Άνοιγμα της Εστίασης: σαν να μην πέρασε μια μέρα
Δευτέρα, 3 Μαΐου 2021: μετά από έξι μήνες έφτασε η πολυπόθητη και προσδοκώμενη από όλους στιγμή που η εστίαση, τα αγαπημένα μας καφέ, μπαρ και εστιατόρια, θα άνοιγαν και πάλι τις πόρτες τους για να μας υποδεχτούν στα σιωπηλά για την ώρα, αλλά χαλάλι. Οι απαραίτητες ετοιμασίες έγιναν τις προηγούμενες μέρες και οι μάγειρες, οι μπάρμαν και οι σερβιτόροι ξεσκούριασαν μετά από τις πρώτες «αναγνωριστικές» παραγγελίες και βρήκαν ρυθμό. Τα σοκάκια, οι πλατείες, οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια πλημμύρισαν από τους νέους, αλλά ακόμα και από τους μεγαλύτερους και τις οικογένειες, που ξεχύθηκαν για να απολαύσουν τον πρώτο τους καφέ, το πρώτο τους φαγητό, την πρώτη μπύρα, το πρώτο τσίπουρο μετά από τόσο καιρό, ευρισκόμενοι πλέον στην καρδιά της άνοιξης.
Έτοιμοι από καιρό οι νέοι έπιασαν τραπέζι σε καλό σημείο-οι κρατήσεις, ακόμα και στα πιο απλά μαγαζιά, έδιναν και έπαιρναν-και προσπάθησαν να διοχετεύσουν όλη τους την ενέργεια σε αυτή την δραστηριότητα που τόσο τους είχε λείψει, την χαλαρή έξοδο με την παρέα που συχνά κατέληγε κάθε άλλο παρά χαλαρή. Ήταν πανέτοιμοι να μιλήσουν δυνατά και με ζωντάνια-όχι και πολύ δυνατά κύριε Χαρδαλία, υπερέβαλα-να γελάσουν με την ψυχή τους με λόγο ή χωρίς, να πειράξουν ο ένας τον άλλον, να φλερτάρουν με τα άτομα τριγύρω τους, να γράψουν τις δικές τους νέες σελίδες στην ιστορία της παρέας τους!
Πόσο ανάγκη είχαν όλοι, είτε μιλάμε για τον μεγαλύτερο ξενύχτη είτε για τον μεγαλύτερο σπιτόγατο αυτή την επιστροφή στις στιγμές χαλάρωσης, ξεγνοιασιάς και καλοπέρασης σε ανοιχτούς χώρους με τους αγαπημένους τους ανθρώπους, μακριά από την κλεισούρα του σπιτιού; Πόσο κομβικό ρόλο διαδραματίζει για την ψυχολογία του καθενός αυτή η επάνοδος στις εξόδους σε συνδυασμό με την απότομη, αλλά ιδιαίτερα ευχάριστη βελτίωση του καιρού; Στο άψε-σβήσε οι 20-21oC άγγιξαν τους 30oC και ο ήλιος πλέον καίει για τα καλά και γεμίζει τα αποθέματα της βιταμίνης D αλλά κυρίως ανεβάζει την διάθεση όλων. Πόσο όμορφη είναι η εικόνα των ανθρώπων να βρίσκονται ξανά με τους φίλους τους υπό σχεδόν φυσιολογικές συνθήκες; Πόσο είχε λείψει να βλέπουμε πρόσωπα χωρίς τις απάνθρωπες, αλλά αναγκαίες, μάσκες και πολύ περισσότερο να βλέπουμε αυτά τα πρόσωπα να χαμογελούν, να νιώθουν ξανά ελεύθεροι να ζήσουν την ζωή τους μακριά από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού;
Όλοι ανεξαιρέτως είχαν επηρεαστεί από αυτό τον συνεχιζόμενο εγκλεισμό, που ξεκίνησε “για να κάνουμε καλά Χριστούγεννα” και τελείωσε με το καλοκαίρι να είναι προ των πυλών. Άνθρωποι από την μία μέρα στην άλλη είδαν την ζωή τους να μπαίνει σε καθεστώς αδράνειας και να ελπίζουν μάταια ότι τα δύσκολα θα περάσουν σύντομα. Ακόμα και έτσι όμως, έξι μήνες μετά, φαίνεται ότι όντως τα δύσκολα είναι στο παρελθόν και με λίγη υπομονή ακόμη, τα καλύτερα έρχονται με την επιστροφή σε μια κανονικότητα όσο γίνεται πιο κοντά στην παλιά καλή ζωή.
Η ελπίδα όλων είναι η άνοδος της θερμοκρασίας, ο εμβολιασμός που προχωράει με αργά αλλά σταθερά βήματα αλλά και οι κύκλοι που πιθανόν κάνει ο ίδιος ιός να νικήσουν τις «τρομακτικές» μεταλλάξεις και όλοι εμείς να βγούμε νικητές και αλώβητοι από αυτή την ξαφνική περιπέτεια στην οποία μπήκε από το πουθενά η ανθρωπότητα. Ας είμαστε ήρεμοι και αισιόδοξοι και όλα θα γίνουν όπως πριν. Παίζουμε τις καθυστερήσεις αυτού του αγώνα, σύντομα θα ακουστεί το σφύριγμα της λήξης και τότε θα πανηγυρίσουμε το αυτονόητο που έπαψε να είναι όμως τέτοιο εδώ και έναν και πλέον χρόνο: την επιστροφή στην πολυπόθητη κανονικότητα, χωρίς περιορισμούς, χωρίς μέτρα, χωρίς μάσκες!
