Ερευνητές ανακοίνωσαν ότι δεν υπάρχει «καμία ένδειξη» για υψηλού επιπέδου μόλυνση από τον κορωνοϊό μεταξύ των 5.000 ανθρώπων που πήραν μέρος στο «πείραμα» με τη συναυλία που διοργανώθηκε τον Μάρτιο στη Βαρκελώνη.

Έξι άνθρωποι βρέθηκαν θετικοί στον κορωνοϊό εντός 14 ημερών μετά τη συναυλία στην Ισπανία, αλλά αυτό το ποσοστό είναι μικρότερο από αυτό που παρατηρείται στον γενικό πληθυσμό, ανακοίνωσαν οι ερευνητές.

Από τους έξι ανθρώπους που βρέθηκαν θετικοί στον κορωνοϊό, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι τέσσερις μολύνθηκαν αλλού και όχι στη συναυλία. Ο ιολόγος Μπόρις Ρέβολο, που βοήθησε στον σχεδιασμό των μέτρων που εφαρμόστηκαν, δήλωσε ότι δεν μπορεί να αποκλείσει κατηγορηματικά πως οι άλλοι δύο μολύνθηκαν στην εκδήλωση. Πρόσθεσε όμως πως «υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα» να μην κόλλησαν τον ιό στη συναυλία.

Στη συναυλία του συγκροτήματος Love of Lesbian, που έγινε στις 27 Μαρτίου στο κλειστό γήπεδο «Palau Sant Jordi» έδωσαν το παρών 5.000 άνθρωποι. Έκαναν rapid test πριν από τη συναυλία, ενώ μέσα στο γήπεδο φορούσαν μάσκες, αλλά δεν ήταν υποχρεωμένοι να κρατούν αποστάσεις.

📽 Ja ha acabat el concert dels Love of Lesbian al Palau Sant Jordi de Barcelona, amb 5.000 persones
👉 https://t.co/PhN8HE2RVO pic.twitter.com/MqBxoNPehw

— Catalunya Informació (@Catinformacio) March 27, 2021

Ο δείκτης μόλυνσης ανάμεσα στους μετέχοντες ήταν 50% κάτω σε σύγκριση με τον δείκτη ανάμεσα στους ανθρώπους της ίδιας ηλικίας στη Βαρκελώνη, διαπίστωσαν οι ερευνητές.

«Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι υπήρξε μετάδοση κατά τη διάρκεια της συναυλίας», δήλωσε ο λοιμωξιολόγος Ζοσέπ Μαρία Λίμπρε.

«Συνοπτικά, μια συναυλία σε κλειστό χώρο με τα σωστά μέτρα και τον σωστό εξαερισμό είναι μια ασφαλής δραστηριότητα», συμπλήρωσε και τόνισε: «Με τον βέλτιστο εξαερισμό, τεστ αντιγόνου και μάσκες μπορούμε να εγγυηθούμε έναν ασφαλή χώρο».

Οι Love of Lesbian ευχαρίστησαν τους διοργανωτές και τους επιστήμονες. «Ελπίζουμε ότι στο εξής, έπειτα από αυτά τα εξαιρετικά αποτελέσματα, ο κόσμος της τέχνης θα εισακουστεί, όπως του αξίζει», ανέφερε η μπάντα σε ανάρτηση στο Twitter.

Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι είναι εφικτό να χαλαρώσουν οι περιορισμοί και να ξεκινήσουν εκ νέου οι πολιτιστικές δραστηριότητες, δήλωσε ο αντιδήμαρχος Βαρκελώνης, Ζάουμε Κολμπόνι.

Η συναυλία αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες συναθροίσεις στην Ευρώπη από το ξέσπασμα της πανδημίας. Το τελευταίο διάστημα και άλλες χώρες -όπως η Ολλανδία και η Γερμανία- κάνουν ανάλογα πειράματα, αναζητώντας τρόπους για την ασφαλή διεξαγωγή δημόσιων εκδηλώσεων.

Πηγή

Προϋποθέτει κάποιο βαθμό επίγνωσης σχετικά με τη συμβολή του ερευνητή στην κατασκευή των νοημάτων καθ’ όλη τη διάρκεια της ερευνητικής διαδικασίας, καθώς και την αναγνώριση του ότι είναι αδύνατον να παραμείνει κανείς «έξω» από το αντικείμενο μελέτης κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της έρευνας. Απεναντίας, -συνειδητά ή μη- μετέχει, δίχως να αρκείται απλώς στην αντικειμενική προσέγγιση.

Η έμφαση στην αναστοχαστικότητα, επομένως, προτρέπει στην «διερεύνηση εκείνων των τρόπων, όπου η εμπλοκή ενός ερευνητή σε μια συγκεκριμένη έρευνα την επηρεάζει, επενεργεί σε αυτή και τη διαποτίζει με τις ιδέες και τις αντιλήψεις του».

Ποια είναι, όμως, τα δυο είδη αναστοχαστικότητας;
Αφενός είναι η προσωπική αναστοχαστικότητα στο πλαίσιο της οποίας αναστοχάζεται κανείς τους τρόπους με τους οποίους η έρευνα διαμορφώνεται από αξίες, εμπειρίες, ενδιαφέροντα, πιστεύω, στόχους στη ζωή και κοινωνικές ταυτότητες, και σκέφτεται έπειτα πώς μπορεί να τον επηρεάσει και να τον αλλάξει ως άνθρωπο και ως ερευνητή.

Αφετέρου είναι η επιστημολογική αναστοχαστικότητα στο πλαίσιο της οποίας καλείται κανείς να θέσει ποικίλα ερωτήματα, όπως με ποιον τρόπο μπορεί το ερευνητικό ερώτημα να καθορίσει και περιορίσει τα πιθανά «ευρήματα»; Ή με ποιον τρόπο μπορεί το ερευνητικό σχέδιο και η μέθοδος ανάλυσης να «κατασκευάσει» τα δεδομένα και τα ευρήματα; Επίσης, σε ποιο βαθμό η διαφορετική διερεύνηση οδηγεί σε διαφορετική κατανόηση του υπό εξέταση φαινομένου; Συνεπώς, η επιστημολογική αναστοχαστικότητα παρέχει τη δυνατότητα σκέψης των παραδοχών κατά τη διάρκεια της έρευνας και συμβάλει στον αναλογισμό των επιπτώσεων που έχουν τόσο σε αυτή, όσο και στα ευρήματά της.

Ωστόσο, δεν δίνουν όλοι οι ερευνητές ποιοτικής μεθοδολογίας την ίδια έμφαση στην αναστοχαστικότητα.

Μέρος της αναστοχαστικότητας συνιστά η κριτική γλωσσική επίγνωση. Οι λέξεις που χρησιμοποιούνται για την περιγραφή των εμπειριών υποβοηθούν στην κατασκευή των νοημάτων που αποδίδονται σε αυτές. Με την κατασκευαστική διάσταση της γλώσσας οι κατηγορίες και ονομασίες που χρησιμοποιούν οι ερευνητές κατά τη διάρκεια της ερευνητικής διαδικασίας διαμορφώνουν τα «ευρήματά» τους.

Μολαταύτα, οι ερευνητές ποιοτικής μεθοδολογίας έχουν διαφορετικές απόψεις ως προς τον βαθμό που η γλώσσα κατασκευάζει εκδοχές της πραγματικότητας. Στη μια άκρη του συνεχούς, καθήκον τους είναι να μελετήσουν τους τρόπους που αυτές παράγονται, αλλάζουν ανάλογα με την κουλτούρα και την ιστορία και διαμορφώνουν τις εμπειρίες των ανθρώπων. Ενώ, στο άλλο άκρο πιστεύουν πως είναι εφικτό να περιγραφεί «τι συμβαίνει» σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο με την γλώσσα να είναι απλώς το μέσο για ένα σκοπό ή εργαλείο.

Κλείνοντας, ο αναστοχασµός του ερευνητή σχετικά µε την παρουσία του στο πεδίο, οι παρατηρήσεις, οι εντυπώσεις, τα συναισθήµατά του καταγράφονται στο ημερολόγιο της έρευνας και αξιοποιούνται κατά την ερμηνεία των δεδομένων.

Αικατερίνη Συμφέρη
Θεολόγος-Εκπαιδευτικός-Προπτυχιακή Ιταλικής Φιλολογίας ΑΠΘ

H Σκλήρυνση Κατά Πλάκας είναι μία χρόνια νόσος, η οποία συγκαταλέγεται στα αυτοάνοσα νοσήματα. Προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα και, πιο συγκεκριμένα, τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Η νόσος αυτή παρουσιάζεται κυρίως σε νέα άτομα, ηλικίας 20-40 ετών. Για αρχή, αξίζει να σημειωθεί πως το νευρικό κύτταρο χωρίζεται σε τρία μέρη: το κυτταρικό σώμα, τους δενδρίτες και το νευράξονα. Ο νευροάξονας πρόκειται για μια αποφυάδα της οποίας το μήκος ποικίλλει και μπορεί να φτάσει περίπου το ένα μέτρο. Αρχίζει από το κυτταρικό σώμα και καταλήγει σε διακλαδώσεις που ονομάζονται τελικά δενδρύλλια και στην άκρη τους φέρουν εξογκώματα που ονομάζονται τελικά κουμπιά. Ο ρόλος του νευράξονα είναι η μεταβίβαση ερεθισμάτων σε άλλα κύτταρα. Η μυελίνη είναι η λιποειδής ουσία που περιβάλλει το νευράξονα των εμμύελων νευρικών ινών. Τα άτομα με Σκλήρυνση Κατα Πλάκας παρουσιάζουν σημαντικό πρόβλημα στο περίβλημα αυτό που προστατεύει τις νευρικές ίνες, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η μετάδοση μηνυμάτων από τον εγκέφαλο στο σώμα και το αντίστροφο.

Αιτίες εμφάνισης της νόσου

Οι αιτίες εμφάνισης της νόσου μπορεί να είναι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, οι γενετικοί παράγοντες και οι ιοί. Παρόλα αυτά δεν έχουν γνωστοποιηθεί με ακρίβεια. Τα άτομα με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας παρουσιάζουν μυϊκή εξάντληση και δυσκινησία, ιδίως στα κάτω άκρα, σπασμούς στους καμπτύρες μυς προκαλώντας ασταθές βάδισμα και αδυναμία των κάτω άκρων. Κατά την κλινική εξέταση διαπιστώνονται νευρολογικές διαταραχές όπως το σημείο Babinski και αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά. Το αντανακλαστικό Badinski είναι ένα χαρακτηριστικό που εμφανίζεται κυρίως στα μωρά. Αυτό που παρατηρείται είναι το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού να σηκώνεται προς τα πάνω , ενώ τα υπόλοιπα τα τεντώνονται προς τα έξω. Άλλα συμπτώματα είναι ο δυνατός πόνος κατά την εκτέλεση μιας πράξης. Υπάρχει δυνατότητα να παρουσιαστούν εμβοές ή το άτομο να εμφανίσει απώλεια ακοής. Χαρακτηριστικές είναι οι διαταραχές στην ομιλία, καθώς και τα συμπτώματα δυσφαγίας και διπλωπίας. Επιπρόσθετα το άτομο με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας μπορεί να εμφανίσει διαταραχές εντέρου και κύστης, διαταραχές μνήμης και συγκέντρωσης, συμπτώματα κατάθλιψης και σεξουαλικές διαταραχές (στυτική δυσλειτουργία).

Διαγνωστική προσέγγιση της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας

Όσον αφορά τη διαγνωστική διαδικασία επισημαίνεται πως δεν υπάρχει ειδική διαγνωστική εξέταση. Στη πλειονότητα των περιπτώσεων πραγματοποιείται λήψη ιστορικού, ανοσοηλεκτροφόρηση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, η οποία αποκαλύπτει την παρουσία αντισωμάτων lgG και, τέλος, μαγνητική τομογραφία. Τέλος, υπογραμμίζεται η σημασία της ποικιλίας εναλλακτικών μεθόδων που αποβλέπουν στη αποτελεσματική θεραπεία του ασθενή. Κυρίως η θεραπεία βασίζεται στη χορήγηση φαρμάκων (αντιφλεγμονώδων φαρμάκων ιντερφερόνης κ.α.) στη σύσταση σπασμολυτικών και στην εφαρμογή φυσικοθεραπευτικών μεθόδων.

Πανευρωπαϊκή έρευνα βεβαιώνει την άγνοια και την προκατάληψη που ενυπάρχει από τον ευρύ πληθυσμό

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι η πιο γνωστή νευρολογική πάθηση. Τα ποσοστά δείχνουν πως 450.000 Ευρωπαίοι και 2,5 εκατομμύρια παγκοσμίως υποφέρουν από αυτήν την πάθηση. Μία νέα πανευρωπαϊκή έρευνα που ανακοινώθηκε στα πλαίσια του συνεδρίου της «Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη Θεραπεία και την Έρευνα της ΣΚΠ» (ECTRIMS) διεκπεραιώθηκε με σκοπό την καταγραφή του ποσοστού των ατόμων με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας που βιώνουν κοινωνικό αποκλεισμό. Διαπιστώθηκε πως πάνω από 5000 συμμετέχοντες υποστήριξαν πως θα δημιουργούσαν φιλικές σχέσεις. Παρόλα αυτά αποδείχθηκε πως ένας στους τρεις δεν θα προχωρούσε σε ερωτική σχέση ούτε θα παντρευόταν κάποιον με σκλήρυνση κατά πλάκας. Μάλιστα, οι άντρες αποκάλυψαν μία έντονη απροθυμία να εμπλακούν σε ερωτική σχέση με γυναίκες με την εν λόγω ασθένεια. Ως επί το πλείστον, τα άτομα γνωρίζουν πως η ασθένεια δεν είναι ούτε μεταδοτική ούτε αποτελεί τροχοπέδη στην απόκτηση μιας οικογένειας. Τα δείγματα της έρευνας δυστυχώς καταδεικνύουν την εν γένει παραπληροφόρηση και τη προκατάληψη που υπάρχει. Οι άνθρωποι καθοδηγούνται από μία παγιωμένη και εδραιωμένη πεποίθηση και υποστηρίζουν πως τα άτομα με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας δεν έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τα ίδια προνόμια με τους άλλους ανθρώπους, Δεν έχουν την ευκαιρία να ζήσουν όπως όλοι οι άλλοι. Αυτό δεν υφίσταται. Η ζωή δεν σταματά με τη σκλήρυνση κατά πλακάς, απλώς αλλάζει.

Άτομο με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας δίνει το δικό της μήνυμα

Το 2018 σε μία συνέντευξη που γινόταν σε άτομο με σκλήρυνση κατά πλάκας αναφέρεται «Όσοι ακούνε ότι κάποιος έχει σκλήρυνση κατά πλάκας κάνουν συνειρμό το αναπηρικό αμαξίδιο. Σήμερα, οι γιατροί έχουν στα χέρια τους αρκετές επιλογές φαρμάκων να χορηγήσουν, κάτι που πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχε σαν δυνατότητα. Τα φάρμακα πρώτης γραμμής, είναι αυτά που ανατρέπουν μια τέτοια εξέλιξη της νόσου και είναι πάρα πολύ δύσκολο ένας ασθενής να έχει αυτή την κατάληξη πια. Υπάρχουν πολλές μορφές της νόσου και μια από αυτή είναι να ξεκινάει επιθετικά. Σε κάθε περίπτωση η έγκαιρη χορήγηση της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής κάνει θαύματα. Εμένα, που ανήκω στο 10% των νοσούντων με την πιο ελαφριά μορφή, η νόσος «απενεργοποιήθηκε-κοιμήθηκε» μέσα σε 6 μήνες μετά την λήψη του φαρμάκου μου». Τέλος, στην ερώτηση «Τι θα ήθελες να πεις στον κόσμο που νοσεί, αλλά η νόσος τους έχει επηρεάσει αρνητικά στη ψυχολογία τους;» απάντησε ««Να τους πω ότι κι εγώ έχω τις δύσκολες φάσεις μου και έχω κάνει αρκετά σχήματα κορτιζόνης στις υποτροπές της νόσου, αλλά δεν το βάζω κάτω. Ναι είμαι από τις τυχερές που η νόσος με επισκέφτηκε στην ελαφριά της μορφή, αλλά δεν παύει να υφίσταται και να με κάνει πολλές φορές ό,τι θέλει. Μην το βάζετε κάτω, η ζωή συνεχίζεται!» (Αβραμοπούλου Νάνσυ, 2018)

Από Μαρία Τσουρέκα

Από άκυρα αντικείμενα, μέχρι γιαγιάδες. Η λίστα είναι μεγάλη.

Το να φτάσετε και οι δύο σε οργασμό είναι ο σκοπός του σεξ, σωστά; Τι γίνεται, όμως, όταν αυτή η ολοκλήρωση για τον άνδρα έρχεται πολύ πιο γρήγορα; Σίγουρα δεν είναι κάτι εξαιρετικά σπάνιο και έχει συμβεί σε όλους μας.

Κάπως έτσι, η βρετανική εταιρεία σεξουαλικής υγείας ‘ZavaMed’ αποφάσισε να κάνει μια έρευνα, σχετικά με το τι μπορεί να σκέφτονται οι άνδρες την ώρα του σεξ, προκειμένου να κρατήσουν λίγο ακόμα.

Στην έρευνα πήραν μέρος πάνω από 1.000 άτομα από την Ευρώπη και την Αμερική και φάνηκε πως ένα 4% απάντησε πως σκέφτεται τη ‘γιαγιά’ του, την ώρα της πράξης για να καθυστερήσει την εκσπερμάτιση. Και το υπόλοιπο 96% των απαντήσεων πάντων είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Άσχετα αντικείμενα

Ένα μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων απάντησε πως συχνά σκέφτεται άσχετα αντικείμενα, όπως πόμολα πόρτας, τραπεζάκια, ακόμη και τρόφιμα, τα οποία δεν είναι τόσο ελκυστικά στην όψη (όπως π.χ. το ροκφόρ) . Με άλλα λόγια, κοίτα λίγο το χώρο, εστίασε σε κάποιο αντικείμενο και ξεκίνα να το σκέφτεσαι έντονα. Ίσως πιάνει. Ποιος ξέρει;

Αθλητικά

Η αλήθεια είναι πως σκεφτόμαστε τα αθλητικά και την πορεία της ομάδας μας αρκετές φορές μέσα στην ημέρα. Αλλά την ώρα του σεξ; Κι όμως, υπάρχουν κάποιοι που σκέφτονται μια βαριά ήττα της ομάδας τους εκείνη τη στιγμή.

Καθημερινές δουλειές

Όπως φάνηκε από τις απαντήσεις υπάρχουν κι αυτοί που βάζουν στο μυαλό τους κάποιες βαρετές δουλειές της καθημερινότητάς τους, για να μην φτάσουν γρήγορα στον οργασμό. Από το να πετάξουν τα σκουπίδια στον κάδο, μέχρι να πλύνουν το αμάξι ή να πληρώσουν το ενοίκιο.

Μη ελκυστικά άτομα

Κι όμως η σκέψη ‘γιαγιάδων, παππούδων, γονέων’, αλλά και γνωστών ατόμων οι οποίοι δεν προκαλούν το ερωτικό ενδιαφέρον φαίνεται πως βοηθάει αρκετούς στην προσπάθειά τους να μην φτάσουν ολοκληρώσουν πριν την ώρα τους.

Μαθηματικές πράξεις

Σύμφωνα με την έρευνα, ήταν πολλοί εκείνοι που απάντησαν πως αυτό που τους βοηθάει για να κρατήσουν περισσότερο στο σεξ είναι η σκέψη μαθηματικών πράξεων. Ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο αποσυντονίζεται ο εγκέφαλός τους από την σεξουαλική πράξη και εστιάζει στην μαθηματική.

Μήπως, όμως, με όλα αυτά χάνεται το πραγματικό νόημα της σεξουαλικής επαφής, που είναι η απόλαυση της στιγμής με το σύντροφό σου; Λέμε τώρα εμείς.

Πηγή

Έρευνα δείχνει πως τα παιδιά δίνουν φαγητό σε άλλους ακόμη και πεινασμένα

Μια πρόσφατη έρευνα αποκαλύπτει πως τα μωρά διακρίνονται έντονα από αλτρουισμό, δεδομένου ότι είναι πρόθυμα να μοιραστούν το φαγητό τους με έναν πεινασμένο άγνωστο, ακόμη κι όταν είναι και τα ίδια πολύ πεινασμένα.

Το Ινστιτούτο Μάθησης και Νοητικών Επιστημών του πανεπιστημίου University of Washington διεξήγαγε μια έρευνα σε 100 βρέφη 19 μηνών και ανακάλυψε ότι τα μωρά επέδειξαν αλτρουιστική συμπεριφορά, που φέρεται να συνδέεται στις πρώιμες κοινωνικές εμπειρίες τους.«Πιστεύουμε ότι ο αλτρουισμός είναι άξιος έρευνας καθώς αποτελεί μια από τις πιο χαρακτηριστικές ανθρώπινες ιδιότητες. Πρόκειται για ένα σημαντικό ηθικό πυλώνα της κοινωνίας. Εμείς οι ενήλικες βοηθούμε τους άλλους όταν τους βλέπουμε σε ανάγκη και το κάνουμε ακόμη και όταν αυτό συνεπάγεται προσωπικό κόστος. Οπότε ελέγξαμε τις ρίζες αυτής της συμπεριφοράς στα βρέφη» ανέφερε ο επικεφαλής της έρευνας, Ροντόλφο Κορτές.

Στο πλαίσιο της έρευνας, οι επιστήμονες προσποιήθηκαν ότι τους πέφτει κάποιο φρούτο μπροστά στα πόδια των παιδιών που συμμετείχαν στην έρευνα και δεν ήταν σε θέση να το ξαναπιάσουν, δείχνοντας ότι εκλιπαρούν για να το ξαναπάρουν.

Περισσότερα από τα μισά παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα επέστρεψαν τα φρούτα.

Στη συνέχεια οι ερευνητές δοκίμασαν το ίδιο πείραμα λίγο πριν την ώρα του φαγητού των βρεφών. «Τα παιδιά στο δεύτερο μέρος της έρευνας κοίταγαν με λαχτάρα τα φρούτα και μετά τα επέστρεφαν» αναφέρει ο Άντριου Μέλτζοφ, συνδιευθυντής του Ινστιτούτου I-LABS.

Οι ερευνητές, επίσης, διαπίστωσαν ότι παιδιά με αδέρφια ή συγκεκριμένους πολιτιστικούς περίγυρους ήταν ακόμη πιο πιθανόν να είναι δοτικά.

Πηγή

Ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας είναι η άθληση, πόσο μάλλον για τους νέους Έλληνες που πολλές φορές στρέφονται στον αθλητισμό για τα θετικά που τους προσφέρει. Πότε όμως ο αθλητισμός ξεκινά να έχει ένα, περισσότερο, αρνητικό παρά θετικό αντάλλαγμα για την υγεία τους;

Ένα σκοτεινό κομμάτι της κουλτούρας του αθλητισμού είναι τα αναβολικά η υπερβολική χρήση των οποίων δημιουργεί προβλήματα στον οργανισμό των ανθρώπων. Σύμφωνα με σχετική έρευνα(2016) του ΑΠΘ 1 στους 4 νέους που ασχολείται σε μεγάλο η μικρό επίπεδο με τον αθλητισμό είναι χρήστης αυτών των ουσιών. Για ποιο λόγο όμως ωθείται κάποιος στην χρήση ; Οι νέοι θέλουν να καταφέρουν πολύ γρήγορα τον τελικό τους στόχο με αποτέλεσμα να ψάχνουν μια εύκολη διέξοδο που πολλές φορές οδηγεί στην καταστροφή τους;

Επίσης η πρόσβαση σε αυτές τις ουσίες αποτελεί κάτι αρκετά εύκολο για αυτούς που επιθυμούν να χορηγηθούν, είτε αυτό θα είναι μέσω φίλων και συναδέλφων είτε αυτό θα είναι μέσω των ίδιων των προπονητών τους. Μιας και όταν μιλάμε για πρωταθλητισμό το ντοπάρισμα είναι κάτι αρκετά διαδεδομένο. Οπότε αυτό ίσως να οδηγεί τον αθλητή στην πεποίθηση πως η χρήση για την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων στην προπόνηση του να είναι κάτι το φυσιολογικό.

Πέρα όμως από τους νέους που ασχολούνται με τον πρωταθλητισμό υπάρχουν πολύ που απλώς προσπαθούν να ‘χτίσουν’ σώμα. Σώμα που πολλές φορές δομούν με βάση αυτές τις ουσίες, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιθετικές συμπεριφορές και άλλες παρενέργειες. Για ποιο λόγο όμως η χρήση ουσιών είναι κάτι το οποίο θα επιχειρήσει ο οποιοσδήποτε νέος; Μήπως η άθληση θα έπρεπε να παρέχει και μία γενικότερη εκπαίδευση για τα επιβλαβές αποτελέσματα που θα μπορούσε να παρέχει η λάθος διαχείριση του σώματος μας και η χορήγηση ουσιών σε αυτό;

Μήπως όμως αυτή η ανάγκη των νέων να επιτύχουν το γρηγορότερο δυνατό έχει δώσει την ευκαιρία να τους εκμεταλλευτούν και να επωφεληθούν οικονομικά κάποιοι άλλοι; Αν ίσχυε κάτι τέτοιο δεν θα έπρεπε να σταματήσει η εκμετάλλευση των νέων;

Θα μπορούσε κάποιος να πει πως όλη η πίεση που δέχονται οι νέοι αθλητές και πόσο μάλλον όσοι ασχολούνται με τον πρωταθλητισμό είναι αυτό που τους οδηγεί στην χρήση και ίσως πολλές φορές στο να ‘μισήσουν” αυτό που μέχρι τώρα τους έκανε ευτυχισμένους.

Πηγή

Μπούτης Ηλίας

Ορισμένες φορές οι στατιστικές έρευνες αποτελούν έναν εύσχημο τρόπο για να ειπωθούν ψέματα ή μισές αλήθειες.

Οι άνθρωποι φαίνεται να ψεύδονται σε κάποιον βαθμό, όταν απαντούν σε ερωτήσεις σχετικά με τη σεξουαλική τους συμπεριφορά. Άλλοτε υπερβάλλουν, άλλοτε κρατάνε μυστικά. Ποιος, όμως, μπορεί να τους κατηγορήσει; Γιατί θα έπρεπε να αποκαλύψουν τα βαθύτερα και πιο σκοτεινά σεξουαλικά τους μυστικά σε έναν ξένο; Και σε ποιο βαθμό μπορούμε να τους εμπιστευόμαστε;

Συμβαίνει σε κάποιους ανθρώπους, να εξανίστανται όταν διαβάζουν λόγου χάρη  ότι ένα υπολογίσιμο ποσοστό (στο οποίο εκείνοι, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν ανήκουν) έχουν κάνει και εκείνο και το άλλο στο σεξ και είχαν έναν διόλου ευκαταφρόνητο αριθμό σεξουαλικών συντρόφων στο παρελθόν. Επίσης, όταν μιλάμε για ετεροφυλόφιλους θα είχε λογική ο αριθμός των συντρόφων του κάθε φύλου (ο μέσος όρος) να είναι παραπλήσιος, στο θέμα φεριπείν της απιστίας. Σε σχετικές έρευνες βλέπουμε ότι οι άντρες απατούν πολύ περισσότερο από τις γυναίκες, ενώ πριν λίγες δεκαετίες το ποσοστό των γυναικών που είχαν απατήσει ήταν αμελητέο, όταν των αντρών ήταν σημαντικό. Ας μην ξύνουμε πληγές και ας δούμε τρεις βασικές εξηγήσεις που προσφέρουν οι ερευνητές για τα ψεματάκια που παρατηρούνται στις έρευνες. Συνεκδοχικά μπορούμε να φανταστούμε τα υπόλοιπα.

Διαφορές των φύλων στον τρόπο καταμέτρησης
 Όταν ερωτώνται για τον αριθμό των προηγούμενων σεξουαλικών συντρόφων, οι γυναίκες τείνουν να απαριθμούν ή να ανακαλούν κάθε σύντροφο και σεξουαλική γνωριμία του παρελθόντος. Αυτό ίσως υποδηλώνει ότι ακόμη και τα one night stands εμπεριέχουν για το άλλο μισό του ουρανού ένα είδος δοσίματος -ακόμη και αν ήταν για ελάχιστο χρόνο. «Και μία φορά αρκεί», σαν να λέμε.
Από την άλλη οι άνδρες τείνουν να στρογγυλοποιούν τις συνευρέσεις σε δεκάδες. Ενδεχομένως επειδή υπερισχύουν άλλα στοιχεία, όπως αυτό της σωματικής εκτόνωσης και όχι το ψυχικό δέσιμο και δόσιμο. Επομένως, τι νόημα έχει αν αυτή η σωματική διεργασία συνέβη 17 ή 20 φορές. «Το ίδιο κάνει», σαν να ακούμε να λένε.  Αυτό το φαινόμενο φαίνεται να εξομαλύνεται για τους άντρες όταν οι ερευνητές ζητούν ακρίβεια στις απαντήσεις. Αν και εκεί υπεισέρχεται ένα ζήτημα ηθελημένης ή ακούσιας μνήμης…

Διαφορά νοηματοδότησης της σεξουαλικής πράξης
Σε πολλές μελέτες διαπιστώνεται ότι τα δύο φύλα διαφωνούν στο τι αποτελεί σεξουαλική επαφή. Συνήθως οι άντρες θεωρούν ότι περισσότερες σεξουαλικές πράξεις είναι σεξ ακόμη και αν δεν περιλαμβάνουν διείσδυση, ενώ οι γυναίκες υποβαθμίζουν το θέμα, θεωρώντας για παράδειγμα το στοματικό ως μη σεξ. Ως συνέπεια, δεν εντάσσουν στον κατάλογο των εραστών τους κάποιον με τον οποίον είχαν κάνει μόνο αυτό στο παρελθόν, διότι η απόφασή τους να μην προχωρήσουν είχε κάποιο απορριπτικό υπόστρωμα.

Το αμφιλεγόμενο του πληρωμένου σεξ
Περίπου το 20% του ανδρικού πληθυσμού στον δυτικό κόσμο, είχε μία τουλάχιστον επαφή με εργαζόμενη στην πορνεία. (Για τις γυναίκες το ίδιο ποσοστό είναι κάτω του 1%). Παρόλα αυτά το γεγονός αυτό (η ανδρική έφεση στην πορνεία), τείνει να αγνοείται συστηματικά στις έρευνες, καθότι οι ερευνητές δεν θέλουν να φέρουν σε δύσκολη θέση τους ερωτώμενους. Σκεφτείτε, να δηλώνουν ότι έχουν «πάει» με 15 γυναίκες στη ζωή τους και οι 13 να είναι επί χρήμασι. Από την άλλη, εύλογα όλο αυτό δημιουργεί παρερμηνείες και περιπλέκει τις απαντήσεις, καθώς αν δεν συμπεριλάβουν στον υπολογισμό τους τις συνευρέσεις με το αρχαιότερο επάγγελμα του κόσμου, το συνολικό τους σκορ θα πέσει πολύ (και μαζί η αυτοεκτίμηση).

Στο δια ταύτα, μπορούμε τελικώς να εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους όταν μιλούν για τη σεξουαλική τους συμπεριφορά και αν ναι, σε ποιο βαθμό; Κατά την άποψή μας, όχι, χωρίς να είμαστε βέβαια απορριπτικοί. Όσο πιο καλά είναι δομημένο το ερωτηματολόγιο και όσο πιο καλά πατούν στο επιστημονικό έδαφος οι ερωτήσεις τόσο το καλύτερο, ωστόσο πάντα πρέπει να διατηρούμε επιφυλάξεις. Εξυπακούεται ότι έρευνες χωρίς βάθος και ποικιλία δειγματολογίου μπορεί να στρεβλώσει εντελώς την εικόνα. Από την άλλη δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε συλλήβδην για ψευδομαρτυρία. Καθένας απαντά όπως αισθάνεται και όπως θεωρεί ότι είναι τα πράγματα, ενώ κάποιοι κωλύονται να εκφραστούν με απόλυτη ειλικρίνεια για λόγους κοινωνικής κατακραυγής ή στιγματισμού.

Πηγή

Το εμπορικό εκτόπισμα των U2 είναι γνωστό πως είναι τεράστιο και η έρευνα της Pollstar έρχεται να το επιβεβαιώσει.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκέντρωσε, οι U2 είναι η κορυφαία μπάντα σε περιοδείες το χρονικό διάστημα μεταξύ 2010-2019 και τα νούμερα ζαλίζουν.

Οι U2 είχαν έσοδα που ξεπερνούν το 1 δις δολάρια την προηγούμενη δεκαετία, αφήνοντας πίσω τους τους Rolling Stones και εμπορικά φαινόμενα της pop όπως Ed Sheeran, Taylor Swift και Beyoncé.

1.038 δις δολάρια από συνολικά 9.300.000 εισιτήρια 255 συναυλιών, χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα της Joshua Tree Tour μέσα στο 2019.

Οι Bon Jovi βρέθηκαν στην πέμπτη θέση της λίστας και ακολουθούν οι Paul McCartney, Bruce Springsteen, Coldplay, Roger Waters και Elton John.

Το συγκρότημα του Bono έχει κόψει τον μεγαλύτερο αριθμό εισιτηρίων, όπως αναφέρει η έρευνα, χωρίς όμως να δίνει κάποιο επίσημο νούμερο.

Για να αντιληφθούμε καλύτερα τα σχετικά μεγέθη, οι Metallica έχουν κόψει περίπου 22.1 εκατομμύρια εισιτήρια, οι AC/DC έχουν κόψει περίπου 14.3 εκατομμύρια εισιτήρια, ο Ozzy Osbourne μαζί με τους Black Sabbath αλλά και στις solo περιοδείες του περίπου 13.2 εκατομμύρια εισιτήρια και οι Black Sabbath 10 εκατομμύρια.

Οι U2 έχουν ξεπεράσει λοιπόν τεράστια συγκροτήματα όπως οι Rolling Stones που περιοδεύουν για πολλά χρόνια.

Όχι κι άσχημα…

Πηγή

H TickPick διενήργησε μια νέα έρευνα θέλοντας να ανακαλύψει τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς επηρεάζουν το μουσικό γούστο των παιδιών τους.

Περισσότεροι από 490 γονείς συμμετείχαν και περισσότεροι από 500 ακροατές εξέφρασαν τις μουσικές εμπειρίες της νιότης τους.

Εν τέλει, στο top-10 των… influencers της παιδικής ηλικίας συμπεριλήφθησαν οι φίλοι, το ραδιόφωνο, οι ταινίες, ο πατέρας, η μητέρα, η τηλεόραση, οι συναυλίες, τα αδέρφια, τα social media κλπ.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι περισσότεροι άνθρωποι ανακαλύπτουν τον αγαπημένο τους μουσικό σε ηλικία 13 ετών και ξεκινούν να εκτίθενται, εν γνώσει τους, σε μουσικά ακούσματα από τα 12 και μισό.

Το hard rock, το classic rock και το heavy metal βρίσκονται στην κορυφή των επιλογών από τους γονείς…

Δείτε εδώ τα αναλυτικά αποτελέσματα της έρευνας.

Πηγή

Μία από τις πολλές αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή μας, αφού γίνουμε μαμάδες, είναι η μεγάλη δυσκολία που αντιμετωπίζουμε στο να συναντήσουμε όσο συχνά θα θέλαμε τις αγαπημένες μας φίλες. Ο λόγος είναι ότι δεν προλαβαίνουμε, όπως ακριβώς δεν προλαβαίνουμε ούτε τον ίδιο μας τον εαυτό να φροντίσουμε! Ωστόσο, αν δεν βρούμε αυτόν τον χρόνο, κινδυνεύουμε να εξαντληθούμε από τις τόσες υποχρεώσεις, τόσο πολύ που ούτε οι τρεις καφέδες που πίνουμε την ημέρα αρκούν!

Αν προσπαθείτε εδώ και καιρό να βρείτε χρόνο για να συναντήσετε τις φίλες σας, σας έχουμε ένα ακόμα σημαντικό κίνητρο για να το επισπεύσετε: Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το να περνάμε χρόνο με την κολλητή μας φίλη κάνει καλό στην υγεία μας και παρατείνει το προσδόκιμο ζωής μας.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιοω Northwestern, παρακολούθησαν ηλικιωμένους ανθρώπους στην καθημερινότητά τους και βρήκαν, ότι αυτοί που είχαν καλούς φίλους ζουν περισσότερο, έχουν καλύτερη υγεία και είναι πιο χαρούμενοι. Οι συμμετέχοντες στην έρευνα χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες: Τους «σούπερ-ηλικιωμένους» και τους «νορμάλ ηλικιωμένους». Αποδείχτηκε, ότι οι «σούπερ-ηλικιωμένοι» ήταν άνδρες και γυναίκες με εξαιρετική μνήμη και αντίληψη, οι οποίοι ήταν σε πολύ καλή σωματική και ψυχολογική κατάσταση για την ηλικία τους και συγκριτικά με τους «νορμάλ ηλικιωμένους».

Τι ήταν αυτό που τους έκανε τόσο καλό; Το ότι συναναστρέφονταν πολύ συχνά με τους πολύ καλούς τους φίλους!

Για την ακρίβεια, έπειτα από ερωτηματολόγιο που και οι δύο ομάδες συμπλήρωσαν, αποδείχτηκε, ότι οι «σούπερ ηλικιωμένοι» κερδίζουν σε ανθρώπινες σχέσεις, αφού δήλωσαν ιδιαιτέρως ικανοποιημένοι από αυτές. Οι δε «νορμάλ ηλικιωμένοι» δεν απάντησαν εξίσου «ζεστά» για τους φίλους τους.

Ποια μεγαλύτερη απόδειξη από αυτή, για το πόσο καλό σας κάνει η κολλητή σας; Ποιος δεν θέλει να φτάσει σε βαθιά γεράματα και να είναι υγιής και ευτυχής;

Μην το σκέφτεστε, λοιπόν! Κοινοποιήστε το στην κολλητή σας και κανονίστε να βρεθείτε σύντομα!

Πηγή