1

Νομός Ευρυτανίας .. Πρωτεύουσα?

#

Η λέξη Καρπενήσι προέρχεται από την αρωμουνική λέξη kárpinu,δηλαδη οστρυα-γαυρος. είναι πρωτεύουσα του Νομού Ευρυτανίας και του Δήμου Καρπενησίου.
Στην περιοχή υπήρχαν από τα αρχαία χρόνια διάφοροι οικισμοί στα περίχωρα της σημερινής πόλης. Σε έναν από αυτούς, στους βόρειους πρόποδες του «Παλιόκαστρου» ,βρέθηκε ο περίφημος «Θησαυρός του Καρπενησίου», μία συλλογή από 35 αριστουργήματα της ελληνιστικής χρυσοχοΐας.

Στην περιοχή υπήρχαν από τα αρχαία χρόνια διάφοροι οικισμοί στα περίχωρα της σημερινής πόλης. Σε έναν από αυτούς, στους βόρειους πρόποδες του «Παλιόκαστρου» ,βρέθηκε ο περίφημος «Θησαυρός του Καρπενησίου», μία συλλογή από 35 αριστουργήματα της ελληνιστικής χρυσοχοΐας.
Την εποχή της Τουρκοκρατίας κατέχει δεσπόζουσα θέση στην περιοχή από πλευράς γεωργοκτηνοτροφικής ανάπτυξης. Κάτοικοι της περιοχής, πήραν μέρος στην εξέγερση του 1600 και του 1611, από τον Μητροπολίτη Τρικάλων και Λαρίσης Διονύσιο τον Φιλόσοφο. Το 1645,ο Διδάσκαλος του Γένους Ευγένιος Γιαννούλης, ίδρυσε Σχολή όπου δίδαξε και ο ίδιος κατά διαστήματα. Την περίοδο 1684 – 1699, στην περιοχή του Καρπενησίου, ο αρματολός Λιβίνης επαναστάτησε κατά των Τούρκων. Κατάφερε μία σημαντική νίκη κοντά στο χωριό Γόλιανη, το 1684 (ο λόφος στον οποίο έγινε η μάχη πήρε το όνομά του), ενώ έναν χρόνο μετά σκοτώθηκε σε μάχη στο χωριό Αράχωβα. Αργότερα στην περιοχή εγκαταστάθηκαν Σκλαβούνοι που λιποτάκτησαν, από την Πελοπόννησο. Οι Ενετοί, για την καλύτερη οργάνωση των επαναστατημένων αρματολών εγκατέστησαν στην πόλη κεντρικό στρατόπεδο με διοικητές τους Μποσίνα και Λουμποζόβιτς. Στην πόλη εγκαταστάθηκε και ο Λιμπεράκης Γερακάρης, όταν αποφάσισε να εκστρατεύσει κατά της Στερεάς Ελλάδας. Για να γίνει αρεστός στους κατοίκους της περιοχής, άρχισε να χτίζει διάφορες εκκλησίες. Ανάμεσα σε αυτές, και της Αγίας Τριάδας στο Καρπενήσι. Όταν αποφάσισε να επιτεθεί εκ νέου στην Πελοπόννησο, οι Ενετοί επιτέθηκαν στο Καρπενήσι και το λεηλάτησαν. Μετά τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς, το Καρπενήσι πέρασε ξανά στα χέρια των Οθωμανών.Το Καρπενήσι έλαβε μέρος στην επανάσταση του 1821. Την Επανάσταση κήρυξαν στο Καρπενήσι οι τοπικοί οπλαρχηγοί Γιολδασαίοι και Βράσκας αλλά υπέρτερες τούρκικες δυνάμεις από τη Λαμία εξουδετέρωσαν τους πολιορκητές. Σύντομα όμως οι επαναστάτες ανασυντάχθηκαν και έδιωξαν τους Τούρκους από την πόλη. Κοντά στο Καρπενήσι, στη θέση Κεφαλόβρυσο, σκοτώθηκε σε μάχη με τους Τούρκους, ο Σουλιώτης αγωνιστής Μάρκος Μπότσαρης, στις 9 Αυγούστου 1823.Το Καρπενήσι και άλλα εκατό χωριά της Νότιας Ευρυτανίας, πυρπολήθηκαν από τρία γερμανικά τάγματα στις 10 Αυγούστου 1944 και μέχρι της 17 Αυγούστου του ίδιου χρόνου.Το Καρπενήσι, όπως και όλος ο νομός, βρίσκεται σε ορεινή περιοχή σημαντικού φυσικού κάλλους, πλούσια σε βλάστηση.
Το Μεγάλο Χωριό είναι χτισμένο αμφιθεατρικά στους πρόποδες του όρους Καλιακούδα . Από την πλατεία του χωριού βλέπει κανείς τις κορυφές του όρους Χελιδώνα,την κοιλάδα του Καρπενησιώτη ποταμού και τα χωριά γύρω από αυτή.Το Μεγάλο Χωριό είναι γνωστό από τα χρόνια της επανάστασης (1821). Ήταν τόπος συνάντησης και έδρα διοίκησης των δυνάμεων απελευθέρωσης. Στην Καλιακούδα, στη θέση Λακκώματα, έγινε μια μεγάλη μάχη μεταξύ των οπλαρχηγών Τζαβέλα, Γιολδάση, Σιαδήμα, Λόντο, Ροδόπουλο και Κοντογιάννη κατά του Μουσταή πασά όταν οι πρώτοι έφραξαν το δρόμο του πασά προς το Μεσολόγγι. Αναφέρεται επίσης ως στρατόπεδο των ελληνικών απελευθερωτικών δυνάμεων τον Νοέμβριο του 1828, λίγο πριν την απελευθέρωση του Καρπενησίου.Το Μεγάλο Χωριό υπήρξε επίσης η γενέτειρα του Αγίου Γεράσιμου του Μεγαλοχωρίτη κατά κόσμον Γεώργιου Σταθόπουλου, που μαρτύρησε με αποκεφαλισμό στην Πόλη στις 3 Ιουλίου του 1812.

Ένα από τα χαρακτηριστικά του χωριού είναι τα πέτρινα αρχοντικά σπίτια, καλοδιατηρημένα, τα οποία είναι χτισμένα με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της περιοχής, με την πέτρα να κυριαρχεί. Οι πλακόστρωτοι δρόμοι του, τα γραφικά σοκάκια με τα δέντρα και τις πέτρινες βρύσες, οι φιλόξενοι κάτοικοί του και οι ενδιαφέρουσες επιλογές που προσφέρει το χωριό, δικαιολογούν τη φήμη του.την πλατεία του χωριού μπορείτε θα πιείτε τον καφέ σας και θα δοκιμάσετε τα παραδοσιακά εδέσματα από την «Αντιγόνη», ατενίζοντας το ηλιοβασίλεμα στην Χελιδώνα και την καταπράσινη κοιλάδα που απλώνεται μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι, ακούγοντας το τρεχούμενο νερό και το θρόισμα των πλατανιών που σκεπάζουν την πλατεία. Θα χαλαρώσετε με βόλτα στα ξύλινα γεφυράκια στο περιοχή Κεφαλόβρυσο του χωριού, πάνω από το ρέμα, ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση. Να επισκεφθείτε τις εκκλησίες του Χωριού αλλά κυρίως τα εξωκκλήσια διάσπαρτα στο δάσος γύρω από το χωριό. Αξίζει να βρεθείτε στο χωριό παραμονή των Φώτων για να παρακολουθήσετε ένα από τα πιο παλιά έθιμα της περιοχής, το «Καλήμερα». Το απόγευμα της παραμονής, οι άνδρες του χωριού βγαίνουν και λένε τα κάλαντα.Με τα χρήματα που συγκεντρώνονται κάνουν μεγάλο παραδοσιακό γλέντι με ορχήστρα και ξεφαντώνουν ως το πρωί.
Κόσμημα για την Ευρυτανία αποτελεί η ιστορική Ιερά Μονή Προυσού, όπου μπορείτε να προσκυνήσετε την θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς της Προυσιώτισσας, που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και πανηγυρίζει στις 23 Αυγούστου.Αξέχαστο θα σας μείνει το επιβλητικό φαράγγι Πανταβρέχει με τους εντυπωσιακούς καταρράκτες, ανάμεσα στα βουνά Καλιακούδα και Πλατανάκι.
Ο επισκέπτης μπορεί να δοκιμάσει τοπικές γεύσεις, πληθώρα μαγειρευτών φαγητών, της ώρας, πίτες παραδοσιακές, κατίκι, κοντοσούβλι, κοκορέτσι, κυνήγι και μπορείτε να αγοράσετε προϊόντα από τα μαγαζάκια δίπλα στο δρόμο.
Με φόντο το μαγευτικό αλπικό τοπίο, και ανακαλύπτουμε ακόμα ένα από τα παραμυθένια χωριά που είναι απλά… υπεροχο!Πρόκειται για το Κλαυσί, ένα ορεινό χωριό της Ευρυτανίας χτισμένο σε υψόμετρο 780 μέτρων στους πρόποδες του όρους Κώνισκος και στις ανατολικές όχθες του Καρπενησιώτη ποταμού που το αγκαλιάζει η εύφορη κοιλάδα του. Το χωριό λόγω της τοποθεσίας και του υψόμετρου έχει συγκλονιστική θέα στην κοιλάδα της Ποταμιάς, στον Καρπενησιώτη και το βουνό της Χελιδόνας!Το ιδιαίτερο όνομά του, το χωριό το πήρε σύμφωνα με την παράδοση από τα δάκρυα που έχυσαν οι κάτοικοι που απέμεναν στο χωριό μετά την καταστροφή του,πιθανώς από τους Γαλάτες του ΒΤο Μικρό Χωριό σημαδεύτηκε από την κατολίσθηση της 13ης Ιανουαρίου του 1963 όταν, μετά από 13 μερόνυχτα συνεχούς βροχόπτωσης, ένα μεγάλο κομμάτι από το βουνό «Κρι» αποκολλήθηκε και καταπλάκωσε τα περισσότερα σπίτια. Εκείνο το πρωινό της Κυριακής 13 Μικροχωρίτες έχασαν τη ζωή τους.

Η καταστροφή, που φέρει τη σφραγίδα του… γρουσούζικου αριθμού 13, πείσμωσε τους Μικροχωρίτες. Κι έβαλαν στόχο να ανοικοδομήσουν και πάλι το χωριό τους. Τον Απρίλιο του 1963 ξεκίνησε έρανος για την ανοικοδόμηση του Νέου Μικρού Χωριού, τα θεμέλια του οποίου μπήκαν το Φεβρουάριο του 1964.Η ανοικοδόμηση του Νέου Μικρού Χωριού, που σχεδιάστηκε από το Τεχνικό Γραφείο Δοξιάδη, τελείωσε το 1968.Στην είσοδο του Παλαιού Μικρού Χωριού ο επισκέπτης θα συναντήσει σήμερα το Μνημείο των 13 θυμάτων της κατολίσθησης σε μία ήσυχη τοποθεσία με μεγάλα πλατάνια και δροσερό τρεχούμενο νερό.Ένα από τα πλατάνια, που φύτρωσαν εκεί μετά την κατολίσθηση του χωριού, έχει ένα τραγικό συμβολισμό: από τη ρίζα του έχουν ξεπεταχτεί 13 παρακλάδια, τόσα όσοι και οι Μικροχωρίτες που χάθηκαν την αποφράδα εκείνη μέρα, που έτυχε να είναι η 13η Ιανουαρίου του 1963.Στην πλατεία του Παλιού Μικρού Χωριού βρίσκεται μια από τις παλαιότερες πηγές του χωριού που αποτελείται από έξι αστείρευτες βρύσες με ολόδροσο νερό.Παλιότερα οι βρύσες χρησίμευαν και ως «ψυγείο», γιατί κάτω από τη συνεχή κρυστάλλινη ροή τους έβαζαν αναψυκτικά και φρούτα, για να κρυώνουν.Ως τότε εκεί υπήρχαν τρεις μεγάλες πέτρινες κούπες, απ’ τις οποίες έπαιρναν νερό όλα τα σπίτια του χωριού.Από τα νερά της πηγής τρέφεται, πάνω από δυο αιώνες, ένας θεόρατος πλάτανος, που αγκαλιάζει ολόκληρη την πλατεία.Οπως θυμούνται οι παλιοί, από ένα λοχία αποσπασματάρχη, κάπου στα 1860, παρακολουθεί άγρυπνα επί τόσες γενεές τη ζωή του χωριού. Τον είπαν «άψυχο ληξίαρχο» του χωριού, γιατί κάτω απ’ τη σκιά του ζωντανεύει η δημογραφική πορεία του κάθε Μικροχωρίτη.Η πλατεία του χωριού είναι ο τόπος συνάντησης για τους Μικροχωρίτες.Εδώ συγκεντρώνονταν παλαιότερα οι κάτοικοι προκειμένου ν’ αποφασίσουν πάνω σε σοβαρά κοινοτικά ζητήματα και στον χοντρό κορμό του πλάτανου κολλούσαν όλες τις ανακοινώσεις τους. Εδώ γίνονται τα μεγάλα γλέντια για γάμους, βαφτίσια και άλλες γιορτές.Κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου στήνεται στην όμορφη πλατεία το μεγάλο πανηγύρι στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος και βουίζει το κλαρίνο.

Γραφει-Φωτογραφιζει η ΑνναΜαρια Συνιορακη




Βαρσοβία: τι πρέπει να δώ ?

Η Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας είναι το παλαιότερο μέρος της Βαρσοβίας στην Πολωνία. Οριοθετείται από την Λεωφόρο Βιμπζέζε ,μαζί με την όχθη του ποταμού Βιστούλα, τις οδούς Γκρόντζκα, Μοστόβα και Ποντβάλε. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά τουριστικά αξιοθέατα της Βαρσοβίας. Η καρδιά της περιοχής είναι η Αγορά της Παλιάς Πόλης, πλούσια σε εστιατόρια, καφετέριες και καταστήματα. Οι γύρω δρόμοι διαθέτουν μεσαιωνική αρχιτεκτονική, όπως τα τείχη της πόλης, τον Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιωάννη και το Παρατηρητήριο που συνδέει την Παλιά Πόλη με τη Νέα Πόλη της Βαρσοβίας. Η Παλιά Πόλη ιδρύθηκε τον 13ο αιώνα. Αρχικά περικυκλώθηκε από προμαχώνα και το 1339 οχυρώθηκε με τείχη από τούβλα. Η πόλη μεγάλωσε αρχικά γύρω από το κάστρο των Δούκων της Μασοβίας, το οποίο αργότερα έγινε το Βασιλικό Κάστρο. Μέχρι το 1817 το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της Παλιάς Πόλης ήταν το Δημαρχείο, που χτίστηκε πριν από το 1429.Στις αρχές της δεκαετίας του 1910, η Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας ήταν το σπίτι του εξέχοντα γίντις συγγραφέα Άλτερ Κατσίζνε, ο οποίος αργότερα απεικόνισε τη ζωή εκεί στο μυθιστόρημά του του 1929 ”Οι ισχυροί και οι αδύναμοι”. Όπως απεικονίζεται στο μυθιστόρημα, η Παλιά Πόλη εκείνη την εποχή ήταν μια γειτονιά με φτωχογειτονιές, με φτωχές οικογένειες – μερικές εβραϊκές, άλλες χριστιανικές – να ζουν πολύ συνωστισμένες σε υποδιαιρούμενες κατοικίες που κάποτε ήταν παλάτια αριστοκρατών. Τμήματά της ήταν μποέμ, με ζωγράφους και καλλιτέχνες να έχουν τα στούντιο τους, ενώ μερικοί δρόμοι ήταν μια περιοχή που στέγαζε οίκους ανοχής.

Το Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας είναι ένα κάστρο και ήταν η επίσημη έδρα της πολωνικής μοναρχίας. Βρίσκεται στην πλατεία του Κάστρου,στην είσοδο της Παλιάς Πόλης της Βαρσοβίας. Τα προσωπικά γραφεία του βασιλιά και τα διοικητικά γραφεία βασιλιά της Πολωνίας βρίσκονταν εκεί από τον 16ο αιώνα μέχρι τα χωρίσματα της Πολωνίας. Στη μακρά ιστορία του, το Βασιλικό Κάστρο είχε επανειλημμένα καταστραφεί και λεηλατηθεί από σουηδικά, γερμανικά και ρωσικά στρατεύματα. Κατά τον 19ο αιώνα, μετά την κατάρρευση της Έγερσης Νοεμβρίου, χρησιμοποιήθηκε ως διοικητικό κέντρο του Τσάρου. Μεταξύ του 1926 και του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου το παλάτι ήταν η έδρα του Πολωνού προέδρου.Μετά την καταστροφή που γίνεται από τους Ναζί κατά τη διάρκεια της εξέγερσης της Βαρσοβίας, το κάστρο ανοικοδομήθηκε και ανακατασκευάστηκε. Το 1980, το Βασιλικό Κάστρο, μαζί με την Παλιά Πόλη είχε καταχωρηθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO . Σήμερα είναι ένα ιστορικό και εθνικό μνημείο, και είναι καταχωρημένο ως εθνικό μουσείο.
Αναζητήστε κλασικά αξιοθέατα και σημεία για ραντεβού στη Βαρσοβία, όπως το άγαλμα της Γοργόνας στην κεντρική πλατεία Rynek Starego Miasta. Κάντε στάση στην Πλατεία του Κάστρου για να χαζέψετε τη σήμα-κατατεθέν Κολόνα του Ζίγκμουντ. Και περπατήστε κατά μήκος της περίφημης Krakowskie Przedmiesci, περνώντας απ’ τη νεοκλασική Εκκλησία της Αγ. Άννας, το Προεδρικό Μέγαρο και το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας.Ανεβείτε τα 150 πέτρινα σκαλιά στον πύργο της Αγίας Άννας για να θαυμάσετε τη Stare Miasto πανοραμικά – απ’ το κάστρο μέχρι τον ποταμό Βιστούλα και το μοντερνιστικό εθνικό γήπεδο ποδοσφαίρου!
Το εκτενές και πανέμορφο πάρκο Łazienki αποτελεί κλασική κυριακάτικη περαντζάδα των ντόπιων στη Βαρσοβία, που έρχονται να ξαποστάσουν στις καταπράσινες διαδρομές και τα περιποιημένα γρασίδια του (υπάρχουν συγκεκριμένες ζώνες που επιτρέπεται η ξάπλα και το πικ-νικ). Αν οι περιπλανήσεις συντροφιά με παιχνιδιάρικα σκιουράκια δεν σας κεντρίζουν το ενδιαφέρον, το νεοκλασικό ανάκτορο Λαζιένκι, ή Παλάτι στο Νησί όπως είναι επίσης γνωστό, είναι μουσείο με εντυπωσιακά διακοσμημένα δωμάτια, όπως η πολυτελής Αίθουσα του Σολομώντα και το Λουτρό.
Οι μουσικόφιλοι θ’ απολαύσουν ιδιαίτερα μια επίσκεψη στο μουσείο Fryderyk Chopin, που στεγάζεται στο κομψό μπαρόκ ανάκτορο Ostrogski. Εδώ οι ρομαντικές μελωδίες του Πολωνού συνθέτη συναντούν τις διαδραστικές εκπλήξεις του 21ου αιώνα. Ανάμεσα σε περίπου 5 χιλ. εκθέματα, που απλώνονται σε τέσσερις ορόφους, θα βρείτε από μια τούφα μαλλιών του Σοπέν μέχρι ψηφιακά βιβλία και μουσικά παιχνίδια. Ένα ειδικά σχεδιασμένο εισιτήριο με μικροτσίπ σας επιτρέπει να επιλέξετε πόσο θέλετε να εμβαθύνετε στο θέμα – είτε είστε φοιτητής, καλλιτέχνης, ή απλά απολαμβάνετε την καλή μουσική.
Ο ζωολογικός κήπος της Βαρσοβίας ιδρύθηκε το 1928 και φιλοξενεί περίπου 5 χιλ. χιλιάδες ζώα από 500 διαφορετικά είδη – από χαρακτηριστικά ζώα της Πολωνίας, όπως οι βίδρες, μέχρι Αφρικανικούς ελέφαντες και πολικές αρκούδες που θα ενθουσιάσουν ιδιαίτερα τα μικρά.Και οι επισκέπτες μεγαλύτερης ηλικίας, πάντως, θα βρουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον εδώ. Ο διευθυντής του κήπου Γιαν Ζαμπίνσκι και η γυναίκα του Αντονίνα φυγάδευσαν στη μοντερνιστική βίλα τους εκατοντάδες Εβραίους απ’ το Γκέτο της Βαρσοβίας. Όσοι είδατε την πρόσφατη ταινία Η Γυναίκα του Ζωολογικού Κήπου, βασισμένη στο μπεστ σέλερ της Νταϊάν Άκερμαν, θα αναγνωρίσετε τους χώρους που κρύβονταν στο υπόγειο, καθώς και το μεγάλο πιάνο που έπαιζε η Αντονίνα για να δώσει σήμα στους κρυφούς κατοίκους της βίλας όταν πλησίαζαν οι Ναζί.


Η μποέμικη γειτονιά της Praga αποτελεί επίκεντρο της νυχτερινής ζωής και must στάση σε ένα ταξίδι στη Βαρσοβία. Με άφθονα cool στέκια για καφέ και φθηνό φαγητό, προσφέρει ιδανική εναλλακτική στην ανατολική πλευρά του Βιστούλα εκτός της κλασικής τουριστικής διαδρομής του κέντρου.Αν δεν ξέρετε από πού ν’ αρχίσετε, προτείνουμε τα εργοστάσια, μια κι ένας σεβαστός αριθμός έχει μεταμορφωθεί σε συναρπαστικούς βιομηχανικούς χώρους για όλες τις ώρες της ημέρας. Στο Fabryka Trzciny, ένα πρώην εργοστάσιο μαρμελάδας, θα δείτε εναλλακτικές εκθέσεις τέχνης και ζωντανή μουσική. Στο πρώην εργοστάσιο βότκας Koneser θα βρείτε επιπλέον γκαλερί, ενώ μια σειρά από μπουτίκ κι εστιατόρια είναι στα σχέδια για το κοντινό μέλον.

Γράφει-Φωτογραφίζει ‘ΑνναΜαρία Συνιοράκη




Μπήκα στο σπίτι του Γιάννη Ρίτσου

Λίγα σχετικά χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της Αθήνας, βρίσκεται ένας μικρός παράδεισος!
Η Μονεμβασιά ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα, από την μετεγκατάσταση σε αυτή των κατοίκων της Αρχαίας Σπάρτης, η οποία τότε ήταν γνωστή ως Λακεδαίμονα.Το όνομα Μονεμβάσια, Μονεμβασία ή Μονεμβασιά οφείλεται στο γεγονός ότι ο μόνος τρόπος για να την επισκεφτεί κανείς είναι μέσα από το βράχο, που είναι η μοναδική είσοδος, η ”μόνη έμβαση”.και οι Φράγκοι την αποκαλούσαν Μαλβαζία. Με το ίδιο όνομα βάφτισαν και μια τοπική ποικιλία κρασιού που παραγόταν στην ανατολική Λακωνία από τον 12ο αιώνα μ.Χ. και για τρεις περίπου αιώνες. Αυτό το κρασί συγκεντρωνόταν στη Μονεμβασιά και ξεκίναγε το μεγάλο ταξίδι προς τη δύση με το λατινογενές όνομα Malvasia. …

Με ιστορία που ξεκινάει από τη νεολιθική περίοδο, η περιοχή της σημερινής Μονεμβάσιας συνδέεται με το λαμπρό Μινωικό πολιτισμό και αναφέρεται από τον Παυσανία ως “Μινώα Άκρα”.Ένας τρομακτικός σεισμός μετέτρεψε τη Μινώα Άκρα σε νησί και η περιοχή πήρε τη σημερινής της μορφή. Η πόλη της Μονεμβάσιας κτίστηκε όταν οι Άβαροι κατήλθαν στην Πελοπόννησο και οι κάτοικοι κατέφυγαν στο βράχο, η δυσπρόσιτη θέση του οποίου τους παρείχε τη δυνατότητα να οχυρωθούν και στο σημείο εκείνο ,έχτισαν την πόλη που ονόμασαν Μονεμβασια.
Άλλοι προσδιορίζουν την περίοδο κατοίκησης της Μονεμβάσιας νωρίτερα με την εισβολή των Βησιγότθων και την κυρίευση της Σπάρτης από τον Αλάριχο.Η ολοκλήρωση και τελειοποίηση των οχυρωματικών έργων κατέστησε το φρούριο δυσπόρθητο. Αμφιθεατρικά χτισμένη και περιτειχισμένη από τα τείχη του κάστρου της, έγινε στόχος επίδοξων κατακτητών.
Όταν οι σταυροφόροι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη, καταλύοντας το βυζαντινό κράτος, η Μονεμβάσια παρέμεινε το ελεύθερο προπύργιο της Πελοποννήσου για πάνω από 40 χρόνια. Τελικά, έπειτα από πολιορκία τριών ολόκληρων χρόνων, η Μονεμβάσια περιήλθε στην κατοχή των Φράγκων. Στη συνέχεια, ο Μιχαήλ Η’ Παλαιολόγος, αναστηλωτής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αντάλλαξε τον αιχμάλωτο Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο με τα κάστρα του Μυστρά,της Μάνης και της Μονεμβάσιας κι έκτοτε η Μονεμβάσια αποτέλεσε σημαντική στρατιωτική και ναυτική βάση του Βυζαντίου.Το 1464 τέθηκε υπό την εξουσία των Ενετών οι οποίοι διαρρύθμισαν τα τείχη της Κάτω Πόλης και κατασκεύασαν τη Γέφυρα που ένωσε το νησί της Μονεμβάσιας με την ξηρά. Το 1540 η Μονεμβάσια περνάει στην κατοχή των Τούρκων. Στις 21 Ιουλίου 1821 η Μονεμβάσια παραδόθηκε στους Έλληνες και αποτελεί την πρώτη οχυρωμένη πόλη που απελευθερώθηκε.
Η βυζαντινή καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς, το «πέτρινο καράβι» του Ρίτσου, στέκει καρτερικά στο νοτιοανατολικό άκρο της Λακωνικής γης. Κάστρα και τείχη, παλιά αρχοντικά, στενά λιθόστρωτα δρομάκια, εκκλησίες, παλιές χαμηλές καμάρες, αψίδες, οικόσημα, μαρμάρινοι αυτοκρατορικοί θρόνοι, βυζαντινές εικόνες δίνουν την εντύπωση μιας πόλης φανταστικής, που δεν την άγγιξε το πέρασμα του χρόνου.Ένα μικρό νησί που ενώνεται με την ενδοχώρα από μια στενή λωρίδα γης, μια γέφυρα που συνυπάρχει με το θαλασσινό στοιχείο.

Μπαίνοντας στο βράχο από τη μοναδική είσοδο ,«μόνη έμβαση» απ’ όπου και το όνομα της πόλης Μονεμβασιά αρχίζει το ταξίδι στο παρελθόν, από τον 6ο αιώνα που κατοικήθηκε μέχρι και σήμερα.Μπαίνοντας στην πόλη αριστερά βρίσκεται το σπίτι του Μονεμβασίτη ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσου. Στη συνέχεια, ο κεντρικός δρόμος με το βυζαντινό καλντερίμι, ο δρόμος της αγορά που οδηγεί στη Κεντρική Πλατεία με το παλαιό κανόνι και την Εκκλησία του Ελκομένου Χριστού. Απέναντι το ιστορικό διατηρητέο κτίριο του 16ου αιώνα (τζαμί) όπου στεγάζεται η Αρχαιολογική Συλλογή Μονεμβασίας. Από εδώ διακλαδίζονται οι δρόμοι προς όλες τις γωνίες του Κάστρου.Μετά από μία ανηφορική διαδρομή 15 λεπτών, ο επισκέπτης φτάνει στην επάνω πόλη,«Γούλα» όπως λέγεται, αλλά η θέα σίγουρα τον ξεκουράζει. Στα πόδια του η κάτω πόλη, τα τείχη και η θάλασσα, να παίζει το αιώνιο παιχνίδι της με το Κάστρο, ενώ λίγο πιο πάνω δεσπόζει η εκκλησία της Αγίας Σοφίας χτισμένη στην άκρη του απόκρημνου βράχου.Στο Κάστρο υπάρχουν 40 εκκλησίες, μεταξύ των οποίων της Παναγίας της Χρυσαφίτισσας, της Παναγίας Μυρτιδιώτισσας, της Παναγίας της Κρητικιάς, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Στεφάνου, του Αγίου Παύλου, της Αγίας Άννας, καθώς και το εργαστήριο και μουσείο αργυροχρυσοχοΐας.

Γραφει και Φωτογραφιζει η ΑνναΜαρια Συνιορακη




Πευκόφυτο νησί της Ελλάδας

Το Αγκίστρι απέχει μόλις μία ώρα από το λιμάνι του Πειραιά. Η ακτοπλοϊκή σύνδεση με τον Πειραιά ξεκίνησε το 1960 ενώ μέχρι τότε η χρησιμοποιούνταν καΐκια από/προς την Αίγινα. Σε αρχαία κείμενα όπως αναφέρει ο Πλίνιος και άλλοι αρχαίοι ιστορικοί όπως ο Θουκυδίδης και ο Διόδωρος, το Αγκίστρι είχε την ονομασία Κεκρυφάλεια που σημαίνει «στολισμένη κεφαλή». Παρ’ όλο που δεν έχουν γίνει αρχαιολογικές ανασκαφές στην δυτική ακτή του νησιού υπάρχουν βυθισμένες μέσα στην θάλασσα, αρχαιότητες και λείψανα προϊστορικής εγκατάστασης. Εδώ βρίσκεται ο τάφος του αρματολού Μητρομάρα (1772), πρωτεργάτη στα Ορλωφικά, ο οποίος κατέφυγε και πέθανε στο νησί στις 15 Φεβρουαρίου 1772. Τότε ήταν που οι Τούρκοι σκότωσαν όλους τους συναγωνιστές του και πούλησαν τις γυναίκες ως σκλάβες, εκτός από τη γυναίκα του που εξαγοράστηκε. Από το νησί καταγόταν και ο αγωνιστής της επανάστασης του 1821 Ιωάννης Αγκιστριώτης που πολέμησε σε διάφορες μάχες μέχρι το 1825.

Το Αγκίστρι σου χαρίζει τα υπέροχα κρυστάλλινα νερά του κι εσύ για αντάλλαγμα του αφήνεις ένα κομμάτι από την καρδιά σου εκεί. Το Αγκίστρι απαιτεί πόλο έλξης για λάτρεις κάμπινγκ. Είναι πολλοί αυτοί που κάθε καλοκαίρι παίρνουν τη σκηνούλα τους, μια καλή παρέα(η και οχι;) και τρέχουν στο νησί για να ξεφύγουν από όλα.

Για μπάνιο θα πας οπωσδήποτε στην Απόνησο. Είναι ένα ιδιωτικό νησάκι στο νοτιοδυτικό τμήμα του Αγκιστρίου οπου μπορείς να αράξεις εκεί από το πρωί μέχρι το βράδυ. Τα νερά του είναι λες και κάνεις μπάνιο σε πισίνα, ενώ ο συνδυασμός των χρωμάτων του τοπίου θα σε μεταφέρει σε εξωτικά μέρη. Μόνο μία ταβέρνα θα βρεις εκεί. Λέγεται «Απόνησσος» και το φαγητό της θα σε αποζημιώσει. Ένα τηγανητό ψαράκι ή καλαμαράκι μετά τη θάλασσα είναι ό,τι πρέπει. Όλο και κάποιο τραπέζι γάμου θα συναντήσεις εκεί το καλοκαίρι.

Στα νερά της Δραγωνέρας θα απολαύσεις μπάνιο. Μπορεί να μην είναι η παραλία που έχεις συνηθίσει, να έχει λίγα βράχια και να είναι κάπως βαθιά, αλλά τα νερά της είναι τόσο καθαρά που δεν θα θέλεις με τίποτα να βγεις έξω.

Το καλύτερο ηλιοβασίλεμα του Αργοσαρωνικού θα το δεις στο Μεγαλοχώρι. Τι καλύτερο από το να αράζεις με μια μπύρα στο ‘Κάστρο’ χαζεύοντας τον ήλιο να χάνεται μέσα στη θάλασσα;

Τα Λιμενάρια είναι το τρίτο και πιο απομακρυσμένο χωριό του νησιού. Θα το συναντήσεις στο δρόμο προς την Απόνησο και μπορείς να κάνεις μια στάση για φαγητό μετά το μπάνιο σου.

Aν πάλι αποφασίσεις να μείνεις για περισσότερες ημέρες, μπορείς να κάνεις μια μονοήμερη εκδρομή στην Αίγινα.
Απέχει λιγότερο από 15 λεπτά από το Αγκίστρι.

Μπορεί το νησί να είναι μικρό, όμως έχει πολλές εκκλησίες που αξίζει να επισκεφτείς. Η Ζωοδόχος Πηγή (Μητρόπολη) στο Μεγαλοχώρι, οι Άγιοι Ανάργυροι στη Σκάλα, η Αγία Κυριακή στα Λιμενάρια, η Παναγία στο Μετόχι με την απίστευτη θέα, και τα εκκλησάκια των Αγίων Πάντων και Αγίων Θεοδώρων πάνω από το Μεγαλοχώρι.

Πάνω από τη Σκάλα, στην πλαγιά του βουνού βρίσκεται το χωριό Μετόχι. Αν περάσεις από εδώ αξίζει να κάνεις μια στάση για φωτογραφίες στην πόρτα ενός σπιτιού τυλιγμένου στις βουκαμβίλιες. Εκεί έζησε η γνωστή Γερμανίδα καλλιτέχνης Gerti Brauner, από το 2000-2010 όταν και απεβίωσε.

Γραφει και Φωτογραφιζει η ΑνναΜαρια Συνιορακη




Σαρωνιδα

Η Σαρωνίδα ευρίσκεται στα νοτιοανατολικά παράλια του Σαρωνικού, σε απόσταση 35 χιλιομέτρων περίπου νοτιοανατολικά της Αθήνας.
Η Σαρωνίδα ευρίσκεται μεταξύ του Λαγονησίου (κατεύθυνση προς Πειραιά) και της Αναβύσσου (κατεύθυνση προς Σούνιο). Συνορεύει βορείως με τη δημοτική ενότητα Καλυβίων (Καλύβια και περιοχή Λαγονησίου) και νοτίως και ανατολικώς με τη δημοτική ενότητα Αναβύσσου (περιοχές «Λάκκα Αναβύσσου» και «Μαύρο Λιθάρι»)

Η Σαρωνίδα διαθέτει μία μεγάλη – κεντρική παραλία, η οποία, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, γεμίζει ασφυκτικά, αλλά και πολλές μικρές και όμορφες – γραφικές παραλίες. Η περιοχή διαθέτει πολλές φυσικές ομορφιές, οι οποίες αποτελούν μεγάλο πόλο έλξης για τους κατοίκους της Αθήνας. Η θέα από όλα σχεδόν τα σημεία της περιοχής είναι μοναδική και ο οποιοσδήποτε μπορεί να απολαύσει την καταπληκτική δύση του ηλίου. Σημαντική για την προσέλκυση πολιτών στην περιοχή και για την απόλαυση του παραλιακού μετώπου της Σαρωνίδας ήταν η κατασκευή από την τελευταία κοινοτική αρχή (πριν τη δημιουργία του «Καλλικρατικού» Δήμου Σαρωνικού) ενός περιπατητικού διαδρόμου κατά μήκος της ακτογραμμής της Σαρωνίδας.

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα αξιοθέατα της Σαρωνίδας είναι ο ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο οποίος δεσπόζει στην κορυφή ενός λόφου της περιοχής. Η θέα από τον ιερό ναό είναι μοναδική, καθότι δύναται ο οποιοσδήποτε να απολαύσει πανοραμικά τη Σαρωνίδα, το Λαγονήσι, το Σαρωνικό Κόλπο και νησιά, όπως η Αίγινα και η Ύδρα. Λόγω της καταπληκτικής τοποθεσίας, στην οποία οικοδομήθηκε ο ιερός ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου, αλλά και τού κάλλους του ναού, πολλά ζευγάρια τον επιλέγουν για το γάμο τους. Πολλοί, επίσης, τον επιλέγουν για τη βάπτιση των παιδιών τους. Πέραν του ιερού ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου σημαντικό αξιοθέατο αποτελεί η μοναδική δασική έκταση, η οποία έχει απομείνει στην περιοχή, στη νοτιοανατολική πλευρά της Σαρωνίδας. Μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ήταν δασοσκεπής και η άλλη πλαγιά του όρους Όλυμπος, αλλά μετά από αλλεπάλληλες πυρκαγιές το δάσος αυτό αφανίστηκε. Όλη δε αυτή η περιοχή έχει ρυμοτομηθεί και οικοπεδοποιηθεί.

Το έτος 1929, με το Διάταγμα της 21ης Νοεμβρίου 1929 , η Ανάβυσσος αναγνωρίσθηκε σε αυτόνομη Κοινότητα με τη συγκεκριμένη ονομασία, αφού αποσπάστηκε από την Κοινότητα Καλυβίων – Θορικού. Είχαν ήδη εγκατασταθεί οι Μικρασιάτες πρόσφυγες και είχε δημιουργηθεί αυτόνομος οικισμός. Τα διοικητικά όρια ήταν τα εξής: Θέρμη, βόρεια κορυφογραμμή Σκόρδι, Άγιος Παντελεήμονας, Καπό, Φερεντίνου, Γκλιάτη, Πάντου, θάλασσα (η σημερινή οδός Μικράς Ασίας). Η σημερινή περιοχή της Σαρωνίδας περιλαμβανόταν στα διοικητικά όρια της νέας, πλέον, Κοινότητας Αναβύσσου.

Μεσαίωνας – Τουρκοκρατία:
Για εκείνη την περίοδο δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες σε σχέση με την ευρύτερη περιοχή της Αναβύσσου, στην οποία περιλαμβανόταν και η περιοχή της Σαρωνίδας. Αυτό, το οποίο γνωρίζουμε, κυρίως από τις περιγραφές των διαφόρων, ξένων κυρίως, περιηγητών είναι, ότι η ευρύτερη περιοχή είχε πλέον παρακμάσει, οικονομικά και πληθυσμιακά. Οι κάτοικοι ήταν μερικές μόνο δεκάδες και αυτοί δεν ήταν μόνιμοι.
Νεώτερα χρόνια:
Η ίδια παρακμιακή κατάσταση συνεχίσθηκε και μετά την απελευθέρωση. Ειδικώς στην περιοχή της Σαρωνίδας υπήρχαν μόνο ορισμένοι νομάδες κτηνοτρόφοι από την ελληνική φυλή των Σαρακατσάνων, οι οποίοι μετέφεραν τα κοπάδια των ζώων τους από την Πάρνηθα και ξεχειμώνιαζαν, περιστασιακά, σε καλύβες, κυρίως, στις περιοχές Βλάχικα, Φέριζα, Καταφύγι και Θυμάρι, αλλά και στην περιοχή, όπου σήμερα ονομάζεται «Γαλανέϊκα» στην περιφερειακή οδό του οικισμού της Σαρωνίδας με τη σημερινή ονομασία «Γαλάνη» (Ποσειδώνος στην προέκτασή της). Ακόμη και μετά τη μικρασιατική καταστροφή, όταν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της σημερινής Αναβύσσου και της σημερινής Π. Φώκαιας οι πρώτοι πρόσφυγες, η περιοχή της Σαρωνίδας παρέμεινε με τους ελάχιστους Σαρακατσάνους κατοίκους της, χωρίς να αναπτυχθεί πληθυσμιακά και οικονομικά. Οι «Γαλάνηδες» ή «Γαλανέοι» ήταν οι πρώτοι, από τους Σαρακατσάνους κτηνοτρόφους, που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην περιοχή της Σαρωνίδας κατά τους νεώτερους ιστορικούς χρόνους, εγκαταλείποντας τη νομαδική ζωή.
Η περιοχή της Σαρωνίδας ονομαζόταν εκείνη την περίοδο «Πεύκα Γιουρντά», λόγω του υπάρχοντος τότε πευκοδάσους της περιοχής (υπήρχαν και πολλά ελαιόδενδρα). «Γιουρντάς» ή «Γκιουρντάς» ονομαζόταν και ο πευκόφυτος λόφος, που χωρίζει τη Σαρωνίδα από τον οικισμό «Μαύρο Λιθάρι» Αναβύσσου. Η ονομασία αυτή, μάλλον αρβανίτικη, λέγεται, ότι σημαίνει «πολύ ζεστό μέρος». Ενδέχεται, όμως, να προέρχεται και από την τουρκική λέξη yurt, που σημαίνει τόπος ή περιοχή, δηλαδή η περιοχή ή τόπος τών πεύκων. Αργότερα, ήτοι το 1965, η περιοχή μετονομάσθηκε σε Σαρωνίδα, λόγω του γεγονότος, ότι η περιοχή «βρέχεται» από το Σαρωνικό Κόλπο (άλλοι ισχυρίζονται, ότι η ονομασία οφείλεται στο γεγονός, ότι την περιοχή «σαρώνουν» οι άνεμοι), και η ονομασία αυτή επικράτησε ιδίως μετά την αναγνώρισή της, ως αυτόνομης Κοινότητας το 1979. Με την ονομασία Σαρωνίδα (πρώην Δάριζα) υπάρχει και άλλος οικισμός στην Κοινότητας Γαλατά του Δήμου Τροιζήνος.

Γραφει και φωτογραφιζει η ΑνναΜαρια Συνιορακη




Ένα Ναύπλιο.

Σήκω Έχει υπέροχη μέρα σήμερα !
Έλα , σήκω !
Σήμερα δεν έχει πρωινό στο μπαλκόνι. Πάμε να πάρουμε πρωινό δίπλα από τις βοκαμβίλιες .Θέλω να σε φωτογραφίσω δίπλα σε αυτές. Πάμε να χαμογελάσουμε δίπλα σε αυτές.Πάμε να διεκδικούμε ο ένας τον άλλον δίπλα σε αυτές .Πάμε να γεμίσουμε στιγμές .
Αυτήν θα την ανακαλύψουμε, με μια βολτούλα ρομαντική, τρέχοντας ή με το ποδήλατο .Στάσου ακριβώς στο κέντρο της πλατείας Συντάγματος και κάνε μια αργή περιστροφή 360 μοιρών κοιτώντας τα αναπαλαιωμένα κτίριά της σε αυτές .Πάμε να δώσουμε πνοή στο Σάββατο.
Ίσως η πιο γοητευτική πόλη της Πελοποννήσου κι ένας από τους αγαπημένους προορισμούς για weekend όλες τις εποχές του χρόνου.

Έναν Αύγουστο.
Σε ένα παγκάκι δίπλα στην θάλασσα.Μια βόλτα που θα ξεκινήσει από το πρωί,μονάχα με μια φωτογραφική μηχανή. Να πάμε για ένα καφέ στη παραλία κοιτώντας αγκαλιά την θάλασσα και η ηρεμία της να κάνει την στιγμή ακόμα πιο μοναδική ! Να γελάμε ! Να γελάμε πολύ ! Να φλερταρουμε ! Μετά τον καφέ , να συνεχίσουμε την βόλτα ! Να περπατήσουμε και να ανακαλύψουμε τα πάντα ! Στενά και ιστορία ! Έπειτα να κάτσουμε στα πανέμορφα σοκάκια για φαγητό ! Εκείνα τα εντυπωσιακά στενά με τις βοκαμβίλιες ! Να παίζουμε σαν εραστές !
Απέναντι ο ένας από τον άλλον και να παίζουμε αυτό το παιχνίδι όπως μόνο εμείς ξέρουμε ! Μετά να πάμε ξανά στη παραλία. Να δούμε το ηλιοβασίλεμα. Να ακούμε τον ήχο της θάλασσας και ο ουρανός να φλέγεται.
Και όταν πέσει η νύχτα … Να πάρουμε ένα μπουκάλι κρασί και να ανέβουμε στο πιο ψηλό σημείο της πόλης !Να κοιτάζουμε τις φωτογραφίες που βγάλαμε !Πάρε ένα μπουκάλι σαμπάνια και δύο ποτήρια και ας ανεβουμε στο Παλαμήδι με το αυτοκίνητο! Αν το κάστρο είναι ανοικτό, προχωρησε μέσα και καθισε στο πίσω μέρος του (κοντά στα σκαλιά), που βλέπει στην Αρβανιτιά.Να γινόμαστε ένα με θεα όλη την πόλη !
Τον έρωτα θα τον ζήσεις στο Ναύπλιο Τον έρωτα τον βρίσκεις στο Ναύπλιο, στα στενά της πόλης μου! Σε ένα βλέμμα. Σε ένα χαμόγελο μέσα σε αυτά. Ταξιδιάρικες συζητήσεις στα σκαλιά του Παλαμηδίου καθώς ο ήλιος δύει τόσο όμορφα. Με ένα ροζέ κρασί. Με ένα ποτήρι που θα πίνουμε και οι δυο…
Στις ερωτευσιμες καθισιές μας στην παραλία της πόλης. Με τα πανέμορφα σοκάκια.
Με τα όμορφα νεοκλασικά σπίτια , τα υπέροχα μπαλκόνια , τις ξύλινες πόρτες… Η μυρωδιά του Ναυπλίου μαγευτική σε κάθε σημείο .Στο Ναύπλιο , στην πιο ερωτική πόλη της Ελλάδος!
Θέλω να μάθω τα πάντα για σένα!

Θέλω να μάθω τι μουσική ακούς. Θέλω να μάθω ποια είναι τα όνειρα σου! Θέλω να μάθω για τα παιδικά σου όνειρα… Τα μέρη που έχεις ταξιδέψεις. Τα μέρη που θες να ταξιδέψεις. Για τη οικογένεια σου! Για την δουλειά σου! Για τα αγαπημένα σου φαγητά! Γιατί δεν ζούσα πριν σε γνωρίσω. Γιατι δεν ζούσες πριν ειδωθουμε.. Γιατί η ζωή μου τώρα ξεκινάει! Σε παίρνω αγκαλιά. Χαμογέλασε μου, ανατριχιάζει το είναι μου! Εκείνη η πλευρά μου που είχε ξεχάσει και η ίδια ότι υπάρχει! Χαμογέλασε μου! Η πόλη κοιμάται! Κοντεύει 5 το πρωί!
Κατέβα !!
Άφησε στο σεντόνι ότι σε πληγώνει , άφησε το κινητό, το ρολόι … Όλα! Δεν θέλω τίποτα να μας αποσυντονίζει! Αστους να μας ψάχνουν στα τηλέφωνα! Δεν με ενδιαφέρει! Μονάχα, Πιάσε το χέρι μου και ας γυρίσουμε όλη την πόλη αγκαλιά! Μονάχα εγώ και εσυ!Ας ζήσουμε την πιο όμορφη νύχτα μέχρι την επόμενη! Ας γεμίσουμε και αλλα στενά με αναμνήσεις μας!! Ας ζήσουμε τον έρωτα μας με τρόπο ακατανόητο στους άλλους ! Ας κάτσουμε στα σκαλιά του Δημαρχείου πίνοντας τζιν !! Κατέβα…. Θέλω να γυρίσουμε σπίτι μετά την Ανατολή του ηλίου! Οι δείχτες του ρολογιού δείχνουν 5 παρά 10… Μην αργείς !! Η Ανατολή πλησιάζει! Δεν έχουμε πολύ χρόνο !Σε περιμένω…Με μια μεγάλη αγκαλιά.
Υποσχεσου ότι ο χρόνος μας μαζί θα είναι γεμάτος ρομαντικά σαββατοκύριακα! Γιατί είμαστε μαζί, ερωτευμένοι και αυτό από μόνο του είναι αρκετό, για να γιορτάζουμε την κάθε μας μέρα!

Γραφει και Φωτογραφιζει η ΑνναΜαρια Συνιορακη