Το βράδυ της Δευτέρας 1 Απριλίου, διεξήχθησαν τα 11α iHeartRadio Music Awards στο Dolby Theater στο Λος Άντζελες. 10 χρόνια μετά από τη πρώτη διεξαγωγή αυτών των βραβείων (01.05.14). Πριν καν εμφανιστεί στη σκηνή ο παρουσιαστής της βραδιάς Ludacris, ήδη ανακοινώθηκαν τα πρώτα βραβεία. Οι πρώτοι νικητές ήταν οι OneRepublic, ο Tiesto και η Olivia Rodrigo.

Να αναφέρουμε ότι η Tayor Swift ηγήθηκε με τις περισσότερες υποψηφιότητες (εννέα), συμπεριλαμβανομένων των κατηγοριών: Artist of the Year, Song of the Year & Pop Artist of the Year. Οι γυναίκες καλλιτέχνες κυριάρχησαν στην τελευταία κατηγορία, καθώς η Taylor Swift ήταν υποψήφια μαζί με την Olivia Rodrigo, την Doja Cat, την Miley Cyrus και την SZA.

Η SZA ακολούθησε την Taylor Swift σημειώνοντας οκτώ υποψηφιότητες, όπως και ο Jelly Roll, και ο 21 Savage.

Η βραδιά περιέλαβε live εμφανίσεις από τους Jelly Roll, Lainey Wilson, Justin Timberlake, Tate McRae, TLC, Green Day και τον παρουσιαστή Ludacris.

«Τα Μουσικά Βραβεία iHeartRadio είναι μια βραδιά όπου γιορτάζουμε τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες, και τα τραγούδια που αγαπούσαν οι θαυμαστές να ακούνε στο ραδιόφωνο όλο το χρόνο», δήλωσε ο John Sykes, πρόεδρος της Entertainment Enterprises για το iHeartMedia, όταν ανακοινώθηκαν οι υποψήφιοι. «Θα μοιραστούμε επίσης ιστορίες από τους ίδιους τους καλλιτέχνες για τα σκληρά ταξίδια τους στην κορυφή των charts.»

Παρακάτω μπορείτε να δείτε τη λίστα με τους υποψήφιους και τους νικητές των φετινών iHeartRadio Music Awards:

Pop Album of the Year
Olivia Rodrigo, Guts

Rock Album of the Year
Metallica, 72 Seasons

Hip-Hop Album of the Year
Metro Boomin, Heroes & Villians

K-POP Album of the Year

Stray Kids, 5-Star

Alternative Album of the Year
Boy Genius,  The Record

Regional Mexican Album of the Year
Peso Pluma, Génesis

R&B Album of the Year
SZA, SOS

iHeartRadio Innovator
Beyoncé

iHeartRadio Icon Award
Cher

iHeartRadio Landmark Award

Greenday

TLC

Song of the Year
Rema and Selena Gomez, “Calm Down”
Metro Boomin with The Weeknd and 21 Savage, “Creepin’”
Taylor Swift, “Cruel Summer”
Dua Lipa, “Dance The Night”
Luke Combs, “Fast Car”
Miley Cyrus, “Flowers”
WINNER: SZA, “Kill Bill”
Morgan Wallen, “Last Night”
Doja Cat, “Paint the Town Red”
Olivia Rodrigo, “Vampire”

Pop Song of the Year
Rema and Selena Gomez, “Calm Down”
Taylor Swift, “Cruel Summer”
WINNER: Miley Cyrus, “Flowers”
SZA, “Kill Bill”
Olivia Rodrigo, “Vampire”

Pop Artist of the Year
Doja Cat
Miley Cyrus
Olivia Rodrigo
SZA
WINNER: Taylor Swift

Artist of the Year
Drake
Jelly Roll
Luke Combs
Miley Cyrus
Morgan Wallen
Olivia Rodrigo
Shakira
SZA
WINNER: Taylor Swift
Usher

Best Duo/Group of the Year
(G)I-DLE
Blink-182
Dan + Shay
Fall Out Boy
Foo Fighters
Jonas Brothers
Måneskin
WINNER: OneRepublic
Paramore
Parmalee

Best Collaboration
Lil Durk ft. J. Cole, “All My Life”
Nicki Minaj and Ice Spice, “Barbie World (with Aqua)”
PinkPantheress and Ice Spice, “Boy’s a liar Pt.2” –
WINNER: Rema & Selena Gomez, “Calm Down”
Metro Boomin with The Weeknd and 21 Savage, “Creepin’”
Usher, Summer Walker and 21 Savage, “Good Good”
Drake and 21 Savage, “Rich Flex”
Kane Brown and Katelyn Brown, “Thank God”
GloRilla with Cardi B, “Tomorrow 2”
Karol G and Shakira, “TQG”

Best New Artist (Pop)
David Kushner
Doechii
WINNER: Jelly Roll
Rema
Stephen Sanchez

Country Song of the Year:
Luke Combs, “Fast Car” –
WINNER: Lainey Wilson, “Heart Like A Truck”
Morgan Wallen, “Last Night”
Bailey Zimmerman, “Rock and A Hard Place”
Kane Brown and Katelyn Brown, “Thank God”

Country Artist of the Year
Jason Aldean
Jelly Roll
Lainey Wilson
Luke Combs
WINNER: Morgan Wallen

Best New Artist (Country)
Corey Kent
Jackson Dean
WINNER: Jelly Roll
Megan Moroney
Nate Smith

Hip-Hop Song of the Year:
WINNER: Lil Durk ft. J. Cole, “All My Life”
Gunna, “fukumean”
Lil Uzi Vert, “Just Wanna Rock”
Drake and 21 Savage, “Rich Flex”
GloRilla with Cardi B, “Tomorrow 2”-

Hip-Hop Artist of the Year
21 Savage
WINNER: Drake
Future
Gunna
Lil Durk

Best New Artist (Hip-Hop)
Doechii
WINNER: Ice Spice
Lola Brooke
Sexyy Red
Young Nudy

R&B Song of the Year
Metro Boomin with The Weeknd and 21 Savage, “Creepin’”-
Beyoncé, “CUFF IT”
Usher, Summer Walker and 21 Savage, “Good Good”
Victoria Monét, “On My Mama” –
WINNER: SZA, “Snooze”

R&B Artist of the Year
Beyoncé
Brent Faiyaz
Chris Brown
WINNER: SZA
Usher

Best African Music Artist
WINNER: Burna Boy
Rema
Tems
Tyla
Wizkid

Best New Artist (R&B)
Coco Jones
Fridayy
Kenya Vaun
October London
WINNER: Victoria Monét

Alternative Song of the Year
Linkin Park, “Lost”
Fall Out Boy, “Love From The Other Side”
WINNER: Blink-182, “One More Time”
Foo Fighters, “Rescued”
Paramore, “This Is Why”

Alternative Artist of the Year
Blink-182
WINNER: Fall Out Boy
Foo Fighters
Green Day
Paramore

Best New Artist (Alt and Rock):
Bad Omens
HARDY
Jelly Roll
Lovejoy
WINNER: Noah Kahan

Rock Song of the Year
Metallica, “72 Seasons”
Shinedown, “Dead Don’t Die”-
WINNER: Linkin Park, “Lost”
Jelly Roll, “Need A Favor”
Foo Fighters, “Rescued”

Rock Artist of the Year
Disturbed
WINNER: Foo Fighters
Jelly Roll
Metallica
Shinedown

Dance Song of the Year
Tiësto ft. Tate McRae, “10:35”
David Guetta, Anne-Marie and Coi Leray, “Baby Don’t Hurt Me”
Kylie Minogue, “Padam Padam”
Rita Ora ft. Fatboy Slim, “Praising You”
WINNER: Kenya Grace, “Strangers”

Dance Artist of the Year
Anabel Englund
David Guetta
Illenium
Kylie Minogue
WINNER: Tiësto

Latin Pop / Urban Song of the Year
Manuel Turizo, “La Bachata”
Yng Lvcas and Peso Pluma, “La Bebe (remix)”
Myke Towers, “Lala”
WINNER: Shakira and Bizarrap, “Shakira: Bzrp Music Sessions, Vol. 53”
Karol G and Shakira, “TQG”

Latin Pop / Urban Artist of the Year
Bad Bunny
Feid
WINNER: Karol G
Manuel Turizo
Shakira

Best New Artist (Latin Pop / Urban)
Bad Gyal
GALE
Mora
Yng Lvcas
WINNER: Young Miko

Regional Mexican Song of the Year
Fuerza Regida and Grupo Frontera, “Bebe Dame”
WINNER: “Ella Baila Sola” – Eslabon Armado and Peso Pluma
Carin León, “Indispensable”
Grupo Firme ft. Gerardo Coronel, “Qué Onda Perdida”
Carin León and Grupo Frontera, “Qué Vuelvas”

Regional Mexican Artist of the Year
Calibre 50
Carin León
El Fantasma
Grupo Frontera
WINNER: Peso Pluma

Best New Artist (Regional Mexican)
Gabito Ballesteros
Gerardo Coronel
Grupo Frontera
Junior H
WINNER: Peso Pluma

K-pop Artist of the Year
(G)I-DLE
WINNER: Jung Kook
NCT Dream
Seventeen
Stray Kids

K-pop Song of the Year
ATEEZ, “Bouncy (K-Hot Chilli Peppers)”
WINNER: FIFTY FIFTY, “Cupid (Twin Version)”
Stray Kids, “S-Class”
Jung Kook ft. Latto, “Seven”
NewJeans, “Super Shy”

Best New Artist (K-pop)
BOYNEXTDOOR
WINNER: NewJeans
RIIZE
xikers
ZEROBASEONE

Producer of the Year
Kid Harpoon
Dan Nigro
Rob Bisel
Carter Lang
WINNER: Jack Antonoff
Metro Boomin

Songwriter of the Year
Jack Antonoff
WINNER: Ashley Gorley
Aldae
Michael Ross Pollack
J Kash

Best Lyrics
Noah Kahan, “Dial Drunk”
Miley Cyrus, “Flowers”
Tate McRae, “Greedy”
Dua Lipa, “Houdini”
WINNER: Taylor Swift, “Is It Over Now? (Taylor’s Version)”
Morgan Wallen, “Last Night”
Jack Harlow, “Lovin On Me”
Sabrina Carpenter, “Nonsense”
Doja Cat, “Paint The Town Red”
Olivia Rodrigo, “Vampire”
Tyla, “Water”
Billie Eilish, “What Was I Made For?”

Best Music Video
Jung Kook ft. Jack Harlow, “3D”
Dua Lipa, “Dance The Night”
JISOO, “FLOWER”
Miley Cyrus, “Flowers”
Bebe Rexha and David Guetta, “I’m Good (Blue)”
SZA, “Kill Bill”
Yng Lvcas and Peso Pluma, “La Bebe (Remix)”
Doja Cat, “Paint The Town Red”
WINNER: Jung Kook ft. Latto, “Seven”
Karol G and Shakira, “TQG”
Olivia Rodrigo, “vampire”
Billie Eilish, “What Was I Made For?”

Best Fan Army
Agnation
ATINY
Barbz
Beyhive
WINNER: BTS Army
Harries
Livies
Louies
Niallers
Rushers
Selenators
Swifties

Social Star Award
Alex Warren
David Kushner
Flyana Boss
WINNER: Gracie Abrams
Jessie Murph
Megan Moroney
Natalie Jane
Noah Kahan

Favorite Tour Photographer
Alfredo Flores – Sabrina Carpenter
Anna Lee – Coldplay
Carianne Older – Charlie Puth
Catherine Powell – Kelsea Ballerini
Cynthia Parkhurst – Jonas Brothers
David Lehr – Morgan Wallen
WINNER: Joshua Halling – Louis Tomlinson
Mason Poole – Beyoncé
Matty Vogel – Misterwives
Ravie B – Adele
Ryan Fleming – 5 Seconds of Summer
Sanjay Parikh – Shinedown

Favorite On Screen
WINNER: “j-hope IN THE BOX”
“Love To Love You, Donna Summer”
Louis Tomlinson “All of Those Voices”
“Prince: The Final Secret”
“Renaissance: A Film by Beyoncé”
“Save Me” Jelly Roll
“Taylor Swift: The Eras Tour”
“TLC Forever”

TikTok Bop of the Year
PinkPantheress and Ice Spice, “Boy’s a liar Pt. 2”
Justine Skye, “Collide (Sped Up Remix)”
WINNER: Taylor Swift, “Cruel Summer”
FIFTY FIFTY, “Cupid (Twin Version)”
David Kushner, “Daylight”
Party Next Door, “Her Way (Sped Up)”
Mae Stephens, “If We Ever Broke Up”
Doja Cat, “Paint The Town Red”-
Tyla, “Water”
Doechii, “What It Is (Solo Version)”-
Billie Eilish, “What Was I Made For?”

Favorite Tour Style
Beyoncé
Carrie Underwood
Doja Cat
Elton John
Harry Styles
Jonas Brothers
Madonna
Måneskin
Sabrina Carpenter
Shania Twain
SZA
WINNER: Taylor Swift

Πηγή

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Η Αγγλία πλέον γίνεται πολύ σοβαρή στον 17ο αιώνα, για τη μετακίνηση ατόμων της, την αποίκηση δηλαδή των παραλίων των ανατολικών ακτών —φυσικό είναι να [αποικιστούν] οι ανατολικές ακτές— της Βόρειας Αμερικής, διότι είναι η Ευρώπη και αυτές [τις ανατολικές ακτές] θα εξερευνήσουν πρώτα.

Το ταξίδι του Καρτιέ (Cartier), ο οποίος μπήκε μέσα στο Σεν Λόρενς (Saint Lawrence) και εξερεύνησε την περιοχή εδώ του Νιού Φάουντλαντ (Newfoundland), και στη συνέχεια είναι —πάλι για τη Γαλλία— ο Βεραζάνο (Verrazzano), ο οποίος κι αυτός εξερεύνησε σημεία. Αλλά οι Γάλλοι μπήκαν μέσα από τα ποτάμια. Είχαν δει τη Βόρεια Αμερική σαν χρήσιμη περιοχή για το γουνεμπόριο. Επειδή όταν βρέθηκαν [εκεί], βρέθηκαν στα βόρεια σημεία, είδαν ζώα με πολύ παχύ τρίχωμα και θεώρησαν ότι για το εμπόριό τους αυτό είναι το χρήσιμο.

Το παράξενο είναι ότι οι Άγγλοι εγκαταστάθηκαν στις ανατολικές ακτές ως γεωργοί, δηλαδή με τον στόχο να εγκατασταθούν και να αξιοποιήσουν τη γη και να γίνουν ντόπιοι. Αυτό έχει σημασία. Αφήστε δε ότι τα άτομα τα οποία μετακινούνταν από την Αγγλία προς τις ακτές ήταν απλοί άνθρωποι, λαϊκοί άνθρωποι, πολλοί απ’ αυτούς ήταν αγρότες που είχαν χάσει τη δουλειά τους, άρα ήξεραν να καλλιεργούν και βρήκαν κατάλληλο έδαφος για γεωργία. Βρήκαν και υπέροχα δάση (ξυλεία δηλαδή) αλλά και κατάλληλο έδαφος και άρχισαν να καλλιεργούν — όχι με ευκολία, γιατί έπρεπε να δούνε ποια προϊόντα, ποια φυτά [ευδοκιμούν]. Πήραν ιδέες από τους γεωργούς τους ντόπιους που υπήρχαν στα νοτιότερα (όπως είπαμε [νοτιότερα ήταν] ζώνη γεωργίας), μάθανε να καλλιεργούν καλαμπόκι και διάφορα άλλα τοπικά [φυτά], αλλά σιγά σιγά εναρμόνισαν προϊόντα και ήσαν προκομμένοι. Οι Άγγλοι ξεκίνησαν κατακτώντας ακτή ακτή και δημιουργώντας αποικίες. Η Βιρτζίνια (Virginia), η Μασαχουσέτη (Massachusetts) είναι περιοχές όπου οι Άγγλοι έδωσαν την παρουσία τους και πολλοί από αυτούς που εγκαθίσταντο ήταν προτεστάντες, καλβινιστές. Γι’ αυτό και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αυτό το έχουν κληρονομήσει. Διότι έρχονταν κι έρχονταν κι έρχονταν κι άλλοι κι άλλοι κι άλλοι παράξενοι. Παρατηρείται μία εγκατάσταση Άγγλων αποίκων στα παράλια της Βόρειας Αμερικής: με περίφραξη —ξύλινη περίφραξη— οχυρό, όλα από ξύλο γιατί βρήκαν πολλά δάση και δέντρα, στάνη για τα πρόβατά τους, στάβλο για τα βόδια τους (ζώα τα οποία δεν υπήρχαν εδώ), χοίροι (χοιροτροφεία).

Αυτή η πλευρά της εγκατάστασης των Άγγλων θα συνοδευτεί με μία άλλη πραγματικότητα. Οι Άγγλοι έρχονται ως γεωργοί και προχωρούν από τα ανατολικά, όλο και δυτικότερα, δηλαδή προχωρούν και εξερευνούν, προχωρούν και εξερευνούν κι έρχονται κι άλλες ομάδες και μπαίνουν εσωτερικότερα και εγκαθίστανται κι άλλες ομάδες που μπαίνουν εσωτερικότερα. Άλλες απ΄ αυτές που εγκαθίστανται ψάχνουν να δουν, αν υπάρχει τίποτα… Δεν ήξεραν τον χάρτη, δεν ήξεραν τι υπάρχει, πήγαιναν στα τυφλά, κινούνταν απ΄ τα ανατολικά προς τα δυτικά. Κι όσο κινούνταν [έβρισκαν] κι άλλη γη, κι άλλη γη, κι άλλη γη. Βρήκαν ποικιλίες γαιών·, δεν ήταν όλες σαν αυτές που βρήκαν εδώ στα ανατολικά παράλια, που είναι γεμάτες δάση στα βορειότερα εδώ σημεία και στα νοτιότερα είναι θερμότερα και τροπικά. Όσο έμπαιναν στα εσωτερικά, βρίσκανε ηπειρωτικό κλίμα, περιοχές σαν στέπες, υπέροχα δάση, ξανά περιοχές ερήμου, και, κάποια στιγμή, έφτασαν μετά από πολύ διάστημα χρονικό στον Ειρηνικό ωκεανό. Γενικά το σύνθημα ήταν: Go West, κινήσου δυτικά.

Οι Γάλλοι απ΄ την πλευρά τους βρίσκονταν στα βόρεια και είχαν κινηθεί, διά του ποταμού και των λιμνών, εγκάρσια στην ήπειρο αυτή. Τι επρόκειτο να συμβεί σ΄ αυτούς τους δύο ανταγωνιστικούς λαούς; Πόλεμος. Θα γίνει πόλεμος. Θα συγκρουστούν Άγγλοι με Γάλλους. Και ποιος θα νικήσει; Οι Άγγλοι.

Η σύγκρουση Άγγλων και Γάλλων στη Βόρεια Αμερική θα γίνει στο τέλος της δεκαετίας του 1750 και αρχές του 1760, στα πλαίσια του Επταετούς Πολέμου στην Ευρώπη, που κι εκεί συγκρούονται Άγγλοι και Γάλλοι. Κι επίσης την ίδια εποχή Άγγλοι και Γάλλοι συγκρούονται και στην Ινδία. Δηλαδή αυτές οι δύο δυνάμεις είναι αδυσώπητες η μία με την άλλη για τον έλεγχο του κόσμου.

Θα το πετύχει η Αγγλία. Σ΄όλες τις συγκρούσεις θα νικήσει η Αγγλία, και σ’ αυτή την αδυσώπητη σύγκρουση μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας, νικητής θα βγει η Αγγλία, και έτσι οι Γάλλοι θα αναγκαστούν να περιοριστούν στα βορειότερά τους εδάφη. Θα χάσουν δηλαδή την κεντρική τους παρουσία· σήμερα εξακολουθεί η Γαλλία να έχει παρουσία στα βόρεια εδάφη. Είναι Καναδάς πλέον, έχει δημιουργηθεί η χώρα του Καναδά εδώ πέρα, ανεξάρτητη χώρα, όμως αυτό το κομμάτι του Καναδά λέγεται Κεμπέκ (Quebec) μέχρι σήμερα και στο Κεμπέκ ομιλείται η γαλλική γλώσσα. Δηλαδή από αυτό το έπος της γαλλικής παρουσίας για 200 χρόνια τουλάχιστον (την προσπάθεια δηλαδή των Γάλλων να διεκδικήσουν αυτές τις περιοχές) παρέμεινε μια ισχυρή γαλλική παρουσία, πολιτιστική γαλλική παρουσία και βιολογική, μέχρι σήμερα. Μάλιστα στο Κεμπέκ έχουν γίνει δύο δημοψηφίσματα για την αποκοπή του Κεμπέκ από τον υπόλοιπο Καναδά και τη δημιουργία ανεξάρτητου Κεμπέκ. Αν ποτέ πετύχει ένα τέτοιο δημοψήφισμα, το τελευταίο δημοψήφισμα απέτυχε με 1% διαφορά.  Σήμερα ο Καναδάς είναι αγγλόφωνος, αλλά αυτή του η μεγάλη επαρχία του Κεμπέκ είναι γαλλόφωνη.

Ένα στοιχείο αυτής της σύγκρουσης της αδυσώπητης μεταξύ Άγγλων και Γάλλων για τον έλεγχο της Βόρειας Αμερικής είναι:

• Άγγλοι και Γάλλοι πολεμούσαν ο ένας τον άλλον με σύμμαχες φυλές. Ντόπιες φυλές είχαν ταχθεί άλλες με τους Άγγλους κι άλλες με τους Γάλλους. Αν έχετε δει ή έχετε διαβάσει τον Τελευταίο των Μοϊκανών, αυτό ακριβώς δείχνει: τις μάχες, τη σύγκρουση Άγγλων και Γάλλων και τις σύμμαχες φυλές.

Η Γαλλία έδινε μεγάλη έμφαση σ’ αυτή τη σύγκρουση στη Βόρεια Αμερική και στην προσπάθειά της αυτή —ανάμεσα στα άλλα, εκτός από πολεμοφόδια και ό,τι έστελνε στον στρατό της εκεί— έστελνε και πόρνες από τη Γαλλία για να ανεβεί το ηθικό του στρατού. Δεν τα κατάφερε η Γαλλία να νικήσει αυτό τον πόλεμο κι έτσι μετά το 1760, η Αγγλία έχει ανοιχτό τον δρόμο για να ελέγξει την κεντρική ζώνη της Βόρειας Αμερικής.

Απόσπασμα από το ελεύθερο διαδικτυακό μάθημα του Mathesis «Παγκόσμια ιστορία: ο άνθρωπος απέναντι στο θείο» με διδάσκουσα τη Μαρία Ευθυμίου.
Σύνδεσμος: https://mathesis.cup.gr/assets/courseware/65f72d2528e1f3ff6c85ca58b88ea4a8/asset-v1:History+Hist3.2+2017_T2+type@asset+block/WH2_Week2.pdf

Κατερίνα Συμφέρη
Εκπαιδευτικός

Γιατί ακούμε περισσότερο τα παλιά τραγούδια και όχι τα νέα; Μήπως η παλιά μουσική και τα τραγούδια των 80’s, 90’s και 00’s υπερισχύουν των νέων τραγουδιών; Σύμφωνα με έρευνα στην Αμερική, το 70 τοις εκατό της μουσικής αγοράς αποτελείται από παλιότερα τραγούδια. Η μουσική βιομηχανία των νέων κομματιών έχει αρχίσει να συρρικνώνεται, ενώ ανάπτυξη εμφανίζει ο αριθμός εκείνων των ατόμων που θα προτιμήσουν παλαιότερα και διαχρονικά τραγούδια.

Η σημερινή λίστα τραγουδιών με τις περισσότερες λήψεις στο i-Tunes είναι γεμάτη με ονόματα καλλιτεχνών του προηγούμενου αιώνα. Το κοινό φαίνεται να λατρεύει τις επιτυχίες των περασμένων δεκαετιών. Πλέον βλέπουμε να γίνονται επιτυχίες αρκετά remakes παλιότερων κομματιών. Ένα τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί το Βegging από τους Μaneskin, το οποίο ακούμε ξανά και ξανά στο ραδιόφωνο, ένα τραγούδι-επιτυχία του 2010 από το ντουέτο Μadcon. Η επιτυχία ήταν πάντα εφήμερη στη μουσική βιομηχανία, αλλά σήμερα, ακόμη και τα νέα τραγούδια, αν και γίνονται επιτυχίες, πολύ πιθανό είναι να περάσουν απαρατήρητα από μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Σίγουρα βλέπουμε εκατοντάδες δημοσιογράφους, δισκογραφικές, διευθυντές συγκροτημάτων και άλλους επαγγελματίες να θέλουν να διαφημίσουν τους νέους καλλιτέχνες. Ολόκληρο το επιχειρηματικό μοντέλο της μουσικής βιομηχανίας βασίζεται στην προώθηση νέων τραγουδιών. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, τους DJs και τους ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι λίγοι ακροατές δίνουν πραγματική προσοχή στη μουσική που είναι άγνωστη εκείνη τη στιγμή για αυτούς.

Μπορούμε να δούμε και το παράδειγμα των βραβείων Grammy. Η μεγαλύτερη μουσική γιορτή της Αμερικής αναβλήθηκε και το κοινό της φάνηκε να το αποδέχεται χωρίς  κάποια αντίδραση. Η αλλαγή φάνηκε και από τη μείωση του τηλεοπτικού κοινού που παρακολούθησε τα Grammy. Το 2021, η τηλεθέαση για την τελετή μειώθηκε κατά 53 τοις εκατό από το προηγούμενο έτος – από 18,7 εκατομμύρια σε 8,8 εκατομμύρια. Ήταν η χρονιά με τις λιγότερες προβολές όλων των εποχών.

Θα μπορούσε να πει κανείς, πως η τάση αυτή είναι απλώς μια συνέπεια που ίσως προκλήθηκε από την πανδημία. Μπορεί όταν ξαναλειτουργήσουν τα κλαμπ και αρχίσουν οι DJ να παίζουν τα νέα τραγούδια στα πάρτι, ο κόσμος να επιστρέψει στην κανονικότητα. Θα είναι και πάλι δηλαδή στη μόδα τα νέα-hit τραγούδια. Όμως αυτό, υπάρχει μια πιθανότητα να μην συμβεί.

Εκτός από την πανδημία, υπάρχουν και άλλα πιθανά αίτια της αναφερόμενης κρίσης:

Ο κυριότερος παράγοντας είναι η συναισθηματική σύνδεση που νιώθουμε στη ζωή μας με τραγούδια που ακούγαμε στο παρελθόν μας. Είτε στα παιδικά μας χρόνια, είτε σε έντονες καταστάσεις της ζωής μας, όπως είναι ένας χωρισμός ή ένα χαρμόσυνο συμβάν, έχουμε την τάση να συνδέουμε ένα τραγούδι με το συναίσθημα που νιώθαμε τη στιγμή που το πρωτοακούσαμε. Ένα τραγούδι μπορεί να προκαλέσει νοσταλγία για κάτι που μας συνέβη παλιά και για τον λόγο αυτό λατρεύουμε να το ακούμε.

Έναν βασικό παράγοντα όμως, αποτελεί και το γεγονός ότι πλέον, ο κορυφαίος τομέας επένδυσης στη μουσική βιομηχανία είναι τα παλαιότερα τραγούδια. Οι εταιρείες επενδύσεων μπαίνουν σε διαδικασία πολέμου προσφορών για να αγοράσουν καταλόγους τραγουδιών από μεγάλους αστέρες της ροκ και της ποπ. Οι κατάλογοι που έχουν μεγαλύτερη ζήτηση είναι από μουσικούς που είναι στα 70 ή 80 τους χρόνια ή έχουν αποβιώσει. Ακόμη και μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες συμμετέχουν στη ζήτηση για την παλιά μουσική: η Universal Music, η Sony Music, η Warner Music, επενδύουν τεράστια ποσά σε παλιές επιτυχίες. Πριν κάποια χρόνια, τα χρήματα αυτά θα είχαν χρησιμοποιηθεί για την προώθηση των νέων καλλιτεχνών.

Καθώς οι δισκογραφικές εταιρείες χάνουν το ενδιαφέρον τους για τη νέα μουσική, οι ανερχόμενοι καλλιτέχνες αναζητούν απεγνωσμένα άλλους τρόπους για να βρουν την αναγνωρισιμότητα που επιζητούν. Ευελπιστούν στη χρήση των κομματιών τους στις λίστες αναπαραγωγής ή σε διαφημίσεις και τηλεοπτικές εκπομπές. Οι επιλογές αυτές μπορεί να τους φέρουν κάποιο εισόδημα, όμως δεν συμβάλλουν στην διαφήμιση του ονόματός τους. Πολλές φορές μπορεί να ακούμε τα τραγούδια αυτά, όμως δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να μάθουμε το όνομα των καλλιτεχνών τους.

Σύμφωνα με τον Ted Gioia, Αμερικανό κριτικό και ιστορικό της jazz μουσικής, παρά την έλλειψη φαντασίας στους στίχους των σύγχρονων mainstream επιτυχιών, εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένοι εξαιρετικοί νέοι καλλιτέχνες οι οποίοι προσπαθούν να επιτύχουν στο είδος τους. Όμως, η μουσική βιομηχανία έχει χάσει την ικανότητά της να ανακαλύπτει και να καλλιεργεί τα ταλέντα τους. Πέρα από τα αμέτρητα ζητήματα πνευματικών δικαιωμάτων που έχουν να αντιμετωπίσουν οι μουσικές βιομηχανίες στη σημερινή εποχή, οι άνθρωποι που τις διευθύνουν έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στη νέα μουσική. Ενώ ενδιαφέρονται για ένα νέο, ριζοσπαστικό ταλέντο, τα κλασικά πρότυπα που έχουν δημιουργηθεί εδώ και πολλά χρόνια τούς αναγκάζουν να ακολουθούν ένα συγκεκριμένο κανόνα. Αυτός είναι στην πραγματικότητα ο τρόπος με τον οποίο έχει σχεδιαστεί να λειτουργεί το τρέχον σύστημα.

Παρ’ όλα αυτά, η άποψη του Ted βασίζεται στο ότι η δημιουργικότητα και η πρωτοτυπία των νέων καλλιτεχνών, όπως έχει δείξει και η ιστορία, βρίσκει στο τέλος τον τρόπο να αναδειχτεί ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο κύμα μουσικών επιτυχιών. Η νέα μουσική εμφανίζεται πάντα απροσδόκητα. Και έτσι τελειώνει αυτή η ιστορία: όχι με τον αποκλεισμό της νέας μουσικής αλλά με κάτι φρέσκο που σπάει τα πρότυπα και μπορεί να εμφανιστεί από εκεί που δεν το περιμένεις.

Πηγή

Αναστασία Χαρίση

Την Παρασκευή 5 Νοεμβρίου οι Evanescence πραγματοποίησαν τη μεγάλη επιστροφή στις συναυλίες στο Portland, μετά από 2 χρόνια υποχρεωτικής αποχής λόγω Covid-19. Ήταν η πρώτη στάση της Αμερικανική περιοδεία τους, στην οποία τους συνοδεύουν οι Halestorm, αλλά και οι ταλαντούχες PLUSH που ανοίγουν τις συναυλίες τους. Ο κόσμος που βρέθηκε στη συναυλία ήταν αρκετός, καθώς υπήρξε μεγάλη ανυπομονησία.

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Evanescence σ’ αυτή τη περιοδεία, όπως και στην επερχόμενη Ευρωπαϊκή περιοδεία τους θα προωθήσουν την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά The Bitter Truth, που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο. Η έναρξη της συναυλίας τους ήταν ιδιαίτερα φαντασμαγορική, με το Broken Pieces Shine να είναι το πρώτο τραγούδι της setlist τους. Ανάλογη έναρξη θα θέλαμε να δούμε και στις 5 Ιουνίου στο Θέατρο Πέτρας.

Μεγάλο μέρος της setlist τους εμπεριείχε τραγούδια από τον τελευταίο τους δίσκο, καθώς ερμήνευσαν μεταξύ των άλλων: Yeah Right, The Game Is Over, Use My Voice, Better Without You, Take Cover, Part Of Me, Far From Heaven, τη μεγάλη επιτυχία του δίσκου Wasted On You, αλλά και το Blind Belief στο κλείσιμο της συναυλίας τους.

Φυσικά ερμήνευσαν και μερικές από τις μεγάλες τους επιτυχίες όπως το Bring Me To Life, το Call Me When You’re Sober, το Going Under, το Lithium, αλλά και το My Immortal στο encore.

Η συνύπαρξη των Amy Lee και Lzzy Hale στη σκηνή ήταν κάτι παραπάνω από αναμενόμενη, μιας και περιοδεύουν μαζί αυτό τον καιρό στην Αμερική. Η πρώτη τους συνύπαρξη ήταν στο live των Halestorm, όπου φιλοξενήθηκε η Amy Lee στη σκηνή, για να ερμηνεύσουν μαζί το Break In. Η δεύτερη συνύπαρξή τους στη σκηνή ήταν στο live των Evanescence, όπου φιλοξενήθηκε αυτή τη φορά η Lzzy Hale, για τη μοναδική ερμηνεία τους στο τραγούδι των Linkin Park με τίτλο Heavy. Μια ερμηνεία που συγκλόνισε τους παρευρισκόμενους της συναυλίας.

Αυτή ήταν η πρώτη γεύση που πήραμε από την συναυλιακή επιστροφή των Evanescence, και πλέον ανυπομονούμε να έρθει η μέρα με το καλό που θα τους απολαύσουμε και στη χώρα μας.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Το 1965 ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ο οποίος ένα χρόνο νωρίτερα είχε τιμηθεί με το Νόμπελ Ειρήνης, ανακοίνωσε στον αμερικανό πρόεδρο Λίντον Τζόνσον την απόφαση του να μεταβεί στη Σέλμα και να αρχίσει μεγάλη εκστρατεία για την άρση του αποκλεισμού των αφροαμερικανών από τους εκλογικούς καταλόγους. Απέναντί του είχε τον Κυβερνήτη τη Αλαμπάμα Τζορτζ Γουάλας, που είχε μετατρέψει την πολιτεία σε κράτος εν κράτει, όπου κυριαρχούσε η αστυνομική αυθαιρεσία….

Στις 7 Μαρτίου εκατοντάδες πολίτες με επικεφαλής τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ξεκίνησαν πορεία διαμαρτυρίας από τη Σέλμα προς την πρωτεύουσα της Αλαμπάμα, Μοντγκόμερι. Η απόσταση που θα διένυαν ξεπερνούσε τα 80 χιλιόμετρα. Ωστόσο, λίγο έξω απο την πόλη, πάνω σε μια γέφυρα, τους περίμεναν αστυνομικές δυνάμεις που επιτέθηκαν στην πορεία, τραυματίζοντας δεκάδες διαδηλωτές. Η μέρα εκείνη έμεινε στην ιστορία ως «Ματωμένη Κυριακή»….Η οργή φούντωσε και δύο μέρες αργότερα διοργανώθηκε μια δεύτερη πορεία. Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ κάλεσε τους εκπροσώπους άλλων θρησκευτικών δογμάτων να δείξουν την αλληλεγγύη τους και να πάρουν μέρος στην κινητοποίηση. Ένας από αυτούς που ανταποκρίθηκαν πρώτοι ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος. Αψηφώντας τους φόβους που εξέφραζαν συνεργάτες του για το ενδεχόμενο να πέσει κι ο ίδιος θύμα επίθεσης, ο Αρχιεπίσκοπος έσπευσε στη Σέλμα και στάθηκε στην πρώτη γραμμή. «Κάθε χριστιανός πρέπει να καταφερθεί με αγανάκτηση κατά όλων των ειδών των διώξεων» είπε ο  αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ιάκωβος…

 Την εποχή εκείνη ήταν απαγορευμένο για τους Έλληνες μετανάστες να πάνε σε πολλά μέρη στην Αμερική. Αρκετά από αυτά μάλιστα, εστιατόρια και άλλα, είχαν ταμπέλα “No Dogs, No Greeks” (Όχι σκύλοι, όχι Έλληνες). Οι Έλληνες στην Αμερική ήταν γνωστοί ως οι «βρωμο-Έλληνες». πολλοί από αυτούς είχαν έρθει παράνομα στη χώρα και αρκετοί εγκληματούσαν (είχε καταγραφεί πως μαζί με τους Ιταλούς είχαν από τον υψηλότερο δείκτη εγκληματικότητας). Οι μόνοι που στάθηκαν τότε στο πλευρό των Ελλήνων μεταναστών οι οποίοι είχαν πέσει και θύματα της Κου Κλουξ Κλαν, ήταν οι Αφροαμερικανοί.

Οι διακρίσεις κατά των Ελλήνων δεν ήταν κάτι νέο στην Αμερική. Τον Αύγουστο του 1918 στον Καναδά, για τέσσερις μέρες, από τις 2 ως τις 5 Αυγούστου, 10.000 Καναδοί βετεράνοι του  Α’  Παγκόσμιου Πολέμου μαζί με ένα πλήθος 40.000 «πατριωτών» Καναδών, εξαπέλυσαν ένα ανελέητο πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων μεταναστών του Τορόντο. Οι ξενοφοβικοί και ρατσιστές Καναδοί τους αποκαλούσαν υποτιμητικά Slackers (τεμπέληδες), επειδή ασχολούνταν με τον επισιτισμό και κατά τους ρατσιστές απέφευγαν τις βαριές δουλειές του φορτοεκφορτωτή, του ξυλοκόπου ή του βιομηχανικού εργάτη. Το ανθρωποκυνηγητό και ο ξυλοδαρμός των Ελλήνων ξεκινούσε το πρωί και σταματούσε στις 3 τα ξημερώματα. Δεκάδες επιχειρήσεις και σπίτια μεταναστών λεηλατήθηκαν και καταστράφηκαν. Η περιφερειακή εθνοφυλακή και η αστυνομία όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούσε χωρίς να επεμβαίνει, ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις όπου Καναδοί αστυνομικοί έπαιρναν ενεργά μέρος στο πογκρόμ σε βάρος των Ελλήνων. Ο «Βίαιος Αύγουστος» τέλειωσε τις πρώτες πρωινές ώρες της  6ης Αυγούστου, αφήνοντας πίσω του αδιευκρίνιστο αριθμό νεκρών (ανάμεσά τους 29 γυναίκες και 6 ανήλικα παιδιά), εκατοντάδες τραυματίες και ζημιές σε ελληνικές περιουσίες και σπίτια ύψους 1.250.000 δολαρίων, όταν ο δήμαρχος της πόλης αναγκάστηκε να επιβάλλει απαγόρευση της κυκλοφορίας και την επέμβαση του στρατού για να καθαρίσει τους δρόμους.

Σοφία Άγγελος