Από όλους εμάς στο CityVibes.gr, ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες τις μανούλες του κόσμου.

Η Ingeborg Meinster-Van der Duin, μια δασκάλα από το ολλανδικό σχολείο Haarlem Dr. H.Bavinck, ένιωσε τρομερή νοσταλγία για τους μαθητές της κατά την διάρκεια της καραντίνας που τα σχολεία της χώρας είναι κλειστά και αποφάσισε να τους το δείξει με τον πιο δημιουργικό τρόπο!

Κατά την διάρκεια των διακοπών του Πάσχα, οπότε δεν είχε τηλε-μαθήματα, έκατσε και έπλεξε με τα χεράκια της 23 φανταστικά κουκλάκια –ένα για τον κάθε αγαπημένο της μαθητή!

Και επειδή δεν έχει ακόμα την δυνατότητα να τους τα δώσει, τα φωτογράφισε και έστειλε στους γονείς την εικόνα, η οποία βέβαια δεν θα μπορούσε να μη γίνει viral!

Πηγή

Mε αργά βήματα η αυτοκινητοβιομηχανία προχωρά στην επανέναρξη της παραγωγικής διαδικασίας και στην επιστροφή στην κανονικότητα όμως φαίνεται πως ο Covid-19 θα αφήσει και κάποια ανεξίτηλα σημάδια.

Σε πρόσφατη έρευνα του Bloomberg μεταξύ αρκετών σχεδιαστών ήταν κοινά αποδεχτό πως ο σχεδιασμός των αυτοκινήτων θα υποστεί αλλαγές μετά την πανδημία του Covid-19.  Ο επικεφαλής σχεδιασμού της Daimler, Gorden Wagener σημείωσε μεταξύ άλλων πως η πανδημία έχει αλλάξει για πολύ κόσμο την αντίληψη σχετικά με την ασφάλεια και την πολυτέλεια.

Αντίστοιχη είναι και η λογική του Felix Kibertus, της Rolls-Royce ο οποίος τόνισε πως στο μέλλον, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, θα έχει πολύ μεγάλη σημασία η ελευθερία του να μπορείς να μετακινείσαι νιώθοντας ασφαλής και τα αυτοκίνητα θα πρέπει να μεταφέρουν αυτή την ασφάλεια σε όσους φιλοξενούνται στην καμπίνα τους.

Είναι λοιπόν σχεδόν σίγουρο πως όλοι οι κατασκευαστές θα προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν υψηλότερα στάνταρ προστασίας στο εσωτερικό των αυτοκινήτων. Αρκετοί προσφέρουν ήδη προηγμένα συστήματα φιλτραρίσματος του αέρα ενώ η Jaguar Land Rover πειραματίζεται σε μια τεχνολογία υπέρυθρης ακτινοβολίας για την αντιμετώπιση βακτηρίων και ιών. Στόχος είναι αυτή η τεχνολογία να ενσωματωθεί στο σύστημα κλιματισμού ώστε να σταματά την κυκλοφορία επικίνδυνων παθογόνων στον αέρα της καμπίνας. Η Mercedes-Benz από την πλευρά της αν και δεν έχει δώσει λεπτομέρειες για την τεχνολογία της και τον τρόπο που θα λειτουργεί έχει αποκαλύψει πως μεταξύ άλλων εξετάζει τη δυνατότητα για καθαρισμό όχι μόνο του αέρα που κυκλοφορεί στο αυτοκίνητα αλλά και αυτού που βρίσκεται γύρω του.

Πηγή

«Ο κίνδυνος θανάτου από Covid-19 είναι χαμηλός, συνεπώς οι πολιτικοί μπορούν να διαβεβαιώσουν το κοινό ότι οι χειρότεροι φόβοι μας έχουν περάσει». Αυτό αναφέρει ο διακεκριμένος Έλληνας καθηγητής ιατρικής, επιδημιολογίας και στατιστικής Γιάννης Ιωαννίδης της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια σε άρθρο του στους χθεσινούς «Κυριακάτικους Τάιμς του Λονδίνου», σε συνεργασία με τον Ρόχαν Σίλβα, πρώην σύμβουλο του Βρετανού πρωθυπουργού και συνεργάτη της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου (LSE).

Επιπλέον, όπως τονίζουν, «μια άλλη συνέπεια είναι ότι ένα lockdown δεν είναι πλέον η δέουσα απάντηση, ιδίως με δεδομένες τις σοβαρά αρνητικές επιπτώσεις: μαζική ανεργία και αύξηση της οικιακής βίας, τα προβλήματα ψυχικής υγείας και παιδικής κακοποίησης, καθώς και οι θάνατοι που προκαλούνται από καθυστερημένη ή ματαιωμένη ιατρική θεραπεία».

Όπως αναφέρει το άρθρο, όσο περνάει ο χρόνος, προκύπτει μια πιο αισιόδοξη εικόνα σχετικά με τις αρχικές «τρομοκρατικές» στατιστικές, που οδήγησαν πολλές κυβερνήσεις να «κατεβάσουν ρολά» στις οικονομίες τους και να βάλουν σε καραντίνα τον πληθυσμό τους. Σύμφωνα με τον κ. Ιωαννίδη, «πρώτον, είναι σαφές ότι η Covid-19 είναι πολύ πιο συχνή από ό,τι είχε αρχικά υποτεθεί. Η τεράστια πλειονότητα των ανθρώπων που μολύνονται, έχουν ήπια συμπτώματα ή καθόλου. Οι ερευνητές έχουν ελέγξει για αντισώματα γενικούς πληθυσμούς και έχουν φθάσει στο ίδιο συμπέρασμα: ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν μολυνθεί από Covid-19, είναι πολλές φορές μεγαλύτερος από ό,τι δείχνουν οι επίσημες στατιστικές».

Δεύτερον, όπως επισημαίνεται, «τα στοιχεία δείχνουν ξεκάθαρα ότι η Covid-19 είναι πολύ λιγότερο θανατηφόρα από ό,τι είχε υπάρξει αρχικά ο φόβος. Από τη στιγμή που λαμβάνεται υπόψη ο μεγάλος αριθμός μη διαγνωσμένων περιστατικών, η νόσος έχει θνητότητα συγκρίσιμη μιας σοβαρής εποχικής γρίπης, τουλάχιστον στις περιοχές όπου τα νοσοκομεία και οι οίκοι ευγηρίας δεν έχουν κατακλυστεί. Επίσης βλέπουμε την απότομη ηλικιακή διαβάθμιση της θνητότητας της Covid-19, με περίπου το 90% έως 95% των θανάτων στην Ευρώπη να συμβαίνουν σε άτομα άνω των 65 ετών. Για τα παιδιά και τους νέους ξέρουμε ότι η Covid-19 είναι λιγότερο θανατηφόρα από τη γρίπη».

Τρίτον, σύμφωνα με τους Ιωαννίδη και Ρόχαν, «η θανατηφόρα Covid-19 είναι συχνά μια “νοσοκομειακή” λοίμωξη, που οι άνθρωποι κολλάνε στο νοσοκομείο. Επίσης ο ιός μπορεί να αποβεί ολέθριος σε όσους διαμένουν σε οίκους ευγηρίας: σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες περίπου οι μισοί θάνατοι προέρχονται από τέτοιες εγκαταστάσεις».

Ακόμη, οι δυσανάλογα πολλοί θάνατοι σε μέρη όπως το Μπέργκαμο της Ιταλίας και το Κουίνς της Νέας Υόρκης, αποδίδονται κυρίως στο ότι μολύνθηκε μεγάλο ποσοστό του ιατρικού προσωπικού, που μετέδωσε τον κορονωϊό σε ήδη ασθενείς (με άλλη πάθηση).

«Οι ηγέτες μας πρέπει να συνεχίσουν να ακολουθούν τη βασισμένη στην επιστήμη προσέγγισή τους και να μη φοβούνται να επικοινωνήσουν στο κοινό τα τελευταία ευρήματα», αναφέρει το δημοσίευμα και προσθέτει ότι «ο τερματισμός του lockdown δεν πρέπει να σημαίνει την έναρξη μιας εποχής μαζικής επιτήρησης, είτε μέσω τεστ ιχνηλάτησης ή αναξιόπιστου ελέγχου αντισωμάτων για πιστοποιητικά ανοσίας». Από την άλλη, επισημαίνεται ότι «η προσεκτική άρση των περιοριστικών μέτρων (lockdown) δεν πρέπει να θεωρηθεί ως προσπάθεια για επίτευξη ανοσίας της αγέλης – μια ασύνετη στρατηγική για μια λοίμωξη που τόσο εύκολα μολύνει νοσοκομεία και γηροκομεία».

Ο κ. Ιωαννίδης προτείνει τακτικά τεστ σε νοσοκομεία και γηροκομεία, ενώ συμβουλεύει το κοινό να αποφεύγει τα νοσοκομεία, αν έχει συμπτώματα Covid-19, εκτός και αν κάποιος νιώθει πολύ άρρωστος. «Η περαιτέρω χαλάρωση του lockdown μπορεί να διαμορφωθεί από προσεκτική αξιολόγηση του πώς εξελίσσεται η επιδημία και η διαθεσιμότητα νοσοκομειακών κλινών», όπως λέει.

«Ασφαλώς ο Covid-19 είναι ένας νέος ιός και υπάρχουν πολλά που έχουμε ακόμη να μάθουμε. Όμως όλα τα τελευταία στοιχεία και δεδομένα δείχνουν προς μια ευνοϊκή κατεύθυνση…Με βάση όλα όσα ξέρουμε για τον ιό, οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής μπορούν να περάσουν στην επόμενη φάση και να αρχίσουν να βάζουν ένα τέλος στο lockdown», καταλήγει αισιόδοξα το άρθρο.

Είναι επίσης ενδεικτικό ότι την προηγούμενη Κυριακή η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal παρουσίασε εκτενώς τις απόψεις του Γ. Ιωαννίδη με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ο αγγελιοφόρος καλών ειδήσεων για τον κορονωϊό». Όπως αναφέρει και το δημοσίευμα, ορισμένοι άλλοι συνάδελφοί του τον έχουν επικρίνει ως υπερβολικά αισιόδοξο και βιαστικό να καταργηθούν τα περιοριστικά μέτρα. Ο ίδιος απαντά ότι προτιμά να κοιτάζει τα πραγματικά νούμερα για τον κορονωϊό (ούτε καν τα μαθηματικά μοντέλα που συχνά βασίζονται σε εκτιμήσεις) και να μη διαδίδει «ιστορίες τρόμου» και ψευδείς ειδήσεις (fake news) που απλώς τραβούν την προσοχή.

Πηγή

Μικρά καταστήματα από όλη την Ελλάδα διανέμουν κατ’ οίκον τα προϊόντα τους και αντιστέκονται στις δυσκολίες με το σύνθημα «Είμαστε το βιβλιοπωλείο ΣΟΥ»!

Τουλάχιστον 50 μικρά βιβλιοπωλεία της χώρας ενώνουν τις δυνάμεις τους υπό την ομπρέλα της κίνησης «Είμαστε το βιβλιοπωλείο ΣΟΥ» και επιβεβαιώνουν την προσωπική σχέση που χτίζουν όλα αυτά τα χρόνια με τους πελάτες τους. Τα βιβλιοπωλεία της γειτονιάς, λαμβάνουν τις παραγγελίες τους τηλεφωνικά, με mail ή ακόμα και μέσω των επίσημων σελίδων τους στα social media και στη συνέχεια, τηρώντας όλα τα μέτρα υγιεινής και προστασίας, τις παραδίδουν στα σπίτια των πελατών κατόπιν ραντεβού.

Η ιδιαίτερη αυτή πρωτοβουλία, η οποία αποτελεί ακόμα ένα «παιδί» της καραντίνας, ξεκίνησε μέσω του δικτύου επικοινωνίας που έχουν οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων, θέλοντας να προσανατολίσουν τον κόσμο στο βιβλίο αλλά και να παρέχουν στους πελάτες τους, όσο πιο άμεσα γίνεται, όλα τα υλικά για την απασχόληση των παιδιών στο σπίτι. Η Ευαγγελία Κέπετζη είναι ιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου «Χαρτομάνι» στο Ωραιόκαστρο και περιγράφει πώς πήρε ζωή αυτή η δράση:

«Όταν ανακοινώθηκε η καραντίνα πολλοί συνάδελφοι έκλεισαν τα καταστήματά τους είτε γιατί ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, είτε γιατί έχουν παιδιά και έπρεπε να είναι σπίτι κλπ. Μετά από συζήτηση στην ομάδα προέκυψε αυτή η ιδέα. Τώρα είμαστε πάνω από 50 συμμετέχοντες. Δεν είμαστε πολλοί αν αναλογιστεί κανείς ότι μιλάμε για βιβλιοπωλεία σε όλη την Ελλάδα αλλά ο στόχος είναι να υπάρχει και μία κοινή γραμμή και φιλοσοφία. Είμαστε μικρά καταστήματα με αγάπη για το βιβλίο και θέλουμε ο κόσμος να κινηθεί και να προσανατολιστεί προς το βιβλίο.

Πλαστελίνες και βιβλία οι καλύτεροι σύμμαχοι των γονέων

Η ανάγκη της απασχόλησης των παιδιών τη στιγμή που οι γονείς μπορεί να δούλευαν από το σπίτι, χωρίς να υπάρχει πλέον δυνατότητα εξωτερικής βοήθειας, αντιμετωπίστηκε με κατασκευές, βιβλία και άλλες δημιουργικές δραστηριότητες. Παράλληλα, οι ενήλικες αναζήτησαν έναν τρόπο να μιλήσουν στα παιδιά τους για αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση και το βιβλίο ήταν και πάλι εδώ για να τους λύσει τα χέρια: «Ο κόσμος βρέθηκε ξαφνικά σπίτι, για μεγάλο διάστημα, με τα παιδιά του και κανείς δε μπόρεσε να προετοιμαστεί. Υπήρξε μεγάλη ανάγκη να προμηθευτούν υλικά για κατασκευές προκειμένου να συνεχιστεί η ρουτίνα των παιδιών αλλά και η απασχόλησή τους μέσα στο σπίτι. Τις πρώτες εβδομάδες ο κόσμος ήταν χαμένος. Για παράδειγμα δε μπορώ να μετρήσω πόσες πλαστελίνες μου ζητούσαν. Από ένα σημείο και μετά ανέβαζα καθημερινά στα social του μαγαζιού βίντεο με κατασκευές και αυτό προέτρεπε τον κόσμο να τηλεφωνεί και να παραγγέλνει τα υλικά που χρειαζόταν.

α βιβλία έφυγαν πολύ, κατά βάση τα παιδικά. Βέβαια το βιβλίο ήταν και ένα πολύ καλό δώρο για το Πάσχα. Γενικώς το βιβλίο αναπτύσσει μία ιδιαίτερη επικοινωνία μεταξύ του γονέα και του παιδιού. Την επικοινωνία που έχουμε ανάγκη για να κατευνάσουμε τα πνεύματα, να κοιμηθούμε και να ζήσουμε μία κοινή ζωή. Επίσης οι γονείς έπρεπε να εξηγήσουν και κάποια πράγματα στα παιδιά τους. Τα βιβλία που είχαν σχέση με την καθαριότητα και κάποιοι νέοι τίτλοι αποκλειστικά για τον κορωνοϊό είχαν μεγάλη ζήτηση. Τα παιδιά από 2 έως 5 ετών μαγεύονται από το βιβλίο επομένως λειτούργησε πολύ βοηθητικά. Δε θεωρώ όμως ότι ο κόσμος διάβασε βιβλία. Πέραν των παιδικών δηλαδή, αγοράστηκαν αλλά δεν πιστεύω ότι διαβάστηκαν. Όταν η ειδησεογραφική ενημέρωση είναι μεγάλη και κουβαλάμε βάρος δεν μπορούμε να διαβάσουμε. Αυτό το διάστημα δεν ήταν διακοπές παρόλο που το πήραμε έτσι στην αρχή.» εξηγεί η Ευαγγελία.

Η προσωπική σχέση που αναπτύσσει ένα μαγαζί μικρής εμβέλειας με τους καταναλωτές αντανακλάται στην αμφίπλευρη στήριξη σε δύσκολους καιρούς. Έτσι λειτούργησε και η Ευαγγελία αυτή την περίοδο, η οποία αποφάσισε να διανέμει προσωπικά τις παραγγελίες όταν οι μεταφορείς, λόγω αυξημένου φόρτου εργασίας, θα παρέδιδαν τα προϊόντα σε δέκα ημέρες: «Οι μεταφορικές με τις οποίες συνεργαζόμαστε είχαν πλήρες πρόγραμμα λόγω της κατάστασης και το σύστημα μπλόκαρε. Επομένως σκέφτηκα να κάνουμε τη διανομή προσωπικά. Έχουμε σχέση με τους πελάτες και έτσι τους καταλαβαίνεις. Όταν τους συναντάς στο super market, στη βόλτα ή στο δρόμο δε μπορείς να είσαι απρόσωπος και αδιάφορος. Τουλάχιστον εγώ δε μπορώ να είμαι έτσι. Κάθε μέρα έκανα περίπου δέκα παραδόσεις. Τη Μεγάλη Εβδομάδα ήταν πιο πιεστικά τα πράγματα γιατί έπρεπε οι παραγγελίες να δοθούν σε συγκεκριμένο χρόνο και κατόπιν ραντεβού με τους πελάτες. Από τις 09:00 το πρωί έως τις 02:00 το μεσημέρι δέχομαι παραγγελίες και παραλαβές. Μετά κάνω τις παραδόσεις.»

Η εξέλιξη είναι το «όνειρο» του βιβλιοπωλείου

Κύριο μέλημα φυσικά ήταν, και παραμένει, η ασφάλεια τόσο της ίδιας όσο και των πελατών κατά την παράδοση της παραγγελίας. Τα προϊόντα έπρεπε να έχουν απολυμανθεί σχολαστικά ώστε να μην αποτελέσουν πηγή μετάδοσης του ιού: «Η απολύμανση γινόταν όταν έφταναν τα πράγματα. Ό,τι υπήρχε ήδη μέσα στο μαγαζί απολυμάνθηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες. Οι κούτες που έφταναν σε εμάς έμεναν έξω από το μαγαζί, ανοίγονταν με γάντια, τα προϊόντα καθαρίζονταν προσεκτικά και μετά τακτοποιούνταν στα ράφια ξέροντας πως όλα είναι καθαρά. Ακόμα και έτσι όμως, όταν ένας πελάτης έκανε μία παραγγελία, πριν παραδώσω τα προϊόντα τα απολύμανα εκ νέου και μάλιστα τα παρέδιδα εντός σφραγισμένων φακέλων. Έπειτα έμπαιναν όλα τα δέματα σε μία τσάντα που είχα μόνο για αυτή τη χρήση την οποία και καθάριζα τακτικά και τα παρέδιδα με το αμάξι μου.»

Με τα συμμετέχοντα στη δράση καταστήματα να αυξάνονται καθημερινά, δεν αποκλείεται μελλοντικά δούμε όλο και περισσότερα. Στην παρούσα φάση, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερώνονται από την επίσημη σελίδα της πρωτοβουλίας στο Facebook, τόσο για τα βιβλιοπωλεία που τη συνθέτουν όσο για τους τρέχοντες διαγωνισμούς. Σε ένα πλαίσιο συνεργασίας και κατανόησης, η Ευαγγελία μας υπενθυμίζει πως ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουμε είναι να παραμείνουμε ενωμένοι: «Ελπίζω μελλοντικά να πετύχουμε και τη δημιουργία εκδηλώσεων. Η κίνησή μας θα συνεχιστεί και μετά την καραντίνα και θα οι δράσεις μας αναρτώνται στη σελίδα μας στο Facebook. Πρόκειται για κάτι που γεννήθηκε μέσα στην καραντίνα και η εξέλιξη είναι το όνειρο των βιβλιοπωλείων. Οι επαγγελματίες πρέπει να συνεννοούμαστε γιατί με την καλή σχέση μόνο να κερδίσεις μπορείς. Ήταν μία ανάγκη μας αυτό. Το να ξέρεις ότι έχω κάπου να ακουμπήσω και να πω το πρόβλημά μου και να δούμε μαζί πως μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε.»

Πηγή

Η διαδρομή προς την Αγία Θεοδώρα Βάστα αποζημιώνει και με το παραπάνω τον επισκέπτη, αφού το τοπίο είναι ειδυλλιακό.

Καθώς κανείς πλησιάζει, το βουητό των νερών που αναβλύζουν από τα θεμέλια της μικρής εκκλησίας ακούγεται ολοένα και εντονότερο, προκαλώντας στον επισκέπτη δέος μπροστά στο θέαμα που τελικά αντικρίζει.

Δεκαεφτά μεγάλα δέντρα ξεπηδούν από την στέγη ενός μικρού πέτρινου ναϊδρίου στην Αγία Θεοδώρα Βάστα, την ώρα που από τα θεμέλιά της αναβλύζουν τα νερά ενός κεφαλαριού. Γιορτάζει στις 11 Σεπτεμβρίου, ωστόσο χιλιάδες προσκυνητές επισκέπτονται το εκκλησάκι όλο το χρόνο για να προσκυνήσουν και να θαυμάσουν αυτό το μοναδικό σύμπλεγμα. Ένα ανεξήγητο θαύμα της φύσης που κυριαρχεί στο γαλήνιο αυτό τοπίο.

Όσο εντυπωσιακή είναι η εικόνα του μικρού Ναού της Αγίας Θεοδώρας, άλλο τόσο εντυπωσιακή είναι η ιστορία της ζωής της.

Σχετικά με την Οσιοπαρθενομάρτυρα Θεοδώρα, της οποίας η μνήμη τιμάται κάθε χρόνο στις 11 Σεπτεμβρίου στο χωριό Βάστα Αρκαδίας, έχουν ακουστεί πολλές και διάφορες ιστορίες, κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο άρχισε να υπηρετεί το μοναχισμό.

Οι δύο πιο γνωστές ιστορίες αναφορικά με την Αγία Θεοδώρα έχουν ως εξής: σύμφωνα με την πρώτη, η Αγία καταγόταν από μία φτωχή οικογένεια και εφόσον ήταν το μεγαλύτερο παιδί της, εξαιτίας της οικονομικής ανέχειας της οικογένειάς της, αναγκάστηκε να μεταμφιεστεί σε άνδρα και να υπηρετήσει ως μισθοφόρος στρατιώτης.

Τότε τον ερωτεύτηκε μία νεαρή κοπέλα (ως Θεόδωρο πλέον) και επειδή δεν υπήρξε ανταπόκριση από τον Θεόδωρο, η νεαρή τον κατηγόρησε ότι την είχε αφήσει έγκυο. Έτσι φαίνεται να οδηγήθηκε στο μαρτύριο από την οικογένεια της κοπέλας.

Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, η Αγία καταγόταν από χωριό της Πελοποννήσου, με πιθανότερες τις περιοχές της Αρκαδίας και της Μεσσηνίας. Η οικογένειά της ήταν εξαιρετικά θεοσεβούμενη και προφανώς έτσι ήρθε και εκείνη κοντά στο Θεό.

Αποκορύφωμα της αφοσίωσής της και της αγάπης της γι’ Αυτόν αποτέλεσε η απόφασή της να συνεχίσει τη ζωή της σε μοναστήρι και να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο Χριστό.

Συνέβη όμως το εξής παράδοξο γεγονός: η Αγία Θεοδώρα προτίμησε να εγκαταβιώσει σε ανδρική Μονή και όχι σε γυναικεία. Ωστόσο στη Μονή της Παναΐτσας, όπου και έμενε μεταμφιεσμένη σε άνδρα με το όνομα Θεόδωρος, αποτέλεσε παράδειγμα προς μίμηση χάρη στην υπακοή και την ταπεινοφροσύνη της.

Γι’ αυτό και ο Ηγούμενος της είχε αναθέσει εξαιρετικά υπεύθυνες εργασίες στη Μονή. Κατά την περίοδο που έπληττε λιμός την περιοχή ο μοναχός Θεόδωρος επισκεπτόταν τα σπίτια των Χριστιανών αναζητώντας βοήθεια.

Μία από τις γυναίκες όμως που επισκέφθηκε τον κατηγόρησε πως την άφησε έγκυο. Όπως είναι φυσικό, αυτό δεν θα μπορούσε να ισχύει.

Παρόλα αυτά η Αγία Θεοδώρα, αν και αρνήθηκε τις κατηγορίες, ακολούθησε τους γονείς της γυναίκας ως το χωριό Βάστα της Αρκαδίας, όπου και εκτελέστηκε με αποκεφαλισμό.

Όταν πλέον οι κατήγοροί της αντίκρισαν το γυμνό σώμα της και κατάλαβαν τι είχε συμβεί ζήτησαν συγχώρεση από το Θεό. Σύμφωνα με την παράδοση μάλιστα, η Αγία θεοδώρα φαίνεται να παρακάλεσε το Θεό, πριν τον αποκεφαλισμό της, οι τρίχες του κεφαλιού της να γίνουν δέντρα, το αίμα της ποτάμι για να τα ποτίζει και το σώμα της ναός.

Σύμφωνα με τον Πρωτοσύγγελο της Ι.Μ. Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως, π. Ιάκωβο Κανάκη, η επικρατέστερη άποψη είναι η δεύτερη.

Ο π. Ιάκωβος αναφέρει πως σύμφωνα με την έρευνα της Μητροπόλεως που έχει βασιστεί σε εικόνες και συναξάρια, η Αγία Θεοδώρα παντού εμφανίζεται ως ασκητική φυσιογνωμία και πουθενά ως στρατιώτης.

Η έρευνα της Μητροπόλεως επικεντρώνεται σε δύο πιθανότητες για το λόγο που οδήγησε την Αγία να εγκαταβιώσει σε ανδρώο μοναστήρι: α) με αυτόν τον τρόπο ήθελε να κάνει περισσότερους και ενεργούς ασκητικούς αγώνες και β) έτσι θα χάνονταν πλήρως τα ίχνη της.

Το εκκλησάκι βρίσκεται κοντά στη Μεγαλόπολη. Το προσκύνημα είναι ανοικτό για το κοινό από το πρωί έως τη δύση του ήλιου και σε αυτό τελούνται παρακλήσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως ένα θαύμα της φύσης, αφού το μικρό κτίσμα περιβάλλεται από 17 δέντρα που με την πρώτη ματιά του περιηγητή φαίνεται να προέρχονται κατευθείαν από τη στέγη του και οι κορμοί τους να διακλαδίζονται προς τον ουρανό. Δεν είναι έτσι ακριβώς όμως.

Στην πραγματικότητα οι ρίζες των δέντρων περνώντας μέσα από τους τοίχους καταλήγουν στο έδαφος, ενώ οι κορμοί και τα κλαδιά αναρριχώνται και βρίσκουν διέξοδο από τη στέγη.

Όσον αφορά στο εσωτερικό, μπορούμε να πούμε πως είναι ένας πολύ μικρός χώρος, λιτός, με ξεθωριασμένες από τη φθορά του χρόνου τοιχογραφίες και χωρίς ιδιαίτερους στολισμούς και εκκεντρικότητες.

Όπως μας διαβεβαίωσε ο π. Ιάκωβος Κανάκης οι υπεύθυνοι της Μητροπόλεως έχουν απευθυνθεί σε πολιτικούς μηχανικούς, αλλά και άλλους επιστήμονες όπως αρχιτέκτονες και γεωπόνους, οι οποίοι θεωρούν ως ένα επιστημονικά ανεξήγητο φαινόμενο το ότι τα πλατάνια βρίσκονται τόσα χρόνια και υπό αυτές τις συνθήκες σε αυτή τη θέση.

Σύμφωνα με τον Πρωτοσύγγελο οι επιστήμονες που έχουν κληθεί το θεωρούν κυριολεκτικά θαυμαστό και υπερφυσικό φαινόμενο.

Όπως ανέφερε ο ίδιος το προσκύνημα δεν έχει μόνο Έλληνες επισκέπτες αλλά προκαλεί το ενδιαφέρον και των ξένων επισκεπτών. Ανάμεσά τους βέβαια, θα συναντήσει κανείς και δύσπιστους προσκυνητές που προσπαθούν, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο π. Ιάκωβος, να βρουν τη λύση «ανάμεσα στις πέτρες του κτίσματος», χωρίς όμως τελικά να μπορούν να ερμηνεύσουν το γεγονός.

Πηγή

Σε μια ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία προχώρησε το Ενυδρείο της Τζώρτζια εν μέσω Lockdown. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ενυδρείο στον κόσμο, το οποίο τώρα είναι κλειστό.

Αλλά έχει μια… έκπληξη για όσους θέλουν να το επισκεφτούν: Το ενυδρείο άνοιξε τις κάμερες του. Έτσι μπορεί ο οποιοσδήποτε να δει σε live χρόνο, τι γίνεται μέσα στο ενυδρείο. Και φυσικά να θαυμάσει πολλά θαλάσσια ζώα.

Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να μπεις στο επίσημο site, από το laptop σου ή οποιαδήποτε άλλη φορητή συσκευή.

Πηγή

Το 1969 έμελλε να είναι η χρονιά που όλος ο κόσμος θα γνώριζε τον Τζακ Νίκολσον, καθώς η ερμηνεία του χαρακτήρα ενός μέθυσου δικηγόρου στην ταινία “Ξένοιαστος Καβαλάρης”, οδήγησε στην υποψηφιότητα του για το Βραβείο Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου.

Δεν υπάρχει κάτι που να μην έχει ειπωθεί γι’ αυτόν το κορυφαίο ηθοποιό. Είναι πλέον ένα θρύλος στο Χόλιγουντ και λατρεύτηκε από κοινό και κριτικούς. “Κακό παιδί”, “γυναικάς”, “αντισυμβατικός”, είναι μερικοί από τους τίτλους που του έχουν αποδοθεί κατά καιρούς, αλλά ειλικρινά πιστεύουμε πως τίποτα από αυτά δεν τον έχει αγγίξει.

Πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται γιατί δεν τον βλέπουμε πλέον στο προσκήνιο ή δεν ακούμε γι’ αυτόν. Ωστόσο, ακόμα και αν δεν τον δούμε ξανά σε κάποιον ρόλο, με 3 Όσκαρ από τις 12 φορές που προτάθηκε, και 7 Χρυσές Σφαίρες, ο Νίκολσον είναι ένας ηθοποιός που δεν έχει απομείνει πλέον τίποτα για να αποδείξει.

Στα 82 του χρόνια πλέον και με μια τεράστια εμπειρία ζωής, ο Τζακ Νίκολσον είναι σίγουρα ο κατάλληλος άνθρωπος που μπορεί να αλλάξει την άποψη σου για κάποια πράγματα στην ζωή…

“Πάμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε, όσο πιο σύντομα μπορούμε. Είμαστε σε έναν αγώνα δρόμου με το χρόνο, μέχρι που να μείνουμε από λεφτά.”

“Μόνο σε δύο ανθρώπους στη ζωή σου μπορείς να πεις ψέματα: Στην αστυνομία και στην γυναίκα σου.”

“Δεν υπάρχει κάτι να μετανιώσω. Συνήθως όταν το μυαλό ανατρέχει στο παρελθόν, πιο πιθανό είναι να μετανιώσεις για κάτι που δεν έκανες, παρά για κάτι που έκανες…”

“Βαθιά μέσα μου, ακόμα ζω με την ψευδαίσθηση ότι οι άνθρωποι με βλέπουν σαν ένα πολλά υποσχόμενο και εξελίξιμο νέο ηθοποιό.”

“Ανέκαθεν πίστευα ότι ένα από τα πιο αλάνθαστα σημάδια ότι δεν διατρέχεις κίνδυνο, είναι η δυνατότητα να σηκωθείς και να φύγεις.”

“Mην δίνεις σε κανέναν την καλύτερη σου συμβουλή, πολύ απλά γιατί δεν πρόκειται να την ακολουθήσει.”

“Η υποκριτική είναι η δεύτερη αγαπημένη δουλειά όλων.”

“Νομίζεις ότι ο Θεός ήξερε τι έκανε όταν έφτιαξε τη γυναίκα;”

“Τα πρόβατα τρέμουν το λύκο, αλλά στο τέλος πάντα ο βοσκός τα πηγαίνει για σφάξιμο…”

“Είναι πραγματικά δύσκολο να είσαι ελεύθερος όταν πουλιέσαι και αγοράζεσαι στην αγορά.”

“Με τα γυαλιά ηλίου είμαι ο Τζακ Νίκολσον. Χωρίς αυτά είμαι χοντρός και εξηντάρης.”

“Παίρνω βιάγκρα μόνο όταν είμαι με περισσότερες από μια γυναίκες.”

Όταν εμείς κάνουμε λάθη, το αποκαλούμε «Κακό». Όταν ο Θεός κάνει λάθη, το αποκαλούμε «Φύση».

“Μια φιλενάδα μου είπε κάποτε ότι δεν πρέπει να μαλώνω ποτέ με κάποιον που δεν αγαπάω.”

“Πολύ παλιά, αν έμενα μόνος 2-3 νύχτες στη σειρά, άρχιζα να γράφω ποιήματα περί αυτοκτονίας.”

“Αν γλείφεις ένα βυζί, η ταινία κρίνεται «αυστηρώς ακατάλληλη». Αν πετσοκόβεις το βυζί με ένα τσεκούρι, η ταινία κρίνεται «ακατάλληλη άνω των 13».”

“Εκείνο το λεπτό που συνειδητοποιείς ότι δεν έχεις μάθει τίποτα, πιστεύω ότι είσαι νεκρός.”

“Τρία πράγματα να ξέρεις για τα γηρατειά παιδί μου: πρώτον, ποτέ μην προσπερνάς μια τουαλέτα, δεύτερον ποτέ μην αφήνεις μια στύση να πάει χαμένη και, τρίτον, ποτέ μην εμπιστεύεσαι μια πορδή.”

“Στην τελική, αυτό που μετράει στη ζωή είναι τα όμορφα πράγματα.”

“Ζούμε, πεθαίνουμε και οι ρόδες στα λεωφορεία συνεχίζουν να γυρίζουν…”

Πηγή

O Απρίλιος δεν είναι μήνας άμοιρος εορτασμών, καθώς πριν από το χαρμόσυνο κήρυγμα της Αναστάσεως οι απανταχού της γης ορθόδοξοι εορτάζουν τα θεία Πάθη, σε μια σκηνή των οποίων αποφασίσαμε να αφιερώσουμε τις  εορταστικές Ιστορίες από…

Για τα τέσσερα γλυπτά του Μιχαήλ Αγγέλου, τις τέσσερις Pietà, συγκινητική απεικόνιση της Μητέρας με τον νεκρό Μονογενή της θα κάνουμε λόγο. Θείο Πάθος και Τέχνη συνεργούν για να φέρουν την πολυπόθητη Ανάσταση ακόμη πιο κοντά μας.

Η Pietà (Πιετά) στη δυτική παράδοση είναι μια εικαστική αναπαράσταση της Παναγίας που κρατάει στην αγκαλιά της τον νεκρό γιο Της που μόλις έχει αποκαθηλωθεί από τον σταυρό. Η λέξη Pietà στα ιταλικά έχει διπλή σημασία ευσέβεια/ευλάβεια θρησκευτική, καθώς και εκείνη της θλίψης και του οίκτου. Η Pietà είναι ένα από τα προσφιλέστερα θρησκευτικά θέματα στη Δυτική ζωγραφική και γλυπτική. Τα δύο πρόσωπα του δράματος, Παναγία και Ιησούς, είναι ‒ως επί το πλείστον‒ οι μοναδικοί πρωταγωνιστές μιας σκηνής όπου η ένταση του Πάθους είναι κάτι παραπάνω από συναισθηματικά ανιχνεύσιμη.

Δεν θα πρέπει λοιπόν να ταυτίζουμε την Αποκαθήλωση ή Κατάβαση από τον Σταυρό, όπου απεικονίζονται και άλλα πρόσωπα, με την Πιετά όπου όλη η σκηνή «ανοίγεται» για να δεχτεί τον βαθύτατο πόνο της μητέρας για τον νεκρό γιο της. Το επεισόδιο αυτό, όπως τονίζουν και οι ιστορικοί της τέχνης, δεν αναφέρεται στα επίσημα, τα αναγνωρισμένα από την Εκκλησία, Ευαγγέλια, αλλά μνημονεύεται στα Απόκρυφα. Φαίνεται ότι το θέμα έχει τις ρίζες του στους αρχαίους πολιτισμούς και παραπέμπει στις ιεροτελεστίες της ταφής των Αιγυπτίων και στις μοιρολογίστρες που συμμετείχαν* καθώς και στην ελληνική μυθολογική παράδοση όπου το θέμα της πονεμένης μητέρας όπως η Νιόβη** ή η Ανδρομάχη, που θρηνούν για τα αδικοχαμένα παιδιά τους, έχουν αφήσει ανεξίτηλα ίχνη και στην τέχνη αυτήν καθαυτή αλλά και στη λογοτεχνία.

Ο Οβίδιος, μάλιστα, στις Μεταμορφώσεις του χρησιμοποιεί τον όρο Mater orba (τεθλιμμένη, συντετριμμένη) για τη χαροκαμένη Εκάβη. Η Νιόβη, που θεωρείται το μυθολογικό αρχέτυπο της χαροκαμένης μητέρας, και άλλες ηρωίδες της μυθολογίας αφήνουν τη θέσης τους, στον χριστιανικό πλέον κόσμο, στη Mater dolorosa (πονεμένη μητέρα στα λατινικά), την Παναγία που ενέπνευσε με τον θρήνο Της τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες από την Αναγέννηση μέχρι τι μέρες μας. Οι πιο παλιές Pietà βρίσκονται στην Ιταλία και τη Γερμανία και γνωρίζουν πραγματική άνθηση στον 14ο και 15ο αιώνα, για να φτάσουν στην αποθέωση με τη γνωστή σε όλους μας Pietà του Μιχαήλ Αγγέλου, που βρίσκεται στη βασιλική του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό.

Από το Βατικανό στη Φλωρεντία

Ο Μιχαήλ Άγγελος είναι μόλις 25 ετών, το 1499, όταν ο Γάλλος καρδινάλιος Jean Bilieres de Lagraulas τού ζήτησε να φιλοτεχνήσει μια pietà για την εκκλησία του Αγίου Πέτρου. Είναι το πρώτο του γλυπτό της Mater dolorosa, για το οποίο λένε πως αφιέρωσε δύο ολόκληρα χρόνια από τη ζωή του. Ο καρδινάλιος του ζήτησε να βάλει όλη την τέχνη του για να γίνει «το ωραιότερο μαρμάρινο γλυπτό που θα μπορούσε να δει κανείς στη Ρώμη, τόσο τέλειο που κανείς άλλος μεγάλος καλλιτέχνης δεν θα μπορούσε να το ξεπεράσει».

Έτσι και έγινε, μόνο που ο καρδινάλιος δεν αξιώθηκε να δει το έργο γιατί πέθανε το 1499! Σε αντίθεση με το μεσαιωνικό πρόσωπο της Παναγίας, κυριολεκτικά σκαμμένο από τον πόνο, ο αναγεννησιακός καλλιτέχνης επιλέγει να αποδώσει ένα πρόσωπο νεανικό στο οποίο διαφαίνεται η ελπίδα της Ανάστασης. Για το παράδοξο του νεαρού της ηλικίας υπάρχουν διάφορες ερμηνείες. Μια απ’ αυτές είναι πως η νιότη της συμβολίζει την αγνότητά της, καθώς ο ίδιος ο καλλιτέχνης φέρεται να είπε στον βιογράφο του Ασκάνιο Κοντίβι (Ascanio Condivi, Vita di Michelagnolo Buonarroti): 

Δεν ξέρεις ότι οι αγνές γυναίκες μένουν φρέσκες για πολύ περισσότερο χρόνο από αυτές που δεν είναι αγνές; Πόσο μάλλον στην περίπτωση της Παρθένου, που ποτέ δεν είχε βιώσει το παραμικρό λάγνο πάθος που μπορεί να άλλαζε το σώμα της; 

Φιλοτεχνημένη, όπως είπαμε, τον 15ο αιώνα, θεωρείται από τους ειδήμονες το πρώτο μεγάλο γλυπτό μπαρόκ αισθητικής πριν η καλλιτεχνική αυτή έκφραση φτάσει στο απόγειό της έναν αιώνα αργότερα.

Μια άλλη Pietà που αποδίδεται στον μεγάλο αυτόν καλλιτέχνη είναι η περίφημη Pietà di Palestrina (Πιετά Παλεστρίνα) που βρίσκεται σήμερα στη Φλωρεντία (Galleria dell’Accademia) δίπλα από τον Δαβίδ του. Εδώ τα πρόσωπα του δράματος είναι τρία, γιατί μεταξύ μητέρας και γιου παρεμβάλλεται και ο Ιωάννης, στην αγκαλιά του οποίου βρίσκεται το νεκρό σώμα του δασκάλου του, γεγονός που προσδίδει κάτι το «αιρετικό» στο μαρμάρινο αυτό σύμπλεγμα. Πολλοί ισχυρίζονται ότι το έργο είναι μάλλον από χέρι ανώνυμου μαθητή του γλύπτη καθώς προδίδεται από κάποιες ατέλειες στα πόδια του Ιησού. Οι μορφές όμως, έστω και αν είναι από μαθητή, φέρουν τη σφραγίδα του γίγαντα της τέχνης.

Από τη Φλωρεντία στο Μιλάνο

Μια από τις πολλές περιγραφές της άλλης φλωρεντινής Pietà (σύγχρονης περίπου της προηγούμενης), που πολλοί δικαίως άλλωστε ισχυρίζονται πως θα έπρεπε να λέγεται Αποκαθήλωση, μας λέει: Το σώμα υποβαστάζουν η Μαρία Μαγδαληνή από αριστερά και η Παρθένος Μαρία από δεξιά, ενώ πίσω προβάλλει η φιγούρα του Νικόδημου (ή του Ιωσήφ τού από Αριμαθαίας) μυστηριώδης, υπερφυσική και θλιμμένη. Η όλη σύνθεση ξαφνιάζει τον παρατηρητή, με την ελευθερία που δείχνει να έχει πάρει ο καλλιτέχνης στη διαπραγμάτευση των θεμάτων της προοπτικής.

Ο Νικόδημος, στον οποίο ο Μιχαήλ Άγγελος έχει δώσει τα δικά του χαρακτηριστικά, επιβάλλεται με τις διαστάσεις του πάνω στις άλλες φιγούρες του έργου, ενώ η Μαρία Μαγδαληνή χάνεται σχεδόν κάτω από το χέρι του Χριστού. Πρόκειται για την περίφημη Pietà Bandini με τις τέσσερις μορφές που ο Μιχαήλ Άγγελος άρχισε στα εβδομήντα πέντε χρόνια του και απ’ ό,τι φαίνεται την προόριζε για δικό του ταφικό μνημείο. Όπως και να έχει το πράγμα, η μέθεξη αυτή του καλλιτέχνη στη σκηνή του θρήνου καθιστά το έργο όχι μόνο πιο μυστηριώδες αλλά και πιο ανθρώπινο συνάμα καθότι πλανάται η ιδέα του θανάτου, η θλίψη μπροστά στο αναπότρεπτο και η σύνδεσή τους με την ίδια τη θυσία του Χριστού.

Το έργο βρίσκεται σήμερα στο Museo dell’Opera del Duomo ενώ το κύκνειο άσμα του καλλιτέχνη, η Pietà Rondanini (Πιετά Ροντανίνι, από τη συλλογή του μαρκήσιου Ροντανίνι), βρίσκεται στο Μιλάνο, στο Castello Sforzesco (Κάστρο των Σφόρτσα). Στο μαρμάρινο έργο, που περιορίζεται όπως και εκείνο της νεότητας (Πιετά του Βατικανού) στις δύο μορφές, βρήκε ο θάνατος τον Μιχαήλ Άγγελο! Ξέρουμε με βεβαιότητα από ένα γράμμα του γλύπτη και ζωγράφου Daniele da Voltera στον Leonardo Buonarroti, ανεψιό του Μιχαήλ Αγγέλου, ότι έξι μέρες πριν από τον θάνατό του, στις 18 Φεβρουαρίου 1564, ο τελευταίος εργαζόταν ακόμη με όσες δυνάμεις του είχαν απομείνει για τον ύστατο αυτόν θρήνο. Βαθύτατα μυστικιστικό, το τελευταίο αυτό έργο φέρνει ακόμη πιο κοντά τον καλλιτέχνη, όπως και τον σημερινό θεατή, με το θείο Πάθος και μαρτυρεί για έναν δημιουργό που έχει πλέον «αρνηθεί τα εγκόσμια και η σκέψη του επικεντρώνεται στο θείο», όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο ιστορικός της τέχνης Antony Blunt. Με την Pietà Rondanini και την εμφανή στροφή του στο γοτθικό ύφος, ο Μιχαήλ Άγγελος αποτυπώνει στο μάρμαρο τον ωραιότερο ίσως θρήνο της Παναγίας.

 * Εικάζεται ότι η μορφή του αιγυπτιακού γλυπτού (τερακότα) είναι η Ίσις που θρηνεί τον θάνατο του Όσιρι.

** Το μαρμάρινο γλυπτό του Hippolyte Lefèbvre (1897) μαρτυρεί για τις ομοιότητες του θρήνου της μητέρας στην τέχνη τόσο στη θρησκευτική όσο και στη μυθολογική έμπνευση.

Πηγή

Ένας κάτοικος του Μαυροβουνίου αποφάσισε να καθαρίσει μια ακτή κοντά στο σπίτι του από πλαστικά. Με την κίνηση αυτή όχι μόνο απάλλαξε τη θάλασσα από τα σκουπίδια αλλά τα μετέτρεψε σε πόλεις μινιατούρες, με τις οποίες προμηθεύει τοπικά μαγαζιά με σουβενίρ.

Τις κατασκευές του τις ολοκληρώνει με κομμάτια από ξύλο ή πέτρες που έχει βρει στη θάλασσα ενώ χρωματίζει τα σκουπίδια δίνοντάς τους μια διαφορετική όψη.

Πηγή