Όλοι ξέρουμε ότι οι πεταλούδες ξεκινάνε την καριέρα τους ως κάμπιες, ζουν μια μέρα και πεθαίνουν… υπάρχουν όμως και κάτι άλλες που παθαίνουν μετάλλαξη, πως στο walking dead πέθαιναν όλοι και επιστρέφαν πάλι ως περπατητές; Ε αυτές επιστρέφουν σαν σαράκια που σου τρώνε την ψυχή μέρα με την μέρα. Ναι αυτές στο στομάχι λέω!

Τις έχεις νιώσει κι εσύ ε; Όμορφο συναίσθημα, όσο κρατήσει. Μετά; Κενό. Απόλυτο κενό.

Στην αρχή όλο χαζά χαμόγελα, σου κόβεται η ανάσα , νιώθεις να πνίγεσαι από την τόση ευτυχία.
Νιώθεις πως μπορείς να κατακτήσεις τα πάντα. Είσαι γεμάτος ενέργεια, ζωντανός. Κάνεις όνειρα, έχεις ελπίδα.
Μετά δεν έχεις κουράγιο ούτε δάκρυ να βγάλεις. Με τι όρεξη να σηκωθείς το πρωί να ξεκινήσεις την μέρα σου όταν είσαι μισός; Παλεύεις μόνος με τους δαίμονες σου το βράδυ και την υπόλοιπη μέρα παλεύεις να πείσεις πρώτα εσένα ότι είσαι καλά και μετά τους άλλους που το βλέπουν, όσο και να χαμογελάς αυτοί που σε ξέρουν θα αναγνωρίσουν το ψεύτικο χαμόγελο. Θα αναγνωρίσουν το χαμένο στο άπειρο βλέμμα. Και τι να τους πεις;

Και περνάνε οι μέρες, τα βράδια. οι μήνες και πλέον συνειδητοποιείς πως ίσως τα ζόμπι έχουν περισσότερη όρεξη για ζωή απ’ ότι εσύ.

Μπερδεύετε τον ενθουσιασμό με τον έρωτα ορισμένοι και πάτε και λέτε μεγάλα λόγια που δεν τα εννοείτε και μετά μας φταίει η Ήβη Αδάμου με την τραγουδάρα που έβγαλε ( να τα λέμε και αυτά).

Όταν κάποιος θέλει προσπαθεί, κάνει τα αδύνατα δυνατά και βοηθάει τον αδύναμο να πιστέψει ότι όλα γίνονται. Δεν τα παρατάει, ακούει, καταλαβαίνει, συγχωρεί. Μένει!!! Δεν το βάζει στα πόδια ούτε κατηγορεί και πληγώνει αυτόν που “αγαπάει”.

Καμία απόσταση, καμία χαζή αφορμή δεν χαλάει μια σχέση όπου και οι δύο έχουν τόσα να δώσουν.

Και σίγουρα δεν κοιτάς ποιος έδωσε πιο πολλά και ποιος πιο λίγα…

Διεκδικείς. ΌΤΑΝ θες τον άλλο…αλλιώς να ‘χαμε να λέγαμε ιστορίες πίνοντας καφέ με τον συνάδελφο.

Και τελικά τα παραμύθια δεν έχουν happy end.

Κλείνοντας θα αφήσω ένα τραγούδι και θα επιστρέψω σύντομα με νέο άρθρο.

Deppie Politaki

Κούκου! Εγώ είμαι πάλι. Ήρθα να γκρινιάξω λίγο εδώ μην τα λέω όλα στον αέρα γιατί δεν μου φτάνουν οι δύο ώρες.
Ειλικρινά έχω κουραστεί, από πολλά αλλά πιο πολύ από μια κατηγορία ανθρώπων που με δύο βιβλία αυτοβελτίωσης που έχουν διαβάσει θεωρούν ότι μπορούν να ψυχολογήσουν τον καθένα και έχουν άποψη για όλα.

Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν την τάση να δίνουν συμβουλές χωρίς καν να τους το ζητήσεις.
Πολλές φορές στηρίζουν αυτό που λένε στην ηλικία τους. Οι ίδιοι μπορεί να τα έχουν κάνει χειρότερα σε προσωπικό επίπεδο ωστόσο θεωρούν ότι πρέπει να τους ακούσεις λόγω εμπειρίας.

Πιστεύουν ότι ξέρουν καλύτερα από σένα τι μπορείς και τι όχι. Τι θέλεις και τι όχι.
Επιτέλους, αφήστε μας να γνωρίζουμε καλύτερα τις δυνατότητες μας και τις επιθυμίες μας .
Σίγουρα ξέρω καλύτερα από τον καθένα τι μπορώ να κάνω και τι δεν μπορώ.
Πίστεψε με ξέρω καλύτερα τις αντοχές μου από σένα καθώς επίσης και τα θέλω μου.

Σταμάτα να προσπαθείς να μου επιβάλεις την γνώμη σου ειδικά αν δεν σου την έχω ζητήσει.
Όχι δεν με ξέρεις, με ξέρεις μέχρι εκεί που εγώ σου έχω επιτρέψει να με μάθεις.
Επίσης δεν είσαι ψυχολόγος επειδή διάβασες ένα από τα χιλιάδες βιβλία αυτοβελτίωσης που κυκλοφορούν.
Κι εγώ έχω διαβάσει αλλά δεν πάω να το παίξω έξυπνη σε κανέναν. Ούτε προσπαθώ να του επιβληθώ χρησιμοποιώντας αποφθέγματα μέσα από αυτά τα βιβλία.
Σταματήστε λοιπόν να το παίζετε ότι τα ξέρετε όλα και φυσικά να κάνετε κουμάντο στις ζωές των άλλων.
Για το δικό μου καλό είμαι υπεύθυνη εγώ και μόνο εγώ. Αν είναι να κάνω κάτι λάθος άφησε με να πάρω την ευθύνη και να υποστώ τις συνέπειες εγω. Στην τελική άσε με να φάω τα μούτρα μου.
Υπόσχομαι να μην ζητήσω ποτέ τα ρέστα ή να σου πω γιατί δεν με προειδοποίησες. Πόσο μάλλον αν είσαι απλά κάποιος γνωστός μου και ούτε καν φίλος μου.
Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας .
Θα επιστρέψω ξανά με περισσότερη γκρίνια. Όχι εντάξει, δεν γκρινιάζω συνέχεια, κοιμάμαι κιόλας.

Deppie Politaki

Ένα καρφί που κάποιος κάποτε έβαλε εκεί για να στολίσει τον τοίχο του με αναμνήσεις.

Με κάποια φωτογραφία απο κάποια στιγμή που πέρασε και δεν θα ξαναέρθει μα θέλει να θυμαται.

Με κάποιο αγαπημένο πρόσωπο που ίσως έχασε ή δεν έβλεπε τόσο συχνά και του έλειπε.
Μια φωτογραφία απο τα ξεφρενα νεανικά χρόνια που ολοι νοσταλγούμε όσο απομακρυνόμαστε απο εκείνα.

Μια φωτογραφία απο την γλυκιά εφηβεία με τα πρώτα καρδιοχτύπια.

Μια φωτογραφία που θυμίζει πως όλοι κάποτε ήμασταν παιδιά.

Μπορεί και τίποτα απο όλα αυτά.
Ίσως ένα κάδρο απλό, με κάποια τυχαία σιλουέτα που σε κάθε σπίτι μπορεί να συναντήσεις.

Ένα κορνιζαρισμένο παζλ απο πολλά κομμάτια που απαιτούσε πολύ χρόνο να φτιαχτεί και πήρε την τιμητική του θέση εκεί για να μπορούν να το θαυμάζουν όλοι.

Ακόμα και ένα πτυχίο που κάποιος μόχθησε για να αποκτήσει και πέρασε ώρες πάνω απο τα βιβλία.

Ή ένα απλό ημερολόγιο.

Πόσο βάρος μπορεί να έχει αντέξει ένα καρφί στον τοίχο και πόσες ιστορίες να έχει πάνω του;

Ένα καρφί που φαίνεται τόσο τυχαία τοποθετημένο στον τοίχο.

Ένα καρφί που εμένα μπορεί να με ενοχλεί και αν είχα διαλέξει εγώ την θέση του σίγουρα δεν θα ήταν εκείνη.

Ένα καρφί που κάποτε, κάπου χρησίμευσε.

Ένα καρφί που στέκει περήφανο στη θέση του.

Ένα καρφί που πρέπει να αξιοποιηθεί και να βρεί πάλι λόγο που υπάρχει εκεί.

Έχει ακόμα πολλές αναμνήσεις να σηκώσει.

Deppie Politaki

Πώς το λέτε εσείς εδώ; Γιατί ξεχνάω πώς το λέμε εμείς εκεί..

από την ταινία “η θεία από το Σικάγο

Η λαλιά των πρώτων Ελλήνων μεταναστών στο εξωτερικό, που προσάρμοσαν ξένες λέξεις στα “ελληνικά”, ελληνικούρες δλδ, για  να συνεννοούνται μεταξύ τους!!

Συχνά θυμάμαι τη μητέρα μου, στη Γερμανία που έλεγε “πάω κάτω στην κέλα να πάρω κάτι” 

–Keller , προφέρεται κέλα, καθώς το ρ δεν ακούγεται και σημαίνει αποθήκη! (Κελάρι επίσης..)

-“Πήγαινε στην αποτέκα να πάρεις τα φάρμακα”

Apotheke, το φαρμακείο στα γερμανικά!

-“Την τάδε την έκαναν σήμερα κίντικο στη δουλειά”

Kündigung, η απόλυση.

-Η κάσα , από το kasse, το ταμείο.

-Ο μαέστρος, από το Μeister, ο μάστορας, ο τεχνίτης.

-Τζιντζινιέρης, ο μηχανικός, από το ingenieur.

-Πούτσεν, το καθάρισμα, από το putzen..!

-Απτάϊλο, στην πτέρυγα του εργοστασίου, από το abteilung.

“Είχαμε μια καινούρια Ελληνίδα στο απτάιλο σήμερα που δεν ήξερε γρι γερμανικά και μόλις ο μαέστρος της είπε να κάνει πούτσεν τη μηχανή της, έβαλε τα κλάματα, νόμιζε πως της είπε κάτι πρόστυχο..”

-Ο φοραρμπάιτ, ο προϊστάμενος, από το Vorarbeiter.

-Η στόγια, η εφορία , από το Steuer. 

-Το τιφ, το δικό μας ΚΤΕΟ, από το TÜV.

“Ήρθε το χαρτί από τη στόγια σήμερα και πρέπει να πάμε και το αμάξι στο Τιφ…”

Έτσι μιλούσαν και στη καθημερινότητα τους είχαν βάλει μέσα λέξεις γερμανικές προσαρμοσμένες με το δικό τους τρόπο.

Ακόμη κι όταν ερχόμασταν Ελλάδα τα καλοκαίρια πετούσαν τις γερμανικούρες κι είχε πολυ γούστο..

“Δεν έφυγε ακόμη για διακοπές η Λίτσα, γιατί βγήκε κρανκ απ’ τη δουλειά της..ο γιατρός την έστειλε στα κούρα” έλεγε η μητέρα μου..

Δλδ “πήρε αναρρωτική και πήγε σε λουτρά”..οι θείοι στο χωριό δεν καταλάβαιναν κι εγώ έκανα τη μετάφραση…

Το ίδιο βέβαια συνέβαινε και σε άλλα μέρη όπου μετανάστευσαν Έλληνες!

Πχ στην Αμερική όπου εκεί και σήμερα πιστεύω έτσι μιλάνε μπερδεμένα τα ελληνικά με αγγλικούρες..

-Μπιλοζίρια (below zero): ο όρος περιέγραφε τις χειμωνιάτικες θερμοκρασίες κάτω του μηδενός. «Πλακώσανε τα μπιλοζίρια»

-Φριζάρανε τα λέκια (the lakes have frozen): όταν τα μπιλοζίρια κρατούσαν για μέρες, τότε θα άκουγες πιθανότατα αυτή τη φράση, που σήμαινε ότι πάγωσαν οι λίμνες.

-Πλαμαδόρος (plumber): και ποιον θα καλούσες να φτιάξει τις σωληνώσεις που είχαν παγώσει; Μα τον πλαμαδόρο φυσικά, τον υδραυλικό, συχνότατα και «πλάμας»

-Κουκομπούκ (cookbook): ο γνωστός μας τσελεμεντές.

-Μαρκέτα (market): παρά το γεγονός ότι οι έποικοι είχαν τη δική τους ωραιότατη ελληνική λέξη «αγορά» επικράτησε τελικά το εξελληνισμένο «μαρκέτα»

-Ρούφι (roof): η στέγη.

-Στέκι (steak) το κρέας.

-Κάρο (car): το αυτοκίνητο

-Σιτιχόλι (city hall): το δημαρχείο.

-Ελεβέτα (elevator): ο ανελκυστήρας

-Φρίτζι (fridge): το ψυγείο

-Μόλι (mall): το εμπορικό κέντρο

-Φλόρι (floor): ο όροφος

-Μιστέκια (mistakes): τα λάθη.

-Μπόσης (boss): το αφεντικό.

– Δεν μουβάρει: δεν κινείται (move).

Δεν μπορώ να μη θυμηθώ χαρακτηριστική σκηνη με τη Βασιλειάδου στο “θεία από το Σικάγο”

Όταν μετά το πρώτο κανάτι που έριξε έλεγε στο νεαρό “θύμα” :
” είμαστε βερι βερι..πως το λέτε εσείς εδώ , γιατί ξεχνάω πώς το λέμε εμείς εκεί, βερι χολοσκασμένες, καμ πληζ πληζ..”

Σοφία Άγγελος

Άρθρο: Κιζιρίδου Γεωργία, Εξελικτική – Σχολική Ψυχολόγος, MSc
Επιμέλεια: Σουρτζή Μαρία, Φιλόλογος

• Συναναστρέφεσαι με άτομα που νιώθουν ότι είναι μοναδικά και ανώτερα, άρα τους αξίζει ιδιαίτερη μεταχείριση από όλους;
• Υπάρχουν φίλοι και γνωστοί από τον περίγυρό σου που σου ροκανίζουν τον ελεύθερό σου χρόνο αναλύοντας τα δικά τους προβλήματα, ενώ δεν έχουν σχεδόν ποτέ χρόνο αν τους χρειαστείς εσύ;
• Κάθε φορά που συναναστρέφεσαι με ένα συγκεκριμένο άτομο νιώθεις πως πρέπει να προσέξεις υπερβολικά τι θα πεις και πώς θα φερθείς, λόγω της έντονης κριτικής που συνήθως ασκεί εις βάρος σου;
• Έχει τύχει να συνεβρεθείς με άτομο το οποίο θεωρεί πως τα δικά του προβλήματα είναι τεράστια σε σύγκριση με των υπολοίπων και επιδιώκει να προσελκύσει τον οίκτο μέσα από τη συμπεριφορά του και τις περιγραφές του;
• Όταν συναντιέσαι με κάποιον οικείο νιώθεις ότι σε πλημμυρίζουν οι τύψεις και οι ενοχές και δεν μπορείς να αρνηθείς αυτό που σου ζητάει;

Αν απάντησες θετικά έστω και σε μία ερώτηση, τότε το πιο πιθανό είναι να έχεις στον περίγυρό σου ένα συναισθηματικό βαμπίρ, δηλαδή έναν άνθρωπο που ζει μέσα από την άντληση της ψυχικής σου ενέργειας. Ποια άτομα λοιπόν μπορούν να χαρακτηριστούνως συναισθηματικά βαμπίρ;

Συναισθηματικό βαμπίρ μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε από τον περίγυρο και αφορά οποιαδήποτε μορφή σχέσης (εργασιακή, φιλική, ερωτική, συγγενική). Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να είναι υπεράνω υποψίας και να χρειαστεί ένα εύλογο διάστημα για να τους διακρίνει κάποιος που τους συναναστρέφεται. Δεν υπάρχει διάκριση στο φύλο, στην ηλικία, στη μόρφωση ή στο επάγγελμα που ασκεί το συναισθηματικό βαμπίρ. Ουσιαστικά, θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε προσπαθεί συστηματικά μέσα από την στάση του και την συμπεριφορά του να δημιουργήσει συνειδητά ή ασυνείδητα ένα τοξικό περιβάλλον στη σχέση του με τα άτομα που εμπλέκεται (Bernstein, 2001).

 Στην πραγματικότητα τα βαμπίρ αποσκοπούν στη μείωση της αυτοεκτίμησης των άλλων και στην καλλιέργεια αρνητικών συναισθημάτων στους γύρω τους, όπως είναι ο φόβος, ο θυμός, το άγχος, λόγω του ότι οι ίδιοι ζουν μια ζωή κενή νοήματος και κυριαρχεί το αίσθημα του ανικανοποίητου. Με το να ρουφάνε την ψυχική ενέργεια και τη θετική διάθεση των υπολοίπων θέλουν να καλύψουν τα δικά τους συναισθήματα αναξιότητας και ανεπάρκειας (Βαρβόγλη, 2018). Πρόκειται δηλαδή για άτομα βαθιά πληγωμένα από το παρελθόν τα οποία έχουν αρνητική εικόνα για τον εαυτό τους και δεν είναι ικανοποιημένα από την ποιότητα της δικής τους ζωής, γι’ αυτό και ζουν ως αρπακτικά παράσιτα εις βάρος των υπολοίπων. Με λίγα λόγια, η τοξική τους συμπεριφορά οφείλεται σε δικά τους αρνητικά βιώματα που προσπαθούν να ξεπεράσουν δημιουργώντας τραύματα σε άλλους ανθρώπους. Στην πράξη, πρόκειται για μια συναισθηματική παγίδα που έχουν εμπλακεί και δε γνωρίζουν πώς να ξεφύγουν. Εύλογα λοιπόν γεννάται το ερώτημα αν τα συναισθηματικά βαμπίρ φέρονται με τον ίδιο τρόπο στις σχέσεις τους ή διαφοροποιούνται με κάποιον τρόπο ανάλογα με το άτομο και την περίσταση (Sayers, 2018).

Τα συναισθηματικά βαμπίρ στόχο έχουν όπως προαναφέρθηκε το συναισθηματικό άδειασμα και την κατάρρευση των γύρω του. Επομένως δημιουργούν τοξικές σχέσεις σε όλα τα επίπεδα που συναναστρέφονται με ανθρώπους. Υπάρχουν πολλές και διαφορετικές κατηγορίες τέτοιων ατόμων, καθώς και ξεχωριστές στρατηγικές για να πετύχουν τον σκοπό τους. Μερικά κοινά χαρακτηριστικά θα μπορούσαν να είναι τα ακόλουθα: Ένα συναισθηματικό βαμπίρ συνηθίζει να είναι εγωκεντρικό και να αδιαφορεί για τις ανάγκες των γύρω του, έχει έντονα ναρκισσιστικά στοιχεία, αφού δείχνει να υποτιμά τους υπόλοιπους και να υπερεκτιμά τον τρόπο ζωής του, επιδιώκοντας πάσει θυσία τον θαυμασμό και την επιβεβαίωση, έχει στοιχεία δραματικά, καθώς αρέσκεται στις υπερβολικές αντιδράσεις προκειμένου να εξασφαλίσει με κάθε τρόπο την προσοχή του πείγυρου, έχει την τάση να θυματοποιείται και να καλλιεργεί τύψεις για τα προβλήματά του στα κοντινά του πρόσωπα ή/ και να εμπλέκεται σε ίντριγκες και φασαρίες συχνά παρουσιάζοντας έντονη κυκλοθυμία και δημιουργώντας συναισθηματική σύγχυση στους άλλους. Αν η συναναστροφή με ένα άτομο κατά εξακολούθηση πληγώνει και φορτίζει συναισθηματικά τους άλλους τότε πρόκειται για επαφή με συναισθηματικό βαμπίρ (Forward, 2019). Όταν διαπιστωθεί αυτό απαιτείται η ενεργοποίηση των κατάλληλων συναισθηματικών αμυνών και η χρήση της ατομικής συναισθηματικής ασπίδας, προκειμένου να μην εισχωρήσει το δηλητήριο και η τοξικότητα του ατόμου αυτού στις σκέψεις, στα συναισθήματα και στις αντιδράσεις όσων δέχονται τοξική επίθεση. Με ποιον τρόπο μπορεί κάποιος να προστατευθεί από μια σχέση που κυριαρχει το συναισθηματικό δηλητήριο;

Μια συνηθισμένη λανθασμένη στρατηγική που εφαρμόζουν τα θύματα των συναισθηματικών βαμπίρ είναι η διαρκής προσπάθεια να ικανοποιήσουν και να κερδίσουν την αποδοχή τους (Northrup, 2018). Με αυτό τον τρόπο ενισχύουν την τοξική συμπεριφορά και το αποτέλεσμα είναι η τοξικότητα να δημιουργήσει επιπλέον τοξικότητα. Κάθε σχέση είναι μοναδική, άρα και η διαχείριση διαφέρει ανάλογα με την περίπτωση. Ωστόσο, συνήθως έχει θετική έκβαση η οριοθέτηση αυτών των ανθρώπων με ευγενικό τρόπο. Σε άλλες περιπτώσεις ίσως είναι χρήσιμη η αδιαφορία και η συναισθηματική απομάκρυνση. Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει το υποστηρικτικό δίκτυο του εκάστοτε ατόμου και η επαφή με θετικούς ανθρώπους, ώστε να λειτουργήσει ως αντίδοτο στην αρνητικότητα. Είναι λάθος να εμπλακεί κάποιος συναισθηματικά με ένα βαμπίρ και να επιδιώξει να αλλάξει τον τρόπο που φέρεται και κινείται. Είναι πολύ χρήσιμο να υπάρχουν ρεαλιστικές προσδοκίες από την κάθε συναναστροφή. Τα συναισθηματικά βαμπίρ σπανίως αναγνωρίζουν ότι σφάλλουν και πληγώνουν τους άλλους.  Αν λοιπόν δεν αναγνωρίσει κάποιος ότι είναι τοξικός, πώς θα λάβει την απόφαση να αλλάξει τον τρόπο που σχετίζεται με τους άλλους (Simon, 2010); 

Ακριβώς επειδή η πιο ισχυρή συναισθηματική ασπίδα απέναντι στα βαμπίρ είναι η αυτογνωσία και ο αυτοέλεγχος, καλό είναι πριν διαγνώσουμε κάποιον ως συναισθηματικό βαμπίρ να αναρωτηθούμε μήπως τελικά εμείς φερόμαστε τοξικά απέναντι στους άλλους και τι μπορούμε να κάνουμε ώστε να αλλάξουμε μοτίβο συσχέτισης με τους γύρω μας. 

Βιβλιογραφία

Βαρβόγλη, Λ. (2018). Συναισθηματικά βαμπίρ: Οδηγός ψυχικής επιβίωσης. Αθήνα: Mamaya Bernstein, A., J. (2001). Emotional vampires: Dealing with people who drain you dry. New York: Mc Graw – Hill. Forward, S. (2019). Emotional blackmail: When the people in life use fear, obligation and guilt to manipulate you. New York: Harper Perennial. Nothrup, C. (2018). Dodging energy vampires: An empath’ s guide to evading relationships that drain you and restoring your health power. New York: Hay House. Sayers, T. (2018). Energy vampires: How to protect yourself from toxic people with narcissistic tendencies. Essex: Tony Sayers, independently published. Simon, G., K. (2010). In sheep’s clothing: Understanding and dealing with manipulative people. Michigan: Parkhurst Brothers Publishers.

Πηγή