απορίες τους με τρόπο καθησυχαστικό και ήρεμο.

Επίσης, απάνταμε με ειλικρίνεια όσα γνωρίζουμε χωρίς να τα τρομοκρατήσουμε. Αν δεν γνωρίζουμε κάτι, δεν είναι κακό να πούμε πως δεν ξέρουμε.

Τέλος, αγκαλιάζουμε το παιδί για να ηρεμήσει και αποφεύγουμε να βλέπει τη τηλεόραση κυρίως δελτία ειδήσεων προκειμένου να μην δει εικόνες που μπορεί να το τραυματίσουν.

Αναστασία Κακλαμάνου

Με το σύνθημα «Διάβασε ένα ebook» διοργανώνονται παγκοσμίως ποικίλες εκδηλώσεις για την ηλεκτρονική ανάγνωση, με έναρξη την πρώτη Κυριακή του Μαρτίου.

Η πρωτοβουλία ανήκει στην Καναδή συγγραφέα και γραφίστρια Ρίτα Τόους. Στόχος αυτής της πρωτοβουλίας είναι να υπάρξει ενημέρωση για τα ψηφιακά βιβλία (ebook) και την απόλαυση της ψηφιακής ανάγνωσης. Ψηφιακό ή Ηλεκτρονικό βιβλίο (e-book) είναι ένα βιβλίο σε ψηφιακή μορφή, που εκδίδεται με σκοπό την ανάγνωσή του σε ηλεκτρονικό αναγνώστη (e-reader), υπολογιστή ή άλλη ηλεκτρονική συσκευή.

Στην Ελλάδα η αγορά του ψηφιακού βιβλίου βρίσκεται στα σπάργανα, καθώς αντιπροσωπεύει το 1% των συνολικών πωλήσεων στο χώρο του βιβλίου. Αναγνώστες ψηφιακών βιβλίων είναι, κατά βάση, οι συστηματικοί χρήστες του διαδικτύου, ηλικίας 20 έως 45 ετών.

Ποιοι είναι οι στόχοι της εβδομάδας “Διάβασε ένα ebook”;

• να ενημερώσει τους αναγνώστες για τα ebooks
• να ενθαρρύνει την ανάγνωση ebooks
• να ενθαρρύνει εκδοτικούς οίκους, βιβλιοπωλεία, συγγραφείς και κατασκευαστές συσκευών να προσφέρουν για αυτές τις μέρες δωρεάν ή με μεγάλη έκπτωση ebooks και συσκευές

Αυτή η εβδομάδα είναι αφιερωμένη στα ψηφιακά βιβλία, μπες στον κόσμο τους και ανακάλυψε τις άπειρες δυνατότητες που σου δίνουν.

Ψάξε και διάβασε τον αγαπημένο σου τίτλο, δημιούργησε το ή ψηφιοποίησε τον εσύ, για εσένα και τους φίλους σου.

Πηγές

Σαν σήμερα.gr

Ηλεκτρονικός Αναγνώστης

Νένα Ευθυμιάδου

Είναι αυτή η κατάσταση που εσύ δίνεις… και δεν παίρνεις!

Όλοι έχουμε συναντήσει τέτοιους ανθρώπους στη ζωή μας. Άτομα καλοπροαίρετα, φιλικά, συμπαθητικά.
Ανθρώπους που δίνουν και τους ευχαριστεί μόνο αυτό.

Δεν εθελοτυφλούν, δεν πιστεύουν ότι δίνουν όσα παίρνουν, γιατί στην τελική αυτό τους αφήνει αδιάφορους.

Δε δίνουν μόνο όταν έχουν συμφέρον, δεν σκέφτονται καν τις συνθήκες τόπου, χρόνου και κυρίως ατόμου, όταν είναι να προσφέρουν.

Για αυτούς ο καλός λόγος, η χαρά που θα μοιράσουν και η αγάπη που απλόχερα δωρίζουν έρχεται αυθόρμητα.
Δε θέλει σκέψη η καλοσύνη!

Είναι άτομα, που όπως λένε, και το τονίζω το όπως λένε, χαίρεσαι να συναντάς, να κάνεις παρέα μαζί τους, να τους έχεις στη ζωή σου στην τελική! Μιλάς για αυτούς και τα λόγια σου στάζουν μέλι, τους επιδοκιμάζεις και θεωρείς με το κουτό σου το μυαλό ότι έτσι ανταποδίδεις αυτό που… δεν σου ζητούν!

Αλλά τελικά όλα είναι μόνο… λόγια!

Είναι κοινότυπο, αλλά εδώ αρμόζει απόλυτα η φράση «να τα βράσω τα λόγια, η πράξη έχει σημασία»!

Αν χαιρόσουνα πραγματικά που στην ζωή σου είχες την τιμή να γνωρίσεις ένα τέτοιο άτομο, θα έδινες λίγη προσοχή στα σημάδια.

Οι άνθρωποι, γενικά προσφέρουν στους άλλους αυτά που επιθυμούν οι ίδιοι για τον εαυτό τους.

Αυτό είναι και το πολυπόθητο σημάδι! Ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου και τόσο καιρό ποδοπατάς, επειδή τον θεωρείς δεδομένο, θέλει απλά την προσοχή σου.

Δεν έχει ανάγκη από λεκτική αναγνώριση των όσων κάνει για σένα, αλλά από πρακτική.

Είναι άνθρωπος ευαίσθητος, που έχει καταλάβει το απόλυτο νόημα της ζωής, την ανιδιοτελή προσφορά!

Απλά και αυτοί… άνθρωποι είναι και όχι καλοφτιαγμένα ρομπότ.

Κάποιες στιγμές ξυπνάει μέσα τους η λογική, η κοινή λογική.

Βλέπουν πράγματα που βγάζουν μάτι, ότι πιάστηκαν κορόιδο. Είναι κάποιες στιγμές, – στο κάποιες δώστε σημασία, γιατί είναι αυτές οι εξαιρέσεις – που τους παίρνει από κάτω, που ξυπνάνε λες και βγήκαν από λήθαργο και αντικρίζουν την ωμή και σκληρή πραγματικότητα. Συνειδητοποιούν ότι αυτό για το οποίο τόσο καιρό πάσχιζαν δεν αξίζει, δεν αγγίζει καμία προσδοκία τους. Και νιώθουν το απόλυτο κενό, την απογοήτευση, που χειρότερο συναίσθημα δεν υπάρχει. Η λύπη, η στεναχώρια, ο θυμός είναι εφήμερα, ο χρόνος τα γιατρεύει. Η απογοήτευση όμως, σε πληγώνει βαθιά, σου δημιουργεί τραύμα, ανεπανόρθωτο. Σου διαλύει το μέσα σου σαν παλάτι στην άμμο. Αυτό κατεδαφίζεται και εσύ νιώθεις άδειος.

Κι όμως, ακόμη και τότε δεν κατηγορούν τους άλλους, θεωρούν ότι υπαίτιοι είναι αυτοί οι ίδιοι. Και ίσως να έχουν δίκιο! Γιατί δίνουν χωρίς να λογαριάζουν σε ποιον πάει, δεν κρίνουν τους ανθρώπους με τα συνήθη κριτήρια. Αν αγαπούν , αγαπούν αληθινά και δίνονται άνευ όρων. Αναγνωρίζουν τα λάθη τους, που τους οδήγησαν σε αδιέξοδα. Δεν κρατούν όμως κακία και αυτό είναι το ευαίσθητο σημείο τους, που τους καθιστά έρμαιο της τύχης τους!

Αυτά τα άτομα συνήθως, είναι και τα πιο πληγωμένα. Αγαπήστε τα, λίγο παραπάνω! Δίνουν στους άλλους με την ελπίδα ότι έτσι. θα γιατρευτεί η δική τους πληγή, θα καλυφθεί η δική τους ανάγκη για αγάπη. Και στην τελική, τι ζητάνε; Να τους σηκώσεις, όταν πέφτουν!

Ένα άγγιγμα από το πουθενά, εκεί που δεν το περιμένουν. Ένα τηλεφώνημα σε ανύποπτο χρόνο. Ένα φιλί για καληνύχτα ή ευχαριστώ. Μία βόλτα που θα τους ξεκουράσει και θα τους αλλάξει τη ρουτίνα. Απλά πράγματα ζητούν αυτοί οι άνθρωποι. Ενδείξεις μικρές, αλλά θαυματουργές. Ικανές να τους βυθίσουν πάλι… στον κόσμο τους, που δεν είναι ονειρικά πλασμένος, ούτε έχει ροζ συννεφάκια. Απλά όταν ο ουρανός γεμίζει με γκρι σύννεφα βρέχονται, γιατί βάζουν κάτω από την ομπρέλα τους αυτούς που αγαπούν… και λένε ότι λατρεύουν να περπατάνε στη βροχή!

Και είναι μάταιο να προσπαθήσει να αλλάξει ένας τέτοιος άνθρωπος. Θα πέφτει πάντα σε τοίχο. Θα του συμπεριφέρονται άσχημα και όμως, στην πρώτη ευκαιρία θα συμπεριφερθεί σωστά.

Έτσι γεννιέσαι, δεν γίνεσαι.

Δεν θα πω ότι είναι κατάρα, το αντίθετο μάλιστα, είναι χάρισμα, που δυστυχώς δεν έχει αναγνωριστεί και δεν εκτιμάτε σχεδόν ποτέ.

Και επειδή σε αυτήν την ζωή, οι καλοί θα την πατάνε πάντα, και όσο αυτή θα τους πατάει αυτοί θα σέρνονται, μήπως πρέπει απλά να τους δωρίσουμε και άλλη μία ομπρέλα για τις βροχερές μέρες;

Της Κωνσταντίνας Ποζουκίδου.

Πηγή

Την 1η Φεβρουαρίου του 1995 με το τραγικό δυστύχημα των δύο F5 στον ορεινό όγκο του Ίταμου στη Σιθωνία τρεις χειριστές της πολεμικής αεροπορίας πέρασαν στην ιστορία των αθανάτων, ενώ εκτελούσαν χαμηλή, διατεταγμένη πτήση, συγκρούστηκαν μεταξύ τους. Ο Αριστείδης Μαρτάκης ΣΓΟ (Ι) ΑΡ. ΜΑΡΤΑΚΗ, ο Περικλής Κουβερτάρης ΥΠΣΓΟ (Ι) ΠΕΡ. ΚΟΥΒΕΝΤΑΡΑ και ο Γεώργιος Χουσελάς ΑΝΘΣΓΟ (Ι) ΓΕΩΡ. ΧΟΥΣΕΛΑ έμειναν στις μνήμες όλων, πέφτοντας κατά την εκτέλεση του καθήκοντος.

Η πολιτεία το 2001 ανήγειρε μνημείο προς τιμήν των τριών πεσόντων αεροπόρων στη θέση Ζωγράφου στη Βουρβουρού, κοντά στο 20^ό χλμ της επαρχιακής οδού Αγίου Νικολάου – Βουρβουρούς. Παράλληλα στην καρδιά του όρους Ίταμος κτίσθηκε κενοτάφιο, όπου αργότερα τοποθετήθηκαν τα λίγα οστά των πεσόντων, που βρέθηκαν πολύ καιρό μετά το δυστύχημα. Και στο σημείο της πρόσκρουσης των πολεμικών αεροσκαφών, που ήταν ο λοφίσκος Στηθούρι, έχει στηθεί ένας μεγάλος σταυρός.

Υποσμηναγός Περικλής Κουβενταράς
Γεννήθηκε στην Ζηλευτή Τρικάλων το 1968. Εισήλθε στην Σχολή Ικάρων τον Σεπτέμβριο του και αποφοίτησε τον Μάιο του 1991 με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού. Εκπαιδεύτηκε στο Σμήνος Μετεκπαιδεύσεως F-5 της 111 Πτέρυγας Μάχης και στην συνέχεια υπηρέτησε στην 341 Μοίρα της 111 ΠΜ και στην 343 Μοίρα της 113 Πτέρυγας Μάχης ως χειριστής στα αεροσκάφη F-5.

Σμηναγός Αριστείδης Μαρτάκης
Γεννήθηκε στον Άγιο Γεώργιο Ημαθίας το 1963. Εισήλθε στην Σχολή Ικάρων τον Σεπτέμβριο του 1981 και αποφοίτησε τον Μάιο του 1985 με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού. Εκπαιδεύτηκε στο Σμήνος Μετεκπαιδεύσεως F-5 της 111 Πτέρυγας Μάχης. Υπηρέτησε στην 341 Μοίρα της 111 ΠΜ και στην 343 Μοίρα της 113 Πτέρυγας Μάχης ως χειριστής στα αεροσκάφη F-5.

Ανθυποσμηναγός Γεώργιος Χουσελάς
Γεννήθηκε στο Ζευγολατιό Κορινθίας το 1971. Εισήλθε στην Σχολή Ικάρων τον Σεπτέμβριο του 1989 και αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1993 με τον βαθμό του Ανθυποσμηναγού. Τοποθετήθηκε στο Σμήνος Μετεκπαιδεύσεως F-5 της 113 Πτέρυγας Μάχης ως χειριστής στα αεροσκάφη F-5.

Η Ομάδα Εθελοντών Πυροσβεστών «Δραγουντέλι» τίμησε τη μνήμη των πεσόντων αεροπόρων και φέτος που συμπληρώνονται 27 χρόνια, οι εκπρόσωποι της ομάδας ανάβουν ένα κερί στη μνήμη τους.

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός & Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

Με αφορμή την γέννηση του Έντγκαρ Άλαν Πόε (1809-1849), σπουδαίου αμερικανού συγγραφέα, ποιητή και δοκιμιογράφου, παραθέτουμε το πιο γνωστό του αφηγηματικό ποίημα με τίτλο Το Κοράκι. Ο πρωτότυπος τίτλος του ποιήματος στα αγγλικά είναι «The Raven». Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 29 Ιανουαρίου 1845 στην εφημερίδα «New York Evening Mirror» εκτοξεύοντας τη φήμη του δημιουργού του. Έγινε ένα από τα πλέον δημοφιλέστερα ποιήματα παγκοσμίως, χωρίς όμως να αποδώσει την πολυπόθητη οικονομική ανακούφιση στον ίδιο τον ποιητή.

«Το Κοράκι» αποτελείται από 108 στίχους, χωρισμένους σε 18 ίσες στροφές. Είναι γραμμένο σε τροχαϊκό μέτρο και διακρίνεται για την πλούσια ομοιοκαταληξία του, τη μουσικότητά του, τη στυλιζαρισμένη γλώσσα του και την υπερφυσική του ατμόσφαιρα.

Εξιστορεί την επίσκεψη ενός μυστηριώδους κορακιού, σ’ ένα νεαρό φοιτητή, που βρίσκεται σε απόγνωση από τον χαμό της αγαπημένης του Ελεωνόρας και οδηγείται σταδιακά στην τρέλα. Το κοράκι, που έχει λαλιά, στέκεται πάνω σ’ ένα αγαλματάκι της Παλλάδας Αθηνάς στο δωμάτιο του νεαρού φοιτητή και φαίνεται να τον προκαλεί με τη συχνή επανάληψη της λέξης «Ποτέ πιά» (Nevermore), ίσως τη διασημότερη επωδό της αγγλικής γλώσσας.

Το 1846 ο Πόε δημοσίευσε το δοκίμιο Η φιλοσοφία της σύνθεσης («The Philosophy of Composition»), όπου περιγράφει τη διαδικασία σύλληψης και γραφής του ποιήματός του, διαδικασία την οποία εντάσσει στο γενικότερο πλαίσιο της ιδεαλιστικής αισθητικής του.

Ο Εμμανουήλ Ροΐδης, που σύστησε τον Πόε στο ελληνικό κοινό το 1877 με το δοκίμιό του «Εδγάρδος Πόου», χαρακτηρίζει το ποίημα «αριστούργημα, απαράμιλλον δια την λεπτότητα του αισθήματος και την μαγείαν της γλώσσης». Ο ελληνολάτρης διανοητής Περικλής Γιαννόπουλος (1869-1910) το μετέφρασε πρώτος στα ελληνικά το 1894.

Το ποίημα αυτό του Πόε έχει αγαπηθεί κι έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλά heavy metal συγκροτήματα όπως: Carpathian Forest, Tristania, Agathodaimon, Grave Digger, Nevermore. Το 1975 ο Άλαν Πάρσονς μελοποίησε ορισμένους στίχους του ποιήματος στο τραγούδι «Raven», που περιέχεται στο άλμπουμ «Tales of Mystery and Imagination» και το 2003 ο Λου Ριντ παρουσίασε μελοποιημένο όλο το ποίημα στο άλμπουμ «The Raven».

Πολυμέσα

Διαβάστε εδώ « Το κοράκι » :

Πηγή έμπνευσης για το άρθρο που μόλις διαβάσατε, αποτέλεσε το αφιέρωμα της σελίδας Σαν σήμερα.gr

Νένα Ευθυμιάδου

Για να τιμήσουν τα 125 χρόνια κριτικής βιβλίων στην ιστορική εφημερίδα, οι New York Times ζήτησαν από τους αναγνώστες τους να αναδείξουν τα καλύτερα βιβλία για την ίδια περίοδο, από τα τέλη του 19ου αιώνα έως και σήμερα.

Η πρόταση είναι ταυτόχρονα έμμεση αναφορά στα πρώτα χρόνια του “Book Review”, που βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στις προτάσεις των αναγνωστών της εφημερίδας. «Είναι ένα νεύμα στην ιστορία μας (…) Θέλαμε αυτό το πρότζεκτ, όπως και τα πρώτα εγχειρήματά μας, να αντανακλούν τις προτιμήσεις των αναγνωστών», έγραψαν οι Times.

Παρότι υπήρχε ένα τεράστιο σώμα βιβλίων, το κοινό φαίνεται πως τελικά έκρινε με πυξίδα την νοσταλγία. Από τις χιλιάδες βιβλίων, η εφημερίδα κατέληξε στους 25 τίτλους που είχαν προταθεί περισσότερο και τους έθεσε σε νέα ψηφοφορία. Μετά από 200.000 ψήφους σε 67 χώρες, η αμερικανική εφημερίδα ανακοίνωσε τελικά τα αποτελέσματα.

1. Όταν Σκοτώνουν τα Κοτσύφια, (To Kill A Mockingbird), Harper Lee

2. Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού (The Fellowship of the Ring), J.R.R. Tolkien

3. 1984, George Orwell

4. Εκατό Χρόνια Μοναξιά, Gabriel García Márquez

5. Beloved, Toni Morrison

Πηγή

Νένα Ευθυμιάδου

Είναι κοινά παραδεκτό πως στις μέρες μας η «παράδοση του οικογενειακού τραπεζιού» σε καθημερινή βάση τείνει να εγκαταληφθεί. Οι λόγοι είναι πολλοί που μας απομακρυνούν από αυτόν το «θεσμό», διαφορετικές ώρες εργασίας ή εξωσχολικές δραστηριότητες είναι οι κυριότεροι. Όμως, είναι τόσο σημαντικοί αυτοί οι λόγοι ώστε να εγκαταληφθεί αυτός ο «θεσμός» οριστικά;

Αρχικά, είναι σημαντικό να αναφερθεί πως τα τελευταία χρόνια πολλές είναι οι επιστημονικές μελέτες που έχουν τονίσει την αξία των οικογενειακών γευμάτων για τη σωματική ανάπτυξη και την προαγωγή της ψυχικής και σωματικής υγείας των παιδιών.

Ειδικότερα, όταν οι γονείς εφαρμόζουν την αρχή της ισορροπημένης διατροφής, φαίνεται ότι η οικογενειακή διατροφή βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν υγιεινές και ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες. Όσο γευματίζουν οικογενειακά, είναι λιγότερο πιθανό να καταναλώσουν ακατάλληλα τρόφιμα, διότι οι γονείς μπορούν να ελέγξουν τόσο την ποιότητα όσο και την ποσότητα των τροφών. 

Επίσης, τα αποτελέσματα μελετών έδειξαν ότι τα παιδιά που τρώνε συχνά με την οικογένειά τους, έχουν κατά 50% λιγότερες πιθανότητες να υποφέρουν από άγχος, ενώ παράλληλα είναι πιο ευτυχισμένα και πιο υγιή διανοητικά.

Οι γιορτινές μέρες, λοιπόν, είναι η ευκαιρία να βρεθούμε ξανά με την οικογένεια μας και να φάμε όλοι μαζί!

Ορισμένοι λόγοι για να εκτιμήσουμε ξανά την αξία ενός οικογενειακού γεύματος, πόσο μάλλον κατά την περιόδο των Χριστουγέννων, είναι οι εξής:

1. Δημιουργούμε όμορφες οικογενειακές αναμνήσεις.
2. Ενισχύονται οι οικογενειακοί δεσμοί.
3. Περνάμε καθορισμένο κοινό χρόνο με τα μέλη της οικογένειας.
4. Ευκαιρία για επικοινωνία.
5. Ισχυροποίηση του δεσμού της οικογένειας.
6. Ενισχύεται η αντίληψη της ομαδικότητας, της ισότητας μεταξύ των μελών και η αίσθηση του “ανήκειν” σε μια ευρύτερη ομάδα.
7. Ευκαιρία για την οικογένεια να συζητήσει, να μοιραστεί την καθημερινότητα τους, να ακούσουν οι γονείς τα προβλήματα των παιδιών τους και όπου κρίνουν σημαντικό να τους βοηθήσουν.
8. Το φαγητό με παρέα βοηθά τα παιδιά να μάθουν να μοιράζονται και να σκέφτονται και τους άλλους. 
9. Μειώνει το αίσθημα μοναξιάς ή της απομόνωσης και θέτει τις βάσεις για μια πιο υγιεινή ζωή.
10. Βοηθά στο γέλιο, την χαρά και την αισιοδοξία.

Ας καθιερώσουμε στο πρόγραμμα μας, λοιπόν, αυτή τη τόσο σημαντική συνήθεια για την οικογένειας μας και ιδίως αυτές τις γιορτινές μέρες!

Αναστασία Κακλαμάνου