Εύη Δόβελου: […] Η απώλεια ενός παιδιού αποτελεί φαινόμενο βαθύτερο και εντονότερο από αυτό που παρατηρείται σε άλλες μορφές πένθους…

Εύη Δόβελου για την παράσταση rabbit hole στο θέατρο ελερ συνέντευξη

Με αφορμή την παράσταση «Rabbit Hole», στο θέατρο ΕΛΕΡ (πληροφορίες εδώ), η ηθοποιός Εύη Δόβελου – με τη συνέντευξη που παραχώρησε στον Γιώργο Μαλέκα και τον cityvibes.gr – μας τοποθετεί στην «πρώτη σειρά» του θεάτρου και μας μιλάει για το πολυβραβευμένο αυτό έργο.

Σύντομη κριτική για την παράσταση:

Μια από τις πιο αξιοσημείωτες πτυχές του “Rabbit Hole” είναι η αμείλικτη ειλικρίνειά του. Δεν αποφεύγει την ακατάστατη σκέψη και το απρόβλεπτο της θλίψης. Το σενάριο πλέκει το χιούμορ και τις καθημερινές στιγμές, δημιουργώντας μια πολυδιάστατη απεικόνιση της ζωής μετά την απώλεια. Αυτό δεν είναι ένα έργο για το πώς θα κλείσεις μια πληγή, αλλά για τη συνεχιζόμενη διαδικασία της ζωής με την απώλεια και τα μικρά βήματα προς τη θεραπεία.

Γιώργος Μαλέκας, cityvibes.gr

E: Ο χαρακτήρας της Izzy, που υποδύεστε, έχει έναν μοναδικό τρόπο να διαχειρίζεται την οικογενειακή τραγωδία. Πώς αντιλαμβάνεστε τον ρόλο της στη διαδικασία “επούλωσης” της οικογένειας και ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε για να αναδείξετε αυτές τις πτυχές του χαρακτήρα της;

Α: Ο αντισυμβατικός και επαναστατικός χαρακτήρας της Izzy διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην επούλωση της οικογενειακής οδύνης δίνοντας έναν πιο ανάλαφρο και χιουμοριστικό τόνο στη βαριά ατμόσφαιρα που επικρατεί μέσα στην οικογένεια. Με την ανακοίνωση της εγκυμοσύνης της, η μικρή αδερφή δημιουργεί εξ αρχής αναστάτωση αλλά εν τέλει βοηθάει την αδερφή της και τον άντρα της να γυρίσουν σελίδα. Μια από τις προκλήσεις που αντιμετώπισα ήταν να  αποτυπώσω το έξαλλο παρελθόν της και τον απερίσκεπτο τρόπο ζωής της ενώ η Izzy προσπαθεί να τα αφήσει πίσω της.

Ε: Οι σχέσεις της Izzy με τους άλλους χαρακτήρες είναι αρκετά πολυεπίπεδες. Θα μπορούσατε να μοιραστείτε τις απόψεις σας σχετικά με το πώς εξελίσσονται αυτές οι σχέσεις κατά τη διάρκεια του έργου και τι σημαίνουν στο ευρύτερο πλαίσιο του συναισθηματικού “αγώνα” κάθε ανθρώπου;

Α: Η Izzy βρίσκεται αρχικά σε δύσκολη θέση λόγω της εγκυμοσύνης της μιας και είναι τόσο πρόσφατος ο θάνατος του μικρού της ανιψιού. Γνωρίζει ότι είναι δύσκολο να το αποδεχτεί η μεγάλη της αδερφή καθώς την θεωρεί ανεύθυνη και ανέτοιμη για ένα τέτοιο βήμα. Θέλει όμως να βιώσει τη μητρότητα παρόλο που δεν έχει  απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό της, ούτε και οι άλλοι σε αυτήν,  μιας και είναι το μαύρο πρόβατο της οικογένειας. Σε όλο το έργο την κατατρέχει ένα βαθύ αίσθημα αβεβαιότητας όσον αφορά το νέο ξεκίνημα που επέλεξε να κάνει. Έτσι λοιπόν η ίδια, όπως και όλοι οι χαρακτήρες του έργου αγωνίζονται με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο να κατανοήσουν και να αποδεχτούν το τραγικό γεγονός ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν. Ο συναισθηματικός αγώνας που βιώνει κάθε ήρωας είναι μοναδικός και το μονοπάτι της αυτοφροντίδας έρχεται από  διαφορετική προσέγγιση.

Ε: Αν μπορούσατε να προσφέρετε στην Izzy συμβουλές ή ιδέες που βασίζονται στις δικές σας εμπειρίες ζωής, τι θα της λέγατε;

Α: Θα την συμβούλευα ότι δεν χρειάζεται την αποδοχή και την επιβεβαίωση κανενός για οποιοδήποτε βήμα πρόκειται να κάνει στη ζωή της. Η ίδια είναι ικανή να παίρνει τις αποφάσεις που επιθυμεί έτσι ώστε να απολαύσει το ταξίδι αυτοεξάρτησης και ενηλικίωσής της.

Ε: Τοποθετώντας το κείμενο στην κοινωνία του 2024 ποιες πτυχές της ιστορίας της Izzy (ή και του έργου γενικότερα) πιστεύετε ότι βρίσκουν μεγαλύτερη απήχηση στο σύγχρονο κοινό και γιατί;

Το Rabbit Hole είναι μια όμορφη, γλυκόπικρη ιστορία απώλειας και επιβίωσης που αναδεικνύει την ακράδαντη δύναμη των σχέσεων  μέσα σε μια οικογένεια. Με αυτό τον τρόπο, το έργο παραμένει διαχρονικό διότι η απώλεια ενός παιδιού αποτελεί φαινόμενο βαθύτερο και εντονότερο από αυτό που παρατηρείται σε άλλες μορφές πένθους. Η ζωή του γονέα συγκλονίζεται δια παντός και πολλές φορές αυτός εγκαταλείπεται σε μια άνευ νοήματος επιβίωση. Ωστόσο, ο συγγραφέας αφήνει ένα μήνυμα αισιοδοξίας που το χρειαζόμαστε όσο τίποτα στις μέρες μας.

Ευχαριστούμε πολυ!
Πληροφορίες για την παράσταση μπορείτε να βρείτε εδώ
Επιμέλεια συνέντευξης: Γιώργος Μαλέκας




RABBIT HOLE: Το βραβευμένο με Πούλιτζερ έργο του Ντέιβιντ Λίντσεϊ-Αμπέρ ανεβαίνει στο θέατρο ΕΛΕΡ | Πρεμιέρα: 29 Ιανουαρίου 2024

📌 Θέατρο ΕΛΕΡ, Φρυνίχου 10, 105 58 Αθήνα (Σταθμός μετρό: Ακρόπολη)
Έναρξη παραστάσεων: Δευτέρα 29 Ιανουαρίου 2024
📅 Ημέρες & ώρες: Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00
Διάρκεια παράστασης: 90’
💵 Γενική Είσοδος: 17 €
Μειωμένο (φοιτητών-ανέργων-άνω των 65 ετών): 14 €
Ατέλεια: 8€
Προπώληση εισιτηρίων: Εδώ

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 211 735 3928

Χώρος Στάθμευσης: ΠΑΝ ΑΕ, Ναυάρχου Νικοδήμου 35, 105 58 Αθήνα
Τηλ. 210 3230379, 6944 759828

Ένα ζευγάρι προσπαθεί να σταθεί όρθιο, σ’ έναν κόσμο που έχασε την ισορροπία του, στη σκιά μιας μεγάλης απώλειας. Θα καταφέρει να επιβιώσει, ίσως και να ελπίσει ξανά;

Το Rabbit Hole, για το οποίο ο Ντέιβιντ Λίντσεϊ-Αμπέρ πήρε το 2007 Βραβείο Πούλιτζερ, ανεβαίνει στη σκηνή του θεάτρου ΕΛΕΡ, σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Λυμπερόπουλου. Πρόκειται για ένα συγκλονιστικό, βαθιά συγκινητικό έργο, το οποίο ακροβατεί μοναδικά ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό στοιχείο.

Σύντομη περιγραφή:

Ο τέλειος κόσμος της Μπέκα και του Χάρι γκρεμίζεται, όταν ο γιός τους Ντάνι σκοτώνεται σε τροχαίο. Οκτώ μήνες μετά το ατύχημα, το ζευγάρι προσπαθεί να διαχειριστεί την θλίψη του, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Η Μπέκα προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει την ύπαρξή της στη σουρεαλιστική ατμόσφαιρα που φτιάχνουν η μητέρα και η αδελφή της… Την ίδια στιγμή ο Χάρι βρίσκει ανακούφιση σε δραστηριότητες μακριά από την οικογένεια, ενώ η Μπέκα προσεγγίζει κρυφά τον έφηβο που ήταν υπαίτιος για το ατύχημα που άλλαξε τα πάντα. Και ενώ όλα δείχνουν ότι απομακρύνονται, οι δυο τους συνεχίζουν να προσπαθούν, ελίσσονται ο ένας γύρω από τον άλλον, όσο καλύτερα μπορούν προκειμένου να βρουν τον δρόμο τους για ένα μέλλον που κρύβει ευκαιρίες για χαμόγελο και χαρά. Το ταξίδι τους είναι μια οικεία ματιά, σε δυο ανθρώπους που μαθαίνουν να ξαναπλησιάζουν ο ένας τον άλλο, μέσα σε έναν κόσμο που έχει χάσει την ισορροπία του.

Το Rabbit Hole είναι ένα πολύ ευαίσθητο έργο, σκιαγραφεί μια τραγωδία – και τις συνέπειες αυτής – με απόλυτη ειλικρίνεια, αλλά και χιούμορ, χωρίς ίχνος συναισθηματισμού. Οι διάλογοι, ανθρώπινοι και καθημερινοί, συλλαμβάνουν με εντυπωσιακό τρόπο την αμηχανία και τον πόνο του έλλογου ανθρώπου μπροστά σε μια αδιανόητη κατάσταση – και, τέλος, την ικανότητά του για επιβίωση ή ακόμα και για ελπίδα.

Η παράσταση – που ανέβηκε πέρυσι για πρώτη φορά στην Ελλάδα – παίζεται για δεύτερη χρονιά, στο θέατρο ΕΛΕΡ, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Λυμπερόπουλου.

Ταυτότητα παράστασης:

Ηθοποιοί (αλφαβητικά): Ευαγγελία Ανδρεαδάκη, Νίκος Γεωργάκης, Εύη Δόβελου, Έλενα Παπαβασιλείου, Πολύκαρπος Φιλιππίδης

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Λυμπερόπουλος
Μετάφραση: Χριστίνα Μαλακού
Σκηνικά: Δημήτρης Κατσίκης
Κοστούμια: Σάντυ Καραγιάννη
Σχεδιασμός Φώτων: Βασίλης Κλωτσοτήρας
Μουσική Επιμέλεια: Δημήτρης Κυριακόπουλος Βοηθός Σκηνοθέτη: Μάιρα Στυλιανού
Βοηθός Ενδυματολόγου: Καλλιρρόη Φώνη Φωτογράφιση: Σπύρος Περδίου
Οργάνωση Παραγωγής: Μάιρα Στυλιανού
Επικοινωνία – Δημ. Σχέσεις: Βάσω Σωτηρίου
Παραγωγή: Play Productions

Φωτογράφιση: Σπύρος Περδίου