Ένα ποίημα γραμμένο για μια άλλη αγάπη, την αγάπη που μπορούμε να χαρίσουμε στον εαυτό μας· ένα ποίημα που θα αγγίξει την καρδιά μας!

Αυτό το κείμενο είναι προσαρμογή ενός ποιήματος που γράφτηκε από την Kim McMillen στο βιβλίο της “Μόλις αγάπησα τον εαυτό μου”.

Μόλις άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου!

Μόλις άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, διαπίστωσα ότι η αγωνία και η συναισθηματική οδύνη είναι μόνο κάποια προειδοποιητικά σημάδια ότι η ζωή μου δεν συμβαδίζει με την αλήθεια μου. Σήμερα, γνωρίζω ότι αυτό λέγεται “ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ”.

Μόλις άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου κατάλαβα ότι μπορεί να πληγώσω κάποιον εάν προσπαθήσω να εκπληρώσω τις δικές μου επιθυμίες μέσα από εκείνον, παρόλο που ξέρω ότι η χρονική στιγμή δεν ήταν σωστή και ότι το πρόσωπο αυτό δεν ήταν έτοιμο, όσο κι αν εγώ ήμουν. Σήμερα, γνωρίζω ότι αυτό λέγεται “ΣΕΒΑΣΜΟΣ”.

Μόλις άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, σταμάτησα να ζω διαφορετικά από αυτό που μου υπαγόρευαν οι προσδοκίες μου και κατάφερα να δω όλα εκείνα που με καλούσαν να ωριμάσω. Σήμερα, γνωρίζω ότι αυτό λέγεται “ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ”.

Μόλις άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, κατάλαβα ότι σε κάθε περίπτωση, βρίσκομαι στο σωστό μέρος, στο σωστό χρόνο και ότι όλα συμβαίνουν ακριβώς τη στιγμή που πρέπει. Έτσι μπορώ να έχω ηρεμία. Σήμερα, γνωρίζω ότι αυτό λέγεται “ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ”.

Μόλις άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, σταμάτησα να κλέβω τον χρόνο μου, έπαψα να σχεδιάζω μεγαλεπήβολα έργα για το μέλλον. Σήμερα, κάνω μόνο ό, τι μου δίνει χαρά και ευτυχία, πράγματα που μου αρέσουν και κάνουν την καρδιά μου ευτυχισμένη! Τα κάνω με τον δικό μου τρόπο και με τον δικό μου ρυθμό. Σήμερα, γνωρίζω ότι αυτό λέγεται “ΑΠΛΟΤΗΤΑ”.

Μόλις άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, απελευθερώθηκα από οτιδήποτε έβλαπτε την υγεία μου – διατροφή, άνθρωποι, πράγματα, καταστάσεις και όλα όσα με έκαναν να απομακρύνομαι από τον εαυτό μου. Στην αρχή νόμισα ότι είναι ένας υγιής εγωισμός. Σήμερα, γνωρίζω ότι αυτό λέγεται “ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ”.

Μόλις άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου σταμάτησα να προσπαθώ να είμαι πάντα σωστός και από τότε έκανα λιγότερα λάθη. Σήμερα, γνωρίζω ότι αυτό λέγεται  “ΜΕΤΡΙΟΦΡΟΣΥΝΗ”.

Μόλις άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, αρνήθηκα να συνεχίσω να ζω στο παρελθόν και να ανησυχώ για το μέλλον. Τώρα, ζω μόνο για τη στιγμή, αυτή τη μαγική στιγμή που ζω. Σήμερα ζω κάθε μέρα, μέρα με τη μέρα και γνωρίζω ότι αυτό λέγεται “ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ”.

Μόλις άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου, αναγνώρισα ότι το μυαλό μου μπορεί να μου στήνει παγίδες και να με αρρωσταίνει. Αλλά όταν έγινα ένα με την καρδιά μου, το μυαλό μου έγινε ένας πολύτιμος σύμμαχος. Σήμερα ονομάζω αυτόν τον δεσμό “ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ “.

Δεν χρειάζεται πλέον να φοβόμαστε τις συγκρούσεις, τις  αντιπαραθέσεις, ή τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε με τον εαυτό μας ή με τους άλλους. Ακόμα και τα αστέρια συγκρούονται, από τα συντρίμμια τους όμως γεννιούνται νέοι κόσμοι. Σήμερα ξέρω ότι “ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ”.

Πηγή

Σχέσεις που δεν είναι σχέσεις. Σχέσεις που μπροστά θα τους κοτσάρουμε το επίθετο «ελεύθερη» και θα συνεχίσουμε την ζωούλα μας ανέμελα. Δεν θα επενδύσουμε σε συναίσθημα και ούτε σε χρόνο ουσιαστικό.

Συναντήσεις μόνο για την σαρκική ηδονή, που δεν λέω είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό και λογικό να το θέλεις, μα τόσο κενό και ανούσιο γιατί είναι μόνο αυτό.

Συναντήσεις για την πραγματοποίηση επιθυμιών, σήμερα εσύ, αύριο θα είναι κάποιος άλλος ή άλλη. Δεν σε γνωρίζω σε ουσία, δεν μπήκα καν στον κόπο να μάθω πως πίνεις τον καφέ σου ή αν πίνεις. Δεν ξέρω τι μουσική ακούς, αν σου αρέσει το άρωμά μου. Δεν με νοιάζει αν φοβάσαι τα βράδια ή αν ήθελες να σε πάρω αγκαλιά.

Δεν θα σου στείλω «καλημέρα» επειδή στ’ αλήθεια θέλω να σου φτιάξω την ημέρα, να φανταστώ το χαμόγελο που σου προκάλεσε το μήνυμά μου στα χείλη σου και σου έφτιαξε την διάθεση, αλλά θα στείλω γιατί στις επόμενες γραμμές του μηνύματος θα σου ζητήσω μια συνάντηση σαρκικής απόλαυσης.

Και εσύ θα το ξέρεις αυτό από την στιγμή που θα δεις το μήνυμα και δεν θα νιώσεις ποτέ πως είναι κάποιος/α να σου φτιάχνει την ημέρα με ένα απλό μήνυμα από καρδιάς χωρίς να ζητάει κάτι παραπάνω.

Χάθηκε ο ρομαντισμός, η αγάπη και το πείσμα. Πέσαμε στην ξεπέτα και στα εύκολα. Δεν κάνουμε σχέσεις, δεν επενδύουμε σε έναν άλλον άνθρωπο- για την ακρίβεια δεν τολμάμε κάτι τέτοιο- δεν νοιαζόμαστε, δεν προσπαθούμε, δεν αγαπάμε, δεν κλαίμε, δεν ζητάμε συγγνώμη, δεν βάζουμε νερό στο κρασί μας, δεν προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι, δεν πατάμε κάτω τον εγωισμό μας.

Είμαστε κενοί και όποιος τολμήσει να ζει κάπως διαφορετικά τον δείχνουμε με το δάχτυλο. “Μα καλά αφού έτσι είναι η μόδα και το κάνουν όλοι γιατί δεν το κάνεις και εσύ;” Αυτή η φράση που την έχουν σαν καραμέλα αποδεικνύει πόσο απεγνωσμένοι είναι να κρατηθούν από κάτι, πως τους λείπει η πίστη στον εαυτό τους.

Εσύ γιατί δεν ζεις αλλιώς; Βαρύ θα μου πεις, που να μπλέκω τώρα με συναισθήματα και σοβαρότητες, αφού μπορώ να περνάω καλά και έτσι τι άλλο να κάνω; Να μην σκορπίζεσαι ίσως.

Μα είναι ψιλά γράμματα αυτά! Και τα ψιλά κάνεις δεν τα διαβάζει. Μα αλήθεια πως το κάνετε αυτό, πως γίνεται να μην θέλετε έναν άνθρωπο να γίνει λίγο πιο δικό σας και εσείς γι’αυτόν ; Ο φόβος του να μην πονέσω.

Βλέπεις όταν αποφασίζεις να κάνεις σχέση, γύρω σου θα υπάρχουν τόσοι πειρασμοί και τόσα λόγια, όμως εσύ θα πρέπει να είσαι πιστός από επιλογή, γιατί σέβεσαι εσένα και το άτομο που έχεις δίπλα σου και έχεις βρει σε εκείνο, αυτό το διαφορετικό που αξίζει.

Μα κακά τα ψέματα γεμίσαμε από όλες αυτές τις ελεύθερες σχέσεις, μόνο και μόνο γιατί δεν είμαστε ικανοί να σηκώσουμε ευθύνες, να αφεθούμε ρισκάροντας να πονέσουμε.

Να χαρίζουμε τον χρόνο μας και σε κάποιον άλλον ή να δημιουργήσουμε για εκείνον χρόνο, να είμαστε εκεί όταν χρειαστεί-σε όλα, άσχημα και όμορφα- μα κυρίως επιλέγουμε να κοιμόμαστε από εδώ και από εκεί, να ξέρουμε πως το σώμα που αγγίζουμε δεν είναι μόνο δικό μας.

Δεν έχουμε την αποκλειστικότητα, μόνο και μόνο επειδή δεν τα έχουμε βρει ακόμα με εμάς αλλά και γιατί τρέμουμε τόσο πολύ μην πληγωθούμε και δεν πάρουμε πίσω την αγάπη που δώσαμε.

Και η αλήθεια είναι πως δεν είμαστε λίγοι εκείνοι που έχουμε σιχαθεί αυτή την κατάσταση. Απλά δεν έχουμε συναντηθεί ακόμα! Γιατί ξέρουμε πως τα δύσκολα είναι για τους λιγοστός. Και το συναίσθημα είναι δύσκολο, σε τσακίζει στην καρδιά αν δεν υπάρξει συμβατότητα! Μα αξίζει και με το παραπάνω!

Πηγή

Όπως όλοι γνωρίζουμε, διανύουμε μία δύσκολη περίοδο για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Σε μία διεθνή κοινωνία που τα πάντα μοιάζουν ετοιμόρροπα, η ανάγκη για το εμβόλιο της σωτηρίας του κόσμου γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική. Ίσως να περιμένετε να σας πω να φοράτε μάσκα και να παραμείνετε στο σπίτι, αλλά την δουλειά αυτή την έχουν αναλάβει άλλοι, και ξέροντας πόσο δύσκολο είναι να βρει κανείς απασχόληση αυτές τις μέρες δεν σκοπεύω να εμπλακώ στα πόδια τους.

Σε ένα κόσμο που σπέρνει φόβο και ανασφάλεια επιλέγω να δω όλες τις επιλογές μου. Καθώς τις έχω απλώσει όλες επάνω στο τραπέζι του εγκεφάλου μου παρατηρώ, πως ίσως για πρώτη φορά η σωτηρία του κόσμου δεν βρίσκεται σε εργαστήριο ιατρικής!

Σε μία καθημερινότητα τοξική, όπου καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπου ο άνθρωπος είναι φυλακισμένος, το παιδί καθηλωμένο σε μία οθόνη, η ψυχική και σωματική ευεξία απίθανη, η λέξη κλειδί είναι η κατανόηση. Κατανόηση πρωτίστως στον ίδιο μας τον εαυτό και μετέπειτα στους συνανθρώπους μας. Κατανόηση στην κυριαρχία των έντονων συναισθημάτων μας, κατανόηση στα ξεσπάσματα μας, κατανόηση στην απειθαρχία μας, κατανόηση στο αίσθημα του φόβου, του πόνου, της απελπισίας, της υπομονής, της βαρεμάρας, της ενοχής ως προς τον ίδιο μας τον εαυτό και των γύρων μας…

Δεν υπάρχει χώρος, δεν υπάρχει άλλος χώρος για αυστηρή κριτική. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε κατακρίνοντας την ύπαρξη μας και των υπολοίπων, διότι το αποτέλεσμα είναι μονάχα αρνητικό. Βρισκόμαστε σε μία συνεχόμενη πίεση και όπως γνωρίζουμε κανένα επιχειρηματικό πλάνο δεν βγάζει θετικά ποσοστά με αυτό τον τρόπο. Απλοποιώντας το νόημα, πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε σκληροί, να έχουμε υψηλές απαιτήσεις, να σφίγγουμε περαιτέρω τα σχοινιά γύρω από τον λαιμό του εαυτό μας, κατηγορώντας τον που δεν λειτουργεί -έχοντας κακή ψυχολογία- όπως εμείς θέλουμε!

Πού βρίσκεται αυτή η σωτηρία; Βρίσκεται όταν καθίσεις στο λάπτοπ, χαμογελάσεις και δώσεις την περισσότερη παραγωγικότητα που μπορείς. Βρίσκεται όταν αφήνεις το πιάτο με το φαγητό επάνω στο γραφείο του παιδιού σου και του πεις κουράγιο. Βρίσκεται όταν παίρνεις πρωτοβουλία να πεις στο άτομο που είχες τσακωθεί –ξέρεις κάτι, είμαστε όλοι πιεσμένοι, όλα καλά-. Βρίσκεται όταν κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη, τον αγκαλιάζεις και του λες πόσο ευγνώμων είσαι που κάθε μέρα, καλή ή κακή, είναι εκεί για εσένα άσχετα με το αν έχει χάσει ή πάρει 5 κιλά. Βρίσκεται όταν αφήνεις πίσω σου τις αποτυχίες και συνεχίζεις να προσπαθείς. Κυρίως όμως βρίσκεται σε όλες τις γωνίες και κυρτότητες του εργαστηρίου του εγκεφάλου μας αρκεί να είμαστε σε θέση να τις αναζητήσουμε.

Χρειαζόμαστε μία μικρή υπενθύμιση για να αγαπήσουμε τον εαυτό μας. Φανταστείτε έναν κόσμο με κατανόηση. Έναν κόσμο όπου καταργούμε τα ταμπού για το πώς πρέπει να αισθανόμαστε. Έναν κόσμο όπου έχουμε μια ευκαιρία να μας αγαπήσουμε πραγματικά και να μοιραστούμε αυτό το γέννημα αγάπης με όλους τους συνανθρώπους μας.

Μην ξεχνάτε, ο κόσμος δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία ιδέα, μία αντίληψη δική μας. Αλλάζοντας αυτή την ιδέα, αντίληψη… αλλάζει ο κόσμος ολόκληρος!

Αλίκη Αϊδίνη

Μην χάσεις τον άνθρωπο σου προσπαθώντας να βρεις τις τέλειες συνθήκες.
Δεν υπάρχουν.
Μην χάσεις τον άνθρωπο σου προσπαθώντας να τον κάνεις τέλειο, σύμφωνα με τα δεδομένα σου.Δεν θα γίνει. Θα είναι πάντα ένας άνθρωπος ανάμεσα σε όλους τους άλλους, με τρωτά κι ελαττώματα. Κυκλοθυμικός και απρόβλεπτος. Πεισματάρης, εγωιστής, γκρινιάρης.. όλα όσα κάνουν έναν αληθινό άνθρωπο!! Η διαφορά του και αυτό που θα τον κάνει ολόδικο σου, είναι η λάμψη στα μάτια όταν μιλά για εσένα. Το χαμόγελο του, όταν σε σκέφτεται. Όλα τα “εγώ ποτέ δεν θα..” που ξεπερνά για σένα. Είναι ο άνθρωπος σου, γιατί οι ατέλειές του, κουμπώνουν με τις δικές σου.
Μην χάσεις έναν αληθινό άνθρωπο, για να βρεις έναν ιδανικό.
Ο ιδανικός που αναζητάς, μπορεί να έχει όλα τα “τέλεια” δεδομένα μα να μην είναι τελικά ο άνθρωπος σου.

Κι από τον άνθρωπο σου, δεν μπορείς ποτέ να ξεφύγεις.
Γυρνάς και ξαναγυρνά!
Γιατί εκεί ξέρεις πως ακόμα και τα παράλογα, γίνονται λογικά.
Γιατί εκεί ξέρεις πως δεν υπάρχει τίποτα που να μην συγχωρείται.
Γιατί εκεί η αγάπη είναι αδιαπραγμάτευτη και η παρουσία δεδομένη.
Γιατί εκεί ακόμα και το “φεύγω” κραυγάζει “δεν πάω πουθενά ρε βλάκα”.

Με τον άνθρωπο σου, μπορεί να μην καταφέρεις ποτέ να ζήσεις μια ολοκληρωμένη ευτυχία.
Μπορεί τίποτα να μην είναι εύκολο κι απλό. Μπορεί τίποτα να μην είναι τέλειο και ιδανικό. Μα θα είναι πάντα το καταφύγιο, ο πόθος και το πάθος σου.
Κι ακόμα κι αν είναι λάθος, θα είναι πάντα το πιο σωστό σου λάθος.
Με τον άνθρωπο σου, το μόνο δεδομένο, είναι το “εδώ και το μαζί”.
Γιατί από χίλιες άλλες επιλογές, ο άνθρωπος σου, είναι η μια αδιαπραγμάτευτη.
Η αρχή και το τέλος.
Το απόλυτο μαζί.

Πηγή

Γι’αυτό σ’αγαπώ. Γιατί μπορείς να δεις μέσα μου, σε λίγα δευτερόλεπτα, όλα όσα οι άλλοι θα κάνουν αιώνες να δουν. Τι ανεκτίμητη αξία, να έχεις δίπλα σου ένα άτομο να σε καταλαβαίνει, να σε αγαπά και να σε φροντίζει. Αυτός είναι ο σκοπός της αγάπης. Μα συχνά το ξεχνάμε, ψάχνουμε λεπτομέρειες, χαλάμε τις στιγμές που θα μπορούσαν να γίνουν οι πιο ωραίες αναμνήσεις. Μας αρέσει εμάς τους ανθρώπους να ψάχνουμε τα πράγματα πολύ, να ψάχνουμε να βρούμε κάτι λάθος. Μέχρι τη στιγμή που καταλαβαίνουμε πως αυτό μας εμποδίζει να ζήσουμε υπέροχες στιγμές.

Γι’ αυτό σου λέω, στην αγάπη μην ψάχνεσαι πολύ. Σε κάθε πράξη να βρίσκεις το καλό, να βρίσκεις μια μικρή θυσία, να χαίρεσαι που έγινε κι αυτό. Στην αγάπη δεν χωράνε τα “θα μπορούσες να”, τα “περισσότερα”. Στην αγάπη, βρίσκεις αυτό που σου αξίζει, το ζεις και χαμογελάς. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Δέχεσαι τον άνθρωπο σου όπως είναι, με τα λάθη του, με τα σωστά του. Εκτιμάς το κάθε λεπτό που σου αφιερώνει.Εκτιμάς, γιατί καταλαβαίνεις πως τίποτα δεν είναι δεδομένο σ’αυτή τη ζωή, πως θέλει θυσίες πολλές για να είσαι μ’έναν άνθρωπο.

Το θέμα βέβαια είναι, να σου  αρέσουν οι θυσίες σου! Να τις κάνεις με τη ψυχή σου, να θες να τα δώσεις όλα για ένα χαμόγελο, για μια χαρούμενη ψυχή. Αυτός να είναι ο στόχος σου, το χαμόγελο του ανθρώπου που αγαπάς – χωρίς να χάνεις στιγμή το δικό σου.Να είσαι δίπλα του, να τον στηρίζεις, να του θυμίζεις τα γιατί και τα πώς, να του θυμίζεις όλα όσα τον κάνουν αυτό που είναι.Να τον βοηθάς να ανακαλύψει πτυχές του εαυτού του, που δεν ήξερε καν ότι υπάρχουν. Να τον κάνεις να χαμογελά λίγο πιο εύκολα, λίγο πιο πολύ κάθε μέρα.Να τι είναι για μένα η αγάπη, η θέληση να κάνεις την καρδιά να χαμογελάσει.

Πηγή

Με το που γεννιούνται τα παιδιά, γίνονται η νούμερο ένα προτεραιότητά μας και αυτό είναι –εν μέρει- το σωστό. Εν μέρει, γιατί πολλές φορές είμαστε τόσο απορροφημένοι από το να καλύψουμε τις ανάγκες των παιδιών, που παραμελούμε όχι μόνο τον εαυτό μας, αλλά και τον σύντροφό μας. Δεν του δείχνουμε πόσο σημαντικός είναι, τον θεωρούμε δεδομένο και κάθε εκδήλωση στοργής, τρυφερότητας και έρωτα σταδιακά χάνεται. Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν προφανές: η σχέση των συντρόφων φθείρεται και ακολουθεί η φθορά στη σχέση με τα παιδιά μας. Γι’ αυτό, ας προσπαθήσουμε να κρατήσουμε ζωντανό τον έρωτά μας για να είναι ευτυχισμένα (και) τα παιδιά μας.

1. Ερωτευμένο ζευγάρι= ευτυχισμένο σπίτι

Οι γονείς είναι οι κυρίαρχοι στο σπίτι, γι’ αυτό και από εκείνους εξαρτάται το κλίμα που επικρατεί σ’ αυτό. Όταν ένα ζευγάρι είναι πραγματικά ευτυχισμένο, αυτό… βγαίνει προς τα έξω και τα παιδιά το αντιλαμβάνονται. Η θετική διάθεση, τα χαμόγελα και ό,τι άλλο συνεπάγεται ο ώριμος έρωτας ενός ζευγαριού που έχει αποκτήσει παιδιά, μόνο ευεργετικά μπορούν να λειτουργήσουν για την ατμόσφαιρα που επικρατεί στο σπίτι.

2. Το παράδειγμα για το μέλλον

Εμείς είμαστε η πρώτη σχέση που βλέπουν τα παιδιά, το παράδειγμα που θα χρησιμοποιήσουν ασυνείδητα για να κάνουν τις δικές τους ερωτικές σχέσεις στο μέλλον. Αν μεγαλώσουν σε ένα σπίτι όπου οι γονείς τους είναι δύο ξένοι, ενδόμυχα θα επηρεαστούν, είτε θεωρώντας ότι η ψυχρότητα είναι το «σωστό» είτε φοβούμενοι να κάνουν σχέσεις που θα μοιάσουν σ’ αυτή των γονιών τους.

3. Χτίζεται η εκτίμηση για το άλλο φύλο

Δύο γονείς που δείχνουν έμπρακτα την εκτίμησή τους ο ένας στον άλλον, που λύνουν μαζί τα προβλήματα και που δεν υποτιμούν το ταίρι τους, είναι το νούμερο ένα πρότυπο για το πώς πρέπει να σεβόμαστε πρώτα απ’ όλα τον εαυτό μας, τους συνανθρώπους μας αλλά και το αντίθετο φύλο. Αν το καταφέρουμε αυτό, έχουμε δώσει στα παιδιά το σημαντικότερο δώρο για τη στιγμή που θα φτιάξουν τη δική τους οικογένεια.

4. Τα παιδιά μαθαίνουν να εκδηλώνουν τα αισθήματά τους

Ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένα φιλί είναι όλα μικρές, καθημερινές εκδηλώσεις τρυφερότητας αλλά και πράξεις αγάπης που υπενθυμίζουν στον σύντροφό μας πόσο σημαντικός είναι για εμάς, δείχνουν στα παιδιά μας να μην φοβούνται να εκφράζουν ό,τι νιώθουν.

5. Η οικογένεια γίνεται το «καταφύγιό» τους

Σε ένα σπίτι που δεν επικρατούν οι φωνές, τα νεύρα και οι καυγάδες, αλλά που ακόμα και τα προβλήματα λύνονται με κατανόηση, διάλογο, συμπαράσταση αλλά και τρυφερότητα, τα παιδιά αισθάνονται ασφαλή και νιώθουν το σπίτι τους ότι είναι το «καταφύγιό» τους.

6. Βλέπουν τους γονείς τους να τραβάνε «κοινή πορεία»

Ο έρωτας ανάμεσα σε ένα ζευγάρι που έχει κάνει οικογένεια σημαίνει κατανόηση, αγάπη, τρυφερότητα και όχι ανταγωνισμός για το ποιος γονιός θα κερδίσει την εύνοια των παιδιών. Σε μια τέτοια σχέση δεν υπάρχουν «καλός» και «κακός» γονιός αλλά δύο γονείς που χαράσσουν κοινή πορεία. 

Όσο δύσκολο κι αν είναι, φροντίστε να περνάτε χρόνο με τον σύντροφό σας και να του υπενθυμίζετε πόσο τον αγαπάτε αλλά και τι σας «τράβηξε» σε εκείνον. Η φράση «Το καλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει ένας μπαμπάς στα παιδιά του είναι να αγαπήσει τη μαμά τους» πρέπει να ισχύει και από την αντίθετη πλευρά για να είναι όλη η οικογένεια ευτυχισμένη…

Πηγή

Μπορεί να νιώθεις τρελός από έρωτα για κάποιο άτομο, να λιώνεις, να πεθαίνεις γι’ αυτό, αλλά μέσα σου να ξέρεις ότι η σχέση αυτή έχει ημερομηνία λήξης. Φυσικά οι ερωτευμένοι βλέπουν μόνο τον έρωτα και αδιαφορούν για τα πρακτικά ζητήματα ή αυτά που θεωρούν «λεπτομέρειες». Η πιο ωραία φαντασίωση, που έχει περάσει μέσα από ταινίες και βιβλία στη συνείδηση του κοινού είναι το «αγάπη και ξερό ψωμί». Αλλά εμπειρικά ξέρουμε ότι κάτι τέτοιο δεν έχει διάρκεια ζωής.
Γιατί δεν είναι η αγάπη και ο τρελός έρωτας αρκετά να κρατήσουν μια σχέση;

Η απάντηση είναι απλή: επειδή χρειάζονται και άλλα απαραίτητα συστατικά σε μία μακροχρόνια σχέση, για να κρατήσει και να ανθίσει.

Συμβατότητα ή Πόσο Ταιριαστοί Είστε

Ο έρωτας, ειδικά ο παράφορος έρωτας, δεν είναι συνώνυμος με τη συμβατότητα, ή το πόσο ταιριάζεις με το ταίρι σου. Επειδή ερωτεύτηκες τρελά κάποιον, αυτό δε σημαίνει ότι είναι το κατάλληλο άτομο για εσένα σε μία μακροχρόνια σχέση. Η αγάπη είναι συναισθηματική διαδικασία. Η συμβατότητα, το πόσο ταιριάζετε σαν άνθρωποι, είναι μια λογική διαδικασία. Και αυτά τα δύο δε «δένουν» πάντα μεταξύ τους. Έτσι, μπορεί να ερωτευτείς τρελά κάποιον που δε σου φέρεται καλά, κάποιον που σε κάνει να νιώθεις άσχημα για τον εαυτό σου, κάποιον που είναι τελείως διαφορετικός στις αξίες και τις επιθυμίες του από ότι εσύ, ή κάποιον που έχει τεράστια προβλήματα στη ζωή του και κινδυνεύεις να σε παρασύρει κι εσένα.

Εμπιστοσύνη

Ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο μιας σχέσης είναι η εμπιστοσύνη. Και μάλιστα όχι η μονόπλευρη, αλλά η αμοιβαία εμπιστοσύνη. Αν δεν είσαι σίγουρη για τον άνθρωπο σου, αν δε βάζεις το χέρι σου στη φωτιά γι’ αυτόν, τότε δεν τον εμπιστεύεσαι. Η εμπιστοσύνη δεν έχει να κάνει μόνο με το ερωτικό στοιχείο και το αν σου είναι πιστός. Εμπιστοσύνη είναι να ξέρεις ότι ο άλλος σου λέει την αλήθεια για το ποιος είναι σαν άνθρωπος, για το τι κάνει στην καθημερινότητά του.

Εμπιστοσύνη είναι να ξέρεις ότι ο άλλος θα σου φερθεί σωστά, θα σου μιλήσει όμορφα και θα φερθεί με λογικό τρόπο ακόμα και πάνω στα νεύρα του. Αν δεν ξέρεις τι θα σου έρθει την επόμενη στιγμή, αν θα σε βρίσει, αν θα σε ειρωνευτεί, αν θα σε απειλήσει, τότε δεν έχεις εμπιστοσύνη στη συμπεριφορά του. Και αυτό είναι κάτι που διαβρώνει τη σχέση σας, όση αγάπη και αν υπάρχει.

Αμοιβαίες Υποχωρήσεις

Η καλή σχέση είναι συντονισμένη στις συναισθηματικές και πρακτικές ανάγκες και των δύο μελών της. Τι είναι αυτό που εσύ χρειάζεσαι από τη σχέση σου; Τι είναι αυτό που επιθυμεί ο σύντροφός σου; Αυτά είναι σοβαρά θέματα που πρέπει να κουβεντιάσετε και να τα βρείτε κάπου στη μέση, εκεί που υπάρχει η χρυσή τομή, η ισορροπία που κάνει τον καθένα να νιώσει ότι αυτά που δίνει εξισορροπούν με αυτά που παίρνει. Αν οι υποχωρήσεις είναι μονόπλευρες, αν το ένα άτομο γίνεται σταθερά χαλί να το πατήσει το άλλο άτομο, κάποια στιγμή θα στραβώσει η κατάσταση.

Χρόνος και Υπομονή

Έρωτας με την πρώτη ματιά. Τρελό πάθος. Αγάπη. Υπέροχες στιγμές, είτε είσαι 20, 50, ή 60 χρονών. Αλλά αυτό που ζεις την πρώτη μέρα, την πρώτη εβδομάδα ή τον πρώτο μήνα δεν είναι το ίδιο με αυτό στο οποίο θα εξελιχθεί σε έναν χρόνο. Το πρώτο πάθος, η τρέλα και η φλόγα του πρώτου καιρού περνάνε. Για να συντηρηθεί η αγάπη, για να σταθεροποιηθεί η σχέση σε κάτι όμορφο που σε καλύπτει χρειάζεται να περάσει χρόνος. Χρειάζεται να κάνεις υπομονή. Να χτίσεις. Να επενδύσεις. Να σπείρεις. Να δεις να ανθίζει η σχέση σου.

Αυτοεκτίμηση

Εκτιμάς τον εαυτό σου, ναι ή όχι; Γιατί αν δεν τον εκτιμάς και περιμένεις να νιώσεις καλά μέσα από την αγάπη και εκτίμηση που σου δίνει ο σύντροφός σου, κάτι κάνεις λάθος… Πρώτα ξεκινάμε από τα βασικά: να αγαπάμε και να εκτιμάμε τον εαυτό μας, να του φερόμαστε όμορφα και να θεωρούμε ότι αξίζει κάτι καλό. Γιατί αν δεν έχουμε αυτή τη σταθερή αξία, αυτή τη βασική αφετηρία, το πιο πιθανό είναι ότι θα αφεθούμε στον πρώτο τυχόντα, τον πρώτο που θα μας πει ένα ωραίο παραμύθι και θα το πιστέψουμε… Και ξέρετε τι γίνεται μετά; Οι άνθρωποι που δεν πιστεύουν στον εαυτό τους και πιστεύουν στα ωραία παραμύθια, μια ωραία μέρα ξυπνάνε και διαπιστώνουν ακριβώς αυτό- ότι όλα ήταν ένα παραμύθι.

Αποδοχή

Αγάπη χωρίς αποδοχή δε γίνεται. Η αποδοχή έχει πολλά πρόσωπα: αποδέχεσαι τον εαυτό σου όπως είσαι και δεν προσπαθείς να δείξεις κάποιο άλλο πρόσωπο, να βάλεις μια μάσκα για να είσαι αρεστή στον σύντροφό σου. Αποδοχή είναι επίσης όταν δέχεσαι τον άλλον με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του και δεν περιμένεις να είναι ο τέλειος πρίγκιπας του παραμυθιού-που φυσικά δεν υπάρχει. Αποδοχή είναι και το ότι αποδέχεσαι τη συγκεκριμένη πραγματικότητα στην οποία ζεις, με τους όποιους περιορισμούς έχεις, όπως πχ., το ότι ζείτε μακριά, το ότι ο άλλος έχει χόμπι και ενδιαφέροντα στα οποία αφιερώνει μεγάλο μέρος του χρόνου του και δε θέλει να τα παρατήσει για να δίνει αυτό τον χρόνο σε σένα, κλπ.

Επικοινωνία

Αγάπη χωρίς επικοινωνία δε γίνεται. Μία καλή σχέση χρειάζεται εγκεφαλική και συναισθηματική επικοινωνία. Χρειάζεται να μπορείς να πεις στον άλλο τα όνειρα, τις επιθυμίες, τους φόβους, τις προσδοκίες σου, να μπορείς να εκφραστείς ελεύθερα, χωρίς να λογοκρίνεις τον εαυτό σου και χωρίς να φοβάσαι τι θα σκεφτεί ο άλλος για σένα. Επικοινωνία είναι επίσης το να μπορείς να ακούσεις τον άλλον σε ένα πρώτο επίπεδο χωρίς να τον διακόπτεις, χωρίς να τον κρίνεις, με επιθυμία να τον καταλάβεις και να τον στηρίξεις, και όχι να αντικρούσεις τα επιχειρήματά του ή να περάσεις τη δική σου άποψη.

Συγχώρεση

Η συγχώρεση είναι σημαντική σε μία σχέση. Ότι τύπου «άφεση αμαρτιών» και να συγχωρείς τον άλλον για απιστίες, προσβολές, άσχημη συμπεριφορά και χοντράδες κάθε είδους. Εννοώ μια διαφορετική συγχώρεση, σε ψυχολογικό επίπεδο- να μπορείς να «συγχωρήσεις» τον άλλον που δεν είναι τέλειος, που δεν είναι όπως τον φαντάζεσαι, αλλά έχει ανθρώπινες ατέλειες και αδυναμίες. Επίσης χρειάζεται να μπορείς να συγχωρήσεις τον εαυτό σου για τα λάθη σου και να έχεις το θάρρος να κάνεις μια νέα αρχή και μια νέα προσπάθεια.

Κοινές Αξίες

Είναι πολύ ωραίο να μοιράζεσαι με τον σύντροφό σου την αγάπη για τη θάλασσα, τον χορό, την ίδια μουσική ή τα ίδια φαγητά. Είναι σημαντικό να αποδέχεσαι τα χόμπι και τα ενδιαφέροντα του συντρόφου σου και αυτός να αποδέχεται τα δικά σου- αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να κρατήσει τη φλόγα μίας σχέσης. Πολλά ζευγάρια συνεχίζουν τη σχέση τους ενώ έχουν διαφορετικά ενδιαφέροντα, ενώ ζευγάρια με τα ίδια ενδιαφέροντα χωρίζουν!

Το κλειδί δε βρίσκεται στα κοινά ενδιαφέροντα, αλλά στις κοινές αξίες! Αν μοιράζεσαι τις ίδιες αξίες με τον σύντροφό σου, άσχετα από τα ενδιαφέροντά σας, τότε η σχέση σας έχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να κρατήσει. Οι αξίες σου είναι αυτές που επηρεάζουν τις αποφάσεις και τη συμπεριφορά σου. Οι βασικές σου αξίες είναι η πυξίδα που σου δείχνει το δρόμο σου στη ζωή, που σου δείχνει αν κάτι είναι «σωστό» και «καλό» για σένα. Αν πας κόντρα στις βαθύτερες αξίες σου, θα νιώθεις άβολα και δε θα είσαι ευτυχισμένη.

Κοινοί Στόχοι

Για να λειτουργήσει καλά και σε βάθος χρόνου ένα ζευγάρι πρέπει να έχει κοινούς στόχους. Οι στόχοι δεν είναι αποκλειστικά επαγγελματικοί, αλλά σχετίζονται με την εξέλιξη του ζευγαριού, με το είδος της σχέσης που θέλουν να έχουν. Έτσι, στο επαγγελματικό κομμάτι ο κοινός στόχος δεν είναι να θέλουν να κάνουν και οι δύο το ίδιο πράγμα, αλλά να υποστηρίζει ο ένας τον άλλον στα διαφορετικά πράγματα που κάνουν. Το ζευγάρι θα πρέπει να έχει και συναισθηματικά κοινούς στόχους, όπως πχ. να θέλουν και οι δύο μονογαμική σχέση, ή παιδιά ή να είναι και φίλοι εκτός από εραστές, κλπ.

Να επενδύσεις στην αγάπη, λοιπόν, αλλά να φροντίσεις να ελέγξεις κατά πόσο υπάρχουν αυτά τα κριτήρια στη σχέση σου. Φρόντισε να διαπιστώσεις αν υπάρχουν αυτά τα στοιχεία και να δεις αν μπορείς να τα καλλιεργήσεις.

Κείμενο: ∆ρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D., ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια

Πηγή

Καλώς ή κακός ο άνθρωπος μόνος του δεν ζει! Ακόμα και ο μοναχός , μόνος του επιλέγει να ζεί , αλλά αφιερώνεται στο Θεό. Άρα πάλι σαν όν κάπου ανήκει.

Είναι μέρες τώρα που προσπαθώ να διακρίνω, ξεχωρίσω και κατανοήσω τους τύπους σχέσεων μεταξυ δύο ανθρώπων .Δεν θα σταθώ στη ανιδιοτελή σχέση της μάνας με το παιδί .

Οι άνθρωποι ώς όντα και αυτοί , απο τη φύση τους δεν είναι μονογαμικοί . Πάντα χρειάζονται ένα ταίρι , για να νιώθουν ότι ανηκούν κάπου, δεν έχει σημασία τελικά το χρονικό διάστημα. Σημασία έχει να ικανοποιούνται απο αυτό το άτομο συναισθηματικά και σωματικά. Αν είναι τυχερό το όν άνθρωπος, το ταιρί που έχει επιλέξει το ικανοποιεί και πνευματικά. Θέλει πολύ δουλειά όμως για να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο. Θέλει να ξέρεις ποιος είσαι μέσα σου βαθιά , και να έχεις αποδεχτεί και αγαπήσει πρώτος τον εαυτό σου, για να μπορέσεις να δωθείς πνευματικά σε ένα άλλο όν άνθρωπο. Θέλει να πατάς στα ποδιά σου, να είσαι πιστός σε εσένα πρώτα, να είσαι πιστός στην κάθε επιλογή σου. Γιατί αυτό που θα δώσεις στο ταίρι σου, αυτό θα πάρεις πίσω …είναι όμως έτσι πάντα ¨;!

Εδώ λοιπόν έρχεται το θαύμα που λέγεται Αγάπη. Ο άνθρωπος όν θέλει να αγαπήσει και να αγαπηθεί , γιατί έτσι έμαθε απο μωρό , απο την κοιλιά της μάνας του. Να το αγαπάνε και να το φροντίζουν , και ως ενήλικας εκ φύσεως έχει την ανάγκη να μεταδόση αυτά τα συναισθήματα, την στοργή . Και αφού τυχερός πια έχει βρεί το ταίρι τουφτάνει στο επίπεδο δημιουργίας του δικού του ανθρώπου όν, και η παράδοση συνεχίζεται.

Τελικά , ξέρεις τι μου έμεινε απο αυτήν την αναζήτηση; Ένας κύκλος είναι όλα! Απο αγάπη σε αγάπη πας και αγάπη δημιουργείς , μα τα θεμέλια του χαρακτήρα σου , και αυτά που σε ορίζουν είναι αυτά που σου βάζουν την ημερομηνία λήξης. Όσο πιο γερά είναι , τόσο μεγαλύτερο διάστημα κρατάει. Μακαι πάλι όμως, κάτι δεν κολλάει…έχει ημερομηνία λήξης η αγάπη;…

Κατερίνα Παπαχρήστου

Ας μην κρυβόμαστε. Όλοι μας κάποτε θεωρήσαμε ένα άτομο ως το άλλο μας μισό. Κάποιον που μας στάθηκε στις δύσκολες στιγμές  ,  που μοιραστήκαμε στιγμές γέλιου και λύπης και απόλυτης ηδονής . Κάποιον που μας απέδειξε πόσο διαφορετικός είναι, που μας έκανε να πιστέψουμε στον θεό του έρωτα.Και μόλις τώρα έφερες στο νου σου το πρόσωπο αυτό.Κατά πόσο ισχύει ,τελικά , η θεωρία περί του άλλου μισού;

Στην αγγλική γλώσσα , ο όρος αυτός , αποδίδεται με την λέξη soulmate. Soulmate συνιστά το άτομο , με το οποίο είσαι διατεθειμένος να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου μαζί του.Ο άνθρωπος που που σε καταλαβαίνει χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσεις πολλά, που σε αγαπά για αυτό ακριβώς που είσαι. Εκείνος που σε κάνει να νιώθεις ότι έχεις βρει όντως το άλλο σου μισό. Πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι έχουν βρει τον άνθρωπο αυτό και συζούν ευτυχισμένοι. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες , γύρω στα 25 , η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων έχουν ανακαλύψει το άλλο τους μισό .Μολαταύτα , κάποιοι θεωρούν την ύπαρξη του ’’άλλου μισού’’ μια ουτοπική κοσμοθεωρία. Το ξέρες όμως , ότι η ιδεολογία του αποκαλούμενου soulmate έχει τις ρίζες της στην Αρχαία Ελλάδα;

Στο έργο του μεγάλου φιλοσόφου Πλάτωνα , Συμπόσιον ή Περί έρωτος , αναφέρεται η ύπαρξη του άλλου μισού , εγκολπώμενο φυσικά στο μυθολογικό στοιχείο.Συγκεκριμένα , σημειώνεται πως “κάποτε , ο πατέρας των θεών , ο Δίας , βλέποντας την αυξανόμενη δύναμη του ανθρώπινου όντος , φοβήθηκε μήπως ανατραπεί η σχέση θνητών-θεών και αναλάβει  τα ηνία της εξουσίας. Αποφάσισε , λοιπόν, να το χωρίσει , με έναν κεραυνό σε δύο ίσα μέρη . Από τότε το καθένα τους , είναι καταδικασμένο , να αναζητά μόνο του το άλλο του μισό για να ξαναβρεί τη χαμένη ολοκλήρωση του……”. Βέβαια , όλα αυτά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της μυθολογίας , αλλά δεν είναι παράξενο ο μύθος να σύγκειται από παραδείγματα της καθημερινότητας. Μήπως οι αρχαίοι φιλόσοφοι ήξεραν κάτι παραπάνω από εμάς;

Αντίθετα , υποστηρίζεται ότι η δημιουργία ύπαρξης της εικόνας του άλλου μισού , δεν είναι τίποτε άλλο πέρα  από την ανάγκη του ανθρώπου να υπερκαλύψει την εγωλατρεία του. Στην προσπάθεια να ικανοποιήσει όλο και περισσότερο το εγώ του , μπαίνει δυναμικά στο κυνήγι της αναζήτησης της “αδελφής ψυχής του” , παραπλανώντας τους υπόλοιπους πως δεν έχει βρει ακόμα τον κατάλληλο σύντροφο , ενώ ο ίδιος πειραματίζεται και αρνείται να παραδεχτεί ότι δεν τον ενδιαφέρει η σταθερή και μόνιμη δέσμευση με τον άλλον , αλλά επαρκείται στην εφημερότητα της σχέσης. Στην σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, αποτελεί ,δυστυχώς ,ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός με μηδαμινό αριθμό ατόμων που επιμένουν σε μια σχέση και δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια , τον μόχθο και τις θυσίες που απαιτεί η αγάπη.

Έπειτα, πως είσαι τόσο σίγουρος ότι ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου είναι ,πράγματι , το άλλο σου μισό . Ορκίζεσαι πως τον αγαπάς , πως θα στέκεσαι ακοίμητος φρουρός στο πλευρό του . Και μετά από αυτά τι; Αν ξαφνικά σηκωθείς  μια μέρα και πάψεις να τον αγαπάς , πως παραδέχεσαι το λάθος που έκανες ; Η ζωή δεν έχει πισωγυρίσματα.Ο χωρισμός επιφέρει αρνητικά συναισθήματα , χαμηλή ψυχολογία και εν μέρει , πληγώνεις τον άλλον για μια λάθος επιλογή σου . Οι επιλογές σου διαμορφώνουν όχι μόνο την δική σου ζωή ,αλλά και την ζωή των άλλων. Και αν το βρεις σε μικρή ηλικία , πως θα αποκτήσεις εμπειρίες που θα σου χρειαστούν αργότερα ; Πολλαπλά τα ερωτήματα και βασανιστικά. Μια ακόμα πιο δύσκολη ερώτηση . Τι γίνεται όταν το άλλο σου μισό ταυτίζεται με περισσότερα από ένα άτομο;

Θα σας πω την δική μου γνώμη . Ναι πιστεύω στην θεωρία του άλλου μισού (χωρίς φυσικά να απορρίπτω την αντίθετη άποψη). Ναι το είχα βρει. Παρόλο που το άφησα να γλιστρήσει από τα χέρια μου. κατευθυνόμενη από αχαλίνωτο εγωισμό. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Άλλωστε , αυτή είναι η μαγεία του έρωτα . Παρασύρεσαι από την έκρηξη συναισθημάτων που τρέφεις για το άτομο απέναντι σου , ξεχνώντας πως ίσως αυτό δεν είναι το κατάλληλο για σένα , πως η σχέση σας ίσως βρεθεί σε αδιέξοδο και όλα κάποτε τελειώσουν. Εκεί, όμως ξυπνά το ένστικτο της αδρεναλίνης που απεγνωσμένα προσπαθεί να κυριαρχήσει στην ζωή σου. Και μην ξεχνάς : η ζωή είναι γεμάτη αμέτρητες εκπλήξεις……

Αριάδνη Εμμανουηλίδου

Η ζωή μιας γυναίκας χωρίς αγάπη δεν έχει νόημα. Μια αγάπη – τρόπαιο για επίδειξη. Μια αγάπη για την οποία δήθεν αξίζει να πεθάνεις. Αυτό το χαραγμένο στις ψυχές μας καταραμένο πρότυπο. Όπου πραγματική αγαπη είναι αυτή που σε πληγώνει. Αγάπη που απελπίζεσαι, που εξοργίζει, που μας αποσυντονίζει, και μας διαλύει.

Στην ζωή υπάρχουν δυο τύποι σχέσεων. Αυτές που μας εμπνέουν να προσπαθούμε….. κι αυτές που μας καταστρέφουν. Αυτές που μας δίνουν γαλήνη κι αυτές που την παίρνουν. Δεν ξέρω γιατί διαλέγουμε συνήθως το λάθος. Γιατί διαλέγουμε την αγάπη που μας διαλύει. Η κοινωνία και τα στερεότυπα της μας ωθούν προς το χάος. Μας μαθαίνει ότι έχει πλάκα ο πόνος, αλλά δεν έχει. Δεν ισχύει. Ο πόνος είναι διαστροφή, σε συναρπάζει. Αλλά πληγώνει.

Πρέπει να ξαναμάθουμε να αγαπάμε. Είναι υποχρέωση μας.