Μονή, το μικρό νησάκι απέναντι από την Αίγινα, που λίγοι έχουν δει. Ένα ακατοίκητο καταφύγιο άγριων ζώων, σκεπασμένο από φουντωτά πευκοδάση και τιρκουάζ νερά για τους λίγους που θα το ανακαλύψουν. Πεύκα που φτάνουν ως το κύμα, ξαπλώστρες και ομπρέλες και ένα beach bar που συνθέτουν το προφίλ της μοναδικής παραλίας του νησιού. Οι λάτρεις της πεζοπορίας θα ενθουσιαστούν με τις διαδρομές που διασχίζουν το δάσος, καταλήγοντας στο παρατηρητήριο, στο ψηλότερο σημείο του νησιού.

Το καραβάκι που θα σας περάσει απέναντι από την Πέρδικα σας αφήνει στην μικρή, οργανωμένη αμμουδιά του νησιού. Για μουσική έχετε το τραγούδι των τζιτζικιών, για ομπρέλα τα κοιλώματα των βράχων, που δημιουργούν άφθονη σκιά και για παρέα τα παγόνια, τα κρι κρι και τα ελάφια που –αν είστε τυχεροί και σας συμπαθήσουν– θα βγουν από το δάσος για να σας περιεργαστούν.

Από το 1960 έως το 1990, η Ελληνική Περιηγητική Λέσχη, στην οποία ανήκε το νησί, λειτουργούσε εδώ ένα οργανωμένο κάμπινγκ –απομεινάρια του οποίου ίσως συναντήσετε στις βόλτες σας. Τα μέλη της λέσχης έφεραν εδώ τα πρώτα ζώα, τα οποία με τα χρόνια έφτασαν να αποτελούν σημαντικό πληθυσμό για το προστατευόμενο οικοσύστημα του νησιού. Παλαιότερα υπήρχαν και άλλα είδη, όπως αλογάκια πόνι και λαγοί, τα οποία όμως δεν επιβίωσαν.

Πώς θα πάτε; Με βαρκάκι από την Πέρδικα, το γραφικό ψαροχώρι της Αίγινας, που θα σας μεταφέρει στη Μονή σε 8 λεπτά. Τα δρομολόγια εκτελούνται τακτικότατα, κάθε 20-30 λεπτά, από νωρίς το πρωί μέχρι τη δύση του ήλιου. Το τελευταίο βαρκάκι φεύγει από τη Μονή γύρω στις 20.30. Η τιμή μετ’ επιστροφής είναι 5€.

Γράφει και Φωτογραφίζει η ‘ΑνναΜαρία Συνιοράκη

Ιδιαίτερα δημοφιλής προορισμός για ξένους τουρίστες αλλά και για Αθηναίους, δεδομένης της σχετικά μικρής απόστασης είναι η  Ύδρα όπου είναι νησί του Αργοσαρωνικού.Το νησί των καπεταναίων και των καλλιτεχνών θα το λατρέψετε για την κοσµοπολίτικη αύρα, την αρχιτεκτονική, την καλλιτεχνική ψυχή και την πλούσια ιστορία του και για τα όμορφα χρώματα που έχει, το γαλάζιο και το λευκό.

Οφείλει το όνομά της στα άφθονα νερά, που έβγαζαν από τις πλούσιες πηγές που είχε κατά την αρχαιότητα. Έχει σημαντική ναυτική ιστορία και παράδοση. Αναπαλαιωμένα αρχοντικά, το παλιό γραφικό λιμάνι με τις πολεμίστρες και τα κανόνια, τα μουσεία, τα μοναστήρια και η ναυτική σχολή, συνθέτουν την εικόνα του νησιού, η οποία μας μαρτυρεί την σημαντική ιστορική σημασία της. Κατά τον αγώνα της επανάστασης του 1821 η Ύδρα μαζί με τις Σπέτσες και τα Ψαρά έπαιξαν σημαντικό ρόλο, λόγω της μεγάλης ναυτικής δύναμης που διέθεταν.

Η σημαντικότερη γιορτή στην Ύδρα είναι τα Μιαούλεια, τα οποία είναι εκδηλώσεις, αφιερωμένες στη δράση του Ναυάρχου Μιαούλη και όλων των ναυμάχων και πυρπολητών και πραγματοποιούνται κάθε χρόνο, προς το τέλος του Ιουνίου. Η Ύδρα, περισσότερο από όλα τα Ελληνικά νησιά, ενέπνευσε τις Καλές Τέχνες. Διάσημοι Έλληνες και ξένοι ζωγράφοι απεικόνισαν στα έργα τους τα τοπία της. Μεγάλοι καλλιτέχνες, όπως ο Πάμπλο Πικάσο και ο Μαρκ Σαγκάλ, την επισκέφτηκαν και αποτύπωσαν σε σχέδια τα αυστηρά της σχήματα.

Στην είσοδο του λιμανιού βλέπει κανείς και από τις δύο πλευρές να προεξέχουν κανόνια, κατάλοιπο της τουρκοκρατίας και της εποχής των ναυτικών. Το επόμενο που διακρίνει κανείς είναι αρχοντικά που βρίσκονται περιμετρικά του λιμανιού και τα πολλά σκάφη που είναι συνήθως αγκυροβολημένα. Επί του λιμανιού βρίσκεται το Ναυτικό Μουσείο, το Λιμεναρχείο, το ρολόι, τα Κανόνια στους δρόμους.Στο νησί απαγορεύεται η κυκλοφορία όλων των οχημάτων. Η μετακίνηση γίνεται με τα πόδια και με γαϊδουράκια, τα οποία μπορεί κανείς να τα βρει στο λιμάνι. Για την μετάβαση στις παραλίες, μπορεί κανείς να πάει με καραβάκι.

Όπως βρίσκεται κανείς στο λιμάνι κοιτώντας τη θάλασσα, βλέπει έναν παραλιακό δρόμο στα αριστερά του. Αν ακολουθήσει κανείς το δρόμο, μετά από 20 περίπου λεπτά ομαλό ποδαρόδρομο, βρίσκεται στην παραλία Μανδράκι. Πρόκειται για έναν μικρό κολπίσκο με οργανωμένη παραλία και Λίγο πριν βρίσκεται και μια ψαροταβέρνα. Επιστρέφοντας στο λιμάνι, κινούμαστε αυτή τη φορά προς τα αριστερά. Αμέσως μετά τα Κανόνια και τον Όμιλο, βρίσκει κανείς την παραλία Σπηλιά. Στην ουσία πρόκειται για βράχια, από τα οποία μπορεί κανείς να βουτήξει.Τα βράδια έχουν άλλο νόηµα µε ένα σεργιάνι μέσα στα σοκάκια ανάµεσα στα αρχοντόσπιτα µε τις ολάνθιστες αυλές και τις πλατείες µε τα ταβερνάκια.

φωτογραφία&κείμενο

Άννα Μαρία Συνιοράκη