Έφτασε ξανά η «Εορτή των Εορτών» Το Πάσχα!

Χάνουμε τις περισσότερες φορές το αληθινό νόημα των ημερών, το αντικαθιστούμε με υποκατάστατα, που είναι όλη αυτή η καταναλωτική υστερία, συνειδητά ή ασυνείδητα προσπερνούμε την ουσία και μένουμε στο τίποτα.

Πάσχα δεν είναι το αρνί, τα κόκκινα αυγά, δεν είναι το τσουρέκι, δεν είναι η λαμπάδα, δεν είναι τα καινούργια ρούχα, τα κομμωτήρια…

Δεν είναι η παρουσία μας στην Εκκλησία δέκα λεπτά πριν το «Χριστός Ανέστη» και ένα λεπτό μετά «καπνός». Πάσχα δεν είναι η λατρεία του φαγητού, το πανηγύρι, ο χορός και το ποτό. Πάσχα δεν είναι οι σούβλες στο δρόμο, δεν είναι η ανταλλαγή ευχών, δεν είναι η επιστροφή στο χωριό και η χιλιοστή επανάληψη στον ΑΝΤ1, του (σαφέστατα αριστουργηματικόυ) «O Ιησούς από την Ναζαρέτ» του Φράνκο Τζεφιρέλι.

Έστω… δεν είναι μόνο αυτά…

H μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης έχει και προσωπικό νόημα για τον κάθε έναν από εμάς, διότι διαπραγματεύεται βαθιά υπαρξιακά θέματα όπως ο πόνος, η δυστυχία και ο θάνατος. Μας δίνει έτσι την ευκαιρία να κάνουμε την ενδοσκόπησή μας, να ρίξει ο καθένας μια διεισδυτική ματιά στον εσωτερικό του κόσμο και να αναλογιστεί για την πορεία του, τις αξίες του και τους στόχους του. Η Εβδομάδα των Παθών που καταλήγει στην Ανάσταση έχει ένα βαθύτερο νόημα: το πέρασμα από τα πάθη στη λύτρωση και τον εορτασμό της ανανέωσης και της ανάτασης. Εξ’ άλλου, το Πάσχα συμπίπτει με την Άνοιξη, που η φύση ξυπνά από τη νάρκη του χειμώνα και περνά στην περίοδο της γονιμότητας και της ευφορίας.

Οι αναποδιές, οι απογοητεύσεις, οι δυσκολίες, ο θάνατος είναι το καθημερινό τοπίο μέσα στο οποίο ζει ο άνθρωπος. Οι στιγμές της ευτυχίας είναι σαν την Ανάσταση, ακολουθούν τις δυσκολίες σαν ανταμοιβή, σαν λύτρωση.

Σε έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχεί ο εγωισμός, το ψέμα, η αδικία, η εκμετάλλευση, ο αφάνταστος πόνος και η δυστυχία σε εκατομμύρια συνανθρώπων μας, σε έναν κόσμο στον οποίο έχουν ανατραπεί όλες οι ηθικές αξίες, σε αυτόν τον κόσμο στον οποίο πολλοί έχουν διώξει τον Θεό ή ζουν σαν ο Θεός να μην υπήρχε, αυτός ο κόσμος έχει περισσότερο ανάγκη από ποτέ αυτής της Παρουσίας του Αναστημένου Χριστού. Δεν πρόκειται για μια απλοϊκή αλλά για μια αναστάσιμη ανάγνωση της ιστορίας. Η Ανάσταση του Ιησού και η συνεχής παρουσία Του ανάμεσά μας, αποτελεί την απάντηση του Θεού στην κακία των ανθρώπων, αλλά και στην απελπισμένη αναζήτηση της αληθινής ζωής, της αληθινής αγάπης, στο ξεπέρασμα της μοναξιάς, το απλωμένο χέρι Του Θεού σε εμάς, για να μας γεμίσει με την αγάπη Του, την παρηγοριά Του, την συγχώρεσή Του. Η παρουσία Του Αναστημένου Χριστού μεταμορφώνει τα πάντα: το φως νικά το σκοτάδι, η ζωή νικά το θάνατο, η αγάπη νικά το μίσος τελικά. Στον Αναστημένο ξεκαθαρίζεται το νόημα του μόχθου και του πόνου, της αγάπης και της απογοήτευσης, της φιλίας και της βίας, της ζωής και του θανάτου.

Ειδικά σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, όμως, που τα προβλήματα συσσωρεύονται σταδιακά σε προσωπικό, τοπικό, περιφερειακό, εθνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο, η εξύψωση που θα μας προσφέρει η Ανάσταση του Κυρίου θα λειτουργήσει σαν βάλσαμο .Είναι τόσα τα προβλήματα που μας κατακλύζουν που πολλοί από εμάς παραμελούμε να σκύψουμε και να συμπάσχουμε πνευματικά. Μας διαφεύγει το νόημα του Πάσχα, δεν κατανοούμε τη διαδρομή μέχρι την υπέρτατη θυσία που έγινε για εμάς. Μένουμε στους τύπους, τα έθιμα και τις ευχές.

Επιπλέον, Πάσχα είναι η αφορμή για ενότητα, ενότητα μεταξύ των λαών και των κοινωνιών. Δε γίνεται να λέμε ότι γιορτάζουμε την Ανάσταση και ο πόλεμος και η διχόνοια να κυριαρχεί στις ψυχές μας. Δεν γίνεται τη μια στιγμή να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί -και να ανάβουμε λαμπάδα ίση με το μπόι μας- και την άλλη στιγμή να συντρίβουμε υπολήψεις, συνειδήσεις και συνανθρώπους μας, ιδιαίτερα αυτούς που η καταστροφή της δικής τους πατρίδας τους έφερε πρόσφυγες στην πατρίδα μας, ακόμη περισσότερο σε όσους από αυτούς είναι γυναίκες και παιδιά – τα πιο αθώα θύματα αυτής της συμφοράς! Άρα, δε γίνεται να κάνουμε Πάσχα με κακία για τους άλλους, όποιοι και αν είναι αυτοί.

Εχουμε ως είδος το μεγαλύτερο «όπλο» που μας έχει δοθεί.

Την Αγάπη! Ας το εκμεταλλευτεί με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας.

Πιστεύοντες και μη πιστεύοντες.

Ας σταθεί κινητήρια αφορμή το Πάσχα και το κάθε Πάσχα που θα περάσει από την ζωή μας…

Κάπου διάβασα πως ο Ντοστογιέφσκι, στο βιβλίο του «Αδελφοί Καραμαζώφ» γράφει: «Χωρίς Θεό, όλα επιτρέπονται». Σε αντίθεση, η γιορτή του Πάσχα δηλώνει σε κάθε τόνο «Με το Θεό, όλα είναι δυνατά».

Καλή και ευλογημένη Ανάσταση σε όλους και σε όλες!

Του Γιώργου Βούλγαρη

Ηθοποιού – Θεατρικού Σκηνοθέτη

Πηγή

Απόψε 26/05/2020 η Εκκλησία μας προσκαλεί να παρευρεθούμε σε όλους του Ιερούς Ναούς του Δήμου μας από τις 09.00μ.μ. (το βράδυ 21.00) έως και μετά τα μεσάνυχτα, στην Εορτή της Απόδοσης του Πάσχα! Η εορτή αυτή φέτος προσφέρει διπλή χαρά στους πιστούς, καθώς θα τελεστεί στους Ιερούς Ναούς της χώρας  και η Αναστάσιμη Ακολουθία που κανονικά τελείται το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, ώστε όλοι μας να ακούσουμε επιτέλους τις καμπάνες να χτυπούν χαρμόσυνα, να ακούσουμε από τα μεγάφωνα  στις ενορίες μας να ακούγεται το «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος»! Καθώς επίσης και να διανεμηθεί το Άγιο Φως!!

Το Πάσχα αυτό ήταν κάτι το πραγματικά θλιβερό και διαφορετικό, τόσο για τους ιερείς, όσο και για τους πιστούς, που αναγκάστηκαν λόγω συνθηκών να διαχωριστούν, όχι όμως πνευματικά. Πνευματικά όλοι μας γνωρίζουμε πως ο Χριστός Αναστήθηκε και έφερε το Άγιο Φως, την αιώνια φλόγα, που μας καθοδηγεί και μας προστατεύει εις τους αιώνας των αιώνων. Η Ανάσταση του Κυρίου, η Μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης φέρνει ελπίδα και Ανάσταση στις καρδιές και τις ψυχές όλων μας ακριβώς γιατί καταπατά ακόμη και το θάνατο.

Με χαρά, ενότητα, ένωση πιστών και ιερέων και γιορτή λοιπόν, ολοκληρώνεται η περίοδος της εορτής του Πάσχα τα μεσάνυχτα της Τρίτης 26^η προς  Τετάρτη 27^η Μαΐου, η οποία διαρκεί 39 ημέρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου. Τιμάται από την Εκκλησία την παραμονή της Αναλήψεως, ήτοι την Τετάρτη μετά την Κυριακή του Τυφλού (27 Μαΐου 2020).

Αποτελεί μία από τις εξαιρέσεις, καθώς οι περισσότερες εορτές έχουν την απόδοσή τους την όγδοη ημέρα, δηλαδή έχουν διάρκεια οκτώ ημερών. Από θεολογικής πλευράς, αυτή η παράταση αποτελεί και μια υπέρβαση του ιστορικού – λειτουργικού χρόνου και μια πρόγευση της αιωνιότητας.  – Μάλιστα Εκκλησιαστικοί κανόνες και πολιτικοί νόμοι (Πενθέκτης κανόνας ΞΣΤ’, Βαλεντινιανού ΙΙ [389]) επέβαλλαν την αργία για να μπορεί ο λαός να πηγαίνει στους ναούς, διαρκούσε όμως η εορτή αυτή για σαράντα ημέρες, μέχρι της αποδόσεώς της, την Τετάρτη πριν από την Αναλήψη, κατά την οποία ψαλλόταν όλη η αναστάσιμη ακολουθία του Πάσχα.

Μερικές από τις μεγαλύτερες Εκκλησίες στο δήμο Κηφισιάς που μπορούμε να παρευρεθούμε απόψε και αύριο το πρωί είναι-

Ι. Ν. Αγίου Γεωργίου – Τατοϊου 28, Κηφισιά 

Ι. Ν. Αγίου Δημητρίου – Πλατεία Αγίου Δημητρίου (Κυριαζή), Κηφισιά

Ι. Ν. Παναγίας της Ελευθερώτριας – Αρεταίου & Θετοκόπουλου 2, (προς Πολιτεία – Κηφισιά)

Ι. Ν. Παναγίας της Ευαγγελίστριας – Πατριάρχου Γρηγορίου Ε15, Νέα Ερυθραία,

Ι. Ν. Αγίας Ματρώνας – Μορτερό, Νέα Ερυθραία (προς έξοδο Βαρυμπόμπη για Εθνική)

Ι. Ν. Αγίας Μαρίνας –  Λεωφ. Θησέως 54, Εκάλη

Ι. Ν. Αγίας Τριάδος – Παυσιλύπου 1, Νέα Κηφισια (προς έξοδο Κηφισιάς για Εθνική)

Ι. Ν. Αγίου Νεκταρίου – Αραβοσίτα & 1η Μάη, Κάτω Κηφισιά

Ι. Ν. Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου & Αγίου Νεκταρίου –  Αγίου Νεκταρίου 10 & 25ης Μαρτίου Άνω Κηφισιά

Ι.Ν. Αγίας Άννας – Τέρμα Σαρανταπόρου Κηφισιά (Πολιτεία)

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος. 

Χρόνια Πολλά σε όλους με Φώτιση!

Φλώρα Μυρσαλιώτου

Oι εκκλησίες τη Μεγάλη Εβδομάδα, παρέμειναν κλειστές λόγω κορονοϊού και δε γιορτάστηκε με τον γνωστό λαμπρό τρόπο η Ανάσταση.

Η Ιερά Σύνοδος, ακολουθώντας τις αποφάσεις που είχε λάβει τότε η Πολιτεία, ανέβαλε την αναστάσιμη νύχτα για την 26η Μαΐου, μετά, δηλαδή, τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων κατά της εξάπλωσης του ιού. Έτσι, απόψε λέμε το Χριστός Ανέστη!

«Ευχόμαστε και προσευχόμαστε, ο κίνδυνος να περάσει σύντομα, ώστε όλοι μαζί (Κλήρος και λαός) να αξιωθούμε να εορτάσουμε την Λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας με πανηγυρική Αναστάσιμη Παννυχίδα, κατά την Απόδοση της Μεγάλης Εορτής του Πάσχα, δηλαδή κατά το μεσονύκτιο μεταξύ Τρίτης 26 προς Τετάρτη 27 Μαΐου 2020», ανέφερε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος την 1η Απριλίου.

Πηγή

Χριστός Ανέστη.

Η ομάδα του CityVibes.gr σας εύχεται χρόνια πολλά, με υγεία, αγάπη και πολλές ευτυχισμένες στιγμές.

Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης, η «εορτή των εορτών», αυτή της Ανάστασης και φυσικά η τελευταία ημέρα της Μεγάλης Σαρακοστής με τις ρίζες της να έγκεινται στην αρχαία Αίγυπτο. Κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζεται η εις Άδου Κάθοδος του Χριστού.

Προέλευση της λέξης:

1. Το Χριστιανικό Πάσχα προέρχεται από το Εβραϊκό Πεσάχ, «Peshah ή Pasah», που κατά την ελληνοποιημένη απόδοσή του σημαίνει το πέρασμα, τη διάβαση. Ως η πρώτη από τις τρεις ετήσιες μεγάλες εορτές των Ισραηλινών καθιερώνεται εις ανάμνησιν της απελευθέρωσης από τους Αιγυπτίους με την θαυματουργή διάβαση της Ερυθράς θάλασσας και συλλήβδην από τη φαραωνική δουλεία στην ελευθερία. Πιστεύεται ότι διέφυγαν μετά τη σφαγή των πρωτοτόκων χάρη στο αίμα του αμνού με το οποίο άλειψαν τις πόρτες των σπιτιών τους. Άλλωστε, ο πασχάλιος αμνός των Ιουδαίων ήταν σύμβολο και τύπος του αληθινού πασχαλίου αμνού, του Χριστού, που θυσιάστηκε για την ανθρωπότητα και την λύτρωσε με το αίμα Του τη δουλεία της αμαρτίας. 
2. Ο Χριστιανισμός πήρε το Πάσχα από τους Εβραίους και το ανανοηματοδότησε. Η λέξη προέρχεται από την ελληνική «Πάσχειν» προς τιμήν των Παθών του Χριστού. Οι Χριστιανοί γιορτάζουν το Πάσχα, την ανάσταση του Χριστού και την απελευθέρωσή τους από την αμαρτία και το θάνατο, δηλαδή τη λύτρωση και το πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή. Επιπλέον, γιορτάζεται και η ανάσταση της άνοιξης, το ξύπνημα της φύσης μετά τη νάρκη του χειμώνα.

Καθορισμός ημερομηνίας και σημασία:

Θεωρείται η μεγαλύτερη κινητή εορτή. Καθορίστηκε από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 325 μ.Χ. και εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο της εαρινής ισημερίας της 21 Μαρτίου. Αν η εν λόγω ημέρα ήταν Κυριακή, τότε το Πάσχα θα ήταν την επόμενη Κυριακή. Συνεπώς, πέφτει στο μεσοδιάστημα από 4 Απριλίου έως και 8 Μαΐου. 

Από την εισαγωγή του Γρηγοριανού ημερολογίου, Ανατολικοί και Δυτικοί Χριστιανοί το γιορτάζουν σε διαφορετικές ημερομηνίες, οι μεν βάσει του παλαιού, οι δε βάσει του νέου ημερολογίου. Έως και σήμερα δεν έχουν καρποφορήσει οι προσπάθειες για κοινό εορτασμό όλων των δογμάτων και ομολογιών.

Στους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες, εορτασμοί δεν υπήρχαν, καθώς οι Χριστιανοί ήταν μια διωκόμενη μειονότητα. Μολαταύτα, τα πράγματα μέλλουν να αλλάξουν στις ημέρες του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου με τις πρώτες λειτουργίες να ξεκινούν στην Ιερουσαλήμ.

Ιστορικό υπόβαθρο:

Το ευαγγέλιο που διαβάζεται την εν λόγω ημέρα αναδεικνύει και εξαίρει το ρόλο των τριών μυροφόρων γυναικών που πηγαίνουν στον τάφο του Χριστού, για να αλείψουν το σώμα του με μύρο σύμφωνα με τα ταφικά έθιμα της εποχής. Βρίσκονται, όμως, αντιμέτωπες με την απουσία Του και ενσαρκώνοντας, έτσι, το βιβλικό θεμέλιο της ιεραποστολικής αγιότητας. Γίνονται, δηλαδή, οι πρώτοι απόστολοι της πίστης, αφού διαδίδουν την είδηση της Ανάστασης του διδασκάλου στους μαθητές του. Είναι αναλογική με την υμνογραφία ούσα εμπνευσμένη από τη βιβλική διήγηση με την παραβολή των τριών μάγων που πηγαίνουν να προσκυνήσουν το νεογέννητο μεσσία, με άγνωστη θεία καταγωγή, ποιητική αδεία. 

Στη συνέχεια, από μίσος Γραμματείς και Φαρισαίοι δωροδοκούν τους στρατιώτες, ώστε ισχυριστούν ότι το σώμα του Χριστού κλάπηκε και δεν αναστήθηκε. Όμως, ο Ιησούς εμφανίστηκε στους μαθητές στη Γαλιλαία, τους ευλόγησε και τους προέτρεψε να διασκορπιστούν για να διδάξουν τον λόγο Του συμπεριλαμβάνοντας το βάπτισμα στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Όπως ακριβώς και έγινε.

Ο Κύριος σταυρώθηκε και πέθανε την Παρασκευή, το βράδυ όπου οι Ιουδαίοι έτρωγαν τον πασχάλιο αμνό και αναστήθηκε μετά το Σάββατο. Δηλαδή πρώτη μέρα της εβδομάδας εξ’ ου και η ονομασία «Κυριακή».

Σήμερα:
Η τέλεση ξεκινά στις δώδεκα τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου με τον Όρθρο και συνεχίζει με την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία, όπου και διαβάζεται η ευαγγελική περικοπή της παννυχίδος, που εξιστορεί την εμφάνιση του Κυρίου στους δώδεκα μαθητές την ημέρα της Ανάστασής Του. Το απόγευμα της επομένης τελείται ο Εσπερινός της Αγάπης ή αλλιώς η Δεύτερη Ανάσταση με την ονομασία να προέρχεται από τους Χριστιανούς να ανταλλάσουν μεταξύ τους το Φιλί της Αγάπης.

Τα μεσάνυχτα της Κυριακής του Πάσχα, ο ιερέας προσκαλεί τους πιστούς να «Δεύτε λάβετε φως», εκείνοι ανάβουν τις λαμπάδες τους με Αυτό -παραπέμποντας στο φως που έφερε ο Χριστός νικώντας το θάνατο και το σκοτάδι με την Ανάσταση- και ακολουθεί μια σειρά βεγγαλικών, ώστε να «διώχνονται τα κακά πνεύματα» κατά τη διάρκεια που ακούγεται ο ύμνος: Χριστός Ανέστη εκ νεκρώ, θανάτω θάνατον πατήσας και τους εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος. 

Έπειτα, μαζεύεται η οικογένεια και τρώνε όλοι μαζί μαγειρίτσα, τσουρέκι και τσουγκρίζουν τα κόκκινα αυγά, που συμβολίζουν με το χρώμα τους το αίμα του Χριστού. Νωρίς το πρωί γίνεται η απαραίτητη προετοιμασία για το σούβλισμα και ψήσιμο των αρνιών, των κατσικιών και των όποιων άλλων κρεατικών εδεσμάτων για το πασχαλινό γλέντι της ημέρας αυτής, της Λαμπρής. Ακολουθεί μεγάλη γιορτή με μουσικές και τραγούδια, με τον Κυριακάτικο οβελία, χαρές και χορούς.

Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα:

Οι πιστοί βιώνουν τα πάθη και την ανάσταση του Χριστού συμμετέχοντας ενεργά με τη «συμπόρευση», «συσταύρωση» και «συνανάσταση». Ο Χριστός εκουσίως έπαθε και ανέστη για τη σωτηρία του ανθρώπινου γένους και φυσικά η μοιρολατρική λύπη απευθύνεται στις αμαρτίες αυτών. Μολαταύτα, μόνο σε συνδυασμό με την ειλικρινή μετάνοια θα επέλθει η υποκειμενική σωτηρία κατά την έλευση των εσχάτων.

Κλείνοντας, η πένθιμη ατμόσφαιρα της Μεγάλης Εβδομάδας και η χαρά που τη διαδέχεται το βράδυ της Ανάστασης ποικίλει ανά το Χριστιανικό κόσμο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην ανάσταση του Κυρίου, ενώ η Δυτική στο θρήνο για το θάνατό του.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός

Η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών, ή επίσημα Αγία και Μεγάλη Εβδομάς, σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο οριοθετείται ως η αμέσως επόμενη εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής ήδη από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Λέγεται επίσης και «Εβδομάδα ξηροφαγίας» ή «άπρακτος εβδομάς», επειδή ακολουθείται αυστηρή νηστεία και πλήρης αποχή από κάθε εργασία αντιστοίχως.

Έχει ως χρονολογική αφετηρία το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων, ολοκληρώνεται το Μεγάλο Σάββατο και πήρε την ονομασία της από τα κοσμοσωτήρια γεγονότα που συνέβησαν στη διάρκειά της, τα Άγια Πάθη –Σταύρωση, Ταφή και εκ νεκρών Ανάσταση του Ιησού Χριστού.

Ο όρθρος κανονικά τελείται κάθε πρωί, πλέον όμως γίνεται το προηγούμενο απόγευμα για λόγους ποιμαντικούς και οικονομίας, ώστε όσοι εργάζονται να δύνανται να παρακολουθήσουν και να συμμετέχουν στην επιτέλεση, τον επονομαζόμενο πια Εσπερινό. Τα ευαγγελικά αναγνώσματα, άλλωστε, αναφέρονται διαδοχικά στα τελευταία γεγονότα της ζωής του Κυρίου. 

Κυριακή των Βαΐων

• Είναι η τελευταία Κυριακή προ Πάσχα συνδεόμενη με την ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα, όπου ο λαός τον υποδέχθηκε με επευφημίες και «βαΐα των φοινίκων». Συνάμα αρχίζει η πορεία Του προς το Πάθος με αρχιερείς και Φαρισαίους να έχουν αποφασίσει τη θανάτωσή Του.

Έτσι, ως ανάμνηση μέχρι σήμερα τιμάται με κλαδιά δάφνης, η εκκλησία στολίζεται πένθιμα και με αντίστοιχα άμφια οι ιερείς, ενώ μπροστά στην Ωραία Πύλη τοποθετείται η εικόνα Του.

Μεγάλη Δευτέρα

• Γίνεται λόγος για τον ενδέκατο γιο του προπάτορα πατριάρχη Ιακώβ, τον Πάγκαλο Ιωσήφ, δηλαδή αυτόν με την ωραία όψη και αγαθή ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει και προαναγγέλλει με την περιπέτειά του αυτή τη δράση και το πάθος του Θεανθρώπου.  
• Και για το περιστατικό της άκαρπης, ξηρανθείσης, συκιάς που ξέρανε ο Χριστός μη βρίσκοντας καρπούς καταράσσοντάς τη. Συμβολίζει την ιουδαϊκή Συναγωγή των Εβραίων, τη ζωή του Ισραηλιτικού λαού, ούσα άκαρπη από καλά έργα και στηλιτεύεται από τον Κύριο.

Παραβολικά: δίχως πνευματικούς καρπούς αναμένεται ο αιώνιος θάνατος.

Μεγάλη Τρίτη
Παρουσιάζονται παραβολές, σύντομες ιστορίες που φανερώνουν πτυχές της βασιλείας του Θεού. 

• Παραβολή δέκα παρθένων: με διδαχή την πληρότητα πίστης και φιλανθρωπίας. Οι αρετές των φρονίμων αντιπαραβάλλονται προς τη ραθυμία και φιλαργυρία των υπόλοιπων πέντε που δεν εξασφάλισαν αρκετό λάδι για τις λαμπάδες τους. 
• Παραβολή ταλάντων: με διδαχή την εργατικότητα και την καλλιέργεια των πνευματικών χαρισμάτων. Γίνεται αναφορά σε αρετές αγιότητας και σωτηρίας όπως: σωφροσύνη, πνευματική εγρήγορση, διακονία, ελεημοσύνη. 

Μεγάλη Τετάρτη

• Το πρωί τελείται ο Εσπερινός των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων.
• Το απόγευμα η αμαρτωλή γυναίκα που «δεινόν η ραθυμία, μεγάλη η μετάνοια» άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρήθηκε για τα αμαρτήματά της. 
• Ψέλνεται το περίφημο δοξαστικό τροπάριο της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής του 9^ου.
• Το ίδιο απόγευμα τελείται και η ακολουθία του Ευχελαίου.

Μεγάλη Πέμπτη

• Αρχικά, ο Ιερός Νιπτήρας, το πλύσιμο ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, με εκδήλωση ταπεινοφροσύνης ως ικεσία και ευχαριστιακή αποδοχή θείου ελέους ανιδιοτέλειας.
• Μετά ο Μυστικός Δείπνος, η παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, με την ανάδειξη του προδότη.
• Ακολουθεί η υπερφυής γονατιστή Προσευχή του Κυρίου στο Όρος των Ελαιών. 
• Τέλος, η Προδοσία του Ιούδα και σύλληψη του Κυρίου από τους στρατιώτες, δηλαδή η αφετηρία του Πάθους Του, ή αλλιώς η ανάγνωση των δώδεκα ευαγγελίων.

Μεγάλη Παρασκευή
Πρόκειται για ημέρα πένθους και θρήνου, απόλυτης νηστείας, προσευχής και περισυλλογής. 

• Ακολουθία Μεγάλων Ωρών: τελείται το πρωί δίχως θεία λειτουργία, καθώς υποκαθίσταται από την σταυρική θυσία του Κυρίου. Ο Εσπερινός της Αποκαθήλωσης με τη λιτάνευση του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Τράπεζα και η περιφορά του Ιερού Επιταφίου εντός του χώρου του ναού και ο ψαλμός «Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου» είχε ατονήσει και επανήλθε το 1864.
• «Ακολουθία αγίων και αχράντων Παθών», δηλαδή η Κορύφωση του θείου δράματος, με την ανάμνηση και βίωση Σωτήριων Παθών του Κυρίου. Δηλαδή: μαστιγώματα, κοροϊδίες, εξευτελισμούς, σταύρωση και θάνατο. Διαμορφώνεται στην Κωνσταντινούπολη τον 9^ο μ.Χ.

Φέρει κόκκινη χλαμύδα, ακάνθινο στεφάνι και καλάμι αντί σκήπτρου. Βαδίζει στον τόπο της καταδίκης, Γολγοθά, κουβαλώντας τον σταυρό. Φωνάζει «Τετέλεσται», λογχίζεται στα πλευρά και τρέχει αίμα και νερό.

Μεγάλο Σάββατο

• Ταφή του Κυρίου από τον Αριμαθαίας Ιωσήφ και το Φαρισαίο Νικόδημο αρωγοί στην αποκαθήλωση και προετοιμασία του σώματος. Και φραγή του τάφου με φρουρά στρατιωτών από τον Πιλάτο για την αποφυγή ληστείας του σώματος του Κυρίου υποστηρίζοντας ότι αναστήθηκε.
• Κάθοδος στον Άδη, κήρυξε στους νεκρούς, φέροντας αναστάτωση γκρεμίζοντας τις αιώνιες πύλες με το πνεύμα Του να ήταν αδύνατο να μείνει εκεί για αυτό και ανέστη. Όπως και οι πιστοί που δεν μπορούν πια να μείνουν αυτοί δέσμιοι, ελευθερώθηκαν μαζί Του. Με τη νίκη του θανάτου. 
• Στον όρθρο ψέλνεται η «Πρώτη Ανάσταση» στη Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και λαμβάνει χώρα το βάπτισμα κατά την αρχαία εκκλησία, σύναξη.
• Το μεσημέρι στον Πανάγιο Τάφο πραγματοποιείται η αφή του Αγίου Φωτός, όπου και διανέμεται σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο.
• Το βράδυ ακολουθεί η Τελετή της Ανάστασης με το «Δεῦτε λάβετε φῶς» και το «Χριστός Ανέστη», που συνοδεύεται από τους χαρμόσυνους ήχους, ασπασμούς και ρίψη  πυροτεχνημάτων.

Συμπερασματικά, επιβεβαιώνεται η οργανική συνέχεια μεταξύ των δυο Διαθηκών σύμφωνα με την ερμηνευτική σταθερά της πατερικής παράδοσης που βλέπει στην Παλαιά την προτύπωση της Καινής και στη Καινή την αρτίωση της Παλαιάς με τη διακονία του Ιησού.

Αικατερίνη Συμφέρη