Η αλήθεια είναι πως δεν είχα αρχικα ξεκάθαρο τι να γράφω σε αυτό το κείμενο. Η εποχή του θερισμού!!!
Δε θέλω να μιλήσω για την καθ’ αυτου διαδικασία του θερισμού. Ας το δουμε στη μεταφορά του. Θέλω να πώ , κάθε εποχή έχει τις στιγμές τις , έχει αρχη , μέση και τέλος. Έτσι όπως και η εποχή του θερισμού σαν διαδικασία είναι σπορά – θέρος- τρύγος!
Πόσα είναι εκείνα που ζούμε και τα ξαναζούμε , τα οποία έχουν κι αυτά αρχη μέση και τέλος; Πόσες στιγμές , ωραίες , άσχημες , περνάμε , φεύγουν και μας αφήνουν μια γεύση ; Αυτές οι στιγμές λοιπόν , πλεσιόνονται απο ανθρώπους , τους ανθρώπους μας. Τους ανθρώπους μας για εκείνη την εποχή. Γιατί πάντα ότι αρχίζει τελειώνει, έτσι και οι άνθρωποι έρχονται φεύγουν , και μέσα σε αυτούς είσαι και εσύ . Είσαι και εσύ για κάποιους άλλους , ένας άνθρωπος που ήρθε και έφυγε , και έκλεισε μια εποχή.
Τώρα θα μου πείτε τι θέλει να πεί ο ποιήτης και πως θέλει να συνδέσει την εποχή του θερισμού με τις στιγμές και τους ανθρώπους. Λοιπόν, ας πάρουμε μεταφορικά τον άνθρωπο ως ένα χωράφι! Το χωράφι για να μπορέσει να σου δώσει καρπούς πρέπει να το οργώσεις ώστε να το προέτοιμασεις για να σπύρεις. Έτσι λοιπόν και ο άνθρωπος πρέπει να μάθει να μιλάει, να γράφει, να σκέφτεται, να γίνει ένας «σωστός» άνθρωπος στην κοινωνία.
Όταν λοιπόν , το χωράφι έχει βγάλει τους καρπούς του , έρχεται η εποχή για να θεριστεί , δηλαδή να γίνει η συγκομιδή των καρπών και το ξεκαθάρισμα τους, όπου ο άνθρωπος θα απολαμβάνει μετ’ έπειτα. Για το θέριμσα χρειάζονται πολλά χέρια , πρέπει να γίνει σε συγκεκριμένο χρόνο , ούτε πριν , ούτε μετά απο αυτον. Νωρίς νωρίς ξεκινάει το ξεκαθάρισμα του καλού καρπού απο του κακού. Αυτό που αναπτύχθηκε σωστά και μπορεί να δώσει κάτι , και αυτό που είναι σκάρτο άρα δυστυχώς μένει πίσω.Φαντάσου λοιπόν, τον εαύτο σου ως χωράφι , όπου στο τέλος μιας εποχής σου, είσαι ο αγρότης που πρέπει να θερίσει , δηλαδή να ξεκαθαρίσει , ανθρώπους , δηλαδή καρπούς , ώστε να καθαρίσει το χωράφι σου για νέες σπορές , δηλαδή νέοι άνθρωποι σε μία νέα εποχή .
Ένας φίλος , κάποτε, μου είχε βάλει μία «εργασία» μακροχρόνια ….Η ζωή, μου λέει, είσαι εσύ. Σε δέκα , δεκαπέντε χρόνια θα κάτσουμε σε ένα τράπεζι και θα πιούμε τον αγαπημένο μας καφέ…τι θα έχεις να μου πείς; Ποια θα είσαι; Τι έσπυρες και τι θέρισες; Εσύ τι καρπός θα είσαι; Ώριμος , να τον γευτώ ή σκάρτος για να τον πετάξω;
Η επιλογή , λοιπόν , είναι δικιά μας τι θέλουμε να είμαστε στη ζωή μας. Το δρεπάνι που θα θερίσουμε είναι απλά το εργαλείο .
Περπάτημα, Νο6 στην καραντίνα
Μιλάμε για το περπάτημα την πιο διαδεδομένη μέθοδο εκγύμνασης και ιδίως στην καραντίνα. Αρκετοί άνθρωποι, ξεκινώντας από την πρωτόγνωρη περίοδο της καραντίνας, που ζήσαμε φέτος, υιοθέτησαν το περπάτημα, ως μια καινούργια συνήθεια στην ζωή τους και πολλοί την συνεχίζουν.
Που απευθύνεται. Μα σε όλους ,δεν κάνει διακρίσεις. Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να περπατήσουν, ανεξαρτήτως ηλικιών, κιλών, φυσικής κατάστασης, ύψους, ψυχολογικής διάθεσης. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια.
Ξεκίνα λοιπόν!!! Βάλε τα αθλητικά σου, πάρε εάν θέλεις ένα φίλο η μόνο το κινητό σου τηλέφωνο, άνοιξε την εξώπορτα σου και ξεκίνα να κατεβαίνεις τις σκάλες της πολυκατοικίας σου. Σκέψου μια διαδρομή και ακολούθησε την ή αφέσου στον δρόμο, στην χαρά της ανακάλυψης αυτής της καινούργιας διαδρομής. Αναλόγως με την ψυχολογική σου κατάσταση θα οδηγηθείς, είτε είναι δρόμος πολυσύχναστος, με κίνηση, είτε κοντά στην θάλασσα, στην παραλία, είτε σε λίμνη, ποτάμι, είτε σε ένα γήπεδο, σε ένα πάρκο, είτε σε δάσος . Ο ρυθμός και ο καρδιακός παλμός εξαρτώνται από εσένα αργός, ήπιος, γρήγορος, σε ανηφόρα, σε κατηφόρα, σε ίσιο ή σε συνδυασμό.
Χρειάζονται περίπου είκοσι λεπτά την ημέρα και θα αρχίσεις να ζεις και να νιώθεις τις ευεργετικές ιδιότητες στο σώμα σου, στο μυαλό σου και στην ψυχή σου. Δεν επικεντρώνομαι στην απώλεια βάρους μόνο η οποία φυσιολογικά προκύπτει από την άσκηση. Θα εστιάσω στο θαύμα που θα νοιώσεις στην ψυχή σου, έπειτα από την έκθεση σου στον ήλιο, στον φυσικό αέρα, στην επαφή σου με τους ήχους και τις μυρωδιές του περιβάλλοντος και τις πλούσιες εικόνες που θα καταλύσουν το μυαλό σου. Ως αποτέλεσμα αυτου είναι να βοηθηθεί το μυαλό σου, να αδειάσει από το ενδεχόμενο άγχος, στρες, αρνητικές σκέψεις τις καθημερινότητας. Η επιστροφή στο σπίτι σου, έπειτα από αυτή την διαδρομή θα είναι πλήρως αναζωογονητική και ωφέλιμη.
Θα σε συμβούλευα να έχεις και ένα μπουκαλάκι νερό, καθώς επίσης να κατεβάσεις στο κινητό σου μια εφαρμογή που μετράει τα βήματα σου (Pedometer – Step Counter, walking tracker). Με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργήσεις αρχείο, ώστε να έχεις καθημερινό ημερολόγιο με τα επιτεύγματα σου.
Σήμερα είναι η μέρα να ξεκινήσεις. Μπορείς!!!Θα βιώσεις το θαύμα…
Και μόνο που σκέφτηκα να γράψω για κάτι τέτοιο, με πιάνουν τα γέλια! Υπάρχει άραγε αληθινή φιλία στις μέρες μας ;Τι είναι αληθινή φιλία; Ποια είναι τα κριτήρια που καθορίζουν μια φιλία αληθινή; Πολλές και διαφορετικές απαντήσεις για αυτό το θέμα. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω για ένα πράγμα. Η αληθινή φιλία είναι δυσεύρετη στην σημερινή κοινωνία. Οι διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων τείνουν να ξεθωριάζουν, η αδιαφορία και ο εγωισμός κυριαρχούν , ενώ ο σεβασμός δεν υφίσταται .Με λίγα λόγια , δύσκολα χτίζεις μια φιλία με έναν άνθρωπο ,ανεξαρτήτως φύλου.
Αρχικά , οφείλω να σημειώσω ότι στο παρελθόν δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Οι άνθρωποι ήταν πιο ανοιχτοί , στηρίζονταν στους νέους φίλους και δημιουργούσαν ευχάριστες αναμνήσεις μαζί τους . Δεν ασχολούνταν μόνο με την δουλειά τους , την εξεταστική και τις διάφορες καθημερινές δραστηριότητες. Είχαν χρόνο για έναν καφέ , μια κουβέντα , μια όμορφη συζήτηση. Τώρα; Στο πόδι , ίσα ίσα ένα καλημέρα τι κάνεις. Που χρόνος για ταξίδια , για εξόδους , για απόκτηση εμπειριών με τους φίλους σου .Οι παλιές φιλίες κάποτε τελειώνουν, όταν χωρίζονται οι δρόμοι που οδηγούν σε όνειρα αντίθετα, βλέψεις ξέχωρες, αλλιώτικα επιτεύγματα, ή έστω μια απλή μετακίνηση ακόμα και στον ίδιο χώρο. Ίσως τελικά ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος του ατόμου . Η αιτία που η αληθινή φιλία δεν υπάρχει στις μέρες μας. Το πρόβλημα που θα πρέπει να λύσουμε. Ίσως και όχι …..
Και τι γίνεται με τους φίλους-φίδια; Την νέα μόδα της εποχής μας. Μήπως τελικά η υποκρισία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου απέναντι στην ιδέα της φιλίας ; Η αλήθεια είναι πως δύσκολα εμπιστεύεσαι πλέον τους άλλους. Πληγώνεσαι, πέφτεις κάτω , ξανασηκώνεσαι, εμπιστεύεσαι , καταλήγοντας πάλι απογοητευμένος .Ως πότε θα συνεχίζεται ο φαύλος αυτός κύκλος; Πονάει το να χάνεις έναν φίλο που ήταν στο πλευρό σου . Περισσότερο από έναν χωρισμό νομίζω. Σε εκείνον ανοίχτηκες , έκλαψες στον ώμο του ,παραπονέθηκες , γκρίνιαζες , θύμωσες μαζί του για χαζές παρεξηγήσεις , εξέφρασες την χαρά σου για τα κατορθώματα σου , σύστησες τον σύντροφο σου, μοιράστηκες μαζί του σημαντικά πράγματα. Και τώρα τι είστε δυο ξένοι; Συναντιέστε και προσποιείστε ότι δεν υπήρξατε ποτέ φίλοι. Αλλάζετε πεζοδρόμιο μόλις βλέπετε ο ένας τον άλλον. Γαμώτο, είναι κρίμα να χαλάνε έτσι οι φιλίες . Και από την άλλη τι άλλο να συζητήσεις με έναν άνθρωπο που σε πρόδωσε. Μπορεί τόσο εύκολα να κερδίσει την εμπιστοσύνη σου ξανά ; Αμφιβάλλω για το τελευταίο , καθώς είμαι από τους ανθρώπους που δεν πρόκειται να δώσουν δεύτερη ευκαιρία σε τέτοιο άτομο. Όχι πως δεν είναι αποδεκτή η αντίθετη άποψη . Οι άνθρωποι αλλάζουν, λένε.
Κάποιες φιλίες προορίζονται να κρατήσουν για πάντα, κάποιες άλλες όχι. Αληθινή φιλία , όμως μεταξύ αντρών – γυναικών μπορεί να υπάρξει; Προσωπικά , είναι και οι μοναδικές φιλίες που βρίσκω πραγματικά αληθινές. Όχι πως δεν εκτιμώ την καλύτερη μου φίλη , που στέκεται πάντα βράχος δίπλα μου . Και τις υπόλοιπες φίλες που είναι στην ζωή μου και διαδραματίζουν ενεργό ρόλο σε αυτήν. Αλλά ο κολλητός είναι αλλιώς . Ο φύλακας σου. Ο πιστός φίλος που θα σε ακολουθήσει από τα γήπεδα , μέχρι την άλλη άκρη του κόσμου. Ο κολλητός , όπως και να το κάνουμε, είναι άντρας! Άλλα ενδιαφέροντα, άλλες σκέψεις, διαφορετική και συνάμα μοναδική φιγούρα στην ρουτίνα σου…Θα το παίξει και λίγο σωματοφύλακας, μόλις του γνωρίσεις το νέο σου αγόρι, θα γίνει ο προσωπικός σου σοφέρ και φυσικά θα σε περιμένει απέξω από τα Sephora 4 ώρες , μέχρι να τελειώσεις τα ψώνια σου. Αλλά ξέρει ότι η γυναικεία παρουσία σου στην ζωή του είναι αυτή που την κάνει πιο όμορφη ! Επιπλέον, ο άντρας δύσκολα θα φθονήσει ό,τι έχεις .Οι έρευνες έχουν δείξει ότι ο αντρικός πληθυσμός είναι σε σημαντικό βαθμό , αρκετά εχέθυμος , συγκριτικά με τις γυναίκες. Δεν τους ενδιαφέρει αν έχετε το ίδιο συνολάκι , αν σας αρέσει ο Χ , αν είστε πιο κοντή από αυτόν ή με ωραιότερο σώμα. Το μυστικό σας , λοιπόν με τους άντρες είναι ασφαλές !
Μιλώντας για αληθινή φιλία , ας υμνήσουμε εκείνους τους φίλους που ήρθαν και έμειναν στην ζωή μας. Δεν έχει σημασία πόσο γνωρίζεις κάποιον . Είτε 5 μήνες είτε 5 χρόνια , ο φίλος είναι ένας και αυτό δεν αλλάζει .Δεν έχεις ακούσει που λένε ο φίλος στην ανάγκη φαίνεται ; Η φιλία κατά τον Αριστοτέλη είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Ο μεγάλος αυτός Έλληνας φιλόσοφος αναλύει τα 3 είδη φιλίας που διακρίνει , στο έργο του Ηθικά Νικομάχεια . Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη τα δύο πιο συνηθισμένα είδη φιλίας βασίζονται στη σύμπτωση .Το τρίτο είδος έχει να κάνει με το ποιόν του ανθρώπου και συνήθως διαρκεί για πάντα. «Η φιλία είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Εκτός όμως απ΄ αυτό, η φιλία είναι και πράγμα πάρα πολύ αναγκαίο στη ζωή του ανθρώπου, γιατί κανείς δεν θα προτιμούσε να ζει χωρίς φίλους, έστω κι αν έχει στην κατοχή του όλα τα άλλα αγαθά. Γι΄ αυτό ακόμα και οι πλούσιοι και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα και πολιτική εξουσία, πιστεύουν ότι η παρουσία φίλων είναι πολύ μεγάλη ανάγκη. Εξάλλου οι άνθρωποι στη φτώχεια και στις άλλες δυστυχίες τους, πιστεύουν ότι το μόνο καταφύγιο είναι οι φίλοι. Επιπλέον, οι φίλοι συνδράμουν τους νέους, ώστε να τους αποτρέψουν από τα λάθη, και, προκειμένου, για τους μεγάλους στην ηλικία, τους φροντίζουν και αναπληρώνουν τις δυνάμεις που τους λείπουν. Δύο πηγαίνουν μαζί, διότι και οι δυο είναι πιο ικανοί να κατανοήσουν από κοινού και να ενεργήσουν», είχε πει. Κάτι ήξερε ο φίλος μας μάλλον..
Υ.Γ : Η παγκόσμια ημέρα φιλίας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 30 Ιουλίου.
Το τρένο δεν πέρασε από τη στάση
Μικρή η ζωή, μικρός και ο κόσμος. Τόσες έγνοιες, άγχη και στεναχώριες για τόσο λίγο χρόνο. Ο υπερεκτιμημένος αυτός ανθρώπινος χρόνος έχει παρεξηγηθεί από το κτιστό, λογικό όν, τον άνθρωπο.
Η ζωή στιγματίζεται από ορόσημα, άλλα προσχεδιασμένα κι άλλα, άλλοτε, που ανακύπτουν ως εκπλήξεις, παρόλο που η ατομική πίστη και πεποίθηση –πως όλα είναι ικανά να προγραμματιστούν και να οριοθετηθούν στα χρονικά περιθώρια που τίθενται από έκαστη προσωπικότητα– παραμένει αναλλοίωτη.
Και σε μια στιγμή όλα αλλάζουν. Κι εκεί ακριβώς έγκειται ο αστάθμητος και απρόβλεπτος παράγοντας της ζωής, όπου δεν εξαρτώνται όλα από το ανθρώπινο χέρι, αλλά κι ούτε, επίσης, δύνανται να διευθετηθούν. Καθώς, όσα σχέδια και να ειπωθούν για τα μέλλοντα, επικρατούν, εν τέλει, οι ανατροπές που επιφυλάσσει η μοίρα την ειμαρμένη εκείνη ημέρα.
Έτσι, στιγμιαία, πλέον, η ζέστη γίνεται κρύο, και το σκοτάδι έρχεται να αντικαταστήσει το φως, όπως και η στεναχώρια τη χαρά. Θλίψη, απορία και βοή –σιωπηλή ή μη– κυριαρχούν πια. Κι όλα «παγώνουν», λες και επρόκειτο να παραμείνουν στάσιμα στο εξής.
Το τρένο δεν μέλει να περάσει από την στάση. Ποτέ ξανά. Διακόπηκε η πορεία του. Σταμάτησε. Δεν κινείται. Το αναπόφευκτο συνέβη. Απροσδόκητα άφησε ημιτελή την πορεία του –ή μήπως όχι;–, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι παρέλειψε μερικές προκαθορισμένες στάσεις.
Και τώρα τι να πει, και ποιος; Πως καλύπτεται η απουσία αυτή και το κενό, το χάος που αφήνει πίσω μια τέτοια αναπάντεχη απώλεια; Πως συμπαραστέκεται κανείς στους ανθρώπους και την οικογένεια;
Καλώς ή κακός ο άνθρωπος μόνος του δεν ζει! Ακόμα και ο μοναχός , μόνος του επιλέγει να ζεί , αλλά αφιερώνεται στο Θεό. Άρα πάλι σαν όν κάπου ανήκει.
Είναι μέρες τώρα που προσπαθώ να διακρίνω, ξεχωρίσω και κατανοήσω τους τύπους σχέσεων μεταξυ δύο ανθρώπων .Δεν θα σταθώ στη ανιδιοτελή σχέση της μάνας με το παιδί .
Οι άνθρωποι ώς όντα και αυτοί , απο τη φύση τους δεν είναι μονογαμικοί . Πάντα χρειάζονται ένα ταίρι , για να νιώθουν ότι ανηκούν κάπου, δεν έχει σημασία τελικά το χρονικό διάστημα. Σημασία έχει να ικανοποιούνται απο αυτό το άτομο συναισθηματικά και σωματικά. Αν είναι τυχερό το όν άνθρωπος, το ταιρί που έχει επιλέξει το ικανοποιεί και πνευματικά. Θέλει πολύ δουλειά όμως για να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο. Θέλει να ξέρεις ποιος είσαι μέσα σου βαθιά , και να έχεις αποδεχτεί και αγαπήσει πρώτος τον εαυτό σου, για να μπορέσεις να δωθείς πνευματικά σε ένα άλλο όν άνθρωπο. Θέλει να πατάς στα ποδιά σου, να είσαι πιστός σε εσένα πρώτα, να είσαι πιστός στην κάθε επιλογή σου. Γιατί αυτό που θα δώσεις στο ταίρι σου, αυτό θα πάρεις πίσω …είναι όμως έτσι πάντα ¨;!
Εδώ λοιπόν έρχεται το θαύμα που λέγεται Αγάπη. Ο άνθρωπος όν θέλει να αγαπήσει και να αγαπηθεί , γιατί έτσι έμαθε απο μωρό , απο την κοιλιά της μάνας του. Να το αγαπάνε και να το φροντίζουν , και ως ενήλικας εκ φύσεως έχει την ανάγκη να μεταδόση αυτά τα συναισθήματα, την στοργή . Και αφού τυχερός πια έχει βρεί το ταίρι τουφτάνει στο επίπεδο δημιουργίας του δικού του ανθρώπου όν, και η παράδοση συνεχίζεται.
Τελικά , ξέρεις τι μου έμεινε απο αυτήν την αναζήτηση; Ένας κύκλος είναι όλα! Απο αγάπη σε αγάπη πας και αγάπη δημιουργείς , μα τα θεμέλια του χαρακτήρα σου , και αυτά που σε ορίζουν είναι αυτά που σου βάζουν την ημερομηνία λήξης. Όσο πιο γερά είναι , τόσο μεγαλύτερο διάστημα κρατάει. Μακαι πάλι όμως, κάτι δεν κολλάει…έχει ημερομηνία λήξης η αγάπη;…
