Οι Project Theory είναι ένα nu metal/metalcore συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 2013 στη Θεσσαλονίκη, με τα μέλη του συγκροτήματος να προέρχονται από τη Πτολεμαΐδα και την Αθήνα. Απαρτίζονται από τον Λευτέρη Αράπογλου (κιθάρα), τον Αντρέα Μπούτο (φωνητικά), τον Αλέξανδρο Κηπουρίδη (μπάσο), και τον Τάσο Μορφόπουλο (τύμπανα). Ο μουσικός συντάκτης και ραδιοφωνικός παραγωγός του CityVibes.gr Χριστόφορος Χατζόπουλος συνομίλησε με τον κιθαρίστα του συγκροτήματος, ο οποίος απάντησε σε μερικά από τα ερωτήματά του.

Γεια σου Λευτέρη. Kαλωσήρθες στο CityVibes.gr, και σ’ ευχαριστώ που δέχτηκες να δώσεις συνέντευξη. Πες μας λίγο τα συναισθήματά σου.

Γειά σου και σένα Χριστόφορε, και χαίρομαι που τελικά καταφέραμε να έρθουμε σε επαφή μιας και το ψάχναμε πολύ καιρό!

Σε τι φάση σε πετυχαίνουμε αυτό το καιρό;

Γενικά λόγω δουλειάς, μουσικής και συνεχόμενου τρεξίματος με διάφορα δεν έχω καταλάβει και πολύ καραντίνα η αλήθεια είναι. Απλά τώρα που ανοίγει ο καιρός και χαλαρώνουν τα πράγματα σιγά σιγά, σου βγαίνει πιο πολύ η ανάγκη του να βγεις έξω και να ξεσκάσεις λιγάκι. Ωστόσο ετοιμάζουμε νέα μουσικά πραγματάκια όσο πλησιάζει το καλοκαίρι, και έχω κάνει πολύ focus πάνω σ αυτό!

Από ποια ηλικία ξεκίνησες την ενασχόλησή σου με τη μουσική;

Με την μουσική ξεκίνησα στα 16-17, σχετικά μεγάλος. Μέσα από παρέες που έπαιζαν μουσική πήρα το έναυσμα και μπήκα σε ένα ωδείο της Πτολεμαΐδας. Έκανα μαθήματα μ’ έναν άψογο δάσκαλο τον Δημήτρη Οζμανιάν και ήμουν πραγματικά τυχερός που τον είχα, καθώς μου έμαθε πως να σκέφτομαι πάνω στην μουσική, και με βοήθησε να καλλιεργήσω αντίληψη μουσικού και κιθαρίστα. Σπάνια συναντάς σωστούς δασκάλους στην μουσική καλώς ή κακώς. Μου έδωσε τις βάσεις να χτιστώ σαν μουσικός και σαν άνθρωπος γενικότερα, και τον έχω σε τρομερό respect γι’ αυτό. Τέτοιος πρέπει να είναι ο ρόλος του δασκάλου γενικότερα απέναντι σε μαθητές στον οποιοδήποτε τομέα.

Μπορείς να αναφέρεις μερικές από τις μουσικές σου επιρροές;

Αν και τα ακούσματα μου κατά βάση ήταν πάντα του πιο σύγχρονου ήχου το συγκρότημα που με καθήλωσε και με τράβηξε στην μουσική ήταν οι Pantera. Θυμάμαι χαρακτηριστικά να ακούω πρώτη φορά το Cowboys from Hell στο live του Οzzfest, είχα πάθει σοκ! Αν και τα πιο πολλά παιδιά ξεκινούσαν με την μουσική ακούγοντας θρυλικές μπάντες όπως Metallica, Iron Maiden και τέτοια, εγώ όμως ξεκίνησα με System Of a Down, Korn, Linkin Park στο Γυμνάσιο, και πιο μετά άλλες μπάντες όπως Asking Alexandria, Parkway Drive, Bring Me The Horizon και διάφορα του είδους.

Είσαι κυρίως στραμμένος προς τη μέταλ; Ή δεν έχεις πρόβλημα να ακούσεις κι άλλα είδη της ροκ;

Γενικά μπορώ να ακούσω διάφορα είδη μουσικής πέρα από metal, άλλα λίγο πιο πολύ άλλα λίγο λιγότερο. Από rap, ηλεκτρονική, κλασική, pop μέχρι το οτιδήποτε. Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορώ με τίποτα να ακούσω ελληνικά. Ο ελληνικός ο στίχος με ενοχλεί λίγο, και ίσως να φταίει που καλώς ή κακώς είμαστε στην Ελλάδα, που από μικρή ηλικία, αλλά ακόμη και στον Μασούτη αν πήγαινες, θα άκουγες να παίζει Σώτη Βολάνη που λέει ο λόγος. Οπότε υποθέτω με κούρασε σαν άκουσμα υποσυνείδητα.

Ας πάμε στους Project Theory. Ξεκινήσατε ως μπάντα το 2013 στη Θεσσαλονίκη. Μπορείς να μας πεις πως προέκυψε η όλη φάση;

Η όλη φάση ξεκίνησε με μένα και τον Αλέξη που είπαμε να στήσουμε μια μπάντα, στην πορεία βρήκαμε και τα υπόλοιπα τότε μέλη που πλαισίωσαν την μπάντα. Ξεκινήσαμε να γράφουμε κάποια κομμάτια να δούμε πως ρολάρει και στην συνέχεια αφού μας άρεσε το αποτέλεσμα μπήκαμε στο στούντιο να ξεκινήσουμε δουλεία.

Μπορείς να μας περιγράψεις λίγο τη λειτουργία που έχετε ως μπάντα;

Πλέον σαν τετράδα επειδή δεν μένουμε στην ίδια πόλη, χρησιμοποιούμε ένα μοντέλο που γενικά δεν είναι συνηθισμένο στην Ελλάδα, και κατά κύριο λόγο εφαρμόζεται στο εξωτερικό. Λόγω αποστάσεων ο καθένας ετοιμάζει τα part που είναι να παίξει σε κάθε κομμάτι και βρισκόμαστε για 2-3 πρόβες πριν το σόου και πάμε παίζουμε. Προϋποθέτει ο καθένας να είναι και καλός μουσικός πέρα από καλός οργανοπαίχτης για να μπορέσει να λειτουργήσει αυτή η προσέγγιση. Όσον αφορά την σύνθεση ενός κομματιού, κατά βάση εγώ γράφω την μουσική, την στέλνω στα παιδιά και βάζει ο καθένας τα παιξίματα του πάνω σ αυτό, ενώ ταυτόχρονα θα βρεθώ με τον Αντρέα (φωνητικά) για να γράψουμε μελωδίες φωνής και τα σχετικά και μετά βλέπουμε το τι μας κάθεται καλύτερα στο αυτί για να μπει στην λίστα για το στούντιο.

Το 2016, κυκλοφορήσατε τη πρώτη σας δισκογραφική δουλειά “Something Between Us”, με την αρχική σύνθεσή σας. Μπορείς να μας πεις κάποια λόγια γι’ αυτό το άλμπουμ;

Αυτό το άλμπουμ ήταν η αρχή μας, μπαίνεις στον χάρτη να δεις που βρίσκεσαι και που πατάς. Ήταν ένα διαφορετικό ύφος από αυτό που έχουμε τώρα, άσχετα ότι είναι στο ίδιο φάσμα μουσικής. Πολλές ώρες pre-production και προετοιμασίας για να πας στην συνέχεια στο στούντιο και να είσαι όσο πιο έτοιμος γίνεται, ωστόσο πάντα το αποτέλεσμα είναι αυτό που σε κάνει να ξεχνάς την σωματική κούραση γιατί φεύγεις γεμάτος ψυχικά.

Λίγο αργότερα προχωρήσατε σε αλλαγές σύνθεσης της μπάντας σας, με κυριότερη αλλαγή αυτή στα φωνητικά. Ήταν κάτι που θέλατε να γίνει, και αποφασίσατε από κοινού;

Φτάσαμε σε ένα σημείο με τα παιδιά που θέλαμε διαφορετικά πράγματα οπότε χώρισαν οι δρόμοι μας. Εννοείται πως έχουμε καλές σχέσεις με όλους, καθώς δεν γίνεται να αναιρέσουμε το γεγονός ότι ζήσαμε αρκετά πράγματα μαζί. Από την αρχή που ξεκίνησα την μπάντα στο μυαλό μου είχα έναν frontman στο ύφος που είμαστε τώρα, οπότε με την προσθήκη του Αντρέα η όλη φάση ήρθε και έδεσε. Όταν αλλάζεις τραγουδιστή δεν είναι εύκολο, στην ουσία αλλάζει η πρόσοψη της μπάντας και όχι μόνο. Οπότε έπρεπε να είμαστε πολύ προσεκτικοί πάνω σ αυτό, γιατί δεν είναι εύκολο να βρεις άτομα πάνω σ’ αυτό το είδος στην Ελλάδα. Και πέρα από τις φωνητικές ικανότητες που είναι το πιο βασικό εννοείται, θέλαμε να είναι και καλό παιδί γιατί παίζει πολύ ρόλο η ατμόσφαιρα μέσα σε μια μπάντα, η οποία είναι κάτι παραπάνω από παρέα, κι ευτυχώς με τον Αντρέα πετύχαμε διάνα σε όλα!

Πριν 7 μήνες κυκλοφορήσατε τη δεύτερή σας δισκογραφική δουλειά “Blood And Royalty”, η οποία είναι η πρώτη για τα νέα μέλη. Πες μας λίγα λόγια γι’ αυτό το άλμπουμ.

Αυτό το άλμπουμ είναι ότι πιο κοντά σ’ αυτό που μας αντιπροσωπεύει σαν μπάντα πλέον. Έχει τεράστιο φάσμα ήχου μέσα, κι από μελωδικά σημεία, πάει από πιο χαλαρά μέχρι σε πιο σκληρά και γρήγορα. Μπορείς να ακούσεις από blast beat μέχρι Disney και κλασική μουσική με ηλεκτρονικό beat. Είναι ακούσματα που κάναμε ένα mix και είδαμε ότι μας αρέσει και εκφράζει. Το κάθε κομμάτι έχει τον χαρακτήρα και το ύφος του, οπότε δεν θα ακούσεις κομμάτι που να θυμίζει προηγούμενο κομμάτι. Πιστεύω είναι ένας πάρα πολύ δυνατός δίσκος που ακόμη και κάποιος που δεν είναι φαν του είδους, μπορεί να πατήσει το play και να το ακούσει όλο από την αρχή μέχρι το τέλος ευχάριστα.

Από τις μέχρι τώρα δισκογραφικές δουλειές, είσαι ικανοποιημένος και για τη δουλειά που κάνατε, αλλά και για την ανταπόκριση του κοινού;

Αρχικός στόχος για να βγάλουμε ένα αποτέλεσμα προς τα έξω είναι να είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι αρέσει αρχικά σε μας. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δώσεις κάτι στον ακροατή που δεν αρέσει σε σένα και δεν σε ικανοποιεί, γιατί θα ήταν σαν να κοροϊδεύεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Το κοινό αυξάνεται συνεχώς και η ανταπόκριση του δίσκου μέχρι στιγμής είναι πάνω απ’ τις προσδοκίες μας. Έχει πολύ ζήτηση και μου στέλνουν διάφορα άτομα είτε από Ελλάδα είτε από εξωτερικό έστω για το respect και το μπράβο, και είναι πολύ σημαντικό μέρος της δουλειάς μας αυτό. Δίνει απίστευτο κίνητρο!

Συνεχίζετε να δουλεύετε πάνω σε νέο υλικό;

Πάντα έγραφα μουσική και ετοίμαζα κομμάτια, πόσο μάλλον τώρα που έχουμε αρκετό χρόνο μέσα, ωστόσο αν και δεν έχουμε κάνει προώθηση δίσκου λόγω του Covid-19, ήδη έχω ετοιμάσει διάφορα κομμάτια και ίσως μπούμε στούντιο στα κοντά, ανάλογα με το τι γίνεται με την όλη κατάσταση. Δυστυχώς σχεδόν κάθε βδομάδα τα δεδομένα αλλάζουν οπότε δεν μπορείς να κάνεις μακροπρόθεσμα σχέδια εύκολα.

Από το 2016 εμπλέκεστε δισκογραφικά είτε με εγχώριες, είτε με διεθνείς εταιρείες. Τι σημαίνει για σας;

Το 2016 είχαμε κυκλοφορήσει το Something Between Us με την Sliptrick Records. Πλέον τον νέο δίσκο Blood and Loyalty τον κυκλοφορήσαμε σε συνεργασία με την Infinity Entertainment. Είναι κάποιο μέσο που ζυγίζει κάποιος τα συν κ τα πλην και κάνει μια συνεργασία για την καλύτερη πιθανή προώθηση του υλικού του. Πλέον το 2021, το να είσαι σε μια δισκογραφική είναι πολύ σχετικό με το τι μπορεί να σου προσφέρει. Μπορεί λίγα, μπορεί πολλά, αλλά μπορεί και τίποτα. Θέλει προσοχή και ψάξιμο πριν κάνει κάποιος την παραμικρή κίνηση πάνω σ’ αυτά.

Πάει καιρός από τότε που δώσατε τη τελευταία σας live εμφάνιση, καθώς ακολούθησε η πανδημία. Πόσο σας έχουν λείψει τα live; Πόσο επηρέασε τα σχέδιά σας η πανδημία; Και πότε πιστεύετε ότι θα επιστρέψετε στη live σκηνή;

Είμαστε μια live performance μπάντα, οπότε η όλη φάση μας έχει στοιχίσει πολύ. Θα έπρεπε να έχουμε κάνει ήδη διάφορα events και live shows για την προώθηση του δίσκου σε διάφορες πόλεις, αλλά δυστυχώς τα σχέδια μας προς το παρόν για την παρουσίαση δίσκου και τα σχετικά έχουν παγώσει. Φήμες λένε ότι το ’22 θα αρχίσει να ρολάρει γενικά το πράμα με τα μαγαζιά και τις συναυλίες, εγώ ωστόσο πιστεύω μετά τα μέσα του ’22 θα μπορέσει να στηθεί κάτι. Ας ελπίσουμε να σταθεροποιηθεί η κατάσταση γενικώς και μακάρι να ανοίξει νωρίτερα.

Από τις συναυλίες που δώσατε μέχρι πριν την πανδημία, ποιες ήταν οι πιο έντονες στιγμές που ζήσατε, και κρατάτε περισσότερο;

Γενικά το κάθε σόου έχει την δική του χάρη και έχει ξεχωριστά πράγματα να σου χαρίσει. Εμένα προσωπικά μου έχει μείνει το σόου με τον Gus G και το σόου ως surprise guests στους While She Sleeps. Ειδικά αυτά τα 2 επειδή ήταν λίγο πριν σκάσει όλο αυτό με την πανδημία και είναι αρκετά φρέσκα στο μυαλό μου. Είναι καλλιτέχνες που τους έχουμε πολύ ψηλά όλοι, οπότε τα θεωρώ λίγο πιο ιδιαίτερα.

Είναι της μόδας αυτό το καιρό να γίνονται οι λεγόμενες streaming online συναυλίες. Εσύ και τα άλλα μέλη της μπάντας θα κάνατε κάτι τέτοιο;

Να πω την αλήθεια σαν ιδέα δεν με ενθουσίασε ότι έχω δει πάνω σε τέτοια φάση. Δηλαδή οκ λόγω της όλης κατάστασης είναι μια λύση, απλά είναι σαν να κάνεις πρόβα μπροστά από μια κάμερα. Ίσως οργανώσουμε κάποια στιγμή κάποιο stream με μουσική σε διαφορετική μορφή τύπου acoustic η οτιδήποτε, αλλά θα το δούμε πως μπορεί να γίνει και να οργανωθεί ωραία στην πορεία.

Λευτέρη σ’ ευχαριστώ για το χρόνο που μας μοιράστηκες γι’ αυτή την όμορφη συνέντευξη. Κλείνοντας, θα ήθελες να δώσεις ένα μήνυμα στον κόσμο;

Ευχαριστώ κι εγώ Χριστόφορε, και θέλω να πω ένα μπράβο σε σένα και στην ομάδα του CityVibes.gr που ασχολείστε με τόσο μεράκι και ενθουσιασμό με όλα αυτά. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο που έχει αγκαλιάσει και έχει στηρίξει την όλη προσπάθεια μας. Tα μηνύματα που παίρνω είναι πολύ ενθαρρυντικά και δείχνουν ότι περιμένει ο κόσμος όπως και εμείς να ξεκινήσουν τα σόου. Tο σίγουρο είναι ότι όταν με το καλό τελειώσει όλο αυτό εμείς θα είμαστε εκεί να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό!

Project Theory (Facebook)

Project Theory (Instagram)

Project Theory (Spotify)

Project Theory (Bandcamp)

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης

Ωραίοι οι AC/DC. Ωραίοι οι Metallica, οι Iron Maiden, οι Linkin Park, οι Bon Jovi, κλπ. Αλλά ας ρίξουμε μια ματιά και στην εγχώρια ροκ σκηνή, η οποία κακά τα ψέματα έχει μεγαλώσει αρκετά τα τελευταία χρόνια, και διαθέτει εξαιρετικούς καλλιτέχνες/συγκροτήματα/μουσικούς με πολλές δυνατότητες. Πολλοί εγχώριοι αποφάσισαν μέσα στο 2020 να κυκλοφορήσουν τις δισκογραφικές τους δουλειές, παρά τη καραντίνα και την έλλειψη συναυλιών, δείχνοντας ότι η μουσική μπορεί να ανθίσει περισσότερο σε τέτοιες δύσκολες περιόδους. Πάμε να δούμε μαζί τους 10 εγχώριους με τις δισκογραφικές τους δουλειές, όπου μερικοί από αυτούς είχαν δώσει και συνέντευξη στο CityVibes.gr.

1. 1000mods – Youth Of Dissent

Τα παιδιά από το Χιλιομόδι Κορινθίας, κυκλοφόρησαν φέτος τον Απρίλιο το 4ο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, και 6ο συνολικά. Οι 1000mods τα τελευταία χρόνια γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία και στο εξωτερικό, καθώς έχουν φτάσει να περιοδεύουν ακόμη και στην Αμερική, και στην Αυστραλία. Τα ακούσματα του φετινού τους άλμπουμ παραπέμπονται κυρίως στη δεκαετία του ’90, καθώς θυμίζουν λίγο από Soundgarden, Nirvana, & Pearl Jam. Οφείλεται προφανώς στο γεγονός ότι συνεργάστηκαν με τον ιδιαίτερα γνωστό μουσικό παραγωγό Matt Bayles, ο οποίος συνεργάστηκε με κάποια από τα προαναφερθέντα συγκροτήματα. Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε σε στούντιο στο Σιάτλ, και ιδού το αποτέλεσμα. Πέρα από το Pearl, ξεχωρίζουν και το Lucid, αλλά και το Warped. Όπως και να ‘χει πρόκειται για μια εξαιρετική δουλειά.

2. My Endless Winter – Modern Madness

Τα παιδιά από τη Θεσσαλονίκη ξεκίνησαν από το 2018 επίσημα ως μπάντα, και με τις ηχογραφήσεις που είχαν κατά καιρούς, πρόβες, μίξεις, κλπ., κυκλοφόρησαν το παρθενικό τους άλμπουμ τον Σεπτέμβριο. Τα ακούσματα του άλμπουμ παραπέμπονται κυρίως στους Bring Me The Horizon, Twenty One Pilots, αλλά και στους Linkin Park που είναι ουσιαστικά και η βασική τους επιρροή. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του άλμπουμ, τα rap parts του Διογένη. Πρόκειται για άλλη μια άρτια δισκογραφική δουλειά από εγχώριους, από όποιο μέρος του άλμπουμ κι αν το πάρει κάποιος. Σίγουρα μετά από αυτό το άλμπουμ, οι My Endless Winter έχουν να μας προσφέρουν ακόμη περισσότερα στο μέλλον. Πέρα από το Lost In The Sea, σίγουρα ξεχωρίζουν και το Code Red, το Run, αλλά και το Now Or Never που μοιάζει με τραγούδι που ανήκει στο άλμπουμ Hybrid Theory. Πολλά μπράβο στα αδέρφια Ισάακ (φωνητικά) και Διογένη (ραπ φωνητικά), το Δημήτρη (κιθάρα), το Χρήστο (μπάσο), και το Νίκο (ντραμς).

3. Longshots – Hard Reset

Και αυτά τα παιδιά μας έρχονται από τη Θεσσαλονίκη, και κάνουν φασαρία με τον hard rock ήχο τους. Ξεκίνησαν από τα μέσα του ’17 ως μπάντα, και όλο αυτό τον καιρό δίνανε διάφορα live (μέχρι πριν την 1η καραντίνα), ενώ ηχογραφούσαν και δικιά τους μουσική. Τον Οκτώβριο κυκλοφόρησαν την 1η τους δισκογραφική δουλειά, η οποία κι αυτή ξεχώρισε από τα πρώτα ακούσματα, και προϊδεάζει τον ακροατή να κουνηθεί έστω και λίγο με τους ρυθμούς του άλμπουμ. Οι επιρροές τους είναι ποικίλες, καθώς παραπέμπονται σε προηγούμενες δεκαετίες (Led Zeppelin, Guns ‘n’ Roses, Rage Against The Machine, κλπ.). Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν σίγουρα είναι το Loud Cry, το Running (κυρίως τα κιθαριστικά σόλο του Πάρι), το Bring It On Your Majesty, αλλά και το I Want Some More που κλείνει το άλμπουμ. Και σίγουρα we want some more από τους Longshots στο άμεσο μέλλον. Πολλά μπράβο στη Ζωή (φωνητικά), το Πάνο (μπάσο), τον Πάρι (κιθάρα), το Λεωνίδα (κιθάρα), και τον Τέο (ντραμς).

4. Firewind – Firewind

Η μισή καταγωγή της μπάντας είναι από τη Θεσσαλονίκη, και η άλλη μισή από Κεντρική Ευρώπη (Βέλγιο και Γερμανία). Ένα μέλος όμως τραβάει τη μεγάλη προσοχή, και τυχαίνει να είναι και το ιδρυτικό μέλος των Firewind. Ο Gus G (Κωνσταντίνος Καραμητρούδης). Και μόνο η αναφορά του εμβληματικού κιθαρίστα από τη Καλαμαριά, παύει να υπάρχει συζήτηση. Τα κατορθώματά του μέχρι τώρα, τα λένε όλα. Τα 7 χρόνια συνεργασίας με τον Ozzy Osbourne, και οι συνεργασίες με πολλές metal μπάντες, αρκούν στο να μπει ανάμεσα στους ιδιαίτερα αναγνωρισμένους rock/metal μουσικούς παγκοσμίως. Το εν λόγω ομώνυμο άλμπουμ των Firewind είναι το 9ο που κυκλοφόρησαν, και σίγουρα τα κιθαριστικά σόλο του Gus G ντύνουν πολύ όμορφα τα τραγούδια που βρίσκονται στο άλμπουμ.

5. Niki Tor – Liar

Το ιδιαίτερα ταλαντούχο κορίτσι από τη Δράμα (πλέον κάτοικος Θεσσαλονίκης), έπειτα από κάποια προσωρινά περάσματα σε διάφορα συγκροτήματα, κυκλοφόρησε το Νοέμβριο το ντεμπούτο της άλμπουμ, που είναι ουσιαστικά και η πρώτη της σόλο δουλειά. Παρά το νεαρό της ηλικίας της, η Niki Tor διαθέτει μια πολύ γαλήνια φωνή, που σε κάποια σημεία θυμίζει Beth Hart, και με την ερμηνεία της ντύνει πολύ όμορφα τα τραγούδια του άλμπουμ, που είναι blues/rock. Δύσκολα ξεχωρίζουν κάποια τραγούδια από το Liar, καθώς ακούγονται όλα σχεδόν το ίδιο μελωδικά. Πολύ εξαιρετική η δουλειά από τη Niki Tor και τους συνεργάτες της (John Jeff Touch, Στέλιος Σιούλας, & Στάθης Καρυπίδης), και περιμένουμε ακόμη περισσότερα σίγουρα στο μέλλον.

6. Free Down Noize – This Fallout

Πρόκειται για ένα project του εξαιρετικού μουσικού από τη Θεσσαλονίκη, Γιώργου Αρβανιτίδη. Το νέο άλμπουμ των Free Down Noize κυκλοφόρησε το Νοέμβριο, 3 χρόνια περίπου μετά από τη κυκλοφορία του EP τους. Το This Fallout ακολούθησε το ρητό “το καλό πράγμα αργεί να γίνει”, δηλαδή κράτησε περίπου ένα χρόνο η περίοδος δημιουργίας/ηχογράφησης/μίξης του, αλλά αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα το οποίο είναι εξαιρετικό. Οφείλεται σίγουρα στην ομαδική δουλειά, καθώς ο Γιώργος Αρβανιτίδης συνεργάστηκε με το Παναγιώτη Αλβανόπουλο, το Βασίλη Κοσκερίδη και το Δανιήλ Χαραβιτσίδη για τα drums, και φυσικά τη Ζωή Καραθανάση (Longshots) που έδεσε πολύ ωραία με την εξαιρετική φωνή της. Μάλιστα σε κάποια σημεία, η Ζωή μοιάζει με την Janis Joplin που τραγουδάει grunge. Ο ήχος του άλμπουμ είναι αρκετά αλήτικος, καθώς παραπέμπεται κυρίως στη δεκαετία του ’90, και είναι μια μίξη ακουσμάτων από Nirvana, Soundgarden, Rage Against The Machine, & Metallica. Συγχαρητήρια στο Γιώργο και στους υπόλοιπους συνεργάτες γι’ αυτή τη δουλειά.

7. iRemain – Eye Witness

Πρόκειται για μια φρέσκια metal μπάντα από τη Θεσσαλονίκη, που ξεκίνησε επίσημα τέλη του ’19, και είναι δημιούργημα του Νίκου Γεωργιτσόπουλου (μπάσο). Η πρώτη δισκογραφική δουλειά των iRemain κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο, και τα ακούσματά τους κινούνται μεταξύ του metalcore και του alternative με κάποια pop στοιχεία. Συνδυάζουν ακούσματα από Bullet For My Valentine & Bring Me The Horizon, αλλά θυμίζουν αρκετά τους Lacuna Coil, αν λάβουμε υπόψη τα φωνητικά της Χριστιάννας Τσαουσίδου που συνοδεύουν το μπάσο του Νίκου, τις κιθάρες του Παύλου Νικόλτσιου και του Δημήτρη Κατράνα, και τα τύμπανα του Αλέξανδρου Τοπαλίδη. Σίγουρα ξεχωρίζουν το main single Last Day, το Withdrawal, και το Falling Away. Εξαιρετική δουλειά από τα παιδιά που φέρνουν φρέσκο ήχο.

8. Project Theory – Blood & Loyality

Η μπάντα ξεκίνησε να υπάρχει από το 2013 στη Θεσσαλονίκη, τα μέλη της όμως προέρχονται από τη Πτολεμαΐδα και από την Αθήνα. Η ουσία όμως είναι ότι οι Project Theory κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο το 2ο τους άλμπουμ, το οποίο σαφώς είναι πολύ διαφορετικό από το Something Between Us (2015). Πρόκειται για ένα άλμπουμ με ιδιαίτερα βαριά nu-metal & metalcore ακούσματα, και μοιάζουν λίγο με Asking Alexandria, Disturbed, & Bullet For My Valentine. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι το Clown Festival, το Until It’s Time, & το Into The Black. Υπέροχη δουλειά από το Λευτέρη Αράπογλου (κιθάρα), τον Ανδρέα Μπούτο (φωνητικά), το Αλέξανδρο Κηπουρίδη (μπάσο), & το Τάσο Μορφόπουλο (τύμπανα).

9. Marialena Trikoglou – Vanity

Η εξαιρετικά ταλαντούχα σοπράνο από την Αθήνα, με μεγάλη εμπειρία στο χώρο (vocal coaching, παρουσίες σε όπερες, συνεργασίες, διασκευές κατά καιρούς στο YouTube), τον Απρίλιο κυκλοφόρησε τη πρώτη της δισκογραφική δουλειά. Πρόκειται για ένα symphonic metal άλμπουμ, που θυμίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό Nightwish στα χρόνια με την 1η τους τραγουδίστρια. Η Μαριαλένα Τρίκογλου σε πολλά σημεία της ερμηνείας της μοιάζει με την Tarja Turunen. Να φανταστούμε ότι είναι και η μεγάλη της επιρροή, έτσι; Οι μελωδικές γραμμές του βιμπράτου της είναι παρόμοιες με της Tarja. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι το Prophecies, το The Dark Of Your Sea, & το Through The Other Side. Εξαίσια δουλειά από τη Μαριαλένα Τρίκογλου και το Βαγγέλη Γιαλαμά που έβαλε το χεράκι του.

10. Skags – Digital Cage Of A Cursed Generation

Πρόκειται για ένα ροκ συγκρότημα που μας έρχεται από την Αθήνα, και ξεκίνησε το 2017. Τον Οκτώβριο κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως alternative rock ή new wave. Τα ακούσματα παραπέμπονται στη δεκαετία του ’90, και τα φωνητικά της Σπυρέτας Δρίβα, μαζί με τα 2α αντρικά φωνητικά, συνδυάζουν στυλ από Puressence, Porcupine Tree, Smiths, & David Bowie. Τα τραγούδια που ξεχώρισαν είναι το The Man Sitting Right Next Door, το Life, και το Turn It On. Πολύ όμορφη δουλειά από το Σωτήρη Αγγελίδη, τη Σπυρέτα Δρίβα, τη Χριστίνα Παπανδρέου, το Κώστα Σόκο, και το Χρήστο Αλεξανδρή.

Χριστόφορος Χατζόπουλος
Ραδιοφωνικός Παραγωγός & Μουσικός Συντάκτης