Το ερώτημα πώς θα κάνεις έναν άντρα να παραμείνει κοντά σου διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του για σένα απασχολεί ένα μεγάλο μέρος των γυναικών…

Τα πράγματα είναι απλά. Πολύ πιο απλά, από τον βαθμό δυσκολίας που συνήθως τους αποδίδουμε. Πρέπει να διατηρείς σταθερότητα χωρίς να σταματάς να προσπαθείς για την σχέση σου και να είσαι ο εαυτός σου. Συνταγές υπάρχουν πολλές, δύσκολες στην εκτέλεση και η επιτυχία δεν είναι σίγουρο αποτέλεσμα.

Μια σχέση αρχίζει από την έλξη που θα νιώσουν δύο άτομα και η έλξη αυτή θα τα κάνει να βρουν οπωσδήποτε τρόπο ώστε να έχουν την πρώτη επαφή. Στα πλαίσια αυτής, θα προσπαθήσουν να «εντυπωσιάσουν» τον συνομιλητή τους, να δείξουν τον καλύτερο εαυτό τους αμφότεροι και να καταλήξουν στο συμπέρασμα για το αν μπορούν να τα «βρουν».

Αν κάτι στραβώσει, κατά την διάρκεια, σηκώνεσαι, ισιώνεις τη φούστα σου και σκέφτεσαι: «πάμε γι´άλλα». Στην αντίθετη περίπτωση, πάει καλά και προχωράμε…Ραντεβού νούμερο δύο. Εκεί υπάρχει πιο ήπιο κλίμα, αφού και οι δύο νιώθουν πιο άνετα και χαλαρώνουν λιγάκι. Η προσπάθεια όμως, προσπάθεια… οι άντρες προσπαθούν να δείξουν πως το είδος τους όπως πιστεύουν οι περισσότερες γυναίκες δεν έχει εξαφανιστεί τις κάνουν να νιώσουν όμορφες, θελκτικές και μοναδικές .

Όσο για το ωραίο φύλο, φροντίζει να φερθεί με παρόμοιο τρόπο. Το παιχνίδι των εντυπώσεων καλά κρατεί…Όσο για το σεξ, αυτό έρχεται για να καθορίσει την συνέχεια… Πότε όμως αρχίζει να στραβώνει μια σχέση; Όταν η σχέση αυτή αρχίζει να μοιάζει με «σχέση χωνί».

Στην αρχή σε παίρνει τηλέφωνο σαράντα φορές τηλέφωνο για να δει τι κάνεις, να σου πει ότι σ’ έχει επιθυμήσει ενώ εσύ το απολαμβάνεις και ταυτόχρονα απορείς και αναρωτιέσαι: «καλά μόνο εμένα σκέφτεται δουλειές δεν έχει»; Στη συνέχεια τα τηλέφωνα αραιώνουν δραματικά και περιορίζονται μόνο όταν υπάρχει διαδικαστικό ζήτημα του τύπου που θα βρεθούμε, πότε κ.τ.λ. Όσο για τα μηνύματα που το περιεχόμενό τους θυμίζει Ρωμαίο και την σύντροφό του, ούτε λόγος… περιορίζονται με τον ίδιο τρόπο και την ίδια δικαιολογία από μέρους του αγαπημένου σας, αν εσείς διατυπώσετε παράπονο: «καλά παιδιά, είμαστε, τώρα». Είναι πρόθυμος να πάτε όπου εσείς επιθυμείτε ενώ αργότερα, βρίσκει κάθε επιλογή σας ακατάλληλη. Κάθε φορά που είναι να βρεθείτε (στην αρχή), είναι εκεί και σε περιμένει με ένα χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά, αργότερα μπορεί να βρίσκει δικαιολογίες για την αργοπορία του, ακόμη και να προφασίζεται διάφορους λόγους οι οποίοι δεν τον αφήνουν να έρθει κοντά σας. Ξέρετε… είμαι κουρασμένος (το πιο συνηθισμένο), είχα πολύ δουλειά στο γραφείο (σίγουρο και ανεξιχνίαστο) άσχετο αν βαριόταν και σκότωνε μύγες όλη μέρα και άλλα του ιδίου τύπου.

Το χωνί της σχέσης στενεύει ακόμη περισσότερο, όταν ο καλός σας αρχίζει να ανοίγει την τηλεόραση, ενώ εσείς είχατε στο μυαλό σας να επαναλάβετε το βασικό ένστικτο με πολλές παραλλαγές… όταν δε, σου λέει συχνότατα, νυστάζω, ας το αφήσουμε καλύτερα … να κάνετε αυτό με τη φούστα, που λέγαμε παραπάνω.Το παιχνίδι των σχέσεων υπέροχο, στην αρχή. Στη συνέχεια λίγο βαρετό με πολλές επαναλήψεις, παραλήψεις και υποχωρήσεις που βαφτίζονται στο όνομα του έρωτα, της αγάπης ή της συνήθειας. Η σχέση σιγά σιγά μετατρέπετε σε ρουτίνα. Μια ρουτίνα, ναι μεν παρέχει ασφάλεια αλλά σας κάνει να ψιθυρίζεται: τι κρίμα!!! όταν σκέφτεστε τις παλιές καλές μέρες, που όλα είχαν άλλη «διάσταση» και γεύση.

Δεν είναι όμως πάντα έτσι.Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Αλλά για να τις πετύχεις απαιτείται μεγαλύτερη τύχη από αυτήν που σου χρειάζεται για να πιάσεις το τζακ ποτ του ΛΟΤΤΟ και μάλιστα σε περίοδο πρωτοχρονιάς.Αν ανήκετε σε αυτήν την κατηγορία, απλά είστε τυχερή.

Αυτό που με ανησυχεί τώρα, είναι πως τελευταία παρατηρείται το γεγονός η σχέση να μετατρέπεται σε χωνί, σε χρόνο ρεκόρ. Και ασφαλώς δεν μιλάμε για την φυσιολογική φθορά και τριβή που έχουν δύο άνθρωποι που βρίσκονται καιρό μαζί. Μιλάμε για την διάθεση που έχει κανείς να αφιερώσει χρόνο καταβάλλοντας συγχρόνως κόπο…για να πετύχει η συνταγή. Αυτή η διάθεση εξανεμίζεται πριν προλάβεις να πεις «κύμινο» και φτάνεις στο σημείο να μην αναγνωρίζεις αυτόν που στην αρχή… έταζε ουρανούς, άστρα και ένα κάρο γαλαξίες από πίσω! Όλα αυτά τα μαγικά που γίνονται στην αρχή, ακολουθούν την φθίνουσα πριν ακόμη εσύ το καταλάβεις, αποδεικνύοντας την σοφία του λαού που κρύβει η φράση: «καινούργιο κοσκινάκι μου…».

Τώρα μπορεί η κατάσταση να οδηγηθεί με το να βρεθείς στα σκαλιά μιας εκκλησίας, να κρατάς μια ανθοδέσμη και να επιβεβαιώνεις το παραμύθι της Σταχτοπούτας καθώς και τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο που όλες οι ιστορίες τελείωναν με αυτόν ακριβώς τον τρόπο. Αλλά μήπως, στο σημείο αυτό πρέπει να ανησυχήσετε για το αν η σχέση που σας οδήγησε σε αυτήν την θέση, ήταν μια «σχέση χωνί»;

από την Κωνσταντίνα Γεράκη

Γενικά έχουμε μάθει να κρίνουμε κάποιον απ’ την εξωτερική του εμφάνιση. Λογικό, αφού αποτελεί σημαντικό παράγοντα στη ζωή μας. Ειδικά στις σχέσεις μας.

Η εμφάνιση είναι αυτή, που μας κάνει να βγάζουμε τα πρώτα συμπεράσματα για κάποιον και μ’ αυτό το κριτήριο αποφασίζουμε, αν θα προχωρήσουμε ή όχι. Είναι λογικό να μας ελκύει ένα ωραίο κορμί, ειδικά όταν αυτό συνοδεύεται από μία ωραία ευπαρουσίαστη φυσιογνωμία.

Είναι η συνηθισμένη φυσική εξέλιξη μεταξύ δυο ανθρώπων, να έλκονται σωματικά ο ένας απ’ τον άλλον. Αλλά τι γίνεται όταν στη μέση μπαίνει ο εγκέφαλος; Τι κάνει; Είναι εκείνος που έχει τον τελευταίο λόγο. Ναι, θα πεις η καρδιά δεν παίζει ρόλο; Παίζει, ναι, αλλά όχι τόσο μεγάλο.

Όταν ερωτευόμαστε η καρδιά δεν είναι αυτή που τρελαίνεται; Ναι, επειδή ο εγκέφαλος είναι αυτός που έχει τρελαθεί πρώτος.

Όσο και να προσπαθούμε ο εγκέφαλος είναι αυτός που δίνει τα ερεθίσματα και τα παίρνει, ανάλογα με την κατάσταση. Απ’ τον εγκέφαλο θα περάσουν τα μηνύματα πρώτα και μετά θα περάσουν απ’ τα υπόλοιπα συστήματα. Εκείνος είναι που αποφασίζει την περαιτέρω εξέλιξη των πραγμάτων και τις αντιδράσεις σου. Αλλά τι γίνεται όταν η σωματική έλξη περνάει απαρατήρητη; Όταν ο εγκέφαλος είναι αυτός που παίζει το μεγαλύτερο παιχνίδι;

Έκρηξη γίνεται, μία μεγάλη έκρηξη. Έκρηξη από συναισθήματα, σκέψεις, ερεθίσματα. Το μυαλό δεν μπορείς να το περιορίσεις, ούτε να το κλειδώσεις. πάντα θα είναι ελεύθερο. Μπορείς να κρατήσεις δύο ανθρώπους μακριά, να τους χωρίσεις σωματικά, αλλά εγκεφαλικά πάντα θα είναι εκεί μαζί, ενωμένοι.

Είναι πολύ όμορφο το σώμα, αλλά όταν το μυαλό μιλάει, όταν στον άλλον αυτό που σ’ ελκύει περισσότερο είναι το μυαλό του, δε χωράνε συζητήσεις για τα σώματα. Πώς να κοιτάξεις ένα σώμα, όταν μπροστά σου έχεις ένα μυαλό που δεν μπορείς να του αντισταθείς, ακόμη κι όταν το άτομο που σε ελκύει πολύ δεν έχει κάποια σπάνια ομορφιά. Ούτε εκπληκτικό σώμα. Αλλά ένα δυνατό ερωτεύσιμο μυαλό.

Κι εκείνη τη στιγμή, αυτό το ερωτεύσιμο μυαλό γνωρίζει ένα άλλο δυνατό μυαλό κι απ’ την έλξη αυτή γεννιέται κάτι που δεν μπορείς να περιγράψεις με λόγια. Όταν απορείς πώς γίνεται να θες κάποιον τόσο πολύ και να είσαι ερωτευμένος μ’ ένα μυαλό.

Είναι εκείνα τα άτομα που καταφέρνουν να σου κάψουν τον εγκέφαλο. Κι εσύ να μην μπορείς να κάνεις κάτι. Ίσα-ίσα που θέλεις να σου καταστρέψουν το μυαλό. Και μετά συνδέεσαι μαζί μ’ αυτό το μυαλό κι όλα σας τα εγκεφαλικά κύτταρα δημιουργούν κάτι εκπληκτικό.

Όλα τα εγκεφαλικά σας κύτταρα έλκονται σαν μαγνήτης. Σε συζητήσεις για διάφορα θέματα, είτε για ποίηση, είτε για κοινωνικά ή ακόμη και για κουτσομπολιά η αίσθηση είναι διαφορετική. Μοιάζει σαν μια παρτίδα σκάκι.

Πανέξυπνη, δυνατή, κάθε κίνηση χρειάζεται στρατηγική. Θυμίζει εκείνα τα υπέροχα κονσέρτα κλασικής μουσικής, που κάθε μελωδία είναι αρμονική και δένει με τις άλλες. Η ανατριχίλα που σου προκαλεί αυτή η εγκεφαλική έλξη, είναι απίστευτη. Να θέλεις ν’ ανακαλύπτεις ακόμη περισσότερα απ’ το μυαλό του άλλου, να το ξεκλειδώνεις και να χάνεσαι μέσα σ’ αυτό.

Γι’ αυτό τι να τα κάνεις τ’ αθόρυβα σώματα, που δεν έχουν να σου προσφέρουν τίποτα παρά μόνο κάτι εικονικό; Όταν τα μυαλά είναι εκείνα που κάνουν τόσο θόρυβο, όχι ενοχλητικό θόρυβο, ένα θόρυβο που θέλεις στη ζωή σου.

Είναι υπέροχοι δύο άνθρωποι που ταιριάζουν σωματικά, που κουμπώνουν ο ένας στον άλλον. Αλλά φανταστείτε δυο μυαλά που κουμπώνουν μεταξύ τους.

Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο.

Πηγή