Η λέξη Καρπενήσι προέρχεται από την αρωμουνική λέξη kárpinu,δηλαδη οστρυα-γαυρος. είναι πρωτεύουσα του Νομού Ευρυτανίας και του Δήμου Καρπενησίου.
Στην περιοχή υπήρχαν από τα αρχαία χρόνια διάφοροι οικισμοί στα περίχωρα της σημερινής πόλης. Σε έναν από αυτούς, στους βόρειους πρόποδες του «Παλιόκαστρου» ,βρέθηκε ο περίφημος «Θησαυρός του Καρπενησίου», μία συλλογή από 35 αριστουργήματα της ελληνιστικής χρυσοχοΐας.

Στην περιοχή υπήρχαν από τα αρχαία χρόνια διάφοροι οικισμοί στα περίχωρα της σημερινής πόλης. Σε έναν από αυτούς, στους βόρειους πρόποδες του «Παλιόκαστρου» ,βρέθηκε ο περίφημος «Θησαυρός του Καρπενησίου», μία συλλογή από 35 αριστουργήματα της ελληνιστικής χρυσοχοΐας.
Την εποχή της Τουρκοκρατίας κατέχει δεσπόζουσα θέση στην περιοχή από πλευράς γεωργοκτηνοτροφικής ανάπτυξης. Κάτοικοι της περιοχής, πήραν μέρος στην εξέγερση του 1600 και του 1611, από τον Μητροπολίτη Τρικάλων και Λαρίσης Διονύσιο τον Φιλόσοφο. Το 1645,ο Διδάσκαλος του Γένους Ευγένιος Γιαννούλης, ίδρυσε Σχολή όπου δίδαξε και ο ίδιος κατά διαστήματα. Την περίοδο 1684 – 1699, στην περιοχή του Καρπενησίου, ο αρματολός Λιβίνης επαναστάτησε κατά των Τούρκων. Κατάφερε μία σημαντική νίκη κοντά στο χωριό Γόλιανη, το 1684 (ο λόφος στον οποίο έγινε η μάχη πήρε το όνομά του), ενώ έναν χρόνο μετά σκοτώθηκε σε μάχη στο χωριό Αράχωβα. Αργότερα στην περιοχή εγκαταστάθηκαν Σκλαβούνοι που λιποτάκτησαν, από την Πελοπόννησο. Οι Ενετοί, για την καλύτερη οργάνωση των επαναστατημένων αρματολών εγκατέστησαν στην πόλη κεντρικό στρατόπεδο με διοικητές τους Μποσίνα και Λουμποζόβιτς. Στην πόλη εγκαταστάθηκε και ο Λιμπεράκης Γερακάρης, όταν αποφάσισε να εκστρατεύσει κατά της Στερεάς Ελλάδας. Για να γίνει αρεστός στους κατοίκους της περιοχής, άρχισε να χτίζει διάφορες εκκλησίες. Ανάμεσα σε αυτές, και της Αγίας Τριάδας στο Καρπενήσι. Όταν αποφάσισε να επιτεθεί εκ νέου στην Πελοπόννησο, οι Ενετοί επιτέθηκαν στο Καρπενήσι και το λεηλάτησαν. Μετά τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς, το Καρπενήσι πέρασε ξανά στα χέρια των Οθωμανών.Το Καρπενήσι έλαβε μέρος στην επανάσταση του 1821. Την Επανάσταση κήρυξαν στο Καρπενήσι οι τοπικοί οπλαρχηγοί Γιολδασαίοι και Βράσκας αλλά υπέρτερες τούρκικες δυνάμεις από τη Λαμία εξουδετέρωσαν τους πολιορκητές. Σύντομα όμως οι επαναστάτες ανασυντάχθηκαν και έδιωξαν τους Τούρκους από την πόλη. Κοντά στο Καρπενήσι, στη θέση Κεφαλόβρυσο, σκοτώθηκε σε μάχη με τους Τούρκους, ο Σουλιώτης αγωνιστής Μάρκος Μπότσαρης, στις 9 Αυγούστου 1823.Το Καρπενήσι και άλλα εκατό χωριά της Νότιας Ευρυτανίας, πυρπολήθηκαν από τρία γερμανικά τάγματα στις 10 Αυγούστου 1944 και μέχρι της 17 Αυγούστου του ίδιου χρόνου.Το Καρπενήσι, όπως και όλος ο νομός, βρίσκεται σε ορεινή περιοχή σημαντικού φυσικού κάλλους, πλούσια σε βλάστηση.
Το Μεγάλο Χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στους πρόποδες του όρους Καλιακούδα . Από την πλατεία του χωριού βλέπει κανείς τις κορυφές του όρους Χελιδώνα,την κοιλάδα του Καρπενησιώτη ποταμού και τα χωριά γύρω από αυτή.Το Μεγάλο Χωριό είναι γνωστό από τα χρόνια της επανάστασης (1821). Ήταν τόπος συνάντησης και έδρα διοίκησης των δυνάμεων απελευθέρωσης. Στην Καλιακούδα, στη θέση Λακκώματα, έγινε μια μεγάλη μάχη μεταξύ των οπλαρχηγών Τζαβέλα, Γιολδάση, Σιαδήμα, Λόντο, Ροδόπουλο και Κοντογιάννη κατά του Μουσταή πασά όταν οι πρώτοι έφραξαν το δρόμο του πασά προς το Μεσολόγγι. Αναφέρεται επίσης ως στρατόπεδο των ελληνικών απελευθερωτικών δυνάμεων τον Νοέμβριο του 1828, λίγο πριν την απελευθέρωση του Καρπενησίου.Το Μεγάλο Χωριό υπήρξε επίσης η γενέτειρα του Αγίου Γεράσιμου του Μεγαλοχωρίτη κατά κόσμον Γεώργιου Σταθόπουλου, που μαρτύρησε με αποκεφαλισμό στην Πόλη στις 3 Ιουλίου του 1812.

Ένα από τα χαρακτηριστικά του χωριού είναι τα πέτρινα αρχοντικά σπίτια, καλοδιατηρημένα, τα οποία είναι χτισμένα με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της περιοχής, με την πέτρα να κυριαρχεί. Οι πλακόστρωτοι δρόμοι του, τα γραφικά σοκάκια με τα δέντρα και τις πέτρινες βρύσες, οι φιλόξενοι κάτοικοί του και οι ενδιαφέρουσες επιλογές που προσφέρει το χωριό, δικαιολογούν τη φήμη του.την πλατεία του χωριού μπορείτε θα πιείτε τον καφέ σας και θα δοκιμάσετε τα παραδοσιακά εδέσματα από την «Αντιγόνη», ατενίζοντας το ηλιοβασίλεμα στην Χελιδώνα και την καταπράσινη κοιλάδα που απλώνεται μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι, ακούγοντας το τρεχούμενο νερό και το θρόισμα των πλατανιών που σκεπάζουν την πλατεία. Θα χαλαρώσετε με βόλτα στα ξύλινα γεφυράκια στο περιοχή Κεφαλόβρυσο του χωριού, πάνω από το ρέμα, ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση. Να επισκεφθείτε τις εκκλησίες του Χωριού αλλά κυρίως τα εξωκκλήσια διάσπαρτα στο δάσος γύρω από το χωριό. Αξίζει να βρεθείτε στο χωριό παραμονή των Φώτων για να παρακολουθήσετε ένα από τα πιο παλιά έθιμα της περιοχής, το «Καλήμερα». Το απόγευμα της παραμονής, οι άνδρες του χωριού βγαίνουν και λένε τα κάλαντα.Με τα χρήματα που συγκεντρώνονται κάνουν μεγάλο παραδοσιακό γλέντι με ορχήστρα και ξεφαντώνουν ως το πρωί.
Κόσμημα για την Ευρυτανία αποτελεί η ιστορική Ιερά Μονή Προυσού, όπου μπορείτε να προσκυνήσετε την θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς της Προυσιώτισσας, που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και πανηγυρίζει στις 23 Αυγούστου.Αξέχαστο θα σας μείνει το επιβλητικό φαράγγι Πανταβρέχει με τους εντυπωσιακούς καταρράκτες, ανάμεσα στα βουνά Καλιακούδα και Πλατανάκι.
Ο επισκέπτης μπορεί να δοκιμάσει τοπικές γεύσεις, πληθώρα μαγειρευτών φαγητών, της ώρας, πίτες παραδοσιακές, κατίκι, κοντοσούβλι, κοκορέτσι, κυνήγι και μπορείτε να αγοράσετε προϊόντα από τα μαγαζάκια δίπλα στο δρόμο.
Με φόντο το μαγευτικό αλπικό τοπίο, και ανακαλύπτουμε ακόμα ένα από τα παραμυθένια χωριά που είναι απλά… υπεροχο!Πρόκειται για το Κλαυσί, ένα ορεινό χωριό της Ευρυτανίας χτισμένο σε υψόμετρο 780 μέτρων στους πρόποδες του όρους Κώνισκος και στις ανατολικές όχθες του Καρπενησιώτη ποταμού που το αγκαλιάζει η εύφορη κοιλάδα του. Το χωριό λόγω της τοποθεσίας και του υψόμετρου έχει συγκλονιστική θέα στην κοιλάδα της Ποταμιάς, στον Καρπενησιώτη και το βουνό της Χελιδόνας!Το ιδιαίτερο όνομά του, το χωριό το πήρε σύμφωνα με την παράδοση από τα δάκρυα που έχυσαν οι κάτοικοι που απέμεναν στο χωριό μετά την καταστροφή του,πιθανώς από τους Γαλάτες του ΒΤο Μικρό Χωριό σημαδεύτηκε από την κατολίσθηση της 13ης Ιανουαρίου του 1963 όταν, μετά από 13 μερόνυχτα συνεχούς βροχόπτωσης, ένα μεγάλο κομμάτι από το βουνό «Κρι» αποκολλήθηκε και καταπλάκωσε τα περισσότερα σπίτια. Εκείνο το πρωινό της Κυριακής 13 Μικροχωρίτες έχασαν τη ζωή τους.

Η καταστροφή, που φέρει τη σφραγίδα του… γρουσούζικου αριθμού 13, πείσμωσε τους Μικροχωρίτες. Κι έβαλαν στόχο να ανοικοδομήσουν και πάλι το χωριό τους. Τον Απρίλιο του 1963 ξεκίνησε έρανος για την ανοικοδόμηση του Νέου Μικρού Χωριού, τα θεμέλια του οποίου μπήκαν το Φεβρουάριο του 1964.Η ανοικοδόμηση του Νέου Μικρού Χωριού, που σχεδιάστηκε από το Τεχνικό Γραφείο Δοξιάδη, τελείωσε το 1968.Στην είσοδο του Παλαιού Μικρού Χωριού ο επισκέπτης θα συναντήσει σήμερα το Μνημείο των 13 θυμάτων της κατολίσθησης σε μία ήσυχη τοποθεσία με μεγάλα πλατάνια και δροσερό τρεχούμενο νερό.Ένα από τα πλατάνια, που φύτρωσαν εκεί μετά την κατολίσθηση του χωριού, έχει ένα τραγικό συμβολισμό: από τη ρίζα του έχουν ξεπεταχτεί 13 παρακλάδια, τόσα όσοι και οι Μικροχωρίτες που χάθηκαν την αποφράδα εκείνη μέρα, που έτυχε να είναι η 13η Ιανουαρίου του 1963.Στην πλατεία του Παλιού Μικρού Χωριού βρίσκεται μια από τις παλαιότερες πηγές του χωριού που αποτελείται από έξι αστείρευτες βρύσες με ολόδροσο νερό.Παλιότερα οι βρύσες χρησίμευαν και ως «ψυγείο», γιατί κάτω από τη συνεχή κρυστάλλινη ροή τους έβαζαν αναψυκτικά και φρούτα, για να κρυώνουν.Ως τότε εκεί υπήρχαν τρεις μεγάλες πέτρινες κούπες, απ’ τις οποίες έπαιρναν νερό όλα τα σπίτια του χωριού.Από τα νερά της πηγής τρέφεται, πάνω από δυο αιώνες, ένας θεόρατος πλάτανος, που αγκαλιάζει ολόκληρη την πλατεία.Οπως θυμούνται οι παλιοί, από ένα λοχία αποσπασματάρχη, κάπου στα 1860, παρακολουθεί άγρυπνα επί τόσες γενεές τη ζωή του χωριού. Τον είπαν «άψυχο ληξίαρχο» του χωριού, γιατί κάτω απ’ τη σκιά του ζωντανεύει η δημογραφική πορεία του κάθε Μικροχωρίτη.Η πλατεία του χωριού είναι ο τόπος συνάντησης για τους Μικροχωρίτες.Εδώ συγκεντρώνονταν παλαιότερα οι κάτοικοι προκειμένου ν’ αποφασίσουν πάνω σε σοβαρά κοινοτικά ζητήματα και στον χοντρό κορμό του πλάτανου κολλούσαν όλες τις ανακοινώσεις τους. Εδώ γίνονται τα μεγάλα γλέντια για γάμους, βαφτίσια και άλλες γιορτές.Κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου στήνεται στην όμορφη πλατεία το μεγάλο πανηγύρι στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος και βουίζει το κλαρίνο.

Γραφει-Φωτογραφιζει η ΑνναΜαρια Συνιορακη

Η Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας είναι το παλαιότερο μέρος της Βαρσοβίας στην Πολωνία. Οριοθετείται από την Λεωφόρο Βιμπζέζε ,μαζί με την όχθη του ποταμού Βιστούλα, τις οδούς Γκρόντζκα, Μοστόβα και Ποντβάλε. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά τουριστικά αξιοθέατα της Βαρσοβίας. Η καρδιά της περιοχής είναι η Αγορά της Παλιάς Πόλης, πλούσια σε εστιατόρια, καφετέριες και καταστήματα. Οι γύρω δρόμοι διαθέτουν μεσαιωνική αρχιτεκτονική, όπως τα τείχη της πόλης, τον Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιωάννη και το Παρατηρητήριο που συνδέει την Παλιά Πόλη με τη Νέα Πόλη της Βαρσοβίας. Η Παλιά Πόλη ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα. Αρχικά περικυκλώθηκε από προμαχώνα και το 1339 οχυρώθηκε με τείχη από τούβλα. Η πόλη μεγάλωσε αρχικά γύρω από το κάστρο των Δούκων της Μασοβίας, το οποίο αργότερα έγινε το Βασιλικό Κάστρο. Μέχρι το 1817 το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της Παλιάς Πόλης ήταν το Δημαρχείο, που χτίστηκε πριν από το 1429.Στις αρχές της δεκαετίας του 1910, η Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας ήταν το σπίτι του εξέχοντα γίντις συγγραφέα Άλτερ Κατσίζνε, ο οποίος αργότερα απεικόνισε τη ζωή εκεί στο μυθιστόρημά του του 1929 ”Οι ισχυροί και οι αδύναμοι”. Όπως απεικονίζεται στο μυθιστόρημα, η Παλιά Πόλη εκείνη την εποχή ήταν μια γειτονιά με φτωχογειτονιές, με φτωχές οικογένειες – μερικές εβραϊκές, άλλες χριστιανικές – να ζουν πολύ συνωστισμένες σε υποδιαιρούμενες κατοικίες που κάποτε ήταν παλάτια αριστοκρατών. Τμήματά της ήταν μποέμ, με ζωγράφους και καλλιτέχνες να έχουν τα στούντιο τους, ενώ μερικοί δρόμοι ήταν μια περιοχή που στέγαζε οίκους ανοχής.

Το Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας είναι ένα κάστρο και ήταν η επίσημη έδρα της πολωνικής μοναρχίας. Βρίσκεται στην πλατεία του Κάστρου,στην είσοδο της Παλιάς Πόλης της Βαρσοβίας. Τα προσωπικά γραφεία του βασιλιά και τα διοικητικά γραφεία βασιλιά της Πολωνίας βρίσκονταν εκεί από τον 16ο αιώνα μέχρι τα χωρίσματα της Πολωνίας. Στη μακρά ιστορία του, το Βασιλικό Κάστρο είχε επανειλημμένα καταστραφεί και λεηλατηθεί από σουηδικά, γερμανικά και ρωσικά στρατεύματα. Κατά τον 19ο αιώνα, μετά την κατάρρευση της Έγερσης Νοεμβρίου, χρησιμοποιήθηκε ως διοικητικό κέντρο του Τσάρου. Μεταξύ του 1926 και του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου το παλάτι ήταν η έδρα του Πολωνού προέδρου.Μετά την καταστροφή που γίνεται από τους Ναζί κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Βαρσοβίας, το κάστρο ανοικοδομήθηκε και ανακατασκευάστηκε. Το 1980, το Βασιλικό Κάστρο, μαζί με την Παλιά Πόλη είχε καταχωρηθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO . Σήμερα είναι ένα ιστορικό και εθνικό μνημείο, και είναι καταχωρημένο ως εθνικό μουσείο.
Αναζητήστε κλασικά αξιοθέατα και σημεία για ραντεβού στη Βαρσοβία, όπως το άγαλμα της Γοργόνας στην κεντρική πλατεία Rynek Starego Miasta. Κάντε στάση στην Πλατεία του Κάστρου για να χαζέψετε τη σήμα-κατατεθέν Κολόνα του Ζίγκμουντ. Και περπατήστε κατά μήκος της περίφημης Krakowskie Przedmiesci, περνώντας απ’ τη νεοκλασική Εκκλησία της Αγ. Άννας, το Προεδρικό Μέγαρο και το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας.Ανεβείτε τα 150 πέτρινα σκαλιά στον πύργο της Αγίας Άννας για να θαυμάσετε τη Stare Miasto πανοραμικά – απ’ το κάστρο μέχρι τον ποταμό Βιστούλα και το μοντερνιστικό εθνικό γήπεδο ποδοσφαίρου!
Το εκτενές και πανέμορφο πάρκο Łazienki αποτελεί κλασική κυριακάτικη περαντζάδα των ντόπιων στη Βαρσοβία, που έρχονται να ξαποστάσουν στις καταπράσινες διαδρομές και τα περιποιημένα γρασίδια του (υπάρχουν συγκεκριμένες ζώνες που επιτρέπεται η ξάπλα και το πικ-νικ). Αν οι περιπλανήσεις συντροφιά με παιχνιδιάρικα σκιουράκια δεν σας κεντρίζουν το ενδιαφέρον, το νεοκλασικό ανάκτορο Λαζιένκι, ή Παλάτι στο Νησί όπως είναι επίσης γνωστό, είναι μουσείο με εντυπωσιακά διακοσμημένα δωμάτια, όπως η πολυτελής Αίθουσα του Σολομώντα και το Λουτρό.
Οι μουσικόφιλοι θ’ απολαύσουν ιδιαίτερα μια επίσκεψη στο μουσείο Fryderyk Chopin, που στεγάζεται στο κομψό μπαρόκ ανάκτορο Ostrogski. Εδώ οι ρομαντικές μελωδίες του Πολωνού συνθέτη συναντούν τις διαδραστικές εκπλήξεις του 21ου αιώνα. Ανάμεσα σε περίπου 5 χιλ. εκθέματα, που απλώνονται σε τέσσερις ορόφους, θα βρείτε από μια τούφα μαλλιών του Σοπέν μέχρι ψηφιακά βιβλία και μουσικά παιχνίδια. Ένα ειδικά σχεδιασμένο εισιτήριο με μικροτσίπ σας επιτρέπει να επιλέξετε πόσο θέλετε να εμβαθύνετε στο θέμα – είτε είστε φοιτητής, καλλιτέχνης, ή απλά απολαμβάνετε την καλή μουσική.
Ο ζωολογικός κήπος της Βαρσοβίας ιδρύθηκε το 1928 και φιλοξενεί περίπου 5 χιλ. χιλιάδες ζώα από 500 διαφορετικά είδη – από χαρακτηριστικά ζώα της Πολωνίας, όπως οι βίδρες, μέχρι Αφρικανικούς ελέφαντες και πολικές αρκούδες που θα ενθουσιάσουν ιδιαίτερα τα μικρά.Και οι επισκέπτες μεγαλύτερης ηλικίας, πάντως, θα βρουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον εδώ. Ο διευθυντής του κήπου Γιαν Ζαμπίνσκι και η γυναίκα του Αντονίνα φυγάδευσαν στη μοντερνιστική βίλα τους εκατοντάδες Εβραίους απ’ το Γκέτο της Βαρσοβίας. Όσοι είδατε την πρόσφατη ταινία Η Γυναίκα του Ζωολογικού Κήπου, βασισμένη στο μπεστ σέλερ της Νταϊάν Άκερμαν, θα αναγνωρίσετε τους χώρους που κρύβονταν στο υπόγειο, καθώς και το μεγάλο πιάνο που έπαιζε η Αντονίνα για να δώσει σήμα στους κρυφούς κατοίκους της βίλας όταν πλησίαζαν οι Ναζί.

Η μποέμικη γειτονιά της Praga αποτελεί επίκεντρο της νυχτερινής ζωής και must στάση σε ένα ταξίδι στη Βαρσοβία. Με άφθονα cool στέκια για καφέ και φθηνό φαγητό, προσφέρει ιδανική εναλλακτική στην ανατολική πλευρά του Βιστούλα εκτός της κλασικής τουριστικής διαδρομής του κέντρου.Αν δεν ξέρετε από πού ν’ αρχίσετε, προτείνουμε τα εργοστάσια, μια κι ένας σεβαστός αριθμός έχει μεταμορφωθεί σε συναρπαστικούς βιομηχανικούς χώρους για όλες τις ώρες της ημέρας. Στο Fabryka Trzciny, ένα πρώην εργοστάσιο μαρμελάδας, θα δείτε εναλλακτικές εκθέσεις τέχνης και ζωντανή μουσική. Στο πρώην εργοστάσιο βότκας Koneser θα βρείτε επιπλέον γκαλερί, ενώ μια σειρά από μπουτίκ κι εστιατόρια είναι στα σχέδια για το κοντινό μέλον.

Γράφει-Φωτογραφίζει ‘ΑνναΜαρία Συνιοράκη

Το Αγκίστρι απέχει μόλις μία ώρα από το λιμάνι του Πειραιά. Η ακτοπλοϊκή σύνδεση με τον Πειραιά ξεκίνησε το 1960 ενώ μέχρι τότε η χρησιμοποιούνταν καΐκια από/προς την Αίγινα. Σε αρχαία κείμενα όπως αναφέρει ο Πλίνιος και άλλοι αρχαίοι ιστορικοί όπως ο Θουκυδίδης και ο Διόδωρος, το Αγκίστρι είχε την ονομασία Κεκρυφάλεια που σημαίνει «στολισμένη κεφαλή». Παρ’ όλο που δεν έχουν γίνει αρχαιολογικές ανασκαφές στην δυτική ακτή του νησιού υπάρχουν βυθισμένες μέσα στην θάλασσα, αρχαιότητες και λείψανα προϊστορικής εγκατάστασης. Εδώ βρίσκεται ο τάφος του αρματολού Μητρομάρα (1772), πρωτεργάτη στα Ορλωφικά, ο οποίος κατέφυγε και πέθανε στο νησί στις 15 Φεβρουαρίου 1772. Τότε ήταν που οι Τούρκοι σκότωσαν όλους τους συναγωνιστές του και πούλησαν τις γυναίκες ως σκλάβες, εκτός από τη γυναίκα του που εξαγοράστηκε. Από το νησί καταγόταν και ο αγωνιστής της επανάστασης του 1821 Ιωάννης Αγκιστριώτης που πολέμησε σε διάφορες μάχες μέχρι το 1825.

Το Αγκίστρι σου χαρίζει τα υπέροχα κρυστάλλινα νερά του κι εσύ για αντάλλαγμα του αφήνεις ένα κομμάτι από την καρδιά σου εκεί. Το Αγκίστρι απαιτεί πόλο έλξης για λάτρεις κάμπινγκ. Είναι πολλοί αυτοί που κάθε καλοκαίρι παίρνουν τη σκηνούλα τους, μια καλή παρέα(η και οχι;) και τρέχουν στο νησί για να ξεφύγουν από όλα.

Για μπάνιο θα πας οπωσδήποτε στην Απόνησο. Είναι ένα ιδιωτικό νησάκι στο νοτιοδυτικό τμήμα του Αγκιστρίου οπου μπορείς να αράξεις εκεί από το πρωί μέχρι το βράδυ. Τα νερά του είναι λες και κάνεις μπάνιο σε πισίνα, ενώ ο συνδυασμός των χρωμάτων του τοπίου θα σε μεταφέρει σε εξωτικά μέρη. Μόνο μία ταβέρνα θα βρεις εκεί. Λέγεται «Απόνησσος» και το φαγητό της θα σε αποζημιώσει. Ένα τηγανητό ψαράκι ή καλαμαράκι μετά τη θάλασσα είναι ό,τι πρέπει. Όλο και κάποιο τραπέζι γάμου θα συναντήσεις εκεί το καλοκαίρι.

Στα νερά της Δραγωνέρας θα απολαύσεις μπάνιο. Μπορεί να μην είναι η παραλία που έχεις συνηθίσει, να έχει λίγα βράχια και να είναι κάπως βαθιά, αλλά τα νερά της είναι τόσο καθαρά που δεν θα θέλεις με τίποτα να βγεις έξω.

Το καλύτερο ηλιοβασίλεμα του Αργοσαρωνικού θα το δεις στο Μεγαλοχώρι. Τι καλύτερο από το να αράζεις με μια μπύρα στο ‘Κάστρο’ χαζεύοντας τον ήλιο να χάνεται μέσα στη θάλασσα;

Τα Λιμενάρια είναι το τρίτο και πιο απομακρυσμένο χωριό του νησιού. Θα το συναντήσεις στο δρόμο προς την Απόνησο και μπορείς να κάνεις μια στάση για φαγητό μετά το μπάνιο σου.

Aν πάλι αποφασίσεις να μείνεις για περισσότερες ημέρες, μπορείς να κάνεις μια μονοήμερη εκδρομή στην Αίγινα.
Απέχει λιγότερο από 15 λεπτά από το Αγκίστρι.

Μπορεί το νησί να είναι μικρό, όμως έχει πολλές εκκλησίες που αξίζει να επισκεφτείς. Η Ζωοδόχος Πηγή (Μητρόπολη) στο Μεγαλοχώρι, οι Άγιοι Ανάργυροι στη Σκάλα, η Αγία Κυριακή στα Λιμενάρια, η Παναγία στο Μετόχι με την απίστευτη θέα, και τα εκκλησάκια των Αγίων Πάντων και Αγίων Θεοδώρων πάνω από το Μεγαλοχώρι.

Πάνω από τη Σκάλα, στην πλαγιά του βουνού βρίσκεται το χωριό Μετόχι. Αν περάσεις από εδώ αξίζει να κάνεις μια στάση για φωτογραφίες στην πόρτα ενός σπιτιού τυλιγμένου στις βουκαμβίλιες. Εκεί έζησε η γνωστή Γερμανίδα καλλιτέχνης Gerti Brauner, από το 2000-2010 όταν και απεβίωσε.

Γραφει και Φωτογραφιζει η ΑνναΜαρια Συνιορακη